on 4 — — — 


N 


SLRS / Ee TE: 
* 1 


. 0b BE TI — — 
— — —— 1 
— 


* 


8 


— ae 


ns 


pe ie 25 } y 0 


8 
2 Digitized by the Internet Archi 02% 
21 in 2010 with*funding from a7 e 


* 


— 


Research Library, The Getty Research. Institute : 4 1 ce 


ca he ay % . ae 5 15 


95 
five a * * * 


wwe archive. org/detalsiluminatisacrep0o o 


Introductoꝛium magne ars 
tis generalis reuerendiſſimi 
doctoꝛis illuminati magiſtri 
Raymundi Lully ad omnes 
ſcientias vtiliſſimum. 


e 


. 
ater 


* 5 e 

on ta 

44 * 17 
A 
BS 


Introductoꝛiũ magiſtri Raymundi Zullij 
¶ Incipit introductoꝛium magne artis generalis 
reuẽrendiſſimi doctoꝛis illuminati Magiſtri Raye 


mundi Zullij ad omnes ſcientias. 1 : 

Sy Goniam omnis fcientia eft exvniuerſalibus: vtpervntuer⸗ 
* ſalia ſciamus ad particularia deſcendere et de ipᷣis redde⸗ 
re rationem pꝛopter hoc ſequuntur vniuerſalia infraſcri⸗ 
Dy fi pta:vt itellectus per ipa ad mtelligendũ in matertis plu⸗ 
8 Atibus valeat exaltari: pꝛincipia artis generalis ſunt.ix.et 
egule etiam ſunt.ix.velut in tabula ſequenti apparet. 5 


¶ ꝑuncipia tranſcendentia ¶ pꝛintipia inſtrumẽtalia. 

B Boni tas Differentia. 

C Wagnitudo. e Concoꝛdantia. 

D Stermnitas. Contrarietas. 

E ‘poteftas. Pꝛincipium. 

F Sapientia. Medium. 

BH Goluntas. 8 Finis. 

ib Girtus. Maioꝛitas. 

J Geritas. Equalitas. 

R Sloꝛia. ü Winoꝛitas. 

E Aueſtiones. ¶ Regule . 
Atrum. . Poſſibilitas. i 
Quid. | Quiditas. 

De quo. } Materialitas. 

Quare. f Foꝛmalitas. 

Quantum. Auantitas. 

Qualle. Qualitas. ' 

Quando. Mee Lemporalitas, 

abi. | roe Localitas. 

Quomodo. 3 Wodalitas ⁊ inſtrumentalitas. 

¶ Subiecta. ¶ Airtutes. 

B Deus. Juſtitia. = 
£ Angelus. Pꝛudentia. 

D Celum Foꝛtitudo. 5 
E Womo. Temperantia. 

F xrmagimnatiua. 5 Fides. 

S Senſitiua. Spes. 

Hh Gegetatina. Ebaritas. 

3” Llementatiua. Patientia. 

R Inſtrumentatiua. Pietas. 


a fj 


Introductoꝛiũ magne artis generalis 
C Aitia ¶ Oppoſitavitioꝛum. 
Auaritia. Liberalitas. 
Gula. Sobꝛietas. 
Luxuria. Continentia. 
Superbia. Obedientia. 
Accidia. eruoꝛ agendi bonum. 
nuidia. moꝛ pꝛoximi. 
ra. . Suauitas. 
Wendacium. Berum teſtimonium. 
Inconſtantia. Quies. 
¶ Oppoſita pꝛincipioꝛum ¶ Oppoſita pꝛincipioꝛũ 
tranſcendentium. inſtrumentalium. 
Walitia. Confufio. 
Pꝛauitas. Diſcoꝛdãtia. 
ꝛiuatio bon. Concoꝛdantium mala. 
mpotentia. Ocium. 
Ignoꝛantia. @acuum. 
Odibilitas. Inquies. 
Gitium. Ainoritas mali. 
Falſitas. Inequalitas. 
Pena. Maioꝛitas mali ſeu culpe. 
¶ Appofitavirtuts. ¶ ppoſita oppoſitoꝝvitioꝛũ. 
niuͤſtitia. ꝛodigalitas. 
mpꝛudentia. nſobꝛietas. 
Debilitas. ncontinentia. 
iſtemperantia. Snobedientia. 
Infidelitas. Wale agens coꝛde. 
Deſperatio. Odium pꝛoximi. 
Odium pꝛoximi. Rixatio. 
mpatientia. Contradictio mentis. 
mpietas. 8 Inquies anxietatis. 
b itas eſt ens ratione cuius bonũ agit bonum: ⁊ ficbonns eft eſſe 
et malum non eſſe. N . : . 
c ¶ Wagnitudo eft ens ratione cuius bonitas ſiue duratio ſunt ambiẽ⸗ 


tis extremitatis eſſendi magiſter. ö 
d Unitas ſiue duratio ẽ ens rõne cui? bonitas magnitudo ⁊c. durãt. 


e ¶ ſtas eſt ens ratione cuius bonitas magnitudo ⁊c. poſſunt exi⸗ 
ſtete ⁊ agere. 
¶ Sapientia eſt ens ratione cuius ſapiens intelligit. 
¶ Golitas :eft ens ratione cui bonitas:magnitudo ⁊c.ſũtvolubilia. 
3 ¶ Airtꝰẽ ortgovnionis bonitatꝭ magnitudinis ĩ vno bono magno⁊c. 
C Geritas eſt illud qb eftverit de bonitate magnitudine zc. = 
C Giiach id a delectatio in qua bonitas magnitudo ⁊c.quieſcunt. 


at Raymundi Zullij. 
¶ Differentia eft pꝛopꝛietas ratione cuius bonitas poteftas zc. funt rac 


tionesclarezinconfufe. ; 
Concoꝛdantia eft id rõne cuius bonitas voluntas ⁊c.in ynozin plus 


ribus concoꝛdant. N * 

¶ Contrarietas eft quoꝛũdam mutua refiftentia ꝓpter diuerſos fines. 

¶ Pzinctpium eft 1d qð ſe habet ad omnia ratione alicuius pꝛopꝛietatis 

pꝛioꝛitatis. „„ 2885 

lum eſt ip̃m ſubiectum per quod finis influit pꝛincipio et pꝛinci⸗ 

plum refluit fini ſapiens natura vtriuſq;. 

et id in quo pꝛincipium quiefcit. 
Maioꝛitas ‘eft imago immenſitatis bonitatis magnitudinis. 

¶ Equalitas eſt ipᷣm ſubiectuʒ in quo finis concoꝛdantie bonitatis po⸗ 


teſtatis zc. quiefcit. 


¶ Winoꝛitas eft ens circa nihil. 
8 
ubitatio. Continue. 
B Gtrum. atio. F Quãtum. 
egatio. Dicrete. 
f in ſe. ꝛopꝛie. 
C Quid. ! i ſe. 2 anes : 
abet in alio. 5 (Appꝛopriste. 
s Quãdo. figtlitteras E 
R 
D Vea Perera J Ubi. ſidt li st 
e quo. Waterialiter. i. ſigt litteras 
Poſſeſſiue. IR 
E Quare. Foꝛmaliter. 
Finaliter. 
Eſt pars. 


R Qũo. 2 Pars eſt in parte. 
3 ‘partes ſunt in toto ⁊ econuerſo. 


Totum tranſmittit extra fe. ne 
ſuã ſiłitudinẽ ⁊ ſuarũ partiũ. : 
Et ö 

i rs. 


Cũ quo. 2 Pars eſt in parte. 
1* 5 Partes ſunt in toto ⁊ econuerſo. 


3 Totum tranſmittit extra fe ſu am ſifitudinẽ ⁊ ſuaꝝ ane 
4 if 


t 


FYntroductorii magneartis generalis 
¶ Species pꝛincipioꝛũ inſtantialiũ. 


D fferentia. (ſenſuale ⁊ fenfibile. 
Concoꝛqãtia. Inter. (ſenſuale ⁊ intellectuale. 
Contrarietas. ( intellectuale ⁊ intellectuale. 
ap th | (Cauſe. 
Pꝛincipium. (Quantitas. 
ok (Tempus. 
ö (Coniunctionis. 
Wedium. (Wenſurationis. 
(Extremitatum. 

: ' Perfectionis. 
Finis. ( Terminationis. 

0 (Pꝛiuationis. . ö 1 
Maioꝛitas. (ſubſtantiam ⁊ ſubſtantiam. 
Equalitas. Inter (ſubſtantiã ⁊ accidens. b 
Winorꝛitas. (accidens ⁊ accidens. . 


¶ Senſuale dicitur illud ens quod ſentit vel poteſt ſentiri per ſenſus ſcʒ 
didendo / audiendo item ficutJapis ⁊ arboꝛ ⁊ quelibet res. 

¶ Intellectuale eſt illud ens quod eſt ſpirituale natura: ſicut deus / an⸗ 
gelus / anima rationalis c. 

¶ Cauſa eft pꝛincipium per cuius operationem ſequit ur cauſatuʒ quod 


eſt eius effectus. 8 
¶ Effectus dicitur illud cauſatum quod deductum eſt in eſſe per opera⸗ 
2 : : es | 


‘tionem cauſe. 


¶ Cauſa efficiens eſt illud agens quod efficit feu producit effectuʒ:ſicut 

deus qui mundum creautt zc. : > 

¶ Cauſa materialis eſt i la ex qua res eft fecundarie:ficut coꝛpus in hoa 

mine / ferrum in cultello. a 

¶ Cauſa foꝛmalis ft illa per qua: res pꝛincip liter exiſtit ⁊ per illam in 

fuo eſſe conſeruatur / ſicut anima rationalis in hom ine:⁊ vegetatiua in ar 
„ 


boꝛe ze. . 
¶ Cauſfa finalis eft illa pꝛopter quam res pꝛincipaliter fit feu effecta eft: 


E Subſte qui eſt cauſa finalis cuiuſlibet creature ⁊ habitare domus ⁊c. 

Subſtantia eſt id quod exiſtit per feet in fe: ſicut deus / angelus / ho⸗ 

mo⁊c᷑. e 

¶ Accidẽs eſt id quod nõ exiſtit per fe nec in fe:ficut albedo ſanitas / vir 

tus / vitium / ſcientia. ⁊ ſunt nouem genera accidentium:ſcʒ quantitatis / 

et qualitatis ⁊c. ; ee 1 7 OD se 
¶ Quantitas eſt accidens per quod entia ſunt quantificata finita et ter 
mata ⁊c. F “ 0 


KRaymundi Zulli. 


¶ Qualitas ch accidés p quod en- 
tia ſunt qualia feu determĩata ſicut 
qualitas grammatica. 

@ Relatio eftiiiud accidés p quod 
vnũ ens reſpicit aliud de neceſſita⸗ 
te: vt re atio magiſtri ad diſcipulũ: 
patris ad filium. 

¶ Actio ẽ opatio agẽtꝭ ſuꝑ vaſſum 
vt dñs ſuꝑvaſallũ martelꝰſr clauũ. 
¶ NPaſſio eft operatto patientis ſub 


agenti / vt calefacti ſub cal efaciẽte. 


¶ Habitus eſt accidẽs de quo ſub 
iectum induitur.vt albedo in albo / 
ſcientia in ſciente. 

¶ Situs eſt debita ⁊ oꝛdinata poſi 
tio partiũ in to o ⁊ econuerſo vt te⸗ 
ctum in parietibꝰ ⁊ tignũ in domo. 
¶ Lepus éaccidés in quo entia no 
mẽ pꝛincipiant᷑:vtt mpus mundi. 
@ Locus ẽ accidẽs p qð entia collo 


cant᷑ ⁊ ↄtinẽtur q̃d in alijs / vt locꝰ 


qué hʒ qlibet ſubſtãtia coꝛpoꝛea. 
¶ Mediũspiũcti disẽ illò qd dinerſa 


ditigit advnũ ſiẽ clauꝰduos poſtes. 


@ Mediũ mẽſuratiõis ẽ illud p qd 
equaliavel inequalia mefurant vt ꝑ 
pũctũ circuli alie partes circuli zc. 
¶ Mediũ extremitatũ eft illud qd 


exiſtit inter extrema: vt paries ĩter 


tectum ⁊ fundamentum. 
¶ F inis pfectiõis dr Wein q̊ res ꝑ⸗ 
ficit᷑ ſiue illud ꝓpter qd res facta ẽ 


finaliter : ficut de? qui eft perfectio 


bois z homo ſuarũ partium. 

¶ Finis terminationis dicitur ter⸗ 
minus rei:vt terminꝰ regni cãpic. 
¶ Finis pꝛuationis 82 nõ eſſe in qͥ 
res deuenit ſiue nõ eſſe in quo ſuuʒ 
eſſe definit naturalr moꝛalitervl ar 
tificialr vt moꝛs pctm̃ diſruptio zc. 


¶ De nouẽ ſubiectis generalibꝰ. 
Sus ſubiecta gñalia añdicta 
debẽt tractaricũ Gttuoz cõdi⸗ 
tionibꝰ:ſcv cil oii deen cõcoꝛ⸗ 
dãtia ⁊ maioꝛitate.Cũ diffinitiõevi 


dels vt quodlibet ſubiectũ habeat 

ſuam pꝛopꝛiã diffinitionẽ cum qua 

cognoſcat᷑⁊ differat a quocũq; alio. 
Cũ differẽtia videlʒ ꝙ differentia q̃ 
eſt interynũ ſubiectũ ⁊ aliud cõſer⸗ 
verur Cũ matoꝛitatevʒ ſcùm q vnũ 

ſubieciũ eſt altiꝰ et nobiliꝰ q; aliud 

tribuantur fib: altioꝛa et nobilioꝛa 
pꝛincipia et diffinitiones regule ⁊ 
ſpecies earum ſequendo ⁊ conſer⸗ 

uando diffinitionem differentia in 
concoꝛdantiam et maioꝛitatem: vt 

pꝛedictum eſt. 

¶ In entibus irrationabilibus ſen 

ſualibus l co ſapientie ponirur in⸗ 

ſtinctus loco voluntatis appetitus 

⁊ p20 gł a delectatio / loco memoꝛie 
recolitus. § 


¶ De pꝛimo ſubiecto qð eſt deus. 
Eus eſt illud ens in quo boni 

tas / magnitudo/eternitas ⁊c. 

ſue dignitates ſũtvnũ idẽ nũero et 
deus eſt illud ens qd habet in fe oẽ 
ↄplementũ ⁊ nuilo indiget extra ſe 
Deus eſt bonitas / magnitudo eter⸗ 
nitas ⁊c.ſue dignitates abſq; cõtra 
rietate maioꝛitate ⁊ minoꝛitate. 
¶ De deo poteſt homo tractare ꝑ 
decem queſtiones generales q̃ren 
do feu iueſtigãdo / vtrũ deus / quid 
deus / de quo deꝰ c. ſequẽdo q̃ttuoꝛ 
conditiones pᷣdictas affirmãdo in 
deo oem ꝑfectionẽ ⁊ negãdo fen re 
mouẽdo omnem defectum. 


¶ De angelis. 
Aa Agelus eft fubftatia intelle⸗ 
ctualis creata deo ſilioꝛ natu 
raz ſimplicitate q; alia creatura. in 
angelo eft eſſẽtial's ⁊ naturalis bo- 


nitas magnitudo duratio ⁊c.exce⸗ 


pta ↄꝛietate. Et põt tractariꝑ decẽ 
qͥſtiones q̃rendovtrũ angel?. aud 


7 ‘ 


ditiones iam distas. 


— 7 1 


angelus ⁊c.ſequẽdo quattuoꝛ con- 


D 


Introductoꝛiũ magne artis generalis 


¶ De celo. 
Elũ eſt illud corpus qð habet 
magis extenſam magnitudi⸗ 
nem @ aliud eoꝛpus. 
¶ Lelum habet eſſentialem boni⸗ 
tatem magnitudineʒ / inſtinctũ / ap 
petitum / delectamentũ ⁊c.abſq; cõ⸗ 
trarietate. Et poteſt tractari per de 
cem queftiones querendo. vtrum ce 
lum zc.fequédo quattuoꝛ conditio 
nes antedictas. 


¶ De homine. 5 
Smo eft ſubſtantia ſenſualis 
et ĩtellectualis vel eft animal 

omificans vel cui pꝛopꝛie compe⸗ 
tit homificare: homo habet natura 
lem eſſentialem bonitatem et ma⸗ 
nitudineʒ ⁊c.dupliciter ſcʒ ſenſua 
em ⁊ intellectualem:quia eft com⸗ 
poſitus ex aĩa rationali ⁊ coꝛpoꝛe. 
Et eſt anima rationalis foꝛma ĩtel⸗ 
lectualis infoꝛmãs ipᷣm coꝛpus ho⸗ 
minis dans fibi humanũ eſſe ⁊ con- 
ſeruans illud in humana ſpecie.Et 
habet eſſentialiter tres potentias. 
ſqʒ memoꝛiã / intellectum ⁊ volunta 
tem: cuʒ quibus agit quicquid agit 
Et hominis coꝛpus conftitutus eft 
ex elemẽtatiua vegetatiua / ſenſiti⸗ 
ua /imaginatiua / motũ ad ſuas ope 
rationes per foꝛmam pꝛedictaʒ. Et 
poteſt tractari per decem queſtiões 
inueſtigando de homine pervtrum 
quid / de quo ⁊c.ſequendo conditio 
nes iam dictas. 


¶ De imaginatiua. 
Maginatiua eft potentia fiue 
ars animalis per quam ipᷣm 
animal imaginatur illa que fuerũt 
ſibi coꝛpoꝛalibꝰ ſenſibus pᷣſentata. 
⁊ ha bet eſſentialẽ ⁊ naturalem bo⸗ 
nitateʒ / magnit / inẽ / inſtinctũ / ap 
petitum delectationẽ ⁊c.abſq; eſſen 
tiali cõtrarietate. Et habet tres po 


tentias ſibi coeffentiales fc; inſtin⸗ 
ctiuã appetitiuã recolitiuã. Et po⸗ 
teſt cognoſci querendo de ipſa per 
vtrum: quid: de quo 7c. fequendo 
quattuoꝛ coditiones ſupꝛadictas. 


¶ De ſenſitiua. 
Enſitiua eſt potentia cuʒ qua 
animal ſentit fenfibilia ſcʒviſi⸗ 
bilia audibilia ⁊c. Et habet eſſentia 
lem ⁊ naturalem bonitatẽ magnitu 
dinẽ ⁊c.⁊ poteſt cognoſcil querendo 
de ipa per vtrũ. quid: de quo ⁊c. Et 
habet ſex ſenſus particulares ſcʒ vi 
ſum:auditum:guſtũ:tactum:odoꝛa 
tum ⁊ affatum:in quibus ipa Diver 
fificatur ⁊ ſiłr ſua pꝛincipia effentia 
lia ⁊ ſua ꝑticularia debent cũ quat⸗ 

tuoꝛ ↄditionibꝰ tractari. 


¶ De vegetatiua. 
(ee potẽtia ꝑ quaʒ 

fit naturaliter trãſmutatio de 
vna ſubſtantia in alias ſicut de plu⸗ 
ula in plantaʒ ⁊ de cibo in carne ⁊c. 
Et habet eſſentialẽ⁊ naturalẽ boni 
tatẽ magnitudinẽ:inſtinctũ appeti 
tum delectationeʒ zc.fiue eſſentiali 
z ꝛietate. habet etiã quattuoꝛ poten 
tias cũ quibus naturafr operat ſcʒ 
appetitiuã per quã appetit attrahe 
re ad ſubiectũ:per retentiuã retinet 
per digeſtiuã digerit retentiuũ per 
expulſtuã expellit hoc quod ſubie⸗ 
cto no cõ petit. Et poteſt tractari de 
ipa cit decẽ q̃ſtionibꝰ ſcʒ.vtrũ: quid. 
tc.ſeq̃ndo q̃ttuoꝛↄdictiões pᷣdictas 


([ De elemẽtatiua. 
Lementatiusa eſt ens natura⸗ 
le ſeu potẽtia in elementatis: 

per quã elemẽta intrant cõpoſitio⸗ 

nem ⁊ exiſtuntvt agant in ip̃is ele⸗ 
mẽtatis q de ißis cõponũtur. Ele⸗ 
menta ſunt quattuoꝛ ſcʒ ignis:aer: 
aqua:terra. Ignis calidus ⁊ ficcus 


Raymundi lullij. 


leuis lucidus. Aer humidus calid? 
leuis dyaphanus. Aqua põderoſa 
frigida humida alba. Terra ſicca ⁊ 
frigida põderoſa nigra. Elementa 
tiua habet bonitatẽ magn itudineʒ 
⁊c.cũ ↄtrarietate rõne elemẽtoꝛũ q 
ſunt ↄᷣꝛia per ſuas qualitates pꝛo⸗ 
priasz appꝛopꝛiatas.poteſt ſueſti⸗ 
gari ꝑ deceʒ qͥſtiones generales ſcʒ 
vtrum:quid:de quo. ⁊ fic de quoli⸗ 
bet elemẽtatiuo quoꝝ quodlibet hs 
ſuã ꝓpꝛiã eſſentialẽ ac naturalé bo 
nitatẽ magnitudinẽ ⁊c.Et pot tra⸗ 
ctari cũ decẽ queſtionibꝰ gñalibus 
fequédo q̊ttuoꝛ ↄdictiões pᷣdictas. 


¶ De inſtrumẽt atiua. 


a ſtrumẽtatiua eft potẽtia fine 
habit? per quas fiunt operand 
naturalia ſicut artificialiaꝛ⁊ hmõi.⁊ 
ↄtinet tres ſpecies ſcʒ moꝛalitates / 
artes liberales / ⁊ ſcientias alias:⁊ 
artes mechanicas. In inſtrumẽta⸗ 
tiua eft bonitas magnitudo zc. fuo 
modo in gfiali:z quelibet ſuarũ ſpe 
cierũ habet bonitatẽ magnitudinẽ 
⁊c.differentẽ ab alia ſᷣm @ ſunt diffe 
rẽtes inter ſe De inſtrumẽtatiua ge 
neralt et ſpãliter tractat artiſta ge⸗ 
neralis cũ decem q̃ſtionibus.⁊ hoc 
idem de ſpeciebꝰ:qꝛ in ipᷣa ⁊ ſub ipa 
cõtinent᷑:⁊ etiã de quolibet conten⸗ 
to ſub quolibet regulãdo ſemꝑ qᷓt⸗ 
tuoꝛ ↄditiones generales ſupꝛadi⸗ 
ctas que ſunt diffinitio:differentia: 
concoꝛdãtia ⁊ maioꝛitas. 


¶ De virtutibus. 


Aftitia eft virtus per qua iuſtꝰ 
redditvnicuiq; qd ſuum eff: ſcʒ 

deo ſibiſpi ⁊ pꝛoximo ſuo. 
¶ Pꝛudẽtia ẽ virt? per qua pꝛudẽ 
ter agit eligẽdo euitãdo ⁊ pꝛeuidẽ 
do. Qligẽdo ſcʒ bonũ ⁊ citi’ magis 


bonũ ⁊ euitãdo malũ ⁊ citius magꝭ 
malum: pꝛouidẽdo ſcʒ circa poſſibi 
lia ⁊ impoſſibilia:vtilia ⁊ ĩutilia ze, 
¶ Foꝛtitudo eſtvirtus cus qua hos 
mo foꝛtis foꝛtificat ſuã aiam contra 
vitia: vt virtutes valeat adipiſci. 
¶ Temperantia eftvirtus per qua 
tempatus ſuã aĩam ⁊ actus tempe⸗ 
rat inter duas extremitates ↄᷣꝛias 
in quã itate ſcʒ maiꝰ / par / paruũ. 
¶ Fides eſtvirtꝰ cũ qua homo cre⸗ 
dit id eſſe verũ quod nõ ſentit negs 
intelligit ⁊ cum qua afcendere poz 
teſt ad intelligẽdũ ſupꝛa ſuas vires 
naturales ci reſpectu totius hoĩs. 
¶ Spes eftvir’p qua ſperãs (pata 


deo auxiliũ / veniã ac pᷣmiũvł gliaʒ. 


¶ Charitas eſtvirtus cum qua vo 
luntas aſcendit ad diligendũ deus, 
⁊ ꝓximũ fui ſupꝛa poſſe ſuũ natura. 
le. el fic. Charitas eft virtꝰ p qua 

charitatiuꝰ diligit dũ ſuꝑ oĩa: feips 

Primi eq̃liter in deo ⁊ ppter dei. 

¶ HPatiẽtia eft virt? cũ q bd ſuffert 

paſſtonẽ in pace ⁊ abſq; ira coꝛdis. 

¶ Natientia eſt habitus cũ quo pa 
tiens vincit⁊ non vincitur. 

¶ Nietas eft virtus cum qua volũ⸗ 

tas mouet ſe ad habendũ doloꝛẽ de 
languoꝛibus ꝓximi ſui. 

¶ Pietas eft habitus cum quo pꝛiꝰ 

dolet de doloꝛe pꝛoximi fui, 


¶ Diffinitiones vitioꝛũ. 


Aaritia eſtvitiũ deuians bo⸗ 
na a fine ꝓpter qué creata fit, 


¶ Auaritia eft vitiũ ci quo bona a 


ſuo fine deuiãtur qui eft ſeruire hoz 
mint iuſte pꝛudẽter zc. “ 

¶ Sulack vitiuʒ qd ſepius privat 
abſtinẽtiã ⁊ tem perãtiã & aliqðvi⸗ 
tiũ aliud: ideo eft pct per qd homi 
nes plus moꝛiũtur q; ꝑ aliud pctm̃. 
¶ Sula eft vitium per quod gulo⸗- 
ſus de ſe pꝛiuat abſtinentiã ⁊ tempe 


Introductoꝛiũ magne artis generalis. 


rantiã per minus comedere ⁊ bibe⸗ 
re ⁊ imoderatii appetitũ ipᷣoꝛũ. 
¶ QZuxuria eſtvitium per quod ho 
moytitur ſuis potẽtijs indebite cõ⸗ 
tra cõgruitatẽ ↄtinentie. 
¶ Lururia cf vitiũ ci quo luxurio 
ſus deuiat carnaleʒ copulã ab oꝛdi⸗ 
ne ⁊ finali intentione ppter qs fit. 
¶ Superbia eft vit iũ cu quo hoĩes 
appetut honoꝛes qͥ eis nõ cõueniũt. 
Accidia eſt habitus cum quo ac⸗ 
cidioſus pigritiam habet in facien 
do bonum et euitando malum ⁊ ha 
bet placitum de malo alioꝛum:⁊ tri 
ſtitiam de eoꝛum pꝛoſperitate. 
¶ Inuidia eſtvitiuʒ per quod inui⸗ 
dus iniuſte deſiderat bona alterius 
et habet placitum de malo alioꝛum 
⁊ triſtitiam de coum pꝛoſperitate. 
¶ Ira eft vitium per quod volun⸗ 
tas ſine deliberatione odit bonum 
2 diligit malum. 
¶ Ira eſtvitium cum quo iratus li 
gat ſuam libertatem ⁊ deliberatio⸗ 
nẽ contra refrenatamvoluntatẽ re⸗ 
gulatam ſub patientia ⁊ ppter hoc 
deſiderat malũ ⁊ odit bonum. 
¶ Wendacium eftvitium cum quo 
mendar falſe et vitioſe quod habet 
in mente pꝛofert oꝛc. 
¶ In conſtantia eft vitium cus quo 
iconftas multipharievariabilis eft. 


¶ Sequuntur centũ forme, 


Entitas. 
Eſſentia. 
Anitas. 
Pluralitas. 
Abftractum. 
Concretum. 
Natura. 
Genus. 
Species. 
Diſpoſitio. 
Pꝛopoꝛtio . 


ntentio. 

nſtans. 

ntenſitas. 
Extenſitas. 
Continuitas. 
Contiguitas. 
Hyle ſiue chaos. 
Indiuiduitas. 
Simplicitas. 
Compoſitio. 
Foꝛma. 
Wateria. 
Coꝛpus. 
Kectitudines. 
Punctus. 
Linea. 
Spera. 
Natio. 
Aacuum. 
Aniuerſale. 
Particulare. 
Pꝛopꝛietas. 
Tranſlatio. 
Alteratio. 
Generatio. 
Angulus 


Tang 
riangulus. 
Quadrãgulus. 
Circulus. 
Superficies. 
Inſtinctus. 
Appetitus. 
Wotus. 
Coꝛruptio. 
ꝛiuatio. 
Infinitas. 
Compꝛehenſio. 
Capacitas. 
Exiſtentia. 
Potentia. 
Obiectum. 
Actus. 
Immobilitas. 
Succeſſio. 


Attractio. 


Keceptio. 
Significatio. 
Nouitas. 
Monſtruitas. 
Coloꝛ. 
Ambꝛa. 
Aeceſſitas. 
Coutingens. 
re 
ccaſio. 
Diffinitio. 
Queſtio. 
Sbſtinatio. 
Opinio. 
pop get 
emonftratio. 
Punctus tranſcendens. 


dea. 
Pꝛedeſtinatio. 
Pꝛedicatio. 
Libertas. 
Creatio. 
Wiſericoꝛdia. 
Crimina. 
Scientia. 
Scientia. 
Ars mechanica-. 
Ars liberalis. 
Ars moꝛalis. 
Ars generalis. 
Theologia. 
Philoſophia. 
Aſtrologia. 
Geometria. 
Muſica. 


Pollitica. 


¶ [ Diffinitiones centum 


fFozmarum. . 
9 


¶ Entitast illud p qs ens ⁊ ens et 
Sducit ſine agut ens ita ſicut bõitas 
eſt id p qð bonũ ẽ bonũ.⁊ agit bonũ 
¶ Eſſentia eſt illud per quod eſt et 
ſicut per humanitatem eſt homo et 
per entitatem eſt ens. a 
¶ Anitas eft ens per quod vnum 
eft vnum zagit feu ꝓducit vnum. 
¶ Pluralitas eſt rerum aggrega⸗ 


tio aliquo modo diuerſarum. 


Vapmumdi ulli. 


¶¶Abſtractum eſt eſſentia rerum fi 


cut albedo albi. 

¶ Concretũ eſt ens in quo ſuſtẽta⸗ 
tur abſtractuʒ quod eſt ſua eſſentia. 
¶ Natura eſt pꝛincipiuʒ per quod 
entia naturalia pꝛoducuntur natu⸗ 


raliter eſt duplex natura ſcʒ natu⸗ 


rãs:vt deus:et natura naturata: vt 
creatura:ideo de natura tractandũ 
eft differenter m ꝙ diuerſificatur 
per diuerſa ſubiecta. 5 


| Gen’ eſt ens quod pᷣdicatur de 


F ſpecle ſieut 
pis qui pꝛedicatur de marmoꝛe / 
rubiſſo / ſaphiro / c animal de homie 
boue / eone ic. 

¶ Species eft q pꝛedicatur de plu⸗ 
ribus differentibus numero ſicut 
hemo de petro ze. 

¶ Diſpoſitio eft pꝛiuatio alicuiꝰrei 
ratione cuius ipa res diſponitur ad 
aliquem finẽ:ſicut diſponere mate⸗ 
ria naturalẽvł artificialẽ ad foꝛmã 
¶ Pr0portio eft oꝛdo graduum ad 
vnam rem ſicut elementa. 

¶ Intẽtio eft actus ꝑ ques entia ſe 
hñt ad oꝑandũ rõne alicuiꝰfinis na 
turalis / artificialisvel rõnalis.⁊ eft 
duplex ſcʒ pꝛima ⁊ ſcdᷣa.pꝛima refpi 
cit finem. 12. ) 
¶ Inſtans eft pꝛincipiũ et termin® 
tempoꝛalis. 

¶ Intenſitas eft pꝛopinquius fim 
plici q; compoſſtovt ignis ſimplex. 


¶ Extenſitas per cõtrariũvt ignis 


intrans elementa. 


YIntroductozifimagneartis generalis 


¶ Cõtiguitas eſt actus siunctisis 
rerũ in extremitatibꝰ:ſicut oſſa ⁊ ca 
ro in coꝛpoꝛe. * ) 
¶ Lontinutias eft mixtio partium 
quarũ quedãſunt in alijs ſicut ele⸗ 
menta in elementato. f 
¶ Chaos ſiue yle eft corpus primi 
exiſtens pꝛincipiũ oĩm rerũ genera 
biliũ ⁊ coꝛruptibiliũ. Et eſt coꝛpus 
exvniuerſali foꝛma et pꝛima mate⸗ 
ria conſtitutum. 
¶ Indiuiduũ eſt ens ꝙ pᷣdicat᷑ de 
vno tin ſicut petrꝰ de ſeip̃o et diſtat 
plus a genere q; ſpecies. 
¶ Simplicitas eft ens per qd entia 
ſunt ſimplicia ideo ꝙ nõ ſunt ↄſtitu 
ta de plurib’effentiis:vt deus 1175 
ens ſimplex ⁊ ſupꝛemũ in ſimplici⸗ 
tate. eo ꝙ eft vna ſola eſſentia q̃ eft 
ipamet ſua bonitas:magnitudo zc. 
Pura ſimplicitas in creaturis ali⸗ 
quid dicit᷑ ſimplex in quo eft vnũ ꝑ 
ſuũ numerũ vel per reſpectũ altert? 
ſicut angelus:aĩa:ignis:ſimplex. 
¶ Compoſitio eſt aggregatio plu⸗ 
riũ eſſentiaꝝ in aliquo eſſe ↄpoſito: 
ex multis ſicut homo qui eſt cõpo⸗ 
ſitus ex coꝛꝑe ⁊ aĩa rationali⁊ ſicut 
elemẽtatũ de quattuoꝛ elemẽtis et 
ſuba creata de materia ⁊ foꝛma. 
¶ Foꝛma eft pꝛincipiũ eſſentialeꝑ 
quam maxime conſiſtit actio. 
¶ Materia eſt pꝛincipiũ eſſentiale 


cui ꝓpꝛie cõpetit paſſioꝛ rõne ip̃ius 


ſubſtãtia cõpoſita eſt paſſiua. 

¶ Coꝛpus eſt ſubſtãtia habẽs lon 

Funde ãplitudinẽ ⁊ pfunditates: 
cut lapis:arboꝛ ⁊c. é 

¶ Ser ſunt rectitudines coꝛpoꝛuʒ 

G ſurſuʒ deoꝛſuʒ / añ /retro / deſtroꝛ 

ſum / ſiniſtroꝛſum. 

¶ Punctꝰ eft minima pars coꝛꝑis. 
Linea eſtquedã lõgitudo extra⸗ 

cta cõpoſita ex płlibꝰpũctis ↄtinuis 

cul? extremitates ſunt duo puncta. 

¶ Spera eſt locus ꝓpꝛius quẽ ap⸗ 


petit quodlibet elemẽtum: vt ignis 
ſurſum / terra deoꝛſuz. Celeſtis ſpe 
ra dicitur circulus in quo funt ſitua 
ta ſigna ⁊ planete. f 
¶ Ratio eft lumẽ intellectus ad co 
gnoſcendũ rerum realitates. 
¶ Aacuũ eſt illud obiectũ in q non 
cofideratur aliqua entitas. lenũ 
econuerſo. 
¶ A niuerſale eft illud ens qs in fe 
ↄtinet multa particularia. Particu 
lare ecõtra. 
¶ Pꝛopꝛietas eſt ens cũ quo agẽs 
ſpecifice agit:ſicut aial:planta. 
Trãſlatio eſt actus naturaliter 
traflato denudata foꝛma antiqua ¢ 
induta foꝛma noua. 1 
¶ Alteratio eft mutatio devna qᷓli⸗ 
tate in aliã remanẽte ſuba eadẽ: ſi⸗ 
cut vinũ in acetũ / ſanitas in egritu⸗ 
dine / virtus invitium. 
¶ Seneratio eft naturalis oꝑatio: 
per qua hoc quod eft in potẽtia na⸗ 
turaliter exiſtit in actu cauſãdo no⸗ 
uam foꝛmam 
¶ Angulus eſt pars figure in quo 
termini linearuʒ participant acute 
vel recte. f 
¶ Figura ẽ accidẽs ↄſtitutũ ex ſitu 


lumneaꝝ ⁊ habitu ſuꝑficiei ſeu coloꝝ. 


¶ Figure gñales ſunt tres ſcʒ triã⸗ 
gularis / quadrãgularꝭ / ⁊ circularꝭ. 
¶ Triãgularis eft figura q̃ hʒ tres 
angulos acutos tribꝰlineis ↄtẽtos. 
¶ Quadrãgularꝭẽ figura quattuoz 
habens angulos rectos ſiue obli⸗ 
quos quattuoꝛ lineis contentos. 

¶ Circulus eſt figura vnica linea 
circulari c ontenta. 5 

¶ Suꝑfic ies ẽ ſuꝑioꝛ coꝛꝑis extre 
mitas in qua apparet ipᷣius coloꝛ. 
¶ Inſtincrus eſt principius per qd 
entia naturalia regulãtur ad ſuas 
opationes naturales ſᷣm ſpeciẽ ſuã 
⁊ naturam:ſicut ignis /animal.⁊ eft 
ſimilitudo intellectus. 0 


Kaymundi Tullij. 


¶ Appetitus eft pꝛincipiũ ꝑ qð en 
tia naturalia appetũt hoc qd eis co 
petit fs ſuã natura: vt ignis:aſcẽ de 
re:homo bibere comedere:⁊ eft imi 
litudo voluntatis. ; 
¶ Wotus eft pꝛincipiuʒ p qd entia 
motiua mouẽt mobilia ad aliquẽ fi 
nẽ. ⁊eſt duplex ſcʒ naturalis ⁊ arti⸗ 
ficialis ſeuviolentus mor’. Natura 
les fit ſex ſcʒ generatio / coꝛruptio / 
een 
loci mutatio. 
¶ Coꝛruptio eft opus naturale per 
qð id qð eſt ĩ actu ei pꝛiuationẽ coꝛ⸗ 
rupendo forma antiquã ſcʒ illã per 
qua coꝛruptũ erat ĩ ſuo actuali eſſe. 
¶ Pꝛiuatio ẽ mediũ inter gñationẽ 
⁊coꝛruptionẽ ꝑ qð trãſit ce cũ nõ ec. 
hec tria pꝛincipia gñ̃alia ſunt in tri⸗ 
bus quibꝰſuſtentat᷑ curſus nature ĩ 
gñalibus ⁊ coꝛruptibilibꝰ ſcʒ in ele 
mẽtisvegetabilibꝰ ⁊ animalibus. 
¶ Infinitas eſt ens abſq; termino 
⁊ mẽſura. Et eft triplex ſcʒ magnitu 
dine duratione et nũero. Infinitas 
magnitudinis eſt imẽſitas. Infini⸗ 
tas duratiõis eft eternitas Infini⸗ 
tas numerieſt quo ad numerantẽ qᷓ 
nõ attingit termini nũeri lʒ ipa res 
nũerata at finitũ numerüũ. 
¶ Cõpꝛehẽſio eft fimilitudo finita 
tis ⁊ appᷣhẽſio ſicut guſt qui cũ gu⸗ 
ſtat appꝛehẽdit mare ſalſum. 
¶ Capacitas eft foꝛma ꝑ qua capax 
põt cõpꝛehendere z attingere entia 
compꝛehenſibilia per ipᷣm. 
¶ Exiſtẽtia eft eſſentia entis qð exi 
ſtit. Agentia eft eſſe agendi: ſʒ age⸗ 
re eſt actus exiſtẽtis:ſicut calefacere 
calidum:bene facere bonum. 
¶ Potentia eſt id qd cũ ſuo actu ſe 
abet ad obiectũ:ſicut viſus cuʒ vi⸗ 
ere / auditꝰcũ audixe.⁊ fit in boie 
decẽ potẽtie naturales: ſc; auditꝰ / 
vil? / guſtꝰ / tactꝰ / odoꝛatꝰ /affar?/ima 
sinatio / memoꝛia / intellectus ⁊ vo⸗ 


luntas qͥbus ↄſequẽter coꝛreſpõde 
tur decẽ modis obiectoꝛũ. Alio mo 
do ſumit᷑ potẽtia ꝓ ente qd nõdum 
eſt:ſʒ põt eſſe:vt ſciẽtia in ĩ tellectu. 
fructus in arboꝛe. 

¶ Obiectũ eſt illud ens qd eft ape 
pꝛehenſum per potentiã ſicut ſapoꝛ 
per guſtum. 8 

¶ Actus eſt opus potentie cũ quo 
obiectũ aſſumit᷑ a potẽtia vt videre 
viſus:ſiłr act’ eft duplex.pꝛimo q 
ens eſt in eſſe. ſcdo pꝛo agere ipᷣius. 
¶ Immo bilitas eit ꝓpꝛietas entis 
imobilis que nulluʒ hʒ appetitũ ad 
fe mouẽdũ ficut de? qui eſt ens ime 
bile cũ ſit ens eternũ ⁊ infinitũ in fe 
hũs ſuã ꝑfectionẽ eternalr⁊ ĩfinite. 
¶ Succeſſio eſt cõmutatio de vno 
in aliud per motum. 

¶ Attractio eſt actꝰpotẽtie qͥ attra 
here appetit aliqͥd ᷣm ſuã naturam 
⁊ ꝓpꝛietatẽ attrahẽtis ⁊ attracti:vt 
magnes ferrũ.tiriaca venenum. 

¶ Beceptio attractiones fequitur 


relatiue. 


¶ Significatio eſt reuelatio ſecre⸗ 
toꝛũ. cum ſigno demonſtratoꝛum. 
¶ Nouitas cit ens ꝑ qd ſubiectum 
habituat᷑ nouis habitibus vel no⸗ 
ua quantitate. 
¶ Wõſtruitas eft deuiatio motus 
nature a pꝛincipio ad finẽ per ſuꝑ⸗ 
abũdãtiã aut magna indigentia: yt 
ſextus digitus vel quattuoꝛ tm̃ ⁊ in 
de Dicitur monſtrum. 
¶ Coloꝛ ẽ habitꝰ ꝑ figurã cõtentꝰ 
⁊ {ut qttuoꝛ coloꝛes gñales:ſcʒ luci 
: dyaphanitas:albedo:nigredo. 
¶ Ambꝛa eft habitus pꝛiuatiuꝰlu⸗ 
cis vel luminis: ⁊ eft habit? aeris ꝑ 
oppoſitũ terre denigratus. : 
Aeceſſitas eſt illud ens qd aliter 
eſſe non pdt. Neceſſariꝰ eft ꝙ nullo 
modo euitari poteſt. 
¶ Contingens eſt veniẽs abſq; ne⸗ 
ceſſitate:⁊ ef duplex. ſcʒ er et 


Introductoꝛiũ magne artis generalis 


neceſſarium. Contingens ſimplex 
eft quod nullomodo neceſſitas eft: 
ficut eſſe fabꝛum. Conting ens ne⸗ 
ceſſarium eft alicuius duoꝛũ contra 
dictoꝛioꝛum futura neceſſitas:vt pe 
trum ſaluari vel damnari. 
¶ Foꝛtuna eſt accidẽs inuẽtuʒ fine 
intẽn tione foꝛtunati. iS 
¶ Occaſio eſt ens ꝙ intentionẽ hs 
ad ea que accidere poſſunt: vt ko 
ponẽs lignũ in ignẽ:vt cõburat᷑ é oc 
caſio ↄbuſtiõis: medic? ſanitatis. 
¶ Diffinitio eſt certa ⁊ expꝛeſſa rei 
⁊ fuaruʒ pꝛopꝛietatũ manifeſtatio. 
¶ Queſtio eſt ignota petitioꝑ qua 
potẽtie aie extantvt in ſuis actibus 
requieſcant ⁊ fit decẽ modis in que 
ftionali:fcs per vtrũ: quid de quo: q 
re: quãtũ:qͥle:qñ:vbi quõ:cũ quo. 
¶ Obſtinatio eft nimia actio me⸗ 
moꝛie ⁊volũtatis circa obiectũ per 
quaʒ intetleciꝰ ſtat firmatꝰ per falfi 
affirmattoné contraverã negationẽ 
ſicut devitio ⁊ amoꝛe. 
¶ pinio eſt ſuppoſitio ſeu credu 
litas alicuius rei cum dubitatione. 
¶ Suppoſitio eſt quedã cõfuſio cõ 
ſtituta de poſſibilitate affirmatiõis 
⁊ ſue ↄᷣrie negatiõis vt veritas inue 
ſtigando poſſit inueniri. 
¶ Demõſtratio ẽ mãifeſtatio igno⸗ 
ti per notũ aut minus noti per ma⸗ 
gis notum. Et fit tripliciter ſcʒ per 
quid ſiue per cauſam: per quia ſiue 
per effectũ z per equiparentia. pric 
mo ſicut fol eſt igitur dies eft. [cdo 
dies eſt:igitur fol eſt.tertio ſicut di 
uina bonitas ẽ infinita ⁊ eterna igi 
tur diuina poteſtas homo eſt:qꝛ dei 
honitas et hoĩs ſunt equales. Gel 
demõſiratio eſt neceſſaria feu cõſe⸗ 
quens appꝛehenſio alicuius parti⸗ 
cularis poſitionis vel pꝛiuationis 
pꝛoueniens ex neceſſaria vel conue 
nienti poſitione ſeu ex impoſſibili 
xuuatione diffinitionũ ⁊ pꝛopꝛieta 


tum vniuerſalium pꝛincipioꝛum et 
diſtinctionũ ⁊ regulaꝝ artꝭ gñalis. 
¶ Pꝛedicatioeſt ars cum qua pꝛe⸗ 
dicatoꝛ infoꝛmat populũ ad haben 
dos bonos mores ⁊ euitãdũ malos 
¶ Punctus tra nſcendẽs eft inſtru 
mentũ humani intellectus cuʒ quo 
attingit ſuuʒ obiectũ iuxta naturas 
potentiarum inferioꝛũ ⁊ attingit ſu 
pernũ obiectum ſupꝛa ſuaʒ natura. 
Gel punctus tranfcendés eft al⸗ 
titudo feu difficultas realitatis ob 
tecti implicans in potentia cõtradi 
ctionẽ eo ꝙ ipa potentia de natura 
ſui eũ penitus attingere nõ poteſt. 
¶ vdea in deo eft ens fine obiectuʒ 
eternaliter per diuinã ſapientiã de 
rebus ꝓducẽdis in tꝑe:⁊ hec ydeaĩ 
deo eſt ipᷣemet deꝰ. dea in tꝑeẽ ſili 
tudo eterne dee ⁊ talis ydea ſiue fi 
militudo in creatura eſt creata. 
¶ Pꝛedeſtinatio in diuina ſapiẽtia 
eſt actus qui ĩtełligit hoĩes eterna⸗ 
liter electos cit iuſtitia ad ſaluatio⸗ 
nẽꝛ⁊ hec pᷣdeſtinatio ĩ deo ẽ ydea qᷓ ẽ 
de’. pꝛedeſtinatio ẽ act? diuine ſa⸗ 
piẽtie qͥ intelligit repꝛobãdos cũ iu 
ſtitia ad dãnatiõeꝛ ẽ ĩ deo vdea deꝰ. 
¶ Libertas ẽ ꝓpꝛietas intellectua⸗ 
lis data rõnali creaturevt libere bo 
nũ diligat ⁊ malũvitet Liberũ arbi 
triũ ẽ id in aia rõnali ꝑ qð libere & 
mouet ad bonũ vel malũ diligẽdo / 
vk odiẽdo / accipiẽdo vl dimittẽdo. 
Et eſt duplex ſcʒ ſpeculatũ qñ deli⸗ 
beratam facietvel nõ:pꝛacticũ quã⸗ 
do electio facta eſt. 
¶ Treatio in etern tate eſt ydea:et 
qꝛ et᷑naliter p diuinã ſapiẽtiã ẽ ſcita 
⁊ ꝑ diuinãvolũtatẽ eft amata q̃ crea 
tio in eternitate eſt ydea q̃ eft deus. 
Creatio in tẽpoꝛe eſt pꝛoductio en⸗ 
tis de nihilo.⁊ hec creatura. 
¶ Mĩa ẽ parcẽs cipasz vctã:⁊ mia 
i eternitate eft ydea q̃ eft deꝰ:ſʒ in p⸗ 
deſtiato vł mipicoꝛdiato ẽ creatura. 


Raymundi Zullij. 


¶ Sta eſt electio pfonefup fua me 
rita dãdo bona illis qͥ nõ meruerũt. 
¶ Sciẽtia ẽ Ha ⁊ neceſſaria cogni⸗ 
tio de reboꝰ habita ꝑ vert itelligere, 
¶ Sciẽtia gñalis eft qda vlis habi 
tus ftans applicabilis rõne cuiꝰoĩa 
ſcibilia ceteraꝝ ſciẽtiaꝝ ſunt ad ſciẽ 
dũ in potẽtia ipᷣiꝰintellectꝰhũanus 
ymaginat᷑ q tripliciter facit ſcientiã 
inyvna ſcʒ in B mado. pmo ꝑ natura 
ſenſus et ymaginatiõis.ſcdðo p ſuaʒ 
‘natura ſupꝛa ſuaʒ ymaginationem 
¶ Tertio ſupꝛa ſuam naturã in na⸗ 
tura ⁊ perfectione ſupꝛemi ⁊ ſic ra⸗ 
tio hũani intellect? eſt triplex ſcdĩᷣ᷑m 
triplicé modũ ĩtelligẽdi ſupꝛadictũ. 
¶ Ars eſt oꝛdinatio ⁊ ſtatutum co: 
gnoſcendi finẽ de quo vult hoc ha⸗ 
bere notitiaʒ.⁊ habet duas ſpecies 
ſcʒ artem mechanicã ⁊ liberalem. 
Ars mechanica eft modus lucra 
tiuus manualis ad pꝛebendũ ſubie 
ctum vite coꝛpoꝛalis. 
¶ Ars liberalis eſt quidaʒ modus 
ſciẽdi per queʒ intellectus attingit 
ad eloquẽdũ q; titates rex ⁊ ſunt fe 
ptem:ſcʒ grãmatica / logica/rhetoꝛi 
ca / muſica / geometria / ariſmatica / 
aſtrologia. id 
¶ Ars moꝛalis eft modus oꝛdinã⸗ 
di potẽtias appꝛehẽdẽdi ꝑ multitu 
dinẽ ſuoꝝ actionũ ⁊ notificationeʒ. 
¶ Ars generalis eſlvniuerſale ſta⸗ 
tuz oĩbus ſcientijs per ſua pꝛuniti⸗ 
uaz gñalia pꝛincipia in qbusynita 
tes illarũ pñtate relucent. Iteʒ ars 
e eft quoddã dei donum vt 
it hũano ii ellectui generale inſtru 
mẽtũ neceſſario ad cognoſcendũve 
ritates entiũ m quibꝰquieſcatvt ab 
epinionib’ ⁊ erroubꝰ perverũ intel 
ligere ſit remotus. 
¶ Theologia ch ſciẽtia hũanũ in⸗ 
tellectũ ⁊volũtatẽ pꝛeparans ad co 
gnoſcẽdũ ⁊ diligẽdũ dñm deb nim. 
@_Phia€ ſciẽtia ꝑ qua intellectꝰil⸗ 


luminat᷑ ad cognoſcẽdũ pꝛimã cam 
ꝑ cuiꝰ effectũ oꝑa ſecreta phᷣoꝝ na 
turalia vel moꝛalia cognoſcimus. 
ftrologia é fcia ad cognoſcẽdũ 
tutes z mot” q̊s celũ hʒ in ĩferioꝛi⸗ 
bus coꝛꝑibꝰ elemẽtatis ſᷣm natura 
coꝛpoꝝ ſuꝑioꝝ.ſ.ſignoꝝ⁊ planetaꝝ 
¶ Seometria ẽ ars ꝑ qua bf doctri 
na ad mẽſurãdũ lineas / ãgulos /⁊ fi 
guras ⁊ reꝝ coꝛꝑaliũ lõgitudines ⁊ 
amplitudines ꝓfunditates. 
¶ Ariſmetica eſt ars inuẽta ad nu 
merandũ multas ynitates. i 
¶ Muſica ẽ ars ad oꝛdinãdũ plu⸗ 
res Voces ↄcoꝛdãtes in vno cantu. 
¶ Rhetoꝛica eſt ars oꝛdinandi ver 
ba pulchꝛe ⁊ oꝛnate. 
¶ Logica eft ars docẽs diſcernere 
verum a falſo. 
¶ Sꝛãmatica eft ars docẽs log: p< 
nũciare ¢ ſcribere cõgrue ⁊ recte. 
¶ Wedicĩa ẽ ſciẽtia ſanitatẽ docẽs 
ↄſeruare aut lapſa reducere ſᷣm poſ 
ſibilitatẽ nature in coꝛꝑe ſenſato. 
¶ Wonꝛalitas ẽ hĩtꝰ extra naturaʒ ꝑ 
qua qͥs diſpoſitꝰẽ ad agẽdũ bonum 
vel malũ ꝑ virtutes aut vitia. 
¶ Jus ẽtribuerevnicuiq; qð ſuũ ẽ. 
¶ Militia ẽ habitꝰcũꝰq̊ miles iuuat 
bᷣncipẽ ſuũvt poſſit ſubſt nẽ iuſtitiã 
¶ Nollitica ẽ nrs cũ G burgẽſes ꝓ⸗ 
curãt vt litatẽ publica ciuitatis. 
¶ Pꝛedicatio ẽ ars ci q̃ pᷣdicatoꝛ ĩ 
foꝛmat pplm ad hñdos bonos mo 
res⁊ euitãdum malos. 


¶ Sequitur ꝓpꝛia pricipia cuiuſli⸗ 
bet ſcie fm ꝓpꝛiũ ſubiectũ ⁊ fine. 
¶ Et pꝛimo de theologia. 
DOS ẽ ſubiectũ ĩ theologia:⁊ 
oꝛ ſubm co ꝙ; oĩa q̃ tractat ipa 
theologia dirigũt᷑ ad dãdũ notitiã 
de do. Finis theologie ẽ deũ cogice 
rez amare hõꝛare laudare ⁊ fibi fui 
re ⁊ cũ ipatheologiartiprutib?5 vi 
tia ad ꝑpetuã btitudinẽ ie 
1 


Introductoꝛiũ magne artis generalis 


principta theologie funt eſſentia di 
uina:vita:dignitates:actꝰ: fora:re 
latio / oꝛdlatio actio. articli pᷣcepta 
expoſitio:pᷣma itefio:fcda intentio. 


¶ De philofophia. 


Electatio ſciendi eſt ſubiectũ 

in phia: inis cognoſcere cau 
fam prima ⁊ ſecreta.effectum pꝛinci 
pioꝛũ ſunt prima cauſa / motꝰintelli 
gẽtia oꝛbis foꝛma vlis materia pꝛi 
ma natura elemẽta ſimplicia appe- 
titus potentia habit? actus mixtio 
digeſtio cõpoſitio alteratio. 

¶ De diuiſione phie. 


tes qz'é naturalis / alia moꝛa⸗ 

g/alia fermocinalis. naturalis eft 
ſcientia habita de rebus naturalibꝰ 
cuius tres ſunt ꝑtes ſcʒ methaphifi 
ca /phiſica /⁊ mathematica. 
¶ Methaphifica eſt ſciẽtia de rebꝰ 
ſpũalibꝰ trãſcẽdentibꝰ. cuiꝰ tres ſũt 
ↄſiderationes ſcʒ diuina / angelica: 
⁊ rationalis anima, 
¶ Phiſica eſt ſciẽtia de rebus natu 
ralibus inferioꝛibus in elemẽtis et 
elementatis. r. 
¶ Wathematica eft ſcientia de rez 
bus naturalibꝰ ↄſideratis in quan⸗ 
titate cuiꝰquattuoꝛ {unt partes ſcʒ 
giometria / aſtrologia / muſica / ariſ⸗ 
metica.geometria ↄſiderat de quã⸗ 
titate ĩmobili ĩ coꝛpoꝛe: aſtrologia 
de quãtitate mobiliũ ĩ coꝛꝑe celeſti. 
¶ Ariſmatica de numero abſolute. 
Muſica de nũero relato ad ſonũ. 
¶ Woꝛalis phia eft ſcientia de rez 
bus moꝛalibꝰ cuius tres ſunt ꝑtes 
monoſtica:yconomica: ⁊ politica. 


Disa: ophia diuidit᷑ i tres par 
1 


¶ Monoſtica eft ſciẽtia de regimĩe 
nv? in fe. pconomica de regumine 


vniꝰ ad plures. polttica de regimie 
plurium ad plures. 


¶ Sermocinalis phᷣ is eft ſciẽtia cd 

ſiderãs de ſermone / cuius tres ſunt 

ꝑtes / ſcʒ grãmatica logica ⁊ thetoꝛi 

ca. Gꝛãmatica de ſermone cõgruo: 

logica de Pmone vero: rhetoꝛica de 

ſermone oꝛnato. : 
¶ De iure. 


ae eft ſubiectũ ĩ iure / finis 
a_veinter gẽtesſit pax ⁊ concoꝛ⸗ 
dia ⁊ vt cũ mudicia ⁊ honeſtate deo 
ſeruiatur.pꝛincipia ſunt deũ dilige 
te:honeſteviuere: vnicuiq; qd ſuum 
eſt reddere. Det diligere eft pꝛinci 
piũ advtendũvirtutibꝰ zvitia eua⸗ 
dendũ. vnicuiq; qð ſuũ eft reddere 
eft pꝛincipiũ ad ſatiſfaciẽdũ ipᷣi deo 
de ſe:ſibi de fe: primo ſuo de fe. 

¶ Ael p ꝛincipia iuris ſunt hec / foꝛ: 
ma / materia / tus generale / cõmune / 
ſpeciale / naturale /poſitiuũ / canoni 
cum / ciuile 15 uetudinale / theoꝛicũ / 
pꝛacticũ / militare / comparatiuũ / an 
tiquum nouum. 

¶ De medicina. 


Anitas eſt ſubiectũ in medici⸗ 
na finis vt coꝛpꝰ ſenſatũ poſſit 
abere ſuas oꝑationes q̃ ſibi cõue⸗ 
niunt . pꝛincipia ſunt tria {3 res naz 
turales / nõ naturales / otra natura. 
Res naturales ſunt ſeptẽ ſcʒ alimẽ 
ta:cõplexiões:humoꝛes:mẽbꝛa:vir 
tus:operationes:ſpecies ⁊ quattu⸗ 
02 annexa pꝛedictis ſunt:etas:coloꝛ 
figura:diſtantia inter maſculũ ⁊ fe⸗ 
mined. Nõ naturales ſunt deceʒ ſcʒ 
cibus:aer / potus:ſõnus:vigilia:ex⸗ 
ercitiũ:actio:repletio:inanitio:acci 
dentia aĩe. res ↄtra naturã ſunt tres 
{cs moꝛbus:cauſa:accidens. 
¶ De geometria. 


Q antitas ↄtinua ĩmobilis eſt 
ubiectũ in 8 is co 
gnoſcere lõgitudines amplitudies 


Kaymundi Zullij. 


2 ꝓfũditates rerũ coꝛpalium.pꝛinci 
pia ſunt x. ſcʒ punctꝰ / linea / angulꝰ / 
figura / quãtitas / centrũ / capacitas 
longitudd / amplitudo / ꝓfunditas. 


¶ De aſtronomia. 


Au titas ↄtinua mobilis:ſeu 
influẽtia celeſtis eft ſubiectum 
in aſtronomia: finis cognoſcere vir 
tutes ⁊ motꝰ quos celũ hʒ in ĩferio⸗ 
ribus effectiue.pꝛincipia ſunt ſigna 
planete.Signa ſunt.xij.aries / thau 
rus / gemini /cancer / leo / virgo /libꝛa 
ſcoꝛpio / ſagittariꝰ / capꝛicoꝛnꝰ /aq- 
rius / piſcis. plancte ſunt.vij . ſcʒ ſa⸗ 
turnus / Jupiter / mars / ſol / venus / 
mercurius / luna. 
¶ De ariſmetica. 


n arifmetica.finis numeran⸗ 

o multasvnitates ſũmare et pas 
facili? numero retin ere. Pꝛincipia 
ſunt paritas ĩparitas numeri ſunt 
tres ſcʒ articulꝰ:digitus:cõpoſitus. 


An abſolute eſt ſubiectuʒ 


Species nũeri ſunt.x.nũeratio:ad⸗ 


ditio:ſubtractio:mediatio: duplica 


tio:młtiplicatio:diuiſio:pꝛogreſſio 


radicũ extractio:quadrata:⁊ radicũ 
abſtractio cubita. 
¶ De muſica. 


ce concoꝛdantia feu melo⸗ 
dia eft ſubiectuʒ in muſica. fi: 
nis ↄcoꝛdãdo diuerſas voces pꝛo⸗ 
ducere delectationẽ in cantu ꝛin⸗ 
cipia ſũt decẽ ſcʒ altitudo: infinitas 
mediocritas: longitudo: bꝛeuitas: 
groſſitudo:gracilitas: fubtilitas: p 
poꝛtio:accentusvocaliũ ⁊ ↄſonãtiũ 


¶ De grammatica. 

Ongruitas ⁊ rectitudo loquẽ 

di eſt ſubiectũ in grãmatica. fi 
nis ↄgrue ⁊ recte loqui ꝓnũciare et 


ſcribere. Pꝛincipia fit littera:ſylla 
ba: oꝛatio:dictio:vł octo partes oro 
nis aut cõcoꝛdãtia ſuſtãtiui ⁊ adie⸗ 
ctiui:ſuppoſiti⁊ appofiti.relatiut et 
antecedẽtis ⁊ modi ſignificandi. 


¶ De logica. 


. esl pi feu argumentati 
ca ratio fignificatio eft ſubie⸗ 
ctũ in logica:ſſnis etem̃ arguẽdove 
rũ ⁊ falſũ poſſint ĩueniri ⁊ vnũ ab al 
tero diſcerni.ꝛincipia ſunt termi⸗ 
nus ꝓpoſitio. 

¶ De rhetoꝛica. 


ORS ⁊ pulchzitudo verboꝝ € 
ſubiectũ in rhetoꝛica.finis per 
verba oꝛdinata ac pulchꝛa mouere 
voluntatẽ audientis ad aliquẽ finẽ 
deſideratuʒ.ꝛincipia ſunt forma 
materia: finis. vartes ſunt Gnas ſcʒ 
inuẽtio:diſpoſitio:loquutio:memo 
ria:⁊ pꝛonunciatio. 

¶ Cum generalis ſcientia habeat 
pꝛincipia et queſtiones ac regulas 
generales ad oẽs artes ⁊ ſcientias 
⁊ ad quodlibet particulare contẽtũ 
in ip is z vnitatẽ artis ſiue ſcientie 
reuelent᷑ in arte gñsli fequédo pro 
ceſſum ipius ficut pticulare in ſuo 
vniuerſali inquirẽdo bonitatẽ ma⸗ 
gnitudinẽ zc.z inquirẽ do de ifo ꝑ 
vtrũ /quid de quo ⁊c.⁊ ideo ip̃a ars 
gñalis ẽ ſpeculũ hũano ĩtellectui ĩ 
quo relucẽt ⁊ apparẽt oĩm ſcibiliu 
veritates. Finis ſeiẽtie ſpeculatiue 
eftveritas / pꝛacticevero opus. 


¶ Explicit introductoꝛium ma⸗ 
gne artis generalis reuerendiſſimi 
doctoꝛis illumſati magiſtri Raymũ 
di Lullii ad omnes ſciẽtiasvtiliſſi⸗ 
mũ quod nuperrime in lucem pꝛo⸗ 
dijt. Anno ofit milleſimo.ccccc.xv. 
die x o.xxviij.menſis Apiilis, 


i 
. 
5 
„ 
‘ . 
‘ 
5 


iv 


ee 5 15 en beer 


8 
* y 10 N iy 
. 7 1 22 * 
A* W eee 
3 ¥ 7 
ld * 
2 ie 19 . 


weg r e Wie se 5 
E grate 15 i} re} oT 


oe oe ai 


4 y Ae 
4 PTT es ' e 
ne e 
Pe a 5 
17a 
* a " 
let). CR 2 ~ 
7 rt AP st 7 ’ 0 A 
4 > 
7 * ) nr * * 
* 
N N Niere 
Gi , Abt}, J bau eve 
5 1 - 
. Orr arose 
Ves iy j . 
2 e Suns ene 
’ Want! B 7 
1 — 4 
0 : jo DRE NS: 
Zi i in a RA TAME 
5 + “he . — 1 ee 
— ’ f J 7 - 
7 Leas et tidy 1 be 11 f 
‘ * ashe 
CoS BAN ake mul 
5 ae 188 
ny ‘ 7 7 yi pM 3 ane 1. 
C118 ee Wee 
N 1 
bn Ors hing’ th 
At ented hy Eich 5 Bilal 
8 . Wem xy fe 
f 5 . 22677 
+ Pn | © J — 
8 Weg Ts j 
' 
5 Tae Nan 
. 
9 * * 
an. ‘ 
2 ‘ : : 
U 1 
ad; ‘ : +8 if? : 
“ Poa 1 
1 7 daun 
5.5 Ats IJ. 
* „ 7 be? 
ae I va 
e < — 
‘ 
2 


; 30017 1 1 7 lath a 


Ne 


ee 


N : Raine 
ae bend e 


N A 
ar a bide 3 ht ; 
1 oH tiie 
" 7 2 ne 11. 10 


he tene 
bea? Maarten Il 
ue ee A. ux, i 
haa ahah! eue Fs 

Ty tai RO TONGS Be > 


? 


gia’ chr: shui 8 


Sy La es 110 eh ¥ Fy maid 
1 qn er Nin 
emen oa 


Ne Stele 
> nin An 


~ a dae y 
ows 265 11 


Dw PL 


e rey? 181 


nit; eee Fc . 

ri rik en. Wtf ac IY 
ain 

Kate N. 


tpn it its 5% 


~ 
‘ 


Oneness SH BOY 
gli 
bn ** 
1 e 


ne pfeſſoꝛis ampliſſimi magiſtri 
a ony \WitRaymundt Tull. 
Wwe arg quarũcunq; ar⸗ 


N. tium ⁊ ſcientiarum ipſius Tull. aſſecutrixet 
Ne ⁊ ad eas aditum facilioꝛẽ pꝛebẽs: 


antehac nuſq; 


D 
5 ⁊ per magiſtrum Wernardum la 


a 
c 


DAR 


Nf Vinheta 

N elimata. Ana cum ſuo ſitu decenter 
ba | < totius operis Incer 
250 tis pꝛeterea cuilibet 


ititulis et annotationibus:adiecto indice 


Wt. 
8 


. 


2 


n — 


2 . N 
I 
soe’ 8 


AY, 


2 


BD: 


DIZ S 


— RB & Am 


2 Gi 


LIES 


2 


5 Eth 
n 


22 


2 
Sen ww) 


2 


WA, 
— 


2 
= 


* 
DELI OED 


7 
* 


Se 


— 


fim 


FT 


<—t 


— 


aN 
2 
+ 
TT 
= — 


ty ZA ya 


Laurentii Theobaldi Cenomani ſuper do- 
xis huius artis A Raymundo Lullio nullius 
lingue/nullius veartis diuinitus experte exe 
cogitate: ad lectorem epigrammatum. 
Hic quid meſſis habet lector decocte libellus: 
Sit tenuis Gg.rarus achatis honos. 
Explicat hic:claris que non nudauit athenis 
Doctorum (exemplar pallados omne) chorus. 
Quod neg noſtra/vetus melius neg nouerat etas: 
Coelitus ætherea Lullius arte dedit. 
Quicquid Ariſtoteles: quicquid famoſa pependit 
Græcia:rex creſſus/ſorbona quicquid. habet. 
Ingenio ſuperos facili penetrauit ad axes: 
Et virtute mera grande peregit opus. 
Icarus ima ſuis freta ſi temerarius alis 
Raſiſſet:gelidas tunc cecidiſſet aquas. 
Et quia ſydereas optauit cernere ſedes: 
Sole ſequeſtrata precipitatur ope. 
Lullius ex mediis contorſit ad ima volatus 
Ex celſiſq;:virum non tamen equor habet. 
Inter librorum cumulos decocte( trophœa 
Nam tenet) hoc ſapias elige lector opus. 


De opere concathenatum Carmen. 
Myſtica tangit opus /ſed opus quod miſtica tangit 
Grande reponit onus, fed onus quod grande reponit: 
Balnca lata petit: vel opus quod miftica tangit. 
au. po XAIPIA, 
MAPING Tao TURTiIC AVIIC TOAAVHAIG νhνc ασ: 
OVK EVOTEIPELAMAYS Nai AMM GoDop 


u» — 


C Artis magne generalis ⁊ vltime 
Baymũdi Lull. doctoꝛis famoſiſſuni 
Index Alphabeticus. 


2 


5 fay fo. 81 
Accidẽtis qſtiones. fo.116 
| . Accidia ꝑ pꝛincipia. fo.74- 
e Accidia per regulas. fo. 4. 
Accidie qͥſtiones ꝑrlas ⁊ pꝛicipia. fo. 12 
Actus intrinſeci diuinarũ rationũ. fo. 4 7 


Actus quid ſit. o. 87 
Actio quid fit. fo.81 

Actionis queſtiones .o. 116 
Agentia z exiſtẽtia qͥd ſignificẽt. fo. 8 

Alterationis queſtiones. 0.119 

Amphibologia quid ſit. o. 27 
Angelus ꝑ D. deductus. o. 55 
Angelus ꝑ E. deductus. 55 
Angelus ꝑ F. deductus. fo. 55 
Antecedẽtis ⁊ cõſequẽtis q̃ſtiones. fo. 20 
Applicatio per diffinitiones. fo. 78 
Applicatio ad regulas. ſo. 78 
Applicatio per euacuationẽ.3. figure. f.79 
Applicatto ꝑ multiplicationẽ. . figure. 79 
Applicatio mixtiõis pricipioy ⁊ 79 
Applicatio nomen ſubiectoꝛum. 79 
Applicatio quid fit. fo.77 


Applicatio ꝑ implicitũ ⁊ explicitũ. fo.77 
Applicatio per abſtractũ ⁊ cocretii.fo. 77 


Applicatio per puma figura. fo. 7 

Applicatio per ſcdam figura. ſo. 7 
Applicatio ad tertiã figurã. fo. 7 

Applicatio ad quarta figura, fo. 7 
Applicatio per tabulam. fo. 
Applicatio ad centum foꝛmas. fo. 79 


Applicatiõis prime figure qᷣſtiones. fo. 14 
plicationis (cde figure q̃ſtiones. fo. 
Applicatiõis ad cẽtũ foꝛmas Gitises.f.114- 
Applicatiõis.3.⁊. &. figure @flides. fo. 14 


Appetitus nature quid fit. fo. 82 
Appetitus naturalis queſtiones. fo. 116 
Appꝛehenſio ⁊ cõpꝛehenſio qͥd ſint. fo. 8 
Arithmetica quid ſit. fo. 89 
Aritmetice queſliones. fo. 121 
Aſtronomia quid fit. / fo.89 
Aſtronomie queſliones. fo. 121 


Index Alphabeticus. 


Attractio quid ſit. fo. 32 
Attractionis queſtiones. fo. 17 
Auaricia per pꝛincipia deducta. fo. 72 
Auaricia perregulas deducta. eodem 
Auaricie queſtiones peregulas. fo. i 
Bonitatis queſtiones. fo. 118 
Bonitas per regulas deducta. fo. 37 
De littera C. N 

Amera B. c d. b. o. 

‘Lamer a b. c. t. b. fo. 
Camera b. c. t.c. fo. 

8 Camera b. c.t.d. fo. 
Camera b. d. t. b. fo. 18 
Camera b. d. t.c. o. 18 
Camera b. d. t. d. fo. 8 
Camera b. t. b. c. fo. 18 
Camera b. t. b. d. 70.18 
Camera b. t.c.d. fo. 18 
Camera c.d.t. b. fo. 18 
Camera c. f. fo. 23 
Camerac.g. fo. 23 
Camera c. h. fo. 23 
Camera c.i. fo. 23 
Camera c. li. fo. 23 
Camera dee. fo. 24. 
Camera diff. fo. 24. 
Camera d. g. fo. 24. 
Camera d. h. fo. 24. 
Camera d. i. fo. 24. 
Camera d. li. 0.24 
Camera e. f. fo. 24 
Camera e.g. fo. 24 
Camera e. h. fo. 24. 
Camera e.i. fo. 25 
Camera e. lꝛ. fo. 25 
Cameraf. g. fo. 25 
Camera f. h. fo. 2 5 
Lameraf.i. fo.2§ 
Cameraf . lꝛ. fo. 27 
Camera g.h. 0.25 
Camera g. i. fo. 25 
Camera gli. 0.25 
Lamerah.t. ſo. 25 
Camera h. lꝛ. fo. 28 
Camera i. lꝛ. fo. 2 
Camera b. h. o. 22 
Camera b. i. fo. 22 


A tf 


Index 


Camera ble. fo. 22 
Camera c.d. o. 22 
Camera c.e. o. 22 
Camera b. d. fo. 21 
Camera b. e. fo. 21 
Camera b. f. fo.21 
Camera b.g, fo.21 
Camera b. c. fo. 30 
Camera c. d. t.c. 0.39 
Camera c.d.t.d. 0.29 
Camera c. t.b.c. 0.29 
Camera c. t. b.d. f0. 29 
Camera c.t.c.d. fo. 29 
Camera d. t. b.c. o. 29 
Caniera d. t. b.d. fo. 29 
Camera dit. c.d. fo. 29 
Camera t. b. c. d. fo. 29 


Capacitas ⁊ incapacitas quid ſint. fo. 87 
Capacitatis ⁊ incapacitatis q̃ſtiões. f.120 


Chariras per pꝛincipia deducta fo. 7o 
Chartras per regulas deducta fo. o 


Charitatꝭ q̃ſtiões p pꝛĩcipia ⁊ rfas.fo.109 


Celum per regulas deductum fo. 51 
Celum per pꝛincipia deductũ fo. 55 


Celum per regulam C. deductum fo. 57 


Cognitio ſallaciarum. fo. 27 
Coloꝛis ⁊ coloꝛati qͥſtiones. fo.118 
Lompolitio quid fit. fo. 80 
Compoſitionis queſtiones. fo. 116 


Cõpꝛepenſio ⁊ appꝛehẽſio quid ſint. fo.8 7 
Cõpꝛepẽſiõis ⁊ apphefionis q̃ſtibes. f. 20 
Conſcientia quid fit. fo.94- 
Conſcientie queſtiones. fo. 22 
Concoꝛdãtia per pꝛincipia deducta. fo. 34. 
Concoꝛdantia per regulas deducta. fo. 42 
Conſilij z conſulti queſtiones. fo. lo 
Contrarietas per regulas deducta. fo. 43 
Contrarietas per puncipia deducta. fo.34. 


Coꝛruptio ⁊ generatio quid ſint. fo. 87 
Coꝛpoꝛis queſtiones. fo. 18 
Circuli queſtio nes. fo. 118 
De littera. D. 
=u. Ecepiionis et decepti queſtio⸗ 


fo.120 


’ 


J. nes. 
dDeclarationis et declarati 


ö que⸗ 

ſtiones. fo. 9 
Deriuationis queſtiones. fo. 118 
Deus per regula B. diſcurſus. fo. O 


Deus per regulã C. deductus. fo. 5i 
Deus per regulam D. deductus fo. 52 
Deus per regulam E. deductus. fo. 52 
Deus per regulam F. deductus. fo. 52 
Deus per niaioꝛitatẽ diſcurſus. fo. o 
per equalitatem diſcurſus. fo. 5o 
Deus per minoꝛitatem diſcurſus. fo. 5o 
Deus per pꝛincipia deductus. 48 
per bonitatem deductus. fo. 48 
us per magnitudinem diſcurſus. fo. 48 
Deus diſcurſus per eternitatem. fo. 48 
Deus per poteſtatem deductus. fo. 48 
Deus per ſapientiam deductus. fo. 48 
Deus per voluntatem deductus. fo. 48 
Be? ꝑ regulã iſtrumẽtalitatꝭ diſcurſus. f. 53 
Deus per regula G. deductus. fo. 5⁊ 
Deus per regulam H. deductus. fo. 52 
Deus per regulam J. diſcurſus. ſo. 53 
Be? ꝑ regulã modalitatis diſcurſus. ſo.5 3 
Deus per virtutem deductus. fo.4-9 
Deus per veritatem deductus. fo. 49 
Deus per gloꝛiam deductus. fo. T9 
eus per differentiam deductus. fo. 49 
Deus per concoꝛdantiã deductus. fo. 49 
Deus per contrarietatem deductus. fo. 50 
Deus per pꝛincipium deductus. ſo. 50 
Deus per medium diſcurſus. fo. 50 
Deus per finem diſcurſus. 5⁰ 
Differentia per regulas deducta. fo. 42 
Differentia per pꝛincipia deducta. fo. 33 
Diffuſionis queſtiones. fo. 17 
Digeſtionis queſtiones. fo. 117 
Diſpoſitionis ⁊ diſpoſiti queſtiones. fo.119 
Doctrina quid ſit. fo. 123 
Duratio deducta per pꝛincipia. fo. 31 
De littera E. 
AJementatiua per regulas dedu⸗ 
cta folio. 64. 
Elementatiue queſtiones per re 
gulas : pꝛĩcipia diſcurſe. f. os 
Entis in potentia queſtiones. fo. 17 
Entitas quid lit. fo. 79 
Elenchi fallacia fo. 28 
Equalitas per pꝛincipia deducta. fo. 36 
Equalitas per regulasdeducta. fo. 45 
Eſſentia quid eft. fo 79 
Eſſentie queſtiones. fo. 
Eternitas per regulas deducta,, fo. 38 


Exiſtentia et agentia quid ſint. fo. 87 
¶Exiſtentie et agentie queſtiones. fo. 120 
Expulſionis queſtiones. fo. 117 
Sey De littera F. 


Allacia ſcdᷣm ꝓlures interrogaz 


I Krnones. nee 
Fallacia contradictionis. 


2 FDaalaacia equiuocationis. fo. 27 
8 |€gllacta compoſitionis. 0.27 
Fallacia diuiſionis. fo. 28 
Fallacia accentus. fo. 28 
Fallacia figure dictionis. o. 28 


Fallacia extra dictionem. fo. 28 
Fallacia accidentts, ; fo.28 
Fallacia ſcdm quid et ſimpliciter. fo. 28 


Fallacia petitionis pꝛincipij. 
Fallacia conſequentis. 29 
¶Fallacia ſcdᷣm nõ cauſam vt cauſa. fo. 29 


Fallaciarum cognitio. 0.27 
Falſitas per pꝛincipia deducta. fo. 76 
Falſitas per regulas deducta. fo. 76 


¶calſitatis p pricipta ⁊ reglas q̃ſtiões.ſo.iiʒ 
¶Fantaſmatis quefliones. fi 


0.29 is 
fo. 9 


Alphabeticus. 


Bula ꝑ pꝛincipia deducta. fo. y 
Hula per regulas deducta. fo. eodem 
Gule queftiones per regulas. fo. uur 
Gratie et gratiati qftices. fo. 119 
De littera IH. 
= Abitus quefitones. fo. 1c 
Habitus quid fit. fo. 81 
) \C2 gabituatio quid fit. , forrg 
pat hgomo pregulas deduct?, fo.§$ 


Hõ cũ minoꝛitate patiẽtie ẽ ĩ ꝑiculo. fo. 
Honoꝛ qd fitz ð honoꝛãte ⁊ honoꝛato. f. 87 
Bonoꝛis et honoꝛati q̃ſtiones. fo. 120 
De littera J. 5 


Deequeſtiones. fo. * 
Indiuiduitas quid ſit. fo. 80 
Indiuiduitatis q̃ſtiẽes. ſo. 115 


. nfinitas diuinarũ rõnũ. fo. 
Infinitas actuuʒ diuinarum raz 


tionum. fo. 4 
Intinttatis queftiones. fo. 119 
Imaginatio quid ſit. fo. 58 
Imaginatio ꝑ regulas deducta. fo. 58 
Immobilitas quid fit. fo.82. 


‘Sulticte Gftides p pricip{a z regulas.fo.107 


figure queſtiones. fo. ii Inuidia ꝑ ptincipta deducta. fo. 7 
inis per regulas deductus. fo. . Inuidta per regulas deducta. fo. 75 
inis per pꝛincipia deductus. 0.35 Inuldie qftiones per pꝛincipia. fo,112 
Fides p principta deducta. fo. 58 Inconſtantla p pꝛincipia deducta. fo.76 
Eides per regulas deducta. fo. ibideʒ Inconſtantia ꝑ regulas deducta. fo. 7 
[Fidei qͥſtiões ꝑ pꝛicipia ⁊ regulas. fo.109 Sncõſtãtie q̃ſtiõesꝑ pꝛĩcipia ⁊ reglas. f. 114. 
foꝛtitudo per pꝛincipia deducta. fo. 57 Ira per pꝛincipia. fo. 75 
Foꝛtitudo per regulas deducta. fo.67 Sra per regulas deducta. fo. 77 
Foꝛtitudis qſtiões p pricipia ⁊ reglas.f.108 Ire queſtiòes ꝑpꝛĩcipia ⁊ regulas. fo. Ilz 
Foꝛtune ⁊ foꝛtunati qͥſtiones. fo. ii? Inuẽtio qd fit: ⁊ de inuẽto. fo. 57 
| [Forma qutd eft. fo. 80 IJnuẽtio medioꝛum. 0.26 
Forme queftiones. fo. 1s Inuẽtionis ⁊ inuẽti q̃ſtiones. fo.120 
, De littera G. Inſtinctus quid ſit. fo. 82 
ES Bammatica quid fit. fo.90° Inſtinctus nature queſtiones. fo. ic 
J Grammatice qftiones. fo. 121 Jus duldſt, diuinarũ dignitatũ. fo. 46 
ö Genus quid ſit. fo. 80 Jus quid fit. g fo. 92 
f Seneris queſtiões. fo. 115 Juris queſtiones. fo. 122 
| Geometria quid fit. fo. 88 Juſticia per pꝛincipia deducta. fo. 65 
Seometrie queſtiones. fo. 12 Juſticia per regulas deducta. 0.66 
Seneratio ⁊ coꝛruptio qͥd ſint. ſo. 87 De littera L. 
Senerationis / coꝛruptionis et pꝛiuationis . Ocus quid ſit. ſo. 82 
gqueſtiones. fo. 120 Loci queftiones. fo. 116 
Sloꝛia per regulas deducta. fo.41 Logica quid ſit. fo. 90 
i fo.33 Logice . „ lo. 121 
tif 


Slovia per pꝛincipia deducta. 


Lincequefttones, - v.18 
Lururia per pꝛincipia deducta. fo. 73 
Luxuria per regulas deducta. 10. 73 
Luxurie queftioes per regulas. fo. 112 
De littera M. 

Agnitudo ꝑ regłas deducta.f.3 7 

A Wagnitudo deducta per pꝛinci⸗ 
9 90 pia. fo. 30 
MWMaioꝛitas Sducta ꝑ picipia. f. 3 5 
Maioꝛitas per regulas deducta. fo. 45 
Maioꝛitas per pꝛincipia deducta. fo.36 
Winoꝛitas per regulas deducta. fo. 46 
Materia quid eſt. fo. 81 
Materie queſtiones. fo. 16 
WMercantia quid fit. fo. 93 
Wercature queftiones, fo. 122 
Medicina quid fit. fo.92 
Medicine queſtiones. fo. 122 
Mediũ deductũ ꝑ pꝛincipia. fo. 35 


Wediũ per regulas deductum. fo. ＋ 


Memoꝛia per regulas deducta. fo. 12 
Wilitia quid ſit. fo. 93 
Wilitie queſtiones. fo. 122 
Wilericoꝛdie queſtiones. fo. 11 
Wirtio pꝛncipioꝛum et regularum. fo. 30 
Modus pꝛobandi. fo. 2 
ZWodus dicendi. fo. 29 
Monſtruolitatis queſtiones. fo. 18 
WMoꝛalitas quid fit. fo. 91 
Monꝛalitatis queſliones. fo. 121 
Wotus quid ſit. fo. 82 
Wotus immobilitatis queſtiones. fo. 116 


Mũdꝰ an lit eternꝰ⁊ ð eternitate mũdi. f. 


Multiplicatio quarte figure. fo. 26 
Multiplicatio plurium rationum. fo. 26 
Mulica quid ſit. fo. 8 
Muſice queſt tones. fo. Il 
aids De n N. ply 

N Atura quid fit. 0.80 
A Hature queltides. fo. u 

So 4! Pautgatio quid lit. fo. 93 


“i Hauigatiois queftiones, fo. 122 
Heceſſitatis z neceſſitati qftiones. fo.119 
Nonum ſuoiectũ quod eft de inſtrumẽtali⸗ 

tate quid eſt:⁊ quot ſpecies habet. fo. 5. 
Houitatis queſtiones. fo. 117 
MNouẽ ſubiectoꝛũ q̃ltiones. fo. 103 
De littera O. 


A iectũ quid fit, fo. 8 
1; Qratio quid lit, {0.95 
Oꝛationis q̃ſtiones, fo. i123 
Oꝛdiatõis ⁊oꝛdĩatiqͥſtiões. f. ii 9 
1 e littera p. : 
E Atiétia p pncipia deducta, fo.715 
92 Patientie qucitiones per pꝛinci⸗ 
pia et regulas. fo. io 
D ‘Palio quid ſit. fo. 81 
Paſſionis queſtiones. fo. 16 
Plenitudinis queſliones. fo. 117 
Pꝛedicatio quid ſit. fo. 94 
Pꝛedicatiõis q̃ſtiõess. fo. 123 
Pꝛedeſtinationis queſtiones. fo. 9 
Perfectionis et pei fecti queſtiones. fo.119 


fo. 114. 
fo. 71 
fo. eoc ẽ 


Philoſophie queſtiões. fo. 121 
Pꝛincipiũ per puncipia deductũ. fo.34. 
Pꝛincipium per regulas deductum. fo. 42 
Pꝛincipia per regulas deducta. [0.37 
‘Politica quid fit, fo. 91 
Politice queſtiones. fo. 121 
Pꝛopꝛietas quid ſit. fo. 801 
Pꝛopꝛietatis queſtiones. fo. 118 
Poteſtas per regulas deducta. fo. 39 
Potentia quid fit. rit fo. 87 
Potẽtie obiecti ⁊ actus q̃ſtiones. fo. 120 
Pꝛudentia per pꝛincipia deducta. fo. 
Pꝛudentia 1 5 deducta. fo. 5 
Pꝛudẽtie q̃ſtiones p pᷣncipia⁊ regłas.f. io 
Pulchꝛitudinis queſtiones. fo. 17 K 
Puncteitatis queſtiones. fo. 118 
Pluralitas quid fit. fo.7 9. 
Pluralitatis queftiones. fo. 115 
littera Q. 

A Galitas quid fit. fo. 8t 

Aualitatis quefliones. fo. 116 b 

AQuantitas quid fit. fo. 81 


Q uantitatis quefiones. fo. 116 
Queſtio octaua de loco ꝑ J. ſignata. fo. 7 
Queſtiones de angelo ꝑ rẽgulas. fo. 103 
Queſſices de deo ꝑ regulas facte. fo. io 


Queſtiões de hoĩe per regulas. fo. : 


Alphabeticus. 


0 
‘Muettiones prime coliine B. C. D. Ti o pia diſcuru mmm. fo. 
j ueſ tones ſcðe colũne c.d. e. t. fo. 8 Subiectum octauum de elementatiua per 
gueſtiones tertie colũne d. e. f.t. fo. 98 pꝛinciꝑia deductum fo. 3 
ſueſtlones quarte colũne e. f.g.t. fo. 99 Subiectũ vᷣmũ qð ẽ ð ðoꝛquõ diuidat᷑ . 4 c 
ue ſones quinte figure f.g. h. t. fo.:oo Subliectũ ſecundum de angelo per pꝛinci⸗ 
ueſtiones ſexte colùne g. h.. t. fo. ioo pia deducto. * f0.54- 
oſlueſtiones ſeptime colũne h. i. k. t. fo. o Subftentia quid fit. fo.81 
{iueftiones euocatiõis tertie figure. fo. ioꝛ: Subſtantie queſtiones fo. 11 
a ueſtiones imaginatiue ꝑ regulas ⁊ pꝛinci Superbia per pꝛincipia deducta. ſo. 3 
if pia diſcurſe. fo.10F Superba per regulas deducta fo.73 
\ueftioes ſenſus are diſcurſi. fo.105 Superbie queſtiones p regulas fo. ii 
ypueftides quarte figure. fo. joꝛ Superbie queſtiões per pꝛincipia fo. 112 
gpiuelises mixnonis principio z regu: Spes per unden Sach 


Spei qᷓſtiões p pꝛincipia et regulas, fo. oe 


ig} larum. 0.102 

4p ueftio de angelo. fo.103 Species quid lit fo. 80. 
gzueſ io de quare que ſit. fo. õ Speciei queſtiões fo. 115 
Rueſtio de celo per pᷣncipia. fo. 10. Speculi queſſiones fo. 118 


Rueſlio de celo per regulas facta. fo. 104. 
10 De littera B 


Delittera T. 
Aanſſubſtantiatiõis ⁊ tranſſub⸗ 


Eceptio quid ſit. fo. 82 ſtantiatiqueſtiones fo. 119 
| imẽ pᷣncipis qͥd ſit. fo. 92 Temperantia p pꝛincipia.dedu 
Regiminis q̃ſliões. fo. 22 Ait cta. “HOG. 
Aeceptiõis qͥſtiones. fo. Temperantia per regulas dedu 
Regula g. fo. 5 g fo. 5 
la h. i fo.7 Teperãtie Gitises p pricipiaz regtas.f.108 
egula g;. de ĩſtrumẽtalitate fos Tempus quid ſit. o.82 
egula modalitatis ſignata ꝑ k. fo. Tempoꝛis queſtiones. fo. ic 
egula b. fo. Leologia quid fit. fo. 88 
ghegula c. fo. 6 Theologie queſliões fo.120 
ſtegula d. o. 6 Trianguli queſtiones. fo. 118 
Regula f. 2 fo. De littera N. 
siegule huius artis decem. fo. 5 Egetatiua per regulas deducta. 
relatio quid ſit. fo. S1 N folio. ~~. 63 
cela tionis queſtiones. fo. 116 4 Uegetatiue queſtiones per regu⸗ 
ſchetoꝛica quid ſit. fo. 89 H. las puncipia. fo. 
sithetozice queſtiones. fo. I21 H KAegetatiua per pꝛincipia dedu⸗ 
— De littera S. cta. fo. 52 
— Apiẽtia ꝑ regulas deducta. fo39 Aegetatiua ꝑ regulas deducta. fo. 52 
Sapiẽtia desucta ꝑpncipia. fo. Girtus ꝑ regulas deducta. 0.40 
ſẽſitiua per regulas deducta. fo. 6 Artus deducta ꝑ pꝛincipia. fo.32 
ẽſitiua pet pꝛinc ipia deducta fo.61 Airtutum ⁊ vitioꝛum qitices, fo. 107 
igmacatic is que iòes. fo. 17 Geritas per regulas deducta. fo. 1 
Zumnilitudo quid ſit ⁊ de aſſimilato fo. 8? Aolũtas ꝑ regulas deducta. fo. 0 
Zimilitudinis ⁊ ſimilati q̃ ies. fo. 120 Aoluntas deducta ꝑ pꝛincipia. fo. 32 
Simplicitas quid ſit. fo. So Ginbre queftiones. o. 118 
Simplicitatis queftiones fo. 116 Unitas quid fit. fo. 79 
itus quid ſit fo. 82 


— * ~ - . i 
Subiectã quartũ qð eſt de hominep pꝛinci 


FINIS LABALE. 


Ns iſta magna:generalis zvltima:icepta fuita Bea 
J H to Raymundo: Lugduni ſuper Rhodanũ:mẽſe no 
N uembꝛis. Anno domini. &. cccv. Et ſinita ab ipſo in 
ciuitate Miſana in monaſterio fancti Dominici ad 
laudem et honoꝛẽ dei:menſe martij. Anno domini. M. cccviij. 
incarnationis domini noſtri ieſu chꝛiſti: z fit ei commendata et 


beate virgini Marie matri eius A £ iA. 


ADBEATVM RAYMVNDVM 
LVLL.ORATIVNCVLA. | 


Ad te martyriipalmam remunde gerentem 
Confugio:dentes in te confringe caninos: 

Et tuamortali patefacta ſcientia cuncto 

Defluat in totum vere fons limpidus orbem 


Doctrine:pateat: latuit nimis abdita mundo. 


¶ Inſcriptio artis magne a Beato Raye 
mundo L. ull.edita. 


9 eus cum tua ſumma perfectione:inci⸗ 
pit ars generalis vltima. 


Pꝛohemium. 


Illuminati doctoꝛis ma 
giſtri Raymundi Tull. 


Fo. j. 
dicendum. lius quidẽ hec ſcien-· Quare B 
tia generalis poteſt nuncupaxi:qꝛ que⸗ ſcia gene⸗ 
ſtiones generãles habet ad omes alias ralis, voce 
queſtiones / quecũq; ſint / applicabiles. tur, 


he / ſcʒ Utrum fit eſt. De quo eſt 


Ars magna / generalis ⁊ Omnes em in ittis implicancar.c fune 
vltima. 110 


N intg mul 


— . gqaauã vo⸗ 
tamus vltimam/quia de cetero no pꝛo⸗ 
ponimus aliam facere / ipſam quidem 
ex alijs compilamus:⁊ aliqua noua ex⸗ 
plicite addimus. ¶ Quoniam intellect? 
humanꝰeſt Longe magis in opinione e 
in ſciẽtia conſtitutus:qꝛ quelibet ſciẽtia 

˖ ꝛincipia ppria/z diuerſa a 
pꝛincipijs aliarũ ſcientiarũ:idcirco req 
rit ⁊ appetit intellectus ꝙ fit vna ſcien 
tia generalis ad oẽs ſcientias /⁊ hoc ch 
ſuis pꝛincipijs generalibꝰ /in quibꝰ pn⸗ 
cipia gliara iſcientiarum particulariuʒ 
fint implicita ⁊ contenta ſicut particu⸗ 
lare in vniuerſali.Et ratio huuis eſt / yt 
cum ipſis pꝛincipijs alia pꝛincipia ſub⸗ 


Intelle⸗ 
t? huma⸗ 
ue mag 
ofiftit in 
pinioe q; 
n ſciẽtis. 


glternata ſint /⁊ oꝛdinata /⁊ etiã regula 


ta: vt intellectus in ipſisꝛ ſcientijs quie⸗ 
ſcat per verũ intelligere /⁊ ab opinioni 
| bus erroneis fit remotus ac plongat?, 
ec {cia hanc quidé ſcientiã:poſfunt alie 
alias e fcientie perfacile acdri. Pancipia enim 
zeuis. ¶ particularia in generalibus huius art 
telucent ⁊ apparent:dũ tamẽ peincipia 
particularia applicentur pꝛincipijs hu 
uus artis / ſicut pars applicat᷑ ſuo toti. 
Nincipia cipia o huiꝰ ar tis:ſunt hec. Bo 
ulus ar- fſitas. Magnitudo. Eternitas ſiue dura 
gene: tio. Poteſtas.Sapientis. Nolũtas. Uir⸗ 
alia. tus Ueritas.Sloꝛia. Differentia. Con⸗ 
coꝛdãtia. Contrarietas. Pincipiũ. We⸗ 
dium inis. Maioꝛitag. Equalitas/et 
minoꝛitas. ¶ Et dicunt᷑ generalia:quia 
omnes bonitates aliarũ ſcientiaruʒ ad 
vnã bonitatẽ generalem ſunt applicabi 
les. Et idem dico de omnibus miagnitu⸗ 
dinbus:ad vnã magnitudinem genera 
A. Et ſic de cõſimilibus glijs:ſuo modo 


Ar hee fern abi 


ig fons can 


— 


uare eft. huath eſt. Quale eft. Qua= 
o eſt. Abi eft. Quomodo eſt.⁊ Cũ quo 
eſt. Et ſunt decem: vt apparet numerã⸗ 
ti. ¶ Item ars iſta eft generalis ratiõęe 
mixtionis pꝛincipioꝛũ ⁊ regularuʒ qus 
habet: vt inferiꝰ patebit. Nam ficut p= 
poſitio ĩ cõmuni ſumpta / eft generalis 
ad oẽs pꝛopoſitiones:ſic ſuo modo iſta 
pꝛincipia cõpoſita / in cõmuni ſumpta: 
ſunt generalia ad oĩa pꝛincipia parti⸗ 
cularia cõpoſita.¶ Sed vt dubiũ ſremo 
ueatur:dico ꝙ om̃iã alia pꝛincipia ſunt 
particularia reſpectu iſtoꝛum pꝛincipio 
rum huius artis. ſicut bonitas magna / 
q eft cõpoſita:eſt cõis qͥdeʒ ad bonitatẽ 
Petri ⁊ Guillelmi/⁊ equi /⁊ fic de alijs. 

e diuiſione huius artis. Diuiſio 

¶ Diũiditur ars iſta in. xiij. partes: ſcʒ / hui? artis 
Alphabetum figuras. Diffinitiones. 
Regulas. Tabulam. Euacuationẽ ter= 
tie figure. Multiplicatonem quarte fiz 
gure. Mixtionem. Nouem ſubiecta. Ap 
plicationem Queſtiones. Pabituatio⸗ 
nem. Et modum docendi. 


Pꝛima pars pꝛincipa⸗ 
lis de Alphabeto. 


Nota bñ. 


Pꝛiĩa pars 
a Pncipalis 
o huius artis:eſt bul? opis, 


„iſtud. . 
¶ B: ſignificat bo: Expoſitio 
nitatẽ. Differẽtiã. alphabets 
Utrun;. Deum. Ju 
ſticiã: Et auariciã. 
¶ C:ſignificat Ma 
— . Shitudine. Concoꝛ 

dãtiã. Quid. Angela. Pꝛudẽtiã. Et gulã. 
¶ Diſignificat eternitatè ſiue duratio⸗ 
nem. Contrarietatẽ. De quo. Celũ. d 
titudinem.ét luxuriam. . 
¶ E:ſignificat poteſtatem. Pꝛincipiuʒ. 
Quare.Homine. Tẽperãtiã. Et fupbia, 
¶ F.ſignificat ſapiẽtiam. Mediũ. Quã⸗ 
Tun. Imaginationẽ. Fidẽ. Et acidaim. 
¶ H ſſignificat voluntatẽ. inem. Qua⸗ 
le. Senſitiuã.Spem. Et inuidiam. 

¶ M: ſignificat virtutem. Maioꝛitatez. 
AQuãdo. Uegetatiuã. Choxitatẽ.Et irã. 
¶ F:fignificat veritateʒ. Equaluatem. 
a Welemetatina patiaʒ E medacs. 


Hee grell, lun n F fhorne gro. 


ad ser whine g unf 
erm erry rin um- 
1 gu TIN HL 


my hor pring 


Secunda pars 
Ckiſignificat gloꝛiã. Winoꝛitatẽ. Quo phabetũ in hac 99 ipſum ſignifi⸗ alphabe⸗ 
modo z cũ quo. Inſtrumẽtatiuã. Pieta centur pꝛincipia / ⁊ queſtiones hur’ ar: tũ inſtitu⸗ 
Nola. tate. Et inconſtãnti Ipha: tio/t 4 — in ipſis cõtinent᷑ / æ ad ꝓpo tum fit. 
det ct on: ſitum adducatur id de quo queritur: 
artiſta minime poterit vti iſta arte ſiue vt intellectus fit verus / ⁊ certus / et non 
Quare h̊ ipſam pꝛacticare. ¶ Et eft poſitũ hoc al dubitatiuus. 


Scðda pars pꝛincipalis huius operis:que eſt de 
Figuris:⁊ pmo de prima figura per A:ſignificata. 


BON. N 


IX 


Se 
USS 
72 Sf 


7 
y N 
CA HER 


SOY 
Wenn 


De figuris. 


uatt —— 

Faun en ex 8 Ki Jure funt 

Ras auattuo:: vt patet 

fig 720 —.— 2 | Sura eft 
Sura / q̃ — 5 [og 

eft circula RE delignata per A:⁊ 

tis, 4 (3 in nouem came⸗ 


— 
— 72 


<a & 
— — eee 


ras. In pꝛima qui⸗ 
dem camera:conſi 
ftit Brin ſecunda wo C: ſic de alijs. 


| 


in pꝛedicatũ t econuerſo: vt cũ dicit᷑:bo⸗ 

nitas magna / magnitudo bona.magni⸗ 

tudo eterna:t?᷑ternitas magna. Meꝰ bo 

nus: bonus deꝰ.⁊ fic de alijs:ſuo niodo. 

Circula: & lem circulationẽ quidem pote⸗ 
tio pꝛime d. artifta cognoſcere ea q̃ cõuertuntur / 
be d ⁊ ea que non couuertũ:ur:ſicut deus eft 
figure ad ponus/⁊ huiuſmodi:que poſſunt couer 
dd ꝓdeſt. ti. utem deus ⁊ angelus conuer⸗ 
tuñtur:neq; bonitas ⁊ angelus:neq; ſua 

bonitas ⁊ magnitudo:⁊ ſic de alijs ter: 


dicitur dance mutstur milia 


in pᷣſenti paging, eſt bonus / ma 


Fo. ij. 


minioa Se ifta figura: 9 oĩa / 
ſicut quado dicitur:deus eft bonus / ma⸗ 
gnus / eternus / ⁊ ita de reliquis, Angel? 
nagn’ / durabilis: 2 reliqua. 
ia nõ elt bona/ſed mala:⁊ fic de 


s ſuo modo, iſta:cogno⸗ 


eſt circularis /diui⸗ ſcuntur ꝓpꝛie paffiones/z appꝛopꝛiate 


exiſtentes inter fubiect6 ⁊ predicatum. 


Nꝛopꝛie / ſicut deus eft bonus / magnus / Paſſionee 


2 huiuſmodi gelus qui habet in- bꝛopꝛie. 

tam bonitãtem / magnitùdinem ⁊ ſi⸗ 
5 eus ace 5 8 
qui habet maliciã appꝛopꝛiatam:et 
mctaliter Sr fic De 4 habet bo⸗ de. 
hain magnam ſiccitatẽ per terraʒ 

ino moꝛaluer:bonam ⁊ magnam pu 

entiam,iuſticis/⁊ fic de ceteris. ¶ Fi- Notabile 
guram quide iſtam debet artiſta huius P artis 
artis habituare zimaginari:2 ad ꝓpo⸗ Busartis. 
ſitum applicare /m ea que diximus de ‘ 
ipſa. vt intellectus per ipſam veritates 
ttingere poſſit : ⁊ oc vere ⁊ realiter. 
tio pꝛime figure. 


on 


Sequitur ſecunda figura per T:ſignificata. 


(Per prom Gena germ 


N I nueryn we 


ner iſt ho m i aut Hu, or Alu 
1 _[wa bomtas Sao clo T 
dn haw figura 0a plum wt 
Onur 
Qu “ft Man N 
Lu 


fed Aua vitia ni f born fed Mola 


ryru Wt (Dt nr bo mus 7 


& far 


UIA 


n 


en, pe- Appropriate, . he makin app 


pu pac{w met A 


nH Ap ru yrinti 
E 


Piaf thee o rulur 
G boa 17 
Flono bes cr mag vun 


nn ſimituſ. A N 


¢ 


a 
nals 


mM 
A 


rn [uh ln ake 0 


{ 


4 2 
bE S 


Secunda pars 
1 precirarm wha 


inan 


— — 
; wh fh: 1- vnn TANWY JR 1 
he m C- eee 
Ain Dem rns: me 
ff whan tmn nue mnwy r HAT 714 
anger, ee 


— 


ame Naur ee ver mb 
qv mur arserrn ft 711 


— — 
— 


— — aanenal 
—ͤ — — 


m Arbon AL. s- 


Scdafigu Ecunda figura:eſt de trib? 
ra triãgu⸗ triangulis:ſcʒ de differẽtia: 
rig. cõcoꝛdantta ⁊ cõt rarietate: 


vt apparet in ipa. 
5 Al angulum differentie:ſcribũ 
tur fenfuale ⁊ ſenſuale / ſenſuale ⁊ intel⸗ 
lectuale:intellectuale ⁊ intellectuale. Et 
fic de angulis cõcoꝛdãtie ⁊ contrarieta⸗ 
tis:ad fignificandam differentia que eft 
inter ſenſuale ⁊ fenfuale:ficut inter vnũ 
coꝛpus ⁊ aliud. Et inter ſenſuale z intel 
lectuale / ſicut inter coꝛpus æ animam: 
⁊ inter intellectuale z ĩtellectuale:ſicut 
D ter deũ ⁊ angelũ. gt fic de concoꝛdan⸗ 
n tia ⁊ contrarietate. Shia angulũ pn⸗ 
cipij ſcripta ſunt:cauſa Tttpis, 
Per cauſam:pꝛincipia fubftantialia ſi⸗ 
gnificant᷑:què ſunt pꝛincipia / efficiens / 
foꝛmale / materiale / finale. Per quãtita 
tem ⁊tempus:ſignificãtur pꝛincipia ac⸗ 
cidentalia / ſicut ſunt nouem pꝛedicamẽ 
ta. ¶ Supꝛa angulũ medi ſcripta ſunt / 
coniunctio/mẽſuratio ⁊ extremitas/ad 
ſignificandũ tres ſpẽs medij:veluti me 
did ꝑiunctiõis / mẽſurgtiõis ⁊ extremita 
tis gpedifi aiunctions.elt ſicut clauꝰ q 
duos poſtes ↄiungit.Mediũ mefuratio, 
nis:eſt ficut centrũ quod equaliter exi⸗ 
tomer fit in medio circuli. Media extremita⸗ 
tũ:eſt ficut linea in medio duoꝝ puncto 
Tres ſpe⸗ Tuz. a angulũ finis feripta ſunt: 
dies fini, derminationis/priustionis 2 cauſe fina 
lis:ad denotandũ ꝙ ſunt tres ſpecies fic 
nis. Eſt em finis tèrminatiõis:ſicut ter⸗ 
minus regni vel compl oneFtt finis pꝛi⸗ 
uationis:ſicut mors que finit vitam. Et 
eſt finis cauſalis:ſicut deus qui eſt finis 
A cauſa omniũ rerum. ¶ Supꝛa angulũ 
maioꝛitatis:⁊ ſic de angulisequalitats~ 
@ minoꝛitatis ſcripta ſunt: nter ſubſtã⸗ 
tid ⁊ ſubſtantiã:ad ſignificanduʒ ꝙ vna 
ſubſtantia eft maioꝛ alia:ſicut ſubſtãtia 


8 
i } 


Ol 
2 


3 


N chy 


2 
m 


hominis q̃ maioꝛ eſt in bonitate vel vir te nequads eſſe põt:in fe habens pꝛinci⸗ 


De figuris. 


Fo. lij. 


funt equalia per extenſionem ⁊ ſuperfi⸗ 
—̃ H— viridis qui eſt de diffe 
rentia/concoꝛdantia ⁊ contrar ietate:eſt 
generalis ad oia quicquid eſt:vel 
eft in differentia / aut concoꝛdãtia/yel co 
trarietate, In iꝑſo autem triangulo dc 
quid eft:implicitum eſt.Wifferentiã ta- 
men eR generalioꝛ q; cocordatia ⁊ otra — 
rietas. Plures enim res poſſunt eſſe dit 
ferentes q; concoꝛdantes ⁊ contrarian⸗ 
tes. Sicut Petrus ⁊ Martinus qui dif 
ferunt:⁊ ſpecie conueniũt /ſʒ moꝛibꝰ cõ⸗ 
trarij ſunt: vnus em iuſtus:alius xo in⸗ 


„Angulus 
viridis. 


vyliunre 


iuſtus.⁊ fic de alijs fue modo. ffe⸗ Differ mt 7 
rentia x o cauſa eſt pluralitatis: 1 ta y lun lu. 
dantia vnitatis, Quoniã ficut differen⸗ 15 7 

tia diſtinguit intẽr vnũ ⁊ aliũ:ſie concos ( 

dantia componit plures res in uur S mini 
trarietas autẽ coꝛrumpit ⁊ diſſoluit. Et . 
ideo ficut triangulus viridis conſiſtit in „ 
ſubiecto naturaliter:ſic iter mo- mom hay iim, 
raliter eft difcurfiuue:diltinguendo/to- fw, mA 
cordando/defcendendo ⁊ afcendendo/p 
tres ſpecies differẽtie/concoꝛdãtie ⁊ cõ⸗ 

trarietatis que ſupꝛadicte ſunt.Et ide 

intellectus cum differentia ſimpliciter 

eſt generalis obiecti. Et ſic de concoꝛdã⸗ 4 
tia ⁊ contrarietate.fed 2 ad fat fe nfm 
hit fe per ſcalam in Fd us Bus cõ- , ar | 
ftitutam/no eft omnino generalis nec; / i pa 


omnino ſpecialis. Sicut quando dicit᷑: 
differentia eſt inter ſenſuale ⁊ ſenſual 
⁊ reliqua:ſʒ quando deſcendit ad indiut - 
dua moꝛaliter eft omnino particularis, - 
iangulus rubeus:qui eft de princi 
medio ⁊ fine /eſt generalis ad om̃ia: Trian 
quia omnia continet in ſe:cuʒ quicdd fit lus Tube”. 
vel eft in p̃ncipio / medio / vel fine. Et ex⸗ 
tra iſtos tres terminos:nullũ ens e€ po⸗ 


eof Busnes iũ xo:eſt ens cui omnia alia (Pronnyye alia 
ent ande e ata > ie 8 
vniuerſale:abſq; natura aut mora ita F maln Ii. 


I alli 


2 
$ 


: tute q; lapidis ſubſtantia. ¶ Iteʒ inter piantẽ / pꝛincipistum⁊ Prine et artes ey 
e ſi⸗ 


fubftantig ⁊ accidens:ad ſignificãdũ q 


ſubſtãtia eft maioꝛ accidẽte:veluti ſub: / ne calefactiuo /calefactibili ⁊ calefacere. 
Sic natura pꝛincipij abſq; natura 


ſtãtia hominis que maioꝛ eft ;; ſua qua 
titas ⁊ ſimilia. 9 — dés et ac⸗ 
cidens: ad denotandum ꝙ vnuʒ accidẽs 
eft maius alio / ſicut intelligere qs ſenti 
re. rt fic ſuo modo dici pot de minoꝛita⸗ 
te ci relatiue fe habeãt. gt inter ſubſtã 
tiã zifubftantia eft equalitas / ſicut ho⸗ 


mo ⁊ lapis qui equales ſunt in genere c cipia/dicunt neceſſitatẽ.occaſionalia zu 


ſubſtantie. t inter accidens ⁊ accidens 
eft equalitas/ſicut intelligere ⁊ amare: 
que 1 ſunt in genere accidentis.⁊ 
inter ] ¢ 

tas:ſicut quantitas ⁊ ſubiectuʒ ſuũ que 


4 primn{nen an 


ubſtantiam ⁊ accidens eft equali ¶ Med 


icut natura cgliditatis no poteſt enn Ne 


ee PION TH WN 991999 
ra per triuʒ 
pꝛedictoꝛũ minime eſſe poteſt.Et fic ar⸗ 
tiſta debet cognoſcere bec tria in pꝛinci 
pio vniuerſali: eo quod de ſua eſſentia i. Ca. 2 

ſunt cauſaliter ꝑ ꝓpꝛias paſſiones ſub⸗ . 
iectioccafionaliter vo no: nam mowlis: i »alaer 
ter acquiſite funt.Caufalia quidem pn -#- 4 an htah ug 
cem contingentia ⁊ p bene effe.q Et fic ffir 
artifta debet afcendere ⁊ deſcendere ab 
vniuerſali ad particulare ⁊ econuerſo. . 
dium autem eft fie vniuerſale fi: ¶ din 1. 
cut pꝛincipiũ, Sicut enim agens cũ pꝛin 

n' 

n perferhere or a 


G. cnlefrth we H - arn: 


2 


1 af hui „Fi - atin. — 
Canfalin, wt a rw rene ee 
05 un ſerſifry, wt aw m [nha 7 
o nur wr /ntye an droylve 


— 


Conn 


7 


cipio principiat Bic cus medio mediat. 


' etiam per iuz:coniungit entia di 
/ Vien {nr Al nara ad vnum compoſituʒ five mixtũ. 


ow Amſligem. i 
. 
1. gn. a 


8 


hr. ‘ 
Exh. 


. 
— 


Kune 


Triangu 


1 


lus croceꝰ. lum croceu 


Sed per medium menſurationis: men 


furat actus / ſicut intellectus / ſuum in⸗ 


telligere exiſtens in medio intelligen⸗ 
Tis 1 intelngib gibi lis: etviſus/ vide 
ressenerans ſuum generare / ⁊ iudex 
ſuum iu dicare : ⁊ fic de ſimilibus alijs. 
medium quidem extremitatum: 

unt eſſentie et continuatiòes / ſicut bo⸗ 
nitas que eft eſſentia ſimplex exiſtens 
medium inter magnituqinem 2 Dura= 


tionem / habens in ſe bonificare/ exiſts 
in medio bonificantis et bonificabulis/ 
que fe conmngünt in bontficare: ⁊ Ott 


nes tres ſunt yng bonitas indiuiſa:mo⸗ 
raliter vero nequags. Gite quidem tres 
ſpecies incdij:(unt ſcala ö 
lectus deſcendit ⁊ afcendit inueſtigãdo 
media entium. Et limili modo fequitur 
de fine / um quo efficiens quietgt entia 
in termino vlumo. Sed in termino pꝛi⸗ 
natiuo minime / ed g pꝛiuatiuus eit. 
in termino terminatiuo / ynum ens qui⸗ 
dem eft diſparatum ab alio:⁊vna quies 
ab alia . Talis quidem inueſtigatio eft 
multum vtilis z lucida intellectui ad at 
tingendum entia rerum. ¶ Per triangu 
intelligituryha maioꝛitas 
vniuerſalis cui omnes alie maioꝛitates 
fant ſubalternate.cum ipſa enim maio⸗ 


wt < 13.4, 
“Secunda pars 


/ R 


ritate / agens fic maioꝛificat ſicut ch pꝛin 
cipio pꝛincipiat. Et hoc ideʒ eft de equa 
lutatez etiaʒ minoꝛitate ſuo modo. ¶ Si 
cut bonftates ⁊ reliqua fubftantialia in 
maioꝛitate poſita ſunt / fic bonitates et 
cetera accidentalia in genus minoꝛita⸗ 
tis reducta ſunt. Et in bonitate quidem 
ſubſtantiali innata bonificans / bonifica 
tum et bonificare funt equalia per eſſen 
tiã. t fic de intellectu zyolitate/ignet= 
tate et ſimilibus ſuo modo poteſt dict. 
fit fic de equalitate accidentium cauſa⸗ 

lum ⁊ moꝛalium per ipſas quideʒ tres 
fpecics pꝛedictas intellectus afcendet ⁊ 
deſcẽdet /yt vitates rex attigere poſſit / 
quo ad genus maioꝛitatis / equalitatis 
et minoĩitatis /et etiam quo ad genus 
ſubſtantialei accidentale.¶ e aſcẽ 


per quam intel / ſus et deſcenſus eft valde artificialis ad 


acquirendum ſcientias. 

¶ Diximꝰ de ſcda figura q inſtrumen⸗ 
tum eft intellectus cum quo agit in pꝛi⸗ 
ma figura / quoniam per differentia; di 
ſtinguit inter bonitatem et magnitudi⸗ 
nem:et huiuſmodi:⁊ cum cocozdantia co 
coꝛdat. Et fic de alijs ſuo modo. Iteʒ di 
ſtinguit cum differentia in eſſentia boni 
tatis:per bonificãtẽ / vonificatum 7 boni 
ficare. Et cũ cõcoꝛdãtia quidẽ concoꝛdat 


Epilogus 


ꝙ ſint idem ꝑ eſſentiam naturaliteremo 


raliter vero ſjõ: qm̃ differentia nõ inata 
{3 acquiſita ꝭ eo ꝙ occaſiõe ſũt pᷣncipia. 


De tertia fiaura ex vꝛima et ſcdᷣa compoſita. 


— 
8 
e 
go Die 
\ 


Defiguris : 50. iii 


8 


56 e ei 
fcr [De 


( 
Ertia figura eft cõpoſita ex 
Expoſſitio T pina 2 (c5a/q hʒ in fe trigi⸗ 
tertie figu ta ſex cameras vt in ipᷣa ap 


paret In qualibet camera: 


N ‘ 
re pervigi 4 qualib 


wife, cõpoſita ex duabꝰfiguris:qꝛ ſuũ b / valet 
b.qd è in pꝛia figura/z.b .qd ẽ in ſecũda 
ic de. c. qð vãlet.c.qð ẽ ĩ pꝛĩa ⁊.c.qð ẽ 
Intẽtio fi in ſcda. ⁊ fic de alijs. ¶ Intẽiio Gre hec fi 
Sure, Sura ĩ hac arte ẽ pofita:e ad ſignificãdũ / 
vt cũ vno pᷣncipio/hõ applicetył aſſociet 
Aliud pᷣncipius / ſicũt ad. b. applicat᷑ .d. 
Rigs ad. R. vt cum.c.d.noticia babeat de 
b.fcdm illã noticia de qͥcũq; de. b. qᷓrat̃/⁊ 
ſicut dicimꝰ de. b. ita ĩtelligendũ eft de. c: 
ficut reſpicere.c.cũ. b. ⁊ poſtmodũ cũ. d. 
@ fic deĩceps vſq; ad camerg de.c. R. Et 
fic de alijs cameris ꝑ oꝛdinem yſq; ad ca 


FFG. Grier] 
b cr DF|EG FH cx a) 
cc [paler [rx 


‘ 7 
* 
7 

/ 


merã. de. i. R. gt hoc ad placitũ ſecũdum 
95 = multiplicare voluerit rationes ad 
2 


t cõcluſtonẽ. Et hoc reſpiciẽdo / ſigni 
ficata camerarũ applicãdo ad ‘ppohtt. 


2 . c figuradocet deſcẽdere de vniuer Figure ag 
meras di⸗ ſccða: b. d.⁊ ſic de alijs.Et di faliad particulare gradatim quattuoꝛ plicatio. 


modis.pꝛĩo:ſic dicẽdo p cameraʒ de bc. 
itas:pʒ magnã differentia ⁊ ↄcoꝛdã 1 

tiã.ſcdo:qñ intellectꝰ cõſiderat angulos 

differẽtie / deſcẽdit ab vniuerſali ad par 

ticulare / ĩtelligẽdo differẽtiã ↄcoꝛdãtiã 

eẽ inter ſenſuale ⁊ ſenſuale:vt dictũ ẽ in 


{cba figura, TZertio deſcẽdit piꝰqn ↄſide -F 


rat ꝙ dr̃ia⁊ ↄcoꝛdãtia bone ſunt in igne 

2 gere 2 "spa icaliditate Quarto 

mõ deſcẽdit intelligẽdo ꝙ bons different 

tia ⁊ ↄcoꝛdãtia ſunt inter bõificatũ ⁊c. ã 

ſũt ð eẽntia bõitat cut diximꝰ ð. b. 

c ita dici Ht de alij wea a eure. 
D ii 


Kr 


| Secunda pars, 
(p imm anya Raynmnd | of AW so De 


_ Shea fyrſtrue n, nm OT 
“Tirta Graturaynm a i 


Effrrirh Oro mfr Grort ſalunrr 
„enn v (Teas mov ria PE pprmr peſſot 0 


rim mod 
Oe, af fit per Marr n Ter ch Ju ay ayy 


mim n quo prim i mo 
m nelur modur n m une . ler- 


mo clir . 


in yr lu 1 ad 
3 2 2 


De diffinitionibus. Fo. v. 


De quar⸗ Varta figurà:tres habet cir ipſa delectatio in ꝗᷓ bonitas / magnitudo f 
ta figura culos vt in ipſa apparetvet ⁊ alia quie(cht.d zan idp qe boni Dir nia 
tres circu⸗ cõpꝛehendit pri 1 75 5 tas / magnitudo ⁊ fitta/TuntTo € 

haben fechda ⁊ tertiã:⁊ in ipſa col⸗ zincofufe:z etiã bonificãs/bonificabile : 
te. ligunt᷑ illa pꝛincipia ex quiz ⁊ bonificare funt incõfuſa. ¶ Cncoꝛdã⸗ (v ron Arn 


bus tabula eft copofita.Qim camera de tia:eſt id rõne cuius bonitas ⁊ magnitu 
b. c. d. facit colũnã in tabula de. bc. d.cõ do ⁊ reliqua in vno ⁊ pluribꝰ ↄtoꝛdant. - 
polita.£t camerade.b.c.c.facit colind ¶ Cõtrarietas:e quowda mutuarehitte trary far 


are § cOpofitam de. b. c. e. ¶ Intẽtio quare hec tia ꝓᷣpt᷑ diuerſos fines. Paicip iũ:eſt id (Py 
fears ef figura ¢ pofita in hac arte:eft vt ex ipſa e hz ad oia rõne alicut pucxitatis. 1 a 
in hac ar- fist tabu ee homo multas C edidiett ſubiectũ p qb finis influt ln 
te pofitg,” rationes z multas ↄcluſiones ſciat inue eigen principié refluit fini fapics 


nire / pꝛedictis rationibus ad vnamcon naturd vtriùſq;.¶ Finis:eft id in qͥ pun famr 
cluſionem applicatis /reſpiciendo ſigni⸗ cipiũ dect G. oe tas:eſt image ime gf, ow Ying 
ficata litterãrum /⁊ applicando ad pzo- ſitatis/magnitudinis /eternitatis ⁊ reli 

poſituz / tali modo / spe ot inconue quoꝝ. ¶ E ꝗlitas:eſt ſubiectũ i qͥ ſinis cõ ＋ 4 nen 
bonitãt 


ö 4 0 Phe 4 
niens neg impoſſibile 5 Pdicta ſignifi⸗ coꝛdãtie/bonitãtis / magnitudinis ⁊ cete N 
cata. ¶ Circulus medlocris: dotet inue⸗ rox qeſcit. ¶ Minoꝛitas: eſt ens circa ni 711 Via 
Circulus nire medid ↄcluſiõis ſicut. c. ⁊ fie de aliſs hil.g Hineipioꝝ xc /aliq ſunt ſubſtãtia ¶ Nota de 
mediocris W d. b. a. d. ꝑarticiꝑant ma: tialig/aliq accidétalia.Contranetas th: pncipijs. 
addd pro gnitudine. Et fic d. exiſtẽs iter. b. a. e. að ſemꝑ eft accides. S3 pᷣncipia q fat ſub <— 

deft, nO ꝑmittit participare bonitatẽ a pote⸗ ſtãtialia/indigẽt diffinitionibꝰ ſubſtan 

ö 


ideirco mediũ cõco:da⸗ tialibꝰ. Et q ſunt accidetalia accidetali= 3 = 
| tiuũ fine copulatiuũ cauſat cõcluſioneʒ bus:ficut bonitati g eft ſubſtãtialis/ch⸗ 
affirmatiuã:⁊ contrariatiuũ fine diſiun petit bonificare Et bonitati accidentali 3 
ctiuumsnegstuam. =  — cCꝙ petit etiã diffinitioaccidétalis cũ qua — 
¶ Fmis fede parts pᷣncipalis hui? oꝑis. agés bonificat bonificabilia accidẽtali. 
| ; ffi 0 5 0 geri 8 880 viffinitio dog re une n => 
| 39. eri pot:z oes Ad duos modos reducũt᷑. pluribus ; 
| we di 3 a gde moch vite ape fpes. 1 en 
mod? eft : qñ fit p efficiẽtẽ / poi potelt.. Y 
ter apars pꝛincipalis. materiã 2 fine lden ſicut cũ 3 e 
— cõpetit creare Hanse. Hare. Per Pores d PH 


Sta tertia vc d: potẽtia eſt ensp qomatert 


Tertia ps 2 ( ci mat a 
a eps dare seſt de diffini pris paflione h;. Per msteris aüt ch dr: AA ovienn— 
uiꝰ ogis: ionidꝰ pncipionꝝ: materia eſt ens de Gages 9 it. Per fine fire 
quet eft de vt eſt diffinitio bo qd eft diffinitio ficut ta; dictů e. ¶ Scõs 
diffinitio⸗ hitatis/q €hec.Bo, modꝰ:eſt vt in regulg.c dicemꝰ. Ad iſtos 
nibus. Amtagreſt ens rone ddè duos medes bifinicionce-ariemete ic 
porn Aq, cul” bon agit bo applicari pñ̃t /ſicut forma q diffinit᷑ per 
és NS Et magnitu actũ ſuũ:vt cũ dꝛelemetatiua eft ens cui 


- 


7 Be feet) ceſt ens ronecu ꝓpꝛie opetit elemẽtare:⁊ vegetative ve 
2 ble ius bonitas / duratio ⁊ reliqua/ſunt ma getare: ſenſitiue ſentixe: imaginatiue 
6 2 reliqua:ſigni⸗ ĩmaginari:⁊ rõcinatiue rõcinari. Et fic 
cat al ia pᷣncipia /nõ th ſimptłr /ſicut di⸗ de bonitate cui ꝓpꝛie cõpetit bonifica⸗ 
cere / in deo eſt bonitas / magnitudo ⁊c̃, re /⁊ magnitudim magnificare: et fic de 
Surat nö intelligit᷑ / ꝙ ĩ deo ſint mãioꝛitas mi Docu ppi DiC Bt bonn ltere es 
noutas / neq; ↄꝛietas. ¶ Duxatio:eſt id hoi /cui ꝓpꝛte coperit hominih cO= 25 
— sne cut urgrbomtas/niagmtudo ze. ni leonare / igi calefacere: ⁊ ſic de alis. 
PL Poteſtageſt id ronecui*bonitaema St talis modus diffiniẽdi:eſt valde; faci 5 
gnitudo ⁊ hmoupoflunt exiſtere ⁊ age: lis a vtilis. 5 do q fiũt per re Di mi pi, 
8 71 re. ¶ Saptetia:ett ꝓpꝛietas rẽne anus gulã de. c. ſunt᷑ valde taciles7vule Ar fa. 
70 ſapiẽs intelligit.q Uoluntas:eſt id 05 re. Sicut diffinitio q̃ cũ ſuo diffinito con n 
bonitas / magnitudo ⁊ ſilia / ſunt deh euertit᷑ſicut boniras/eft ens cuiꝓpꝛie co 
2 rabilia/z ꝑ qua ſuppoſiiũ bonũ/magnũ petit bonificare. Et eft ens qð ꝓpꝛie hs wh gynmali 
9 ⁊c eſt voles.q Uirt:eſt oꝛigo vniõis/bo in fez innate bonificãtẽ / bonifica tũ 2 bo . 
nitatis / magnitudinis/⁊ hu gis ſimi nificare. It eſt ene in ſubiecto cũ G bo- n An n 
rr u. ¶ Ueritas:eſt iq qð eft vera de boni nificãs bonificat ſubiectũ. Ampliꝰ boni 
4 ria tate / magnitudie ⁊ ſiłibus. ¶ Sloꝛis:eſt tas:eſt ens habẽs actionẽ in ſubiecto. St 
Deng * — — & 
For N ue iH 7 len fru fom fi 7 
i club U wy | 
“4K hoe cf Em har Arhemt m fal- 


2 7 


we 


| Quarta pars. 


ö leut diximꝰ de bonitate:ſic de alijs ön⸗ 
elpijs dici pot. Per pꝛedictos duog mo⸗ 

| 1 dos artifex qͥdẽ ola diffinire bote 
Pt yi .nu — 3 al? gues 1 — * 

SA ſcz qñ diffinitiões flutad placitu iru 
27 ne pry ro catingentia/n ofideratis diffinitiõibꝰ 
nian ꝓpiſjs/⁊ appropziatis inter ſubiectuʒ z 
pꝛedicatũ erate cat qñ d / de eft 
| ens infinitũ ⁊ eternũ:⁊ 9 eft aĩal rõna 
| ie. Et iteriveft aial:cui folt cõpetit eqta⸗ 
{ — a ſicde ns “ m0. Fue 
; mr ius aũt diffinitiões cõ 

Drfimmomi pv vides git vnũ pꝛincipiũ Dutt cũ alio: 
Compe! em yt ci dz bonitas magna / eſt ens rõne cu 
N ius bon? / magnꝰ agit bonũ / magnũ. ſi 
i addat᷑ eternitas / hoc eft ꝙ bonitas ma⸗ 
gna eft eterna diffinit᷑ qͥde ipa bonitas 
N ficbonitas magna ⁊ eterna/eft ens rõ⸗ 
ne cul? bon? / magnus / 2 eternꝰ:agit bo 

nũ / magnũ / r eternũ. Per talẽ modũ pot 
artiſta facere demonſtratiões p pʒimiti 

ua ⁊ vera pᷣncipia / etiã neceſſatiaſ⁊ q 
alio modo no fe pt bre. ¶ Ulterꝭꝰ ſicut 


Sprenhy ang 
Piven ie ven 


1 


Sz bonitas eft ens:rõne cuius bon? agit 
bonũ / ſictdici pot de magnitudine ma⸗ 
gnitudo:eſt ens rõne cuius magnꝰ agit 
magnũ:⁊ eternitas ꝓducit eternũ. et fic 


v 1 
5 717 Sortwl we de alijs. ¶ Ampliꝰ ad explanandũ diffi 
ae. nitiões pꝛincipioꝝ:põt artifta explana: 
D re ⁊ declarare cũ natura eoꝝ / qm̃ boni⸗ 
N 5 fo. ans tas nõ haberet natura fine innato boni⸗ 


cãte / ponificato ⁊ bonificare. Neg ma 
Ste abies magnificãte/m̃agnificato 

⁊ magnificare / neq; eternitas fine eter⸗ 
nãte/eternato / ⁊ eiernare.⁊ ficde alijs. 
Et fi naturã pꝛincipia nõ haberẽt / boni 
245 qde nõ effet ens rõne cui? bon? agit 
bonũ naturaliter. Qeq; duratio ect ens 
ratiõe cui? bonitas / niagnitudo ⁊ reli⸗ 
qua durãt. Et ideo deſtructis diffinitio- 
nwus: p ncipia qͥdẽ nulla eſſent:neq; etiã 
totũ vniuerſum effet qd faiſuz eſt / eo ꝙ 

de vniuerſo experiẽtiam haber? ꝙ eft. 
23tẽ ꝑ hoc pꝛincipiũ ſapiẽtia / intelligẽdũ 
', eft7qroetnretlectu intelligit᷑ /⁊ in ot alio 

— ente pᷣter ſubſtãtiã rõnalẽ /ꝑ fapiam in⸗ 
ul fun „. finctus /a prvolitatéappetit? intelligi- 
eam. Contra _ tur. Ampli'aliqds forte habes dete ca⸗ 
on rb relremulato- Ininũ ⁊ linguã ſerpẽtinã:pᷣncipia noſtra 
1 res huwug! ⁊ eoꝝ diffinitiones ſꝑnet et calũniabit᷑. 
gruen nu artis, ars ait vult q vnũ pꝛincipium adiuuet 
aliud / ſicut fi diceret᷑.poſito ꝙ magnitu 
do fit ens rõne curꝰbonitas eft magna:⁊ 
5 oẽs bonitates ſint magne equalit:ne⸗ 


Ca puma ¢ 
| yl Ih 
, 

ü 


gãdũ eft p pᷣncipiũ maioꝛitatis ⁊ minoꝛi 
ratis ⁊ ↄtfarietaus / que qͥdẽ no ꝑmittũt 
oẽs bonitates ſint magne equaliter. 


¶ Finis tertie part pᷣncipalis huiꝰoꝑis · 

gem eſſeolahn g. e b. 

Hui Sm mye + as he free S003 
nmr 9 


maxi 
Hv mah bn HN 
ru 


Quarta pars pꝛincipa 
lis / que eft de regulis. 
Egule ſunt 


5 Ito iã ſignatũ ẽ.Iſte 
E N regten Dect qõ⸗ 

8 5 : nes es ꝑ Gs OF 
5 (ES N effe oe gfita/2 quo 
＋ ed de a grit ponit᷑ i 
2 ipſis eft lucefactus 


⁊ coloꝛatũ 2 etiã fignificatũ itellectut fa 
eſſentiã ⁊ natura regule / ſicut ptʒ in gra 
Matica.5193 ſicnt dia vocabula declina⸗ 
bilia noialia includunt᷑ in qnq; declina⸗ 
tiombꝰ:⁊ pit declinari ꝑ ipſas. Sic ſuo 
modo oẽs alie qftioes pter iſtas hui ar 
tis (ꝗᷓ fieri pnt) includunt in ipſis decẽ / 
⁊ ad ipfas qde reducunt᷑ / ⁊ etia3 ꝑ ipfas 
regulant rone gñalitatis qua habẽt. Et 
ſicut he q̃ſtiones ſunt ‘ghales:ficz ſpe⸗ 
cies c gf. ficut em̃ bonitas oĩno eft gña⸗ 
tis cũ ſuis gnalibꝰ / ponificatiuo / bonifi⸗ 
cabili /⁊ bonificare:ſine qbꝰ non pot eſſe 
oĩno generalis / ſic de ꝗſtionibꝰ decẽ hu⸗ 
jus artis / q cB ſpeciebꝰ generales ſunt. 


ſitionẽ:qꝛ ſupponit ꝙ vtra⸗ 
q; pars ſit r 2 
⁊ negatiua. ¢ rests de bihz tres 
fpéeiq fue Subtatioafirmati/ sn 2 
tio. Per pms ſpeciẽ op ſũpponere 
@ ht aut nõ / vt ĩtellectꝰ no fit obſtinatꝰ 
ailigat?/G iueſtigatiuꝰ vt trãſire poſſit 
ad attingẽdã affirmatiuã vel negatiuã 
eſſe verã. Et B cũ tali cõditione / vt fem 
cõcedat hoc qd magis recolibile eft itel 
ligibtlez amabile / in Scutioe eſſe verũ 
1 cd pncipijs ⁊ cox diffinitis 
nibꝰ / ca alijsregulis: vt fi qrat᷑ vtrum 
fit intellectꝰ. Et videt ꝙ fic/qm magi re 
colibile eft intelligibile ⁊ amabile /ipſuʒ 
eſſe / q; no eſſe. Et hoc fn pᷣdictã inueſti 
gationẽ Abit ene ef hoc qð è ma 
gis recolibile ⁊ amabile eft eligedũ: in⸗ 
telligẽdũ eſt / eligat cũ maioꝛi intelli⸗ 
gibilitate ⁊ non ci minoꝛi. Qm̃ qh affir⸗ 
mating gut negating eligit᷑ cum minoꝛi 


u 


Quarte 


Qõ. i. de 


2 regula 5. 


treal ba 
bet fpes, 


4, r Fr rok bl, 


Scda ſpe 


cles. 


(S ſiwaglnatins bonitate/nces Durationem 
Tt nẽq; etiã gaberetinaturã cũ q fit vis 
2 8 particularis:neq; etia regła de b.oĩno 
I rim cf 
Salad htm klei a f] | le 
ollie | 
7 dA &rirm Aho I 
— 4 ae ke 1e mA ho 3 


De regulis. Fo. vj. 


recolibilitate ⁊ amabilitate ſubiecti: ta: eſſetverà / qð eſt impoſſibile. ¶ Tertia Tertis 
lis qͥdẽ electio no ẽ de ghe phie ſiue ſcie: ie qñ qrit.Quid eft res inaliorEt ſpecies. 
fed poti? de gine fidei ⁊ liatis.Qf_ rndẽdũ efte eft fm gen? Glitatis:ficut 


aũt efectio cuz maioꝛitate intelligibiſĩs 
——— mãioꝛi recolibilitati ⁊ ama⸗ 
bilitati / generat᷑ qͥdẽ vera fciaz neceſſa⸗ 
ria / in qua intellect? vere quieſcit:qꝛ ve 


re attingit obiectum.Et in iſto paſſu cõ 


ſiſtit tota virtus huius regule. 


De regula C. 


e no pot eſſe / 


ſentia:⁊ ſuũ ĩtelligere eft act? innatus ⁊ 


intrinſecꝰ. Et o¢s 158 ſunt yn? itellect? 
⁊ vna effentia indiutfa:z in ĩpᷣſo quide 


telligere intrifeco ipſiꝰ ĩtellectꝰcarathe 
rizat itelligere ꝑegrinũ. Sicut c 
riʒat᷑ intelligibi pene awe intelli⸗ 
gibili intrinfeco.£th 80 
eft:vt paffio cũ paſſiõe: a actꝰ cũ actu ſi⸗ 
bij pſis adinuice3 coꝛreſpõdeãt ⁊ decẽter 
fe habeãt. Moc tii dico gn intellect 
pꝛacticꝰ: 
unp 
totũ qd ẽ p ſuas ptes ſibi coeſſentiales. 
¶ Per hoc qͥdẽ qð dictũ eft de intellectu 
intelligit᷑ ꝑ quẽ modũ itellect? eft vłis ⁊ 
laris:ytis gee eft — tũ põt itel 
vel tte 0 itelligt 


igere U 
euch Nen vris ad recipiẽdũ 5 intelligi 


bile vt ulud ſucceſſiue.Et fic de actu in⸗ 
trinſeco:ſcʒ intelligere Sede 
ms ſucceſſiue.Qð ait verũ fit qd dictuʒ 


eft de intellectu / ſatis qͥdẽ eft ꝓbabile p 
diffinitiões pᷣncipioꝝ ⁊ regula de b. Hã 
fi nd eẽt verũ / intellectꝰ qdẽ no haberet 


ci ðꝛ / intellectꝰ qd 
hz ĩ fe eſſentialit ⁊ naturaliter / ſine 4 no 
ot efferEt rñdẽdũ eſt / ꝙ hʒ innate itel 


— — intelligere.£t iõ 
fſtelſcctꝰ p in 7 e intel⸗ 
ligẽs / ⁊ cũ fuo ꝓpꝛio ⁊ innato intelligibi 
li eft intellectꝰpoſſibilis in q intelligit ĩ⸗ 
telligibilia ꝑegrina q no ſunt de ſua eſ⸗ 


oc qͥdẽ neceſſariuʒ 


i ciebꝰ Et ficut exeplificauim? e . 8 


ſic —＋ exẽplificari pot ĩ fubiect! coze 
poꝛeis:ſicut ĩ igne cui ꝓpꝛie cõpetit igni 
re ſubſtãtiałr /⁊ calefacere acidgtali€ 7 
igne habẽte ignificatiuũ/ ignificabile/⁊ 
ignificare. Et i lãpade zi pipe ẽ igniẽs 
ipo hñte i elemẽtatis actionẽ. Et ſicu 
getatiua ĩ coꝛꝑe vegetato /⁊ ſenſitiũã in 
ſenſato:⁊ imaginatiua i cozpe ima 
ginato:in celeſtiali do nõ ẽ ſic. Stella ef 
no ꝓducit ſtellã aliã/neq; ãgelꝰ glia an 
gelũ:eo qꝙ carẽt gñatione ſubſtãtiali/cũ 
fint ſube incoꝛruptibiles ⁊ indiuiſibiles 
De deo ei ĩtelligit᷑ alio mo 63 diffinitio 
nẽ ⁊ natura diuĩe bonitatꝭ atq; et᷑nitatꝭ. 


De regula S. 

ek e Qðõ. a de 

te /z hz tres ſpẽs. 7 

de Greseft:ficut ci Grit de regula _ 
Citellect? abfoluterét rn deg b pe 

dedi eſt/ꝙ ttellect? ẽ de fez BCS 25. 

ipfo: ẽ q no ẽ factꝰde aliqͥ 


f3 eft creatus inq;ᷣtũ ẽ ⁊ no fuit. ¶ Scha eta foe 


es eſt / qñ qrit de ꝗᷓ eft alidd facta ſſũuẽ ~ 

Stucke Trete de Geft itellect' Et dies. 
rñdedũ eft Pipe eft de ſuis pncipijs co⸗ 
eſſentialibꝰ.ſ.ð ſuo itellectiuo,itelligibt 

li / ⁊ intelligere.Et ſic de hoĩe qͥ ↄſtitũtꝰẽ 
de ſuo coꝛꝑe⁊ ſua gĩa. Et clauꝰqͥ ẽ de fer : 
ro/⁊ ficde ſiłibꝰ. ¶ Tertia ſpẽs Eqnhgqri Tertia 
tur dealig cui? eft-ficit qᷓrere cut’ ¢ ĩtel ſpecies. 

2 cul” e€regnur£t rñdèdũ eſt q ĩtel 

lect? eft hois:z regnũ eft reg. Per hance 

git regula qritd qͥ ẽ res. ¶ Dictũ cd re 
gulad.⁊ applicata ẽ ad ĩtellectũ/⁊ fic pt 
applicari alis ſubiectis ſuo modo: vt 

de totoyniuerſo qd ẽ de ſeipᷣoꝑ pina ſpe 

ciẽ /⁊ nõ de ali alio pᷣncipie preiacente, 

Et ꝑ ſcdaʒ ſpeciẽ eft dom qd ẽ de forma 

⁊ mater ſã ſubſtantiali ⁊ vłi ↄſtitutũ. Ex 


Or q uo res rt 


f- 5 a iy bay? — 
Sg Dc f al. mic gal- Heep 
8 


ms tf 


2 


N rer cf} 


Quarta pars 


n forme ꝑticulares. nes pꝛincipioꝛuʒ ⁊ per regulas. v. c. SA: 


x qua materia materie particulares. 
Ipſùm quidé vniuerſum ẽ dei:eo ꝙ ſua 
creatura ẽ. Et hoc qd intelligi pot de bo 
nitate vniuerſali z ſubſtãtiali ⁊ magni- 
tud ine ⁊c.qᷓ quidé quo ad ſuũ genus pa 
mitiua ſunt. Per 1 ſpeciẽ ut? rez 
gule:bonitas quide3 eft de bõificatiuo / 
bontficabuli z bonificare:⁊ magnitudo d 
magniſicatiuo / magnificabili ⁊ magniſi 
care / vniuerſalibꝰ:⁊ fic ð ceteris ſuo mo 
ex eo ꝙ ptes et? ſunt. Et hot ide dict pot 
de olbꝰ bonitatibꝰ ꝑticularibꝰ / magnitu 
dinibus ⁊ fic de ceteris . Que bonitates 
deſcẽdũt a bonitate ſupꝛadicta:⁊ magni 
tudines a magnitudine andicta .z fic de 
alije.fitr de elemẽtis z elementatis ſuo 


tis quidem eft ee 2 
Titas fu is ⁊ fic de intellectu ⁊ hu 


iuſmodi nõ effet per ſecũdaʒ ſpeciẽ hun? 
regule / careret quidẽ ipſa ſpecie /⁊ſic nõ 
haberet ex quo eſſet / vnde fequeretur ꝙ 
non effet per fe exiſtẽs / ſed effet ſicut ac 
cidés qd careret iecũda ſpecie. d. rep et 
ipſa bonitas effet ratio fubſtantialiter / 
neq; bonus pꝛoduceret bond ſubſtãtiali 
ter de eſſenuia bonitati:⁊ fic bonitas ali 
qua no effet ſubſtãtia fed accidẽs. Et fic 
diffinitio magnitudinis / duratlonis ⁊ ce 
teroꝛũ effet deſtructa.⁊ ſic ð alijs.¶ Am 
plius quideʒ qꝛ oĩa effent accidentia:qd 
eft impoſſibile ⁊ contra regulã. b. c. Et . 
iſto paffu dat doctrina per qué moda ar 


mo. Sic tñ no eft deinde de pate B ſecun tiſta huius artis pꝛobet yna veritatẽ cũ 
dam (pecie7coponit nag eft ex ata ⁊ cot Alia / applicando diffinitiões pꝛincipioꝛũ 
poꝛe / q differunt genere ⁊ natura / ſicut ⁊ regulas. b. c. qð ad hoc dict; eft de .d. a N 


coꝛpoꝛea ſubſtãtiã ⁊ incoꝛpoꝛea . ⁊ fic de 
8 Quarta queſtio q̃ eſt de Gre, 


ſubſtãtia ⁊ accidẽte:ſicut Ptitas nd ẽ de 
eſſentia ſubſtãtie ſʒ eft habit? eius rõne 

Uarta queſtio eft de quare Qõ. 4. A k 

aue duas habet ſpecies:vna de quare / 


cui? eft q;ta.Et fic de Glitate ratide cut? 
Ai cit p exiſtentiaz / alia vero ẽ duas {pes 


eft q̃lis. Et ſic de alijs accidétibus. Vera 
tamẽ ſubſtãtia ⁊accidẽs Gpenunt er 
per agentias:(icut ꝑ exiſten continet. 
tiaʒ q̃rere quarereft intelle: 


. 
5 de Lig 


— 


poꝛe:ſine qua cõpoſitiõe to pot e€ corp” 
2 tertiã vero ſpeciẽ huius regule:ac⸗ 
cidett t qdé no exi 
ftunt fed 


J. we Gurr t yr / 
ſubſtantiã. Rõ huiꝰeſt:qꝛvnũ 


⁊ idẽ ac 


Qunmvhar 


ens nö efter hoc ⁊ illo. Subs 
vero ſit:cũ fit ex hac materiaz ex tla for 
ma coftituta/rone cuius eft p fe exiſtẽs. 
⁊ accidés eft ſimilitudo ⁊ figura ⁊ inſtru 
mentũ ev CAmplius accidés ſicut q; ti 
tas: eſt de ſeipfã quo ad pĩũnã ſpeciẽ cũ 
qua eft pᷣmitiua( inq; tũ eff generalis) 
oẽs alie qᷓ;titates ſunt ex ipfaz deſcẽdũt 
de ipſa. Ipſa vero eft indiuifa inqᷓ tũ eft 
pꝛimitiũa:ſed eft diuiſa in pluribꝰ quali 
zatib® ꝑticularibus / ſicut qualitas gña⸗ 
lis eſt diuiſa in pluribus qualitatibꝰꝑti 
cularibus. ecvero diuiſio eft ꝑ accidẽs 
videlicet per dĩũi ubſtantialẽ:que 
quidẽ diuidit᷑ ꝑ fractioneʒ ⁊ gñationem 
ſpès / differẽtiãs ⁊ numeruʒ. ¶ Ulterius 


ctus? reſpondendũ eft ſecundũ exiſten⸗ 
tia itellect? /eſt ꝓpter hoc:qz eft de ſuo 
ꝓpꝛio ĩtellectiuo / intelligibili ⁊ ĩtellige 
re:ſicut totũ qd exiſtit hoc qðᷣ eft p fuas 
tes coeſſentiales de quibꝰ poe intel 
ect? per agentiãvt intelligat /⁊ Nez 
fe moueat/qui ſinis eft ꝙ intelligat dea 
2 alioꝝ entiumyeritates.£t vt ho habi 
tũiſcientie habeat p hacregula: querié : 
quare ſunt res?Quod intellectus fit’ 
quare foꝛmale yt ſupꝛadictum eft ve 
videtur effe per diffinitionez bonitatis / 
magnitudinis ⁊ reliquoꝛumꝛet per re⸗ 
gulam. b. et per ſecundam ſpeciem regu 
le.c.fine quibus iniellectus non haberet 
naturam exiſtendi neq; agendi. ¶ Ulte⸗ 


; 5 aa rius ſicut dictum eſt de intellectu: ita 

Am dente e Saree 1 . dici poteſt de ſubſtãtia que eſt per ſuas 
. CAulAS et per fuse occafionce. pet flag 

4A © “bus mechanicis:ficut figura arche q eft cauſas ficut per foꝛmam / mater iam effi 


cientem et ſinalem. Per occafioné ſicut 
per diffinitionem / habituationem et cõ 
tingentiam. Et fic de alijs accidentibꝰ. 
per ipſum quare vero ſunt genera ⁊ ſpe 
cies ⁊ indiuidua ⁊ artes liberales ⁊ mer 


figura ligni. Et figura turrig:ex lapidis 
figuris.£t fic de alijs ſuo tele pn 
\ rt regulã inquirit artiſta in arte i mi⸗ 
: — 15 finsplicttates · paps fpecié. 
75 e aũt copofitioné. Per tertia : : be: 
N nV af vero vomins tiene pete Ipfasd⸗ chancie et virtutes et vitis. 
re ct 21 * eſt lg ert ad e gere 
1 pork: mus de regula .d.et hoc quod verum 
e / efter fe patetiet per omnes diffinine⸗ De regula. F. 


Hetr nnen in Jer null i 


ar ren 


. 


Qwa cin ‘2 Ry N00 
N 18 opi’ De regulis. 


Cinta queſtio Grit de qua: 
| ue duas habet ipe= 
2 poſitãm̃ ficht querit qua 
AA us eft intellect Et reſpõ⸗ 
dendũ eft fm ſimplicitateʒ fue eſſentie: 
ꝙuintellectus eft tantus/q;tũ eft eè fue 
eſſentie. m copofitioné aut reſponden⸗ 
dũ eſt:ꝙ Arenen nts quatuselt ꝑ (ua ext 
ſtentiã ⁊ agetiam / ſiue p ſuum ꝓpꝛiuin 
intellectiuuz intelligibile ⁊ intelligere 
de quibus eſt. er banc aut queruntur 
menſurationes entium ⁊ ñ̃ũmerus co: 
rũ. Qð aũt fit verũ qd dictũ eft de intel 
lectu:ſatis videt᷑ effe pꝛobabile per difft 
nitionẽ bonitatis / magnitudinis ⁊ reli⸗ 
quoꝝ:⁊ p ſcdam ſpeciè regule. c. d. Quo 
niã bonitas indstu3 eft eſſentia ⁊ foꝛm̃ã 
ſimplex / habet quãtitatè continuã ⁊ diz 
ſparatam ab alijs eſſentijs ratiõe fur ge 
neris ⁊ nature:(3 inq;tũ ryt p= 
ducat bond / habet naturs diſcretã p bo 
nificans bonificabtle ⁊ bonificare. Ei ab 
iſta quidein int luunt᷑ quanutates pere 
grine ⁊ diſcrete per cõpoſitionẽ qua ha⸗ 
bet in ſubiecto indiuiduato in quo boni 
tas habet quantitatem cõtinuã ⁊ diſcre 
tam. ⁊ ſicut dictũ eft de bonitate:ita dici 
poteſt de alijs foꝛmis ſuperioꝛibus que 


cauſant qᷓtitates continuas ⁊ diſcretas. 


rai: eae Oo in 5 qui eft habi⸗ 
tuatus de vnã continua quantitate ipo 
habente diſcretas quantitates ratione 
eſſentiaqrum elemẽtoꝛum ex quibus eft 
compoſitus. Et ſic de planta p elemẽta⸗ 
tiuã ⁊ vegetatiuã.⁊ de homine ꝑ elemẽ⸗ 
tatiuã / vegetatiuã/ſenſitiuã / inĩaginati 
nam ⁊ ratiocinatiuã ex quibꝰcompoſitꝰ 
eſt. Et ſic de tuxre vel naui per artificiũ 
cõſtituta. N6 th tantũ ↄtinue ſicut ſub⸗ 
lectu naturatum : fed magis diſcrete q; 
ſubiectũ naturatũ.rõne ꝑtiũintegraliũ. 


De ſexta regula. G. 


—eExta q̃ſtio q̃rit de qualitate 
ö N . que duas h ſpecies:ſcʒ pꝛo 
ö 2 pu es ene d 
Ba pate p pmaz ſpeciẽ.Qualis 
— eſt inklleemme St cen 
eſt:ꝙ intellect? eft talis / qualis eft ſua 
ꝓpꝛia intellectiuitas /⁊ ſua intelligibili 
tas ⁊ ſuũ ꝓpꝛiũ intelligere.æt 1 
p fcdam fpecie? Rñdẽdũ eft qr intellec 
eft talis/qualis eft fu? habit? fue qua⸗ 
lig eft ſua intelligibilitas appꝛopꝛiata ꝑ 
actione poſitã in ſua ppꝛia intelligibili⸗ 
date ꝑ qua gttingit alia entia intelligi⸗ 


rhri a 
Qnwlitar 
Dawe We 


7 


Qõ. 8. 
de. S. 


1 


Apprepriam 


e . 
5 bormar morals oor 

f O. vij. 
bilia. Et hoc ides eft Ai Grat.Qualis eft 
ignis p fua ꝓpꝛĩã qualitaté que ef ſus 


caliditas: Et reſpõdendũ eft ꝙ eft caliz; 
dus /calefaciens ⁊ per ſuã ſiccitatẽ que 
eſt qualitas ſibi appꝛopꝛiata per terraʒ 
deſiccabilis.Seg elt in gere deſiccatiu 
per ſiccitate. Et fic de alijs per hanc re⸗ 
gulam querit᷑ de qualitate ꝓpꝛia ⁊ ap⸗ 
Pꝛopꝛiata. Pꝛoꝑꝛie qualitates ſunt cau⸗ 
ſe fupertozes:z appꝛopꝛiate ſunt infe⸗ 
rioꝛes: ſicut caliditas ignis que eft ſu⸗ * 
perioꝛ qlitas / ⁊ ſua ficcitas inferioꝛ. St Y ů .- 
lic de boͤnitate naturali que é ſuperiòõ ?: 
moꝛalis aut inferior. Per hac quidé res ) 
gulã inguirit artiſta Gah unt fiperio= 

ra ⁊ inferioꝛa inter ſubiectũ ⁊ pᷣdicatuʒ. 
Qualitates ꝓpꝛie dico ꝙ {ut ꝓpꝛie pat 


ani 
rupry Or ſnyr 
yun r 1 f 

3 


* 


— 


— 


5 


ſiones /⁊ q ppꝛopꝛiate qualitates.ſinuli⸗ 
ter ſunt appꝛopꝛiate paſſiones. 
De feptima regula. H. 
8 Eptima regula querit de oe 

at, tpe:z tot habet ſpecies / 

i aa gm! quot habet fcda regula is 7 

terua ⁊ nona⁊ decũna. Et i 

N hoc facimus:quia edlen ts tl noe 9 
________ tepors eft valde difficilis cilis ad in o 

ad intelligendum.Et ꝑumo applicabj- telligeda Regt 
mus regulam. h. ad regula.c. Ppumam. 5 , 7 c. 

ſpeciem regule.c.Sicnt quando querit᷑ : 

intellectus qh eſt: Et rñdendũ eft: tũc | 
eſt / añ ſuum eſſe eſt. Et ꝑ ſcdᷣam ſpecieʒ 2 


reſpondẽdũ eſt:ꝙ eft tue qn habet ſuas 


9 agel Pe 


partes ſibi eſſentiales.¶ Itẽ reſpõdẽdũ 3 
eft p ſpeciẽ tertiã/quãdo intellectus eft 
in alio:⁊ tunc eſt in alio quando agit in 
Quarta ſpecies eſt:qñ querit᷑ / quãde 4 
habet intellect? aliqͥd in alio: Ad quod 
reſpondendũ eft: tic git inteiligit fiz 
intellectu ꝑ 1 nt er pꝛimã vero h act d 
fpeciemregule.d.refpondedueli:g tps 1 
eft eſſentia pᷣmitiua/eo ꝙ nõ eſt de alia 77°F 74 
ma materia q̃ nõ eft de alia materia de⸗ 
ducta / ⁊ ſicut gꝛima forma no eft de:alia 
foꝛma.Et fictps inqᷓ;tũpꝛimitiuũ eſt:eſt 
ticulares ſicut dies / ⁊ hoꝛe:⁊ reliqua. 
¶ Per fecundg ſpeciem reguie . d. mediã mr 4 
te m̃otũ cotincte in fe mouere / mouens 
uo / tẽpoꝛificabili ⁊ tẽpoꝛificare: tamẽ nd 
dico ꝙ tps ⁊ mot? ſint idẽ per eſſentiaʒ / 
{3 ſunt duo habit? ex quibus ſubiectum 


ipſo / ſicut intellect? pꝛacticꝰin ſubiecto. 
militudinem illtus.et ſicut diximus de 
effentta pꝛoducta /neq; genita / ſicut pꝛi⸗ 
pꝛima forma ex q̃ cauſant᷑ fue forme par 
⁊ motum ſiue mobile:eſt de tẽpoꝛificati 
eithabinatd 2 patfionati.€ Der tertia ’c pute 


vr ne Quarta pars. 
n eft ſub⸗ 4 huſuſiodt. ¶ Itẽ loc? connote pi: 
itũ ma ſpeciẽ reguſe q. q ffẽlſectũs 


agenti in agibili ꝑ agere:eo ꝙ ſub⸗ 
ſtãtia de ipſo induit fenaturaliter ſiue 
moꝛalitex. ¶ Her regul 1é intelli- 
genqũ eſt /ꝙ tépus ofiftit i mouete / mo 
uere /⁊ mobili fine motu:⁊ hoc habitus 
liter / ſicut pars in parte ſubſtãtialiter. 
Et ſimilitudo tpis ↄᷣſiſtit / ſicut figura ꝑ 
zeterita /pzefens ⁊ futurũ:ſicut in ha⸗ 
itu caliditatis ſunt figura / calefaciẽs / 
calefactibile⁊ calefacere. Et t motu: mo 
Species uere / mouens / mobile / ſiue motũ. ‘per 
ſcda iſtru⸗ ſpeciẽ ſcham inſtrumentalẽ. R. Tẽpꝰ ¢ 
mẽtalis. nirramnenta f fuvſtatte ci motu / vt ſub⸗ 
ntia pofſit agere in ſubiecto autẽ fit 
agibilis /⁊ ſua agibilitas eft figura per 
tepus ⁊ p nrotũ. Ec ifi ĩſto paſſu apparet 
que modu intellectus attingit vere et 
realiter effentia tpis. Et ꝙ hoc fit verũ 
ꝓbabile quidé eft p diffinitiões pꝛinci⸗ 
pioꝝ /⁊ p regulã. b. c. d. e f. g. Uerũtamẽ 
oportet ꝙ intellectus valde ale? 2 clarꝰ 
ſit / a etiã a confuſione z dubitatione re 
motus / ratione pꝛeparationis materie 
& ſubiectiue ⁊ obiectine. 


De octaua queſtione que eſt 
de loco:ſignata per J. 


Q. 8. ã & 
de loco: ſi⸗ 


Rega mo 
dalis. 


' LA : 
ce ſpecies 


habet. nona ⁊ decima regula. Et 


l ypt 
* me primo de prima specie regule. c ſicut in= 
=) po. tellect? qͥ eſt invbi/quo effentialt z natu 
Drfm q an Ai rali:(cz in ſuo effe ſiue eſſentia:ſicut ho⸗ 
mo’ eft homo in ſua humanitate ⁊ ſuo 


fo : 7 E dle. St etiꝭ intellectus eft in ſeipſo ſm 
m (ie 

in die / ſiue in loco in quo eft homo. 

eſt in illo ſubiecto in quo hʒ actũ pꝛacti⸗ 


fcda3z ſpẽciẽſccũt fue partes in ſuo toto. 
1 1 va A i - 
7 Per quarts (pecié eft intellectus in illa 
cũ. Et ſic de cõſumilibꝰ. ee banc ne 
lã querit᷑ vbi ſunt res in 10c0/7 pot 


{2 
iw 


er tertid ſpeciẽ eft intellect? in aia ſi⸗ 
aued ht ma he T gireute p qua hs havitũ (cendi/z etiain 


aJ bi [wr wr m 


: res fine loco fimpliciterzficut intellect? 
ly my, v bi_fs 5 qui eſt in loco mn tertia cherte rade 
lou [rnp n ‘no eft in loco zm puma 2 fesam.TOm 


deduximꝰ intellectũ ꝑ locũ:ideo aliqua⸗ 
liter cognouimꝰ loch mediate regula.c. 
videl3 q locus: eſt ens cui ꝓpꝛie copetit 
focare ipſo habente collocatiuũ / colloca 
bile ⁊ collocdre. Et eft habitꝰ in ſubiecto 
collocato in qͥ ſubiecto hʒ ſuum eſſe:ſicut 
caliditas eft in igne/⁊ ꝗctio eft in agẽte / 


EL. videlz / bonus 


eft pzimitiuns ipſo no habéte aliqd pre 
iacens ex quo fit deriuatꝰmaterialiter: 
fic locus eft pꝛimitiuꝰ in tũ eft genera 
lis / ipſo exiſtẽteyna parte vniuerſi. Ipe 
xo quo ad pꝛimã ſpeciẽ nõ eft ſenſibilis 
neq; un ginabilis / intelligibilis tm. 

men p! ſpeciẽ regule.d.ſua 
figura vifibilis ⁊ imaginabilis eſt /nõ di 
co hm eſſentiã. Per aft ſpeciẽ regule 
d.locus eft collocati põſſidentis locũ: ſi⸗ 
cut calefactũ poſſ det᷑ caliditatẽ ipſe ha 
bituato caliqitate. ¶ Per has tres ſpe⸗ 
cies attingit᷑ eſſentia loci /ꝑ intelligere 
tm̃. Ita ꝙ locus particularis in ſubiecto 
ſubſtentato:eſt dðiffuſus / ⁊ deriuat᷑ a lo⸗ 
co vniuerſali in ſubiecto vniuerſali ſub⸗ 
ſtentatus. Qui quidẽ locus vniuerſalis 
collocat oĩa collocata. Sicut oĩa calida 
ſunt calida ꝑ vniuerſalẽ caliditatem. Et 
fic oĩa mota ſunt mota ꝑ mogG vniuer⸗ 


ſalem. ¶ Per regulã de modãlitate loz 
cus cognoſcĩt .I pet hoc ꝙ pars eſt 
in parte / ſicut i8nis i aere ⁊ ecõuerſo / 


vt ptz in elemẽtato.⁊ forma in materia 
vz ecõuerſo. Et oẽs partes ſunt in toto /⁊ 
ecõuerſo:⁊ totũ extra fe trãſmittit ſuaʒ 
ſimilitudinẽ / ſiue ſuã figura: ſicut vnus 
locus in alto p accidẽs / ⁊ oĩa loca parti⸗ 
cularia ſunt in loco vniuerſali. Et figura 
loci apparet in cõtinente / ↄtinere a ↄte⸗ 
to. teriꝰ locus cognoſcit᷑ ci ſcda ſpe 
cie regule. K. Locus em eft inſtrumẽtuʒ 
ſubſtãtie / cũ qͥ inſtrumẽto collocat parté 
in parte. Sicut habituatꝰ eft in habitu 
in bonitate ⁊ albꝰ in albe 
dine/z magn? in magnitudine/z huiuſ⸗ 
modi. Et figura huius inſtrumẽti appa 
ret p ſefffut᷑⁊ ĩimaginationẽ in collocã⸗ 
te farinã in aqua /⁊ aqua in farina/z hu 
iuſmodi. ¶ Diximꝰ de loco ꝑ diſcurſum 
quem fecimus de ipſo / mediãte regula 
c. d. R. noticiã ⁊ cognitionẽ habemus de 
eo:t hoc atteſtant᷑ diffinitiones pꝛinci⸗ 
pioꝝ ⁊ regula. b. c. d.e.f.g. h. 


De regula modalitatis:ſi⸗ j 
gnata per R. 


Loci diffi 
nitio⁊ que 
cognoſeit. 


ö 


de 


per R: ſi⸗ 
gnificata. 


Ona Gftio eſt de modo: ſcʒ QS. ö 
Acrere quo ſunt res -gt ha“ Kimo 
925 bet qᷓttuoꝛ fpecies . Pitz dalitatis / 


ma alte yates 1 
uomodao res eft in ſe:ſicut 
intellect eft ens per fe/ 
qit intellectus hʒ modum eſſendi p fe/2 N 
eft remotus ab omni alia eſſentia. ¶ Se Secunda 
clida ſpecies eftiqh queritur quomode ſpe cies. 


mt yr Fm fr 
qu * 7 a 
J m_ptib [wor 
e e ee cag 
Jam hin hm Erh fr 


1 


— 


gtx 
2 


De regulis. 


’ elt intellects tn alio/2 id aliua in ipfor 
Et eft reſpondendũ ꝙ intellectus habet 
modũ eſſendi in voluntate:⁊ volũtas in 
ipfo inquantum cum ipſo et memoꝛia/ 

| anima rationalis cõſtitui poteſt. ¶ Ter 
tia ſpecies eft: quando queruiur quo- 

odo intelle eft in partibus ſuig/ 
⁊ fue partes in 15 ſõ. Et reſpòdendũ eft7 
ꝙ intellectus eft in partibus: ſuis / ⁊ fue 
partes in ipſo / per iſtam naturam per 
quam poteſt effe ex ſuo pꝛopꝛio intelle⸗ 
ctiuo / intellig:bili ⁊ intelligere /⁊ ꝑ qué 
modum iſti tres poſſunt effe partes eiꝰ. 
¶¶QQuarta ſpecies eſt: quando queruur 
quomedo ure tene ſuam ſi 
militudiné extra fer Et e ee 
ꝙ intellectustrãſmittere poteſt extra fe 
ſuã ſimilitudiuẽ ꝑ habitũ ſcientie: intel⸗ 


Quarta 
ſpecies. 


ligendo plures res quas intelligibiles 


facit in ſuo pꝛopꝛio intelligibili. per 
hanc regulam queritur de modis ſecun⸗ 
dum quos quedã res habet modũ eſſen⸗ 
di per ſeipſas: z vna in alia vt ſupꝛa di⸗ 
etd eft. ¶ Ulterius intelligẽdũ eft: ꝙ vif 
ferentia cãũſat differ tae. Tſiẽ elt mo⸗ 
dalis ad diſtinguẽdũ res. Et concoꝛdan 
tia cõcoꝛdat plures res in vno cõpoſito. 
Et ficut eft modalis coniungẽdo . Et fic 
ſedſſſtur modus ꝑ qué pars eft in parte 
⁊totũ in partibus ſuis. Iicut in denario 
in quo aurũ eſt in argẽtòi⁊ Ar in au 
ro/quolibet remanẽte in ſua eſſentia et 
fuo eſſe. Talis modalitas eft ens gene⸗ 
rale ſub quatunt o€s modalitates ꝑticu 
lares:⁊ ſubiectũ ẽ ſimilitudo ev? . Sicut 
figura q̃ eft ſimilitudo ſubſtãtie:⁊ coloz 
coloꝛati ⁊ huiuſmodi. Et modalitas mo 
ralis: eſt ſimilitudo naturalis modalita 
tis. Et ꝙ hoc qð dictũ eft de modalita 
te fit verũ:pꝛobabile videtur eſſe ratiõe 
diffinitionũ pꝛincipioꝝ. Et per iſtas re⸗ 
gulas ſcilicet.b.c. d. e.f.g.h.i. Et hoc pa⸗ 
tet artiſte huius artis bene intuenti. 


De regula R: que eft de inſtru 


mentalitate. 


Ecima reguls eft de inſtru⸗ 
mẽtalitate:hoc eft qrere cũ 
quo res ſunt / ſiue cum quo 
agunt? Et hʒ quattuoꝛ ſpe⸗ 
cies ſimilesillis q̃ ſunt dè re 
gula modalitatis. 
ſicut querere ci 
Sie7Lt reſpon 
eft pars anime:cum differentia / concoꝛ 
Scda ſpe dantia ⁊ poteſtate:⁊ ſicde ceteris pꝛinci 
ies. pijs excepta contrarietate. Secunda 


Decima 
10 de in = 
nftrumé= 
alitate. 
ima ſpe 
ies. 


Pꝛinia ipecies eſt / 
oe eect eft pars 
enduani eft7 Firefecte 


Fo. y iij. 
ſpecies eſt /cũ quo intellectus alia a fe 
itelligu:? Et reſp̃õ 


telligit acquire de iniſcẽdo vnã ſpecieʒ 
cũ alia:⁊ ponẽdo ipſas in pꝛopꝛio intelli 
gibili: ſicui oculus qui in ſpeculo ſuam 
ſumilitudinẽ attingit. ¶ Tertia ſpecies 
eft:qh querit᷑ co quo intel cit wis z 
particularis?Stifhdendi eſt/ꝙ eft vłis 
inq;tũ habet yng potentiã actiuã /intel⸗ 
lectius / ſoꝛmalem cũ qua pluresꝰres at⸗ 
tingit invno inteliigibili nee de 
eſſentis ipſius intellectus/cum̃ quo Zin 
quo. ſ.ĩteliigibilivni / plures ſpecies ſunt 
intelligibiles / ſicut in vno ſpeculo plu⸗ 
res ymagines ſunt viſibiles. Et eft par⸗ 
ticularis quando deſcendit ii 

ſcilicet intelligendo aliquam fpeaem 
fpecificatam quam acquiſiuit: ⁊ in me⸗ 
moꝛia ↄſeruauit. (Quarta (pés eſt:qn Quarts 


querit᷑ enen reed ee ſpecies. 
mittit fimilttudinc? Et re pòdẽqũ elk q; 

cũ ꝓpꝛio intellectiuo / inteliigibili ⁊ itel 
Ager ein dure face ſpecies eſſe intelle⸗ 
ctag a p memoꝛiã recolibiles /⁊ ꝑ volun 
tate eligibiles ad amãdũ vel odiui nduz. 
¶ Per hac regulã qrié de iſtrumètis re⸗ 
rũ ſpũaliũ five coꝛpoꝛaliũ. ¶ Ulxexꝭ in⸗ 
ſtruinẽtoꝝaliud eft ſubſtãtialł te 
ſculus ⁊ femella qui habẽt inſtrumẽtu 
ſubſtãtiale ch quo generat genta. Ali 
eft accidẽtale ſicut ignis qui cũ fua cſi⸗ 
ditate calefacit calefactibile.Ex ſicut ho 


Tertia 
ſpecies. 


Diuiſio 
inſtrumen 
toꝛzum, 5 

Su 


vniuerſale:ſicut itellect? q cũ fuotntells 
gibili facit ĩtelligibile ꝑegrinũ hoc ⁊ illd 
Et ſicut maſculꝰ q cumyna ⁊ eadẽ virga 
generat plures filios:⁊ ignis cũ ſua cale 
ditate calefacit plura calefactibilia . Et 


ſicut faber qͥ cũ vno zeodé martello faz 
Ten. wh an 


cit plures egi delt nere pticula 
ria ſunt iſtud ⁊ illũd ⁊ reliqua.ca qb°d0 
mificatoꝛ ↄſtruit domũ.Et ficut due pꝛo 
poſitides cũ qb? fit oclufid. Et Mic ð alija 
ſuo m0.Aud.¢ itrinfech iſtrumẽtũ: ſicut 
intelligibile quod eſt de eſſentſa intelle⸗ 
ctus. Aliud. a 

cũ quo docẽs generat ſcientiaʒ. Et ſicut 
martellus cuʒ quo faber fabꝛicat clauũ. 
Quaqꝗ ſitverum quod diximus de inſtru 
mentalifate:omnes diffinitiones huius 
Artis pꝛincipioꝛuʒ ⁊ omnes regule atte⸗ 
ftantur et pꝛobant. t ſimiliter quod de 
decẽ regulis dictum clique regule ſunt 
vaſa ad omnia intellectibilia ⁊ pꝛopoꝛ⸗ 
tionabiles intellectui humano, 


Finis quarte partis. 


Amdcmal 


mo q cũ iuſticia facit fe pe ge eft ym wey fale 


Jatrinfemm 
fee qð et gegrinus Eo xi nſimm - 


Tabula. 


g. . . 4 4 9 eee 
rr 
227887822 „ 898082 „ . 
. .. A Solan am a 


FRR RAOMRMNAABXBSFSSKoCoca&cqinvc 
Cerrar et ARAM t FA AROMA MH 
AA Sor eqgrRrnr Aa GcTrerrtae ta 
RARARRHROH WAR ARN AH TAH Wer 


nere erer 
Er 
AA C 
RPO ERA eR 7 „ Oo Tenn Oe 


SAMAMHNOnNanna gern n°ran 
Ctr er es KR MAH ann 
NOOSHTOSHCRH ete OSTH Meee Ow 
AAA AAR ah AA S 


essere er anaenangtocaeeoercrocres 
Cr 
5 ASS eS a» 
CO CTO CSO 


222 9 9 % err. 
5 CG ac... 
222.42... oe oo Oe > 


* M ND NA Seer oVronrac 
rer terre TANK A 
229898822 SCOTS tte OO tet oe 
NN A NNO TG CHK oF ao cro oer 


Tabula. 


686000008 rr 
* 2 222 22 geen. 


g. .S. SSS 
ReaAahea Mand Tne nie ace Ata 


FAO OO a oor ote 
S 9 ert tase ee Ane 
.F. CSA ar ct et ct 


4 et et et et et tf n mH Q. G. . 2. 
. g. SCT ete ATTH aaa * 


AA A Ca A Ca 


* OSG... CSS SSS 
4 0 rbcera gdm a. 
SCC * ＋ 


S .O TACT TATA CT Ae 


ange. -- 
S 2 9 „ „... ow ae oer ay 
g. CSSC Sr 
22.2. .... ... S. . ... 


* N M M .A. 
9 rr egg... 
LBA SSCA oeoTereerer a TTr ter tn 
FAFFAAKFAAaoSH FAAS H AS es 


rnsHeanreceaegrcoaqaqqacces 
C ee „ i ie Qa ARN 
eae Soe Sore eae octets et & 
PROT RO SKE RM Tan QP AQ Tar See 


C 


Quinta pars. 


n err 
4 „ Anna aa 


CSF 
AMADA PAM G C SA CA n-' 


CCS rr 
n CTA err aa R 
RA C C C .ne sy 


Ca CCC CCC CSC Ca Set 


22 KAA MARAOHASSCTCKocas 


r aan. 
ae CCC 
222 2280.66.00 


rr 
n ry 2 erer 
CCS TTr ete Ce 


FFA v ν N CNN FFA 


2g 
S an „ mats 
CC TM ee tT 
BAA AAA aA n AA ATH AT et 


TTT ATS BAA tS sisaicta Sooo 
= tot Teer eae ooo t 
ae To aT Trt rere emeT ger AM eM Pres 


Y ae TT ae Tae OOD Te Oe OU ee 


CP ote Os oe EH TH EH HH “HE Gt OO CT GO" GO" G* G* GO" CG" 


nn et et mt te ee ee om Oo ay 
eee? 1 oe eo ee 
— on. 2222 TP ot. mt ot me, ot, SF ewe ot SO et 


De tabula. 


RNS 
Fr 
SFr 1 
* f N DNN Ae 


TAF SSS CoS 
Saarrretooreerer SC 
Aa H C= FFA 
N TIA TA C F C TR 


C= SSC S SS SSS rr 
Err ee ee Te on Bon Mca loa 
na C CST 
22. ee FD ST ee Ae A . 


* . AFC 
r ret emrTrAAnan 


An SoA TKer er eA Tor ae eer Me 


FTFAR AA FTA SCH N TA FFT 


See rc 
S — eo. — oo. 7? 
Re oS ot eit Gt et ses 


Re we op > Bo ee oo SSS SSS SSN 
Sreereere RAR Ce TTT TTT 
EF te TeCe ee ete 
FRAORROA CCA AOA TTT Te 


OTT Sgr. 
.F.. E A Miah: aE SL ea pd. ge. — 
2 2 & * N . 1 . C = N 7 Se 


Cu 


Fo. x. 


Quinta pars. 
SHRM KR HAAAARANANANRAAARAA 
9 2 2 en antrraann naga, 
PRR AR RAR AA RA AR Aan Ae An 


* a. OCAAAaAMAKAANAAANAAaANnan 
g. .O g. er an OO Meter rr rs» 
Ana mn on, Deen Sa OT 


a H. 
* = aan = naa. 
Q. OG. 
AMAA AAA AA L AA A= 


rana 
222 2 2 rr. 
. .DE A = .O 


O. OCC OFF Tans 


tee m.. gn... GaGa 
6 8 et ee me et te et et „ OOO De 
aAANAnannaeFte QA oorrtrerrtarce. 
ont. ome, ont, at ome, om, Dt ome, De we. oe, DQ em. BUR =. Quam co 


r r τ g. g. . g. . a. 9 4 44922988 
D- g. AAA Ae 
N N 7 N HOF an FH GI H. Fan |e 


eee 
G „ „ „ „ „ „ 
0522 eo OF ot Ot Trew 
SAR o MO oF BM ORM OM oF, OF, MQ an OO PRM OM Or 


De tabula. Fo. xi. 
* Genn 260260 
„ aa ease 0 
s MMR AY 
RAR GASAG 26220 


Ceela 
CTS CTS 6 
928899892229 909 9 „„ ORS 


CTF G TAF Tan 22 


„„ =. |. MMAR HRM ae eee: eee 
Ott „ „„ „ „eee 


oo. 2. ...e wo. we. NA @. QMO 2. AM Fo 


NN neee 
rA 660 
88 „474 4 7 


Fra rFaFaaFrFaFanFaaer 


* a 222233224252 
rr 
AAN 2 24 KO MK FAN A „„ 602 


t nO n MN ANH ane 


5 ST AAA AABRA NAMM OMNAANE 
1 0 ee STS Se 
AAA A BAO MP „ BHO MRA tae 1 


T ST on SD oO Tenn ee 


9 „„. . AHBBRAHRAMMOMAHMAANHAA MH 
PO „„ © ct „ . . c ot oh “RODD 
BAA AO Qn OY Set et AN A et ete? et ct ct =. 


SO. OS. a8. FRG 8. OR. PRO an, oO. . ORM OO. HRM OD 


C ig 


Quinta pars. 


TT ss A AHHH NNN NNO AN AA 
N KTD MK mA oe, 
2 OTRO oF et PERN ot „ ot et 7 


vr r r an OFT N NN FT an & 


F Fcrann amn 29 8 
Arta Mra TTTFtrUTTAAanN 
tei A 22 „„ 


O C TTA THA F TA an TA oe 


== HAMMAM AANANDRNAARA 
ATR RP At Ae Oe KK eK HAAN 


h n KA Ae FMEA AC . 
222.2. tt FD DM AD eA OH eo QM 


OST = n n O 224 29444 „ 
2 1 22 ra 
7 n TAA DA n A TA O 


ee CCC NNN NH AH AA 
OT ee et me et ee EE OD me. me ee ey oe 
TTX Foner te TOA tr tewae ny o. 


22. ... . I . . a 9 — Ta = 


2 N N FA FT 


W T2 — — 22 22 24 4 4 „„ 
* * * f , rn rer . 
22 99 2 OA ete ORO 0 * et et et 
— —— — 

7 N FN . . 77. . 6 . 


De tabula. Fo. 


See.. n. A. . . 
S. 9 PP ee „ % „ ee 
n.. g. g. ten 
„ e . ena A Pu on Bu we 


OAK... 
. 9 „ „ „ agg ere 
gan. 

AAR PAR AM a Her 


* CSS. 
. „ 4 „„ CSS 
er agnor ga. „ .. res 
FTD AC 


E Snaga. 
8. „ „ „ „ A Meee NAAN 
ek aka Aa a. erro 


me Be RO . m Bu oe 


Kanga. 
S. 4K 
gg. a. 8a 
FAR a NJ NT ALNNFJ aA ena Aer 


nn agg . . 
g. „ teem nn amae AT 


eT» pine Tae i en es ee Ok oo a el ee 

8. „ 4 „ „ „„ 8414 887 892 soos 

P er WH het eter T 

SOT a TT TTT THO 
C ui 


Quinta pars: 


* re.. . . g. . a. 
a. * 2 2 oe CP eee Oe ot. ay SH SH, 
gn. 
222 2 ¶ eats et, . . . . .. 


n-. e... . . 
ee TO tet Sm en 


27 2 2 ce nS me mS oe Soe, Soe, De 


eso nA AN. g. AN. g. . .. a. 
A = rr CC 
AA DAM g. a 
a eng OD CFC. 


MGU a. 
AF „ ot — et 2 2 = ene 
en Am g My „. 
oe, get, 0 .. ...... 


* FAA A. g. g. g.. A. . g. g. . 
S. „ „ rern 
e BAM . gn. 2 
ATTA τ n TA ArT FA AFA Qe 


ae eS SS SS CNN.. a. g. . 
Pet et et FF? et oF ge. wt. Oo 2 2 Cr 
Cg. SFG. CS. Sete „ . 
out, ot. . .. .. .. . .. GS... F. 


* ι CTC. 
. 2 2 2 2 ZZZ Ki T TTS 
...an „ ees 
Bart NN SRT ARF FY Sawer ST aes 


De tabula. Fo. xiij. 


* r . ..... 
DDr 
ewe. oe. Ds Ds > De Da te ee ot Bs Ds oe ot op OF OF OO 
FU FEF ee N N. .. FOF ws. . S... . 


* oel 
„„ „„ n 0 n 0 22 „ 
= = „ „ „ „„ Ere HEH 
AAA AQAA D = 3~eM ae 


eS T FT AHH AAMN OM OARRAALHFAHAA 
erent re TTTVP ere soos 
PHAN ERAN RKSPM HAR ARM Mn Fhe DT 
TTT ae TT Tan TS a Te TW 


* 22 a RADA “AAM MAAN MN AMA 
CO „ me et it me. et. me. me ee oH 
r 
— . — RO — 2 ORM OD 


EEE Nn 
K „ „ Are 
„ „neee 
FH a FF aa Fn AF AN N vo 


4 Ann AR ALAA 
2 1 1 2 ete CSG 
ed A 4 2 „ „ Ss 
& N Cn THN OD CFT FT ae 


22 O 46 
8 „„ „„ „.. . % . Se 
i n A „ 
oe FD wD oA A ...e a 


Quinta pars, | 
SP TTTAMMAMM PNM nN RRA AR A 
WS 
FFA FTA FRA 2c FAR FA 2 TR eww 


* SSS TST TS AeA a anonran 
Qe te Rrere awe FAM Ke TOUS 
Sree wrearter er TRaAt ete A OM, 
2 2. 2. . . .. 0 2 Tow THOR TO et 


errr oo oo TM 66 
92442 
AA 
77 7 F N N N N Ta FF OF TA N 


„FSF ee ee ee ee rRRARR AFR RAR RF 
° erer 7 
228 „„ 0 FT 
oe „ FF 77 FF oO 


reren AHR EHR |! Aw 
2 ee TTTrP ere TST TAAAS 
OA A Rete PA mer Reerertem 
O TTA TA Fa FTA Ya — 


eee eee 
W „„ „ ea 
n „% % . 
22... 


SSS TOA AAAG 222 
Ate ee FAT STTt et See TRA 
2 = = „ „„ 9 ae Mes 


F F Fin WTR TR FFF 


De tabula. Fo. xilij. 


ger oe A 


er TM eT a eet ct et | os tw. 


22... . 


SST 2 225 „ on 
rr 
2 


2 SST H H 
8 2 „ C 
G TaN rrr THA tM eM eee ew 


pe aL ar. > Bl wc BE oo => 


STS STS OCS 
r era oa 8 tee a oS oo 
F S Taner er TAN 2 et et ot et ow 
5 ee ee FC ee 
rr -O 
8 „rr e 
— 2 2 2 2 * 2 2 2 2 


r fo en aie Ue ee Se 
oo ot eee aa Sete Se ee — om. 
oe Sere SS et ot et eT TeP Ree ere tS 
DD eT FFF. F. JF. N 


| 
| 


in gunlihrE C -e che ones per oꝛdinem ſuper⸗ 
Au ſtio mr 
bc 


er G 


N 


F. 


Quinta pars. 


¶ De tabula Rubꝛica. 
Abula iſta 


compoſita eft ex 
Wlxxxiiij. colũnis vt 
dickum eft. Et eft 
ſubiectum ſiue in⸗ 
5 . pel hs 
inueſtigãtur ſolu⸗ 
Ilniones queſtionũ: 
— recipiẽdo ad pꝛo⸗ 
poſitum affirmando vel negando / con⸗ 
coꝛdando pꝛincipia ⁊ regulas ⁊ euitan⸗ 
do eotum cõtrarietatẽ.Sigmificat ant t. 
in tabula: ꝙ littere que tunt ante ip̃ᷣm / 
pꝛincipia ſũnt de puma figura:⁊ littere 
que ſunt poſt ipſum / ſunt de ſecunda. ſi⸗ 
cut in camera b.c.t. b. in qua b.pꝛecedẽs 
t. dici bonitatem: i 
tb. dicit differentiam: et fic de 
alijs. Inueſtigatio autem que fit in ta⸗ 
bula / alterioꝛi gradu ſignifica⸗ 
tionis veritatum q; illa que fit in figu⸗ 
ris. ¶ Tabula vo quarte figure deriua⸗ 
ta eft voluendo circulũ ſcdᷣm ⁊ tertiũ: vt 
in ipſa tabula apparet vſq; ad. lxxxiiij. 
columnas. In qua reuolutione conſiſtit 
ligamen colummarum b. c.d.que cõuer⸗ 
tit fe cum columna b. c.f. Et fic ſucceſſiue 
de columna in columnam:vſq; ad vlti⸗ 
mam que eft h.i. R. vt in tabula appa⸗ 
ret. t fic in qualibet columna ſunt des 
columne implicate:ratione cuius impli 
cations quelibet columna eft coadiu⸗ 
uatiua alteriꝰ. ¶ Ad qualibet folutioné 
vnius queftionis polunt applicart ocs 
ſignificationes ommũ queſtionum ab⸗ 
ftractarum 2 manuductarum ad ipfam 
queftioné. Et in iſto paſſu apparet ma⸗ 
gna generalitas iftius tabule huius ar⸗ 
tis. ¶ lius in qualibet colũna ſunt 


ficlaliter. Et de hoc ðabimus exemplum 
in prima colina q eſt b. c. d. pꝛedicando 
pꝛimo de bonitate / deinde de magnitu⸗ 
dine / poſtmodum de eternitate: et 
ſic. ¶ Huma eſtivtrũ bonitas ſit in tàn⸗ 
tum @ fitteterna? ¶ Secunda 
vtrum fit aliqua bomtas in tantum ma 
gna ꝙ contineat in fe res differentes et 
ibi coeflentiales ? ¶ Tertia vtrum bo⸗ 
nitas ſit in tantum magũã q contineat 
in ſe res concoꝛdantes ⁊ ſibi coeſſentia⸗ 
les: Quarta vtrum bonitas cõtinens 
in fe res contrarias fit magna: ¶ Quin⸗ 
ta vtrum bonitas eterna fit differens? 
¶ Sexta vtrum bonitas eterna fit con⸗ 


coꝛdaus? ¶ Septima vtrũ bonitas eter⸗ 
na habeat in fe cõtrarietatem? ¶ Octa⸗ 
ua vtrum bonitas contineat in fe diffe⸗ 
rentiam et cõcoꝛdantiam? ¶ Nen 

bonitas contineat in ſe differentiam et 
contrarietatem? ¶ Decima vtrum bo⸗ 
nitas contineat in fe concoꝛdantiam et 
contraxietatẽ:¶ Undecima quid eft ma 
Sha differentia eternitatis? ¶ Duode⸗ 
cuma quid magna et eterna concoꝛdan⸗ 
tia:¶ Decimãtertia quid eft magna et 


eterna contrarietas? ¶ Decimaquarta 


quid eft magna differentia ⁊ concoꝛdã⸗ 
tia? ¶ Decimaquinta quid eft magna 
differentia et contrarietas? ¶ Decima⸗ 
ſexta quid eſt magna concoꝛdantia et 
contrarietas? ¶ Decimaſeptima dif⸗ 
ferentia concoꝛdãtie eternitatis de quo 

t? ¶ Decimaoctaua differentia eter⸗ 
nitatis de quo eft? ¶ Decimanonacon⸗ 
coꝛdantia ↄtrarietatis ⁊ eternitatis de 


xx. qõnes per columnã. b. c. d. ↄti 
le. xx. cameras. Prima camera eft b.c.d. 
ſeda b. c. t. b. ⁊ fic vſq; ad. xx. q̃ eft t.b.c.d. 
Ex qualibet camera abſtraxunus vnaʒ 
queſtionẽ vt ſupꝛa ptʒ. Et ſicut fecimus 
Bout in pꝛim̃a colũna / ita fiers 
poſſunt alie.xx.in ſcdᷣa:et alie.xx.in ter⸗ 
tia:⁊ fie per oꝛcdinẽ vſq; ad columnã vl⸗ 
timaʒ que eft h. i. R. ¶ Ner has queſtio⸗ 
nes ⁊ ſolutiones eleuãt gra 
vntuerſalitatis ipſe intellectus:ꝙ innu⸗ 
merabilis ⁊ ieftimabilis reddit. Et hoc 
rõne generahtatis pꝛedicati ⁊ ſubiecti. 
Et in iſto paſſu pts ꝑ què modũ ars iſta 
eft valde gener alis ⁊ ytilis. ¶ Ad dãdã 
doctrinã ⁊ modũ ſoluẽdi qᷓſtiones voſũ⸗ 
mus antedictas q̃ſtiones ſoluere:appli⸗ 
cando fignificationes litteraꝝ ad ꝓpe⸗ 
ſitũ tali modo / ꝙ diffinitiões pꝛicipioꝝ 
⁊ ſpecies regularum no deftruant ¶ Et 
seg bee pꝛimã rñdendũ eft ci ðꝛ/vtrũ 
onitas ĩ tantũ {it ma fit eterna? 
dico @ ſic. Et hoc quidem eft manifeſtũ 
P diffinitioneʒ bonitatis / magnitudiis 


hoc Teternitatis. Hl benitas eſt ens ra⸗ 
tione cuius bonus agit Dona/z magni⸗ 


tudo magnificat bonitatem ⁊ eternita⸗ 
tem / et diffinitio eternitatis facit dus 
rare bonitateʒ ⁊ magnitudinem: neceſ⸗ 
larium eft vt actus bonitatis fit infini⸗ 
tus ⁊ eternus / ⁊ per cofequens eſſentia 
bonitatis. Et fic cõcludit᷑ ꝙ bonitas eft 
magna ⁊ eterna. Qã fine magnitudine 
⁊ eternitate no poſſet habere acta inſi⸗ 
nitũa eternũ / videlicʒ bonificare:⁊ hoc € 
affirmabile ꝑ regulã b.⁊ ꝑ ſcdam ſpeciẽ 


br 
Ad pring 
queſtione 


De tabula. 


regule c. ⁊ d. ¶ Utertus per pꝛimã ſpe⸗ 

ciem regule d. affirmatio eſt tenenda:co 
eternitas eft eſſentia pꝛimitiua vltra 

ch non eft aliud pꝛeiacẽs / 2 ſua pꝛimiti⸗ 

uitas ẽ bona ⁊ magnazet fic fequitur de 

neceſſitate ꝙ fit aliqua bonitas magna 

at eterna. ¶ Ulterius per tertiam ſpeciẽ 

regule d. fignificatum eft ꝙ nõ eſt aliq̃ 
contrarietas q̃ habeat dominium ĩ eter 

nitate ſed potius econuerſo: quod domi 
2 b mum haberet fi eternitas non haberet 
8 pꝛimitiuam ⁊ magnã bonitateʒ:ergo bo 
Ad ſecun⸗ iuitas intantum eft magnaq eft eterna, 
dam que: ¶ Ad fecundam quado dicitur vtruʒ fit 
ftionem, aliquabonitas intantum magna q fit 
differẽs? So dico ꝙ fic.zhoc quidẽ 

elt manifeſtũ ꝑ diffinitiones eoꝛum. Si 

enim bonitas eft ens rõne cuius bonus 

agit bonũ:⁊ magnitudo eſt ens ratione 

cuius bonitasz differentia ſunt magne / 
neceſſariũ quideʒ eft ꝙ in bonitate ſint 

res differentes ſibi coẽſſentiales:videli⸗ 


cet boni ficans / bontficatum ⁊ bonifica⸗ 
re. ie hoc eft de rone bonitatis/magnt 
tudinis ⁊ differentie:q in eſſentia boni 


tatis ſint res diſtincte realiter ⁊ fimplt= 

citer. Et ꝙ ipſa bõitas indiuiſa ſit eſſen 

tialiter ⁊ magna ⁊ incõfuſa. ¶ Itẽ que⸗ 

0 ftio eft tenẽda affirmatiua p regula; b. 
vt per fe patet⁊ etiam per rẽgulã c. per 

pꝛimã enum ſpeciẽ ipfa bonitas ch ſuis 
concretis diffinitur ⁊ conuertitur : ſſen⸗ 

tialiter ⁊ concretiue. Et per ſecundã ſpe 

ciem differentia ponit cum magnitudi⸗ 
ne:ꝙ bonitas habeat in fe boni ficans 
bonificare ⁊ bonificatũ / que quidẽ nõ ha 

beret naturã abſq; diſtinctione:neq; bo 

nitas poſſet eſſe ratio bono / ꝙ de ſeipſa 
pPꝛoduceret bonũ. Et fic ipſa bonitas eet 

vacua natura magnitudinis: differetia 

tamen deficiente. ¶ Amplius ad ide ma 
gnitudoꝛ differentia ſunt in bonitate na 
turaliter: vt ꝑatet per tertiã ſpeciem re 
gule c. Et etiã bonitas eft in ipſis natu⸗ 

N K raliter. Et ꝑ quartã ſpeciẽ magnitudo ⁊ 

e fe 


differentia habét actus ſuos in bonitate 
matertia 7 miller bonitas in ipfis/rone quarte 
fpeciei regule c. ¶ Ad tertiã queftione 


aſtionem. quado queritur/ytra intantum bolt 
fit magna / ꝙ contineat in fe res cõcoꝛdã 
tes 2 ſibi coeffentiales?Ad quod reſpõ⸗ 
dendũ eſt op fic:vt patet per diffinitioes 
egꝛum:quoniã ſi bonitas no cõtinet res 
cõcoꝛdãtes a ſibi coeſſentiales ſiue natu 
rales: iam bonitas magna non diſtsret 
2 cõtrarietate/neq; effet magna fine ta 
li cõcoʒdantia quod eft impoſſibile:quã 
impoſſibilitat ẽneceſſitant diffinitiones 
vonitatis / magnitiqinis / eternitatiſq;. 


Fo. x v. 


¶ Ulterius ad hoc idem conſentit affir⸗ 
mãdo pꝛima ſpecies regule c q̃ ponit cõ 
uerſionẽ diffiniendo bonitatẽ ⁊ fuss res 
cõcoꝛdãtes:videlicet bonificãs / bonifica 
ta ⁊ bonificare:et cõcoꝛdãt /cõcoꝛdatũ ⁊ 
concoꝛdare:cũ quibus cõuertitur ſupꝛe: 
ma bonitas ⁊ concoꝛdantia cũ ſupꝛema 
magnitude. Amplius per ſecundaʒ 
ſpeciem oſtendit̃: q bonitas habet in fe 
res bonas / cõcoꝛdãtes fine quibus boni 
tas magna non poſſet eſſe. Et etiam ter 
tia ſpecies regule c.ponit:q magnitu⸗ 
do ¢ concczdantia ſunt in bonitatè cum 
actibus ſuis:videlicet ca magnificare co 
coꝛdare. Et boitas cũ ipſis ci bono age⸗ 
re. Et quarts ſpeciee dicit: ꝙ q̃libet ra⸗ 
tio habet in alia actũ ſuũ ⁊ ẽſſentiã ſuã. 
Et in iſto paſſu apparet altitudo intel: 
lectus qui vere ⁊ realiter hoc attigit:ad 
qua altitudinem non poſſet aſcendere 
nifi deo adiuuante. ¶ Ad quaxtaʒ que⸗ 
ſtionem quando queritur vtrũ bonitas 
continens res in fe contrarias ⁊ ſibi co⸗ 
effentiales fit magna? Reſpondendum ẽ 
9 non: quia caret concoꝛdãntia que qui 
em eft plus abfolute q; ↄtrarietas. Ra 
tio huius eft qꝛ cõcoꝛdã ia cum bonita⸗ 
te ponit eſſe generãdo Et contrarietas 
cum malicia ponit pꝛiuationem bonita⸗ 
tis coꝛrũpendo:⁊ hoc volunt diffinitiões 
bonitatis / magnitudinis ⁊ contrarteta = 
tis:q fit verũ quod diximus / reguls qui 
dem b. hoc requirit:et etiam pꝛima ſpᷣe⸗ 
cies regule c. Quoniam ſi bonitas ma⸗ 
gna contineret in fe res contrarias/ma 
gnum malum quidem eſſet ſibi:⁊ cõuer 
terentur in ipſam bonitatem magnitu⸗ 
do ⁊ paruitas: quod eft impoſſibile. Et 
etiam per ſecundam ſpeciem regule c .q 
ponit in bonitate bonificans / bonificatũ 
⁊ bonificare cum magnitudine: ergo de 
hac queſtione negatiua eft tenéda . Itẽ 
tertia ſpecies dicit gp contrarietas non 
poſſet effe in fubiecto bono cum magni⸗ 
tudine.£t idem eft iudicium de quarta 
ſpecie q dicit ꝙ contrarietas non poſſet 
habere actumi ſuuʒ in magna bonitate. 
¶ Ad quartam queſtionem cum dicitur 
vtrum bonitas eterna fit dꝛfferens? Re⸗ 
ſpondendnm eft ꝙ ſic:quoniam niſi bo⸗ 
nitas eterna effet differens non poſſet 
ab eterno agere benum eternũ:ex eo 
differentia non gubernaret agentem in 
ſuo numero actiuo: neds agibile in nu⸗ 
mero paſſiuo. Et illud idem dico de age⸗ 
re /⁊ differentia deficiente cauſaret᷑ con 
fuſio eoꝛum:⁊ eternitas non haberet na 
turã eternãdi nec; bonitas bonificãdi: 
et fic omnes tte diffinitiones eſſent de⸗ 


betd. 


bdth 
Ad qetaz 


q̃ſtionem. 


bat c 


Ad. vj. qᷓ⸗ 
onem. 


bdr Ad 


Ad. ij ã⸗ 
fhonen 


Quinta pars. 


ſtructe quod eft impoſſibile.¶ Amplius 
ad idem regula b.conſentit affirmatiue 
21175 ſe cũ ee. e 
tem per ꝑimam ſpeciem regule d. af⸗ 
mãbile quidem ett. Nam ipſa regula 
dicit ꝙ bonitas eterna tantuz eft pꝛimi 
tiua per agere:ficuc per exiſtère:pꝛiua⸗ 
ta enim differentia inter agentem ⁊ agi 
bile pꝛiuatur quid agere zp conſequès 
agentia. Et generatur ocioſitas /⁊ pꝛiua 
tio nature bonitatis eterne quod eſt un 
poſſibile Toe tdi ati ſpecies regule 
d. yidetur Hoc idem affirmare:nã abſq; 
differentia bonificanus / bonificabilis ⁊ 
bonificare no haberet ex quo eſſet: neq; 
eternitas poſſet ipſam gubernare quod 
ſibi effet malum contra bonum eternali 
ter quod eft impoſſibile.¶ 
tertiam ſpeciem regule d manifeſtum 
eft g ſi de queſtione negatiua eft tenen 
da / ſequeretur ꝙ aliquod ens effet eter 
num habens eternam maliciam:que im 
pediret ꝙ eterna ratio bonitatis no ect 
ratio bono eterno/quod pꝛoduceret bo⸗ 
num eternum carens differentia: quod 
eft falſum ⁊ etiam impoſſibile ⁊ contra 
regulam b. ergo ⁊c. ¶ Ad ſextam vtrum 
bonitas eterna ſit concoꝛdans? Reſpon⸗ 
dendum eft affirmauue per coꝛum dif⸗ 
finitiones: eo ꝙ eternitas dicit ꝙ boni⸗ 
tas ⁊ concoꝛdamtia durant. Et concoꝛdã 
tis dicit:qꝙ bonitas ⁊ eternitas in vno ⁊ 
in pluribus concoꝛdant:et bonitas eter 
na eft ratio ab eterno concoꝛdanter: ꝙ 
bonus pꝛoducit bonum Moc autem non 
poſſet eſſe niſi bonitas eterna effet cõcoꝛ 
dans per boniſicantem / eternantem⁊ cõ 
cordante3:z bonificatum / eternatum ct 
concoꝛdatum:⁊ per bonificare / eternare 
⁊ concoꝛdare. Amplius quod diximus 
ſatis pꝛobabile eſt:et etiam per regulaʒ 
c. affirmatio elt tenenda:nain bonitas ẽ 
illa foꝛma que pꝛopꝛie continet in ſe dif 
ferentiam ⁊ concoꝛdantiam ⁊ bonifican 
tem ⁊ bonificatum ⁊ bonificare bene ha 
bituatos de differentia / concoꝛdãtia / cũ 
quo habitu differens ⁊ concoꝛdans ſunt 
agentes:differentiabile ⁊ concoꝛdabile 
ſunt patientes:et per quartam ſpeciem 
habent differentiate et concoꝛdare:⁊ bo 
nitas bonificare.¶ Ad ſeptimam quan⸗ 
do queritur / vtrum boniuias eterna ha⸗ 
beat in ſe contrartetatem: Reſponden⸗ 
dum eft q ſic. poſito ꝙ mundus fit eter 
nus:quod patet per diffinitionem con⸗ 
trarietatis:quoniam ab eterno ⁊ in eter 
no mundus eſt bonus ⁊ malus per eter 
nam bonitatem ⁊ eternam maliciaʒ / ge 
nerationem/coꝛruptioneʒ ⁊ pꝛiuationè. 


Et bonitas eternã non poſſet eſſe bons 
ratio / ꝙ pꝛoducat bonum eternum fine 
contrar ietate ⁊ malicia. Et eternitas eft 
cauſa:quare bonus ⁊ malũs durant ab 
eterno;et hoc regula b. non poteſt con⸗ 
ſentire:neq; pꝛima ſpecies regule d. Na 
ab eterno eſſent pꝛiuatiua bonum ⁊ ma 
lum concoꝛd ando. Et per ſecundam ſpe 
ciem totum vniuerſum effet compoſituʒ 
ex bono ⁊ malo: et pꝛima cauſa ſcilicet 
deus / eſſet neceſſitatus ad cauſandũ mũ 
dum ab eterno tantum cum malicia q;⸗ 
tum cum bonitate:quod eſt impoſſibile 
ratione huius impoſſibilitatis de hac q̃⸗ 
ſtione negatiua cit tenẽda:et in iſto paſ 
fu apparet ꝙ W eſt:ꝙ mund? 
fit ab eterno.q Ad octauam cum quert 
tur / vtrum bonitas contineat in fe diffe⸗ 
rentiam ⁊ concoꝛdantiam: Reſponden⸗ 
dum eft g ſic. Quod patet per eoru3 dif 
finitiones . St enim bonitas non habe⸗ 
ret res differentes ⁊ concoꝛdantes:non 
poſſet eſſe ratio bono / quod pꝛoduceret 
bonum / et concoꝛdantia non poſſet eſſe 
ablq; differentia rerum. Et pꝛiuata dif⸗ 
ferentia effet confuſio ⁊ occultatio inter 
bonificantem / bonificatum et inter con⸗ 
coꝛdantem et concoꝛdatum. Immo dico 
ꝙ eſſet implicata contradiciio que ẽ im 
poſſibilis. ¶ Item pꝛima ſpecies regu⸗ 
le c. dicit: q eternitas eft ens cui ꝓpꝛie 
competit eternare hec autem pꝛopꝛie⸗ 
tas eſſe non poteſt fine concozdantia 
eternantis / eternati et eternare: que cõ 
coꝛdantia eft naturalis neceſſaria / vt 
per ſecũdã ſpeciẽ eiuſdẽ regule ſignifica 
tum eft, Et per tertiam ſpeciem vidẽ 
dum eft ꝙ eter lerngbili e 
agens:et eternatum ſiue eternabile pa 
tiens /⁊ eternans habet actum ſcilicet 
eternare: vt per quartam ſpeciem re⸗ 
gule c. ſignificatum eft. ¶ Ad nonam 
queftionem quando queritur / vtrum 
bonitas contineat in ſe differentiam 
et contrarietatem? Reſpondendum eſt 
ꝙ ſic in aliquibus ſubiectis: ſicut in ele 
mentato in quo elementa differunt ⁊ 
contrariantur:ſicut ignis et aqua per 


calidum et frigidum / et ſicut aer et ter 


ra per humidum et ſiccum. Et hoc bo 
num eft: quia ab @ tali contrarteta= 
te elementatum eſſe non poſſet. ¶ Ulte⸗ 
rius regula b. ad hoc quod diximus con 
ſentit. Item ger ꝑumam fpeciem regu⸗ 
le d.negating de queltione eft tenenda: 
hoc eft ꝙ in effentia bonitatis ſunt bo⸗ 
nificans / bonificatum et bonificare rd 
poſſunt contrariare : quia fi fic/per ſe⸗ 
cundam ſpeciem eiuldem regule boni 


at be 


ſtionem. 


br 


Ad. ix qᷓ⸗ 
ſtionem. 


De tabula. 


tas quidem non haberet ex quo effet. 
Et per tertiam ſpeciemſubdita eiuſdem 
effet malicie:neq; etiam haberet naz 
turam quod eft impoffibile .q Ad de⸗ 
cimam quando queritur ¢trum bont- 
tas contineat in fe concoꝛdantiam et 
contrarietatem? Reſpondendum eft ꝙ 
fic in aliquo ſubiecto quod eft habituã⸗ 
tum bonitate:ſicut elementatum quod 
eſt bonum per bonitatem / in quo ele⸗ 
mentato ger et ignis concoꝛdant per 
caliditatem / et aer et aqua per huini⸗ 
ditatem / et aqua et terra per frigidita⸗ 
tem / et terra et ignis :per ſiccitatem. 
Et ignis et aer perſiccum et humidum 
ſunt contrarij:aer et aqua per frigidi⸗ 
attem et caliditatem ſunt contraru / et 
aqua et terra per humiditatẽ et ſiccita⸗ 
tem ſunt cõtrarij /⁊ terra ⁊ ignis in mo⸗ 
tu per leuitatẽ ⁊ ponderofitatem.Et qs 
diximus manifeſtũ eſt per diffinitiones 
concoꝛdãtie ⁊ bonitatis atq; contrarie⸗ 
tatis. Quoniã elementans nõ poſſet eſſe 
ratio in ſubiecto qð pꝛoduceret bonum 
elementatũ: et etiã diffinitiones concoꝛ⸗ 
dantie ⁊ contrarietatis eſſent diſtincte. 
¶ Amplius regula b. ad idem conſentit 
affirmando:⁊ etiam pꝛima ſpecies regu 
le c. Flementatũ nam q; eft ſubiectũ bo⸗ 
num tt quo concozdantia ⁊ cdtrarietas 
aliqua conuenientiã ⁊ contrarietatè ha 
bent / ſicut ignis et aer qui in elemento 
concordat per caliditate ⁊ ſiccitatẽ /ſed 
er humiditatẽ cõtrariãtur:et fie circu⸗ 
ritcr vt ſupꝛa dictũ eft. ¶ Uteriꝰ per 
ſecundã ſpeciẽ regule c.affirmatiua eft 
tenenda: ſicut elementatũ qd cõtinet in 
ſe innatã concoꝛdantiã ⁊ contrarietatẽ / 
vt ſupꝛa dictũ eſt.Et per tertiã eiuſdem 
regule ſpeciem eft in dere concoꝛdans:⁊ 
aer in igne concezdabilis quo ad genus 
caliditatis: fed quo ad genus Humi⸗ 
ditatis et ſiccitatis contrariantur: eo ꝙ 
ignis ratione ficcitatis eft contrarians 
Zeri /⁊ aer ignip hutniditatẽ. ¶ Adhuc 
ꝑ quartã ſpeciẽ ptʒ ꝙ quodbibet eleni 
tum habet actionè⁊ paffioné in alio cir⸗ 
culariter:ratione cuius eleméta ſunt re 
miſſa ⁊ confracta/yt ad mixtionem ⁊ cõ 
poſitionem venire poſſint / exiſtente ele⸗ 
mentato bonitate habituato:⁊ etiamde 
co icoꝛdantia ⁊ contrarictate. ¶ Ad vn⸗ 
decimã quando queritur / quid eſt ma⸗ 


una ques gig differentia eternitatis? Refponden 


dum eft / ꝙ eft forma neceſſitans eter⸗ 
nantem / eternatum ⁊ eternare in eter⸗ 
nitate: vt magnitudo fit ens rõne cuius 
differentia et eternitas ſint magne. Et 
eternitas fit ens:ratione cuius magni⸗ 


Fo. xvi. 


tudo ⁊ differentia durẽt. Et differentia 
eſt ens:ratione cuius vnus ſit eternans 
⁊ alius eternatꝰ ⁊ aliud eternare. ¶ Ul⸗ 
terius ꝙ ſit verum quod diximus:regu⸗ 
la quidem b. hoc teſtatur. Et etiam pꝛi⸗ 
ma ⁊ ſecunda ſpecies regule c. Et fimi= 
liter tertia ſpecies regule c. vt eternans 


fit in eterniiate / magnitudine ⁊ differe⸗ 


tia:agens ⁊ pꝛoducens pꝛoductum ipſo 
habente in eternitate / magniiudine et 
differẽtia naturam.⁊ hocratione quar⸗ 
te ſpeciei.¶ Item pꝛima ſpecies regu⸗ 
le choc idem cõcedit. vt magnitudo pris 


4 


mitiue ⁊ eterne habeat eternantẽ / eters — 


natum et eternare. Et ſecunda ſpecies 
regule d.L0c idẽ ponit. vt eternitas ha⸗ 
beat ex quo fit. Et ad hoc tertia ſpecies 
eiuſdem regule concoꝛdat.¶ Ad duode⸗ 
cimam quãdo queritur quid eſt magna 
⁊ eterna concoꝛdantia? Et eft dicendum 
ꝙ eft forma neceſſitans in eternitate et 
magnitudine concoꝛdãtiam inter eter⸗ 
nantem / eternatum et eternare. Et hoc 
per pꝛimam ſpeciem regule c.et d.ſatis 
eft vidẽdum. Et etiam per ſecundã ſpe⸗ 
ciem c. et d. Et ſic de tertia ſpecie regu⸗ 
le c. vt eternãs fit in magnitudine ⁊ eter 
nitate et concoꝛdantia / magnificans et 
eternans. Per quartam ſpeciem regule 
c. vt habeat naturam eternandi eterna⸗ 
tum / magnificandi magnificatum / con⸗ 
coꝛdandi concoꝛdatum Et ad hoc tertia 
ſpecies regule d. concoꝛdat. ¶ Amplius 
eoꝛum diffinitiones hoc ideʒ appꝛobant 
⁊ teſtantur:quoniam magnitude abſq; 
concoꝛdantia eternantis et eternati et 
eternare / non poſſet eſſe ens ratione 
cuius eternitas et magnitudo eſſent ma 
gne. Neq; etiam eternitas haberet na⸗ 
turam cum qua durare poſſet:atq; fine 
ipſis concoꝛdantiam habere. Ne fine 
cõcoꝛdãtia diſtare a cotrarietate. ¶ Ad 
decimãtertiam quando queritur / quid 
eſt magna et eterna contrarietas? Re⸗ 
ſpondendum eſt/ꝙ eft eternitas mũdi: 
pofito tamen q mundus fit eternus. 
Et hoc patet per eoꝛum diffinitiones et 
per regulas eoꝛundem. Quoniam dif= 
nitio contrarietatis ponit ꝙ eterni= 


Sec. 


Ad duode 
cimam q- 
ſtionem. 


c ol. 1 of 
Ad deciz_ 
mãtertiã 
queſtionẽ 


tas dei et eternitas mundi: magnam 
habent controuerſiam ipſis exiſtenti⸗ 
bus pꝛimitiuis per pꝛimam ſpeciem 


regule c. et d. Quoniam eternitas dei 
non eft ſingularis: et pꝛiuata ſua ſingu⸗ 
laritate: magnitudo quidem non eft 


ens ratione cũius eternitas ſit magna. 


Et eft ens r atione cuius contrarietas 
magna eft magna inter eternitatem 
dei et eternitatem mundi / co quia 


Quunta pars. 


eternitas madi ponit eternum malum ſpeciem c. vna habet actum in alia / ſine 
non quietatum:et eternitas dei eternũ quibus actibus diffinitiones eoꝛum non 
bond quietatum: et etermtas dei ponit eſſent vere:qð eft impoſſibile / vt regula ¢ f c 1 
eternum malum eſſe durabile:⁊ eterni⸗ b. teſtat᷑. ¶ Ad.xvj. que ſtionẽ cum que: Ad. xy ae 
tas madi ponit bond eſſe durabile quo ritur:quid eft magna concoꝛdãtia ⁊ con ſtionem. 
ad diffinitioné eternitatis:⁊ ſecũda ſpe: trarietas? Dicédum eft — eft illud ens 
cies regule d. ponit ꝙ eternum bond et quod ponit in codem ſubiecto res con⸗ 
eternũ malũ ſunt coniuncta in cõpoſito. coꝛdantes et contrariantes / generando 1 
Et diffinitio quidẽ magnitudinis ponit ⁊ coꝛrumpendo in el ementotſicut ignis 
magnã cõtunctione:⁊ tertia ſpecies re: ⁊ terra qui habent concoꝛdantiã per ge 
gule d. ponit ſubiectionẽ ab vtraq; par: nerationem cum aere / ipſo exiſtente ca 
te. Et {cba ſpecies regule e. cõtrariantẽ lido et ſicco / et recipiente ſiccitatem a 
2 ↄꝛiatũ⁊ ↄriare. Et eternitas quidẽ eſt terra /⁊ dante caliditatem geri:per ter⸗ 
deuians in eternitate dei ⁊ ĩ eternitate tiam ſpeciem regule d.ipſe quidem eft a 
mundi /ipſa habẽte in vtraq; dñiũ / ꝓdu exiſtens dominans ficcitatt ⁊ humidi⸗ 
75 cendo eternũ ↄtriatũ inquietatũ / qð eſt tau in quibus ponit magnam cõtrarie⸗ 
cee impoſſibile: ratiõe cuius impoſſibilita: tatem coꝛrumpendo 1 — 
a xi tis mundus non pot eſſe eternus. ¶ Ad de igne: ita poteſt dict dẽ alijs elemen⸗ 
a pin xiiij. cum ðꝛ / quid eft magna differentia? tis fin qualitates eoꝛum: et fic viden⸗ 
queſtionè. 2 concoꝛdãtia: dicenda are in effentia? dumeft per pꝛimam et ſecundã fpecies 
Magnitudinis eft magnificans /oiftin= regule c. d. et per diffiniuones magni⸗ 
Sues ⁊ concoꝛdans vnã perſonã eandẽ tudinis et concoꝛdantie et contrarieta⸗ 
numero:⁊ ꝙ magnificatus ⁊ differẽtia: tis: et per quem modum elementa in⸗ 
tus ⁊ concordatus ſit alia perſona: ⁊ ma trant mixtum et componunt elementa⸗ 
gnificare / differentiare ⁊ cõcoꝛdare alia „ fpectem regule c. ⁊ 
perſona: ⁊ ꝙ omnes iſte tres perſone d. vnum elẽmentum eſt in alo agens et 
ſint idem per eſſentiam / naturãm / ma: patiens.Et per quartam ſpeciem regu⸗ 
gnitudinem differentiã ⁊ concoꝛdantiã: le c. vnum elementum habet actionem af, t b c 
⁊ hoc videndũ eft per eoꝛum diffinitio et paſſionem in alio:et etiam motũ / ge⸗ 
nes. Et per prima et ſecundam ſpeciem nerãdo ⁊ coꝛrumpendo. ¶ Ad. xvij. que⸗ Ad. xvij. 
reguleezOep r per ter̃llaʒ c. vt magnitu⸗ ſtionem quando querit᷑ / differeutia con que ſtione 
do / differentia ⁊ concoꝛdãtia ſint in actu coꝛdãtie eternitatis de quo eſt? Reſpoh⸗ 
agentes ⁊ concoꝛdantes / ⁊ a vacuitate ⁊ end eſt᷑ — ele de fata ⁊ relatione. 
ocioſitate diſparate: ⁊ per quartaʒ ſpe: Differentia enim ponit res diſtinctas ⁊ 
ciem c. vna habet actuʒ in alia ſine qui: relatas naturaliter per diſtinguentem / 
6 f bus actibus diffinitionts:eozfidem non diſtinctum ⁊ diſtinguere in eterna con⸗ 
c 


eſſent vere / qð eft impoſſibile vt regula coꝛdantia:que quidem fm ſuam diffini⸗ 
A xv. d⸗ b. teſtatur. ¶ Ad. xv. queritur / quid eſt tionem ponit concoꝛdantem concoꝛda⸗ 
Ad. xy. ã⸗ magna differentia et contrarietas? Re: tum et concoꝛdare:et vnam eſſentiam ⁊ 
ſtionem. ſpondẽqum eſt q eft illa caufacaufans naturam: in qua eternitas ponit eter: 
vnum contrariũ in alio:ſicut in eleinen: nantem / eternatum et eternare/ratio⸗ 
to in quo ignis ⁊ aqua ſunt mixta:ſimi⸗ ne fue diffinitionis:et hoc eft manifeſtũ 
liter aer ⁊ terra:⁊ inter bonuʒ naturale 5 regulam b.et per pꝛimam et ſcham 
innatum ⁊ malũ morale: videlicet pec⸗ ſpeciem regule c. et d. Et tertia ſpecies 
catum ⁊ hmõi. Et pts 1 regule c «pont actionem et paſſſonem ; 
magnitudinis diffẽ contrarieta= fine materia. Et quarta ſpecies eiuſ⸗ 
tis. Et differentia ꝙ declaret et diſtin⸗ dem regule actus eternos naturales. 
guit ipſa contraria . Et gontrarietas in t ad hoc tertia fpecies regule d. non | 
ſubiecto pꝛiuat concordantia:zgencrat poteſt contradicere:co quia eft diſpa⸗ pf ¢ b ol 
contrarios appetitus ⁊ fines.Et ꝑer re rata a pꝛimitiuis actibus differentibꝰ ⁊ a 
gulam b. ſignificatum eſt:per primame concoꝛdantibus.¶ Ad. xviij.queſtionem Ad. xviij. 
ſecundã ſpeciem regule c.⁊ d.⁊ per ter: quando queritur / differentia eternita= queſtione 
tiam ſpeciem regule c. Similiter eft fa- tis et contraxietatĩẽ de quo eſt Diceni⸗ 
tis planum ꝙ vnum cõtrariũ eſt agens dũm̃ ⁊ſt q; eſt de des et mundo / poſito 
et patiens in alio. Et per quartam ſpe: gq mũdus fit eternus. Et hoc pater per 
ciein regule c habet vnum in alio actio: coum diffinitiones. Eternitas em poz 
nem: per tertiam wo ſpeciem regule d. nit innatũ bonum / eternum bonum / et 
ſubiectionem. Et in ho paſſu figurantur malum moꝛale:et differentia diſtinguit 
magne pene infernales. Per quartam ipſa.Et cõtrarietas ponit eternos fines 


NN 
2 


De tabula. 


acontrarios abſq; quiete. Et hoc per re 
gulam b.claruʒ nab ph umã ſpeciẽ 
regule c. d. dicendũ eft efle differẽtias 
cõtrarias:⁊ ſecũda ſpecies earũdem re⸗ 
gularũipſa tamẽ talis cõpoſitio impoſ⸗ 
ſibilis eit. Et textia ſpecies regule c. di⸗ 
cit ꝙ munduseſt infinitus per inſinitã 
bonitatem innatã: ſed ſua moꝛalis boni 
tas /malicia / ſunt ſimul duratio eterna, 
Et mũdus Q3 infinitatem p eternitateʒ 
innatã:⁊ oẽs alte ſue partes innate / ſunt 
nnite:eo qꝛ celum eft coꝛpus finituʒ per 
quantitatem / habitũ ⁊ ſitum.Et tertia 
ſpecies regule d. dicit pꝛimitiuas domi: 
nationes ⁊ ſubiectiones ↄtrarias / qð eft 
ipoſſibiliſſunũ. ¶ Ad decimanona que⸗ 
ionẽ qh queritur:concodantia cõtra⸗ 


rietatis ⁊ eternitatis de quo eſt? Reſpõ 
dend ert q elt de ONADUE erernitatide: 
ſcz de etermtate dei ⁊ eternitate mũdi / 
poſito qmmũdus fit eternus:q quidẽ cõ⸗ 
cordant ⁊ diſcoꝛdant in duratioe infini⸗ 
ta. D Sop habet ſubſtantiã infinitã 
2 mundus finitã:⁊ eternitas dei ſimpli 
citer eft bona:⁊ eternitas mundi bons ⁊ 
mala moꝛaliter. Et diffinitio concoꝛdan 
tie deſtruit᷑. Et oiffinitio contraxietatis 
eſt eterna⁊ neceſſitata. Et diffinitio eter 
nitatis eft deſtructa / eo qꝛ no pᷣcedit . du 
rationẽ magnitudinis / bonitatis / vir tu⸗ 
tis / ad durationẽ magnitudinis / malicie 
⁊ vitioꝝ. Et hoc ꝑ pꝛimã regulam viden 
dich. Et tic pts ꝙ cõcoꝛdantia eſt pet 
mitiua bonitate et malicia:vt ptʒ ꝑ pꝛi⸗ 


0 Huus /facle 75 


ſolutiones earum per diffinitiones ⁊ re 
denden fecunus de ipia/ita poe 
fleri de alijs colũnis ſuo modo. it que⸗ 
ſtiones quas fecimus de ipſa ſunt gene 
rales:⁊ poſſunt applicari ad queftiones 
particulares/detcendendo p i 

quas intellect? elt diſcur⸗ 
fcientias differentes. Et 
de hoc damus exemplum in eadem colf ’ 
na ãd ſoluendum queſtiones per vigin 
ti rationes differentes ratione dictaruʒ 
camerarum a quibus extrahuntur. 


Atrum midus fit eternus. 


= Olutio hui? queftionis pas 


5 Pat cebit p puma columnam ta 


\ 3 2 

A bule:z poteſt fieri per alias 
e dolanas eo ꝙ columne ſunt 
f 2 colligate. Et pꝛimo per pꝛi⸗ 
mam cameram colũne:⁊ deinde per ſe⸗ 
cundam.⁊ fic per oꝛdinem vſq; ad ieame 
ram vltimam / multiplicando viginti ra 
tiones ad eandem queſtionẽ / tenẽdo de 
queſtione negatiuam per diffinitiones 
⁊ regulas in ipſa columua implicatas. 
¶ Moctrina huius artis eft ꝙ accipiant᷑ 
term̃ini explicatiqui ſunt in queſtione: 
ficut quando dicitur vtrum mundus fit 
eternus. In iſta queftione eft eternitas 


qꝗue eft terminus explicatus cum fit in 


pꝛima figura.Et per eternitatem reque 
ritur d.⁊ per d. acquiratur termini per 


mam ſpeciem regule c.⁊ d. ⁊ ꝑ ſecũdam. ipſum d:tignifisatt.ct (cals que eft in 


ſpeciem c.⁊ d. Et eft cõpoſita ex contra⸗ 


rijs pꝛimitiuis eternaliter extra ſuũ ge⸗ 
nus. Et fic eft in ſuis cõtrarijs ↄcoꝛdan 
tia habẽs nomen ꝑ contradictionem im 
plicatã / vñ eft eterna cõcoꝛdãtia/⁊ eter⸗ 
na cõtrarietas 18 ſpeciẽ regule d. 
2 ſubdita ⁊ no fubditaqs eft impoſſibi⸗ 
le. ¶ Ad vigeſimã . queſtionẽ qh. querit: 
differentia / concoꝛdantia ⁊ cõtrarietas 
de quo ſunt: Reſpondẽdũ eft ꝙ ſunt de 
ſeipſis / eo quia ſunt genera generaliſſi 
ma: vt patet ꝑ diffinitiones eoꝝ. Et hoc 
regula b. teſtatur:⁊ pᷣma ⁊ ſcda ſpecies 
regule c. ⁊. dq. tamen nd dico ꝙ contrarie 
tas cadat / ſiue ſitin ſpecie ſecũda regu⸗ 
le c. vel d. eo ꝙ eft accidens:⁊ accidés nd 
habet materiam ex qua ſit ſimpliciter. 
Nam ſi haberet / iam effet ſubſtãtia coz 
poſita ex foꝛma ⁊ materia:qð eft impoſ 
a hoc patet per tertiam ſpeciem 
regule d. 

¶ Dixunus de prima columna / ⁊ dedi 
mus doctrinam de ipſa / per quem mo⸗ 
dum queftiones extrahuntur ab ipſa:⁊ 


guld g. videliot contrarietas que eft 
nter fenfuale ⁊ ſenſuale: et inter ſenſua 
le et intellectuale:⁊ inter intellectuale 
⁊ intellectuale.@ Item per vtrũ gcqui⸗ 
ritur b.⁊ per b. acquiruntur ea que fub 
eo exiſtunt: vt patet in Alphabeio. Et 


Fo. xvij. 


> 4 


5 


De doctri 
na huiꝰ ar 
tis. 


7 


j 


quoniam yolumus, applicare in que = - 


ftione c, ipſo implicato in queſtione / ac⸗ 
quirituf quicquid c. continet. ¶ Et ſic da 
tur doctrina ad applicandum pꝛimam 
columnaʒ:ad ſoluendum que ſtionẽ an⸗ 
tedictami.ad inueniendum terminos ex 
rca eee pos 
ad pꝛopoſitum̃:videlicet ad ſolutionem 
queſtionis cum tali modo /ꝙ diffinitio⸗ 
nes pꝛincipioꝛum ⁊ regule remaneant 
illefe:adiuuando fe cum ſpeciebus alia 
rum regularum:ad dandum doctrinam 
uomodo homo põt ſe iuuare cũ alijs. 
st pꝛimo per pꝛimam cameram fic. 


De pꝛima camera BLD. 


sere 


camera 
B. C. D. 


Quinta pars. 


bile. Cõcluditur ergo ꝙ de queftione ne 


Se) Cando queriturvtrum mũ 
aus fit eternus:⁊ dicunus 
per b. c. d. ꝙ nd. Quoniam 
ſi eſſet eternus / ſua ratio 
eſſet ab eterno pꝛoducens 
— eternum bonum: ⁊ magni⸗ 
tudo maguificaret illam illam rationeʒ 
bonam ab eterno / ⁊ in eterno / vt patet 
per ſuam diffinitionem:2 eternitas ab 
eterno ⁊ in eterno / ipſam ꝓductionem 
durare taceret:⁊ ficnullum maluz effet 
in mungo / eo qꝛ bonum ⁊ malũ ſunt cõ⸗ 
traria:ſed maium eft un mundo: vt pa⸗ 
tet per experientiam. Cocluditur ergo 
quod mundus nõ eft eternus. ¶ Uleert? 
regula b. ponit ꝙ de queftione negatiz 
ua eft tenenda fin diffinitioes ſupꝛadi⸗ 
ctas / ⁊ ing pꝛoponimus dicere per re⸗ 
gulam c.d.dicendo ſiciſi mũdus eft eter 
lis / ſua eternitas eft cauſans tantum 
durationem malicie quantum duratio⸗ 
nem boni. quod patet per pꝛimam ſpe⸗ 
ciem regule c.⁊ per pꝛimam ſpeciem re 
gule dq. malum t ntum pꝛimitiuũ quã⸗ 
tum bonum. im dies eft pꝛi⸗ 
mitiuus neg vltimus.Et per ſecunda 
ſpeciem regule c.⁊ d.mundus quidẽ e 
compoſitus de bono ⁊ digi ab eterno ⁊ 
in eterno.Et per tertiam ſpeciem regu 
le c. mundus eft in eternitate infinite 
2 in bonitate ⁊ malicia finitus. Et per 
quartam ſpeciem regule c. habet quie⸗ 
tem in generabilibus ⁊ coꝛruptibilibꝰ: 
in generabilibus ratione boni:z in coꝛ⸗ 
ruptibilibus ratione mali. Et per fec 
dam ſpeciem regule d. diuina t ternitas 
⁊ ſua bonitas neceſſitant malumm quie 
tem:caufando eternitatem mundi. ⁊ cuz 
omnia iſta fint impoſſibilia / patet ꝙ de 
queſtione negating tenenda eft, 


De camera B. C. Z. B. 


due eternitates differen⸗ 
tes: ſcilicet eternitas dei 2 

A eternitas mũdi.Et fic dif⸗ 

e ceerentia que eft meter ſen⸗ 

— ſuale ⁊ fenfuale/inter fen 
ſuale ⁊ intellectuale / inter intellectuale 
2 intellectuale ponit quidem tres eter⸗ 
nitates generales differentes.£t boni⸗ 
tas ponit ipas honas:a magnitudo ma 
gnas:ſed hoc eft falſuʒ ⁊ impoſſibile:eo 
quia differentia ponit ipſas malas fm 
quid:2 fic deficit magnitudo bonitatis. 


⁊ per confequens bonitas magnitudi⸗ 


pis ponit confufionem:quod eft impoſſi 


J mundus eft eternꝰ / ſunt 


gatiua eft tenenda. 


De camera B. C. T. C. 


J mundus eft eternus / con 
f ONAN ! Cordantia innata que eftde 
D 
Le) 


effentia madi inter ſenſua⸗ 
le z fenfuale zc.eft eterna:⁊ 
ſic funt tres concoꝛdantie ⁊ 
tres eternitates ſubalternate genera⸗ 
les cum magnitudine bonitatis⁊ eterni 
tatis:⁊ cũ duratiõe eterna magnitudis 
⁊ bõitatis:qð falſum è ⁊ ĩpoſſibile / eo qꝛ 
ſunt tres contrarietates ſubalternate⁊ 
eis oppoſite ci magnitudine malicie ⁊ 
eternitatis. ¶ Alter i p regula b. ⁊ ꝑ B 
qd de diffinitionibus diximus / negãtio 
eft tenenda:⁊ hoc ideʒ patet per pꝛimã 
ſpeciem regule ¢.z d.quomiam concoꝛdã 
tia generaliſſima per fuam ſcalam poz 
fit P eternitas dei ⁊ eternitas mundi: 
in vno hono cum magnitudine concoꝛ⸗ 
dant / qð falſum eft:qt contrarietas ma 
gna ⁊ eterna hoc impedit.q Itẽ ad idẽ 
ſecunda fpectes regule c. ⁊ d. ponit ꝙ fi 
mundus eft eternus/ꝙ concoꝛdantiã bo 
na / magna ⁊ eterna ambit totam effen= 
tiam mundi diſparatam ab omni con= 
trartetate/quod falſum eft. ¶ Ulterius 
per tertiam ſpeciem regule c. pofito ꝙ 
mundus fit eternus /eſt effentia mundi 
eterna cum magnitudine eternitatis / 
quod falſum eſt: cum in mundo fit coꝛru 
ptio ⁊ culpa / que funt effect? magnitu⸗ 
dinis 2 contrarietatis et malicie. Ad 
idem per quartam ſpeciem regule c. cõ⸗ 
coꝛdantia habet magnam bonitatem et 
eternitatẽ in ſubiecto in quo eſt /qð fal⸗ 
ſum eſt:cum ſubiectum ſit habituatum 
de magna malicia ⁊ eternitate per con 
trarietatem.¶ Ad idem per tertiã ſpe⸗ 
ciem regule d.fignificatum eft q mun= 
dus fit etiernus:et eft tantum fubditus 
malicie quantum bonitati:quod non eft 
dicendum:vt manifeſtum eft per diui⸗ 
nam eternitatem / que pꝛima cauſa eft 
cum magna concoꝛdantia bonitatis/du 
rationis ⁊c. 


De camera B. C. T. D. 


mundus eft eternꝰ /ſequi 
tur ꝙ eft bona ⁊ magna cõ⸗ 

trarietas eterna inter ſen⸗ 
ſuale et ſenſuale 20. quod 
eſt e Quoniã cõ 
trarij fines nõ poſſunt eſſe boni cũ ma⸗ 


06.3. de 
camera 
B. C. T. 
C. 


5.4. de 
camera 


B C. T. 
D» 


De tabula. 


gnitudine eternà. q fi fit bonitas/eft 


⁊ ratio quod produceret bonuinet ma- 
aum. St! magnitude magnificaret bonũ 
@ malum intinite cum eterna contrarie 
tate. ⁊ eternitas faceret durare illã con 
trarietatem magnam/bonam 2 mala, 
quod eſt impoſſibile. ¶ Regula b. dicit 
gy mundus non eft eternus per hoc qd 
dictum eſt de diffinitiomibus. Et prema 
ſpecies regule c. d. ponit pꝛunitiũãs con 
trarietates bonas / magnas ⁊ eternas.⁊ 
ſecunde ſpecies c. ⁊ d. ponunt compoſi⸗ 
tionem bonitatis ⁊ malicie / magauudi 
nis ⁊ paruitatis / eternitatis /⁊ tempo⸗ 
ris ⁊ contrarietatis / atq; concoꝛdantie / 
quod eft impoſſibile. ¶ Ad iqem:tertia 
ſpecies regule c. ponit ꝙ cotrarietas eft 


bona magna in eternitate /⁊ per conſe 


qués bonitas ⁊ malicia ſunt bone ⁊ ma 
gne in eternitate / quod eft impoſſibile. 
¶ Ad idem per quartam fpeciem regu 
le c.⁊ etia certia ſpecies regule d. habẽt 
domininz in eternitate:⁊ bonitas ⁊ ma 
gnitudo habent poſſeſſiones eternas ſu 
per eterna contrarietate / quod eſt im⸗ 
poſſibile. Cõcluduur ergo ꝑ pꝛedicta ꝙ 
mundus non eft eternus. 


De camera . D. T. G. 


Oſito ꝙ mundus ſit eter⸗ 
nus / differ entia quidem q̃ 
eſt inter ſenſuale ⁊ ſenſna⸗ 
Ae ⁊c.ponit ꝙ fut tres eter⸗ 
Initates bone et eterne / in 
quibꝰ bonitas eft ratio ꝓ⸗ 
ducens bonum inconfuſum ⁊ eternum / 
qd falſum ⁊ inopinabile eſt. Differẽtia 
quidem exiſtens inter ſenſualẽ ⁊ intelſe 
ctuale:ſcilicet in ſoꝛte ⁊ platone / nõ fuit 
ꝓducta ab eterno ⁊ in eieruo:eo qꝛ non 
eſt. Et ſimili modo poteſt dict de bꝛutis 
coꝛruptis / elementatis ⁊ vegetatis. S 
pote ꝙ mundus non fit eternus. Dif= 
ẽtia que fuit inter ſenſuale ⁊ intelle 
ctuale /⁊ fic de alijs hominibus defun⸗ 
ctis:poteſt quidem reduci in eternitatẽ 
per reſurrectionẽ cũ habitu bono ⁊ eui⸗ 
terno a deo per meritum dato. ¶ Item 
regula b. hoc idẽ affirmat /⁊ pzima ſpe⸗ 
cies regule c. nam deus eſt ens remune 
rans in eternũ. Adhuc prima ſpecies re 
Sule d. dicit ꝙ eternitas dei ſimpliciter 
eft pꝛimitiuã p eternitatẽ differentẽ ab 
omni tꝑe. Et bonitas quidem ponit ta⸗ 


lem differentiam bond. ¶ Scda ſpeci 
x regule c.ponit ꝙ in cterittare mutt: 
non eft innatũ erernare:quia ſi eſſet / 


multiplicaret extenſſue infinitũ eterna 
tum / qͥd elt impoſſibile. ¶ Ad idẽ:ſecun 
da fpecies d. ponit ꝙ fi mundus eft eter 
nus / qð eft cu differentia / ipſa th eterni 
tate continente in fe eternantẽ / eterna⸗ 
tum ⁊ cterngresex quibꝰ eternitas mũ⸗ 
di eſt / quod eft unpoſſibile. ¶ Ad idẽ po 
teſt dicuper ſecũdam ſpeciẽ regule c.et 
tertiam d.ꝙ differẽtia in eternitate dei 
⁊ mundi eft bona.qð falſuʒ eſt / eo quia 
ſubmittit eternitatẽ dei ingstus aufert 
ab ipſa ſingularitatẽ eternaʒ. ¶ Ulteriꝰ 
quarta ſpecies regule c.ponit q ii mun 
dus eff eiernus / ꝙ habet nimis de ſimi⸗ 
litudine cum deo per infinitaʒ duratio⸗ 
nẽ:qð eft malũ eternum ⁊ cõfuſuʒ:g̊ ⁊c. 


De camera O. D. T. C. 


Oſito ꝙ mundus fit eter⸗ 
nus / eternitas dei ⁊ eterni 


dant / quod eft impoſſibile. 
ch eternitas mũdi in ſe cõ⸗ 
tineat eternã maliciã per coꝛruptioneʒ 
⁊ peccatũ:⁊ hoc apparet ſatis per regu 
lam b. cũ diffinitiòe bonitatis / eternita⸗ 
tis ⁊ cõcoꝛdantie. Aude puma foes 
regulec.ponit ꝙ ſi munis eft eternus 
fequit ꝙ ſua eternitas eft ens vltra qd 
non eft aliud pꝛeiacens ꝑ durationem / 
qd eft eternitatẽ dei:vĩ̃ pts ꝑ tertiam 
ſpeciẽ regule d. que quidem ponit ſubie 
ctionẽ que nd poteft ꝓducere in nõ eſſe 
hoc qd eft ſibi ſimile in duratione.Et E 
etiã affirmat ꝑ pꝛimã ſpeciẽ regule d.q 
Gade dicit ꝙ mudus femp fuit / et ⁊ erit. 
0 ſecũde ſpecies regule c.z ꝗ. hoc 
ponunt.ñã u i ẽſt de etẽr̃ni 
tate / eternabili ⁊ eternare.Et fic ĩpoſſi⸗ 
bile eſt ipſum reducere in nõ eſſe. ¶ Ad 
ideʒ.tertia ſpecies regule c. ponit ꝙ bo⸗ 
nitas ⁊ eternitas ſunt fubdite in eterna 
contrarietate. Et quarta ſpecies eiuſdẽ 
regule dicit ꝙ habet paſſionẽ cum mali 
cia. ergo ⁊c᷑. 


De camera B. D. Z. D. 


J mundus eft eternus / ſua 
ꝛietas innata eft bona et 
eterna: 


rey) letas em eterna e 


tas mũdi bene quidẽ cõcoꝛ⸗ 6 


Fo. xviij. 


Qõ. . de 
camera 


Quinta pars. 


eternis. Et per ſecundã ſpeciem tregule 
c. mũdus habet eternaliter innatos/con 
trariantẽ / contrariatũ ⁊ cõtrariare. Et 
per quartam ſpeciem regule c. bonitas 
eterna habet actionẽ in eterna malicia 
⁊ econuerſo:qð eft valde impoſſibile:cũ 
regula b. minime ad hoc conſentire a 
ſit.¶ Cõcludit᷑ ergo ꝙ impoſſibile eft ꝙ 
mũdus ſit ab eterno. 


De camera B. Z. B. C. 


3 mundus ps en eternus/ 
bonitas ⁊ differentia exiſtẽ 
tes inter ſenſuale ⁊ intelle 
N ctuale ⁊c̃. poſſunt habere co 
coꝛdantiam in euo eterno, 
Sed fi eft ab eterno /nequaq;;: cũ nũq; 
fuerit pꝛimus homo neq; vltimus erit. 
0 ft ſubiectum confufum 

in quo bonitas mozalis no Haberet con 
coꝛdantiam ab eterno: neq; cõcoꝛdãtia 
in ipſo haberet concoꝛdantiã ab eterno: 
nec; concoꝛdantia in ipſo haberet ſuaʒ 
diffinitionẽ:quod patet per euiternam 
coꝛruptionem / pꝛiuationẽ z; culpam/qð 


ctum in quo bonitas nõ habet concoꝛdã 

iam neg quietem. t per pꝛimã ſpeciẽ 
regule d. bonitas / differẽtiã/cõcoꝛdãtia 
ſunt pꝛimitiue foꝛme ⁊ innate a perfe⸗ 
ctione ſeparate:⁊ mundus eft confufus 

er ſecundam ſpeciem regule d. Et per 

ecundã ſpeciẽ regule c. habet innatos / 
confuſiuum / confuſibile ⁊ confundere. 
Per tertia ho ſpeciem regule d.eft ali⸗ 
quod ens dominãs quod ponit mundũ 
confuſum. Adhuc per tertiam ſpeciem 
regule c.pꝛima cauſa mundi eft mala / 
ipſa quidem habente in mundo domi⸗ 
nium. Et hoc ratione quarte ſpeciei re⸗ 
gule c. quod eft impoſſibile:ergo cõclu⸗ 
ditur ꝙ mũdus nõ eſt eternus. 


De camera O. T. B. D. 


eft contra pꝛimam regulam. t per pet 
jaan ſpeciem regule c.mũdus ẽ ic ff 


= I mũdus eft eternus / ↄtra⸗ 
5 rietas ſua eft innata ⁊ eter 
B. T. B. na ⁊ fubftentata in bonita 
D. te 2 malicia contra claram 


differẽtiã:⁊ hoc per eternã 
7 vniuerſalẽ ſcalaʒ exiſtetẽ inter ſenſua 
le ⁊ ſenſuale ⁊c. Tale quidẽ ſcalã cõtta⸗ 
rietas nequags ſuſtinere poſſet. ¶ Ulte 
uus pꝛima regula ofentit oimode ⁊ af: 
firmat ꝙ de queſtione negatiua eft te⸗ 
nenda. Ad ideʒ pꝛuna ſpecies regule c. 


ponit ꝙ fi mundus eft eternus: q cõtra 
rietas eft impediens omne bonũ diui⸗ 
lum per fenfuale ⁊ ſenſuale ⁊c. Et boni: 
tas quidé eterna eft ens per ficiens ſca⸗ 
lam exiſtentem inter fenfuale ⁊ ſenſua⸗ 
le ale e bifferatis caiftens inter ſen⸗ 
joa — ens diſtinguens 1 
ter bonum ⁊ malum. Et Am — e⸗ 
cundam ſpeciem regule d:mundus eft 
compoſitus ex pꝛimitiuis ↄtrarietatibꝰ 
bonis ⁊ differentibus. Qð quidé eft fal 
= ⁊ manifeſtũ pos ſpeciẽ — 

Per. care o ſpeciem regule cz 
tertiam ſpẽciem eiue regule:⁊ tertia 
ſpeciem regule d.patet q mundus e 
ſubditus ſuis partibus neuere 
per tertiam ſpeciem regule c.eft i This 

artibus innatis coꝛruptibilibꝰ / ipᷣo ha 

nte,ratioe quarte ſpeciei habitu eter 

num . Et cum omnia ſint impoſſibilia: 
ergo zc. 


De camera B. Z. C. D. 


I nũdus eſt eternus / ſua 
onitas qͥdẽ eterna ⁊ in⸗ 
‘nata eft per ſcalam defen D — 
ſuali ⁊ ſenſuali ⁊cpſa ſca 
la exiſtente habituata de 
5 eterna concoꝛdantia atq; 
contrarietate: qd eft umpoſſibile/ex ee 
qð eft contra diffinitiões pꝛedictarũ ra 
tionum. ¶ Ulterius regula b.ideʒ teftat 
hegatiue Adhuc pꝛima ſpecies regule 
c. dicit ꝙ mundus eft ſubſtantia compo 
ſita ex contrarijs eternis ipſo exiſten⸗ 
te coꝛruptibili / cuʒ fit eternus:quod eft 
valde iinpoſſibilè et diſſonum rationi. 
ici eme ſpecies regule d. ponit qui 
em pꝛinitiuam coꝛruptionem /ratiõe 
zimitiue contrarietatis exiſtẽtis inter 
nitatem ⁊ maliciam.Cõcoꝛdantia au 
tem pꝛimitiue ponit oppoſitum /⁊ fede 
ſpecies regule ¢:z d.ponunt ꝙ mundus 


eft commixtus ex contrarijs /vno poſito 
in glio. ¶ Ampliꝰ tertia ſpecies regule 
c. dicit q mundus eft cozruptibilis in 
ſua contrartetate / et incoꝛruptibilis in 
ſua concoꝛdantia /e bonus in ſua boni= 
tate / et malus in ſua malicia. ¶ Ulte⸗ 
rius regula d. ponit ꝙ mundus eft ſub⸗ 
ditus fue imper fectioni ꝑ aliquod ens 
exiſtens extra fuam eſſentiam.Et etiaʒ 
eft a deo intantum ſeparatus / ꝙ de 
bonus nõ eſt:ſed eft deus malus:qð e 
impoſſibiliſſimum:quare ⁊c. 


De camera C. D. T. B. 


I 


De tabula. 


— 


Oſito ꝙ mũdus fit eternꝰ 
IIqaueritür quid eft differẽ- 
tia magna ſue eternitatis 
per ſcalã de ſenſuali ⁊ ſen 
ſuali ⁊c. Et i Nl i 
eit eft iſta eſſentia que 
nit eternitatem diſtinctam inter ſen⸗ 
fuale ⁊ ſenſuale per eternantẽ / eterna⸗ 
tum ⁊ eternare:qᷣð eft impoſſibile. quis 
illa generabilia ſunt incoꝛruptibiliã /d 
eſt contra eoꝛũ diffinitiões. Regula etiã 
d. de predict, teſtatur negatiue.Adhuc 
prima ſpecies regule c.ponit ⁊ cofentit 
1 antedicta eft falſa ⁊ impoſ⸗ 
ibilis. ¶ li? prima ſꝑecies regule 
d.affirmat pmitivas eſſe cõtrũptio 
 incorruptiones.p magnitudinem/ma 
gnas:⁊ ꝑ eternitaĩem / eternas.⁊ ꝑ diffe 
rentiaʒ / differẽtes ſiue claras.q Itẽ fe 
cide ſpecies c.⁊ ey mũdũ eſſe cõ 
poſitũ ex ipſis. ¶ Adhuc tertia ſpecies 
regule c.dicit ꝙ mũdus eft in celo incoꝛ 


Fo. xix. 


ad hoc teftatur prima ſpecies regule d. 
nam diuina eternitas cauſat infinitam 
durationem fibufimilem:et magnitude 
cauſat magnitudinem celi finitam fibt 
eee 
le d. magnitũdo dei elt impedita in ſuo 
effectu agẽdo:eternitas ho nequad vn 
fequitur p accidens magna ⁊ eterna co 
trarietas inter diuinam eternitatem ⁊ 
magnitudinem per ſecundam ſpeciẽ re 
gule c.⁊ d. vnde fequitur ꝙ magnitude 
dei eft in ſua eternitate ↄtrarians ⁊ eco 
uerſo.Et etiam videt᷑ ꝙ diuina eterni⸗ 
tas habeat altius poſſe ⁊ vigote ch ma 
gnitudo ſua:quod eft falſum ⁊ impoſſi⸗ 
bile:et hoc pꝛobatur per regulam b.et 
diffinitiones magnitudinis / bonitatis ⁊ 
eternitatis.ergo zc, 


De camera C. ZL. B. C. 


ruptibilis a in elementatis coꝛruptibi⸗ 
lis / mũdo habẽte:naturã intoꝛruptibilè 
ratione quarte ſpeciei regule c. ⁊ eft in⸗ 
coꝛruptibilis eternaliter ch magna dif⸗ 


ferentia / qð eft ꝑtradictio / ⁊ etiam con⸗ 
tra tertiã ſpeciè regule d. ergo ⁊c̃. 


De camera C. D. T. C. 


modus eft eternus:q̃rit᷑ 
deft magna ↄcoꝛdantia 
eternitatis ſue? Ct rñden 


ciem regule c. ꝙ eft ens habés in fe inna 
tos eternãtẽ/eternatũ⁊eternare. ¶ Ad⸗ 
e regule c.⁊ ꝑ pꝛimam 
r ſcdãm ſpeciẽ reghle d. ꝙ ſit de ipis ab 
omni otrarietate remots.z ꝙ habeat p 
magnitudinẽ fic extẽſitateʒ ſiuit hʒ per 
eternitatẽ inſinitã duration fm quar⸗ 
tã ſpecit᷑ regule c.⁊ 7 tertiã ꝙ ſit in ma⸗ 
gnitudine infinita ſicut in eternitate 3 
tertia ſpecie regłe d.ſeꝑata:qð ẽ falſuʒ: 
vt pts ꝑ ſcalã de ſenſuali ⁊ ſenſuali ⁊c᷑. 


De camera C. D. Z. D. 


Onteſſo ꝙ mundus fit eter 
nus:qrit qd ẽ magna cõtra 
rietas magnitudinis ⁊ eter 
. reſpondendum 
eſt ꝑ pꝛimam ſpeciem regu 
le c. ꝙ eft infinitã reſiſtentia inter diui⸗ 
nam magnitudinem ⁊ eternitatem. Et 


5 gule c.d.ꝙ ſunt pꝛimitiue 
eſſentie ⁊ eterne ab omni contrarietate 
33 per ſecundã 1 regule 
c 


d. eſt compofitus ex iꝑſis abſq; cõtra⸗ 
pe gear impoſſibile / vt apparet 
per feala de ſenſuali ⁊ E 
quidem ſcala / eſt pꝛopꝛia paſſio mundi 


cum tertia ſpecie regule d. que ponit ꝙ 
mundus fit fubditus coꝛruptioni ratio= 
ne ↄtrarietatis habentis in mundo ma 
gnam ⁊ eternam actionem.¶ Dec autẽ 
regula b ⁊ diffinitiones pꝛedictoꝛũ pꝛin 
cipioꝛum ſuſtinere . nõ poſſent. ergo ⁊c. 


De camera C. T. B. D. 


3 mundus eft eternus:que Qõ. 15. de 
eft magna con-: camera 


| ritur quid 


trarietas fue differẽtie? Et C. T. B. 
tic D. 


left reſpondendum 

: mam ſpeciem regule c. d. ꝙ 

eft illa ſcala exiſtẽs ẽ iter ſenſuale ⁊ ſen⸗ 
ſuale ⁊c̃. habituata ſimpliciter de con⸗ 
trarietate compofita per ſecundam ſpe 
ciem regule c. d.Solutio qua differéua 
coeſſentialis mundi eſt ſubdita.et ꝑ ter⸗ 
tam ſpeciem regule c. d. contrarietas 
eft actiua in differentia.et per quartam 
ſpeciem / contrarietas habet actus eter 
nos pm e eſt i ibile / vt eſt 
manifeſtum per ſcalam ſenſualis 2 fers 
ſualis ⁊c etiam per Wi b. diffi⸗ 


Q5.16.de 
camera C. 
T. C. D. 


Quinta pars. 


nitiones dictoꝛum bꝛincipioꝝ. ergo zc, 


De camera C. T. C. D. 


Ofito ꝙ mũdus fit eternus 
querit᷑ qd eft magna diſtan 
dia exiſtens inter ſuam ma 
gnam concozdatg ⁊ Zrieta 
. te: Et rñdẽgꝗũ eft per pꝛimã 
ſpeciem regule c. d. ꝙ eft illa forma que 
caufat contradictione;:q5 apparet per 
ſcalam eternam exiftente inter fenfuale 
2 ſenſuale ⁊c. eo 5 coiungit fein eterni 
tate que eft ſimplex pꝛincipium /in quo 
funt compoſita per ſcdam ſpeciẽ regule 
c. d. Et vnũ quidem ꝑꝛinciplũ eft ſubdi⸗ 
tum alteri/per tẽrtis (pec 8 
ſecunda ⁊ tertia ſpecies regule c. ponũt 
magnam diftantiam ⁊ eternã:cum con 
coꝛdantia 2 contrarietas ſint oppoſite 
in ſubiecto / vna habente in alia contra⸗ 
riam naturã ꝑ quartam ſpeciem regule 
c. Et 5 eternitas mundi ponit ſibi coef 
ſentialem contrad ctionem que quideʒ 
contradictiominime pot effe. Concludi 
tur ergo ꝙ mundus non eſt eternus. 


De camera D. Z. B. C. 


(16% 


— 


= 


8 


Rñdendũ eft per pꝛimã ſpe 
1175 c. d. ꝙ eft de pꝛimitiuis 
A mfinitis 2⁊ finiij differẽtijs / 
cõcoꝛdãtijs in ſcala ſenſualis ⁊ ſenſug⸗ 
lis ⁊c. ſubſtentatis.Eternitas ꝗdeʒ quo 
ad ſuuzʒ genus / eſt infinita dür atiò Drie 
Atq; cõcoꝛdãtie que ſunt in ſcala quo ad 

enus eari:2 ſunt finite in extenlitate / 
ᷓtitate atq; habitu ⁊ ſitu:⁊ in eternita 
te ſunt eterne. vñ ſequit᷑ ꝑ {dam ſpeciẽ 
regulec. d ꝙ mũdus eft copofit? er par 
ub? infinitis ⁊ finitis/eternitate haben 
te dominationeʒ ꝑ quarts fpecié regule 
1 ꝑ oẽs alias partes inatas que finite 

unt. Adhuc habet ſubiugationeʒ per 


— 


tertiã ſpeciem regule d. qð eft falſum ⁊ 


Q. 18. de 
D, 4 U 


impoſſibile /⁊ etiã cõpꝛobat᷑ per regulaʒ 


b. ⁊ per diffinitiones antedictoꝝ pꝛinci⸗ 


pioꝛum. ergo ⁊c. 


De camera D. Z. B. D. 
0 r I mũdus eſt eternus:queri 
| 25 N 


AY tur de quo ſunt fue otraries 
f 2 ſibi coeſſentiales /q ſunt p= 
lh Pre paſſiones eius in ſcala 


Ato ꝙ mũdus fit eternꝰ:q̃⸗ 
rit᷑ de quo è ſua etermitas? 


tates ⁊ differentie innate et 


ſenſualis 2 ſenſualis ⁊c. ſubſtentàte?:æt 
refpondendé eft p pꝛimã ſpeciem regu⸗ 
A. ꝙ fun de p2ifiiitiuis ⁊ eternis dif ö 
ferentijs/⁊ contrarietatibus que com⸗ a 
. per ſecundam fpeciem regu⸗ 
ec. d.ipſis habentibus domination et 
ſubiugationẽ ꝑ:quartã ſpeciem c. ⁊ ꝑ ter 
tiam ſpeciẽ d.yng ratione ſiue principio 
exiſtẽte in alio fubiecto eterno/ficutyn? 
punctus naturalis in alio puncto ex qui 
bus linea eſt continua 2 cõpoſita:qð eft 
falſum ⁊ impoſſibile. ⁊ etiam eft mani⸗ 
feſtũ per regulam b. ⁊ per diffinitiones 
pꝛincipioꝛum ergo ⁊c. N 


De camera D. Z. C. D. 


Oſito ꝙ mũdus fit etern?:q- 
ritur de quo ſunt ſue natura 
les z ſibi coeſſentiales con⸗ 
coꝛdantie z 


Qõ.1 g. de 
camera 
D. T. C. 


otrarietates per S. 


— ſſcalam de ſenſuali ⁊ ſenfua⸗ 
li ⁊c.deſignate: li tur. 
quo ſunt fue mozales concozd3tie ⁊ con 
trarietates? Et reſpondendũ eft per he 
mã fpeciem regule d.q ſunt de ſeipſis 
⁊ per pꝛimam fpeciem regule c.eterni⸗ 
tas eſt ens ex contrarijs compoſituʒ:qð 
pts per ſecundã ſpeciem regule c. d. ipᷣa 
habente in ſeipſa concoꝛdantẽ /contra⸗ 
riantem ⁊ eternanté:z concoqatuʒ/con 
trariaiũ a eternatũ:concoꝛdare/contra 
riare ⁊ eternare: quod quidé eft ponere 
oppoſituz in co engt mundus eft in. 
partibus fuis coꝛruptihilibus ⁊ incoꝛrũ 
ptibilibus / vt eft manifeſtũ per tertiam 
ſpeciem regulec. ipſa habente p quartã 
ſpeciẽ eiuſdẽ regule infinitas innume⸗ 
ro reuolutiones/multiplicédo infinituz 
numerum ⁊ eternũ / mundo exiſtente in 
infinito/quiete ⁊ laboꝛe/qð eft falſuz et 
impoſſibile:⁊ hoc ꝓbatur ꝑ regulã bet 
diffinitione3 eternitatis z concoꝛdantie 
4 cõtrarietatis Concluditur ergo ſatis 
manifeſte ꝙ mũdus nõ eſt eternus. 


De camera T. G. C. D. 


a müdus eft eternus:que = 
es ritur vtrum fue differen⸗ gee J 
82 nue concosdenue 2 contra: yo N 2 

rietates ſint eterne? Et re C. D. 
AJ} fpondédum ett ꝙ ic) vt pa. Y. 
e tet in fecunda figura per 
triangulũ viridem. ¶ Nam pꝛiuata vnt 
uerſali differentis/cõcoꝛdantia atq; co 
trarietate / munqus quideʒ no haberet. 
x quo eſſet. Ec ſic pater per ſecunda ſpe 


Coꝛrela⸗ 
rium. 


Cõcluſio. 


Senerale 
ſubiectum 
huiꝰ artis. 


De euacuatione tertie figure, 


eiem regule d. ⁊ c. ꝙ mundus eft ex par⸗ 
tibus pumitiuis ad aliquem finem eter 
num oꝛdinatis per differentiam ⁊ cõcoꝛ 
dantiam ⁊ nõ ex partibus pꝛimitiuis oꝛ 
dinatis ad alique finem etermim p dif⸗ 
ferentiam ⁊ contrarietatem. Et fic dwt 
na eternitas eft cauſa mundi ⁊ ñ̃õ cau⸗ 
ſa. Et per ſecundam ſpecieʒ resule c. d. 
mu eſt cõmpſſtus ⁊ nd compoſitꝰ 
ipſo habente per quartam ſpeciem par 
tes innatas ⁊ no innatas. Et ꝑex terliaʒ- 
ſpeciem regule c. eſt in fine THO in fine. 
£. tertiam ſpeciem regule d. mun⸗ 
dus e ditus deo ⁊ nõ iubditus /ne⸗ 
ceſſitatus ⁊ nõ neceſſitatus /⁊ a contin⸗ 
gentia remotus ⁊ cũ contingentia con⸗ 
iunctus:⁊ fic eft ¢ non eft. Q£tch omg. 
ifta ſint contradictoꝛia / falſa et ĩm̃poſſi 
bilia:quod patet per regulam ⁊ diffini⸗ 
tiones antedictoꝛum pꝛincipioꝛuz. De⸗ 


o. xx. 
Ertia figu⸗ 
f ra eft diuiſa in tri⸗ 
gintaſex cameras 
pt in ipia patet: et 
in qualibet came⸗ 
ra ſunt implicate 
duodecim ꝓpoſitio 
ness vigintiquat⸗ 

: 4 Al! tor queftiones et 
ſolutides ear. He nene ae 
quando extrahimꝰ propolitiones/z qu 
ftiones/z folutiones earuz a de impli⸗ 
catione ad explicationem ipſam deduce 
mus doctrinam / dando artificialiter et 
pꝛacticaʒ huius artis. Sicut em ſolue 
mus queſtiões ch pꝛincipioꝝ diffinitio⸗ 


Rubꝛiea 
ſexte pare 


tis, 77 


Luacvare 
quid eft, 


nibus ⁊ ſpeciebus regularum / ſic potelt 


artiſta huius artis cu3 ipſis queitiones 
foluere peregrinas / ſuppoſito th ꝙ arte 


monſtratum ef ergo ſatis euidenter ꝙ ſta ſciat quid dicitur per nomen. 
mundus non eft eternus. ¶ Pꝛobaumꝰ _ i: Po 


mundum eſſe nouum / per quam pꝛoba⸗ 
tionem eft neceſſarium deb eſſe / cũ mũ⸗ 
dus no poſſit ſeipſuʒ cauſare atq; dedu 
cere de no eſſe in eſſe:quia fi ſic/iã effet 
anted eſſet / qð eft contradictio.g znue 
nimus ergo deum eſſe cum ſus grasa” 
benedictione ex qua tnuentione gaudeg 
mus valde / ex eo ꝙ habebimus eẽ poſt 
moꝛtem ratione fue magne bonitatis et 
iuſticie ⁊ charitatis. 

¶ Data eft § doctrina practice iſtius 
artis / videlicet per quem modum intei⸗ 
lectus deſcendit ad particularia multi⸗ 
plicando viginti rationes ad vnã ⁊ ean 
dem concluſionem / mi ſcendo pꝛincipia 
⁊ ſpecies regularũ / cum quibus mixtio⸗ 
nibus ⁊ inuentionibus fiunt ſolutiones 
queſtionum. Et hoc cremplificatum eft 
per pꝛimam coluninam: {imiliter exẽ⸗ 
plificari poteft per ſecundam ⁊ tertiaʒ 
⁊c. per oꝛdinem.¶ Et in i ſu appã 
ret per queʒ modum intellectus 
generale fubiectum:falicertabulam hu 
ius artis ad inueniendũ media de qua⸗ 
cunq; materia ſint /poſito ꝙ ſciatur dd 
dicitur per nomen / de quibus ⁊ cũ quiz 
bus ſcilicet medijs fit cõcluſio que quidé 
media ſunt ſubiectum huius artis. 


¶ Finis qnte ꝑtis pᷣncipalis hui⸗ opis, 


_ Serta pars pꝛincipa⸗ 
lis De euacuatione ter 
tie figure, 


De camera B. C. 


N camera iſta pꝛimo facie 


Ng 
SU locinde faciemus queſtiões 
De: ſiut exemplificabim' de 
duodecim ppofitiombus camere b. c.ita 
poteſt exemplificari de alijs cameris cõ 
tentis in iſta tertia ROS et ꝑoſtmo⸗ 
dum ſolutiões faciemus pbado p tres 
propofitiones in qualibet camera. Et ft 
cut de illis erẽplũ dabimus / ita põt dart. 
de alijs ꝓpoſitionibus cõtentis in eiſdẽ 
cameris. ¶ De pꝛimo igitur dicendũ eſt 
ſic. ¶ Unde ſciendum eft ꝙ in tertia figu 
ra intellectꝰ euacuat cameras / eo quia 
abftrabit ab ipſis tanta quantum pot/ 
recipiẽdo a qualibet camera ea que lit= 
tere ſignificant / ⁊ applicet illa ſignifica 


Pꝛima ca 


mus pꝛopoſitiones mutan mera que 
do ſubiectum in pꝛedicatũ: eſt . C. 


ta ad pꝛopoſitum. Et fic ipfe ue 


facit ſe applicatiuũ / inueſtigatiuũ ⁊ n= 


uentiuum. Et de hoc dabimꝰ exẽpluʒ de 


vna camera otinete duodecim ꝓpoſitio 


nes ſupꝛadictas. Et ſicut feqtur de illa / 
ita fequet de alijs. tt hoc Arden D 


mera b. c. intellectus haurit duodecim 
Ppolitiones Oicedonc. elk ma= 
gna / bonitas eft differens / bonitas eft 
cõcoꝛdans. Magnitudo eft bona/magni 
tudo eſt differens / magnitudo eſt cõcoꝛ⸗ 
dans. Differentia eſt bona / differentia 
eſt magna / differentia eſt concoꝛdans. 
Cocozdgtia eft bona / acozdantia eft ma 
gna / ↄcoꝛdãtia ẽ differes: ( Ffactis iſtis 
tij. ꝓpoſitiõibꝰ mutãdo fubrecti in pᷣdi 
ca tũ ⁊ ecõuerſo / hec camera 7 co 
i 


ae 
rpoſinurr 
m J. 


* 
re 


ere a 


Enea pry 
I Serr wen- 
1 


2 


DProbationcſ 


Sexta pars. 


ta ĩpſis ropofitisibe Jeppe net 
€23 duodecim medijs /eò qz coõſiſtit iter 
ſubiectũ ⁊pꝛedicatũ cum quibus conue 
niunt genere aut ſpecie. Et cuz illis me 
dijs intellectus faciet fe diſputatiuuʒ ⁊ 
determinatiuum. E nedia fupzadi 
cta extrahuntur a duodecim pꝛopoſitio 
nibus ſupꝛadictis:vt ¢ cid 
qd magnificat a magnitudie/é magni: 
fed bonitas eft id quod magmficatur a 
magnitudine:ergo bonitas eft eſſe ma⸗ 


gnuz . et fic de alijs. ¶ Lacta iſta euacua 
tione / intellectus euaciſẽt [plam cartes 
ram viginti qua ttuoꝛ que ſtionibus:co 


quia in qualibet pꝛopoſitione ſunt due 
que ſtiões implicate.Et hoc fic,Bonitas 
eſt magns. Uirum bonitas fit magna: 
Quid eft bonitas magna: Bonitas eft 
differens UAtrum bonitas fit differens? 
Quid eft bonitas differens? Bonitas ẽ 
concoꝛdans. Utrum bonitas fit concoꝛ⸗ 
dans: Quid eft bonitas ↄcoꝛdans? Ma 
tudo eft bona, Utruʒ magnitudo fit 
na: Quid eft magnitudo bona? Ma⸗ 
gnitudo eft differens.Utrum magnitu⸗ 
do fit differẽs: Quid eft magnitudo dif 
ferens?Magnitudo eft cõcoꝛĩdãs: Utrũ 
magmtudo fit concoꝛdãs: Quid eft ma 
gnitudo concoꝛdans: Differẽtia eft bo⸗ 
na. Utrum differentia fit bona? Quid ẽ 
differétia bona? Differẽtia eft magna. 
Utrum differentia fic magna? Quid eft 
differentia magna.Differentia eft con⸗ 
cordans.Utra differentia fit cõcoꝛdãs: 
Quid eft differentia concordans?Cocoz 
dantia eft bona.Utrum cõcoꝛdantia fit 
bona; Quid eft concoꝛdantia bona? Cõ⸗ 
coꝛdantia eſt magna.Utrum concoꝛdan 
tia fit magna: Quid eft ↄ coꝛdantia ma 
gna: Concoꝛdantia eft differens.Giruz 
concoꝛdantia fit differens? Quid eft co 
coꝛdantia oifferés.q| Factaliſta euacua 
tione queſtionũ / deinde intellectus eua 
cuet cameram cum diffinitionibus bo⸗ 
nitatis et magnitudinis / ⁊ cum tribus 
ſpeciebus / differentie⁊ concoꝛdantie:vt 
patet in fcda figura.¶ Deinceps eua⸗ 
cuet cameram cum tribus Tpect re 
gule b. ⁊ cũ quattuoꝛ fpecieb? iregulec. 
€ expedita ifta euacuatione intellectus 
poſtmodum ſoluat queſtiones pᷣdictas 
in illa euacuanone / ſequendo oditises 
camere / affirmãdo aut negando. Et ſi 

intellectus expellit a camera dubitatio 
nes / et conſiſtit in illa quietatus / ⁊ etiã 
cognoſcit fe valde generalem⁊ artificia 
tum / et de magna ſcientia habiiuatuʒ. 


. utein folutiones faciemꝰ po 
ee propofitiones/yt ſequa 


mur oꝛdinẽ pꝛelibatũ. Et hoc ſie. Boni- 
tas eft magna Atrũ bonitasſit — — 
Et reſpondendum eft q fic “Oud pa 
tet per diffinitionem magnitudinis / et 
per pꝛimã fpeciem regule c. que dicit 
magnitudo eft ens ratione cuius bonis 
tas eft magna - per fecundam fpecié 
regule c. viſum eft q; Bonſtas magna 
eo ꝙ habet coeſſentiales bonificatiuũ / 
bonificabile et bonificare / cum quibus 
habet magna natur am ⁊ quiete3: vt pa 
tet per quartã ſpeciẽ regule ¢.z per ter 
tid fpecie eiuſdẽ regule eft in differẽtia 
⁊ concoꝛdantia cũ diffinitionibus eari/ 
diſtinguendo ⁊ cõcoꝛdando :⁊ hoc intra 
ſuum genus et ſuã eſſentiam ex quibus 
oꝛitur moꝛaliter bonitas magna. pꝛo⸗ 
batũ eft ergo ꝙ bonitas eft magna. Et 
ad hoc quidé teſtatur regula b. pe 
ritur quid eft bonitas magna: Et te⸗ 
ſpondendum eſt per pꝛimain ſpecieʒ re 
gule c. ꝙ bonitas magna /eſt illa eſſen⸗ 
tia que per ſecundã ſpeciẽ regule c. con 
tinet in feipfa diſtincios ⁊ cõcoꝛdãtes / 
bonificantem / bonificatum 2 bonifica⸗ 
re:qui quidem funt de ſua eſſentia ⁊ na 
tura/cum quibus habet per quartã ſpe 
ciem pꝛopꝛias actiões/paſſiones ⁊ act?: 
cum 15 per tertiaʒ ſpeciẽ fit mota 
moꝛaliter: tune quomodo eft magna ra 
tio bono /ꝙ pꝛoducat de ſeipſa magnus 
bonu3.q Abſq; omnibus iſtis / bonitas 
non poteſt effe intẽſe ⁊ naturaliter ma 
gna. neq; etiã eſſe de genere ſubſtãtie. 
¶ Quexitux vtruʒ bonitas fit differ ée2 
Et retpadendu eff fest pater i200 
lo ſecunde figure: et etiam per differen 
tiam bonitatie zponitas enim non effet 
ratio bono /ꝙ ꝓdũcer et bonũꝭ niſi effet 
differentia / ſiue niſi haberet natura dif 
ferentie: neq; etiam differentia poſſet 


caufare omnes naturales cum pꝛopꝛijs 


⁊ naturalibus paſſionibus. Et hoc pꝛo⸗ 
bat regula b.ct etiam c. Et = 
mam ſpeciem.quoniã niſi bonitas effet 
differens / iam non poſſet fieri de ipſa 
iſta diffinitio / bonitas eft ens cui pꝛo⸗ 
pꝛie competit bonificare. Et per ſecun⸗ 
day E n Thee 
ra liter. Et per tertiam/bonitas eft ha= 
bitus:vnus inter ĩſtud ſenſuale ⁊ illud 
ſenſuale: et alius habitꝰ inter iſtud ſen⸗ 
ſuale ⁊ illud intellectuale⁊c. Uterius ꝑ 
quartam ſpeciem eiuſdem regule / boni 
tas habet vnam natura; in iſto lapide: 
et aliam in illa planta zc. ¶ Querit᷑ qͥd 
eft bonitas differeng et Uhl 
eft per prima; fpecié ꝙ bonitas eftilia 
ratio cum qua bonificans diſtinguit a 


wid «fll 
. 


5 
Affe, 


m™ 


| 


mis { 
“ae 


e 


ne 


daffrres 


feipfo bonificatum ⁊ bonificare.Adbuc 
per fecunda/bonitas differens eft illud 
ens quod habet in fe coeſſentiales ⁊ na 
turales relationes /tota eſſentia bonita 
5 2 in ener 1 
icitate. Alterius per tertiaʒ ſpeciẽ / 
muas bi es el rf llribus Habitlbe 
ſpecie differẽtibus diffuſiua. Una nã 
eſt in auro:alia vero ĩ rubiſſo ⁊c. Ad i 


bet ynum habitum in vno ſubiecto: 
Aium in alio / vt per regulam b. c. pꝛo⸗ 
- batum eſt. ¶ Bonitas eft concoꝛdans. 
71 bom enn bonitge fit concorde? Et reſpõ 
re Con denduz eft qꝙ ſic/ per pꝛimam : ſpeciem. 
s- Niſi enim effet concoꝛdãs/iam no effet 
ratio bono ꝙ pꝛoduceret bonum in ſua 
fpecie.6t per feamdamn ſpecieʒ / niſi bo 
nitas effet concozdans/fur quideʒ rela 
tiui car erent concoꝛdantia: que I effet 
fibi malum:⁊ eſſent contra fuam natu⸗ 
ram ⁊ ſuum genus. Ad idem per tertiũ 
ſpeciẽ ratione concozdantie bonitatis; 
eft bonitas iter ſenſuale ⁊ ſenſuale / ha 
bitus bonus concoꝛdatiuus / diffuſiuus. 
Ad idem per quartam ſpeciẽ / bonitas 
cum ſua concoꝛdantia habet naturam 
diffuſtuaʒ inter fenfuale et ſenſuale zc. 
Et hoc per diffinitionem bonitatis ⁊ cõ 
coꝛdantie / et per regulam b. demõſtra⸗ 
de ft tuz eſt. ¶ Queritur quid eft bonitas cõ 
coꝛdans: Et refpondendum eft per pꝛi⸗ 
unt mam ſpeciem ee c. ꝙ bomitds con⸗ 
y dag coꝛdans eft illa eſſentia in qua ↄcoꝛdãt 
opꝛie bonificans /bonificatum ⁊ boni 
care. Et hoc pꝛobabile eft per ſecundã 
ſpeciem. Ad idem per tertiam/bonitas 
concoꝛdans eft ila foꝛma qua vnus ho 
⁊ alius homo ſunt ideʒ ſpecie. Ad ideʒ 
per quartam ſpeciem / bomitas concoꝛ 
dans eſt illa natura cum qua vnus ho⸗ 
mo bonus habet concoꝛdantiàm bonaʒ 
cum alio naturaliter ſiue moꝛaliter. 


De camera B. D. 


bonitas ſit durans? Et re⸗ 
ſpondendum eft ꝙ ſic/per 
diffinitionem durationis:⁊ 
Eee hoc idem per ſuam diffini⸗ 
tionem / et per angulos b. c.deſignatos 
in ſecundã figur. ¢ probat regu= 
Is b.et fimiluer regula d.per oẽs fuas 
diffinitiones ſicut per pꝛimam periquã 
eft pꝛimitiua: vt cuʒ dicitur: bonitas hʒ 
res relatasz ſibi coeflentiales cum qui 
bus in ſua natura durat / ⁊hoc pꝛobai fe 


De euacuatione tertie figure. . 
cus ci e bed: i bester 


er quartam ſpecieʒ / voni tas differẽs 


J Onitas eſt durans Atrum I 


Fo.xxj 


re:impoſſibile quidem effet ꝙ habitet 
naturam durandi per ſe. Et per tertiaʒ 
ſpeciem regule d. bonitas quidem ẽ du 
rabilis quo ad fe ſubſtantialiter /⁊ eta 


durant accidétia bona influxa ab ipfa: 
⁊ hoc naturaliter ⁊ moꝛaliter 


Quen 
tur bonitas durans de quo eſt? Et re= 


ſpondendum eft per pꝛimam ſpecieʒ a> 
eſtide ſeipſa / eo ꝙ habet pꝛimitiuos re⸗ 
latinos ex quibus eft:quod patet per fe 
cundam fpeciem d. id idem:bonitas € 
fubdita ſuo tott in — eft. Et hoc pꝛo⸗ 
batumeſt per regulaʒ b. ¶ Bonitas eft 
differens. De ifta auteʒ camera tam fu 
perius dictum eft in camera b. ¶ Bo⸗ 
nitas durans de quo eft? Et reſponden 
dum eft per fpecies regule d. vt ſupꝛa ft 
gnificatùm eſt. ¶ Bonitag eff cõtrarias 
Utrum bonitas fit contrarians2 Et re⸗ 
fpondendurn eft’ ſic vt parce per ſca⸗ 
lam de ſenſuali et ſenſuali⁊c. Et ad hoc 
teſtantur diffiniti ones bonitatis / diffe 
rentie et contrarietatis:et per regulaʒ 
b. aad idem:bonitas contrarians de 
quo eſt? Et reſpondendum eft ꝙ eſtide 
pluribus habitib® bonis:ſicut de calidi 
tate / frigiditate / humiditate et ſiccita⸗ 
te / ponderoſitate let leuitate / genera⸗ 
tione et coꝛruptione:et ghuiuſmodi . Es 
hoc per pꝛimã ſpeciem verum eft . Der 
ſecundam vero ſpeciem regule d. boni⸗ 
tas contrarietatis eft per accidens / ſi⸗ 
cut in elemento in quo elementa contra 
riantur per contrarias qualitates. Per 


9 


hL 


Ana 


. 


ſomtur 72 


mii Gnpn- 
e 


tertiam vero ſpeciem viſum eſt ꝙ con⸗ 


trarietas que eft accidens / eſt ſubdita 
bonitati ſubſtantiali ſicut inſtrumentũ 
cauſe efficienti. 


De camera O. E. 


N Onitas eft potens. Utrũ 

bonitas fit potens? Et re 
ſpondenduin eft per diffi 
nitiões bonitatis atq; po 
teſtatis ꝙ fic/eo quis po 
ĩ e ceſtas eft 2 
ius bonitas potẽſt exiſfere ⁊ agere. Et 
nifi bonitas effet potens/iam non poſ⸗ 
fet effe ratio ꝙbonus pꝛoduceret bonũ. 
Et etiam regula b.affirmat ꝙ boniias 
potens eſt. 0 1 5 quare eſt ꝑotẽs: 
Et reſpendendũm eft per pumam ſpe⸗ 
cieʒ regule e. eo quia ¢ de coeſſentiali⸗ 
bus bonificatiuo / bonificabili et boni⸗ 
ficare. Et fic bonitas vt agens⁊ porte 


Tertia ca 
mera de 
B. E. 


borwtar aware 


porwr 


bee 


Sexta pars 


vonificat boni ficabilia peregrina ĩ ſuo 
bonificabili intrinſeco:que quidem bo⸗ 
nificabilia peregrina / non ſunt de gene 
re / neq; natura bonificabilis intrimſeci 
ipſius bonitatis. Per ſecundã vero ſpe 
cleʒ / bonitas eft potens vt alie eſſeniie 
ex ipfa ſint habituate. et hoc per regu⸗ 
lam b. viſum abe elt differẽs 
ad hoc iam reſponſũm̃ effin camera b. 
<q Bonus cll pi nopene :ytrum bo 
nitas fit puncipians? Reſpondendum é 
ꝙ fic/per ſuaʒ diffimtione;:co quia ẽ ra 
tio bono qd pꝛoducat bonum. hoc pꝛo⸗ 
bat diffinitio pꝛincipij ⁊ differentie per 
ſcalam de ſenſuali ⁊ ſenſuali ⁊c.in qui⸗ 


bus bonitas eſt pꝛincipium generale a 
uibus deſcendit bona differentia exi⸗ 


ens inter iſtam plantam et lam. Et 


fic de bono pꝛincipio caufalt ⁊ accaden= 

tali. et hoc affirmat regula b. ⁊ pꝛĩa ſpe 

cies regule e. ex eo ꝙ bonitas eft ꝑ ſuũ 

bonificanss/bontficabileg bonificare.et 

p fechda Ipecie boitas eſt᷑: vt alia pᷣnci⸗ 
ia fint ſub ipſa bona habentia bonos 
abitus per ipſam bonitatem. 


4 Decamera B. F. 


ſenſuale ⁊ ſenſuale ⁊c. et etiam ꝑ tres 
ſpecies medij deductas i eſſentiaʒ dd⸗ 
nitatis / cum quibus intellectus cogno⸗ 
Tat diſcretas relatiões naturales ex qͥ⸗ 
7210 1 e 7 tas dif 

nitio me c pꝛo atc Guru ont 
tas fit differens et refpondendu eft q; 
ſic: vt pꝛobatum eft in camera bc. ¶ Bo 
nitas eft mediabilis.Utrum bonitas fit 


5 mediabilisꝛ Et reſpondenduz eft ꝙ fic: 
ai differétia Seclarat q in bonitate e 


oilet eſſe ratio bono quod pꝛo 
duceret bonum / neq; haberet moti na 
turalem. neq etiam relationes reales, 
Et hoc eft ſatis probabile ꝑ regulaʒ b. 

( Bonitas quãtũ eft ſcibilis: Et reſpõ⸗ 
WA dendum eft ꝙ tantum quantũ medium 
Auf naturale ſiuẽ moꝛale intrare põt ipſam 
bonitatem per ſcalam exiſtentem inter 
ſenſuale ⁊ ſenſuale cum diffinitione bo 
nitatis / differentie / ſapientie ⁊ medij. 
⁊ hoc teſtatur regula b. ¶ Bonitas que 


oO 


oer 
nificant es born feubilt 
mF Soa 
SP 


eft t antum quanti ipſa eft diffuſa g 
cameras tertie figure ratiõe mixtionis 
pꝛincipioꝛũ habituatoꝛum de bonitate. : 

qi. Bomtas elt eft mediabulis? Et bontuſ 
refpondendum eft ꝙ tantum quãtũ me guppy 
dium ipiam intrare poteſt quo ad diffi 4 Wie 
nitione medij / bonitatis / ſapientie z dif 77" fal 
ferentie: vt pĩobatum eft per regulaʒ b. A f 
Et per pumaz ſecũdam ſpeciẽ regule f. 

ed quta vonu as quo ad ſuã eſſentiã /hã 
continuã quãtitatẽ:et quo ad ſuas rela 
tiones habet quãtitates diſcretas a dif 
ferentia cauſatas. 


De camera G. G. 


Onitas eft amabilis.Utré 
J 1 Pe lesley tre 

ſpondendũ eft ꝙ ſic:vt pa⸗ 
U ew Ittet per diffinitionem bone: BS 


tatis ⁊ finis/z regulam b. 
et ſcalã ſenſualis ⁊ ſenſualis ac. ¶ tt 
bonitas fit differentiabilis? Et reipon= fi. 
denꝗũ ¢ vt ſupꝛa dictum eſt. ¶ Bonitas fay 
eft finibilis. Uiruʒzbonitas fit finibilis? Tuben 
Reſpondendum eſt᷑ q; lic. Na fi nõ effet J. 
finidiis / lam non effet ro bono qd pdu-fi nab 
ceret bonum / neq; per differẽtiam eſſet 
ratio clara habens rationes naturales 
nenne enen cg pelle, et 
hitermint effent malicia z pziuatio/qd 
eft falſum ⁊ impoſſibile. et hoc affirmat 
regula b. cum diffinitione bonitatis / dif 
ferentie atq; finis. et ſimiliter ſcala de 
ſenſuali ⁊ ſenſuali ⁊c. ¶ Qualis bõitas 
eſt amabilis et differentiabilis ⁊ finibi 
lis? Et reſpondenduz eſt ꝙ bonitas ſub⸗ 
ſtantialis eſt amabilis per ſuas ꝓpꝛias 
paſſiones innatas et relatas /⁊ per dif⸗ 
ferentiam declaratas / et per fine quie⸗ 
dae eft alia bõitas moꝛalis ſiue ac 
cidentalis / ſicũt᷑ bonitasvoluntatis / ma 
3 ⁊c. Et 8 bonitas iuſti 
cie / ſapientie zc. Qua 8 differentia 
bonitatis eft atnabilis?£t fẽſponden⸗ 
dum eft ꝙ eft illa que ponit in bonitate 
intrinfecas relationes et paſſiones Et 
extra ponit relationes moꝛales. et hoc 
per fcalam ſenſualis ⁊ ſenſualis pꝛoba⸗ 
tum eſt. ¶ Qualis finis eft amabillszet 
refpondendu3 eft qe ſummus finis qui 
eſt pꝛima cauſa ⁊ pꝛopꝛius finis bonita⸗ 
tis naturalis et etiam moꝛalis. Et ſic ð 
fine differẽtie ſine qua ſcala ſenſualis ⁊ 
ſenſualis ac. vniuerſum quiaez eſſe non 
poteſt:⁊ effet pꝛiuatio / diſparatio /ratio 
ne cuius pꝛiuationis mundus quidem 
non haberet eſſe. Nam ad deſtructio⸗ 


ef 


gerek 


Kale 


em partid ſequitur deſtructio totius. 
7 t oe per regulam b.fignificatus eſt / 
et etiam per regulam g. 


De camera O. H. 


I Onitas eſtvirtuoſa. Utruz 
bonitas fit virtuoſa: Are. 
ſpondendum eft ꝙ fic: qd 
patet per diffinitiones bo 
nitatis / virtutis et matozt 


tie exiſtentis inter fenfuale ⁊ ſenſuale 
⁊c. Et ſimiliter per ſcalam maioꝛitatis 
exiſtentis inter ſubſtantiam ⁊ ſubſtan⸗ 
tiam ⁊c. et hoc per ſecũdã regulã b.af- 
firmabile eſt. ¶ Ger as fit d 
rens? Et refpondendum eft ſicut pꝛius. 
¶ Bonitas eft maioꝛ. Utruʒ bonitas fit 
maior? Et reſꝑondenduz eft ꝙ fic: nam 
bonitas magis bona eft per ſubſtantiã 
q; per accidens.z per relationes ſubſtã 
tales minoꝛes q; accidentales.et boni 
tas maior eft fubiecto q; in ali 
icut ĩ ſcala ſenſualis⁊ ſenſualis.et᷑ I ſca 
la maioꝛitatis exiſtentis inter ſubſtan 
mo tiamꝛ ſubſtantiã ⁊c. ¶ Ron am 
— ‘act virtuoſa? Et refpondendum elt q; ? 
virtuoſa tunc quando ſuum eſſe eſt / ſed 
moꝛaliter eft virtuoſa tunc quando eft 
habituata habitu iuſticie et pꝛudentie 
⁊c. et hoc per diffinitiões bonitatis / vir 
intis / maloꝛitatis / differentie:et per re 
gulam b. demonſtratum eft. gon 
quando eft differentiabilis? Rèſpolidẽ 
dum eft tunc quãdo eft ſuum eſſe.⁊ hoc 
per differentiam que ponit reales rela 
tiones ſine quibꝰ non poteſt habere na 
turam et etiam tunc eſt differentiabi⸗ 
lis quando eft moꝛalis. Anus 
bitus eſt per iuſticiã: aliũs vero ꝑ pꝛu⸗ 
dẽtiam ⁊c, et per diffinitiones antedi⸗ 
ctoꝛum pꝛincipioꝛum pꝛobatũ t. ¶ Goa 
nitas quando eſt maioꝛ? Et reſponden 
dum eſt ꝙ tunc quando ſubſtantialiter 
et non moꝛaliter. Adhuc eft maioꝛ tunc 
quando eft habituãtã de virtute moꝛa⸗ 
li exiſtente in pꝛactica / q; quando non 
eft in pꝛactica. Alterius eft maioꝛ quan 
do agit cum charitate q; quando cũ iu⸗ 
fticia. et fic lud idem ĩudicium eft de 
agere ſubſtantiali et de agere acaden= 
tali. Et hoc per regulam b. pꝛobabile 
quidem eſt. an 


De camera S. J. 


oP 


De euacuatione tertie 


figure. Fo. xxii. 


Onitas eft vera. Utrũ boni Septima 
vera? Et reſponden⸗ camera 8 
regulã b. ꝙ ſic. et ſi B 


ow 77 


trl tari / virtutis / diſferẽtie ⁊ eG 
litatis. S em bonttas non eſſet vera /iã 
bonitas tion effet ratio bono qd ꝓduce⸗ 
ret bonũ:neqʒ veritas poſſet ponere hoc 
in vero:neq; enim differentia poſſet in⸗ 
trare inter bomificanté/bomf et 
bonificare ver ãciter:neq; eqlitas habe 
ret ſubiectũ i quo qᷣeſceret / ipſa exiſten⸗ 
te inter cõcreta bonitatis:⁊ ſic eſſet de⸗ 
ſtructa ſcala de ſenſuali a ſenſuali ⁊c.ei 
fitr ſcala de ſubſtãtia ⁊ ſubſtãtia zc , et 
mundꝰ abſq; ipſis ſcalis minime poteſt 
eſſe / qð eft iinpoſſibile ergo bonitas eft 
vera eſſentia zp fe exiſtẽs. ¶ Bonitag ẽ 
differẽs. IItrũ boitas fit differẽdẽ et cre 
ſpondendũ ſicut pꝛius dictũ eft. ¶ Soni 
tas eft equalis. U trũ bonitas fit equa= 
lis? Reſſ pondenduz elt Pe. uod pater 
per regulã b.z per diffinitiones antedi 
ctoꝛum pꝛincipioꝝ. Nam bonitas eſt ra 
tio bonò qð pꝛoducatbonum:⁊ veritas 
onit hoc in vero cũ differentia ⁊ equa⸗ 
itate / ad hoc vt bonitas exiſtat equali⸗ 
ter diffuſa inter yerosbonificantem/bo Any 


av 


I 1 SORE in 
t T ſenſuali ⁊c ĩde ſubſtantia ⁊ſub⸗ 

ſtantia ⁊c.in ſecũda figura deſignatas. 
Arden vbi eſtꝛet refpondédus 
eft er pꝛimam̃ fpecié regule c. d. ꝙ ipa 
eft in ſeipſa / cũ ipſa fit pꝛimitiua effen= 
tia quo ad ſuũ genus. et etiam per fect 
dam ſpeciem regule c. d. eſt in furs bois. 
⁊ veris concretis et eft in veritate / diffe 
rentia ⁊ equalitate:ſicut habitus in ha 
bituato. et etiam in ſcala de ſeuſuali et 
ſenſuali ⁊c.et in ſcala de ſubſtantiali et 

ſubſtãtiali ⁊c.et b affirmãt regte b.i · R. 


De camera B. K. 
2 


D bonitas fit gloꝛioſa? Et xre⸗ 

ef pbant regule b. R. et diffint mera 
—itiones bonitatis/gloꝛie / 
differẽtie ⁊ minoꝛitatis: vt patet in ſca⸗ 
la de ſenſuali ⁊ ſenſuali ⁊c. et in ſcala ð 
ſubſtãtiali ⁊ ſubſtstiali ⁊c. Sloꝛia ades, 
eft ipſi bonitati ꝙ habeat di A con 
creta / bonaa gloꝛioſa/q̃ ſint de ſuo gene 
re ⁊ natura /cum quibus quieſcat/⁊ fit 
diſparata ↄfuſiõe ⁊ minoztate. Ouse. 
ere n rñdẽdũ ẽ ꝙ {ic 
cut ſuperiꝰ eft ꝓbatũ. Sonitaa c mi 
nes, trum bonitgy fit mm̃oꝛꝛet reſpõ⸗ 


4 5 


2 
* 


Amiitter! p diffinitione bon pe Ninf 
ve; 


eis 1 VITA 


=) Onitas eft gloziofa. Utrus Vin borrar 
Wee, ſpondendũ eft ꝙ fic. et hoc O taus la i | 
4 | 


2 Koes 
E un borwtas 
{u minor 


quo modo 


Cum qu 


Sexta pars 


d enduz eft ꝙ ſicut patet in ſcala ſenſua 
liz ſenſuali tc. zn ſcala ſubſtantiali et 
ſubſtãtiali ac. Bonitas qu t 
in lapide @ in plata.z in planta eft mi 
not q; in bꝛuto.⁊ in coloꝛe minoꝛ qᷓ; in vi 
dere.z in videre minoꝛ G in intelligere 
⁊ ſic de alijs. Et hoc per regulam d. R. 
affirmabile eſt.¶ 8 quo 
modo eft? Et reſpondẽndum eſt / ꝙ bo⸗ 
nitas gloꝛioſa habet modũ per differen 
tiam que ponit ꝙ ipſa fit vna eſſentia 
ſubſtantialis ab omnibus alijs diſtin⸗ 
cta: a ꝙ habeat res differentes ſubſtan⸗ 
tiales que ſint de ſuo genere ⁊ natura / 
cũ quibus habeat naturã intrinſecam ⁊ 
in quiete pofita Ct P auides gloꝛioſum 
eft ei / ipſa exiſtentẽ in gloꝛĩã:⁊ gloꝛia in 
ipſa bonitate.z habet modum moꝛaleʒ 
in cauſando habitꝰ moꝛales diſtinctos / 
bonos et gloꝛioſos. Et ad hoc teſtantur 
regule b.R.q Bonitas cum quo diffe⸗ 
rẽs eſt? Reſpondendũ eſt / q; differ ẽs eft 
per ſeipſam / ⁊ cũ differentia que ponit 
ꝙ ipſa eſſentia ſit diſtincta ab omnibus 
alijs eſſentijs que nõ ſunt de ſua ſpecie 
⁊ natura. Et eft alius modus ci quo bo 
nitas eft diffẽr̃ẽnis:videlicet cum ſuis re 
latiuis ſibi coeſſentialibus ⁊ ſubſtantia 
libus cum quibus cauſat bonitates:acci 
dentales. Et hoc ſignificatum eſt in fea 
la ſenſuali ⁊ fenfuali ⁊c.⁊ in ſcala ſub⸗ 
ſtantiali ⁊ ſubſtantiali ⁊c. 


Decamera C. D. 


= Fignitudo eft eterna. Ma ⸗ 


le c. d. ⁊ per tertiàm fpecies regule c.eſt 
in alio tota effentia ↄcoꝛdaãntie / ⁊ quod= 
libet concretũ ↄcoꝛdantie eft tota eſſen⸗ 
tia concoꝛdantie.Et etiã eft domina om 
nium aliarum concoꝛdantiarum accidẽ 
talium ſiue peregrinarũ. ¶ Magna cõ⸗ 
trarietas quid eft? Reſpondeſſdũ 
eſt illa foꝛma que cauſat coꝛruptiões in 
eleuatis / ⁊ cauſat habitus pꝛiuationis: 
videlicet iniuriam /luxuriam ⁊c. ¶ Que 
agiitudo eterna/magnitu 


j efpondendum ¢ 

quod dictum eft ſuperius: vt patet bene 
intuenti. ¶ Et hoc facimꝰ iſto modo cau 
ſa . alleuiationis:⁊ vt tedium non gene- 
retur in intellectu addiſcentis / pꝛopter 
replicationem. 


Agna poteſtas dd eſtꝰ Re⸗ Decim: 
* 5 eſt / ꝙ eſt ens camera / q 
1 n quo magnitudo pote: © C. S. 


ſecundam ſpecieʒ * ee magna po 


nm Dona ca- gnitudo eterna qͥd eſt: Re⸗ 
340 1 ſpondenaũ eft 52 diffini⸗ 
tioneʒz magnitudinis / eter⸗ 


mera que 
ett C. D. 


101 


Anitatis / concoꝛdãtie ⁊ otra 
— rietatis:dicẽdo 3 
ficatio eterna eft ens habẽs an (ep pri= 
mam ⁊ ſecũdã ſpeciẽ regule c. d. concre⸗ 
ta magna /infinita ⁊ eterna / atq; pꝛimi: 
tiua. Et per tertiam ſpecieʒ regule c. q. 
dicta concreta ſunt exiſtentia cum infi⸗ 
nita magnitudine concoꝛdantie ⁊ etiaʒ 
contrarietate / atq; ab omni ſubiectione 
ſeparata / ⁊ quolibet cõcreto exiſtẽte in 
alto cõcreto. ¶ Tota quidé eſſentia eter 
nitatis exiſtit in quolibet predictor ¢ 

cretozum.z ſimiliter tor eſſe concoꝛdã⸗ 
tie /⁊ quodlibet in alio ſuum numerum 
diſtinetum habet ab alio / tribus concre 
tis exiſtentibus pꝛo vna eſſentia / non 


pꝛo pluribus. Age concordantia 
quid eft? Magna ocor elk i 


tia que ſtat per ſecundam ſpeciem regu 


magna po! — 
ſint poſſibilia magnifice:et hoc ꝓbatur 


— diffinitionem magnitudinis ⁊ pote⸗ M 


c ende ebenen fac 
q ictum eſt in camera c. qm . 


¶ Magnitudo eft concoꝛdaug.qͥd 
eft magna concor 


d. Wagnitudo eft magnum prinapius. 
Quideft magnum pꝛincipium: Ad qd 
dicendum eſt / ꝙ eſt ens in quo magni⸗ 
tudo ⁊ pꝛincipium conuertuntur abſq; 
omni materia ⁊ accidente.et hoc per ſe⸗ 
cundam ſpeciem regule c. ⁊ per gies 
e.fignificatum eft. Sed magnificãs pn 
cipians eftvt fit magnificatum pꝛinci⸗ 

iatum:⁊ qd ab vtroq; pꝛocedat magni 

care / pꝛincipiare cum diffinitione ma⸗ 
ep get ral / concordantie et 
pꝛincipij. Magna poteſtas / magna 


De euacuatione tertie figure. 


4 Hoe yr concordantia ⁊ magnũ pꝛincipiũ quare 


ſunt:! Etreſpondẽdũ eft ꝙ ſunt per hoc 
qð ſignificaiuʒ eft per ſpecies regule c. 
e. ⁊ per diffinitiones antedictoꝛum pꝛin 
cipioꝛum. 


eg ge le camera C. F. 


Undeci⸗ 


Agnus intellectꝰeſt. Quid 
eft magnus intellectꝰ? Re⸗ 
ſpondendum eft ꝙ eft ens 
in quo magnitudo ⁊ intel⸗ 
Nilectus conuertunt᷑.Et hoc 
er pꝛimã ſpeciẽ regule ſi⸗ 


gnificatum et. auc ners be Intel 
lectus eft ꝙ habedt cocreta Tibi coeſſen⸗ 


tiglia ⁊ relatius:ſcʒ intelligentem intel 
ligibile ⁊ intelligere/cũ quibus H natu 
m difcrenua:z ꝙ ſua eſſentia fit conti 
nua ⁊ indiuiſibilis. Et hoc ꝑ ſcdᷣam ſpe⸗ 
ciẽ regule c. ſignificatũ eſt.¶ Ulterio ing 
gnitudo intellectus eft: vt in en= 
tia fint cia intelligibilia /⁊ hoc p tertiaʒ 
ſpeciem regule c.fignificatum eft vt ipe 
intellectus magnifice ſit pꝛacticus.Ad⸗ 
huc per quarta ſpeciẽ intellectus efyr 
habeat relatione generalem ad oĩa / ſi⸗ 
cut intellectus qui intelligit hoc ⁊ illud: 
⁊ ꝙ habeat intelligibile in quo intelli⸗ 
gat Hoc ⁊ illud:⁊ cũ ipſis fit pꝛacticus et 
articularis ⁊ ſucceſſiuus / ⁊ ꝑ ſcalaʒ de 
ſenſuali ⁊ ſenſuali ⁊c.⁊ per fcalam mez 
dij coniunctionis ⁊c. ¶ Magnitudo con 
coꝛdans quid eſt: Reſpõdẽnqdũm eft per 
hoc qd dictũ eft in camera c. d. ¶ Magni 
tudo eft medians. Quid eft magnũ me⸗ 
lum: Ad qd reſpondendũ eft per ſca⸗ 
lam medij ⁊ per {calam concoꝛdantie:et 
er pꝛimam ⁊ ſecundam ſpeciem regu⸗ 
ec. f. Sine iſtis nãq; / medium magnus 
minime poſſet eſſe:⁊ etiaʒ abſq; tali me 
dio / magnitudo effet vacua ⁊ ocioſa:⁊ fi 
militer fine tali magnitudine / medium 
no poſſet eſſe magnum. Et qd verum fit 
quod antedictum eft/probatum quidẽ 
eft per diffinitienes pzncipiozum ⁊ ſpẽ 
cies regularum /⁊ etiam per ſcalas ſu⸗ 
pꝛadictas / in quibus intellectus eſt ſuc 
ceſſiuus aſcendendo ⁊ deſcengẽdo / ſcien 
tias acquirendo ⁊ habituando. ¶ Que⸗ 
ritur. Magnitudo intellectꝰ quata elt? 
@quata et ſũiã coc Art fic dẽ ſuo 
medio: Et eft dicendũ ꝙ tãtus eft/qua- 
tus ſignificatus eft. Per hoc aũt qd di⸗ 
ctum eft de ſua magnitudine ⁊ cõcoꝛdã 
tia et medio in paragraphis pofitis in 
camera c.f. dimittimꝰ homini bene ſpe⸗ 
culanti antedicta / ⁊ ſcienti artem iſtaʒ. 
Et hoc facimus cauſa bꝛeuiloquij. 


De camera C. G. 


Agna voluntas quid eſt:⁊ 
per primar ſpeciem regu⸗ 
le c.refpondédum eſt:ꝙ eft 
A Ieens in quo oia magna ſunt 
P emabilia:⁊ per ſecũdã ſpe 
ciem regule ¢.z per pꝛimã ¢g.b3 magnũ 


amantem/amata 2 gmare foimaliter: 2 
in quo ami Actiuus foꝛmaliter cũ 


ainare.z per quartam ſpeciẽ habet om yt 


nia amabilia in fe.z per ſecundam ſpe⸗ 
ciem g. cauſat habitus amabiles appro 
pꝛiatos de genere qualitatis.£t ꝓbabi 
le ſatis eſt per diffinitionem magnitu⸗ 
dinis /voluntatis / concoꝛdantie atq; fi⸗ 


nis:⁊ per ſcalas c. gin ſecũda figura po mi 


ſitas. Wein concoꝛdantia 9 eſt⸗ 
et refpondendui elt per hoc qo fupert? 
dictum eft de ipſa. ¶ Magnu qa 
eftvet reſpondendũ eff per pumas ſpe⸗ 
ciem regule c. ꝙ magnus finis eft illud 
ens quod in effentia magnitudinis 
bet ſuas pꝛopꝛias relationes:videlʒ ge= 
tãtem / uietat uietare:iu quoge 
tato proprio ⁊ intrinfeco7ommnia quideʒ 
quieicibilia peregrina fiue appꝛopꝛia⸗ 
ta ſunt quietata:⁊ hoc per pꝛimam ⁊ fe 
cundam ſpeciẽ regule c. ſignificatuʒ eft: 
⁊etiã per diffinitiones pꝛincipioꝛum ca 
mere c. g. ¶ Qualis volũtas eft magna 
⁊ qualis cocozdantia 13 g 

iſtam queſtionem reſpondẽdũ eſt ꝑ hoc 
qd ſupꝛadictum eft. Solutiones eniʒ in 
boc qd dictũ eft ſupꝛa /ſunt implicate:æ 
grtificialiter pñt explicari ad ꝓpoſitũ.⸗ 


15 De camera C. . 


: i \ 
Agnitudo ẽ virtuoſa. Que Decitna = vgl. \ 
b ritur.Quid eſt magna vir tertia ca: 

1 tus? ⁊ refpondendus eft ꝙ mera q̃ e 


7 e a coꝛruptiõe 2 peccato: 
⁊ hoc b mã ſpeciẽ regu 
le c.ſignificatum eſt. Adhuc per ſecũdã 
ſpeciem. ¶ Wagna vire? eft lla 
vet in ſe virtuoſos / m cante 2 
gnificatũ ⁊ magnificare naturaliter et 
{ubftantialiter relatos extra ipſuʒ ⁊ in 
ipfo exiſtentes. ¶ Per tertiam autẽ ſpe 
clem / virtus magna eft illa que eft cau⸗ 
fa magnarũ virtutum in tempore poſi⸗ 
tarũ. ¶ Amplius per quarta ſpeciẽ / vir 
tus magna eft illa que habet dominiuz 
ſupꝛa aſias virtutes quemõ ſunt de ſuo 


genere ⁊ natura. Sen um elt ene in 
tia quid eſt? Reſpon um eft ſicut fir 


Fo. xxiij 
eee 


ma came⸗ 
ra que eſt 
de C. B 0 


eſt ens diſtinctũ mãagnifi⸗ de C. . 


inm 


nei (n 
i d 
awe 
mm 
nr 


Juul 


8.4 * 


ar 


_ 


any 
ium 
ave 


Decima 
tyn, quarta ca 
HT mera de 
J. 


- Adbucp 


Serta pars 


perius dicttim eft. Wagnitudo eſt ma 


ioꝛ magnitudo:maioꝛ quid CIE? Reſpon⸗ 
dendum ett ꝙ eft ila ſubſtantia que di⸗ 
ſtat magis a paruitate⁊ mmoꝛitate ⁊ ac 


cidente. Adh uc per ſecundam ſpecieʒ re 
gule c. eſt ens gene in ſe matoꝛes /ma 
care. TS per tertiam ſpeciem eft 
in alijs eſſentijs maioꝛ dominus in qui⸗ 
bus per quartam ſpeciem habet quic⸗ 
quid vult Etec quod dictum eft ꝑ ca⸗ 
mera c.l).pzobabile quidé ẽ ſatis.¶ Ma 
gnitudo virtuoſa quando eft? Et 

magnitudine conco:dantie et maĩoꝛita⸗ 
tis? Reſpondẽdũ eft ꝙ canted tempus 


⁊ mor? ſint: c per omnes ſpecies re 
gule c. h. pꝛobabile eft. 


4 De camera T. J. 


= Agnitudo eſt vera. ma⸗ 


2 0 ver ert? 
iY} Refpondendum eft ꝙ ẽ 
EN 4 ila ſubſtantia que ma⸗ 
Py Ny | Sis dilkat 2 falſitate et 
„ ab accidente ipſa habẽ⸗ 
—— te per fecundam ſpedẽ 
regule c. veros / magni Ulfi⸗ 
cabile / magnificare / extra locum ⁊ i lo⸗ 
C erffentes infimte/tine ↄtradictione. 
¶ Adhuc pe iã ſpeciẽ eft cauſa cau⸗ 
dans magmtudines veras in loco exiſtẽ 
tes ⁊ nõ falſas / tam ſubſtãtiales q; acci⸗ 
dentales. ¶ Amplius per quartã ſpeciẽ 
habet in omni ſũbĩecto nouo magnas et 
veras actiones. Et hoc per diffinitiones 
pꝛĩcipioꝝ camere c.i. vt per regulas pba 
tum eſt. eie dine e eft? 
Re ſpondendũ eft fieut pzius: fed fi que⸗ 
ratur quid fit cõcoꝛdãtia maioꝛ? Reſpon 
dendũ eft ꝙ eft fubftatia maior habens 
in fe ſubſtantiales ⁊ maioꝛes relationes 
ab omnibꝰ accidẽtibus remotas. ¶ Ma 
Aas Mela Quid è magna equa⸗ 
tas? Neſpondendũ eft ꝙ eft ſubſtantia 
habẽs in fe ſua relatiua ab omm maioꝛi 
tate. ⁊ minoꝛitate ſegregata. Ad 
ſecũdã ‘pectem eft ca ommiũ mãio⁊itatũ 
⁊ minoꝛitatũ relatarũ / ipſa exiſtente in 
loco / non collocata ⁊ extra loci infinita. 
er quartã ſpecieʒ habet in loco 
quicquid vult.Et hoc pꝛobabile eft ꝑ re 
gulã ⁊ per diffinitiones pꝛincipioꝝ came 
re c. i. ue dae ente cocends- 
tia / magna equalitas pbi funt? Reſpon⸗ 
dendum eſt ꝙ ſunt in ſeipſis per ſecun⸗ 
dam ſpccieʒ regule c. Et per tertiã ſunt 
in alijs ſubiectis cauſatis ab ipſis. Et fie 
de pꝛima et quarta ſpecie ſuo modo. Et 


hoc idem intelligendum elt per ſpecies 
regule i.ſuo modo. 


is De camera C. R. 


fan 1 — ens . ect ſecun 
| ciem regule c. gloꝛioſos / magnt 
ficante 5 face , a 
er tertiam {peciéeft cauſa in omnibꝰ in 
ſubſtantijs ⁊ accidentibꝰ peregrinig. Et rire 
per quartam ſpeciem habet magnã glo 
nam in magno glotiato:t ecõuerlo. EX 
fic de magnificare 2 gloꝛiari. Et hoc per 
regulas c. R. Et diffinitiones pꝛincipio⸗ 
ruz camere c. R. affirmabile è. ¶ Magna 
concoꝛdantia quid eft? Reſpondẽndũʒ 
ſicut pꝛius. Sed ſi queratur: magna con 
coꝛdantia gloꝛie quid eſtꝰ Reſpondendũ 
eft ꝑ omnes quaituoꝛ ſpecies regule c. 
ꝙ ipſa eſt hoc quod per ipias ſignifica⸗ 
tum eft . Et ad hoc teſtantur diffinitio⸗ 
nes magnitudinis concoꝛdãtie atq; glo 
rie. ¶ Magna minoꝛitas qd ẽ: Et re(poz 
dendunt e Meldet ii 
ens q; fubftantia, Item eft ens non ha 
bens relatiua ſibi coeſſentialia per ſecũ 
dam ſpeciem regule c. Sed cides 
tñ ſunt aliqᷓ magnitudies ſubſtantiales: 
vt patet i ſcala ſenſuali⁊ ſenſuali ⁊c.ſibi 
coniuncta ſcala de ſubſtantia ⁊ ſubſtan⸗ 
tia c. Et hoc pꝛobatum eft per regulas 


mM. 


c. R. ⁊per diffinitionẽ minoꝛitatis.¶ Ma ne 
4 


gna gloꝛia quomõ eſt? Et fic de magna 
concozdantta? Reſpondendum eft p ter 
tiam ſpeciem regule c.ipfis relationib? 
exiſtentibus vna in alia magnificando⸗ 
gloꝛifiãdo ⁊ concoꝛdando ab omni mino 


Ree ſegregatis. ¶ Wagna gloꝛia cum mn 47 


Et fic de magna ↄcoꝛdãtia:? Rñdẽdũ 
eſt ꝙ c cũ m̃ãgnificãte / gloꝛificãte ⁊ ↄcoꝛ 
dante / magnificato / gloꝛificato⁊ ↄcoꝛda⸗ 
to / nagnificaxe/gloꝛificari ⁊ cõcoꝛdare: 
⁊etiã cu ↄuerſiõe idẽtitatis eſſentie / ſub⸗ 
ſtantie ⁊ nature /ipſis tribus relatiuis ꝑ 
ſecundam ſpeciem regule c. ⁊ quolibet p 
fe diftincto ab alio per ſuum numeruz. 
¶ Adhuc eft magna gloꝛia / et fic de nis 
gna concoꝛdantia cum ſcala ſenſuali et 
ſenſuali ac. et ſimiliter cumſcala ſubſtã⸗ 
tiali et ſubſtantiali ac. Sed iſta non eſt 
in tãto magna ficut pꝛima. eo quia pina 
cauſa eſt. alia vero ſecunda. 


‘6 De camera D. E. 


an 


Ae 


Agna gloꝛia/queritur quid Decims 
eſt? Ref endende quinta ¢ 


Saat, 
ANG one , 

9 : Aale fsb ãtia que magis di mera. de 
S N fat ene 2 pens:æeſt C. R. 


aired non mymit 


qind 


fm 


Uratio potens per pꝛimam 
peciẽ regule d.de g eſt? Re 
pondenduz eff: q; e e 
pſa/cuʒ fit pꝛimitiua quo 
ad ſuã eſſentiã ⁊ poreftate: 
ꝗ dat ei ane vt poſſit exi⸗ 
e. Et per ſcdam ſꝑeciẽ regu 
led auerttur urate potens de quib? 
efte'Refpondenda eft:¢ eſt de ſuis rela 
tiuis ⁊ de relatiuis poteſtatis. Et ꝑ ter 
tid ſpeciem eiuidẽ regule queritur:ou- 
ratio potens cutus eſt? Nicendum eft 
eft ſubſtantialis / duratiõĩs ⁊ poteſtãtis 
cum fit habitus cum quo duratio ⁊ poz 
teſtas ſubſtantiales pnt durare. ¶ Du⸗ 
ratio contrarietatis de quo eſt⸗ Reſpon 
dendum eft ꝙ eft de pꝛimitiuis qualita 
tibus ⁊ yeritatibus ⁊ vitijs que durant / 
eo quia poſſunt durare. ¶ Dur atio ꝑꝛin 
cipioꝛum de quo eſt?dicenduſmq ei d 
pumitiuis durationibus / et pꝛimitiuis 
pꝛincipijs duratione cõicantè ſuã eſſen 
tiam pꝛincipio /⁊ principio cõmunicãte 
ſuã eſſentiam duratidi.¶ 
durat:? reſpondẽdũ eft ꝙ durat ex eo qꝛ 
eft de potente / durante 2 durabili ⁊ poſ 
ſibili durare /⁊ poſſe in ſubiecto compo 
ſito in quo fant. Cotrarietas poteſta⸗ 
tis quare durat: dicendũ elt ex eo ꝗͥĩ e 
de ↄtrarijs relatiuis habituata/⁊ de du 
ratione ⁊ poteſtate in ſubiecto compoſt 
to in q ſunt. ¶ ‘Principia ꝑoteſtatis qua 
re durant: Dicendum att q durant ra⸗ 
tione relatiuoꝛum ſubſtantialium Rabi 
tuatoꝝ de gñe duratiõis ⁊ poteſtatis. 


De camera D. F. 
seem, Uratio ſcibilis de quo eff? 
Et reſpondẽdum ett — eft 
WA Moe duratiuo intellectiuo / 
durabili ⁊ intelligibili/du 
4 rare et intelligere. ¶ Du: 
ratio cõtrarietatis de quo 
eſt ! ⁊ dicendum eſt / ꝙ eft de durare / cõ⸗ 
iungere ⁊ menſurare / ratione continue 
Won nere quanta eſtære⸗ 
ſpondenduz eſt / eft tanta quanta eft 
ſua effentia/z ſunt ſua concreta.¶ Du⸗ 
ra is | eft? Reſpõdẽdũ ẽ 
gett tata quate funt ↄᷣrietates fine mo 
ralitates in ſubiecto in quo funt.q Du⸗ 
ratio medij quats eſt? dicendũ eft ꝙ eft 
nta quata funt durare ⁊ mediare exi 
ſtentia nter durationẽ mediantem du⸗ 
rabile ⁊ mediabile. 


— 


„ Decamera D. S. 


De euacuatione tertie figure. 


. ° 2 

Fo.xxiiij. 
Uratio lis de quoé? Deciinas vo 

Nndendum eſt ꝙ eſt de ſpe octaua ca⸗ 
a I ciebꝰ peregrinis in durabi mera /que 

li z amabiſi deductis ⁊ ipis eſt D. S. 

quo eſt: Et è rndendũ ficut pu Du: 
ratio finis de quo e ⁊ rndenduz ẽ ꝙ; eft 
de quꝛetante ſtue quietare /⁊ Durare vl⸗ 
tra que no extendit appetitus.¢/ Dux 
tio voluntatis qualis eſt:⁊ refpondeda 
eft eft talis qlis eft ꝑ coꝛrelatiua tub= 
ſtantialia:que quidẽ iunt de genere du 
rationis volũtatis ex quibꝰ oꝛumt᷑ pꝛo⸗ 
pre paſſiones. appꝛopꝛiate Ro paſſiõcs 
ſunt ille de quib’ ſubiectũ eft habitua⸗ 
tum ⁊ aſſituãtũ. ¶ Contr. duratioes 


batons 


quales ſunt:⁊ eft dicendũ ꝙ funt tales AVA 
quales durant in ſubiecto ↄtrariando. 808 
urabiles fines quales funtrer ett rñ⸗ ; 
dendũ ꝙ funt tales qualis appetitꝰ per 
ipſas eft habituatꝰ in tantùm ꝙ extra 
ipſas nõ appetit habere quie tem. 
) De camera D. H. 
8 Uratio yirtuofa de quo ẽ: 1 . 
2 Sr refpende ad eg eft Decinae v r fy > 
Ide ſeipſa 2 de virtute ſub⸗ mera / que 8 
cdtantialiter aut accidenta= eſt D D 
lter. ¶ Duratio ↄtrarieta 832 
tis de quo eſt:; Et eft dicendũ licut pu’, Dr quo / bide 
Curate 10 maioꝛitatis de quo eſt? Et 
ridendũ eſt/ꝙ eſt de maioꝛi durãte / du b ve ans an 


rabilt ⁊ durar̃e:⁊ maioꝛificãte / maioꝛifi sf, 
cabilt ⁊ maioꝛificare. ¶ Duratiovirue Avan sis * 
fa qn eft?z dicendũ eſt/ꝙ eft tunc qi eit 
in ſpeciebꝰ d.z h.realiter. ¶ Duratio co 
trarietatis qh eſt? Et eft reſpondenduʒ 
eft tũc qn ſunt generatio ⁊ coꝛruptio 

1ue cõtrarie qualitates / ſiue contrarij 
moꝛes in ſubiecto in quo ſunt. ¶ Dura⸗ 
tio maioꝛitatis qh eft? Reſpondendũ eff 
ꝙ eft tunc quado potentie ſiue ſubſtan 
tie habent actus. 


20 De camera D. J. 


Urat ioeſt vera. querit᷑ / du⸗ 


Vine 


ratio vera de quo eftzz eſt Aigeſima gt 
reſpondẽdum p pꝛimã ſpe⸗ camera, is 
Alcies d. ꝙ eft de ſeipſa /eo qꝛ eſtid. J. 

= Soduratio eft pꝛincipiũ pꝛimi 
tiuũ.et Hitas ſiłr qͥ ad ſuũ gen’ p ſcdᷣam 
ſpẽm d. eſt de fuis coꝛrelatiuis. ¶ Dura 
Pos Iꝛietatis de qͥ eſtꝰ ⁊ elt 8 ꝙ 64 

icut pꝛius.¶ Durgtio equalitatia de qq 2A 

eſtẽ z eft dicenqũ ꝙ eſt de dür antẽ / coe⸗ 61 


quate ⁊ durabili / coeq̃bili ⁊ durare coeqᷓ ate 


Uicefima 
pꝛima cas 
mera de 


orgie 


mW — 4 f 
nw 


7 
(am q 


(Potpar 
Uicefima 
ſecũda ca 


mera v£, 


* 


die 


Serta pars 


re. ¶ Dur atio veritatis vbi eſt: Et eſt 
reſpondendum ꝙ eſt in omnibus ſpe⸗ 
ciebus i. ¶ Duratio contrarietatis vᷣbi 
eſt? Et eft dicendum ꝙ eſt in ſubiecto in 
quo ſunt contrarie qualitates habentes 
contrarios actus Et eft in diſputatione 
ir qua er eee equa 

8 vᷣbi eſt; Et reſpondendum eft ꝙ 
eft in coꝛrelatiuis per ſecundam ſpecieʒ 
c. ad. ſignificatis. Et eſt in modalitate ⁊ 
inftrumentalitate, 


"1 PecameraD-k, 
ratio e gloriabilis. Du 
ratio gloꝛie de quo eſt:? Et 
refpondendu €q eft de du 

rante ill z ourare/et 

| gloꝛiante/gloꝛiabili et glo⸗ 
i rar. Duratio contrarie 
tatis de quo eſt? Micendum ficut pꝛius 
dictũ eſt. ¶ Duratio minoꝛitatis de quo 
eſt Et eft refpondendum ꝙ de duran⸗ 
te / minoꝛificante / durabili / minoꝛifica⸗ 


bili / z durare ⁊ minoꝛificare. ¶ Duratio 


gloꝛie quomodo eſt? Et dicẽdũ ẽ ꝙ ẽ per 
modum per quem duratioz gloꝛia agit 
in durabili ⁊ gloꝛificabili ⁊ ipſa ĩtrante 
actiuis. et durabile ⁊ gloꝛiabile habent 
modum paſſiuum ſub duratione ⁊ glo⸗ 
ria. ⁊durare ⁊ gloꝛiari hit modũ neutra 
le pꝛoceſſum ab actiuis ⁊ paſſiuis.¶ 
ratio contraxietatis quomodo eſt? Et re 
ſpondẽdum ẽ ꝙ eft per modum ques ha 
bent qualitates /vna exiſtente in alia, 
¶ Duratio minoꝛitatis quomodo eft ? 
et refpondendum eft ꝙ eft per modum 
dae 2 0 is 
ratio gloꝛie cum quo eft?Dicenduz é ꝙ 
eft cGrelatiuis duratiois z gloꝛie.¶ Du 
ratio contrarietatis cum quo eſt: et dicẽ 
dũ ẽ ꝙ ẽ cum partibus contrariantibus 
ſuas ſimilitudines inftuẽtibus. ¶ Dura 
tio minoꝛitatis cum quo eſt: et eſt dicen 
dum ꝙ cum relatiuis diuiſiue in ſubie⸗ 
cto de coꝛruptione habituato. 


dDecamera E. F. 


5 Oteſtas eft ſcibilis. Qnare 
b N oteſtas eſt ſcibilis? Reſpõ 

fi en eft ex eo quia intel 
E lectus habet ſua coꝛrelati⸗ 
ua et poteftas ſimiliter:et 
ita vno principio cdᷣmunicãte alteri ſuã 
eſſentiam ⁊ natur /inde ſequitur ꝙ po 


teſtas eft ſcibilis. q eee do potenti᷑ Havent maioʒes actus ſiue 
teſtas eft pꝛincipium: et dicendum ẽ qq effectus. 


hoc vt alid principia poſſint exiftere et 
agere. ¶ Queritur quareté mediabilis: 
et reſpondendum eft t fuum;poffe fit ĩ 
medio potentis ⁊ pofitt/ cum ane poſſe . 
fint coniuncti. @ Sapientiae : J m 
Gti eft potens? Ad quod dicendum eft 
ꝙ eft tantum potens quantum poe 
fecomuntcat ⁊ fe diffundit in ipia.¶ Pꝛĩ 
pe peak tum eſtret reſpondendum ¢ ¢ 
tantum quantum medium intrat. 
Queritur:medium q;tum eft? Dicés 
ume q; eſt tantus q;te ſunt ſueſpecies 
in ſubiecto in quo ſunt. 


2 De camera E. G. 


- Oteftas eft amabilis. Qua- 4; 
4} eft peace ic Cicefiina 
eſt ex eo ꝙ cauſat ꝙ volun⸗ 
tas fit potens in egiftendo 8 * 


et agendo.¶ Maine ua⸗ 

re eſt pꝛincipium et refpodedum ¢ ſicut 
pus. ¶ Poteſtas quare quieſcit:? et re⸗ 
ſpondendum eft exſeo quia quo ad ſuuʒ abr 
genus poteſt exiſtere z agere . ¶ ‘Pote= 4 
{tas qualis eft?Dicendum eft ꝙ yna e 
propria ficut ſua poſſibilitas / alia eft ap 
pꝛopꝛiata ſicut ſua amabilitas. C Prune 
pium quale eft; Reſpondendum eſt᷑ q; 
vnum pꝛincipiuʒ quale / ſubſtantialiter / 
aliud vero accidentaliter.et ſubſtantia⸗ 
le habituatuʒ eft de accidentali. ¶ Finis 

ualis eft? Reſpondendum eft ꝙ vnus 

nis eft perfectiuus / alius terminatiuꝰ 
et alias pꝛiuatiuus:yt patet in ſcala fe 
cunde figure. 


f De camera E.. 


Oteeſtas eft virtuofa. Quare +4; 
5 * vituoſa⸗ Dice — 


eo qꝛ in virtute eft aſſituata / 

g ex virtute habituata. ¶ Po S. P. 
e eſtas eft maioꝛ.Quare ¢ ma 
ioꝛ: Dicendum eft ex eo aul habet ma 
ioꝛa relata ⁊ in maioꝛi fide qͥeicit.¶ Pez — 
teſtag quare eſt in temꝑoꝛe:dicendũ ẽ awade 
quia in tempore z 5 — fuit crea 

ta ⁊ intempoꝛe eſt ſuus actus. ¶ Pote= | 
ftas quando eſt? Dicendum eſtq; eft tũc 
quando eft cauſa vt alia pꝛincipia poſ⸗ 
ſint exiſtere et agere. ¶ Pꝛincipiuʒ 

do eſt? Dicendum eft ꝙ eft tune quãdo 
ſua pꝛimitiitas eſt / et quando habet 
ſua coꝛrelatiua ⁊c. ¶ Maioꝛitas quan⸗ 
do eſt? Diceduim eft ꝙ eft tunc quan- 


De euacuatione tertie figure. 


igefimd Y De camera E. J. 
mag eft me Oteftas eft vera. Quare é 
3 vera? dicenduz eft quia de 
A veritate ⁊ ſuis ſpeciebꝰ eft 
1 Poteſtas quã 
oz Tpzincpiumz 
oiendum eft ficut pꝛius. 


Poteſtas quare habet equalitatem? 
Aapendendl eſt / habet equalitatem 
cũ in ſuis coꝛrelatiuis fit ſituata. ¶ Po⸗ 
teſtas vbi eft? dicendus eſt /ꝙ eft in This 
coꝛrelatiuis ⁊ in peritate ex qua eft ha⸗ 
bituata Cen dr cls et n 
dum eſt / eft ĩ ſuis coꝛr elatilis:⁊ eft in 
poteſtate / cum per ipſam poſſit exiſtere 
⁊ gere. t eft in veritate eo quia in ve 
ritate eft habituata. tt eſt in equalita⸗ 
te / um ſua coꝛrelatiua ſint equalia. 
CEqualitas vbi eſi:dicenduʒ eſt /ꝙ eft 
in ſuis coꝛrelatiuis intrinſecis poteſta⸗ 


vb 


tis / pꝛincipij t veritatis. 

16 De camera E. K. 
igeſima Oteſtas eſt gloꝛioſa. Que 
gta h BY CaN | [nit quare eft glouofa Re- 
era/que Ch) ſpondendũ eft/ereo quia 
t E. R. Be . ſua coꝛrelatiua ſub⸗ 
2 2 tialia in quibus gloꝛia 
: eft impꝛeſſa z habituata. 
vine ¶ Poteſtas quare eft pꝛincipium? Re⸗ 

A fpondendum eff tteut pꝛius.¶ 


quare eft minoꝛꝛ et dicendum eft ex eo 
quia in minoꝛitate ſunt ſua coꝛrelatiua 
aſſituata / ⁊ ex ipſa habituata ratioe cu⸗ 
ius cauſat dimfiones/z minus qð eft de 
genere minoꝛitatis / ſicut maius qd eſt 
de genere maioꝛitatis. ¶ Poteſtas quo⸗ 
modo eſt:reſpondendũ eſt / mo⸗ 
dum modalitatis / quando de modalita 
te eft habituata. ¶ Drincipium quonjo 
do eft? Reſpondendũ eſt/ꝙ eſt p modus 
quem habet in ſuis cozrelatiuis ex qui⸗ 
bus eſt / ipſo habente moda cũ fit habi⸗ 
tuatum de poreftate ci qua pot pꝛinci⸗ 
—— fic de gloꝛia ch qua habet mo- 
m gloria idi/quãdo in ſuo intrinſeco 
2 or tory al entia peregri⸗ 
na que non ſunt de ſuo genere. ¶ Mino 
ritas quomodo eſt? Reſpondendum e 
ꝙ ſuus modus eſt participare cũ diuiſio 
ne / inanitione / coꝛruptione et anhulla= 
tione. ¶ Noteſtas cum quo eft gloziofa2 
Dicendum eſt /ꝙ eft gloꝛioſa cum glo⸗ 
ria /ſicut glozia eft potens cum poteſta⸗ 
te. ¶ NMinciniũ cũ quo eſt? Dicendũ eſt / 
ꝙ eft cum (his coꝛrelatiuis ⁊ cum potes 


I> — 


Fo. xxv. 


ſtate ſine qua effe nd põt. Winoꝛitas 
cum quo eſt?dicendũ eſt / ꝙ eft cũ diui⸗ 
fione ⁊ coꝛruptione ⁊ inanitione. 


De camera F. G. 
Baoictia cit amabilis. Que Uigeſims 
Arik qustä eft amabilis? Re⸗ feptia ca⸗ 
eo 4 fpondendum eff ꝙ tantum mers / que 
D eft amabilis quanté volun eft F. 5. 
* tas eft ſcibilis / eo qt equa⸗ 
lia coꝛrelatiua habẽt. ¶ Wediũ eft ama 
bile. querit᷑ quantum eft amabile? Dicẽ 
dum eft ꝙ tanta eft amabile q;tũ in voz 
luntate eft amare per coniungere ⁊ mẽ 
furare. ¶ Finis Gum eit ſcibilis? Re⸗ 
ſpondendũ eſt ꝙ tantũ eſt ſcibilis quã⸗ 
tũ ſciẽtia in fine eft quieſcibilis. ¶ Que 
ritur qu bilitas eft pꝛopꝛia paſſio 
intellectus: Dicendũ eft gy illa Fons m 
intellectus habet intrinſecã paſſionẽ in 
qua ſunt genite intelligibilitates ſiue 
ſpecies peregrine/ipſis poſitis in gene⸗ 
re intelligibilitatis ꝑ ſecundam ſpecieʒ 

¶ Quale eſt medium lo pep ab 
enduzʒ eft /q eft mediabile in quo fine 
mediabilitates peregrine flue appꝛo⸗ 
late. ¶ Queritur qualis eft pꝛopꝛius 
nis intellect?2picéda eft/ ẽ res itelle 
cta in ꝓpꝛia intelligibilitãte quietata. 


De camera F. H. 


Ntellectꝰẽ virtuoſus. Que 
ri quath eft virtuoſuszdi 
cendũ eft tant@ qua- 
5 4 tum eſt de virtute habitua 
tus ¶ wediuz intellectus © 
tum eff vittuofumzoicé= 
dũ eſt /ꝙ eft tãntũ tu; ſua ſcala medij 
eft habituata. ¶ Maiotitas intellectus 
quãta eſt?ꝰerrñdẽdũ eſt / eft tata quã⸗ 
tum intellectus trãſit in attingẽdo ob⸗ 
iecta cũ maioꝛi intelligere.¶ Intellectꝰ 
qñ eſt virtuoſus? Rñdendũ eſt / ꝙ eft tic 
Virtute naturali ⁊ moꝛali eft ha⸗ 
bituatus. ¶ Uirtus qn eft mediata2?Re= 
ſpondenduz eſt / ꝙ tunc eſtqñ virtus in⸗ 
trat mediũ rone cuiꝰ introitus / vixtꝰ con 
ſiſtit in medio. ¶ Maieꝛitas qh eft intel 
lecta?dicendũ eſt / ꝙ eft tic qh intellect” 
attingit eſſentiã ⁊ actum virtutis. 


V Decamera F. J. 5 

= Atellectus eſt verus.Que Uigeſima 
Od rit Bri eft verꝰ:dicẽdũ eſt / nona ca⸗ 
WM quaté exiſtit inter intel= mera/que 
lectiuũ ⁊ intelligere ¶ E: eſt .J. 
ine quants eſt? 


qualis 


Uigeſima 
octaua ca ⸗ 
mera / que 


ſt F. N. 


wh) 


quence 


eee 


vbj 


Trigeſi⸗ 
Ma came⸗ 
/ que eft 


Cam Le 


4 ler Trigeſi⸗ 

ma pꝛima 
camera / q 
eſt. S H. 


quando hi 


- Serta pars. 


Et eſt rñdendũ /ꝙ eft tanta quanta ſua 
coꝛrelatiua ex quib’eft.q Ueritas intel 
lect? vbi eſt? dicẽdũ eſt / ꝙ eR in ſuis coꝛ⸗ 


relatiuis / eo qꝛ de veritãte habituata ⁊ 


ſituata ſunt.¶ Egualitas intellect? vbi 
eſt? dicẽdũ eſt/ꝙ ẽ ĩ ſuis coꝛrelatiuis ex⸗ 
tra que equalitas ſua eſſe nõ poteſt. 


Jo De camera Fk. 


Sugg | S2tcllect? eft gloꝛioſus. qᷓrit᷑ 
4| Gti eft glozoiuszoicedu ẽ / 
Il eſt tantũ q; iũ ſua correla 
tiua de gloꝛi ſunt habitua 
ta 7 in gloꝛia qetata.¶ Me 
did intellectꝰ quata eft gloꝛioſumꝭdicè: 
aa ee y aie Btu e in 
ntelligendo. Minozitas iteliect? qua 
8 ez dicèdũ ẽ /qꝙ; elt tata ꝙctũ ĩtellectꝰ de 
ipſa Habituar’ et. Juiellectꝰ qué um 
telligii:dicẽdũ c / ꝙ e ꝑ modũ ſenſitiue z 
imaginatiue ch quibꝰ eft comunctꝰ:quẽ 
modũ hʒ imponẽdo ſpecies peregriuas 
in {uo ꝓpꝛio intelligibili. A 
quõ mèſurat ſuũ intelligere: et reſpon⸗ 
dedũ ef ꝙ mẽſurat ipſum habédo mo⸗ 


dé agendt ⁊ patiendiin atuingendo ob⸗ 
iecta.¶ Sue Quo hʒ minus intel 
ligere? et rñdendũ eſt /ꝙ eft p modũ cre 


dendi/eo qꝛ credere no eft de ſuo gene⸗ 
re. Item hʒ minus intelligere qn de mi 
nowt modalitate eft habituatus.¶ In⸗ 
tellectus cũ quo intelligu? dicendũ c /ꝙ 
ciintelhgere ⁊ cũ ſpeciebus ſenſitiue z 
imaginatiue / ipſis ſpeciebꝰ impꝛeſſis in 
{uo ꝓpꝛio intelligibili·¶ Intellectꝰ cuz 
quo aiungit ſpecies ſenſitiue ⁊ unagina 
ue: dicẽdũ eſt /ꝙ eft cũ fue intelligere. 
¶ Jutellectꝰcũ quo hʒ min? mtclligere? 
dicẽdũ eſt /ꝙ eft ch ꝓpinqͥtate ⁊vicinita 
te ignoꝛantie / ⁊ cũ ociofitate intellectus 
voluntatis ⁊ memoꝛie. 


35 De camera S. . 


Oluntas eft virtuoſa.q̃rit᷑ qua 
lis võlüntas eft virtuoſa:dicẽ⸗ 


dũ eft/g eft illa q̃ a petis eft fe 

parata ⁊ ex vixtutibꝰẽ habitua 
ta. ¶ Uolutas in quali fine ꝗquieſcit: dice 
dũ eſt/ q i fummo fine p 008 m ſpeciẽ 
g. Et in ſuo ꝓpꝛio fine p pzima ſpeciẽ /tñ 
cũ appꝛopꝛiato fine eft ſibi inſtrumen 
16 0 Qualis yolitas eft maioꝛ? Rñden 
dũ eſt / q; af mad haber maius amare / 
⁊ maioꝛẽ amantem /⁊ maius amabile /⁊ 
etiã q̃ hz maioꝛẽ habitũ virtutis/bonita 
tis 76, ¶ Ueluntas an babet maize vir 


tute? dicẽdũ eft / ꝙ eft tic qh diligit ma- 
loꝛem virtutẽ. ¶ UNolũtas q habet ma- 
toze quietẽ? dicendũ eft / q eft tũc qñ dili 
gitunaioꝛem amatũ cum maioꝛt amare. 
¶ Uolũtas qi cit maioꝛ: dicẽdũ eſt/q é 
qn hʒ maius amare in fine ⁊ in virtute. 


* De camera S. J. | 


sey Uerit qualis voluntas eft Trigeſi 
vera. Et reſpõdendũ eftyp maſcdða c 
Jeſt iliaã hz ſua coꝛtelatiua mera / qu 
A verszxerà bonitate/magni eſt. S. J. 
(  tuidin€ adden in qua 
li fine qᷣeſcit?dicẽdũ ẽ/ꝙ i fine ꝑfẽctõ t ve 
ro. ¶ Eq utosvolũtatiq̃lis dice dũ Eq ẽ 
talis Gia ſunt ſua coꝛrelatiua aſſituata 
et ghabituata. a Ceritas ybi ¢ amabilis? 
dicenduz eſt /ꝙ effin amabrittate/q eft 
ꝓpꝛia palo voluntatis.¶ Nolũtas vbi 
et cqualisꝛ dicẽqũ eſt / ꝙ t in ſuis coꝛre 
latiuis 2 in correlauiuis cqualitatis. 
¶ Uoluntas vbi quieſcit?dicẽdũ e /ꝙ eft 
in (uo fine /⁊ in fine voluntatis. 


33 De camera G. R. 


| 
| 
| 
| 


5 


8 Ohuntas cft gloꝛioſg. Que 9 
Fqualis volutae eſt glo- Trigeſi⸗ 
fq riofazdicendé eſt/ꝙ eft il- Materia. 


SUliag haber coꝛreistiua ex camera / q 
gloꝛiã habituata. ¶ inis eſt S 
. voluntatis qualis eſt:dicẽ⸗ f 
di eſt/ꝙ ſuus finis eft bonus. Minoꝛi ö 
tas voluntatis qualis eſt: dicẽdũ eſt / 
eſt talis quale eſt minꝰ velle habituatũ 
de minoꝛi veritate ⁊ gloꝛia.¶ Uoluntas 
5 eft vera? ⁊ rñdendũ eſt /qꝙ eft ꝑ mo⸗ 
ũ quẽ hʒ in diligedo veritate.q Uolun 
tas quo quieſcit in fine? dicẽdũ eſt / eft 
per modi qué hʒ in diligẽdo verũ ⁊ glo 
rioſum finez. ¶ Uolũtas quo fe ꝓlongat 
a minoꝛitate? dicẽdũ eft/~ p mods obie 
ctandi amatũ / maioꝛẽ verũ ⁊ gloꝛioſum. | 
¶ Uolũtae cũ quo eft gloꝛioſa? et rñden 
dũ eſt /ꝙ eft cũ ſuis coꝛrelatiuis ex glo⸗ 
ria habituatis. ¶ Uolitas ch quo quiez 
fit? Et eft rndendũ © cũ yolente ⁊ voli 
biltitrinfeco:z cũ velle ponit volibilita⸗ 
tes ꝑegrinas ĩ fio ꝓpꝛio volibili. ¶ Uo 
lũtas cu qͥ eft ĩ mingitate? dicẽdũ eft ꝙ 
ci minoꝛi velle ⁊ cũ minoꝛi bonitate ⁊c. b 


37 Decamera h. J. 


res Irtus eft vera. Querit᷑ qua 


2 
70 


do eſt veraęa dicendũ eſt/q: Trigeſi⸗ 
4 eſt tic quãdo cauſat veras maquar = 
vixtutes. ¶ Uirtus quando ta camera 

eſt maioꝛ? ⁊ eft dicenquʒ / ꝙ q̃ eft B. J. 


tic eft quãdo cauſat maioꝛes virtutes. 

n Urrtus quande ett equalis2dicédum 
1 eſt / ꝙ tunc eft quãdo cauſat virtuoſum 
.  intelligere/recolere z amare. ¶ Uirtus 

, vbi eft vera? Refpondendé eſt / in veri 
1 tate extra quã no poteſt eſſe vera. ¶ Uir 
tus vbi eft maioꝛ? dicẽdum eſt/qꝙ eft daãʒ 
in ſubſtantia q; in accidente. ¶ Uirtus 
ybi eft equalis? dicẽdũ eſt / ꝙ eſt in ſuis 
coꝛrelatiuis ſubſtantialibus q̃ de equa⸗ 


litate ſunt habituata. 
Ir De camera H. K. 
igeſi⸗ tT Irtus eft gloꝛioſa. Querit᷑ 
8 — duando eff So lol dice 


dum eſt / ꝙ eft tune quãdo 
. 10 ſuis e gloꝛia 
b eſt un pꝛeſſa.¶ Sloꝛug qua 
do eft knie bicen um ẽ 
@ eft tune quando habet matus glotia⸗ 
ri. ¶ Uirtus quando eft; equalis:dicẽdũ 
eſt / eft tunc quando cauſat equaliter 
intelligere / recolere z amare. (| 
quomodo eft virtuoſa? Reſpondendum 
eſt / ꝙ eft per modum qué habet induen 


quomodo eft matoz2dicendu3 eſt q eft 
per modũ quem habet in cauſando ma 
ioꝛem actum ir quomod eſt mi 
noꝛ? dicendum eſt/ꝙ è per Moda quem 
habet in cauſando minoꝛem actũ. ¶ Uir 
tus cum quo eft gloꝛioſa? et eft reipoi= 

ini /ꝙ cum gloꝛia ex qua ẽ habi⸗ 
tuata.¶ z aioꝛitas cum quo eft gloꝛio⸗ 
92 geſpondendũ eſt / ꝙ cum maioꝛi actu 
gloue. ¶ Minoꝛitas cum quo eft gloꝛio 
ſa: dicendũ eſt ꝙ eft cum minoꝛi actu fiz 
bi appꝛopꝛiato / ex gloua habituato. 


— 0 


ws 


3 De camera J. R. 
Trigeſi⸗ 2 oy Exitas eſt glioſa grit vbi 

N giowiofa2€t ẽ rñdẽdu 
naſerta N welt i ſuis correlatinis i 


gloria 9 flue ae 
tuatis. ( Ueritas wb e 

equalis: Rñdẽ du è ꝙ in 
= ne patnee ae que 
inime pot hte equalitateʒ. ¶ Ueritas 
vbi eft minoꝛ? Rñdedũ ẽ/ꝙ eft in minozi 
— ⁊ actu. Ger: uõ eft gloꝛio⸗ 
az et eſt rñdẽdũ q; per in uez hz in 
caufando verũ ⁊ gloꝛioſum actũ.i 
tas quo € equalis? Reſpondẽdũ eſt/q; ẽ 
ꝑ mouz qué habet in ſuis cozrelatinis 
ſubſtãtialiter equalibꝰ. ¶ Nolũtas quo 
eft minoꝛꝛ? Reſpondendũ eft/e eft p mo 
dum quem habet in cauſando minoʒem 


* 


De multiplicatione quarte figure. 


do ſua coꝛrelatiua de virtũte.¶ Sloꝛia 


palis De multiplicatio⸗ 


Fo. xxvj. 


actum. ¶ Uexitas ci. quo eft gloꝛioſa:di 
cendum eft/q ẽſt cũ quiete quam habet 
in gloꝛia ⁊ ĩ ſuis cotrelatiuis.¶ Uexruas 
cum quo ẽ equalis? et eft reſpondenduʒ 
ꝙ ci equalitate ſuoꝝ coꝛrelãtiuotum et 
ſuoꝛum habituũ. ¶ Geritas c quo € mi⸗ 
noꝛ? dicendum eſt / ꝙ cum accidente ſi⸗ 
cut eſt maioꝛ cum ſubſtantia. 
¶ Dixunus de euacuatione tertie fic 
gure / ⁊ ſicut euacuauimus ipſam cũ ꝓ⸗ 
poſitionibus ⁊ queſtionibꝰ in ipſa nora: 
tis:fic pot artiſta uius artis euacuare 
cameras p oës ppolitiones ⁊ qones iple 
catas in cameris de quibꝰ no ſum locus 
tus rone ꝓlixitai qua euitare volumꝰ. 
Na quelibet camera h). xij. ꝓpoſitiòes 
⁊ Æxliij. queſtiones. ¶ Uterus diximus 
ꝙ quelibet camera eft generalis ad qo= 
nes particulares:videlʒ ad queſtionem 
factam de deo / de angelo ⁊c. ¶ Ulterius 
dicimus ꝙ qui bene iciret doctrinã qua 
dedim? in iſta iertia figura/p totã qͥdeʒ 
artefgeneraliter ſciret pzacticare, 


¶ Finis ſexte part pᷣncipalis huiꝰoꝑis. 
Septima pars pꝛinci⸗ 


Coclufio, 


nequarte figure. Tai se 
Septime 


9 —— Igurã qui⸗ partis pn 


SN dem iſtam quings cipalis. Ru 


——— 14 
. 


— 


ad eandé cõcluſio⸗ mM 
nẽ.¶ Scto ad in- AM 
lueniendum plura 
media cuʒ quibus 
fiunt ↄcluſiões ſyl 


vu, 


modis tractabimꝰ bꝛica. . [- 
Numo multiꝑlicã . eee 
do plures ratioes vn me 


logizãdo. ¶ Tertio modo tractabimus 2/1 22 vtiw 


de ꝓpoſitionibꝰ maioꝛibus ⁊ minoꝛibꝰ. 
Quart? modus eſt de cognitiõe fallacia - 


faces, 


rũ. ¶ Quint? modus ẽ/quõ ꝑ iſtã fciam 
faciliter̃ ãqdiſcunt᷑ alie dete L yerioti mo? gt f. 4 


do. Et pꝛius de pmo modo dicendũ eft. 


De multiplicatione plurium 


ratio num. ae 
N tabula dak exẽplũ de colũ⸗ De multi 
Gert e quẽ modũ dant᷑.xx. plicatiõe 


rõnes ad eadem cõcluſionem. pluriũ ra⸗ 


quando q̃rit᷑ vtrum modus fit tionum. 
etermus ne quarta figuG- 
ra incamera facta de b. c. d.⁊ in camera 
b. c. e. yſq; ad * * 


ewe P 


e 


Septima pars 


cameris factis:fal3 b.c.e.⁊ h.. f. vſq; ad 
cameram b.t. R. Poſſunt igit᷑ fieri vigin 
ti ratiões in qualibet cãmera.Et fic tot 
vicibus voluendo circulos vſq; quo ſint 
octuagintaquattuoꝛ colũne in tabula. 
Sz de iſta materia in tabula quarte 
igure dicta eſt. Uleert? fit multiplica 
tio de camera i camer/ſicut de camera 
c. d.e.⁊ camera c. d. f.⁊ camera d. e. f. ⁊ ca 
mera d. e. g. ſic fe hñt ficut camera c.d.e. 
⁊ ſic de alijs ſuo mo vſq; ad camera h .i. 
R. Euſic de multiplicatioibus p reuolu⸗ 
tiones circuloꝛum. t iſta multiꝑlicatio 
eſtiquia vnum peinctpium abitug= 
tũ ⁊ ee cũ alto principio ⁊ cuz 
ꝓpꝛijs paſſionibꝰ⁊ appꝛopꝛiatis. ¶ Ulte 
iꝰeſt quarta multiplicatio. Quar 
figura continet in fe tertiam figuram fi 
cut camera b.c. d. continet in textia figu 
ra cameram b.c.⁊ camerã c. d.ſimiliter 
camera c. d. e.cõtinet in tertia figura ca 
meramc. d. ⁊ cameraʒ d. e.⁊ fic de alijs 
ſuo modo in iſtis quattuoꝛ modis confiz 
ſtit multiplicatio. 


De inuentione medioꝛum. 


5 N camera b. c.d. Et ſic de 
De inuen alijs ſuo modo cõſiſtit c. in 
tione me⸗ A circulo mediocri:eo qꝛ exi⸗ 
cloꝛum. ſtit inter b. ⁊ d. Et qꝛ c. con 


iungitur cum b. ⁊ cum d.p 
——— aliquas pofitiones: ſcilicet 
habituationes ⁊ ſituationes exiſtentes 
inter ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum. Et cB axti⸗ 
ſta vult medium /ſemꝑ inueſtiget in me 
dio circuli.Qam ſicut animali competit 
ftare mẽſur̃ãtiũe z diunctiue inter fitb= 
ſtantiam ⁊ homing quando concluditur 
ꝙ homo eft ſubſtãtia:ſiclittera que eft 
in medio circuli / debet ſtare inter litte⸗ 
ram exiſtẽtem in ſuperioꝛi circulo ⁊ lit 
ters que eſt in inferioꝛi circulo / ſicut qi 
_ arguit ſic. Omne c. eſt b ⁊ omne d. eſt c. 
ergo omne d ẽſt d. bt neceſſariũ 
eſt per ou age contecturas ⁊ paſſiones 
@ ani mal fit ſubſtantia ⁊ homo fit ani⸗ 
mal :ſic artiſta unis artis debet conie⸗ 
cturare per ea que b.⁊ c. fignificant vi⸗ 
delicet ſua kune Peer ſubalternata.ſicut 
p. que ſonat ſiue ſignificat Bonitatem / 
Differentian ⁊ vtrum . Et c. ſignificat 
Magnitudinem / Concoꝛdantiã et quid 
Et. d. fignificat Durationem Contra⸗ 
rietatem ⁊ de quo. Et in inn ſonare ſiue 
ſignificare / cõſiſtunt diffinitiones prin= 
d ipioꝛum ⁊ ſpecies regularum cum quiz 
dus artiſta debet comecturare medium 


* 


Ar % 7 10 7 * 7 nile 

e ahi res 
ov 0 0-69- o C. (L. h- mull .c 
> Ae c 44. . Aol fl. 


cum littera ſuperioꝛĩ ⁊ cum littera tafe 
rioꝛi ſuo modo. ¶ Et in ifto paſſu intelle 
ctus facit ſcientiam de vniuerſali affir⸗ 1 
matiua/⁊ vniuerſali negatiua /⁊ parti⸗ . 
culari affirmatiua /⁊ particularinegati 
uaꝝ et de inſtantijs ⁊ demonſtratione ⁊ 
manuductione:⁊ etiaʒ de poſſibili ⁊ m= 
poſſibili. ¶ De iſtis quinq; modis habi 
tuat fe intellẽctũs. ⁊ Hoc : 
dicitur:omne c. eſt d.z omne b.eft c. con⸗ 
cedatur diſtinguendo. Sicut magnitu⸗ 
do que eft bona per bonĩtãtẽm/⁊ doni⸗ 
tas magna per magnitudinem.Et boni 
tas que habet magna cozreletina p ſe⸗ 
cundam ſpeciem c. ſignificata /⁊ magni⸗ 
tudo que habet bonã coꝛrelatiua ꝑ bo⸗ 
nitatem per ſecundam ſpeciem c. ſignifi 
caꝗta. ⁊ ſic de magnitudine et duratione 
ſuo modo. ¶ Ulterius quando dicit᷑.om̃e 
c: eſt b.z omne det c Uf vniuerſa © 
lis affirmatiua ⁊ vniuerſalis negatiua: 
⁊ hoc ratione differentie in b. ſubalter⸗ 
nata. ⁊ in d. cõtrarietas eft ſubalterna: 
et ſicut qñ dicitur. nullus lapis eft gni- 
mal / omnis homo eft animalsergo nul⸗ 
lus homo eft lapis. Ratio enim hui eſt / 
lapis em non habet ſenſuʒ ⁊c. ¶ Qmne 
animal eft fubftatia/quidam homo ett 
ey pee ee oa eft bys 
tia.et . c.eft b. quoddam d. eſt c. cn 
ergo quoddam Ge b-Ratic er eft/ 

uia contrarietas que eft fubalterna in 

non poteſt effe concoꝛdãtia gq eft ſub⸗ 
alternata in c. neq; magna malicia poſ⸗ 
fet eſſe magna bonitas. quia fi fic / effet 
quidem ponere oppoſitũ in obiecto:qð 
eft impoſſibile ⁊ contra coꝛrelatiua ſecũ 
de ſpeciei regule c. Et cum 1 nul 
lum animal eft lapis/quiéamn oeft 
animal/ergo quidaʒhomo ns eft lapis. 
Bian e 8 c. eſt b. quod Ev 

m̃ q.eſt c.erge quoddam d. non eft b. 

et ratio huius eft fue modo /m hoc qd 
dicth eft in tertio ſyllogiſmo /in quo cõ⸗ 
cluditur particularis affirmatiua. 
¶ Per hoc quod dictum eft in quattuoꝛ 
modis fyllogizandt cognoſcit intellectꝰ 
inſtantias neceſſarias/negãdo ꝙ omne 
c. non eft d. nec omne d. eſt c Et etiam co 
gnoſcit poſſibilitates ⁊ impoſſibilitates 
Sicut potas creata que no poteft effe 
magnitudo creata ratione differentie / 
que ponit ꝙ quodlibet pꝛincipium ſit ꝑ 
ſe:ſed ponit poſſibile ꝙ bonitas de mã⸗ 
gnitudine fit habituata. ¶ Ulterius cos 


ofcit demonſtrationes per pꝛimã f 
fem regule g. 2 manuduchongg ſcdam g 
ſpeciem regule g. ⁊ hoc figuratum eft in ü 
omnibus cãmeris tertie figure in quid 


=. 


Li 


eft g. ¶ Ulterius inuenit᷑ medium ↄtra⸗ 
bendospidels qn pᷣtincipiũ qd eff omni: 
no generale /ↄtrahit᷑ ad pꝛinciꝑiũ quod 
no eft oino generale dine 
i cut differentia q eft pꝛincipiũ genera: 
T u unũ ſiue oĩno gñalẽ / Iit᷑ ad differen 
tias que eft inter fenfuale et fenfuale/q 
Sy non ſunt generaliſſime neq; ſpecialiſſi⸗ 
me. Ai q contraꝑuntur ad ſpecialiſſi⸗ 
W mas liue omuno ſpeciales ſicut ad iſtud 
I animal vel ad iftam plantã aut ad iſtuʒ 
lapidem indiuiduo ex ipſis differentijs 
T conſtitute / ſubſtantialiter ⁊ etiã accidẽ⸗ 
S ealiter p pꝛopꝛiam quãtitatẽ /qualitatẽ 
T F c. etiã ipo indiuiduo in ꝓpꝛia ſpecie po 
O ſicottunc ip e differentie unt media m: 
ter puneipium generafiüfimüm z Ipecta 
ü liſſimum. Et ſicut dictũ eft de differen⸗ 
tia: ita poteſt dict de bonitate ⁊c.Soni⸗ 
tas cin eft pꝛincipium omnino genera⸗ 
le fiue generaliſſimũ.⁊ quando contra⸗ 
hitur ad magnitudineʒ ⁊c.tunc non eft 
5 be generaliſſimũ neq; ſpecialiſ 
aren, Sed auido otrabitur bonitas 
magna ad iftud concretum de ipſa bo⸗ 
nitate magna conſtitutum quo ad ſuaʒ 
foꝛmam ⁊ ſuã materiã /⁊ etiam quo ad 
ſuam quãtitatẽ ⁊ qualitateʒ ⁊c. quod fit 
in a cie poſitum / vt ſub ipſa ſit 
indiuiduatũ:tunc bonitas magna q non 
eft generaliſſima neq; ſpecialiſſima / eſt 
medium e inter abſtr a 
cretum faptens naturd extremoꝛuʒ. per 
quam naturam poteſt artiſta inuenire 
medium exiſtès naturaliter inter pꝛo⸗ 
oſitionẽ maioꝛem ⁊ minoꝛem:⁊ per ta 
e medium fiunt demõſtrationes ex pꝛi⸗ 
mis ⁊ veris neceſſarũjs pꝛincipiſa cũ qui 
bus nulla inſtantia imuenitur.¶ Ulteriꝰ 
inuenit᷑ mediũ per pꝛopꝛiam litterãm̃ 
pꝛopꝛiuʒ circulũ.videlicet per f. que 
ignificat medium ⁊ per circulum me⸗ 
diocrem ſicut ponere f. ſub b.⁊ ſuper c. 
que eft inferius/ o per b. 
bet bonitatẽ ⁊ differẽtiã/⁊ per c magni⸗ 
tudinem ⁊ concoꝛdantiam.Et ſic conſi⸗ 
ſtunt inter b. ⁊ c. ratione cuius c.tranſit 
ad b.per medium /ſicut quando dicitux 
omne f. eſt b.⁊ omne c.eſt f. ergo omne c. 
eft b. ſʒ hoc quo ad genus medij im̃. Et 
ſicut diximus in camera b. f.c. ita pot 
ci in camera c. f. d. 2 in camera .f. e.⁊c̃. 
@ Per hoc qd dictũ eſt de medio / põt ar 
tiſta ha materia valde generale ad 


De multiplicatione quarte figure. fo. xxvil. 4 


Robatio eft genꝰ:⁊ fue ſpe 
cies ſunt per demonſtra⸗ 
tionem pꝛopter quid / ⁊ ꝑ 

demonſtrationem equipa 

5 rantie:⁊ per qꝛ diuiſe:⁊ ꝑ 

= iſtum ſyllogiſmuz ꝓponi⸗ 
mus dare exemplũ.¶ Omne animal eft 
fubftatia:omnis homo eff animal: 
omnis homo eft ſubſtãtia. t pꝛimo p= 
babimus matozé:dcinde minotem.¶ Et 
pꝛimo per demõſtrationem ꝓpter quid 
animal eft ↄſtitutũ ex ſenſuali ⁊ ſenſua 

li / eo qꝛ eſt elementatum / vegetatum ⁊ 

ſenſatũ ⁊ imaginatuʒ.¶ Et fic ſequitur 

ꝙ fit ſubſtantia /eo qz de partibꝰſubſtã⸗ 
tialibus eft cõpoſitũ. Et qꝛ ſubſiãtia eft 

ſuperius /⁊ animal inferius:aĩal quid 
habet cauſas ſuperioꝛes: videlicet for: 
mam ⁊ materiam ex quibus eſt cõſtitu⸗ 
tum: fue partes ſunt inferioꝛes /eo qꝛ 
ſunt cauſate a forms et a materia que 
ſunt pᷣncipia generalia.¶ Et fic vere cõ⸗ 

5 ppter . — — 

antia. ¶ Der demaſtrationẽ eqͥparãtie 
pbat fic. Seneralis foꝛma et generalis 
materia equaliter ſunt cauſe pᷣmitiue. 

Et hoc p3 per pꝛimã ſpeciẽ regule d. ⁊ qꝛ 

animal eft cauſatuʒ ex ſua ꝓpꝛia forma 

⁊ materia diſcurſis per elementatiuã / 

vegetatiuam ⁊c.ſunt equalia pꝛincipia 
ipſius animalis ratione cuius ſequitur 

ꝙ animal fit ſubſtantia cõſtituta ex ſua 

Dpria forma ⁊ materia /q̃ equaliter de⸗ 

ſcendunt ab equalibus pꝛincipijs gene⸗ 

raliſſimis.ſ.a prima foꝛma za pᷣma ma 
teria:⁊ hoc pt3 per ſcdam ſpeciẽ regule 

d. ⁊ per pꝛimã e.⁊ per regulam b. ¶ Per 

Demoftrationé 95 ꝓbat᷑ ſic. animal eſt:⁊ 

quia eſt / ſue quide3 cauſe ſunt:videlicet 

foꝛma ⁊ materia ex quibus eſt / ſine qui 
bus eſſe n poteft.z qꝛ forma ⁊ materia 
conſtituunt ſubſtantiam / vere ſequitur 

q animal eft ſubſtantia. ¶ Modo inten 

dimus ꝓbare minoꝛem per eafdes tres 

fpecies.Ce primo propter quid/aiiando 
embꝛio eff coftitutus in matriceser ele⸗ 
mentatiua / vegetatiua ⁊c.⁊ ipfo linea⸗ 
to:z membꝛis humanis foꝛmãto:⁊ quã⸗ 
do aia rationalis q̃ eft ſubſtãtis in ipſuʒ 
embꝛionẽ / eſt introducta tunc de ſeipſa 

2 partibus ſuis inferioꝛibus conſtituit 

hominem:⁊ fic animal quod eft embꝛio / 
tranſmutatur in hominem per ſpetiem 

humanam in qua eſt poſitus cum omni 
bus ſuis partibus coeſſentialibus. ¶ Et 
fic fequitur ꝙ anima eft cauſa quare ho 
mo eft ſubſtantià:⁊ hoc 55 prima ſpecieʒ 
an⸗ 

10 


regule c. clarum eft. ¶ Per equi 
tiam pꝛobo lte Amun ratienene 8 1 Babet 


Modus 
ꝓbandi. 


raff 
yey 


od 
nowy 
ge att ſhn 


fe AI 


J. 
＋ 64 perata 


Per Jm 


‘aie 
ny 


ie 


fer quia 


partes coeſſentiales equales /videlicet 
intellectum / voluntatem ⁊ memoꝛiam: 
2 per conſequẽs embꝛio qͥ equaliter eft 
cõtitutꝰ ex elemẽtatiua / vegetatiua ⁊c. 
⁊ quia ſua pꝛincipia ſunt ſubſtantialia / 
equatiter ett totus homo per ſua pꝛinci 
pia ſubſtantialia coniuncta aie rationa 
li cũ coꝛpoꝛe hoĩs. Et hoc ꝑ regulas b. c. 
d.e.clarueſt ꝙ homo eſt ammal.¶ per: 
demõſtratione / qt ꝓbat᷑ ſic. ſoꝛtes eit/qz 
aial ae quo ſoꝛtes eſſe no porett ype 
bara elt minoꝛ per tres ſpecies ſupꝛãdi 
¢ctas/p quay duas Ipeacs:yidel3 ꝓpter 
quid ⁊ p equiparantiã fiunt ↄcluſiones 
otiſſime:nõ qũt per quia:cũ in plus fe 
beat cauſa i effectus. ¶ All 2 
cut dedimus exẽpłũ de hoie ꝙ ſit ſubſtã 
tia ꝑ aial / ſic pot dici de bꝛuto / de plan: 
ta ⁊ de lapidè. Et lic Autellectꝰ facit ſciẽ 
tiam pbado maioꝛẽ ⁊ minoꝛeʒ p artem 
iſtam / cũ qua intellectus ett diipᷣoſitꝰ ad 
oẽs cõcluſiones / yt ptʒ ꝑ b qd dictũ eft. 


De cognitione fallaciarũ. 


Juerſitas medij eft genus 

fallaciaruz:⁊ qꝛ f.ſignificat 
mediũ. . que in medio cir⸗ 
culo eft inſtrumentũ ad in⸗ 
ueniẽdũ ⁊ ad cognoicedum 
fallacias/ponendo z voluendo ſub litte 
risq (unt in ſuper᷑ĩoꝛi circulo / ponendo 
ſuꝑ lr̃as q ſunt in inferioꝛi / cõponẽdo ca 
meras:ſicut ponere f.ſub b. ſuꝑ c.reſpi⸗ 
ciendo quo fe haber b.c.in fallacijs cum 
f. 2 erden lieg nd f. ⁊c. multi 
plicando reuolutiòes / tũc apparebit va 
riatio medij in quo peccat. E ( 
bimus exemplũ in fallacijs. 


De fallacia equiuocationis. 


N pat 24 eiuſ 
f — Bai dé nois diuerſa ſignificatio 
dds hee I que ꝓuenit ex eo ꝙ vnũ no 
is qq e: 7 men plura diuerſa ſignifi⸗ 

0 cat. Aralogil⸗ 

mus ſic. Omnis canis eft latrabilis/ce- 
leſte ſydus eft canis:ergo celeſte ſydus 
eft latrabile. t aſſignamꝰ ifta cameraʒ 
b. f. c. Per b.intelligimꝰ differentiaʒ in⸗ 
ter coꝛpᷣũs Siatt 7 coꝛpus inanimatum. 
Per f. intelligimꝰ ꝙ coꝛpꝰ aĩatũ ⁊ inant 
matũ nõ cõiungunt᷑ rõne eiuſdẽ ſpeciei. 
er cintelligimus ꝙ coꝛpus giatu3 ha 
bet cocrelatiua ſenſtbilia /⁊ inanimatũ 
no habet ſenſibilia coꝛrelatiua.⁊ fie ar⸗ 
tifta cognoſcit p qué modũ peccat redu⸗ 


r 


Fallacia We 


Septima pars. 


LAN 


cendo ad impoſſibile:ratione cuiꝰ cogni 
tiõis cognoſcit intellect? / ꝙ logic? coꝛaʒ 
naturali Rare nõ põt /⁊ maxime per ar 
tem iſtam reducedo ad impoſſibile/ſi⸗ 
cut ſydus / qð eft ens in quo eft impoſſi⸗ 
bile g fit de gñe a natura latrabilitag. 
oe camera g. f.e.⁊ ſic de alijs /co 
gnolcit in q pectat paralogiſmus. Quo⸗ 
niam iſte canis qͥ eft de elemẽtatiua/ ve 
getatiua ⁊ ſenſitiua /ꝑ ſecũdã ſpeciè re⸗ 
gule d.pot latrare:ſed tydus ſi non ha⸗ 
bet talia pꝛiucipia coꝛrẽlatiua / non pot 
latrare: quia no eft conſtitutuʒ de ipſis 
pꝛincipijs. Et hoc patet per iecunda ſpe 
ciem regule d. ⁊ per pꝛimã c. ⁊ etiaʒ per 
ſcalam medij. 


De amphibologia. 4 


Mphibolog ia /eſt deceptio 


5 | Puchiens ck eo ꝙ vna oꝛa⸗ amen 
7 tio penitꝰ ead plura ſigui loSia q 
ficat:⁊ format tic parslogif 
mus. Quicdq eft Ariftore= 
lis / poſſidẽt᷑ a dtele. 


ſz iſte liber eft Ariſtotelis:g poſſidet᷑ ab 
Arittorele. Ilta fallacia aflignam? qi 1 h 
iſtã camera d.t.D. Per d.cognofamus @ J - 
ſua tertia (pes ſignificat ꝙ iſte liber no 
eft poſſeſſus ab Ariſtotelc / cũ nõ fit pot 
ſeſſus niſi ꝑ hoiem ↄiunctũ cũ eleinẽtati 
ua / vegetatiua / ſenſitiua / imaginatiua / 
⁊ ratiocinatius: vt ptʒ ꝑ ſcdᷣam ſpeciè re 
gule d. Sed f.figmficat media menſu⸗ 
Tationis/coniunctionis/z continustiòis 
in ſubiecto i quo eft. ficat / q 
liber qui in iſto nunc eſt / no elt poſſeſſus 
ab Ariſtotele / eo ꝙ moꝛtuus et. Et hoc 
ideʒ pot cognoſci per ca 


Quoniã b.ponit differentiã inter homi 
nẽ moꝛtuũ ⁊ viuũ. Et f. ponit coniunctio 
né inter ſenſuale ⁊ intellectuale in moꝛ⸗ 
tuo homine.nõ g. qð ponit appꝛopꝛiatio 
nem / videlicet:ꝙ Ariſtoteles fecit tales 
libꝛum ſicutiſtum /ſed pꝛopꝛie nod poſſi⸗ 
detur ab Ariſtotele / eo qꝛ moztuus eft. 


‘ 


bfa 


De fallacia cõpoſitionis. 


Allacia cõpoſitionis /eſt de Fallacis 
ceptio ꝓuèniens ex poten: cõpoſitio 
tisli multiplicitate àlicure nis qd e2 
otationis / cuius dictiones 
5 diuerſi mode poſſunt cõpo⸗ 
ni adinuicem. Et foꝛmat᷑ fic paralogiſ⸗ 
mus. Quggꝗcũcq; eft ꝑoſſibile eſſe albuzʒ / 
poſſibilẽ eff ꝙ ip; ſũm fit album: fed ni⸗ 
grum poſſibile eft eſſe album: ergo poſſi 
bile eft ꝙ nigrum fit album. et aſſigna 


J 


if 


th 


70 


ccentꝰ qd 


¢- 


Fallacia 


4 
' 
ö 


De multiplicatione quarte figure. fo. xxviij. 


mus iſtam cameraʒ d. f. e. Per d. intelli 
gimus contrarietatẽ. Per f.intelligimꝰ 
ꝙ album ⁊ nigrum nõ cõſiſtunt cõiũgẽ⸗ 
do mediũ extremitatũ in coloꝛe. Per e. 
intelligunus q polſibile eft hoc 

fm ſua pꝛincipiã ex quibus eſt: yt patet 
per ſpeciem pꝛimam regule e. ¶ Cõclu⸗ 
ditur ergo ꝙ impoſſibile eſt ꝙ Albuz fit 
Abc Cer camera a.f-b.cccognolct- 
tur deceptio. Per g. ſignificãtũ ett ꝙ ha 
bituatus de albedine ppze/habituat? 
nõ pot eẽ de nigredine. Per f. cognoſcit᷑ 
ꝙ albedo ⁊ nigredo non fe coniumgunt / 
nec fe menſurant / neq; etiã conſtituunt 
medi extremitatum continuuʒ:quia ft 
ſic / eſſet dare obiectuz in en 
h. cognoſcimus ꝙ habituatus de albedi 
ne in iſto nunc:ſicut iſte pannus albus / 


poſſibile eft ꝙ fit habituatꝰ in alio nue 


futuro de nigredine. 


De fallacia diuiſionis. 


Allacia diuiſionis / eſt dece 
the pucntesex potentiali 
multiplicitate alicui' oꝛa⸗ 

tiõis cut? oꝛationes adinui 

em poſſunt diuidi. Et foꝛ⸗ 

— nat ſicparalogiimus. Om 

ne gial eft ronale aui ixxstionale:ſʒ now 

one aial eft rationsle/ergo omne ant 
mal eft rr auonale.¶ Ad iſtã deceptio⸗ 
nemyiſtaz camera applicamꝰc. f. g. Per 

c. cognoſcimus ꝙ quando vna dictio ẽ 

in vo fubiecto/cuin concoꝛdantia coꝛre 

latiuoꝝ ſubiecti / per ſecundã ⁊ ter tiam 
ſpeciem regule ¢.icquitur vnũ ſignifica⸗ 
tu. Sed gh pont in ↄtrario fine relati⸗ 
vis ſubtẽctti / variat᷑ diuidendo ſignifica⸗ 
tũ:vt patet per ſchlam b. c. in ſeda figu⸗ 

e cognolcun’y entia ratiõale.ſ. 

2 irrationale/no func cõtuncta:neq; me 

ſurant fe in eadẽ ſpecie per mediuʒ cõti 


nuuz. Per g. cognoſcimꝰ ꝙ enu rations 
li ꝓpꝛiũ eft riſidiſitas /nõ autẽ irratio⸗ 


nali. Nex comers e.f.i,zc.cognofaét dece 
ptio. Per c.f.vt.S.dictd eft. Per i.cogno 
icimus ꝙ veritas no ponit in vero/ꝙ di⸗ 


uerſa fint idem:neq; equalitas ponit ꝙ 


ſint equales in ſpecie:neq; in eodeʒ loco 


ad inuicem. 


De fallacia accentus. 

b Allacis accẽtꝰ /eſt deceptio 
puenies ex eo ꝙ liqua di⸗ 
ö 


da diuerſa ſignificat. Et for 
me fic pavalogiinio, Ola 


ctio diuerſimode ꝓnuncia- 


populus eſt arboꝛ:ſʒ aliqua gens eſt £9 
pulus: ergo aliqua gens eft arbor. Ad 
iſtam deceptione applicamꝰ camera b. 
f. c. Per b. intelligimus differentiã inter 
vnũ accentum ⁊ auũ accentũ. aper f. con 
iunctionem ⁊ menfurattone.z per c.con 
coꝛdant ad ynum ſignificatũ $m vocem. 
‘Populus ci prima fyllaba lõga ſignifi 
cat Ar boꝛem: cum bꝛeui gentez. ¶ Per 
camera; b.f. R. ⁊c.cognoſcitur veceptio. 
Nam contrarietas eſt inter fyllaba lon 
gam ⁊ bꝛeuem. Per f.ntelligitur ꝙ non 
coniunguntur nec menfurant fic in vo⸗ 
ce quando intelligit᷑ de arboꝛe / ſicut de 
gete. Per RK. intelliguntur modi accen= 
tuandi)q; non ꝓducit ſimile ſignificatũ 
cum mixtione ſiyllsbarum. 


De fallacia figure dictionis. 


ergo hodie vides albũ . ¶ Ad iti pa 
Tosifmuim applicamus cameram b. f.g. 
Per b. intelligimꝰ differentis3 inter qd 
⁊ quale. Per f. ꝙ non fe coniungũt / neq; 
ſe menſurant ad idem obiectum in vno / 
poſtq; diuerſa ſunt. Per g.intelligun? 
ꝙ propre quid requirit ſuum ſignifica⸗ 


tuin / ⁊ quale ſimiliter:ſed in appꝛopꝛia 


tione in qua pꝛincipium nõ quieſcit / cõ⸗ 
ſiſtit deceptio. Per cameram d. f. h. co⸗ 
gnoſcitur deceptio. Per d.cognoſcũtur 


contrarij fines / eo quia quicquid muta⸗ 


tur in quale. Et ꝑ f. cognoſcit᷑ pꝛiuatio 
continuitatis inter nic pꝛeteritũ /⁊ nũc 
pꝛeſens. per h. cognoſcitùr /⁊ per quar 
tã ſpeciein regule c.⁊ per pꝛimã d.ynaz 


ſignificationem habet per quid /⁊ alias 
per quale:eo quia quid / dicit ſubſtãtiã: 


quale vo accidens. : 


De fallacia extra dictio⸗ 
nem. 
— Allacie extra dictionem in 
bos differunt à fallacijs in 
8 dictione /pꝛimum motiunz 
tem extra 


eſt ſine cauſa apparente ex 
parte vocis. In fallacijs au 
dietionem ex parte rei. 


De fallacia accidentis. 
E ug 


N 
bf k 


5 


614 


140 


De falla⸗ 
cia extra 
dictionez. 


Septima pars 


We falla⸗ Allacia accidentis eſtdece 
cia accidẽ ptio ꝓueniẽs ex eo ꝙ aui⸗ 
tis. quid implr ineſtytriq; eo 


rum que aliqualiter p acct 
dens vnũ funt . Et format 
uc paraiogiſm'. 
U: 


coꝛiſcũ:ſed cotiſc é veniens:ergo cogño⸗ 

ſco veniété. ka deception? 
6 c. Ta b. fc. aſſignamꝰ . Per b.itelligun? dif 

‘ ferenud inter fenfibile ⁊ ſenſibile. nam 
vnus eft coꝛiſcus et alu? è veniès. Per f. 
cognolect᷑ ꝙ veniès ⁊ coꝛiſcus no ſunt in 
medio otinuo extremitatũ, Per c.itelli 
Sure ont pee eé ĩvia ſedes /⁊ ali°ho 
litveniés . ¶ per camera g. f. h. 
cognoſcitur deceptis . Per g.ĩtelligimꝰ 
ꝙ coꝛiſcus habet ſuũ pꝛopꝛiũ numerum 
⁊ alius ho veniẽs:ſimiliter qd nome eft 
ei appꝛopꝛiatũ eum deceptioe. Per f.co 
gnolcitur ꝙ coꝛiſcus nõ eft cõiunctũs cũ 
aliquo hoie veniẽte in vna ⁊ esdem mé 
fura. Per h cognoſcit᷑ ꝙ coꝛiſcus fedés 
non eſt in illo tempore qi eft veniens. 


ath 


De fallacia ſecunduʒ quid 


et ſimpliciter. 
De falla⸗ Allacia ſecũduʒ quid t fim 
cia ſecun⸗ pliciter eft deceptio pꝛoue⸗ 
dũ quid ⁊ niẽs ex eo ꝙ diciũ fecudum 


ſimplicit. 2 


jquid ſummmus ac fi effet di 
ctum ſimpliciter. Et foꝛma 


tur fic paralogifmus. Omnis homo cui 
meſt albedo / eſt albus:ſoꝛtes kaun 
4 uo ad Deere fortes eft albꝰ. ¶ Ad 
iſta deceptionem applicam? cameram 
rd c. f. i. Per quartã ipecié regule c. intel 
ligimꝰ ꝙ ethyops h3 albedinẽ in denti⸗ 
bus et in oculis ⁊ in vnguibus:⁊ in coꝛ⸗ 
pore nigredinẽ. per f. intelligimus q il 
la albedo non eft cõtinuata per totũ coz 
bee n i. intelligimus ꝙ eft albꝰ i vno 

oco ⁊ niger in alio. ¶ Amplius ꝑ came 
ra g. f. R. Per g.intelli c 
albꝰ in dentibꝰ: et appropriate qh con⸗ 
cludit᷑ falſe @ eft alb?. Per f. cognoſcit᷑ 
ꝙ ethyops eft ſubiectũ in quo ſunt plu⸗ 
tes quãtitates diſcreie. Sicut quanti⸗ 
tas de is:quãtitas pedis / dente exiſten 
te habituato de albedine ⁊ pede de ni⸗ 
gredine. Per R. itelligimꝰ ꝙ ethyope ẽ 
coloꝛatus tantum albedine in dente /et 
nigredine in coꝛpoꝛe. 


De fallacia ſecunduʒ igno 
rantiam elencbi. | 


Foes 


470 


FHlrimbus qund 


Allacia ſecijdũ ignotãtiam De falle 
elẽ hi / eſt dec : 
ex eò ꝙ nõ obferusnt᷑ ea q̃ dum igno 
ſunt neceſſaria ad diff ni⸗ rantis e 
ttionẽ eiechi.apᷣcipue ex pax chi. 
te Sdictidis.q Eft at elẽchꝰ iyVogtim? Elenchi 
Sdictidis qͥ qq; eſt yn’ Tyllogiim”™: quid itt 
duo. Nu quidé cit qi fyllogiimus aclu 

dit cotradictioné alicut” ppolitiors pa” 
date: ſicut ſi detur aliqd animal qd ¢ in⸗ 
cotxuptibile 2 procedatur fic. OQmne cõ⸗ 
politum ex cdtrarijs/€ pele dm 
ne animal eft huiꝰ:ergo animal eft coꝛ⸗ 
ruptibile. ft cõtradictoꝛia cõcluſio 
bꝛioꝛ ꝓpo eine cs Ga d 
mi cõſtituũt elenchũ. Quo ex — 
fyllogifmis ↄtradictoꝛie ↄcluditur:ſicut 
in pꝛedicto ſyllogiſmo cõᷣtraponat᷑ ali” 


talis ſyllogiſmus. Nulla eſt coꝛ⸗ 
ruptibile:aliqð ale bent ere ali 
qð ail no eft coꝛruptibile. ¶ Me rone 
igit᷑ clenchi eſt ſyllogiſmus z .ontradi= 
clio. Quicquid ergo eft cõtra diff nitio⸗ 
0 al ip Soren ie: etiã eft 
chi Diffinitione.£t 
fic paralogiſmus. duo ſunt a lum a 
vnum: duo non funt dupid ad triascrgo 
duo ſunt duplũ ⁊ non duplũ. on valet 
qin omiſſio huius qð eft eſſe ĩdẽ / non eft 


contradictio:⁊ hoc per ſecũdã ſpeciẽ re⸗ 1 
Sule c. denũciatũ eſt.¶ Ad iltã deceptio 
ne applicamus bee b. Fellaini bc f 
peer differũt ab vnd z econuerſo. Per ih 
intelligimus ꝙ plus ſunt duo q; vnuʒ 
in quãtitate diſereta. Per c.itelligimus 
@ duo concoꝛdãt in part numero /⁊ tres 
in impart nũero cõcoꝛdãt. ¶ Amplius p 
camera d. fe. Per d. intelligimus ꝙ nu⸗ 
merus par / videlicet duo:eſt ↄſtitutus 
ex duabusvnitatibus ſecũdũ ſecũdã (pe 
ciem regule d. Anũ eft pꝛiucipiũ nume⸗ 
ri ſecũdũ pꝛimã ſpecieʒ regule d. per f. 
cognoſcimus ꝙ duo ⁊ vnũ non ſunt mé= 


ſur ati equaliter in numero imaz 
ſpeciem regule e. quia duo ſunt duplũ / 
⁊ vnus non eſt duplum. 


De fallacia petitiòis pꝛĩcipij. 
— Allacia pꝛincipij eft dece- { 
N — — it co qr ide De fala: 
AAA furmé ad pbationcm ſui⸗ nis pend 

. tpfius ſub aliquo vocabu MS P 
io. Er foꝛmatur fic paralo PY 
giſnus animal ronalecur 

eth 


rit: ergo ho currit. ¶ Ad iſtam deceptio 
nem applicamus cameraʒ e. f. h. Per e. 


intelligimus ꝙ pꝛincipiũ no pzobatur f 
maioti meeßeen ſupponu tstũ. 
Per f. intelugunus ꝙ maioꝛ pꝛopoſitio 


minoꝛ non ſunt coniuncte / eo qꝛ maior 
ꝓpolitio eft poſitiua. Et minoꝛ quidem 
indiget ꝓbatione maioꝛis. Per g. intel⸗ 


ligimus ꝙ animal rationale non omni 


f. i. cõgno ſcitur Deceptto. Nam per g. co 
gnolcimus ꝙ vero: yllogiimo competit 
ꝙ ꝓpoſitio maior fit pꝛobata. Per f. in⸗ 
telligimus ꝙ maioꝛ ꝓpoſitio⁊ nunoꝛ cu 
probatioe fint contuncte a menſurate. 
Per i.cognoſcimꝰ ꝙ non ſunt equaliter 
in concluſione. 


De fallacia conſequentis. 
3Allacia conſequẽtis eft de⸗ 
H ceptiopuenic Hs ex eo ꝙ cõ 


fequens exiſtumatur omni 

no idẽ antecedẽti eſſe. ⁊ for 

mat fic paralogiſmus. Si 
6 8 E . ant : ! 
ammal:ergo tu es aſinus. nõ valet. 320 
em̃ cofcquetia pꝛimo pofita cõuertitur. 
¶ Ad iſtà deceptionẽ applicamus came 
rã b. f. d. Per b. intelligimus aſinũ ⁊ ani 
mal rõnale differẽtes pecie / eo qꝛ diffe 
rétia q̃ ẽ ĩter ſenſuale ⁊ ienfuale/no ẽ il⸗ 


f. intelligunus ꝙ ſenſuale ⁊ intellecua⸗ 
le contunguntur in hoiez non in aſino. 
Per d.intelligimus ꝙ in hoie comũgũ⸗ 
tur ſenſuale ⁊ intellectuale /in cõſtituẽ⸗ 
de ipſum Jpeg afine vero nõ. Per 
camera d. f. e. per d.intelligimus ꝙ fup 
poſituʒ quod eft de ſenſuali z ſenſuali/ 
non conuertitur cum ſuppoſito de ſen⸗ 
ſuali ⁊ intellectuali. per f.intelliginus 
ꝙ homo et aſinus non intrant ſub vno 
medio continuo extremitatum. 
intelligimus ꝙ homo eſtyvt intelligat:et 
aſinus vero non. 


De fallacia ſecundum non 
cauſam vt cauſa. 


Allacia ſecundũ no cãm / vt 
cauſa:eſt gh inter pᷣmiſſas ĩ 
qmbus ad a 
pouttur aliqua ꝓpeſitio q 

* nbi ad cõcluſioneʒ operat᷑ 
⁊ lic nõ eft cd. Cauſa sat hic dicit᷑ 17 eſt 
cauſa / inferendo ſecũqũ qd pꝛemiſfe di⸗ 
cuntur eſſe cauſe coclufioms. Et forma 
tur fic pcralogiſmus: vt anima et vi 


{unt ts Et mos et vita funt con⸗ 
Farid. Beneratio ⁊ coꝛrupto ſunt con⸗ 


* 
— 


traria:ſed moꝛs eſt coꝛruptio: ergo vi⸗ 
5 eft impoſſibile. ¶ Ad iſtã deceptionẽ 


De multiplicatione quarte figure. 


tempoꝛe currit. ¶ Item per camers g. 


la q̃ ẽ inter ſenſuale⁊ intellectuale. per. 


ta eft gener atio: et viuere eft generari / 


N b. f. c. Per b. intelligimus 
d fferentiam inter anunã ⁊ vitã q vita € 
ſuperius vt pater in bꝛutis per animaʒ 
vegetatiuã ⁊ ſenſitius continuatas:⁊ p 
animã rauocinatina continuatã de fen. 
ſuali et intellectual intellgimus diffe⸗ 
renta. per f. imus vitam anime 
rationalis no continuatã vite biuti. Per 
c. intelligimus ꝙ in anima rational vi 
ta eſt magnitudo cõtinuata de intelle⸗ 
ctu/volũtate ⁊ memoꝛia. In bꝛuus vero 
ain plantis nequaq;. ¶ Impluis cogno 
ſcumus deceptionè per cameram d. f. e. 
Per d. coguòſcimus ꝙ vita in plantis tt 
ue in bꝛutis elt de coꝛrelatiuis coꝛrupti 
bilibus:in gia vero rõnali minime:cum 
non ſit ex cõtrarijs. Per fcognoſcimus 
ꝙ cauſa ⁊ non cauſa non coniunguntur 
in ſuppoſito. Per e: cognoſcitur ꝙ aĩavi 
mit quiefcendo th fine ſcilicet in deo: 
moꝛs autem non. 


De fallacia ſecundum plu⸗ 
res interrogationes. 


[SER Bllacia ſecũdũ plures iter⸗ 
' rogationes eſt veceptio P= 
| ueniẽs ex eo qd ad interro 
e. BAX saione que elt plures / dat 
D vna reſpoͤſio:ex co ꝙ devno 
modo interrogãdi pꝛoponitur.⁊ forma 
tur fic paralogiſmuùs. Putas ne vt ho= 
mo ⁊ aſinus ſint animal ratlonate. Ex ſt 
dicatur fie: ꝓcedatur iic. hõ ⁊ aſinus no 
ſunt animal rõnale: ergo homo non eſt 
animal rationale. ¶ Ad iſtã d tong 
applicabimus iſtam camera b. f. c. Per 
b. intelligimus q differẽtia exiſtens in⸗ 
ter ſenſuale ⁊ ſenſuale/differunt a diffe 
rentia exiſtente inter ſenſuale 2 intelle 


ctugle:ratione cuius homo ⁊ aſinus nd 


poſſum effe idem. Per f.ntelligumus ꝙ 
hemo ⁊ aſinus non funt fub vno medio 
continuo extremitatum. per cantelligi 
mus ꝙ bho ⁊ aſinus nõ cõcoꝛqãt in ẽadẽ 
fpecie neq; in eodem numero. Jiẽ ꝑ ca> 
mera d. f. g. cognoſciturdeceptio. Per d. 
intellig mus ꝙ homo eft conſtituius de 
tribus animabus: cilicet de anima ve⸗ 
geiatiua / ſenſitiua ⁊ ratiocinauua.aſi⸗ 
nus vero non:ſed de vegetatiua ⁊ ſenſi⸗ 
tiua tantum. Per f. intelligimus ꝙ ho⸗ 
me poteft habere ay gin 1 habitu: 
afinus vero non. Per g.intell:gimus ꝙ 
riſibilitas eſt pipe patio hominis: 
etiam intelligibilitas eft ei ſubſtantia⸗ 
lis:aſino autem iſta nõ competunt. 


De fallacia contradictionis · 


Fo. xxix. 


fe 


Ae 


De fallae 
cia fecun= 
dum plu⸗ 
res inter 
rogatio⸗ 


* 


f 


f 


2 


476 


De mbrle m- 
bf fit 


De falla⸗ Allacid cõtradictionis eft 
cia contra deceptio:⁊ eft dependens 
dictionis. ab octo ppofitionibus ſu 


S pꝛadictis que euidéter cõ 
— < 
SNS 


dludũt cõtradictioneʒ qua 
2 compoſuimus in logica no 
ua per modũ artis generalis inuenta. 
Et foꝛmatur fic paralogiſmus. Qullus 
lapis eft viſihilis:quidã lapis eff yilior 
lis: ergo quidã lapis eft viſibilis ⁊ non 
Sandi tg e appli⸗ 
camus uta &merã b. f. c. per b. intelli⸗ 
Sinus ꝙ; eft differẽtia inter lapidẽ viſi 
bilem ⁊ inuifibilé/ex eo quia lapis inui⸗ 
ſibilis non eft viſibilis per ſe / vt non fit 
Habituatus de habitu fenfitiuo. Lapis 
gute vilibilis fit per accidẽs / ex eo ꝙ vi⸗ 
ſus 5 e de rant te ius 5 er; 
Per fincelliginus ꝙ qh lapis eft inuiſi 
bilis:tion eft coniunctus cum ſpecie viſi 
bilitatis:ſed qñ eft vilibilis fic. Per c in 
telligimus ꝙ viſus non eft agens nla 
pide inuiſibili per quarts fpecié eiuſdẽ 
regule:nec gʒ paſſionẽ ſub potẽtia viſi⸗ 
ua. Sed de lapide viſibili totũ cõtrariũ 
oteſt dici. ¶ Amplius per camera gf. 
cognoſcitur deceptio. Per g. cognoſci 
mus ꝙ; viſibilitas non eft pꝛopꝛia paſſio 
hominis: ſed per accidens viſus appro- 
pꝛiat ei viſibilitatẽ:co qꝛ coloꝛ / figura / 
ſitus / ſunt ſua obiecta. Per f. intelligi⸗ 
mus ꝙ lapis nõ eft cũ ſenſitiua. Per ip. 
intelligimꝰ ꝙ Lapis aliqñ eft viſibilis:⁊ 
aliqñ nõ eft e de falla 
cijs applicatis regulis yt cognolest dẽ⸗ 
ceptiones fallaciaruʒ. Et ꝑ hoc qd dixi⸗ 
mus cognoſcit intellectꝰ q logicus cum 
fallacijs nõ eſt quſus ſtare coꝛã natura 
li / poſito ꝙ ita fit ſicut tu logicus dicis 
hoc quidẽ impoſſibile ⁊ illud ⁊ cetera fe 
querentur in natura rerum: yt patet in 
natura diffinitionum pꝛincipioꝛum et 
regularum. Et in iſto ꝑaſſu cognoſcit in 
telle ctus ꝙ in diſpũtãtione aliquis lo⸗ 
gicus cum alio logico non quieſcit in fi⸗ 
ne / eo quia non deſcendunt ad veritatẽ 
rei: ſed tantum ſtant ad nomen et ad 
ſimilitudines rerum per diffinitionem 
contrarietatis. Sed ſi logicus diſputat 
cum naturali /cito inquiriturveritasret 
⁊ in fine cito quiefcunt . Qui 
experientias minime negare poteſt: 
quas attingunt cum ſenſitiua / imagi⸗ 
natiua et raciocinatua: vt ſupꝛa di⸗ 
ctum eff. 


— 


5 


De modo docendi. 


Eee gar na haber prmmipic Jenrrali unn & guulus 


Leite 


Aly orn Sopa pov 


A ſir yc raze 


Octaua pars 


predicta auctoꝛitàs per antedicta came 


Er quarts figuramyerius De modo 
ß per alias datur modus docendi. 


7 


N 


exponendo auctoꝛitates in camera / ſecũ 
dd illũ moda p qué f. poſſet ĩtrare ip as 
auctoꝛitates.exponẽdot reducédo 1pas 
ad ſyllogiſmũ ſecũdũ iS doctrinã q 193 
ſupcriꝰ dicta eſt. Et de hoc dabimꝰ exẽ⸗ 
plu. Sic legitur i theologisg deus ẽ pu 
rus 17575 ‘Zita auctoꝛitas eft ꝓbabiſis 
per iſtas dũas cameras:videlicet hf. c. 
et per camerã d. f. e.? ifto modo B 
b.pbabebimus bonitatẽ ⁊ differetia. Per 
c. ꝙ bonitas eft magna ratio habens in 
fe coꝛrelatiua magna ⁊ bona ⁊ diſticta. 
Per d.eterna et pꝛimitiiua. Per e. ſunt 
quietata ratione finis:⁊ per ſecundam 
ſpeciẽ regule d. et per pꝛimã e. ſunt ne⸗ 
ceſſaria.ẽt per f. ſunt coniũcta ⁊ menſu⸗ 
rata bene / infinite⁊ eterne ab omni acct 
dẽte feparata.@ Et fic facta iſta expoſi 
tione viſuʒ ⁊ clard eſtiq; de? purus act 
eft in exiſtẽdo ⁊ agẽdo. ¶ Ulterius legi⸗ 
tur in philofophia ꝙ de nitilo nihil fit. 
¶ Ad exponendũ ⁊ explanaãndũ iſtã au 
ctoꝛitatẽ aſſignamus camerã d. f.e. Per 
d. exponimus nihil no eft pꝛĩicipium: 
quia fi ſic/nihil if aliquid effet. Zee per 
d. ꝙ nihil non materia ad aliquid. 855 
fi de ipſo poſſet fieri aliquid / iã effet ali 
quid hoc. Idem intelligit᷑ de tertia ſpe 
cie d. Siem effet nihil ſobditũ aliciu / ali 
quid quidẽ effet F. etiã fonat ſiue ſigni 
ficat ꝙ de nihilo noñ fiat aliquid. eq; 
nihil medium habere põt:qꝛ fi haberet 
mediũ /iã effet aliquid. Per &. intelligit᷑ 
ꝙ nihil nõ pot eſſe cauſa materialis / foꝛ 
malis / efficiens ⁊ finalis: atq; de nulla 
poteſtate poteſt effe habituatũ: quia ft 
eſſet in oppoſito / iaʒ ſequeretur ꝙ eſſe 


Aliqd. Et ſicexplanata eſt ⁊ expoſita 


f 


5 
7 


2 

— 
* 
8 


8 


55 


rã. Non tamẽ dico ꝙ mũdus fit eternꝰ: 


bal? 
my? 


le 


, 12 


eil 


nu t Ens Cn 


— 
ps 


Shu 
1 


Vrin, Nl nun 


De mirxtione pꝛincipioꝛumet regularum. Fo. xxx. 


immo eft nouus ⁊ inceptus:vt ꝓbatum 
eft ſuperius:ſed illa auctoꝛitas que di⸗ 
cit ꝙ modus creatus eſt ex nihilo/ expo 
ni pot ꝑ dictã camera O. qu mit 
ꝙ deus eft itiuus per eternitatez/ 
poteſtatẽ ⁊ ĩiellectiuitatè.?t per tertiã 


ſfünt ¢rpont per 
camera bc. ⁊ fic de als cameris ſicut 
de camera dancer len pb Dieu 
Differentias ſicut iter ſenſuaſe ⁊ ſenſua 
le. Quoniã in lapidevnũ eft ens:⁊in pla 


ta aliud eft ens /⁊ in ſenſato aliud — — 


fle de vno ⁊ vero /⁊ bono ⁊ vero. ¶ Iſte. 


bonitates / vnitates ⁊ veritates no con⸗ 
uertũtur:qꝛ ii ſic / deſtructa effet differẽ⸗ 
tia: et per conſequẽs medium. Et {ic de 
concoꝛdãtia / quod ett impoſſibile. Qam 
vna menſuratio eft in lapide:⁊ vnũ me 
did continuũ:⁊ vna quãtitas in lapide / 
alia in planta ⁊c.Et ſic quo ad litteraʒ / 
auctoꝛitates ſtare non poſſunt:eo qꝛ ca 
mera non poteſt intrare auctoꝛitates ſe 
cundum expoſitionẽ litterarum / ſed in⸗ 
trat cum ſenſu allegoꝛico: et hoc cum re 
guls g. ¶ Quomam coꝛrelatiua quo ad 
vnitatem On ſunt propre quo ad enti 
tatem atq; ad bonitatem ⁊ veritatem: 
fed appꝛopꝛiate ſic/ eo quia quodlibet 
pꝛincipiuʒ fe cõmunicat alteri. Et fic re 
manent pꝛincipia differentiabilia ⁊ cõ⸗ 
coꝛdabilia ⁊ mediabilia ⁊ rates les: 
⁊ quodlibet pꝛincipium habet ſuã quie 
tem pꝛopꝛiam per ſuam pꝛopꝛiam eſſen 
tiam et actum:⁊ nullum inconuemens 
ſequitur. Et ad hoc regula b. conſentit 
cum omnibus alijs regulis . N Secun⸗ 
dum quod de theologia et philofophia 
dedimus exemplum / exponendoꝛ deca 
rando cum camerm: ita poteſt fieri de 
alijs ſcientijs:videlicet de medians / iu 
re ⁊ moꝛalibus ⁊c. ¶ Qu figuct 
Litas continet in fe yeritatem camere 
quarte figure /poſſunt ipſaʒ intrare au⸗ 
ctoꝛitatem cui ſuis diffinitionibus et 
ſpeciebus/affirmando vel negando. Et 
ic non unpoſſibile eft ꝙ auctoꝛitas fit 
vera. Nulk auctoꝛitas conſtitu⸗ 


Regulage ta ex pꝛmis veris et neceſſarijs pꝛinci⸗ 


neralis. 


pijs contradicit rationi. Et iſta regula 


eſt in fallibilis et neceſſarig. — 


¶ Finis ſeptime partis principalis. 


_Autorsatts an 


“pty Vee 


Octaua pars pꝛincipa 

lis De mixtione pꝛinci⸗ 
pioꝛum et regularum. „ 
Th in Octane ; 
ane en so 

videlicʒ i mixtionè 


pꝛicipioꝝ deducto 
TO vno deductoenʒ 
alio. ¶ Scda pars 
eft de pncipijs de⸗ 
A ductis p regulas, 
Ante ifts dat 
5 — Auen 
vnũ pꝛincipiſj cognoſcat᷑ ꝑ alia 1 
deducẽdo ipſum p ipſa pᷣncipia ⁊ ꝑ des 
ſpecies regulaꝝ. Ideo gi ¢ dubiũ iuper 
alig pricipio/recurrat ad iſtã ꝑtẽ. ibi qͥ⸗ 
dé poterit iuuenire veritate de ipſo cus 
pate, pneipus / ⁊ de ſpeciebꝰ regulan: 
icut fi qͥrat᷑ytrũ aliq̃ bor: ns ſub⸗ 
ſtãtisle. ¶ Iterũ ytru alig. bõitas moꝛã 
lis fit habit ⁊ ens reale. Et tic tẽpoꝛis 
recurrat ad capitulũ bonitatis deducte 
ꝑ alia pᷣncipia ⁊ ꝑ tegulas: ⁊ teneat id 
qd magis videbit᷑ rõnale ꝑ regulam b. 
mixtis algs regulis ei ⁊ diffmitionibus 


eke, 


Dr 


e 


=> 


pncipioꝝ. ¶ E L iſta mixtio eft centruʒ 2 Centritʒa 
ſubieciũ ul ars. ¶ Gerath in tertiã fi ſubiectuʒ 
gur a facta ẽ mixtio fegulaꝝ⁊ pꝛincipio huius ars 
ri.Sedin pte iſta declarabimꝰ p oꝛdi⸗ tis. 


nẽ / vno pᷣncipio deducto ꝑ oĩs pꝛincipia 
⁊ ꝑ oes regulas ꝑ deductioneʒ ↄtinuaʒ: 
vt intellectus ſit diſcurſiuus ſingulari⸗ 
ter per quodlibet pꝛinci pium.¶ Et pꝛi⸗ 
mo de pꝛuna parte dicemus. 


De bõitate ꝑ pꝛĩcipia ðducta. 
00 ſe eſt ratio b 
a lp agat bona fine duc 


| 
— 


De boni⸗ mM 

‘let qzeft magna ꝑ magnitu tte p pꝛi 

dinẽ /eſt rõ duplicata bono cipia odu 
ꝓducat magnũ bonum. cs. 


¢ Hots p durationè e durabills: ⁊ ſicè ura 
15 


4 St bond durabile.Et qꝛ 
eff magna p magnitudinẽ: vt dictũ ¢: eft 
ro oo bong sgat 3 
2 durabile.¶ Sonitss or ꝑoteſtatẽ po 
teft exiſtere ⁊ age et fic bonuas ꝑ hoc 
quod p fe Hꝰ/ẽt ꝑ hoc quod habet ã po⸗ 
teitgte/et per boc qd babet a magnitu⸗ 
dineset per hot qd habet a duratione / 


eſt rõ quadruplicata bono ꝙ pducstz 


gat bonũ / magnũ duradiſe ⁊ potts: et 
fic de alijs pncipijs cũ Gb? phtmultupls 
citer ↄmiſceri tenèdo modũ que odin’. 


Atay 


7 Soy: fuboluc 
vol ana bi. 

y vir virtuuſ 

L ucvit in 


y go. glereſa 


I Cor Or 8 


(aha mln 


perl prop 


arf: Clara 


Octaua pars. 
Tamẽ excludimus cõtrarietatem ⁊ mi⸗ gnitudo eſt bonap Boni: meducti 
noꝛitatem cum quibus non pot habere tateʒ / : bonitas eſt magna magnitu 


multitudinem.Et qꝛ euitamus pꝛolixi⸗ 
tatem / volumus exemplificare ꝙ fit qͥn⸗ 
tuplicata ⁊ ſextuplicata ⁊c.ſed rf 
ficabimus 2 oſtendemus quomodo eft p 
oinnia pꝛincipia 5 
per ſapientiam eft ſcibilis. Et ſic eſt ra⸗ 
tio bono ſcientifice ꝙ agat bond ſcitum 
Aut ſcientificũ. ¶ Bonitas per volunta⸗ 
tem eſt amabilis / ergo eft ratio bono ꝑ 
amoꝛẽ ꝙ agat bonũ amabile flue ama⸗ 
tum. ¶ Per virtutẽ bonitas eft virtuoſa 
Et ſic eſt ratio bono virtuoſo ꝙ agat bo 
num virtuoſum. ¶ Bonitas perveritatẽ 
eft vera.2 ficbene ⁊ vere eft ratio bono 
@ agat bonum veri. Bonitas per glo 
riam eft gloꝛioſa:et fic eft ratio bono ꝙ 
Agat bonum gloꝛioſum. ¶ Bonitas per 
differentiam eft clara ⁊ non confuſa. Et 
ſic bene diſtincte et clare eſt ratio bono 
ꝙ agat bonum clare a ſeipſo diſtinctũ. 
¶ Bonitas ꝑlcõcoꝛdantis eft ↄcoꝛdabi⸗ 
lis / ⁊ Tic bene ⁊ concoꝛditer eft ratio bo⸗ 
no ꝙ agat cõcoꝛditer bonũ ↄcoꝛdatum. 
¶ Bonitas eft 5 maliciam q eft ſuũ con 
trarium. Et fic concoꝛdantia eft 5 ↄtra⸗ 
rietatem / eo qꝛ ſunt otraria.z fic bout= 
tas bene ⁊ concoꝛditer eſt contra mali⸗ 
ciam ⁊ contrarietatẽ.¶ Bonitas per pn 
cipiũ habet rationeʒ pncipij.z fic eft ro 
bono bene / t pꝛincipiant᷑ ꝙ ꝓducat bo- 
nũ pꝛincipiatũ. ¶ Bonitas bs rationem 
medij per mediũ.⁊ fic bene ⁊ mediãter 
eft ratio bono ꝙ cum medio agat bond. 
¶ Bonitas ꝑ finem habet rationẽ ſinis. 
et ſiebene @ finaliter ſiue ꝑfecte eft raz 
tio bono ꝙ agat bond ꝑfectũ ⁊ qᷣetatuʒ. 
¶ Bonitas per maioꝛitateʒ habet rõnẽ 
malo ſtatis /z fic bene maioꝛifice eft ra⸗ 
2 bono qm agat veil shai yee apt 
Ronitas per equalitatem eft de raz 
tione equalitatis.z ideo bene ⁊ equali⸗ 
ter eft ratio bono ꝙ pꝛoducat bonuʒ ex 


pluribus rebus equalificatum. ¶ Boni. 
tas q̃ minoꝛ eſt habet rationẽ minotita⸗ 


tis per minoꝛitatem.⁊ ideo eft ratio be⸗ 
ne ⁊ minoꝛifice bono minoꝛi ꝙ agat bo⸗ 
num minoꝛificatum /⁊ hoc dicitur reſpe 
ctiue ſiue comparatiue. ¶ D ictuz eft de 
bonitate deducta linealiter per omnia 
pꝛincipia. Et quia generaliter de tpalo 
cuti ſumus / poteſt artiſta in linea boni⸗ 
tatis multa ad placitum inuenire. 


De magnitudine deducta 
per pꝛincipia. 


per magnitudinem. Et fic dinis; per 
ex iſtis ſequitur concreiũ / pꝛincipia. 
uod eſt magnum bonum. 
5 ij Mpagnitudo eft durans m 
per durationem /t Ouratio eft magna ꝑ 
magnitudinem:2 ex iſtis ſequitur cons .. — 
cretum magnum @ durans. ( tu (Pras | 
do per pateſtatem poteſt exiftere ⁊ age 
re / poteſtas per magnitudineʒ eft ma 
gna. fic magnitudo cum poteſtate eft 
ratio/quare eft magnum concretum ha 
bens magnam poteſtatẽ exiſtẽdi ⁊ age⸗ 
di. ¶ Waguituqds eft ſcibilis per ſapien⸗ sap P 
tiam / ⁊ fapientia per magnitudinesch =~ 
magna:⁊ iſta duo cauſant concretũ ma⸗ 
gna ⁊ ſcientificum habens magnũ ſcire. 0 
¶ Maguitudo ett amabilis per volũta⸗ p 
tem i voluntas eft magna per magni⸗ 
tudinem:⁊ ſic cauſant magnum cõctetũ 
amatum / in quo ſubſtentationẽ habẽt. 
¶ Magnitudo per virtutem eft virtuo: V wt 
ſa /⁊ Firtus per magnitudinem eit maz 
gna:⁊ ex iſtis cauſatur magnum cõcre⸗ 
tum ⁊ virtuoſum / in quo habent ſubſtẽ⸗ 
tation :⁊ ipſum concretuz eft eſſe /⁊ ipſe 
ſunt eſſentie.Et in iſto paſſu apparet 
quomodo plures eſſentie cõponũt vnuʒ 
eſſe cũ ſeipſis.¶ Magnitudo per verita 
tem eft vera /t veritas per magnitudi⸗ 
nein eft magna: ⁊ ex ipiis ſequitur maz 
gnum concretum verum / in quo ſubſtẽ⸗ 
tationem habent. ¶ Maguitudo ꝑ glo⸗ G 2 
rtam eft gloꝛioſa /⁊ per inagiittudinem — 
gloꝛia eft magna.ét ex ipſis ſequit᷑ ub 
iectum / in quo magniſicentiam et deles 
ctationem habent . ¶ Magnitudo ꝑ dif⸗ D 
ferentiam eft diftincta/rationc cuius di 
ſtinctionis in effentia magnitudinis di⸗ 
ſtinguuntur / magnificans / magni ficabi 
le ⁊ magnificare.z differentia eft 2 ma⸗ 
gnitudinem magna /⁊ ideo in code fub= 
iecto participant per magnificare ⁊ di⸗ 
ſtinguere. ¶ Magnitudo per concoꝛdan 
tiam eft concoꝛdãtã /i concoꝛdantia per 
magnitudinẽ magnificata:⁊ ideo in eo: 
dé ſubiecto participãt per magnificare 
⁊ concoꝛdare. ¶ Magnitudo eft contra⸗ 
riabilis ꝑ ↄtrarietãtẽ /in ᷓtũ eft ꝑ trãſ⸗ 
mutatione:f; naturaliter nõ eft otra fe, 
Et ꝛietas ꝑ magnitudinẽ magna eft: fi 
cut ignis ⁊ aq q ꝑ magnitudinè habet 3 
rietatẽ magnã /calefaciẽdo ⁊ trigefaciẽ 
do. ¶ Magnitudo p natura pᷣncipij h3 ĩ 
fe pᷣncipia ſibi coeſſentialia.ſ. magnifica 
tind / magnificabileꝛ magnificarè.⁊ pn⸗ 
cipiũ ꝑ magnitudinẽ € magnificatũ/ha 
le natura iter magna pᷣncipiatiuũ 


vert 


wis 

bob ft 

aye 
Comvr 


Cont 


( / 
(Drow 


De mixtione pꝛincipioꝛum et regularum. Fo. xxxj. 


incipiabile ⁊ pꝛincipiare. ¶ Mmagnitu durationẽ. ¶ De rõne duratiõis ẽ dura 

0 per medium haber rationem media re. De rõneveritatis ẽ verificare:t veri Vc ia 
di.et medium per magnitudinem ha: tas durat ꝑ duration :⁊ duratio per ve ly 
det rationem magnificandi /fuppofito ritatè eſtyera. ¶ Sloꝛia durat g ranioné 4 7 
tamen ꝙ ſint in eodem ſubiecto. ¶ a= duratiõis:⁊ duratio elt gloꝛioſa ꝑ rõnẽ 

gnitude eft cauſa quare finigeſt magn? gloꝛie.⁊ iõ duratio diſtat a pena ꝑ glo⸗ 

et finis eft cauſa gre magnitudo eſt in riã:⁊ gloꝛia diſtat a pꝛiuatione ꝑ dura⸗ 
a- tionẽ. ¶ Duratio eft clara zincotula p 1) vf 


uiete / ⁊ boc in eodem ſubiecto.¶ 2 8 
— : differẽtiã:⁊ differentia durat ꝑ duratio 


gnutudo per maioꝛitatem eff maiot : 


matozitas eft magna per magnitudinẽ: nẽ:⁊ fic duratio ꝑ differẽtiã haber dura aces 

et hoc eft neceſſe vt in ſubiecto quodli= tiuũ/duxabile 2 differẽtet ⁊ di⸗ fn | 
8. abet actum ſuum:ſcilicet magni⸗ Tincte.z differẽtia hʒ ꝑ durationẽ dura bilr 

tudo / magnificare/⁊ maioꝛitas / maioꝛi⸗ tui /ourabile ne enge dt ⁊ du⸗ Ayr 
ficare.¶ Magnitudo per rationeʒ equa ranter. ¶ Per roneconcozdatie duratis Conn 

litatis ha es coequaliter/vide habet in fe res cõcoꝛdãtes:⁊ ꝑ ratione 0 


licet magnificatiuũ / magnificabile⁊ma duratiõis concoꝛdãtia 3 in fe res du 
guificare quoequaliter ſunt de magni: tes ⁊ ꝑmanẽtes. ¶ Duratiocontradias C urrfra 
tudine:z equalitas ratione magnitudi ſuo cotrario ⁊ deſtruit Btw por? cotras 
nis in fe habet res magnas ſibi coeſſen rietas deſtruit q; tũ pot durationẽ.⁊ ra 
tigles.ſ. magnum / equalificatiuũ/equa tio huꝭ eft/qz cõtrarietas cõcotdat cus p 
lificabile et equalificare. ¶ agnitugo non effe:z duratio dict eſſe.¶ Duratio LY 
quo ad maius / eſt diſparata q minoꝛita ꝑ pꝛincipiũ hʒ rationẽ pꝛincipij:vt om= 
te: quoniam cuz ipſa non poſſet eſſe hoc ia ꝗqᷓ durãt / fub ratiõe Duratiois Durst. 

quod eſt. ratuo hutus eſt/ q paruitas 2 St io principio per rationé durgtionie Lf 
minoꝛitas conuertuntux:ſcilicet quo ad durat. ¶ Duratio rone medij hz mediũ Mi 
ſubiectum in quo ſunt:ſicut peccatd qd fcilicet dur are exiſtẽs in medio durãtis 
non eft aliquidtet ſic de accidentequod ⁊ durabilis. Et mediũ rõne durationis 
non poteſt per fe exiſtere. durat in ſubiecto in quo eſt. ¶ Duratio 

rone finis eft ꝑfecta ⁊ quieta:⁊ finis du 


ois in ſubiecto i 7 
a. deducta per auge g wur o rere maioutatioet: Vine 


maioꝛificata in aliquo ſubiecto:⁊ maio 

ritas per rõnem duratiõis eſt ſubſtenta = | 
— Uratio eſt bona perboniz ta durater infiubiecto. dende EAN A 

aste / ꝛ bonitas durat per equalitatis hʒ rõnẽ cocquadt nã habet = 
ipfam. Et ides duratio re. inter duratiuuʒ durabile ⁊ Darare ſibi wn 
cte cauſat durstionẽ: boni coeffentialia. £requalitasrone duratio 
A tas vero indirecte: hoc eſt nis durat in ſubiecto ĩ quo eſt. Dura aie 
per accidès.⁊ eft ratio bo: tio in ſubiecto in quo eſt rõne minoꝛita 

no ꝙ agat bonum durans. ¶ Puratio E tis eſt cirea nihil: et minioꝛitas ratione l i no rl 
cauĩa quare magnitudo dur at /⁊ €ma> durationis durat ⁊ valet circa eſſe. 
gna per magnitudinem:⁊ ideo in ſubie 


cto in quo ſunt / participant per durare : 
2 maguificare:fuppottto tñ A nõ fit ali⸗ D e poteftate deducta per 
quod preiacens quod impediat actus pꝛincipia. 


eoꝛũ. ¶ Muratio 00 caufa q̃re poteſtas 
durat:⁊ poreftas eft caufa quare dura⸗ 
tio pot exiſtere ⁊ agere.z ficin ſubiecto 
in quo funt/participat p durare? poſſe. 
4 i urat p dur atiõis rõnem:⁊ 
duratio € fcibilis ꝑ ſapientiam. et ſic in 
n 00 1 75 . p — 5 2 
re ⁊ ſcire. ¶ Duratio eamabilis p volũ⸗ 
tatẽ:⁊ volũtas ẽ durabilis ꝑ Durations. 
3 5 1 0 ed funt/coveniiit p 
urare ⁊ amare. aue eft virtuò⸗ 
‘fa ꝑ vixtutẽ:⁊ virtus eft durabilis ꝑ du 
ration€.z iõ i ſubiecto in qͥ ſunt / duratio 
diſtat a vitio ꝑ vtutẽ:⁊yirtꝰ a pᷣuatiõe p 


Oteſtas eſt bona per boni De pote⸗ 
tatẽ.Et bonitas p poteſta⸗ ftateddus 
tẽ pot exiſtere ⁊ agere ⁊ iõ cta per ps 
a Inuice ĩ ſubiecto ĩ quo ſunt cipia. 

— ſcʒ naturã Qua habẽt / mo 
uet ſe ſubiectũ ad agẽdũ ⁊ exiſtendũ cũ M 
ipſis bene ⁊ potẽter. ¶ Poteſtas eft me aK 
gna p magnitudinẽ: z Magnitude pot 

exiftere ⁊ agere ſecũdũ poteftate.£t iõ 

in ſubiecte in quo ſunt / quod deficitoni: 

ſupplet alteri ſecũdũ rationẽ ſuaʒ. Sed 
quadogs eft aliquid pꝛeiacens quod im 

pedit hoc quod eft pꝛincipiũ de alia ra⸗ 


Dura 


aS 
72 


Octaua pars 


1 eſt durabilis per du⸗ 
rationen Et durãtio port exiſtere ⁊ age 
re p poteſtatẽ: ⁊ fi duratioẽ eternitas / 
exiſtere ⁊ agere ſunt neceſſaria / eo quia 
in eternitate nulla eft nouitas. ¶ Pote 
ſtas per ſapientiã eft ſcibilis. Et ſapien 
tia per poteſtatẽ pot exiſtere ⁊ agere:⁊ 
fi conuertuntur / exiſtere ⁊ intelligere z 
Agere ſunt de neceſſitate qm̃ nd poſſunt 
aliter fe habere. ſed loc de deo intelli⸗ 
gitur fannt deer vol 
tatè eft amabilis / ⁊volũtas p poteſtatẽ 
pot exiſtere ⁊ agere:⁊ ſi conũertuntur / 
ſubiectum in quo ſunt / poteſt de neceſſi 
tate exiſtere ⁊ agere ⁊ amare . ¶ Pote⸗ 
ſtas per virtutẽ eft virtuoſa:⁊ virtus ꝑ 
poteſtatè pot exiftererz agere: fic ſub⸗ 
iectum in quo ſunt / potenter ⁊ virtuoſe 

oteſt effe exiſtendo ⁊ agendo. qj Pote⸗ 

as per veritatem eft vera:⁊ veritas 


poteſta tẽ poteſt exiſtere ⁊ agere. At iſi 


in ſubiectò in quo ſunt / non conuertun 
tur:pꝛiuatio conuerſiõis ponit ꝙ ſubie⸗ 
ctum in quo funt/poteft eſſe menqax et 
ocioſum. ¶ Poteſtas per gloꝛiã eft dele 
ctabilis:⁊ ſimiliter gloꝛis per poteſta⸗ 


tem poteſt exiſtere ⁊agere. Et ſi in fib: || 


iecto in quo ſunt / conuertuntur:neceſſa 
rio poteſtas diſtat a pena:aglia ab im⸗ 
potentia. ¶ Poteſtas per differentiam 
eft ratio inconfuſa ⁊ clara:¢ differentia 
per poteſtatẽ põt exiſtere ⁊ agere. Et ſi 
in ſubiecto in quo ſunt / conuertuntur: 
ſequitur de neceſſitate ꝙ ſubiectum ſit 
actu in poſſe ⁊ in diſtinguere bene ab 
ipſo. ¶ Poteftas per concoꝛdantiã ẽ con 
coꝛdabilis:⁊ concoꝛdantia per poteſta⸗ 
tem poteſt exiſtere ⁊ agere.Et ii nõ cõ⸗ 
uertuntur / pꝛiuatio conuerſiouis ponit 
impoſſibiie eſſe in ſubiecto poſſe ⁊ con⸗ 
coꝛdare.¶ Geher per contrarietateʒ 
non poteſt efle contra Te:nec contrarie⸗ 
tas per poteſtateʒ poteſt eſſe impotẽs. 
Et qꝛ non conuertuntur / pꝛiuatio ↄuer 
ſionis ponit ꝙ poteſtas aliqua eft a cõ⸗ 
trarietate diſparata.¶ Pond p Ae 
cipium habet naturam princpiandi:et 
pꝛincipium per poteſtatem habet natu 
rã poſſificãdi:et fi conuertuntur / poſſe⁊ 
pꝛincipiare ſunt diſparata a contingen 
tla ⁊ nonitate.¶ Poteſtas per medium 
habet naturam mediandi:2 per iſtã na 
turã / poſſe exiſtit in medio potentis et 
8 mediũ ꝑ poteſtatem põt exi⸗ 
tere a me elena pout infiué 
tig a fine /⁊ refiuentias a pꝛincipio / et 
nãturã co ſapere.¶ Poteſtas oe fine 
eft quieſcibilis:⁊ finis per poteſtatẽ po 
seft exiſtere ⁊ agere. Ei ſi conuertũtur / 


impoſſibile eſt quietem non eſſe in ſub⸗ 
iecto in quo ſunt. ¶ Poteſtas per mario: M 
ritatẽ habet naturam maioꝛãndi:⁊ ma 
ioꝛitas per poteſtatem hʒ naturã pol 
ficandi.Et gz nd conuertũtur / pꝛiuatio 
conuerfionis facit ipſas eſſe lunitatas 
in ſubiecto in quo funt. Et in ifto paſſu 
apparet quomodo entia creſcibilia cre 
ſcunt vſq; ad terminum determinatum 
a n in een ad coꝛruptioneʒ af 
inclinationeʒ Hit. ¶ Poteftss perequa Al. 
litatem habet naturaz coequandi inter 4 
potẽtem / poſſitum ⁊ poſſe. Et equalitas 
ꝑ poteſtatẽ habet natura poſſificãdi: et 
{i conuertuntur / umpoſſibile eft poſſe / et . 
coequare aliter fe poſſe habere.€ pote 
ſtas per minoꝛitatem eft circa non eſſe: 
⁊ minoꝛitas per poteſtatem eft circa eé, 
⁊ ideo poteſtas ⁊ minoꝛitas non conuer 
tuntur. Et fi conuerterentur / eſſe ⁊ non 
effe eſſent guertibilia:qð eft ĩpoſſibile. 


De ſapiẽtia ðducta ꝑ pꝛĩcipia. 
= Apientia eſt bona per boni De fapié 
tatem / z bonitas per fapié: tia dec 
tis eft ſcibilis. Et ſi cõueriũ ctã ꝑ 
tur in ſubiecto in quo ſunt: cipia. 
unt ei rõnes bene agẽdi et 
bene inteiligendt;caliter non poſſunt ſe 
habere. ¶ Sapientia per magnitudinẽ Mag 
eft magna: Mga rn p fapientia eft 
ſcibilis. Et fi conuertuntut / ſubiectum 
in quo ſunt / conſiſtit per infinire ⁊ intel 
ligere / et aliter non poſſunt ſe habere. 


= 


Göre erf durationẽ eft durabilis:æ DAY | 

duratio per faprentiain eft ſcibilis:et ſi 
illa duratio eft eternitas/.cire ⁊ eterna 1 
re in ſubiecto i quo ſunt / ſunt de neceſſi 

tate:⁊ oppoſitũ eoꝝ eſt ĩpoſſibile.¶ Sa g. ay 
piẽtia ẽ porés p poleſtatẽ /⁊ poteſtas ſci 

bilis ꝑ ſapiẽtiã et ft ↄuertunt᷑ /tm̃ eft ð 

poſſe gta ẽ de ĩtelligere et in ipfis ma⸗ 1 

Sis ⁊ minus eft impoſſibile.¶ tia VO 

et amabilis per volutate.z volũtas ?; 

fapiés ꝑ ſapiètiã: et ſi cõuertunt᷑ t̃ ẽ in 
fubiectod amareq; tũ ð itelligere, Sa vw 
piétia è vᷣtuoſa p xᷣtuiẽ:⁊ virt? feibilia 

per ſapientiã. Et ſi nd conuertuntur in 

fubiecto in quo ſunt / eſt ignoꝛãtia poſſi 

bilis ⁊ etiã vitiũ.¶ Sapiètig p vexitatẽ r 
eft vera:et ver itas p faptentiam è ſcibi 

lis. Et fino ↄuertunt᷑/veritaseſt credibi 

lis:et intelligere pot eẽ mẽdaciũ. 

pientia p gloꝛiũ @ delectabilis.z gloĩĩs f 
p ſapiẽtiã ¢ ſcibilis:⁊ qñ nõ cõuertunt 
cire pot eẽ cũ paſſide:⁊ delectatio cum 

biferétid ela D 

e 


ignoꝛãtia. ¶ Sapiètia ꝑ | 
ra / rõne cubs intel 


Gh 


aye 


intelligere inter fe diſtincta:ſine autem 
diſtinctione effet cõfuſs. Et differenus 
p ſapiẽtiã ¢ ĩtelligibilis:qᷓ i Tine differẽ 
tigtiuo / differẽtiabili ⁊ differetiate ion 
effet itelligibilis. {| Sapicua p cocozda 
tiã hʒ i'fe res acozdates.Mitellectiuy/in 
telligibile⁊ ĩtèlligere:qᷓ ↄcoꝛdant invna 
effentia que e ex ipſis. Et concoꝛdant in 
exiſtendo plura / eo qꝛ vnũ nõ eft aliud. 
Et ipſia.ſ.cõcoꝛaãtia per ſapientiã è in⸗ 
telligibilis. ¶ Per cõtrarletatẽ ignoꝛan 
tis eſt:inimica ſſtiè / eo qꝛ unpedit 
ei intelligere: fed ſapientia q̃ ch concoy 
dãtia cõuertitur / non timet cõtrarieta⸗ 
15 qꝛ ei nõ pot uitelligere e 
apieuaꝑincipiũ è pꝛincipiũ inte 

lige. t puncipiũ 2 ſapientis eft intel 
ligibile. Et ii comuertuné in ſub iecto in 
quo ſunt / unt de neceſſitate:⁊ non poſ⸗ 
ſunt aliter fe habere. ¶ Intęiligere per 
naturã medi cõſiſtit in medio intelſigẽ 
tis ⁊ intellecti. Et medii eft ateiu 
le ꝑ ſapiẽtiã:ſaꝑiẽ lia per fine eft quieſci 
bilis:et finis per iaprentis ẽ ſcibilis. Ec 
in ſubiecto in quo ſunt iL nõ conuertun 
tur / põt eſſe intelligere fine dete ⁊ des 
fine intelli'gere. ¶ Sapistia rone inaio 
ritatis por in fe rectpere MIs intelli⸗ 
gerczſed qꝛ cũ maioꝛitate non couercit/ 
NO pot infinite maioꝛare:ſʒ finite vltra 
qð finitd nõ por fe exiẽdere . Sapiẽtia 
rõne equalitatis hʒ in fe rõnes &ſeſtia 
les equales:videlicet innatũ / intellecti⸗ 
num / intelligibile ⁊ intelligere:et qua 
litas per ſapiẽtiã eft intelligibilis / que 
iutelligibilitas eſt deducta per eq̃tiuũ / 
equabile ⁊ equare obiectiue.¶ Sapien 
tia fiue intellectus ci minoꝛitatẽ no cõ 
nertitur:qm fi cõuerteret᷑ / ſemper habe 
ret min? intelligere:⁊ magis copeteret 
ei ignoꝛare q; ĩtelligere /qð ¢ ĩpoſſibile. 


De voluntate deducta per 


pꝛincipia. i 
— Oluntas per bonitates eft 


an , bona. Et bonitas per volũ⸗ 
tap prin [tate egmabilis:⁊ ſi couerte 
P rent᷑ / ſubiectũ in quo eſſent 


femp eſſet hñ ages ⁊ amãs 
5 ⁊ in cõtrariũ nõ poſſet fe ha 
bere. Uolitas per magnitudinẽ ẽ ma 
gna:⁊ ma td © per volatate ẽ amabi 
lis:et 16 amabilitas volũtatis ẽ magna: 
⁊ amavilitas etiã magnitudinis eſt ma 


gna. Et ſi conuerterent᷑ / eſſent amatiui⸗ 
tas ⁊ qmabilitas i infinito de magnifi⸗ 


Durant cabili / magnificatiuo a magnificare et 


mare. ¶ Nolũtasꝑ duration eft dura 


tem / amabile ⁊ amare: ſunt in ipſa da 
re ⁊ non confuſe.Et differentia per vo⸗ bh 


De mirxtiõe pꝛincipioꝛum et regularum. Fo. xxxij. 


bilis. Et duratio ꝑ volũtatẽ eſt amabi⸗ 
lis:⁊ fi duratio q̃ è eternitas ⁊ volũtas 
cõuerterent᷑ / de neceſſitate eternare et 
amare effent ab eterno ⁊ ĩ eternũ. ¶ Go 
lũtas p poteſtatẽ pot exiſtere z agers. 
Et porettas per voluntatem eft amabi 
lis. Et in ſubiecto in quo nd conuertun 
tur / volũtas poteſt eſſe impotensz pote 
ſtas non dilecta. ¶ Uoluutas per ſapien 
tiam eft ſcibilis:⁊ ſapientis per voluta 
tem eft amabilis. a t ti hoc eit eum ma⸗ 
gnitudine et eternitate / iequitux ꝙ in 
telligerez amare {Unt de necellitate. - 
¶ Uoluntas per virtutem eft virtuoſa / 
et yirtus per yoluntatem eft. amabilis 
fed ſi non conuertuntur/yirtus poteſt 
eſſe odibilis et voluntas vitioſa. ¶ Uo⸗ 
luntas per veritatem elt vera. Sed vbi 
voluutas et veritas non conuertuntur / 
veritas poteſt eſſe odibilis ⁊ voluntas 
falſa.¶ gloꝛiam eft dele⸗ leren 
ctabilis: et fic gloꝛiã per voluntatem eft 
amabilis:et fic voluntas per gloꝛiaʒ di 

ſtat a pena:et gloꝛia per voluntateʒ di⸗ 

ſtat ab odio.¶ Uoluncas per differetiã D 
continet in fe diſtinctionem inter aman 


luntatem eft amabilis.g Uol untas per 
concozdantiam habet in ſe res concoꝛ⸗ 
dantes:videlicet amantem / amabile et 
umare:⁊ concoꝛdantis per volumtatem 
eft amabilis. Et qꝛ eft amabilis cuz bo⸗ 
nitate / magnitudine / duratione / pote⸗ 
ſtate ⁊c.ſun: in ipſa amabilia/ↄcoꝛdãs / 
concoꝛdabile ⁊ concoꝛdare. ¶ Uoluntas 
cum contrarietate odit vitium ⁊ peccas 
tum et ſi voluntas et contrarietas cons 
uerterentur/nunq;ᷓ voluntas cum con⸗ 9 8 
coꝛdãtia poſſet diligere virtutes. ¶ Uo⸗ em 
luntas per pꝛincipium eft pꝛincipiuʒ di 
ligedi Ratio ur eft:quia omnia ama 
bilia junt iia per rationem volũ⸗ 
tatis. Un ſequitur ꝙ pꝛincipiuʒ quo ad 
rationẽ yolutatis eft amabile. ⁊ in iſto 
paſſu apparet qué vnũ ens cauſat aliqd 
ex fe vt ab ipſo aliquã vtilitateʒ accipe 
poſſit. ¶ Uolutas raue medij hs ĩ fe me 
did:videlicet ãmare:⁊ media rone volũ 
tatis cft amabile.¶ Uolutas rone finis 
eft pfecta qᷣete cũ videt fehre in ipa de= 
té bonã/magnã ⁊ durãtẽ /⁊ porete ama 
re / line qͥ finis not ſibi ſufficere. ¶ A 
lütas cum maioꝛitate è in maior actu 
amãdi:⁊vt maioꝛẽ actũ hte poſſit / maio 
ritas ẽ amabilis.q Uolũteg quo ad raz 
tionẽ equalitatis h3 natura (o equand 


per allen 5er zamabiler 2amare - Et anr 
equalitas per poluntstem e amabilic. (a 


Ny. 
Conny 


Contra 


Meum, 


Mino 


De virtu- 
te Sducta 
per pꝛinci N 


aa 
far 


Be 


volun 
vie 
Gloria 


Dirt nia 
aur 

bile 
*Comord 


(ortraret 


Octaua pars. 


olstas cum minoꝛitàte eft circa nihil 
⁊ cum fiihhlo eft extra vacuitateʒ / ociòſi 
tatem. et fi voluntas ⁊ minoꝛitas cõuer 
terentur / non effe effet magis deſidera 
bile qᷓ; eſſe / quod eft impoſſibile. 


De virtute deducta per prin 
cipia. 
Irtus eſt bona per boni⸗ 


tuoſa per virtutem. et fic 
RH Virtus mediante bonita⸗ 
te eſt rõ bono ꝙ agat bo⸗ 
as n /⁊ p fe quod agere fit 
virtuoſum. (Uirtus per magnitudinẽ 
eft magna:z magnitudo eff virtuoſa p 
virtutem. quod non effet fi non haberet 
yar car reuy de it ende virtuift 
care que effent de ſua effentia ⁊ ideʒ cũ 
{pfa.q Uirtus durat per duratione3, et 
eft idem numero cum duratione/fem 
per durant in ſua eſſentiavirtuificans / 
virtuificabile ⁊ virtuificare. ¶ Uixtus 
eft potens per poteſtatem: ⁊ fic pote 
contra vitium ⁊ peccatuin .fed non po⸗ 
teſt quando homo non vult agere ð po⸗ 
teſtate.⁊ ratio huius eft/quia vitioſus 
⁊ ocioſus eſt.¶ ibilis per fa 
Plentiam:2 ſapientia habet ſcirevirtuo 
ſum per virtutem / ſuppoſito tamen ꝙ 
tranſeat actus voluntatis qui caufat 
amantẽ. ¶ Et in iſto paſſu apparet quo 
modo vnd virtus eft coadiuuatiua alte 
rius.q Uirtus eft amabilis per volunta 
té:z voluntas elt virtuoſa pervirtute3: 
t fic conueniunt per amare 2 virtuifica 
re. ¶ Uirtus eſt vera per veritatem zve 
ritas vir tũdſa per virtuteʒ. et ſi in ſub⸗ 
tecto in quo ſunt effeut idé nung effet 
in illo falfificare aut peccare. ¶ Uirtus 
eft delectabilis per gloꝛiam:⁊ illa dele⸗ 
ctatio eft per virutem virtuoſa, ¶ Et in 
iſto paſſu apparet quomodo virtuoſus 
in delectãdo appetit gloꝛiam. ¶ Uirtus 
per differentiam eft clara non confuſa / 
eo quia differentia ponit diſtinctionem 
intervirtuificantem /virtuiſicabile ⁊vir 
tuificare:⁊ ſunt idẽ p eſſentiã.⁊xvtꝰ poit 
@ differẽtia habeat virtutem ad hoc fa 
ciendum. ¶ Uirtus per concoꝛdantiam 
habet in ſe res eſſentialesconcoꝛdantes 
ex quibus eft vna effentia.et virtus po 
pil ꝙ concoꝛdantia fit virtuoſa ad hoc 
ciendum. ¶ Ui Stra ſuum cõ 
tramum.ſ.vitium t peccatum: ⁊ eft con 
rs ipſum cum bonitate / magnitudine 


tatem:et bonitas eſt vir⸗ ¶ 


0 Wedel eſt contra virtutem 
cũ priatioe fur habitus ⁊ cũ pꝛiuatio⸗ 
ne habitus volũtatis / magnitudinis zc, 
Virtus per pꝛioꝛitatẽ eft pꝛimitiua seo 
quia quicquid eft pꝛimitiuuz / eſt ꝑ pꝛio 
ritatem pꝛimitiuùm:et quicquid eſtvir 
tuoſum / ꝑvirtutẽ eft virtuoſum. et io pn 
cipium eit virtuoſum per virtuiẽ. ¶ Air . eu 
tus per medium eft mediabilis: et ime: 
dium per virtutem eft virtuoſuʒ. ¶ Uir f 

tus per fines eft per fecta ⁊ in quiete. et 
fic iufti cumvirtute tendunt ad quietez. 
er maioꝛitatem habet natu N 
ram maiezem:z maloꝛitas per virtuteʒ (770 
habet eſſentiam virtuoſam. ¶ Uirtus ꝑ . 
equalitatem habet naturam coequan⸗ & e 
di iuſticiam cum pꝛouidentia ⁊c. Et fie * 
de intelligere ⁊ amare / que quando; 


Trim * 


equaliter ſuntvirtuoſa. ¶ Artus ratio Mine- 
ne minoꝛitatis quãdoq; Arme en! 
quaudoq; eft maior. Et fic quando é mi 
noz/conucnit cum non eſſe / ſicut quan⸗ 
do eſt maioꝛ conuenit cum eſſe. 


De veritate deducta per pris 
cipia. 
He 


— 


Eritàs per bonitatem eſt 
bona:et bonitas per verita Meverita 
tem eft vera. et ſi conuertũ te dedu 


tur / ſunt idem ſemper bo: per pꝛi 
Alnus z verus. Sed quando pia. 
AAA in gliquo ſubiecto non con 
uertuntur / aliquis optat habere bonus 

falſo modo / ⁊ non vere neg virtuoſe:et 

in iſto paſſu apparet ꝙ in homine boni 
tas ⁊ veritas non conuertuntur .@Ue- fl 

ritas eft magna per magnitudinem:et 

magna non effet niſi haberet yerifican 
ters/verificabilem/verificare eſſentiali „ 
ter in fe. ¶ Ueritas per durationem du An * 
rat / eo qua durant in ipſa yerificans OT 
verificabile ⁊ vᷣificare.Similiter ⁊ quã 

dogs moꝛaliter agendo intra / cum doe 

quod eft extra ſicut in ſenſato humida — 
radicale cum nutrimentali/yeritas per Pf 
poteſtatem eft potens:et fi eft i 

poteſtate / nulla falfitas cõtra ipſaʒ po 

teſt. ¶ Neritas eft ſcibilis per fapietia. 9 

Et fapichtia optatveritatem vt vere fe 

habere poſſit ad ſcitum. ¶ Ueritas eſt lu 
a mabilig per voluntatem vt voluntas 
vere poſſit kabere ſuum amatu3. vols 
ritas per virtutem eft virtuoſa: et pirt? 
per veritatem eft vera:et ideo partici⸗ 
pant per verificare contra falfificare et 


peccare. ¶ Ueritas per gloꝛiam eft dele 
ctabilis:et gloꝛia per yeritateʒ eft 


i 
17 
0 


— 


De mixtione pꝛincipioꝛum et regularũ. 


Et ſic iuſti vere et gloꝛioſe tendunt ad 
gloꝛiã fempiterna . ¶ Ger. 

rentiam e de et a confultone 1055 
rata. Et differentia ꝑonit ꝙ in veritate 
vnus fit verificans / alius verificatus / et 
alius veriſicare / et veritas ponit hoc in 
vero. ¶ Uerias per concoꝛdantiam ha⸗ 
bet in feyres coeffentiales concoꝛdantes 
ſcilicet verificati bilem et 


ficate:que concordant in effentia: ⁊ 
at ꝙ ſint plura:et veritas ponit 


EAN coꝛd ant ia habeat vere qd habet. 
Ina. Care, itas eft aa falſitatem: et è cõ⸗ 
57 a ipfam cum ſuo verificatiuo / verifica 
* bili et verificare. et ideo eft ab ipſa fim 


pliciter diſparata. ¶ Ueritas per puna 
c pium habet naturam pꝛicipiandi.ſicut 

ꝛincipium per natur am veritatis ha⸗ 
is bet natur am verificãdi.et ideo veritas 
eſt puncipium:quia quicquid eſt veruʒ 
ſub ratione veritatis eft verum. ¶ Ueri 
tas per medium habet verificare tme= 
oan dio verificantis et verificabilis: et veri⸗ 
tas ponit hoc in vero. ¶ Ueritas per fi⸗ 
nem eft in quiete:et finis per veritateʒ 


Fo. xxxiij. 


Vol 


Ur tur 


Comtra - 


(Pracy 


pena fui corrari fine quo 10 poſſet pfe= 
cte diſtare. ¶ S loꝛia per Waisen bs 
rationeʒ pꝛincipij.et in ſubiecto in quo 


funt idem gloꝛians ⁊pꝛicipiãs / de feipo 


if 


uv - 


og 
. 
bre 
* 


eft verus / in ſubiecto in quo ſunt dé, 
veritas nung eft cuʒ laboꝛe:neq; finis 
in er roꝛe. ¶ Ung veritas eff maioꝛ alte 
ra:et vna maioꝛĩtãs verioꝛ ẽ alia. et hoc 


ualitatis / habet in ſe equali⸗ 
ter derifteantem /verificabilem ⁊ verifi 
care: et equalitas per veritaté habet ve 
re hoc qd habet. ¶ Una veritas 
alia: et illa que minoz elf / par ticipat ca 
non eſſe:eo quia minus habet de eſſe/⁊ 
veritas ponit hoc in vero:et minoꝛitas 
etiam hoc ponit in ſuo genere. 


De gloꝛia deducta per pꝛin 
cipia 5 f 


V 

he eft quia non convertuntur . ¶ Ueritas 
qhtar ratione e 

f 


Loꝛia ꝑ bonitatẽ ẽ bona. 
Et fic ratione bonitatis 
¥ 4133 gz / eſt bono ratio/q 
ö agat bond ⁊ per ſe:⁊ ꝙ il⸗ 
lud agere fit gloꝛioſum. 
— ( Sloꝛia per magnitudi⸗ 
nem eſt magna: ⁊ magna no eft — p⸗ 
pꝛio gloꝛiante /gloꝛiabili⁊ gloꝛiare:et fi 
ſua magnitudo eft infmita in ſuo gloꝛia 
ri / eſt infinire. ¶ Sloꝛia per duration 
durat:⁊ ſi eſt eterñitas / ſuum durare 
per eternare in quo non poteſt eſſe inoz 
uatio. Slozia per poteftatem eft 5 
agendo g exiftendo:¢ ſi eſt idem chʒ po 
teſtate / impoſſibile eff ipſam eſſe in de⸗ 
fequ ⁊ ocioſitgte ¶ 3 per Tapien: 


pꝛincipiãt gloꝛiatum ⁊ vnitũ:⁊ ſimiliter 
gloꝛificant ⁊ pꝛincipiant gloꝛiari ⁊ pꝛin 


diuinis.¶ S loꝛia per media eft influxi⸗ 
ua ⁊ refluxiua:⁊ medium per glouam ẽ 
in delectatione et gloꝛificatione. ¶ Slo 
ria per finem eſt in quiete:et finis per 
gloꝛiam in gloꝛificattone . Et ideo glo= 
rians ſine gloꝛiato ⁊ glouari non poteſt 
eſſe in quiete. ¶ Slatia quanto maiot 
eſt / tanto magis in delectatione eſt: et 
maioꝛitas quanto maioꝛ ẽ/tanto magis 
imago delectatiõis c. & ba feng ine 
te fibi effentialt nõ pot eẽ p fei q̃ete / eo 
quia deficit in habẽdo equaliter gloꝛiã⸗ 
tem / gloꝛiabile ⁊ gloꝛiari.¶ Sloꝛia cum 
minoꝛitate eft circa penam ⁊ non eſſe: er 
go cũ maioꝛitate diſtat a pena ⁊ nõ eſſe. 


De differentia deducta per 
pꝛincipia. | : 


cipiare/(pirando ⁊ amãdo: vt apparet ĩ mM i 
17 nL 


a 


Ifferentia eft bona per bo 


cauſat diſtinctionẽ inter genus: 7 genus 
inte et fpec nterfpeciem :¢ 
indiuiduum inter ee 


Man 
sar 


Wimnorttar 


PH pritate:z bonitas eſt diſtin⸗ De diffe⸗ 

i cta per differentiã. Et ideo reiitia de⸗ 
differẽtia ⁊ bonitas ſunt ra ducta per 
Algtioes ſubiecto in quo ſunt / pꝛincipis. 


D 
pm 
Girl. ppvwot 


O Oetauapars 


1 87 iter inqiuiduũ ⁊ ſuũ actus. Et fic 
ifferentia eft ita magna ꝙ in fe ↄtinet 
oĩa:magnitudo vero per differẽtistiam 
eft diſtincta / eo quia ponit es in fue pro 
pꝛio numero fine genere: et in ipſa po⸗ 
nit diſtinctionem inter maguificatiud / 
magnificabile et magnificgre q̃ de eſſen 
ia {unt et natura maguitudinis.g Dif 
ferentia per durationem durat z dura⸗ 
tio per differentiam habet in fe res di⸗ 
ſtinctas que ſunt de ſua effentia.f du⸗ 
raus DNurabi e. Et differentia 
per durationem durat:diſtinctio que cũ 
eternitate cõuertitur ab eterno in eter 
num durat diſtinguendo inter eternan⸗ 
tem / eternabilẽ ⁊ cternare: ⁊ hoc ſigni⸗ 
ficatuin eft per beatiſſimaʒ trinitatem. 
¶ Differentia eft potentia innata abſo 
lute:⁊ eff potens per ꝑoteſtatẽ:eo quia 
cauſat in poteſtate diſtinctionem inter 
potentem / poſitum ⁊ poſſe. Et poteſtas 
T hoc cum differentia. ¶ Differen⸗ 

12 eft ſcibilis ⁊ per faplentiam.z Tapic 
£19 per naturam differentte poteſt intel 


ligere diſtinctionem inter intellectiuũ / 
pl der intelligere / xt ſint intel⸗ 
igibiſia:quoniam fine differentia non 
oſſent eſſe obiectabilia fiuc intelligibi 
1. ¶ Differentia per voluntatem ẽ de⸗ 
ſiderabilis: vt voluntas poſſit in fe las 
dere naturam amandtet exiſtere clara 
ratio inter amantem / amabilem ⁊ ama 
re / ſine qua diſtinctione effet ratio cõfu 


veritas ſat impotens ad n 
per veritatem eft virtuoſa:⁊ virtus pe 


2 
1 
(Pras 
Sop 
1 
oy 
volun 
win 
2 
or Gloria 
Comurd 
2 


(or 


differentia habe t in fe res diſtinctas in 
quibus habet agentiam ⁊ exiſtentiã: et 
virtus per differentiam eft diſparata a 
vitio. immo fine ipſa omnia eſſent idem 
numero. ¶ Differentia per veritatem ẽ 
vera /⁊ veritas per differentiam res ve 
ras ponit /ſicutverum eft diſtinctionem 
eſſe inter ante, cabilem et 
verificare:inter intelligentem / intelligi 
dilem ⁊mntelligere. ¶ Differentia ꝑ ee 
riam eft delectabilis:et glows per di 
rentiam poteſt habere delectationeʒ ꝑ 
loꝛiantè / gloꝛiãbilem⁊ gloꝛiari:que ſi⸗ 
ne diſtinctione in gloꝛia non poſſent ec. 
¶ Differentia per concoꝛdantiam ha⸗ 
bet in ſe res concoꝛdantes quas in ſe re 
cipit diſtinguendo inter 8 
oꝛdabilem et concoꝛdare. Et hoc facit 
Oifferentia cum Td differentiatiuo/dif⸗ 
ferentiabilt ct differẽtiare:⁊ inſimul dif 
ferentia ⁊ concoꝛdantia in ſubiecto in aq 
ſunt / ponunt ipſum ſubiectum vnum in 
communi:quod habet i fe plures res cõ 
coꝛdantes⁊ differentes / ex quibus eft cõ 


* 


ſtitutum ſicut vna ſubſtantia / vnua bs 
⁊c.¶ entia et contrarietas innã⸗ 
ta Differunt.£t hoc q; quadogs differen: 
tia concoꝛdat cum concoꝛdantia innata 
diſtinguendo / concoꝛdando ⁊ generan⸗ 
do. Et quãdoq; differentia ci contrarie 
tate agit contra concoꝛdautiã diſtinguẽ 
do /contrariando et concoꝛdando /⁊ hoc 
yt coꝛruptio vnius fit generatio alteriꝰ. 
⁊ econuerfo.£t hoc ſunili modo fit i mo 8 
ralibus /yt fignificabimus. ¶ Differen- Hm e 
tia per pꝛincipium habet rationes pᷣꝛĩo⸗ 
ritatis / vt ſit eli sencrale ad om 
2 


nes differentias:⁊ hoc cum fuo propud fa 
bifferentiatiyo/orfferenuiabitt 2 differe (or 
idre:ſine quibus non poſſet effein ws | 


altitudine / neq; rationem pꝛincipij haz 4 
bere.¢| Differentia per medium habet Meda 
naturam medij:et in fe habet medium 

ſcilicet differr / ecum quo diſtinguityvnuʒz 

ab alio / ſcilicet ipſum differre / et ipſum 

exiſtit inter different iatiuum et differ „. 
tiabile. ares oft dn finem eſt in fim 
quiete:⁊ ſua quies eft diſtinguere inter 

vnum et aliud vt habeat ſubiecta in qͥ⸗ 7 
bus ſit / c agentiaʒ habere poſſit. ¶ Qif. 
ferentia ratione inaioꝛitatis eft matoz 
in vno ſubiecto q; in alio. Quoniam in 
effentijs ſubſtant:alibus maioꝛ eft q; 


in accidentalibus. . 
ioꝛem actionem habet diftinguendo de 
nitatem ſubſtantialem a mãgnitudine 
accidentali/et maioꝛem actioneʒ habet 
in diſtinguendo in eadem eſſentia plu⸗ 
res res conſtituentes ipſam eſſentiam / 
q; in diſtinguendo eſſentiam ab eſſen⸗ 
tia, vt ſignificatum eft in intellectu in 
quo differunt per differentiam / intelle⸗ 
ctiuum/intelligibile et intelligere: que 
innãtẽ et equaliter fant partes intelle⸗ 
ctus , Uerumtamen inter effentiam et 
effentia magis ponit fe extẽſiue. ¶ Dit⸗ 
ferentia per equalitatem habet in fe 
res equales: ſicut equalitas per diffe⸗ 
rentiam habet in ſe res diſtinctas. Et 
ideo in ſubiecto in quo ſunt /fecommus | - 
nicant per differre et cocquare. ¶ Dif: V] 
ferentia per minoꝛitatem eft minòꝛ / 
per maioʒitatem eft maioꝛ:et quia mi⸗ 
noꝛitas eft paruum ſubiectum ſiue par 
uum quid / differentia non poteſt intra: 
re ipſam cum ſua magmitudine :nec po 
teſt multum differre per ipſam:⁊ ſecùn 
dum quod paruum intrat / paruum diz 
ſtinguit. b f 


De concordantia deducta 
per pꝛincipia. 


Oncoꝛdãtia eft bona per 
Rbonitaté/z bonitas eft cõ 

BAcordata per concoꝛqãtiaz: 
Ar ic in ſubiecto in qͥ funt 


coꝛdatiuo / concoꝛdabili ⁊ concoꝛdare:ex 
auibus eſt. ¶ Concoꝛdãtia ꝑ poteſtateʒ 
pot exiſtere ⁊ agere/z poteitas pet con⸗ 
coꝛdantiã habet res concoꝛdãtes:⁊ ideo 
in quãto concoꝛdantia ⁊ poteſtas in ſub⸗ 
iecto in quo ſunt / fe cõiuingunt / in tanto 
d contraxietate fe pꝛolongant. ¶ Concoꝛ 
dantia eft ſcibilis per 1 8 ſiũẽ i= 
tellectũ:⁊ quando intellect? ipſam obie 
ctat intelligendo ſuam eſſentiam /⁊ ſuũ 
eſſentiale c dat /concordabile 
⁊ cõcoꝛdare / magis ipſam obiectat ⁊ At 
tingit q; obiectãdo ip ſaʒ ꝑ eſſentiã tan⸗ 
tũmodo /⁊ cõcoꝛdãtis magis intellectui 
fe cõicat concoꝛdando.¶ Concoꝛdãtia 
voluntatẽ eft amabilis:eo qz coc 
onit involũtate actũ ſuũ:vt amãs/ama 
Tune Ionen in idẽtitate eſ⸗ 
entie.€| Concoꝛdantia concoꝛdat virtu 
tem cũ yirtute in ſubiecto in quo ſunt:⁊ 
hoc facit in ſua effentia/z in eſſentia vir 
tutis / qm̃ extra non poſſet hoc facere:eo 
quia ſuus actus no haberet ſubiectũ /in 
quo effet ſubſtentatus. Concoꝛdantia 
per veritatem eft vera:⁊ ver̃ſtãs p con= 
coꝛdantiam eft cõcoꝛdata:⁊ ideo iñ ſub⸗ 
:i:ecto in quo ſi 8 i 
2 care/diftant a contrarietate et falſitate. 
9 r Concoꝛdantia per gloꝛiam eft delecta 
bilis / ⁊ gloꝛia per concoꝛdantiã cõcoꝛda 
——_——bilis:z ideo vna ratio appetit aliã.¶ Cõ 
coꝛdantia non poteſt eſſe fine differẽtia: 
differentia Ko pot effe fine ipſa /m ꝙ co 
uenit cum contrarietate et in ifto pãſſu 
apparet ꝙ differentia eft pꝛincipiũ ma⸗ 
a generale q; concoꝛdantia. ¶ Concoz= 
ntia ⁊ contrarietas ſunt oppolita:eo 
quia hoc qð concoꝛdantia couſtruit / con 
trarietas deſtruit / ⁊ econuerſo:ſʒ concoꝛ 
dantia eft altius pꝛincipiũ & contrarie⸗ 
tas: eo quia conuenit cum eſſe concoꝛdã⸗ 
do: contrarietas vᷣo cum nõ eſſe in con⸗ 
trariando. ¶ Com lia per rationẽ 


De mixtione principio ⁊ regularum. Fo. xxxliij. 


oe 
pꝛincipij eft generalis ad omnia conco: (Prrm vp m 
dabilta:co quia pꝛincipium ponit /ꝙ cõ⸗ 

coꝛdantia habeat vnũ pꝛincipiũ actiuũ / 
⁊ qliud paſſiuum /⁊ aliud neutrale:cum 
quibus continet in fe omnes cõcoꝛdan⸗ 
tias inferioꝛes cõtentas ſub ip. ¢ oft 
coꝛdantia per mediũ ett uf luxiua ⁊ Fes 


(Med 


fluxiua. per concoꝛdatiuum /concoꝛdabi = 
le /⁊ econuerſo:⁊ concoꝛdare eft medius 

inter ita. Concordantia quiefeitp co fun Vad) 
cordare/concordatinum ⁊ concoꝛdabile: 


extra que nõ poſſet quieſcere / neq; fins 

fine cõcoꝛdantia poffet effe quies. Co. Mn ita 
coꝛdantia quãdoq; eft maioꝛ / quandòq; 
minoꝛ. Ratio huius eſt:qꝛ in aliquo fub= 

lecto maioꝛes res concoꝛdat q; in alio/ 

ficut in homine magis q; ĩ roſa /⁊ in ro⸗ 8 

fa & in lapide.¶ Concordantia ci cqua c q nine, 
litate cõuenit / vt habeatin fe equaliter — 
concoꝛdati r ile ⁊ cõcoꝛda⸗ ( 

re / ſibi coeffentialia/fine quibus equali 
tas no poſſet eſſe ſubiectuʒ / in quo inis 
concoꝛdãtie quieſceret poſſet.¶ Hliqua 
concoꝛdãtia eft minoꝛ alia:⁊ eft minor? 
eo quia cum magnitudine ⁊ maioꝛitate 
minoꝛitateʒ intrare non poteſt 
concoꝛdãtia cum minoꝛitate eft circa ni⸗ 
hil:hoc eſt / circa cõtrarietatem que ſua 
eft oppoſita. 


De contrarietate deducta 
per pꝛincipia. ae 


Ontrarietas quandoq; eft Oeductio 
Y bona per bonitatem/quan= cocrsrieta 
doch mala per malicia. Per tis ꝑ pꝛin 
S doonitatem:ſicut homo qui “Pid. 
5 cum virtute contradict vi- 
tio: ſicut contrarietas elementoꝛũ fine 
qua nõ effet generatio Mala /per mali⸗ 
ciam:ſicut homo iniuſtus qui cum vitio 
cotradicit virtuti:⁊ ſicut infirmitas que 
ef contra ſanitatem /⁊ mors contra vi⸗ 
tam. ¶ Contrarietas eft magna per ma 
Shitudinemquontat ff aa 00 trgrte= 
tas eft inter deum ⁊ peccatoꝛem /⁊ inter 
aquam ⁊ ignem /⁊ inter bonum ⁊ malũ / 
⁊ inter verum ⁊ falſum:et huiuſmodi. 
( Cotrarietas durat ꝑ durationè / nd au DH 
tẽ ꝑ ſeipſam:eo qt eſt accidẽg qð ꝑ ſe nõ ‘ 
eft exiſtens:ſʒ Surat ꝑ accidés ci it ha⸗ 
bitus pꝛiuatiuꝰ inclinans efle ad nõ eſſe 


Miner 


Mag 


⁊ durat:qꝛ entia funt ⁊ꝛia /ſicut iuſtus ⁊ 


iniuſtus / viſus et cecitas / intelligete et 
ignoꝛare / calefacere ⁊ frigefacere. leti-⸗ 5 .C ＋ 
cla ⁊ triſticia:⁊ fic de alſjs.¶ Contrarie 2 tnt 


tas per poteſtateʒ poteſt exifttre ⁊ age 
re / quoniam yng e N 


* 


| (/y lov othear 5 


* 


| Jolunt 


uyrtus 


Octaua pars. 


et alia moꝛalis innata / ſicut per calidi⸗ 
„ tatem 7 frigiditate. B:ficut ꝑoſſi 
J bile eft peccare/tame ↄtrarietas in pec: 
cando per fe non 1 5 contraxiandi 
teſtatem:ſʒ eft habitus acquiſitus ꝑ bo 
minem /cũ quo homo peccat. Contra- 
rietas eſt ſcibilis ratioe faptentie obie- 
ctiue:mõ ꝙ contrarietas caufet ſcire / im 
mo eft otra ſcire per ignoꝛantiã.¶ 
trat ietas vno mõ eft dcfiderabilis/alio 
modo nõ deſiderabilis:ſicut contrarie⸗ 
tas elementoꝝ /⁊ contrarietas per quã 
virtus eft contra vitium.cõtrarietas no 
Defiderabilis:ficut contrarietas ꝑ quaʒ 
mors eft contra vitam /⁊ vitiũ cõtta vir⸗ 
tutem.¢| Contrarietas inter vitiũ ⁊ vir 
tutem ſe cõmunicãt /vt homo 
ipſam fit contra vitiũ aut homo fivutt 
er vitiũ fit otra virtutẽ:nõ ꝙ ipa cogat 
520 ad agenda de ipſa:eo ꝙ habet li 
berum arbitriũ ad agenda cũ ipſa / bene 


aut male. ¶ Alia ua contrarietas eft ve⸗ 
Vr yy raſalia falfa.Ceramicut ĩũſtieia otra i 


Diffrren habet tres modos diffe 


Co mite 


Prem 


Mulin 

M o raletir 
finir 
(Maw 


sqrt 


iuſticiã. Falſa / ſicut iniuria que vere eft 
habitus contra habitum tufticie.g Ali⸗ 
qua contrarietas eft per delectationeʒ / 
alia per triſticiã. Per delectationé:ficut 
homo qui in cõmittendo vitiũ /ꝑ virtu⸗ 

em gaudet. Per triſticiam:ſicut qui ha 


bet doloꝛem de cõmiſſis. ¶ Cotrarietas 
tes vt in 


tulo ſuo dictũ eft in pᷣma parte pꝛime di 
ſtinctionis. ¶ Contrarietas cũ fi: 
dis eft contra concoꝛdãtiã /⁊ econuerſo: 
vt in capitulo concoꝛdantie /⁊ in capitu⸗ 
lo cõtrarietatis / apparet in prima par⸗ 
te pꝛime Dikinctionts 4 Cotrarietas ra 
tione pꝛincipij naturaliter eft inngta? 
oẽs contrarietates naturales contineat 
in ſe:tamẽ con tes moꝛalis eft ha⸗ 
bitus acquilitus per homine3: vt ſupꝛa 
dictum eſt. ¶ Contrarietas eft mediabi 
lis/z hoc duobus modis:(c3 naturaliter 
2 mozaliter.arursliter/fiait caleface 
re.qd contradict frigefacere/z econuer 
ſo. Moꝛaliter/ſicut bene agere:hoc € ꝙ 
/ nus Romo quibene agit/zalius q ma⸗ 
le agit/per contrarietateʒ quodamodo 
contrariantur.¶ Contrarietas nunds 2 
fe eſt in quiete:qꝛ ft eſſet /ſua quies ect 
1 fic contrarietas cum perfe⸗ 
tione conueniret ci no eſſe:x effe ci nd 


— 


eſſe / quod eft impoſſibile.¶ Contrarie⸗ 
tatum pna eft maior / alia mino. M aioꝛ 


ficut vitium cõtra virtue. Minoꝛ / ſicut 
calefacere contra frige facere. ¶ Cõtra⸗ 
8 Yrno modo cõuenit ch equalitate / 
modo n: ſicut ꝑatet ĩ quattuoꝛ ele 
mentis. Abſolute no conuenit cũ equali 


Con velit nos omnipotens deus liberare. 


o magnum. E 


tate:ſicut in yirtute ⁊ peccato / que nulla 
conuenien tiã habẽt.¶ en 
per ↄuenit ci ininoꝛitatẽ ratione fit ge 
neris. Ratio hutus eſt:qꝛ inclinat eſſe ad 
no eſſe. ¶ Et ideo le pn pũgit:pun 
git per ipfam/elt magis punctꝰ/⁊ in pe 
riculo ⁊ tribulatione poſitus /⁊ a patié= 
tia pꝛolongatus.Et A tali cõtrarietate / 


* 
1 


— 


De pꝛincipio per pꝛincipia 
deducto. 


. Rincipiũ eft bona per bo: Deductie 
nitare/z bonitas ꝑ ratio: pꝛincipij 
nem pꝛuncipij acquirit no⸗ pꝛincipi 

men pꝛincipij. Ade 

quid eft bomficabi 

— Jeft p rationem 
bonitatis. Et ideo pꝛincipiare bonũ /eſt 
bonum. Et bonitas eft ro /⁊ pꝛincipium 

bono ꝙ agat bonum. Et fi bonus nd do 

nũ agit:agit malũ /co qꝛ eft cõtra ſuã ra 

tionè /⁊ contra rationem boni pꝛincipij. 

4 incipium eft magnũ per magnitu⸗ Ming a 

inen. Cos cipiabi⸗ 

le five pꝛincipiatũ / eſt ſub rãtione pꝛin⸗ 
cipij.t qꝛ tot ⁊ tanta (unt magna pᷣn⸗ 

cipiabilia ⁊ pꝛincipiata:ergo pꝛincipiuʒ 

elt magnũ. tamẽ no eft magnũ / ſi nd p= 
cipiat magnũ/poſtqᷓ pꝛincipiare poreft 

t nitudo ⁊ pꝛincipiuʒ 

connertunt in fubtecto in quo ſunt:ne⸗ 

ceſſe eft q in ipᷣo ſubiecto ſint /inſinire ⁊ 

pꝛincipiare.¶ Et in iſto paſſu apparet 

ꝙ de neceſſitate / in effe dei eſt / ꝓducere 

per infinire ⁊ pꝛincipiare. ¶ Nincipiuʒ Du r 

eft durabile per durãtionem:⁊ {i dura⸗ 

tio eſt eternitas /2 pꝛincipiũ eft idem ca 
eternitate/neceffarium eft ꝙ ſint pꝛinci 
piare ⁊ eternare in ſubiecto /in quo pᷣn⸗ 

cipium ⁊ eternitas ſunt idem. ¶ 2 

pium eft potens per poteſtatem:⁊ fi po 
teftas ⁊ pꝛmcipium fine dem /ſequitur 

ꝙ abfolute ⁊ fine aliquo impedimento / 

pꝛincipiũ 55 tantũ peincipiare/quã⸗ 
ta eft ſua eſſentia/⁊ quanta eft effentia 


poteſtatis. ¶ incipium eft fabsle per 
fapientiam:z tta eſt ĩnfinita et 
eterna /⁊ eft idem cum pꝛincipio /cũ ipo 
pꝛincipio eft ſcibile infinire eternare / 
⁊ ſctre:⁊ hoc de neceffitate. Incipivs 
per volutitatem eft amabile:⁊ fic eft idé 
cum magnitndine ⁊ eternitate /⁊ cũ vo⸗ 
lůtate in ipſo pꝛincipio eſt amavile/pᷣn⸗ 
e amare: 

⁊ liter no poteſt fe habere. Pincis um 
per yirtutem eft virtuoſum:⁊ per pꝛinci 


Dink 


Sap 
Vo bat | 


Dif 


De mirxtiõe pꝛincipioꝛum et regularum. 


pium virtus eft pꝛincipialis:⁊ ſi in ſubie 
cto in quo ſunt puncipiare t virtuifica⸗ 
re ſunt impedita / pꝛincipium ⁊ virtꝰ no 
ſunt idem. ¶ Minciꝑium per veritatem 
eft verum :⁊ fi eſt ides cũ veritate /⁊ eter 
nitas cum veritate / neceſſarium eft ꝙ in 
ipſo pꝛincipio ſint pꝛincipiare / verifica⸗ 
rez ferne bedecken pele pins 
eft gloꝛiabile ⁊ delẽctabile:⁊ ſt conuerte 
retur cum gloꝛia / gloꝛiari ⁊ pꝛincipiare 
de neceſſitate conuertſtur.¶ Pꝛincipiũ 

r differentiam eft clarum ⁊ inconfu⸗ 

mi fi pꝛincipium eft intellectus pꝛin 
cipiare z intelligere conuertuntur:⁊ dif 
ferétia ponit ꝙ vnus fit intelligẽs / aliꝰ 
al ge pn eri n 
cipialis. Aligaquin . ⁊ intelle⸗ 
ctus non poſſent diſtare a confuſione. 
¶ Pꝛincipium per cõcoꝛdãtiã habet na⸗ 
turam cõcoꝛdandi / quã non poſſet habe 
re fine concoꝛdantiaã:⁊ pꝛincipiatiuum / 
pꝛincipiabile ⁊ pꝛincipiare / q eſſent de ef 
fentia pꝛincipij. ¶ Contrarietas eft con⸗ 
tra pꝛincipiũ/ quand ĩmjpedĩt᷑ et 
ſcʒ pꝛincipiare:ſʒ in ſubiecto in quo pꝛin 
cipiũ eſt idem cum poteſtate:contrarie⸗ 
tas nõ poteſt impedire pꝛincipꝛo pꝛinci⸗ 
piare.Quoniaʒ nõ habet cũ quo habeat 
poſſe / qð eſtde genere poteſtat . ¶ Prin 
cipiuʒ per mediũ vadit ad finẽ / ſine quo 
medio / ad finem nõ poſſet ire:⁊ quando 
medium impeditur / deficit poteſſas pn 
cipij ⁊ finis:⁊ dolet appetitus/z fequit 
triſticia ⁊ laboꝛ:ſʒ qh ſuꝑuenit bonitas / 
magnitudo / duratio / multiplicatur pote 
ſtas / ⁊ deſtruit᷑ impedimẽtum. ¶ Ninci 
pia Auen p finé/z nõ quiefcere poſſet 
per fing fine pꝛinciꝑiare:ſʒ qh pᷣneipiãs 
in pꝛincipiato qd eft de ſua eſſentia per 
pꝛincipiare / qð eft accidés/credit quietẽ 
inuenire nõ põt:⁊ in iſto paſſu apparet 
ꝙ ſolus deus eſt pꝛincipium et quies. 

: im vn maius /⁊ aliud 
minus. Maius quando eft in actu de po 
tentia non deducto / in qua nullum pan 
cipium poteſt eſſe maius q; pꝛincipium 
in actu exiſtens. Quoniã pꝛincipium qd 
eſt in potenciavelt circa nihil / refpectu 
huiꝰ qd eft in actu. ¶ ẽt in iſto paſſu ap 
K ꝙ deus qui eſt maius pꝛincipium 


eſſe poteſt / gabet actum in ſeiplo: vi⸗ 


. Gelicet pꝛincipiantẽ / pꝛinci 
piare:vt ret in diuinis.Zullũ pꝛin⸗ 


cipium fine natura equalitatis in fe q̃e⸗ 


ſcere poteſt. Ratio huius eſt:quia petit 


in fe equalitatem habere per pꝛincipiã 
tem / pꝛincipiabilem ⁊ pꝛincipiare:ſʒ de? 
quieſcit in ſe:ergo ⁊c. inci 
pium elt pꝛincipiũ ſůmmum ⁊ perfe⸗ 


dium:quia non haberet ca quo. ¶ Me 


Fo. xxxv. 


ctum. vnde ſequit᷑ ꝙ hoc ꝑ quod de? ma 1 

gis diſtat a minoꝛitate pꝛincipij / ſit in mM 1 
ipfo:de neceſſitate ergo in deo elt pꝛinci 
piare / pꝛincipians ⁊ pꝛincipiabilis / five 


pꝛuncipiatus.ergo zc. 


De medio deducto ꝑ pring 
cipia. 


Edium eft bonus per boni 

tatem:qꝛ pꝛincipiũ nõ poſ⸗ 

fet venire ad fine fine me= 
die/neg finis poſſet eẽ ges 

* ö 08 

3 ergo bonitas per bonifica= 
re qd eft mediu3z/eft ratio 

bono 9 agat bonum. ¶ 13> 

gnitudinem eft magnuz:z qꝛ eft magna 

diſtantia inter pꝛincipiùm ⁊ finem/opos 

tet medium eſſe magnd:tamẽ multũ ma 

gnũ no eſt / niſi ſit de eſſentia pꝛincipij ⁊ 

finis. Mediun tper durationem 

⁊ inffuentĩã finis ex reffuẽtia pꝛincipij: 

⁊ ſi medium ⁊ duratio conuertuntur et 

ſunt / eternitas ab eterno durat / influen 

tia ⁊ reffnentia / mediare et eternare. = 

¶ Medi oteſtatẽ poteſt exiſte⸗ PH 

re ⁊ gere: ⁊ poteſtas ratione medy ha⸗ 

bet poſſe. ¶ ediũ eft ſcibile per ſapien S 

tiam / ⁊ non eft ſcibile fine pꝛincipio in ſi 2 

ne. ¶ Medium eft amabile per volunta V 

tem / ſine quo nõ poſſet habere amare / 

neq; amans amatum / neq; pꝛincipiũ in 

fine quieſceret. Et ſi medium et volun⸗ 

tas conuertuntut / mediare ⁊ amare cõ⸗ 

uertuntur.Meqiũ per virtutem eft vir⸗ V fur 

tuoſum /⁊ virtũs per mediuʒ tranſit de 

pꝛincipio ad finem:et virtus conſiſtit in = 

medio ſuijpſius. Mędium per veritateʒ VCE 

eft veruz:⁊ veritas ratione medij habet 15 

in fe verificare / quod eft medium ſuum. Gi NA 

¶ Medium ſine gloꝛia non poſſet habe⸗ 

re gloꝛiam /neq; glozians in gloꝛia dele⸗ 

ctationem habere. ¶ Medium per diffe Buffer ne 

rentiam eft clarum ⁊ incõfuſum:ſicut in 

eſſentia intellectus intelligere:eo qꝛvnꝰ 

eſt intelligẽs ⁊ alius intelligibilis:⁊ in⸗ 

telligere eft actus eoꝛum:ſed fi non effet .°. 

differentia inter intelligentem z intellé — ( 

gibilem / medium effet confuſum 2 non (Vir 

clarum:ſine concoꝛdia intelligẽtis 2 in⸗ 

telligibilis / intelligere nõ poſſet eſſe me 


Deductio 
medij per 
pꝛincipis. 


Mag 


95 


ann 


Cntrarutar 
dium quandoq; eft impeditum per con⸗ 

trarietateʒ:ratio huius eſt:qꝛ deficit in⸗ 

deem an fun 0 de lader in fubs— 5 

tect vo funtco quia fubsectum eft 

imperfectum:fed quando perficitur/co= 

trarietas eft a ſubiecto 2 ies 

i 


Mlbe Mise eeu: 


Ff 


fur 


lau . 
6 


tw 


Lilia 


liner 


De fine vies fit bona /i boni 8 Pale ö 

r e a fic 1 lor quies eft qh quieſcens / quieſcibilis 

de ducio. quieſcendo eſt ratio bono 2 quieſcere ſunt idem per eſſentis. . I „ J 
Sq agat bonum: fed quado m8 fine equalitate quiefcentis /quiefce 


Mayet 
14 


Duri 


¢ 
(Prot 


gapre mt 


Octaua pars 


perficitur. ¶ Medium eft de rõne prin= ꝑ exiſtere:⁊ſi non non eft ſummꝰ finis 
cipij fine quonon põſſẽt᷑ eſſe:⁊ quando ſed inferioꝛ habens appetitũ ad —.— 
non eft perfectũ / non eſt de rone finis. rem. ¶ Et in iſto pallu apparet ꝙ oᷣm⸗ 
t quando ꝑficuur / eſt de ratione finis. nia entia creata appetunt fi N finez 
¶ Medium in fine quieſcit:qꝛ per ipſuʒ aut debẽt appetere rns eſt amabi voli 
pꝛincipiũ tr anſit ad finem:⁊ in tranſitũ lis per voluniatẽ:⁊ qt eſt magnus /maz 
pꝛincipij ad finẽ tranſit medium / eo qꝛ gne eſt appetibilis. Et qꝛ eft bonus /bñ 
‘fie medio tranfire non poteſt.Et ĩ iſto eftappeubitis:er qꝛvolũtas eft magna / 
paſſu apparet per quẽ modã elementa magualiter debet ipſum amare ⁊ deſi⸗ 
⁊ alia miſcibilia intrant mixtum. ¶ Me dierare: et ſi non facit hoc de ſua magni 
dium vnum eſt maius / aliud min’. ioe tudine / eſt ocio a: iniuriã facit fini:ra⸗ f 
ius / ſic ediũ ſubſtantiale qd eſt de tione cutus in labore fine quiete. ¶ i t 
ubſtantiali principio ⁊ fine / cum quibꝰ nis eft virtuoſus per virrute:s ſic cũ di 
eft vna ſubſtãtia / vna eſſentia / vna natu tute ẽ des. ung derel, e verb fie Verve. 
ra. Winus quidé eft mediũ accidentale: vere accdrif qes/ĩ tio vere labor ⁊ triſti “I 
ficut currerè / comedere zc.quend ſunt cia ¶ Lintsyitra glouã no pot ee quies ler * 
de eſſentia currentis ⁊ curribilis / come: neq; glozia extra finez eſt in delectatio 
dentis z comeftibilis. Medium per ne. Finis cũ differentia eſt ens incon⸗ if 
ro 


equalitaté equaliter conſiſtit inter pꝛin fuſum. Et hoc eft qꝛ habet natura perfi 
cipium ⁊ finem ⁊ hoc perfecte quando cientieſperfecubilis a pficere/que ſint 
eft de eſſentia eoꝛũ ⁊ foꝛmaliter ab om de ſua eſſentia/ſine quibus effet confu⸗ 
ni materia dif Pere Quenia cum ma ſugꝛet etiã eẽt finis alterius / 2 non ſui⸗ 
teria non poſſet eſſe in medio /eo qꝛ foꝛt ipſius /ꝗð eft impoſſibile. ¶ ffi er 
ma plus dicit qᷓ; materia :th ſecundum concoꝛdantiã gʒ res cõcoꝛdantes:⁊ co 
modũ loquendi ⁊ ꝓpoſitionẽ / dicitur ꝙ coꝛdantia per finẽ res quieſcentes.¶ i (oni 
actus equaliter ab ipſis eſt cauſatus. nis cum contrarietate no poteſt eẽ ges, 
0 e inter mate: Ratio huius eſt / quia fins ⁊ cõcoꝛdãtis 
rid forma diſtat a mmoutate. Ro bui? ſunt aimice:et contrarietas ⁊ concoꝛdan : 
eſt:qꝛ materia dicit min? / foꝛma mai’: tia inimice. ¶ Sims eft lud in quo pꝛi⸗ (pr vn 
aio ſequitur ꝙ mediũ exiſtẽs inter for= cipium quiefcit: ⁊ quando conuertitur/ 
mantem⁊ foꝛmatum diſparstos / diſtat finis cum pꝛincipio eſt pꝛincipians: et 
omnimode ⁊ ſimpliciter a minoꝛitate. qñ non cõuertuntur / poſſibile eft ꝙ pris od 
oun in ipſo non Beryl ¶ Finis ſi⸗ M 
. zen ne medio non poteſt eẽ fublectum prin= 
De fine ꝑ pꝛincipia deducto. cipij vt in tpfo quiefeat t quoniam finis 
. ita 7 pꝛincipiuʒ fine medio ſunt diſparata. 4 
8 Ime elt rann per bowita gor eft maioꝛ quies:z ma Mi 


bilis ⁊ quieſcere:nõ põt eſſe ſubiectum 
in quo cõcoꝛdantia quieſcat:quoniã dee 
ficiente equalitate / deficit quies. ¶ ul Mn 
lus finis mer 8 eſt ce e 
ia in ipſo fine cum magnitudine quie- muinoritas elt circa meu: 2 mil pꝛocu⸗ 
cant. df . no eft multũ 555 rat laboꝛem ⁊ triſticiam inquantuz eft | 
- fi quieſcens e 2 guiefcere nd habitus pꝛiuatiuus perfectionis. 

ſunt de ſua eẽntia. ¶ inis ꝑ durationẽ er 
durat iz ficsuertitur en din atione / per De maioꝛitate deducta per 
fe quieſcit. Et fi appetit finem peresri⸗ pꝛincipia. 
grinum ci quo quiefcat/non eft ſummꝰ ; 273 
dDioꝛitas bona eft ratio bo 


finis.qj inis per poteſtatẽ pot exiſtere 5 
2 1 a per finem quiefcere: Ane ꝙ agat maius bonuz:et oa! maio 
2 fi conuertuntur / tantuʒ pot quieſcere Italis bonitas eft ſubſtãtis⸗ e de: 
per agere:ſicut ꝑ exiſtere.Sicut in dei⸗ YF ANY Nflis/eo qꝛ ſubſtãtia maioꝛ ẽ n pet 
tate in quatantum quieſcit in agendo = accidente. Et ideo quando pꝰincipia 
ficut in exiſtendo /⁊ fic de alijs.¶ iuia magis bonus pꝛoducit quo ad rationeʒ 
per ſapientiã eft intelligibilis: ⁊ eſt ĩ tã bonitatis ⁊ mãioꝛitatis / ſubſtantia vel 

do ĩtelligibilis tũ per quieſcere / ſicut maius bonum ſuſtantialiter ꝓducit / 


bonus non agit bonum / bonitas ata bo 
nus non quiefcunt/eo qꝛ bonus contra 
finem bonitatis exiſtit ocioſus. ¶ Finis 
per magnitudinemeft magn? / vt eſſen⸗ 


ipſum product ponit in ſpecie ſubſtã⸗ 
tialt bonitatis ⁊ maioꝛitatis. C. zt 
tas eſt magna ⁊ aliqua magnitudo e 

maioꝛ: vnde fequitur ꝙ ipſa eſt ſubſtan 
tia:qꝛ fino ect maioꝛneq; ſubſtãtia poi 
ſet eſſe magis magna q; accidẽs.¶ 23 
ioꝛitas durat per durationem/⁊ du 
tio maioꝛ eſt 1 ſubſtãtiã:qꝛ fi no accidés 
duraret per fe ⁊ non per ſubſtantiam:⁊ 
magis per minoꝛitatẽ poſſet eſſe maioꝛ 


ꝑ maioꝛitatem / quod eft unpoſſibile. 
haioꝛitas per poteſtatem poteſt ert 
ere ⁊ ãgerẽ it pᷣoteſtas per maioꝛitate 


poteft effe maio::vñ ſequit᷑ ꝙ maloꝛitas 
⁊ poteſtas poſſunt cé partes ſubſtantia 
les in ſuppoſito in qͥ ſunt. ¶ Maloutas 
eft ſcibilis per ſapientiam:⁊ fic eft obie 
ctum ſubſtantiale. Et ſi non maioꝛitas 
non eft ſcibilis per ie fed per accidens / 
quod eit ipoffibile : maioꝛitas eſt ama⸗ 
bilis per voluntatem /vt voluutas per 
maiozitatem poteſt habere maius obie 
ctum. ¶ Waioꝛitas eft mago immenſi⸗ 
tatis virtutis/ynde iequitur ꝙ aliqua 
maioꝛitas fit fubiecta:q? fi nõ /nõ poſſet 
eẽ imago immenſitatisvirtutis / eo quia 
accidens / non poſſet ad hoc ſufficere cũ 
dicat minoꝛitatem:⁊ ſubſtãtia maioꝛita 
Teac meer eft yera per veritatẽ: 
⁊ veritas nator per veritatem / vnde ſe⸗ 
quitur ꝙ aliqua veritas eſt ſubſtantia 
lis:quia fi non / iam non poſſet eẽ maioꝛ 
q; accidens:neq; maioꝛitas poſſet eẽ ve 
ra per veritatem ſubſtantialem.¶ Ma 
ioꝛitas eit delectabilis per gloꝛiã: ⁊ glo 
ria per maioꝛitatem habet maioꝛem de 
lectationem:ergo opoꝛtet dare de neceſ 
ſitate aliqua maioꝛitatẽ ſubſtantialem: 
vt fit maioꝛ gloꝛia per ſubſtantiã q; per 
accidens . ¶ Maloꝛitas eft inconfuſa ꝑ 
differentiaʒ q diſtinguit inter maioꝛitã 
tem ſubſtantialẽ ⁊ accidentalem / ſine j 


Ving 


ny 


Sop 
volt 


unt 


wert 


"Glo 


rofercr 
72 


Dior 


toritas fine concoꝛdanua non poſſet c 
imago immenſitatis / virtutis / magnitu 
dinis ⁊c. que concoꝛdantis ponit q alig 
maioꝛitas {it ſubiectum exiſtẽdo ⁊ agẽ⸗ 
do. ¶ Ma incit minoꝛeʒ contra⸗ 
rietatem cum maioĩĩ concozdantia:ma 
iotitas vero cum maioꝛi contrarietate 
non poſſet vincere maioꝛem concoꝛdan⸗ 
tiam. Ratio huius eſt/quia maioꝛitas é 
de ſuo genere. ¶ Et iſto paſſu apparet 
per quem modum pectant pecegtoꝛes ⁊ 
habent culpam / eo ꝙ virtuies ſunt ma⸗ 
ioꝛes poſitiue / et vitia minoꝛa pᷣuatiue. 

Maioꝛitas per rationem pꝛincipiſ eft 
Fibel met pꝛincipiũ per maioꝛitatẽ 
‘Raber rationes ſubſtantie:qð ſi non / nõ 


ann: 


dUFa= actu/quod eft impoſſibile.¶ Maioꝛitas 


diſtinctiõe maioꝛitas effet ofufa.q| a 


rat 


e mixtione pꝛincipioꝛũ ⁊ regularum. Fo. xxxvj. 


poffet eſſe mains ad hoc ꝙ pꝛincipſum 
fit tantũ maius ꝙ non poteſt plus / opoꝛ 
tet ꝙ habeat in fe partes coęſſentiales 
er quibusſit:quia ſi non poſſet eẽ mau 
potentialiter et non actualiter / ⁊ maiot 
inaioꝛitas poſſet eſſe in potentia q; in M poe 

ree 5 
fine medio ſibi cceſſentiali:icilicet ma⸗ 
ioꝛificare / non poffec eſſe in ſuo genere: 
neg medium fine maioꝛitate poſſet eſſe 
ens fubftantiale . ¶ Maieꝛita fat 
maioꝛem quietem / vndẽ ſequ itur q ali 
quis finis fit ſubſtantialis ratide male 
ritatis ſimpli cuter: qꝛ es / no fit reſpe 
ctu minoꝛitatis:ſʒ re ſpectu ce maioꝛita 
tis. Rõ hui? ẽ / vt des fit ſeꝑata a ſuꝑbia 
4 iuidia et hmõi. ¶ Maiozitas fine eq̃li 
tate non poſſet eſſe imago immenſita⸗ 
tis / bonitatis / magnitudinis et cetera. 
eo quia non haberet cum quo habet er ee 
go res equales ſibi coeffentiales: feiliz; < 
maioꝛificans / maioꝛificabile et maioꝛifi f non las 
care. ¶ Maiditas et minoꝛitas opponũ M 1 


tur in fubiecto in quo ſunt reſpectiue / ſi 


cut ſubſtantia et accidens:tamen nõ na 
turaliter / eo quia ſubſtantia 2 accidens 
conueniunt in conſtituendo vnum ter⸗ 
minum ficut coꝛpus:et ideo maioꝛitas 
per fe conuenit cum effe : et minoꝛitas 
cum non effe — alias maioꝛitas 
conuenit cum non e :e quia canfat pee 
catum ſiue coꝛruptionem. ö 


De equalitate per pꝛincipia 
deducta. 


a=. Qualitas bona eft ratio D 
—— De equa⸗ 
: * bono ꝙ equaliter agat bo 

Fah num Et iſta diffinitio eft Utate per 


N a} fons a quo oꝛitur iuſticia ila 
wees Una turalis et mozalis. 0 
YASS ¢ Cqualitas eft magna p (7 
magnitudinem : et magnitudo ratione 28 ö 
equalitatis habet res equales ſibi co⸗ 

eſſentiales in ſe:equali ro nd ꝑoſ⸗ 

fet eſſe magna per magnitudine ao 
natura cocquatin' Taniem / 

coequabilem et coeqnare fibt coeſſen⸗ 

tigles ct naturales. ¶ Equalitas durat (Date 
per durationem: eo quis dur ! 

durabili ſufficit coequatiuo / eo quia faz 

cit durare coequabile ei coequare: Et 

fi equalitas et eternitas effent ide 5 
in inferioꝛibus in eterno: et ab eter 
no / durarent in ipſis coequare /eter⸗- 
nare fine coꝛruptione vnius et gene = 

alterius: quod eft impoſſi⸗ 
E ene, EMG. 


i 


1 


quia in ipſo equalitas a eternitas nõ cõ 
uertuntur.¶ Saua: eſt potens per pote 
ſtatem / poteſtas per equalitateʒ habet 
in fe res coequales ſibi ⁊ coeſſentiales. 
Et ſic in ſubiecto in quo ſunt cauſant co 
equare ⁊ poſſe. Et ſi eſſent idem in infe⸗ 
rioꝛibus / eſſent coequare ⁊ poſſe de ne⸗ 
ceſſitate in tanto ꝙ euacuarent omnes 
inequalitates de inundo:⁊omnia eſſent 
equalia/z eque potentie / qð ẽ impoſſibi 
le: a in iſto paſſu apparet quomodo yng 
impoſſibdutas adducit aliam. ¶ Equa. 
eft ſcibilis per ſapꝛentiã / et qꝛ fapictia 
eft magna p magnitudinem:⁊ ſimiliter 
equalitas /ſequitur ergo de neceſſitate 
ꝙ equalitas ſit actu per coeſſentiales/ 
coequãtẽ /coequabilẽ ⁊ coequare. Et fi 
equslitas eſt idem qd intelleetus / ſequi 
tur ꝙ in ipſo ſunt ſemper coequare⁊in⸗ 
volun wh. eee ratio Eee ama lis per volũ 
ta em: ratio huis elf vt võlũtas poſſet 
es habere per amantẽ /amabilẽ z ama⸗ 
re. Et quia voluntas et equalitas ſunt 
Magne per magnitudinem / potẽtes per 
| poteſtatem / quieſcentes per fineʒ / ſunt 
| yy ing Actu de neceſſitate.¶ Egua. eſtvixtuoſa 
| per virtuté:2 virtus bes equal itate a= 
et in fe res equales.£t iõ in iſto paſſu 
aApparet ꝙ virtutes ſunt coequabiles:⁊ 
@ illa coequatio eft virtuoſa. ¶ Equa.p 
veritatem eft vera:quia non poſſet rect 
pere habitum veritatis fine ſua natura 
opoꝛtet ꝙ impꝛimat in veritate ſuũ ha⸗ 
bitum ⁊ ſuam naturam: vt veritas p ra⸗ 
tionem equalitatis habeat in ſe res co⸗ 
equates ⁊ coeſſentiales. q ae glo⸗ 
riam eft delectabilis / et glotĩd per 
tatem coequabilis. et ideo in gloꝛia glo 
— —fRriang delectatur in coequando ſibi glo⸗ 
| - riatũ ⁊ gloꝛiabile. ¶ Equa. per differen 
fd ff tiam eft ratio inconfula/oftenfiua z cla 
| ra. Ratio huius eft: quia differentia po 
nit ꝙ vnus fitcocqua = 
lis/alins cogauare:fed remota differe= 
ti equalitste eẽt equalitas euacua 
ta ꝗ claritate /zeffet tenebꝛis obumbꝛa⸗ 
ta⁊ repleta. San once 
habet res concotdaiites:2 concoꝛdantia 
per equalitatem res coequantes. Et fi 
conuertuntur / ſemper ſunt permanen⸗ 
tes per coequare ⁊ concoꝛdare. Et con⸗ 
trat: etas ⁊ equalitas non poſſunt cum 
ipſis pꝛincipꝛare.¶ Egualitasa orrar 
tas non ſunt gmice/co q̃ſiã equalitas 4 
concoꝛdantia ſunt amiceset in iſto paſſu 
apparet ꝙ iuſticia oꝛitur de equalitate 
⁊ concoꝛdantia 2 iniuria de contrarieta 
te ⁊ inequalitate.¶ E qua eſt pꝛincipiũ 
per rationem pꝛincipſj:ct pꝛincipium ra 


ert 


1 


(ava 


Prom: 


Octaua pars. 


blle. Et fic patet ꝙ mũdus fit nouus/eo 


tione equalitatis habet in fe res equa⸗ 

les ſibi coeſſentiales. Et ſi conuertũtur 
ſemper ſunt permanẽtes per pꝛincipia: 

re ei Arne eam fare ger media A) of 
habet mediatiuam Haturam et mediuʒ 

per equalitatem coequatiuam: et ſic cõ 
ueniunt inter fe perſcoequare ⁊ media⸗- 
re. ¶ Equa. ubjectum in quo finis 
concoꝛdantie quieſcit:et in ipſa quiete 

eſt maioꝛitas / vt quies non ſit ſine ma 
loꝛitate equalitatis diſparata ſimplici⸗ 
ter a minoꝛitate que non eft de genere 
quictis. ¶ Equa.per maioꝛitatem èꝭ ma 

ioꝛ ⁊ equalitas quo ad ſuaʒ eſſentiam ⁊ 
naturam /requirit res equales ſibi co⸗ 
eſſentialesvt omnimode fit diſparata a 
minoꝛitate ſua inimica. ¶ Et in iſto pa 
ſu appa ret quomodo matoꝛitas extra 

anims /ẽ ens realez naturale.¶ Equa. N im 
⁊ minoꝛas ſunt inimice. Ratio hur? eſt: 

quia vbi eft equalitas / non poteſt eẽ mi 
noꝛitas:eo quis fi eſſot / deſtrueret eq̃li⸗ 
tatem.verũtamen ingstum a iq equali 

tas eſt minoꝛ alia cum minoꝛitate /ha⸗ 

bet aliquam conuenientiam per quam 
conuenit cum non eſſe. 


De minoꝛitate per pꝛinci⸗ 
pia deducta. 


Inoꝛitas per bonitaté nd De mines 
‘eft circa nihil /eo qꝛ boni⸗ Tate per 
0 tas femp eft circa aliquid beg 
9 fed bonitas per minoꝛita⸗ deducta. 
S tc eſt circa nigil. et ideo qn 
ö bonus non attingit ponũ / 
eft ocioſus:de bonitate bonitas eft mi⸗ 
not ⁊ circa nihil:ſed hoc eſt per accidẽs. 
Aae en eſt de ratione magni⸗ 
tudints reſpectu maioꝛitatis que ¢ ſuuʒ 
contrarium:tamen eft magna inq;tum 
eft ſubſtãtia:⁊ eſt ſubſtãtiavt entia ſub⸗ 
ſtantialia ſpecialiter differant per ma⸗ 
ioꝛitatem⁊ minoꝛitatè.¶ Mmoꝛitas du DH. a 
rat per durationeʒ in ſuo genere /quod 
effet impoſſibile fi effet de eternitate q 
non eft de genere minoz.tatis.€tin iſto 
paſſu apparet ꝙ mundus non elt eter⸗ 
nus. Quis fi ſic/eſſet ð genere eternita 
tis: que eternitas effet minoꝛ q; eterni⸗ P 
tas Dei:ficut bonitag mundi que eft mi⸗ 5 


not qᷓ; bonitas dei. ¶ Pingꝛitas ꝑer ꝑo n 
teſtatem poteſt eſſe hot quel ſed non 
vltra hoc quod eft, Et fic de ſua agetia 


G Muiortgs ratione ſapientie eft lei u 
lis: L lapientia ratione minozitatis eſt 
minoꝛ:̃inoꝛ dico / quando ef in poten⸗ 


Nag 


vrt 


uff 


Int 


22 


WSJ 


n- 


rale 
one 


e 


De mixtione pꝛincipioꝛum et reguarũ. 


tia aut ocioſa: eo quia effe in potentia ⁊ 
ocioſitas / cum minoꝛitate conuemiunt. 
ctus vero ⁊ agentia cum maioꝛitate. 


2 
ole ¶ Minontas per voluntatem eff ama⸗ 


bilis non vt voluntas dirigat minoꝛita⸗ 
tem in ſe:ſed vt diligat in aliquo obie⸗ 
cto minoꝛitatem vt poſſit diligere maio 
ritatem / ſicut in aqua in qua diligui cali 
ditateʒ que cauſat minoꝛitatẽ in aqua: 
vt ho per aqua fit calefactꝰ ⁊ balneat?, 
¶ Winoꝛitas per virtutem eſtvirtuoſa: 
quòmãm dit tus reſtaurat hoc qd ſubie⸗ 
ctũ minoꝛitatis habet ꝑ paruã qᷓ;titatẽ / 
ſicut granum ſinapis habet magnãvir⸗ 
tutem per guſtũ ⁊ acutã /⁊ multiplicat 


ry muita gran. ¶ Minoꝛitas per veruatẽ 


. 


eft verã:rõ huius ẽ:qꝛ veritas vere po⸗ 
nit ꝙ ipſa fit circa non eſſe:⁊ minoꝛitas 
minoꝛando ponit ꝙ vna veritas fit mi⸗ 
noꝛ alia. ¶ Gloꝛia per minoꝛitatem eft 
minoꝛꝛet ſic Glozia per minoutatem nd 
eft quies /fed gloza ratiõe fue abundã 
tie multiplicaret ſuã delectationem in 
ſubiecto in quo eft minoꝛitas / niſi mino 
ritas hoc umpediret ⁊ impedit:quia ĩ fe 
magna delectationẽ habere no poteſt. 
bee per differentiam eſt ratio 
inconfufa:fed ſecundum genus / ſua cha 
ritas parua eſt.¶¶ Minoꝛitagparticipat 
cum concoꝛdantia / vt ex pluribus cocoz 
dantibus fit conſtituta. Sed illa cõcoꝛ⸗ 


dantia parua eft/co quia uninoꝛitatem R 


non poteſt intrare cum magnitudine. 

¶ Minoutaa cum cantrariètate eft cõ⸗ 
tra maioꝛitatem:et minoꝛitas cum con⸗ 
trarietate contra minoꝛitatem. Et i hoc 
paſſu apparet quomodo minoutas de 
facili poteſtvinci.¶ Minoꝛitas per pꝛin 
cipium eft de ratione princtpij:et fic eft 
pꝛincipium ſub quo funt omnia agen⸗ 
tia minoꝛa et parui valoꝛis. ¶ Minoꝛi⸗ 
tas per medium eft mediabilis: dᷣideli⸗ 
cet eft medium equalitatis ⁊ maioꝛita⸗ 
tis per quod tendunt ad non eſſe in quo 
non ſunt / quouſq; tranſeant per ipſam 
minoꝛitatem et ſuam naturaʒ recipiat / 
⁊ ad nihil eueniant. ¶ Mmoꝛitas quo 
ad ſe /n q; eft in quscte Nate hut’ ¢7 
quia eft circa non eſſe:ſed maioꝛitas ge 
fcit:quia ipſa eft circa effe:z de maioꝛi⸗ 
tate ipſam ancillam facit. Minoꝛitas 
2 matozitas non ꝑoſſunt eſſe ideʒ: eo qꝛ 
maioꝛitas dicit eſſe/minoꝛitas non eſſe: 
fed bene conueniunt quo ad vnuz fines 
ſicut domina ⁊ ancilla. ¶ Minoꝛ itas et 
equalitas non poſſunt eſſe idem ſpeciẽ. 
Ratio huius eſt / quis minoꝛitas conſi⸗ 
ſtit inter equalitatem ⁊ non eſſe:et eq̃li 
das inter maoꝛitatem ⁊ minoꝛitatem. 


Fo. xxxvij. 


Secunda pars octaue 
partis pꝛincipalis ĩ qua 
pricipia dequcta ſunt ꝑ 
regulas. 


Scda 
2 Icet pꝛinc 7 
tertia figura ꝑ ca⸗ D 
meras: hic pero di 
ſcurſus ert conti⸗ 


¶ UAlterius in parte iſta intẽdimus p= 
dare quodtiperpincipia eſſe generale: Contra 


vt cognoſcatur ꝙ ars iſta generalis per emulato⸗ r 


predicta pꝛincſpia ꝓbata eè generalia / res huius 
et ſimiliter ꝓpter hoc/vtyoletes moꝛde grits, 

re artem iftam non poſſint pꝛedictis pn 

cipijs reſiſtere. 


De bõitate ꝑ regulas dducta, 


oy Trum bonitas fit pꝛinci 
N ers % 
a 


o + 
— 


De 


Her py 


boni⸗ 


— - 
— 


a_ 


mi ' 


le.hoc pbabile ẽ p bꝛimaʒ ſpeciẽ regule =f — al 
mM 3 


m 
dS reſpõ 4 


Abi 


t m 


7 


alli f. 


0 
D. de per pꝛimã ſpeciẽ regule d. bonitas de q 
1 2 vy A m eſtefeſpõdendũ eipſa: vt fit 
generalis ⁊ habeat ꝑ fe natura {ng deft 
guard in (eda ſpecie regule c.⁊ in pꝛima 
Hair ‘abs 7 &da d. et per ſcdam ſpeciẽ / bouitas co 
L(V VAM ãtracta de quo eft?z reſpondendũ eſt/ꝙ 
eft de ſeipſa / inqᷓ;tũ eft ſubſtantia inna: 
ta: vt per ſecundam ſpecit regule c.⁊ per 
pꝛimsm regulaʒ e.ſignificatũ eſt / aliter 
enim p fe no haber et exiſtentiam natu⸗ 
ralem / qð eft impoſſibile.¶ Ampliꝰ bo- 
nitas exiſtens habit? naturalis ſiue mo 
ralis eſt ſi gnificatiua de vonitate ſub⸗ 
ſtantiali / deducta ⁊ diffuſa:ſicut ſimili⸗ 
tudo de ſimulato . ¶ Adbuc per tertiam 
ſpeciem d. bonitas cuius eft?z reſpõdẽ⸗ 
Gi eſt/ꝙ eft ſubiecti in qͥ eſt:ſicut habit? 
habituati / ⁊ quantitas quanti⁊ huiuſ⸗ 
modi. ¶ Per puna ſpeciem regule e. q̃ri 
tur: bonitas quare eſt?⁊ reſpondendum 
eft ꝙ eft per ſeipſam: vt per ſecundã ſpe 
ciem c.⁊ per pring viſuʒ eſt. ¶ Ulteriuis 
pet fecunda ſpeciem regule e.queritur 
onitas quare eſt? Reſpondendũ eſt/ꝙ 

bo nitas eft vt pꝛincipia alia fint bona 
ipſam:pꝛiuata em bonitate / nullũ quidẽ 
pꝛincipium effet bonũ / ſicut pꝛiuata cali 
ditate nulluʒ ens effet calefactũ. Per 
pumam ſpeciem regule f.queritur:bont 
tas quata? Et reſpondendum eſt /ꝙ eft 
tanta q; tus eft habitus eius: in ſubiecto 
sit eft pars eius. per idem fpeciem 
queritur / bonitas quata eſt: Et ĩeſpõdẽ 
dum eſt / ꝙ eft tanta qᷓ;ta ſunt ſua cõcre⸗ 
ta coꝛrelatiua ⁊ ſibi coeſſentialia vt iam 
vꝛobatum eſt in ſecũda ſpecie regule c. 
¶ Per pumam ſpeciem regule g. queri⸗ 
tur:bonitas qualis eſt? Et reſpondẽduʒ 
eſt / ꝙ eft pꝛopꝛia paſſio ſubiecti ſubſtan 
tialis flue aceidentalis in quo eſt /⁊ cum 
pꝛia paſſione pꝛedicatum eft deductũ: 
3 een ts 1 e Aree — 5 
mal! mine. ¶ Adhuc per ſecundam 
A ypyrupnaſn tpeciem querif:bonitas qualis eſt. Et di 
cendũ eft ꝙ eft talis qualis eft gabitꝰbo 
nus in ſubiecto de ipſo habituato: ſicut 
‘ a dulcedo mellis que bona é/2 iuſticia iu⸗ 
on | undo fi Per omnes ipecieg regule h. queri 
tur: bonitas quando eft?z reſpondendũ 
eſt / ꝙ eft tunc tempoꝛis quando ipſum 
bonum eſt / tẽpoꝛe exiſtente in motu bo⸗ 
no ⁊ continuo ſucceſſiue / per ſcalam ſe⸗ 
cunde figure / in hac quidem refpofione 
ſunt implicate o¢6 regule h. in tꝑe habi 
tuate. Sed applicationes dimittim? ho 
mini bene intuentt habiewato de iſta ar 
te. ⁊ hoc facimus cauſa bꝛeuiloquij. Et 
in iſto paſſu intellectus eft valde onera= 
tus. Nexũtñ & 


=. Nuſſf me 
F 

1 Abentra 

F n 


— 


Current 


2 Dy fore 


G quake 


Pre prin rn 


tomagis eft onerat? /tan⸗ 


Octaua pars. 


tomagis altus ⁊ generalis eſt.¶ 

tur per omnes ſpecies regule i. bonitas 
vbi eft?z reſpondendũ eſt / ſicut pꝛius de 
tempore dictũ eſt / videlicet eſt in ſeipᷣg: 
vt per ſecundã ſpeciem c. manifeſtũ eft. 

⁊ per prima ⁊ ſecundamtregulam d.e.et > 
per pꝛincipia pꝛime figure q̃ de bonita⸗ 
te habituata ⁊ ſituata funt.q enge : 
regula K.querif:bonitas quomodo eft? » 
⁊ reſpõdẽdũ eſt /ꝙ bonitas eft pars ſub⸗ tft ys 
iecti in quo eft:ytypatet per fcalam diffe - | 
rentie:⁊ p fecundam ſpeciem regule c.æ 5 
per pumã g.q Ultcris p ſcdam fpeaé pars m — 
regule K.querif:quo eft bonitas in alio 
prncipio?z reſpõdendũ eft p ſcdam ſpe⸗ 
cié regule c. Et hoc patet in pᷣma parte 
mixtiòis pꝛincipioꝝ.Et in pᷣma ſcala ter 
tie figure p camera b.c.⁊ p camerã b. R. mY 
¶ Ampli? qrif p tertiaʒ ſpeciem K. quõ pars 1 
bonttas eſt in toto /⁊ totũ eſt in ipfa2 t who YR 
eft dicenduz ꝙ eſt in toto / ſicut habitus . 
in habituato:vt p ſcalam ſupꝛadictam ff ö 
gnificatũ eft. Kernen ROI % fray 
tur quo bonitas tranſmittit ſuam ſimili n 
tudinem extra⁊⁊ reſpondendũ eft ꝑ mo rir 
dum qué habet in ſedam ſpecieʒ regule fun fim 
c. in qua bonificãs in ſuo bonificabili ge 
nerat bonitates peregrinas five accidẽ⸗ 
tales de ipſa habituatas:ſicut dulcedo ẽ 
in melle que bona eſt:⁊ iuſticia eff in iu 
ſto. ¶ Querit᷑ per ots ſpecies regule R. 
bonitas cB quo eſt? ad qð rñdẽdũ eſt / 
eft cum ſeipſa ⁊ cum alijs pꝛincipijs / ac 
etiam cum ſuis coꝛrelatiuis ſine quibus 
eſſe no poſſet: vt patet in feda ſpecie re⸗ 
gule c. cum quibus generat et impꝛimit 
bonitates peregrinas:2 eft cum pꝛima 

2 ſetũda ſpecie regule d.€t ſimiliter cũ 
ſcala tertie figure determinata ꝑ b. c. et 
per b. k. in qua ſcala diffundit ſe / dando 
eis ſuas ſimilitudines. 


De magnitudine per regu⸗ 
las deducta. 
Trum magnitudo fit pꝛin⸗ 


° cipium generale2z reſpon Ded 
; Genaue eftgrfic/vt pater, masnuin 
/ Ng 


— | VU 


i fcala tertie figure termi⸗ 
nata per camera b. c. ⁊ c. d. 
yſq; ad cameram c. R. Quo- 
nian niſi magnitudo effet pꝛincipiũ ge⸗ 
nerale:⁊ bonitas / differentia/concoꝛdã 
tia ⁊c.nõ haberẽt de quo eſſent magne / 
vt per regulam b. pbatus eſt. ¶ Per pꝛi⸗ 
mam ſpeciem regule c.queritur:quidé 
magnitude: Et reſponaendũ eft ꝙ eft il 
lud pꝛincipiũ cui ꝓpꝛie cõpetit mãgniſi⸗ 


En fi 


nl 


Daeg? 
N 


ven 
W 
Eee 


xf 


* 


F que 


D 


. 


Be mirxtione pꝛincpioꝛumet regularum. 


care / ſiue cũ quo magnũ cauſat magni⸗ 
ficare. Et hoc per regulam b.viſum eft. 
¶ Per eciẽ queritur / magni⸗ 
tudo quid habet in ſe? et reſpondenduʒ 
eſt @ in rebus coꝛpoꝛalibus habet ma⸗ 
gruficant ifi 
care ei coeſſentiales/cuʒ quibus cauſa 

extenſitates ſubſtãtiales in ſubiecto ex 
quibus cauſantur qᷓ;titates /cũ quibus 
menſurat ſeipſaʒ ⁊ alia pꝛincipia i ſub⸗ 
cto coꝛpoꝛali in quo eſt. In ſpũali vero 
magno/caufat actus magnos: videlicet 
magnum intelligere / recolere ⁊ ama⸗ 
tre ex magnitudine ſpũali habituatos / 
ipſa magnituduie exiſtente in ſpiritua⸗ 
li pꝛincipio. Et hoc idem eft de magno 
ſpirituali bonificaxe / durare / tudicare 
tc. vt per regulam b. pꝛobatur. ¶ Ad= 
uc per tertiam ſpeciem magnitudo qd 
eft in alio? t eft dicendum ꝙ eft forma 
formas magnum foꝛmatum ⁊ magnus 
materiatum:vt per pꝛumam ſpecieʒ d. 
fignificatu3 eſt.¶ 3 
ſpecieʒ queritur/magnitudo quid 3 in 
alioꝛ? Reſpondẽdum eft ꝙ habet magna 
gctionem ⁊ paſſionem in ſubiecto ma⸗ 
gno in quo eſt / cum quibus eft natura⸗ 
lis. Et hoc per prima regula d.ſignifica 
tum eſt. ¶ P le d.q̃⸗ 
ritur / magnitudo de quo eft? Reſpõden 
dũ eft ꝙ eft de ſeipſa/vt fit pꝛimitiua in 
actu magnificanduqꝛ ſi non magnifica⸗ 
ret / non haberet de quo eſſet:neq; p cõ⸗ 
ſequens magnificatum quod effet/qd ẽ 
5 ait patet per regulã b. 
¶ Der lobte Pecies querit᷑ / magnitu⸗ 
do de quo eft?Etrefpondends eft ꝙ eft 
de ſuis coꝛrelatiuis naturalibus in ſecũ 
da ſpecie c.ſignificatis. ¶ Ulterius per 
tertiã ſpeciẽ querit᷑ / cuiꝰ eſt? Et refpon 
denduz ẽ ꝙ eft ſubiecti in quo eft :quia 
ſubiectũ cu ipſa agit in ſeipſo naturali 
ter fine moꝛaliter. Et hoc per regulam 
b.fignificath eft. ¶ Per ꝑꝛimã ſpeciẽ re 
gule e.querit/magnitudo quare eſt:? Et 
reſpõdendũ € p ſecundã ſpeciè regule c. 
eo qꝛ eſt de mãgnificãte /magnificabili 
⁊magnificare/ratione cuius magnitu⸗ 
do habet naturaʒ exiſtendi hoc qo. eft. 
¶ Per ſecũdam ſpeciẽ querit᷑ / magnitu 
do Gre eſt? Et reſpondendũ è / ad hoc vt 
alia pꝛincipia per ipia3 ſint magna. Et 
hoc ſignificatũ eft in figura per omnes 
Alias cameras in quibꝰ c.. ¶ Per pᷣmaʒ 
4 regule 1 magnitude @ta 
eſt? Et refpodeds eff ꝙtãta eft qᷓ; ta ſua 
eſſentia in ſubiecto cõtinua ¢ ꝑ ſcalam 
ter tie figure deſignata ꝑ b. c c. d. yſq; 
dd camerã c. R. ¶ Per ſècũ dã ſpeciẽ q̃⸗ 


ritur / magnitudo q;ta eſt? Et reſpõden⸗ 
duc ꝙ eft tanta qᷓ;tũ capere por de ſuis 
coꝛrelatiuis per ſecũdã ipecte c. ſignifi⸗ 
caus. Et ſic de habitibꝰ magnitudinis 
ab ip inflũxis in pꝛima ⁊ ſecũda figu 
ra ſubſtẽtatis ⁊ aſſituatis ⁊ numeratis. 
¶ Per pꝛimã ſpeciẽ regule g. queritur / 
magnitudo qualis e: Et reſpondẽdũ eff 
ꝙ talis eft Glis ẽ per pꝛimã ſpeciẽ regte 
C.2p prima ⁊ ſecũdã d. e. f. Et ad hoc te⸗ 
ſtatut᷑ regula b. ¶ Adbuc pe ſecſidam 
fpecié querit᷑ / magnitiiqo qͥlis eſt: Et re 
ſpondendus eft ꝙ eft talisqles ſunt fur 
Habitus diffuſi et diſcurſi in tertia figu 


ra per ſcalã b. c. ⁊ c. d. viq; ad oh pet 


bpꝛimam ſpeciẽ b.quent/magnitudo 
eſte Et reſpondẽdũ eft ꝙ eft tic quando 
foi fi 1 eſt Laue 11 Ie et 
co iũcta. Et probabile eft p ſcalaʒ tertie 
figure ꝑ b.c.⁊ cd. vſq; ad c. R. conſtitu⸗ 
tã: in qᷓ ſcala func implicate ots quinde 
cim 9 pecies regule h. cũ magnitudo mo 
cõſiſtit in tẽpoꝛe /⁊ tẽpus in ipſa: fed 
hoc explicare/eſſet valde ꝓlixum:ſʒ ſpe 
ctat ad artiſtã ſcientẽ artem iſtã. ¶ Pe 
oẽs ſpecies regule t.querié /magnitus 
do vbi eft? £t reſpondendũ eft ꝙ ipa eſt 
cu oĩbusſpeciebꝰ Lin cameris tertie fiz 
gure deſignatis.Et ꝑ arte applicabile € 
ad ꝓpoſitũ hot intuẽti / ſciẽtiq; art iſtã. 
¶ Querit᷑ ꝑ ſpecies pume regule k. ma 
Snitudo quo es Ei xeſpõdẽdũ eft ꝙ eft 
ꝑ illũ modũ que hj tn regulac.⁊ d.⁊ e. ⁊ 
f. g. N. ⁊ i. yt in (calatertie figure ſignifi⸗ 
cata eft. Per ſecũdã regulã R. queri⸗ 
tur /ꝑ oẽs ſpetĩes ci quo eſt? Et reſpon⸗ 
dendũ eft qꝙ; ipſa ẽ cũ ſuis coꝛrelatiuis & 
ſecũda ſpecie c.ſignificatis. Et eft cum 
pring ⁊ ſcda ſpecie regte q. e. f. g. hi. et 
ci. pᷣma modali/ſine qb? ipa no por eſſe 
hoc qd ẽ. ¶ Uteriꝰ eſt cũ glue pꝛĩcipijs/ 
fine quibꝰ no poſſet eẽ hoc qd ẽ:nec bas 
beret natura qu h3 in feipia ⁊ in alijs. 
Et hoc qd dictũ eft p ſeipſum eft notum 
⁊ etiã p b.coprobgtum eft. ¶ Dictũ eft 
de magnitude ꝑ regulas diſcurſa/ra⸗ 
tione cut? oftenfumn eft per qué modum 
intellectus humanus h ſubiectũ valde 
generale ad attingendũ multas ⁊ mas 
gnas operatiões per magnitudinẽ cau⸗ 
ſatas 2 Deductas ĩ ſubiectũ in quo funt; 
Et ideo ci ita ſit/ quid mirũ fi per iſtaʒ 
ar tẽ generalé intellectushuman? ẽ val 
de generalis ad cauſandũ ſciẽtias mas. 
Shas 2 multas ⁊ faciliter inuentas: 


De eternitate per regulas 
deducta. ss 


Fo.xxxviij. 


— 


G quar 
Proprw 
Agyrpnon 

qundy 


vbhi 


cps A quo 
yor m party 


+ On 
De eterni 
tate ꝑ re⸗ 


gulas de⸗ 
ducta. 


a al 
( fm Jo 


4 


ie nt rial 


5 Jos. elne 
2 quare’ 
1 * 


Vz 
* Agen 


F que 
1 (Intintiu 


2 ptf tuyrl— 


~ 


quo alio exiſtere minime pot. 


Ueritur/vtro'fit eternitas? 
Et reſpondet᷑ ꝙ ſic:qꝛ ſi nõ 
mund? ſeipſuʒ pꝛicipiaſſet / 
5 ⁊ nouũ ſe feciſſet /t eſſet an 
— teq; eſſet:⁊ fic ſequeret᷑ cõ⸗ 
tradictio q eft impoſſibilis. Et hoc ꝑ re⸗ 
gulã b. ꝓbatũ eſt. ¶ Per pꝛimã ſpecieʒ 
regule c. quexit᷑ / quid eft eternitas? Re⸗ 
ſpondendũ eft q eft ens qd cũ ſua infi⸗ 
nita bonitate / magnitudine / poteſtate⁊ 
virtute conuertitur. Et hoc per pꝛimaʒ 
ſpeciẽ ⁊ ſecundã d.c.f.pbabile ẽ. ¶ Per 
lecundã fpecié qͥ̃ritur / eternitas qd hʒ 
in ſe?! Et refpondendus ẽ ꝙ hʒiſua corre 
latuua ſubſtãtialia 2 pzumitiua : vt per 
prima ſpeciẽ ⁊ ſecũdã regte d. e.ꝓbatuʒ 
eſt. ¶ Per tertiã ſpeciẽ querit᷑ /qd eter⸗ 
nitas eft in alio? Reſpondendũ eft ꝙ eft 
ens ante tẽpus exiſtens:⁊ hoc per ſuam 
diffinitionẽ ſupꝛadictã. ⁊ per pꝛimã ſpe 
ciẽ regule d. ꝓbabile eft. & ar 
tã ſpeciẽ qritur/etermtas qd h3 in alio? 
Et refpondenda é ꝙ h3 poteſtatẽ ãnihi⸗ 
landi qͥcquid é/eo quia ſua poteftas in⸗ 
finita eſt.¶ Per pꝛimã ſpeciẽ regule d. ꝗᷓ 
ritur/eternitas de quo eft? Et reſpondẽ 
ꝗũ eft ꝙ eſt de ſeipſa / eo ꝙ pꝛimitiua et 
ſingularis eft: z hoc patet per regula b. 
¶ Et per ſecũdã ſpeclẽ qritur /eternitas 
de quo eſt? Et reſpõdendũ ẽ q ẽ de eter⸗ 
nant Abili ⁊ eteruare / fine quibꝰ 
non poſſet eſſe hoc qð éct fine ipſis va⸗ 
cus qͥdẽ ⁊ ocioſã effet set etiã ſuũ eſſe in 
nO ce poſſet cõtingere:et hoc per ſecun⸗ 
Pi fi — aa c. ⁊ ꝑ pea 555 e. mani 
eſtů eft. buc per tertiã ſpecieʒ grt 
tur/eternitas cut’ eſt? Et reſpondendũ 
eft ꝙ eft nullius:qꝛ ens infiniĩũ ſub ali⸗ 
zt 
ma ſpeciẽ regule e.qritur/eternitas qre 
eſt; et relpondẽdũ éq eft de infinitis p= 
mitiuis ⁊ſubſtãtialibꝰ/⁊ ſibi coeſſentiãli 
bus. ſ.de eternãte / eternabili aeternare / 
fine quibꝰnõ po oc qd eines per 
fe exiſtere poſſet:et hoc per oẽs fpecies 
regule c.zb .fatis euidenter pꝛobabile 
eſt. ¶ Nex (cda3z_fpecié querit᷑ / eternitas 
gre cht? Reſpᷣoiidendũ ẽ ve; fua bonitas / 
magnitudo / poteſtas ſint pꝛimitiua et 
ante oĩa inchoatiua. Et hoc per regulaʒ 
e eft:z per pine nee = 7 
militer. ¶ Per pꝛiinã ſpeciẽ regule f.q̃ri 
tur / eternitas quatecteereht refpondé 
dd ꝙ ẽ tata quanta extra tépus exiſtere 
põt / alioquin non ett infinite pꝛimitiua 
atq; cõtinua ⁊ ſingularis fine tépore. et 
hoc per regulã b. ⁊ per pꝛimam ipeciem 
c. pꝛobabile eſt.¶ Ber ſecũdã queritur/ 
eternitas quãta eſt diſcrete? et refpondé 


Octaua pars 


dum ẽ ꝙ ẽ tantà quãta oſtẽſa eſt ꝑ feck 


dam ſpeciè regule c. d. e. ¶ Per pꝛimam 


ſpeciẽ regule g. querit᷑/eternitas qualis 
eſt? Ad qd dicendũ eſt ꝙ eft talis qua⸗ 
les funt (ua diffinitio ⁊ ſignificatio de⸗ 
ducte — re f 1 regule oe — 
omnes ſpecies d.e. f. ¶ Rer ſecundã ſpe 
ciem quèritur/eternitas qualis eft? Et 
eft reſpondendum ꝙ eft cauſa noui tem 
poꝛis / lic extra tempus ⁊ motum exiſtẽs 
⁊ pꝛecedens / ſicut eft ſua ſubſtantia ex⸗ 
tra quantitatẽ mundi intenſa ⁊ extẽſa. 


Et 8 ecies regte c. d. e. f ⁊ etiã 


p regula b.affirmabile ẽ.¶ * 
cies regule h. q̃rit᷑ / eternitãs qñ eſt /ſiue 
git fuit /⁊ quando erit? cenduʒ 
eft per ſpeciem regule c. d. R. v cet 
ꝙ fuit anteq;ᷓ tempus fuiſſet:vupꝛecede 
ret ad tempus quo ad ſuam durationẽ 
eterna:ficut ſua magnitudo infinita p= 
cedit quantitatem mundi finitä. (Ales 
rius eternitas eft nunc in quo fuit ab 
eterno / ⁊ in quo nunc erit in eterno: et 
hoc fine motu ⁊ ſucceſſide:⁊ in tali nunc 
tempus exiſtere minime poteſt:nunq; 
etiã pot eẽ de genere eterhitatis. ¶ Ui 
terius eternitas erit tũc q tempus nõ 
erit in ſubiecto eterno. Ratio hu? eſt l 
vt immobilitas eternitatis fic menfus 
ret et compꝛehendat mobilitatem mun 
di: ſicut in ſubſtantia dei immenſa et 
infinita quantitatem mundi finitam:⁊ 
ad hoc teſtantur omnes regule cuʒ ſpe⸗ 
ciebus earum.¶ Per regulami.queri⸗ 
tur / vbi eft eternitss? et feſpondenduzʒ 
eftiper regulas c. d. R. et per alias regu 
las / videlicet ꝙ ipſa eft ita extra celum 
cum ſua immenſa infinitate: ſicut cum 
ſua infinitate ⁊ immobilitate extra tem 
pus ⁊ motumꝛet ſicut eft cum ſua boni⸗ 
tate infinita extra bonitatem finitam. 
Uerumtamen diuina eternitas eft in 
mundo ⁊ in omnibus partibus eius /nõ 
ꝙ fit collocata / eo quia infinita ⁊ indi⸗ 
urfibilis eſt:vt patet per ſecundam ſpe⸗ 
ciem regule c. d. et etiam per regulam 
b. pꝛobãtum eft. ¶ Per regulam de mo 
dalitate que ritur / eternitas quomo⸗ 
eſt? Et reſpondendum eft ꝙ modus 
deſignatus eſt in ſecunda ſpecie regu⸗ 
le c. d.e.ſine quibus eternitas non ha⸗ 
beret modé exiſtẽdi atq; agẽdi i ſua na= 
tura:zhoddde oẽs regule aſſerũt. ¶ Per 
regulã de inſtrumẽtalitate q̃ritur /eter 
nitas cum quo eſt? Et reſpondendum 
eft ꝙ eſt cum ſuis coeſſentialibus re⸗ 
latiuis in regula c.d.e.deſignatis. Et 
fic cum ſua infinita ſingulari honitate / 
magnitudine / poteſtate ⁊c. ſicut cum 


Gro 
in 


ſua fingulari duratise.Ratio huius eft/ 
cuz quicdd ſit /ſit copeehentuns 8 Let YP 
ipfa eft. am ens infinitũ implicit cõ⸗ 
pꝛehendit finituʒ. Et ad hoc ote regule 
teſtant᷑ ⁊ ↄſentiunt.¶ Dictũ eft de eter⸗ 
nitate diſcurſa p restas/rone aii” ip 33 
artificialiter inũenimꝰ⁊ cognoſcimꝰad⸗ 
ſuuante ſua gratis:ipſam 19955 etermi⸗ 
tatem deum vocamus. Cui {it laus ⁊ ho 
noꝛ in eternum. 


De poteſtate per regulas 
deducta. 
am eritur vtrũ fit aliqua po- 


* iteftas infinits? Et reſpoͤdẽ 
di eft ꝙ ſic.⁊ hoc ꝓteſtatuʒ 
eſt per capitulũ de eternita 
[Seo Alte. lam ſi non effet aliqua 
poteſtas infinita/iaʒ eternitas q eft infi 
pa: no 1 as a ge 4 
2 regulã b. ꝓbatũ eſt. Itẽ ꝑ terti 
Fa regi d. niſi em̃ eſſet poreftas in 
inita / ſeqͥret᷑ ꝙ poteſtas finiti impedi⸗ 


effet habit? pꝛiuatiiꝰ ſubaitꝰhãbitui in 
finito ⁊ poſitiuo ros e ipoſſibilè.¶ Que- 
rit ꝑ prima ſpecie᷑ regule c. infinitã po⸗ 
N teftas dd eſt? Et reſpõdẽdũ eft ꝙ ẽ ens 
t cui ꝓpꝛie cõpetit ifinitd pole. Et iſtud 
per puma ſpecit regule d.viſum eſt. Et 
— fe 


etiã regula b. ad hoc teſtat᷑. ¶ per ſecũ⸗ 
dam | es q̃rit᷑ / poteſtas infi 
ʒ in ſe? Et dicẽdũ eft ꝙ hz natur ales z 
eſſentiales relatides cũ qͥbꝰ põt ee h; qd 
eſt. Et hoc ꝑ regula b.⁊ p ſcdᷣaʒ ⁊ tertiã 
„ alg Sula d.c.demonftrabule a5 U per ter 
7 Aig ſpeciẽ querit.Quid ẽ ptas t alio: Et 
dicẽdũ eft ~ eft ens caufans actiones z 
paſſiones in ſubiecto /rõne cut? ſubiectũ 
põt habere actiões ⁊ paſſiões:⁊ hoc per 
regula b.affirmabile eft. ¶ Per quartã 
ſpẽciè querit᷑ Gd habet poteſtas in alio? 
t dicẽdũ elt ꝙ hʒ actides ſicut eauſa in 
effectu h3 paſſides in ſubiecto in quo ẽ / 
ipſa poreftate exiſtẽte gabituata de bo 
ö nitate / ⁊ magnitudine ⁊c.Et hoc ꝑ rłaʒ 
. ef o b. viſum eſt. ¶ Per puma ſꝑeciẽ regule 
4 4 g ꝗrit᷑ / ptãs de quo c dicẽdũ e ꝙ eft de 
ſeipſa /eo qꝛ pꝛincipiũ gnale eft. t hoc 
1m regula b. ꝓbabile ẽ. 241 


aD 


pecte qrit/ptas de quo eft?: c ꝙ 

eft de poſſificãte/poſſifitabili ⁊ poſſifica 
5 re. Et hoc ꝑ ſecũdã ſpeciẽ ee. ꝓbabile ẽ. 
* 


g ¶ Adhuę per tertiã ſpeciẽ q̃ritur /pote⸗ 
— ſtas cut’ eſt⸗ Ad qd refpondend eft ꝙ 
eft fubtecti in quo eft:qd qdé cũ ſua po 
teſtate agit in patiente,et hoc per ſe pa 


De mirxtide pꝛincipioꝛum et regularum. 
Per pꝛimã ſpecieʒ regule e. arity 5 qunrr «ft 


ret ipſaʒ effe.vn ſequeretur ꝙ poteſtas 


tet. 
teftas quare i: Dicendũ eft ꝙ ẽ ex e 
9 è de siificate poflificabili T pothit- 
care: fed accidétaliter € habit? in ſubte⸗ 
cto in quo é:ficut albedo q eft eo ꝙ nj 
ſubiectũ albũ eſt. — — 
fpecié querit᷑ / ptãs Greek Bicendũ eft 
vt alia pꝛincipia ꝑ ipſaʒ poſſint habe⸗ 
re exiſtentiã ⁊ ageria. ¶ Per 
ctem regule f.qritur/potelias gta eft? 
dũ eft Y eft tata @th intrare po 
teſt ſuã naturã:⁊ hoc per ſecũdã ſpecieʒ 
c. manifeſtũ eſt:vt ex ipſis fit vna conti⸗ 
nua exiſtentia.⁊ ad hoc regula b.⁊ pia 
⁊ ſecũda ſpecies regle d. teſtant᷑. ¶ Ad⸗ 
huc ꝑ ſecũdã wee qrit /poteftas @ta 
eft?Dicendé eft weft tata q; ta ſunt ſua 
cõcreta relata p fecida ſpeciẽ 1 
⁊per pꝛimã g.⁊ per regula b. viſum eft, 


0 Nis pumas ipecie regule g. q̃rit᷑ / po⸗ 
teſtas qualis ẽ? Dicẽduʒ eft ꝙ eft talis 
qualis eft ꝓpꝛia paſſio ſubiecii:ſicut in⸗ 
finitas ⁊ eternitas dei fine quibus de? 
non poſſet eſſe hoc 150 eſt. ¶ Itẽ per fe: 
cundã ſpecieʒ querit᷑/poteſtas qualis ẽ: 
Dicendũ ẽ ꝙ cit talis qualis eft habit? 
in ſubiecto ſicut bonitas / magnitudo/q̃ 


Fo. xxxix. 


Exafirnti 
A nn 
F ana 
Proprw x 


eciẽ regule c. 


G 


Ads Di ſorr in 


J. 


Pruyre 


poffunt eſſe hoc qd ſunt per poteſtateʒz. 


et iudex põt eſſe p poteſtatẽ. et hoc per 
regulã b. manifeſtũ eſt.¶ Queritux per 
oẽs ſpecies regule h. ptãs qñ tſt? Et di⸗ 
cendũ € ꝑ puma ſpecieʒ regule ꝙ ẽ᷑ tac 


qñ ſua diffuntio ẽ.et per fecunda eiuſdẽ 


eft tic qi habet coꝛrẽlatiua fibi coeſſen 
tialia ad uc per tertiaʒ eft tune qit: 
in fubiecto habitus eſt.¶ Amplius per 


quartã eiuſdem eft tunc qñ 3 actiones © 
⁊ paſſiones in fnbiecto.] Et 
ſpeciẽ regule d.eſt tunc quando temp? 
poteſt effe per poteſtatem et per motſ/ 
et motus in tempoꝛe. ¶ Adhuc per ſe⸗ 
cundã d. eſt tunc quando eft de ſuis coꝛ⸗ 
relatiuis.¶ Amplius per tertiã d. ẽ tue 
2 pi inftrunie : 3 . in ps — 
Et per ꝑꝛimã ſpeciẽ regule mo 
tune ana 0 perieipfam h3 modum.⁊ 
ſecundam ſpeciẽ ẽ tunc Gn eft habitus 
ſubiecto.¶ Et rid ſpeciẽ /e tic qi 
vnum cozrelatinn;¢ in alio:⁊ oẽs ſunt ĩ 
vna effentia ⁊ eſſentia in ipſis. ¶ Et per 
quaxtã ſpeciẽ eft tunc qñ alia — 
de ißa ſunt habituata/⁊ de ſimilitudimi 
bus ipfius poteſtatis. in⸗ 
ſtrumẽtalitatis/adhuc poteſtas eft tũt 
quãdo eft cum ſuis coꝛrelatiuis.¶ Et ꝑ 
ſecũdam ſpeciẽ eſt tunc quando vnũ pet 
cipium cum alio eft.q Et per tertiam ẽ 
tunc qñ plures eſſentie poſſunt ec ĩ ono 
COUT vna im alia ⁊ coe in ipſis.¶ Adhue 


Ite per ſe:⸗ Appiopriai. 


why 


5 


uo mo 


n * 


Pa 


Sum 


C Iniil 
oft m fe 


‘ Deductio 
fapiep re 
— gulas. 


Octaua pars. 


per quartã eft tũc qf cauſat ſuas ſimili 
in fubiecto trãſeũte cũ ſuis coef 
ſentialibꝰ relatiuis intriſecis. 
ſum eft quo poteſtas exiſtit in tꝑe/⁊ te 
pus ⁊ motus in ipſa.Sʒ in iſto diſcurſu 
intellectus eft valde aggrauatus/tamẽ 
exaltatus eft. Et F oẽs regule ꝓbãt:ſine 
quibꝰ 3 nõ 8 eſſe 15 ro 
Per omes regule i qᷓrit᷑poteſtas 
e ꝙ eft in vbi — me 
ũ p que ſupꝛa de tpe dictũ eft. am eft 
an fia diffinitione/* eft in ſuis cozrelatt 
uis /in quibꝰ om̃e poſſibile eft poſſibile / 
Z extra ipfos nullum ens eft poſſibile in 
ip{is/qd nullũ impoſſibile exiſtere por. 
get eft in ſubiecto in quo eft habitꝰ:⁊ 
atrTubiecto in quo habet actiões ⁊ paſſio 
nes. Et eft in loco pꝛimitiue:⁊ eft in eis 
de quib? eſt / r eft in ſubiecto cul? eſt. St 
eft in modalitate in qua gʒ moda exiſtẽ 
dit agendi/⁊ ſuas ſimilitiidines gene⸗ 
randi. Et eft in ſubiecto qd quidẽ cũ ipa 
teftate agit ⁊ patitur. Et hoc per oẽs 
pecies pᷣdictas demõſtratũ eft/z p'regu 
Lam b. ꝓbabile eſt. ¶ Per regula moda= 
litatis querit:poteſtas quo eſls⁊ fñden 
dé eſt / modus poteſtatis eft fm ꝙ h3 
D modi eſſendi ⁊ agẽdi in ſubiecto in quo 
eſt / ⁊ ſubiectũ in tpfa/habédo ꝑ poteſta⸗ 
tem actiones ⁊ paſſiones. Et hoc p lineã 
cõtinuã in ſpeciebꝰ regularũeſt fubſten 
tatũ. Sed hoc declarare effet ꝓlixũ:ta: 
men ipſa declaratio poſſibilis ẽt facilis 
eſt / tenẽdo modũ huius artis. ¶ Querit 
poteſtas cũ quo eft p regula inſtrumen⸗ 
talitatis?2 dicẽdũ eſt / eft cũ ſuis coeſ⸗ 
ſentialibꝰ relatiuis / ⁊jeſt cũ oĩbus ſpecie 
bus regulara/fine quibꝰ ipſa eſſe nd po 
teſt:neq; ipſe fine poteſtate.¶ ¢f3 


tis eſt declarabile habituatis dè ifta ar⸗ 
de. ¶ Et hec de poteſtate ſufficiant. 


De ſapientia ꝑ regulas de⸗ 
ducta. 


Ueritur vtrũ aliqua ſapien⸗ 
tia fit habitus?⁊ dicendum 
—— ꝙ fic. Nain fins effet ali 
qua ſapiẽtia habitꝰ/iamiin⸗ 

= tellectus nõ haberet cũ quo 
obiectaret ditates reales ⁊ neceſſarias: 
2 ſic eſſet nudus ⁊ impotens / qð eft im⸗ 
poſſibile. ⁊ hoc p regulaʒ b. ꝓbabile eft. 
¢ fpeciem regule c.querit: 
Japiẽntia exiſtẽs habitus quid eft2z eft 
reſpondendum eft inftrumentum cũ 
quo pꝛopꝛie ⁊ bene intellectus agit:ex G 
ta bene eft habuuatus :ſicut ignis de ca 


liditate /⁊ cappàtꝰde cappa/⁊ iuſtus de. 
tufticia {I Per ecundsſpeciem querit:' Kr F/r 
ter? ⁊ refpondendum eſt/ꝙ ipſa habet 
ſua coꝛrelatiua fine quibus effe non poz — - 
eft in aliozz eft dicen eſt habitus - 
exiſtens in wien Per quartam. fpecies htm 
queritur:fapientia quid h bet in Adio? 
ſtantia habet habitum tn ſubiecto / cum 
quo ſub iecto bene intelligit.q Per pꝛi- 
tia de quo eſtꝛdicẽdũ ei /ꝙ eft de 1 5 Prim 
vt pꝛincipum pꝛimttiunʒ ⁊ generale fit 2 
1 Wi ove 1 
de ſuis relatiuis eſſentialibus: illa que 
eſt ſubſtãtia /a que eſt accidens 118 
ma ſimplex. Et hoc per regulaʒ b. ⁊ per 
ſecundãm ſpeciem c.⁊ per quartam R. 
dicendum eſt / ꝙ eft ſubiecti in quo eſt:ſi 
cut cappa cappati: et hmõi. ¶ Per prc 
tia quare eft2z eft dicendum /ꝙ ſapien⸗ 
tig exiſtens in ſubiecto /eſt ex co: qꝛ eft 
eft de ipſa habituatus:ſicut logicꝰ de lo 
gica:⁊ huiuſmodi.¶ Bmpli n Ags 
ſpondendũ eſt/ꝙ vt ſapiens bene ⁊ pꝛu⸗ 
pa habeat ferentiam.2 hoc per regu F. = 
un 
ciem regule f.queritur:{9pientia quãta r 
eftzet eft reſpõdendũ/ꝙ eft tanta qua= unn 
eft, uc per ſecundum ſpeciem que⸗ 
— — quanta eſt? Et eſt reſpõ 
ſunt ex ipſa fapia habituata /ſicut ſunt 
calefactiuum / calefactibile ⁊ calefacere: 
itate. ¶ Per pꝛimam ſpecieʒ regule g. lr 
Qritur:fapiétia qualis eft2< dicẽdũ eq 
— mee · = 5 pias 
am fpeciem c.ſignata. Bing 1 BR e 
—— ſpeciem queritur:qualis 2 7 


ll an 


7 


quid habet in fe fapientia coeſſentiali⸗ 
teſt. ¶ Rex. fpecies querituridd n alti 
et eft dicendũ/ꝙ fapientia exiſtens ſub⸗ 4 
mam ſpeciem regule d.qnerituflapi 7 ‘ 
ad omnis fabilia.d per lecundaʒ que⸗ 
ritur:de quibus eft?z mare eft 
bitus / nõ habet de quibus ſit:cum fit 
manifeſtum eſt. ¶ Adbuc per tertiã ſpe Tes 
ciem erke cuts eff ap 85 7 ＋ 
mam ſpeciem reguie e. queritur:Npĩen 
de intellectiuo/itelligibili z unteltgere, 7 7 
⁊ ſĩ eſt accidens/eft er co:quiaanteliec® > ~ 
dam queritur:quare fapientis eft>zre= 
lam b.pzobatum eft. Ber ꝑumam fpe 
42 
tus eft habit’ eriftensin ſubiecto in quo A 
vyſm 

dendum/ꝙ tanta / quanta ſua concreta 

quidem exiſtũnt habĩtũ cali= 
eft talis qualia funt fua concreta relati 270 P 7 
pientia? dicendum eſt /ꝙ eft talis qua⸗ 


lia — bituare fua 3 relati 
ua: ſci ene / magnifice ⁊c. ꝝt per re= 
gulam b. manifeſtum eſt:⁊ etiã per ter⸗ 
tiam ſpeciem regule c.⁊ per quartã ſpe 
ciem regule 


BC per ompsa(peaea te; 
ule h. querit᷑ ſapiẽtia qn eft2¢ diced e fo 
C DK 


— 


ꝙ eft in illo nunc in quo eſt / verũtamen 
in vno eff in potentia et in alio in actu: 
Aut in vno nunc in theoꝛica: et in alio in 
pꝛactica / ſecundm quod ſubiectũ in tem 
pore et in motu eft habitustum. t per 
regulam c. d. R. pꝛobabile eft . ¶ per 
omnes ſpecies regule i. queritur /Ta= 
pientia vbi eſt? t reſpondendum eft p 
omnes ſuas ſpecies ꝙ eſt in fublecto:fi- 
cut bonitas in bono: ⁊ caliditas in igne: 
et a in — pee : — ad 

teſtatur regula regulam 
aue „5 
do eft? Et eft dicendum ꝙ eft per moda 
different ie ⁊ pꝛopꝛietatis. D ‘ 
enim abſtrahit habitum ab oĩbus alijs 
Habitibus.⁊ ponit pꝛopꝛietas ꝙ fit pl? 
Habitus intellectus:vt per ſecundã ſpe⸗ 
cicm regule c. quodlibet relatiuum fit 
habituatum in alio:et omnia ſua relati 
ua adinuicem ſint habituata invno ha⸗ 
ditu/ et hoc per regulam b. patet:t per 
omnes ſpecies regule R. ¶ Per omnes 
ſpecies regule R. queritur /fapientia cũ 
quo eſt? Dicendum eft ꝙ ẽ cum ſuis fun 
damentis coꝛrelatiuis / vt ex ipa ſint ha 
dituata. Et eſt cum actu bonitatis/eo ꝙ 
bene t. Et ẽ cuz actu veritatis/quia ve⸗ 
ra eſt/et ẽ cum actu poteſtatis: poſſibi⸗ 
ls enim. Et ẽ cum actu voluntã tis / cũ 
fit deſiderabilis. Et eft cum actu virtu 
tis. nam virtuoſa t᷑. ⁊ ẽ cum actu gloꝛie / 
delectabilis quidez eſt. 


De voluntate per regulas 
vin deducta, 


de volnn Ceritur /wtrumvoluntas fit 

= “S| imimoztalis7Et re en⸗ 

dum eſt ꝙ lie que 80 fim 

5 4 eſſentiam:quia non eft con⸗ 

f ſtituta de relatiuis con ra⸗ 
Tus compofitis: vt patet per fi 

ſpeciem regule c. d. e. Uerùmtamẽ moꝛ⸗ 

talis ẽ / quando ẽ habituata de peccato: 

eo quia de ſecũ da ſpecie e. deuiãta ẽ: et 


ad pie. — * regula b. ¶ 1 33 
i regule ¢.queritur/yeluntas 
3 elt Etererponderdumey eft ens cui cõ 


tit pelle ⁊ nolle:vt per ſecudã 1 
— e. poſſet eſſe — (ber fe. 
cundam ipeciem querit/yoluntas quid 


habet in fe naturale: Et re‘pondéduz ẽ 
ꝙ habet amantem / amãtũ ⁊ amare con⸗ 
os ex ſua relatione:⁊ hoc ſubſtãtia 


liter /cum quibus fe habitat de bono 
Habitu/aut de malo:et de magno / aut ð 


De mirtione pꝛincpioꝛumet regularum. Fo. xl. 


nolle. ¶ Perpz 2 


paruo ⁊ hoc moꝛaliter. Et per regutam 
b. pꝛobatum ẽ. textiam ſpecieʒ ꝗͥ⸗ 
ritur / voluntas quid eſt in alio? Etre: 
fpondendumé ꝙ ẽ in ſubiecto in quo ẽ 
potentia habitũata de virtutibus / aut 
de vitijs per ſuũ velle / aut nolle per 
quartam ſpeciem queritur /quid! 
in alio? Ad quod reſpondendum ẽ ꝙ ha 
bet actiones et paſſſones obiectando. 
¶ Per ꝑꝛimam fpeciem regule d. quert ae 4 
tur woluntãs de quo eſt? Et reſponden vale 
dus eft ꝙ ẽ de ſeipſa:alioquin fi effet de Pri ami 
aliquo pꝛincipie ſibi pꝛeiacente/iaʒ no 
effet pꝛimitiua ad volendum⁊ nolendũ: 
et etiam eſſet nuda de ſecunda ſpecie c. 
quod eft impoſſibile. ¶ Per ſecimdam 
ſpeciem queritur/poluntas de quo eft? 
Et reſpondendum eft ꝙ eft de ſuis con⸗ 
ſubſtantialibus relatiuis per ſecundaʒ 
ſpeciem c. de ſignatis:alioquin non ha⸗ 
beret per fe exiſtentiam / eo ꝙ eſſet acci 
dens. ¶ Per tertiam ſpecieʒ que ritur/ 
voluntas cuius ẽ? Et reſpondendũ ẽ ꝙ 
eft hominis:cum ipfe moueat ipſam li 
bere ad actum ſuũ / ſcilicet ad 3 
ee. 
queritur/Voluntas quare eft? æt rẽſpõ 
dendum eſt / eo ꝙ de fuis cozrelatinis 
naturalibus cõſtituta . Moꝛaliter auiẽ 
eft:qz in fubtecto in quo ẽ / de fio habitũ 
habituata ¢.ficut cappatꝰ de ſua cappa 
babitugtus t. ¶ per ſecundã ſꝑecie grt 
tur / voluntas quare & Rẽſpondenduz ẽ 
vt entis ſint amabilia ſiue amata:abſqʒ 
enim ipſa nõ poſſent eſſe oblectata quo 
ad genus voluntatis.€t fie quies effet 
— he ——— é 
i ibile:z hoc per regulam b.patet. — 
rif ima Igeciẽ regule f. queritur / E 4 vanin 
yoluntas Gta €2 Et re pondendum e ꝙ run 
eft tata q;ta ẽ ſua eſſentia ab omnibus 
Gafni. 


G Au 


alijs differens. ¶ Per fecundam ſpecieʒ 
queritur Gta eft2 Etreipondendum é 
ꝙ ẽ tanta @taé ex ſuis eſſentialibus re 
Gy pru. 


latiuis ex quibus ẽ per ſecundam ſpe⸗ 
A ype yr 1 


n alis 
ht m al 


Man 


(poh 


E quan 
ix /rona_— 


Agee 


ciem regule ¢.d.e.defignatis. et hoc per 
regulam b. pꝛobatum eft.q Per pumas 
ſpeciẽ regule — — qua= 
lis eft pꝛopꝛie: Et reſpondendum elt ꝗ 
eft propzia paſſio ſubſtantialis in fubte 
cto in quo ẽ:ſicut homo qui non poteſt 
effe ab q; voluntate ſua. ¶ Per ſecun⸗ 
dam ſpeciem queritur/volurſtas qua⸗ 
lis eſt serena reſpon 

eft ꝙ eſt bona per habitum bonum: 
aut mala per habitum malum / cum 
quovoluntas fe induit advellebene aut 


male. Et hoc per regulam b. patet. 


le h. querit / 
cDK 


¶ Per omnes fj 


Octaua pars 


voluntas quando eſt? Et reſpondenduʒ 
eſt ꝙ eft tunc ſubiectiue ⁊ obiectiue an 
ipſa é deducta p oẽs ſpecies c. d. R. 3 

gat nd opoꝛtet declararunã ſatiseſt ma 
nifeſtum intellectui bene ſpeculanti et 
habituato de arte iſta. Et hoc per regu⸗ 

4 ; lã b.¢.f.g.pbatuz eft. ¶ Per omues ipe 
pst | cies regule i.queriturvoluntas u 5 
c Et reſpõdendum é per omnes ipſius re 
gule ſpecies ꝙ eft in ſubiecto in quo eft 
fubiectiue ⁊ obiectiue.Et hoc ſatis cla⸗ 
45 re patet bene intuenti regulas e. f. g. h. 
4 mw ¶ Per omnes ſpecies regule modalita- 
tis queritur quomodovoluntas eft ſub⸗ 
leetime ⁊ obiectiue? Et reſpondendum ẽ 
© eft per illum moda per quem diſcur⸗ 
a eft per omnes alias reguigst ſpecies 
earum clareviſum eſt:hoc autem narra 
re valde pꝛolixum eſſet:ideirco dimitti⸗ 

(um que mus artiſte hnius artis. e Per omnes 

ſpecies inftrumentalitatis queritur / vo 
luntas cum quo eſt? Et hanc reſponſio⸗ 
nez dimittimus lectoꝛi huius arłis:quã 
reſponſionem poteſt habere per capitu 

lum ſapientie in vltimo paragrapho. 


¶ Sed hie queruur / voluntas cum quo 
be tice 0 fecuutn 2 £trelponden um 
ꝙ cum fuailibertate:que quidem eft 
ſibi habit? innatus.Adhuc opiectat cũ 
ſuis relatiuis: eo ꝙ volens coniunctus 
cum ſenſitiuo ⁊ imaginatiuo extrahit ⁊ 
deducit ſpecies peregrinas de ſenſibili⸗ 
bus ⁊ maginabulibus:⁊ in ſuo ꝓpꝛiovo 
libili ipſas impꝛimius ipſis ipꝛeſſis ge 
nerantur ⁊ oꝛiuntur yolibiles per con⸗ 
ctupiſcentiam:⁊ odibiles per iràm.⁊ boc 
eft in intrinſeco velle a quo oꝛitur pelle 
Aut nolle peregrinum per accidens. Et 
in iſto palſu apparet ꝙ nolle non eft de 
eſſentia voluntatis / ex eo quia cum ira⸗ 
ſcibilitate cauſatuʒ eſt. Que quidẽ ira⸗ 
ferbilitas eft oppoſitum volibilitati.Et 
in iſto paſſu intellectus eſt valde altus. 


De virtute per regulas de⸗ 
ducta. 


2 Hun —Ueeritur vtruz virtus fit ha 
De virtu⸗ A bieus communis principio 
te per re⸗ rum: vt ipſa pꝛincipia pa⸗ 
gulas de⸗ A bcant actus virtuoſos? Et 
ducta. Vreſpondendum eft ꝙ ficve 


patet per fecundam ĩpeciem regule e. 
que quidem non poffet eſſe ſubiectum 
quietis principio /niſi virtus eſſet habi 
e Et hac per 

„ regulam b. pꝛobabile eft. Per prima; 

C 4m: ſpeciè reguſe c. querit᷑ /yirtus quid eft? 

in fe 


Et reſpondendum eft w eſt habitus cũ 
quo pꝛincipia habent habitus. virtuo⸗ 
fos: ⁊ hoc per regulam b. ſignificatum 
eſt. ¶ P da ſpeciẽ queritur / volũ We 1G 
tas quid habet in fe coeſſentialiter? Et 
reſpondendum eft ꝙ hʒ ſua coꝛrelatiũa 

ex quibus eft ⁊ cum quibus eſt fons aa 
cauſandum actus virtuoſos.¶ ‘Der ters tm al 
uã ſpeciẽ queritur / virtus quid Fi alio⸗ 

Et re(pondendd ẽ ꝙ eft habitus in ſub⸗ 

18ct el Nblectũ habeat actũ vtuoſum 

ſicut ignisdg @i caliqitatevt habeat act -— - 
calefaciédi dn per gud (pecie qᷓrit᷑ / virt? hem al 
quid habet in glio? Et refpondendé eſt 

q habet actum in fubsecto de pirtuce ac 


cidetali habituato. ¶ Per puma 1775 Ty Aa) 
regule d. queruur / virtꝰ ð quo e bie! 1 49 
du eft ꝙ eft de feipfa:alioquin non eſſet i 
pꝛincipiũ generale / gs eft impoſſibile. P 
e queritur / virtus de ln 

uo eft? Reſpondẽduz eft ꝙ virtus ſub⸗ 

antialis eſt ex ſuis coꝛrelatiuis ſubſtã 
tialibus per ſecuddã ſpeciem c. ſignifl⸗ 
catis. aliter em non poſſet babere fun⸗ 
damentum per fe exiſtendi/neq; etiam 
naturs / quod eft impoſſibile. ¶ Der ter (jj pot les 
tiam ſpecieʒ queritur/virtus cuius elt 
Et reipondendum eft ꝙ virtus exiſtẽs 
habitus / eſt virtutis ſubſtantialis que 
eft ſubſtantia. Et hoc per regulaʒ b. ꝓ⸗ 
batum eſt. ¶ Ner puimam {peciemre: Fare 
one n quare eſt⸗ 1 t 4 . 
reſpondendum ꝙ eſt ex eo quid ex fuig ; 
relatiuis ſubſtãtialibus eft conſtituta. Exip 
Uirtus autem accidentals eft ens acci 
dentale:quia per virtutem fubftantia- 


lem cauſatũ a aer per fecundas Aym 
ſpeciem queritur / vi tus quare eft? Re 8 


ſpondendum eſt vt alia pꝛincipia cum 
ip ſo fine quieſcere poffint virtuofe . Et 7 a 
hoc per regula; b.manifefti eff per 4 nn 
pꝛimam ſpecieʒ reguie f.queritur /qu Cone 
ta eſt virtus: Et re pondendũ eft ꝙ vir 8 
tus naturalis eft tanta quanta eft fue 2 
extenſitas per totũvniuerſuʒ. ¶ Adbne . Dijav 
per ſecundam ſpecieʒ queritur / 
q; ta eft?Et reſpondendum eft ꝙ eft tã⸗ 
ta. quanta ſunt ſua coꝛrelatiua diuerſi⸗ 
secs e N 

us ſpecie.Et i er regula b. ſigni⸗ 
ficatùm eſt:et Cia Re pou ſpeciez re Gale 
gule d.z 8 ſecun 5 pecieʒ c. ¶ Der 4 
pꝛimam fpeciem regule g.queritur / vir 
tus qualiseft?£r ccncotied um eſt ꝙ N 
virtꝰ eft ꝓpꝛia paſſio in ſubiecto.¶ Cet 4 er 
ſecundam ſpecieʒ queritur/yirtus qua 
lis eft? Et reſpondendum eft q virtus 
accidẽtalis eſt ens appꝛopꝛiatũ ci — 
ſubiectum eſt habituatum. Sic 


—— 


de iufticia/z virtus viſiua de abſtractio 
ne ſpecierum coloꝛis / ⁊ tactu cie 
bus caloꝛis frigiditatis ⁊ huiuſmoqi cee 
fic de potentijs fuperioubus ſuo modo 


KA rtiſte Qui? artis. ¶ Per omnes (pecies 
yb regule t.queritur/pirtus vbi eſt? Et eft 
dicendum ꝙ eft in omnibus ſuis ſpecie 
bus: ⁊ eft per totũ vniuerſum / ⁊ in ver⸗ 
bis / ⁊ in herbis / a in lapidibꝰ/⁊ in oĩbꝰ 
ſubiectis de ipſa habituatis / din omni⸗ 
bus actibus p virtutes caufatis.S3 vir 
tus maxime cofiftit in ca prima q cum 
ipfa Sur Ret regula modale pik. 
deſignatã querit/vire’ quom̃õ effet ẽ 
dicendũ ꝙ eft p modũ:quẽ hʒ virtꝰ ſub⸗ 
ſtãtialis habituade fe de vi tute accidé 
tali cig trãſit ad gabendũ actus ꝑegri 
nos influẽdo fuas ſimilitudines fubiecti 
ue / obiectiue / refluẽdo ſimilitudies ob⸗ 
iectotũ ⁊ ſuã pꝛopꝛiã paſſionẽ in qᷓ ipſas 
ſimilitudines impꝛimit ⁊ catherizat: vt 
fint virtuoſe. Et in iſto paſſu intellectꝰ 
eft valde alt? / oneratus zetia fatigatꝰ / 
Aa vt per regula p. manifeſtũeſt. ¶ Per re⸗ 
4 gulã inſtrumẽtalitatis querit᷑ / vi tus c 
quo eſt? Et eft reſpondẽdũ ꝙ; eft cũ ſuis 
coꝛrelatiuis:⁊ vas viriꝰ eft cũ alia:ſicut 
patet in linea recta cõſtituta de virtute 
elemẽtatiua / yegetatiua / ſenſitiua / ma 
ginatiua ⁊ intellectiua:ĩ qᷓ linea / vnavir 
tus attrahit ſpecies cũ aliavt fit partia 
patiua cũ alia. Et hoc ꝑ regula i.⁊ꝑ ſecũ 
dã ſpeciẽ regte e.⁊ ꝑ regula b. ꝓbãtũ t. 


| a, 
| yno 


0 De veritate per regulas de⸗ 

o 

elverita Ueritur:ytrumveritas crea 
— . Ita cOuertat ci ſuaveritate: 

s dedu⸗ 


tati dei:q̃ qdé cũ ſua vnita⸗ 
te cõuertit᷑ Et vlteriꝰ couerteret cuz bo 
nitate / magnutudine / duratiõe zc. rone 
cuius ertéderet fe extra tẽpus ⁊locũ/qð 
eft impoſſibile.⁊ hot ꝑ regulã b. patet. 
er pꝛimã ſpeciẽ regule c.querit᷑ / qd 


v pon 8 
incoꝛruptibile. Qã fi effet coꝛruptibile 
tmplicaretur contradictio: videlicet ꝙ 
effet ⁊ nõ eſſet:que cõtradictio eft ĩpoſſi 
bilio Per ſecudã ſpeciem querit᷑ /peri 


De mixtione pꝛinci pio ꝛum et regularũ. 


— — Aa gl qꝛ fi 
Iſſie/nimis effet ſimilis veri⸗ b 


Fo. xlj. 


tas quid hʒ in ſe eſſentiaſiter ⁊ natura 
liter: Et reſpondẽdũ eft ꝙ hʒ ſua coꝛre⸗ 
latiua fine qͥbus eſſe nd pᷣõ tin quibꝰ et 
cũ quibꝰ ola ſunt verificabilia: ⁊ extra 


et hoc per regula b.ſignificatum eft: et ſuã eſſentiã nuliũ ens pot eſſe veruʒ:vt 


yt falſitas què eſt {uns cõtr᷑ arium / non 
fit ei pꝛeiacens:⁊ vt in ſua eſſentia quie 


er pᷣmã ſpeciẽ d.⁊ per ſecũdã . ¶ Ver per prima ſpeciẽ d. viſum eft. u n rho 
2 pore — fpeciee regule h. querit᷑ / duns tertiã fpené querit/yeritag abet 
47 quando èſt? Et reſpondendũ ẽ ꝙ ẽ tunc t alio: Et reſpõdendũ ẽ ꝙ hʒ habitũ cus or. 
4 quando in ſuis fpeciebus ſubſtentata æ quo verificat ſubiectũ in quo eſt.¶ Per- 4 * 
diſcurſa eſt. Et hoc dimittitur generali pꝛimã ſpeciẽ regte d. guerit᷑ / veritas de Pri rmt* 
¶ Per o ec quo eſt? Et reſpõdendũ eft ꝙ ẽ de ſeipᷣa: 


feere poſſet: et hoc per ſecũdã ſpeciẽ᷑ re⸗ 22 1 


gule c. viſum eft-¢i Ber fecida ſpeciem 
querit᷑.de quibus elf? Et e ſt dicendũ 
eft de ſuis coꝛrelatiuis:alioquin no ett 


fundamentũ ſui habitus cũ quo tranſit 
adverificandũ alia pꝛincipia.¶ Per ter 


Lper ter Rober 


td ſpeciẽ querit᷑ / veritas exiſtẽs it? 
cuius eſt? Et reſpondẽdum eft q eft fut 
fundamẽti ſubſtantialis in quo ſubſten 


tata ẽ:et hoc per regula b. patet. ¶ Per 2 j 
mam ſpeciẽ regule e.queritur veri⸗ 
tas quare elt? Ad qð reſpõdendũ eſt ex NO 
1 qꝛ 5 2 3 ſubſtantia⸗ e 
ibus.¶ Per ſecũdã ſpeciẽ queritur /ve⸗ 
ritas du re elt: Et reipon endũ eſt vt 9 
Alia pꝛincipia per ipfain veritatẽ ſintve 
rificabilia.{] Per puma ſpecie reguief. q 
ueritur veritas eſt: Et refponden 
ũ eſt eft tata q;ta alia pꝛincipia per Cm 


ipſam veritatẽ ſunt verificata. vis 14 
cundã ſpeciẽ querit᷑ / veritas gta e: 

qð reſpondendũ ẽ ꝙ eft tanta qᷓ;tum de 
ſuo pꝛopꝛio habitũ t habituata ci quo 
cauſat actus peregrinos Et hoc per re 
gulã b.patefacté eft. ¶ per puma ſpe⸗ 
ciẽ regule g.querit/veritas-qualis ete 
Et reſpondendũ ẽ q veritas pꝛopꝛia eft 
5 — eee fubiecti in quo wb N 
quoverificat alia pꝛincipia.¶ Amplius 
E ſecũds fpecte kak wel tag nocltzet 
reſpondẽdũ eff q; eft 1 — 
tus cũ quo inteliectus vere intelligit et 
Sttingit ipſa pꝛincipia realia:que qͥdeʒ 
ſuntvere itelligibilia / recolibilia z ama 
bilia ⁊ vere ſunt:et fic de ſenſibilibus et 
imaginabilibꝰ:et fic de moꝛalibus:et ad 
hoc regula b. teſtatur. ¶ Per omnesſpe 
cies reguie 1 quando 
eſt? Et reſpondendũ eft ꝙ eft tune quã⸗ 
do tépus eft in ipſis ſpeciebus ſubſten⸗ 
tatũ ⁊ diſcurſum:cuius ratio eft. Ham 
fine ipſa veritate /tẽpus quidẽ⁊ ſpecies 
eiꝰ vere nequaq; eſſe poſſent.¶ Perous 
nes ſpecies regule i q̃rit᷑ / ver itas vbi ẽ? 
Et reſpondendũ eſt ꝙ eſt extra falſita⸗ 
tem:et eſt per omnes ſpecies i. 


Dif 


G quale 


rope 
Agen 


co D#H 


m qui 


* 
979. 
Deductio 


gloꝛie per N 


regulas. 


Octaua pars 


que . ſpecies abſq; veritate mini⸗ 
me eſſe poſſent. Ulteriꝰeſt in oĩbus ele⸗ 
meètatis / vegetatis / ſenſatis ⁊ imagina⸗ 
tis. Et in oibus q ꝑ aĩaʒ ſunt obiectata 
⁊ fic de angelo. In deo quidẽ eft infinita 
@ eterna veritas p exiſtere ⁊ agere. et B 
per regula b. mam̃feſtum eft.q 

Ipecies moderitatis querié:veritas quo 
eft2z reſpõdendũ eft/@ eft p illũ moda 
qué habet differentia/cõcoꝛdãtia ⁊ alia 
principia:qih differẽtia ponit in creatis 
q veritas fit vnum pꝛincipiũ / bonitas 
alidð / magnitudo aliud /⁊ fic de ceteris.⁊ 
ꝙ in eſſentia veritas ynus ſit verificãs / 
Glius verificatus / et alius verificare. Et 


qe fit veritas ſubſtãtialis ⁊ alia ha⸗ 
data zietas nit ꝙ veritas 
ſubſtãtia Babes pars bs td pidell 
cet veritatẽ accidẽtalẽ cũ qua ponit alia 
effentia in yero. Et ad hoc eft cdadiuua⸗ 
tiua ↄcoꝛdãtia vt vitas multiplicet ſuas 
ſimilitudines:⁊ hoc p regulã b. viſuʒ eft. 
ecies inftrumetalitatis Gri 
tur: veritas cũ quo eftzet reſpondenduʒ 
eſt / ꝙ eft cum ſuis coꝛrelatiuis. Et veri⸗ 
tas que eft habitus / eſt cũ ſuo fundamẽ⸗ 
to qd eft veritas ſubſtantialis. St veri⸗ 
8 noꝛalis / eſt co bonitate ⁊ vir 
tute. fam co malicia ⁊ vitijs eſſe nõ po 
teſt / cũ ſint habitus pꝛiuatiui ca quibus 
falſitas eſt / in qua falſitgte nulla ſimili 
tudo veritatis exiſtere pot: qꝛ fi ficiam 
effet compoſita ex contrarijs/z implica 
ret ↄtradictionẽ:qð eft impoſſibile. 


De gloria per regulas der 
ducta. 


Er regulam b. querit᷑:vtrũ 
gloꝛia ſit pꝛincipium gene⸗ 
rale ⁊ reale? ⁊ rndẽdũ ẽ/ꝙ 
ſic:quia fi non / vniuerſum 
effet: euacuatum in ſecũda 
5 ſpecie regule e.⁊ omnia pn 
ia eſſent fine delectatiõe ⁊ quicte:qd 
impoſſibile. ¶ Pex pzimam fpeciem 
regule c. queritur / gloꝛiã quid eſt⁊⁊ re⸗ 
ſpondenduz eſt /ꝙ eff eſſentia vltra qua 
nulla delectatio effe poteſt. ¶ ‘Per ſecun 
dam ſpeciem queritur:gloꝛia quid hã⸗ 
bet in ſe coeſſentialiter ⁊ naturaliter? et 
n eſt ꝙ habet ſua coꝛrelatiua 
cilicet 


loꝛiantẽm / gloꝛiabilem ⁊ gloꝛia da 
ri. cum quibus ⁊ in quibus omnia ſunt 


gloꝛiabilia ates delectabilia a beck pꝛi 
mam ſpeciemd.ſignificatum eſt.¶ Per 
sertiam'fpeciem queritur:glozia qͥd eft 
in aliozad quodirefpondendé eft ꝙ glo- 


ria exiſtens habitus/eft inftrumentalit 

inglotia fubftantialicd qua glow fb: 
tialis ponit alia „ 

tu delectationis ⁊ quert f = htm ni 

U 

et r habet 


tam ſpecieʒ queritur:gloꝛia 
in alio: Et refpondendum 
in ſubie elt/actiones ⁊ paſſio⸗ 
nes / ⁊ delectando ⁊ quietãdo. Et in iſto 
2 apparet per quem modum ſe de⸗ 
ectat in agendo foꝛina/⁊ in patiẽdo ma 
teria. patet per maſculum et fe⸗ 
ane per fecundam 3 us 1 0 
ec. em re 29 
ritur:glozia De quo eft2z 1 nduz ẽ 75 4 
ꝙ eſt de feipfa: vt fit pꝛincipium pꝛimiti Lin 
uum / in quo ſint delectabilia / alioquin 
appetitꝰ ⁊ delectatio eſſent extra eſſen⸗ 
tiam glozie:quod eft impoſſibile. Et hoc 
per regulam b. manifeſtuz eſt. ‘Bdhuc Vn. 
per ſecũdam ſpecieʒ queritur:glotia de 
quo eſt:⁊ eft reſpondendũ /ꝙ eft de ſuis 
coꝛrelatiuis / alioqͥn gloꝛia eriftens ha⸗ 
bitus no haberet in quo effet ſubſtenta 
ta. ¶ Adbuc per tertiam ſpeciem queri 97 
tur:gloria cus eſt?relpõdenduz eſt/ꝙ 
gloꝛia exiſtens /habitus eft glozie exifté — — 
tis fubftantialiter.q per pꝛimaʒ ome — J 
regule e. queritur:gloꝛiã quare eſtꝰ Re 
ſpondendum eſt /ꝙ gloꝛia eft de ſuis re: Hriſt 
latins conſtuuta. fectidas 4 ¢,-772| 
ſpeciem queritur: glotia quare eft?re= * 
ſpondendũ eft /ꝙ gloꝛia exiſtens habit? 
cum gloꝛia ſubſtãtiali / ponit alia pꝛnci⸗ 
pia in delectatione ⁊ quiete.¶ 
fpecié regule f.grié-gloua quanta. eſt?⁊ 
reſpondendũ eft eff tanta gta eft in (vi 


jan 


3 ſuo 5 a 
mp 118 8 am ſpeciem querit᷑:glo / 
ria quanta ẽſtẽ⁊ reſpondet᷑ /ꝙ eft tanta afr 
quãta funt ſua coꝛrelatiua ⁊ fu? habit? 
cũ quo multiplicat fpés quietatas / ſicut 
intellectꝰcũ ſuo habitu ponit ſpecies in⸗ 
tellectas. Et in iſto paſſu apparet_quoz 
modo ynuʒ pꝛĩncipiũ fe adiuuat cũ alio Gala 
ad multiplicandũ — pꝛimã 4 
fpeciem regule g.queritur: ua: a 
lis eft ꝓpꝛie:⁊ reſpondẽdũ eſt / ꝙ ꝓpꝛie p wy 
gloꝛia eft ꝓpꝛia paſſio ſubiecti ĩ quo eff. ö 
e ene n gs 
ria qualis eff2ad qd dicendũ ẽ/ꝙ glo: 
appꝛopꝛiata eft talis / qualis de ipſa pᷣn⸗ 
one funt pa dritte et quietata.q sper 
fpecies h.qrit:glozia qh eft2z 
ꝙ eft tunc/qn tépus eft diſcurſum 

er oẽs fpés h. de vno nũc in alind fuccef 

iue:ſicuĩ gloꝛians qui in vno nũc fe dele 
ctat in vnã ſpecie / ⁊ in alio nunc in alia: 
⁊ hoc in ſuo intrinſeco gloꝛiabili /in mul 
tiplicando gloꝛigri peregrinum / cũ quo 


t 
75 


I 


Am fe 


am f. 


De mixtione pꝛincipioꝛũ ⁊ regularum. 


onit ſuũ gloꝛiari innatũ in pꝛactita: et 

oc ꝑ oes ſpecies h. ꝓbabile eft . 
os ipecies regule i.qritur/gtia vb eft? 
Ad qd reſpõdẽqũ eft ꝙ eft in ſuis corre 
igtiuis ⁊ in ſeipſa/pꝛimitiua em ẽ᷑:⁊ ẽ in 
ſuo habitu ex quo habituata eſt:⁊ ĩ mo 
do /qꝛ modalis é: eft in itrumétalitate 
cũ fit initrumẽtũ:⁊ eft in bonitate /qꝛ bo 
na eſt:et in magnitudine / nã magna ẽ᷑:⁊ 
eft in oibus ſubiectis ci quibus appeti 
tur / ⁊ quies 


eft. Et hoc per regulam b. 
S a ef 
fitur / gloꝛiã quo eſt: Et refpondenda 


4 eft p illũ modũ p qué fua coꝛrelatiua 
unt / vno exiftéte in alio:et p quem glo 
riãs in (uo gloꝛiabili intrinfeco bñ ⁊ ma 
gue — . alia pꝛincipia in quiete de 
ectando ⁊dãdo eis ſuas ſimilitudines. 
Et hoc per ſecũdã ſpeciẽ regule c. ſigni⸗ 
ftcatum Garch Sort en ang eiter 
litatis queritur/gloꝛia cum quo eft? 
reſpondendũ eft q eſt cum coꝛrelatiuis 
2 gloꝛia que eft ſubſtantiolis / eſt cũ ſuo 
habitu cum quo habtuat alia pꝛincipia: 
eft ci bõitate innata / eo qꝛ naturaliter 
bona eſt:⁊ in bonitate moꝛali/quõ bon? 
ſe delectat in agéde bonuʒ cum iuſticia 
et pꝛudentia ⁊c. 


De differentia per regulas 
deducta, 


8 Trum differentia fit pin 
cpu generale: reale: gt 
J dicimꝰꝙ ficvt per regulã 
Ab. patetiq; fi no / mundus 
nẽò eſſet de ſuis partibus 
* Unaturaliter * pꝛimi⸗ 
tiue naturaliter ꝑ differẽtiã ⁊ cõcoꝛdan 
tes / per ↄcoꝛdãtiã:⁊ contrariantes/ per 
pꝛimitiuã cõtrarietatẽ:que non poſſent 


~ effe fine pꝛimitiua differẽtia / fine qᷓ ma 


dus effet euacuatus primitinis} concoꝛ⸗ 
dantijs ⁊ cõtrarietatibus:⁊ etiã in {eda 


ct e. ⁊ appetitu naturaliz qe: 


x ola quideʒ vellent eſſe idẽ numero. 
2 fic mundus non effet hoc qd eft. (CS 
—— rcs de q̃ſtione 1 eſt 

5 er pring — regulec. 
ueritur Nerds dd eft? Reſponden⸗ 
Ey ẽ q plurium entiũ ꝑ actũ ſuũ.ſ. 

differre.E regulã b. ꝓbatũ ẽ.et ꝑ 
ſcalã differẽtie poſitã in ſecunda figu 
fiue in tertia de camera b. c. vſq; ad ca⸗ 
S nge plura.¢ Pepe 

Tufa caufa: lura. ¶ Per 3 
{pecié Grit/quid Din fe Aale ct 
eſſentialiter? St r̃eſpondendũ eſt ꝙ bz 


Fo. xlij. 

fua coꝛrelatius.ſ.differentem / differen⸗ i 
tiath zoifferctiare/line quibus nõ poe i 
eſſe / cũ quibus cõtinet in te oẽs ſuas ipe 2 
cies differẽtes inter 5e per ter oft m 1 
tiã ſpeciẽ querit᷑ / qͥd gʒ di = 
Et dicendum eft ꝙ eſt ens habẽs in ſuo 
eſſentialidifferẽtiabili differẽtias pere⸗ | 
grinas cũ quibus cauſat pluralitaté de 8 

de ipſa differẽtia habituatã. ¶ Adhuc hr m abi 

quarts ſpeciẽ qritur /oifferétia qd in 
alie2Et dicendũ eſt ꝙ hʒ pluralitatem 
fic de ſeipſa habituatã /ſicut carbões de 

cgliditate ſunt habituati ⁊ hoc p regu⸗ Us 

19 rire — sh Per 5 —— d. D q n0 

qu e quo eft diffe rẽtiã pumitines - 2 

Et ẽ refpsdeda eft de rerpta q ſi nõ (fromm 

oĩa appeterẽt eſſe vnũ ⁊ ide numero:qð 
eft impoſſibile. Nã ego nd appeto te eẽ / : 2 ö 

neg lapidẽ ⁊c.neqʒ 3 M mtn 

per ſecundam ſpeciem queritut / diffe⸗ 9 

5 


rentia de quibus eft? Et eft reſponden⸗ 
dum q eft de differe [ abilé 


ec vifierentiare:qut quidem funt ei? cõ 
ſubſtantiales / cuz quibus facit differre 
omnia cum {uo pꝛopꝛio habitu que fine 
ipfa non eſſent per fe exiſtẽtia :neq; ha⸗ 
berent fundamentum:neq; poſſent dif⸗ 
ferre ſubſtantia et accidens.q Per ter⸗ hy 
tiam ſpeciem queritur / differ eittia cnt? 

eſt? Et dicimus ꝙ differentia exiſtẽs ha 

bitus eft differentie fubftantialis:< n ev 
nia per regula b. ſunt pbabilia. ¶ Der J 


pꝛima eciem regule e.queritur g vp, formal 


ferentia quare eft foemahiter? Etrefpo 
dendumq; ex eo quis eft de ſuis coeſſen 
Axen ful. 


tialibus ednet 88d per ſecun⸗ 
dam ſpecieʒ queritur /Differentia qua⸗ 
re eſt finaliter? Et eft reſpondendum 
yt ſint plura que fine ipſa effe non poſ⸗ 
ſunt. Et pꝛiuato mundo differentia pꝛe⸗ 5 
dicta /ipſe quideʒ effet euacuatus ⁊ an⸗ 

nullatus:eo quig non effet neq; finẽ ha 


8 ) 
beret.¶ P imam ſpeciem f. querit᷑ / F quam 
— 115 e. elt 1 cen ꝙ 

nt due differentie generaliſſime:qua 8 
rum vna ſubſtantialis eſt cauſans diffe Emme 
rentias ſubſtantiales differentes ſub⸗ 
ſtantialiter / eo ꝙ differentia fe diffun⸗ — 
dit in ipſis ratione mixtionis. ¶ Eſt et 
alia 5 — —— 11 55 diffe⸗ 
rẽtia ſubſtãtialis facit diffe ucipi i = 
adinuicẽ. ¶ Adhuc ꝑ ſcdam ſpeciẽ Gta nlm 4 
eft differẽtia: Ad quodent dicẽdũ q ẽ — 
tanta GeG qᷓ;titas fe extẽdit in ſuis coꝛ⸗ 
relatiuis: ſicut enim differentia habi⸗-⸗ 
tuat quantitatem continendo in ſuo ge 
nere / ſic quantitas menſurat differen⸗ 
tiam continendo ipſam in ſuo gene⸗ 
re. Et hoc per regulam r po⸗ 


3 Octaua pars. 


teſt.¶ Per pꝛimã fpecietn regule g.qri- 
tur:differentia qualis et? ⁊ feſponden⸗ 
di eft/e differentia ꝓpꝛia eft pars mun 
di fine qua eſſe nõ poteft. Ampliꝰ per 
ſcdam fpecié Gritur:differétia qualis eft 
appꝛopꝛiate?⁊ dicimus / ꝙ eft paſſio ma 
di appꝛopꝛiata cũ qua dria ſubſtãtialis 
habituat alia pꝛincipia/q nõ ſunt de ſuo 
genere. ⁊ hoc p regula b. manifeſtũ eft. 
2 * regule h. querit᷑:diffe 
rentia qi eſtẽa eft dicendũ/ꝙ differen⸗ 
tia fuit tũc / qñ mũdus be — 7 @ in⸗ 
ceptus:eo qꝝpꝛimitiua eft. 328 icutmnd 
dus fuit creatus cũ partib? fuis.ftpe e 
loco ⁊ motu zc. Sic fuit cũ ſua oifferétia 
creatꝰ: vt iam dictũ eſt. Ulterws diffe 
rentia nunc eſt / ⁊ erit in aſio nic in eter 
no fine qb? ipſa eſſe nd pot. Et hee ſuf 
ficiant de differentia ta ad tẽpus:qꝛ ꝑ 
regula b. patet:⁊ ꝑ oẽs ſpecies regule j. 
¶ Per oẽs ſꝑecies regule i.querit᷑:diffẽ⸗ 
rentiã dbi ert?et eff dicendum ꝙ in oibꝰ 
iſtis ſpeciebꝰ: ⁊ hoc clarũ eft ꝑ fe.q Ulte 
rius differentia eft in loco: eo qꝛ locꝰdif⸗ 
fert a quatitate/tpe ⁊c. Et differétia eft 
— 1 qꝛ neti cia — nõ poſ 
et eſſe ꝓpꝛia paſſio mũdi.¶ Per resus 
19 modalitat querit:differctia quo eff? 
⁊ reſpondendũ eft/e eft per illũ moduzʒ 
5 habet in furs coꝛrelatiuis /⁊ etiã per 
i 


lum modũ qué habet in habituãdo de | 


ſeipſa alia pꝛincipia.Nã ſicut homo ha 
bet moda ſcribendi mouẽdo manũ /⁊ cũ 
manu mouendo pẽnã /⁊ cũ pẽna mouen 
do incauſtum /⁊ cũ motu incauſti mouẽ⸗ 
doz figurando litteras. Sic differentia 
hz moda ꝑ modũ / differẽtiando vnuʒ ab 
alio Wee a 0 —— ſpecies 
regularũ demõſtrabile eft. Per regu⸗ 
49 inſtrumẽtalitatis querit᷑ ria CU Quo 
eſtẽa eft reſpondẽdũ / cft cũ ſuis relati 
uis cũ ſuo hãbitu cum quo habituat alia 
pꝛincipia diuerſificando.⁊ etiã ci bonis 
tate / magnitudĩe ⁊c.⁊ ch motu / q;titate 
2 qualitate ⁊c.⁊ fine iſtis pꝛincipijs dif⸗ 
ferentia eſſe no põt.⁊ ch ipa differentia 
puncapig ſunt ho? qd funt.qin pꝛiuata 
differentia pꝛincipia quidem non effent 
hoc quod ſunt. 


De concoꝛdantia per regu⸗ 
las deducta. 


Er regulã b. querit᷑:vtrũ con 
coꝛdantia fit ſubſtantialis: et 
rñdendũ eft ꝙ ſic vt ſubſtan⸗ 
tia ex par ubus ſuis ſubſtan⸗ 
tialibůs eſſe poſſu tora cõpo⸗ 


fits / ipſa exiftéte vna fub dne vnitatis: 
⁊ exifeente multiplici ſub rõne pluralita 
tis /⁊ hoc rõne concotdantie ſubſtantia⸗ 
lis. Nam fi cõcoꝛdantia no effet ſubſtan 
tialis fine fubitantia/tota quidẽ eſſen⸗ 
tia fozme/z tota effentia materie no eſ⸗ 
fent concoꝛdantes ad ↄſtituẽdũ tertium 
fubftantiale.z fic ipᷣ m tertiũ ſubſtãtiale 
eſſet euacuatio totiꝰ mixtionis ⁊ er fg 
tionis / qð eft impoſſibile Concludit᷑ g a 
concoꝛdãtia eft pars ſubſtãtialis in ſub⸗ 
iecto ĩ qͥ eſt.⁊ hoc p regula b.ptʒ. ¶ per 
pꝛimã ſpeciẽ regule c.qrif:ocozdatia qd 
eft2z rñdendũ eſt /ꝙ eft illa effentia cut 
1 cõpetit cõcoꝛdare / ⁊ extra quã eſ⸗ 
pits —.— ens eee. fine, 5 
abile. dbuc p fcdam ſpeciẽ qrit: 
3 effental er <naturgliter in fe2z eft 
dicendũ ꝙ h3 ſua coꝛrelatiua / ſcʒ cõcoꝛ- 
dantẽ / concoꝛdatũ ⁊ cõcoꝛdare. ¶ 
ꝑ tertiam ſpeciẽ querit᷑:qͥd eft in altozet 
rnñdendũ eft /ꝙ eft in ↄtrarietate concoꝛ: 
das: ſicut ignis in aqua calefaciẽs/cũ fit 
ſuũ vꝛiũ:⁊ eft in differétia diſticta: ⁊ eft 
in ſuis coꝛrelatiuis ſimpłr ſuſtentata:⁊æ 
etiã in Zꝛietate: 2 ire . Alut 
⁊ in regula e.foꝛmaliter. Et in regula f. 
quãtitatine.⁊ in regula; g.qutative.z 
regula b.tpaliter.z ĩ regula i.localiter. 
zinregula-R.modaliter ⁊ inſtrumenta Gral 
iter. ¶ Et ꝑ quarta fpecie qᷓrit᷑ qd hʒ in Nt? al 
alioꝛ⁊ rh elk /q; h3 in ſuis correla 
tiuis exiſtentiã /⁊ agentiã /⁊ natura 2 in 
regula d.materialiter:⁊ fic de alijo ſuo 
modo: vt ſupꝛadictũ eft in tertia iret fi 
⁊ hoc p regula b. demõſtrabile €.¢ Per-. 4 
pꝛimã ſpeciẽ regule d.querit᷑ ↄcoꝛdãtia — . ~ 
de quo eſte⁊ eft rudẽdũ ꝙ eft de ſeipſa // V 
eo qꝛ pꝛimitiua eft/aliogn ett de aliquo 
ente fibi pᷣiacẽte/qð no effet de ſuo gene 
re ⁊ natura qd eft ĩpoſſibile.¶ 2 
{cdam ſpeciẽ querit᷑:ↄcoꝛdãtia de qui 
eſt? a eft dicendũ ꝙ eft de ſuis coꝛrelati⸗ 
uis: vt ex ipſis ſubſtãtialiter exiſtere go 
fit. ¶ at ꝑ tera ſꝑeciẽ᷑ qͥrit᷑:concoꝛdãtia 8 
cuius eſt:⁊ el rñdedũ ꝙ ↄcoꝛdãtia exi⸗ 
ſtẽs habit? eft ↄcoꝛdãtie ſubſtãtialis / ſi 
cut cappa 8 ⁊ hmõi.⁊ hoc ꝑ regue 
1d b. demoſtravile eft. Per prima tpe= qn 
ciẽ regule e.grit:ocozdatia oma 
licer2z eft dicẽdũ/ꝙ é p ua coꝛrelatiua: torr 
⁊ in iſto paſſu enucleat ꝙ ſubſtãtia ẽ ꝓ⸗ 
pter dd fubſtãtialiter. Itẽ q̃rit᷑ qre ẽ con 
coꝛdãtiae⁊ dicẽdũ eft op cõcoꝛdãtia qͥ eft 
habitꝰ /eſt eo qꝛ ↄcoꝛdãtia ſubſtantialis 
habituat 1 ip̃o / ſicut cappatꝰ 
de cappa:⁊ in iſto paſſu cognoſcit intelle 6 
ctus / ꝓpt᷑ qͥd/qͥd ẽ /⁊ q2 qͥd & ⁊ de B ſclam Ai 5 ( 
: 


Mn. 


facit. Hul NCS peciẽ q ri: con 


| 


dantia quare eft finaliter2z rñdendũ 
7 cher alia e — ipſa ela alles 
2 quiefcere poſſent.⁊ hoc ꝑ re oſtè⸗ 
1 1 5 eſt. ¶ 


Rerprims fede regule f. dri 
tur:cõcoꝛdãtiã quata eſt:⁊ e 5 
imd ms eſt 

ait no 


mn. gett quãta duobꝰ modis. 
f tata ta eft ſug ſubſtatia. 
eft tãta @tus eft ſuus habitꝰ: cut a 
atus q eft tãtus q; ta ſua ſubſtãtia eft, 
terum eſt tantus See eft. 
Ulteri”p led ſpeciẽ qrit/@ta eſtdi 
ſcrete? ⁊ rndenda eſt/ꝙ eft tanta quãta 
ſunt {ua coꝛrelatiua / ⁊ hoc per regulam 
— b. manifeſtũ eſt.¶ Ver puma 3 re⸗ 
uw 2 Sule grit ↄcoꝛdãtiã qualis ef ⁊ dicẽ⸗ 
d eſt/ꝙ eft talis qualis ẽ ꝓpꝛia paſſio 
ſubiecti in quo eſt. Et ĩ iſto pal cogno 
fcit ĩtellectꝰ magnũ ⁊ necęſſariũ ligamẽ 
exiſtens inter ſubiectũ ⁊ pᷣdicatũ. 
plius ꝑ ſcdᷣam ſpecieʒ querié/qualis eft 
appꝛopꝛiate:⁊ eft dicẽdũ ꝙ eſt talis qua 
lis eft ꝑ ſuã bonitatẽ / magnitudineʒ zc. 
4 Et hoc per fe clarum ⁊ manifeſtum eft. 
a «Per oes Teens regule h. qᷓrit᷑: concoꝛ⸗ 
n datiagn eſt᷑:⁊ eſt reſpondendũ / ꝙ é tic 
qñ diſcurſa eft ꝑ oẽs fpecies regule h. ⁊ 
ſic ↄcoꝛdãtia eſt ĩ ipſo tꝑe:ſicut tempus 
eftan ipſa concoꝛdantia ſubſtẽtaiũ ⁊ di⸗ 
ſcurſum cõcoꝛdando.Et hoc per fe pater 
artiſte hui artis bene intuenti. ¶ Per 
oẽs fpecies regule i. querit᷑: concotctafi⸗ 
tia vbi eft?z rdendũteſt / ꝙ eft in oĩbus 
ſpeciebꝰ i.⁊ eft ibi vbi diff inibilis eſt /⁊ ẽ 
in ſuis coꝛrelatiuis:⁊ eft ibi vbi cõtradi⸗ 
cit ↄtrarietati / ⁊ è ibi vbi ſuuʒ actum ha 
bet. Adhuc eft ibi vbi pꝛimitiua eſt /⁊ ẽ 
ibi vbi conſtituta eſt.Ampꝑlꝭ eft ibiybi 
Y _ eft fubiectina modalis t inſtrumẽtalis. 
me C. Ber teauld modalitatia queritur /cõ⸗ 
cozdautia per quem moda eſt:⁊ eft ice 
dum ¢ eft p illũ moda p quem diſcurſa 
eft in fubiectis in quibꝰ eſt:videlʒ in oĩ⸗ 
bus ſpeciebus:ſicut criftallus poſitꝰ ſu⸗ 
pꝛa ſubiectum viride / recipit inde colo⸗ 
temvirideʒ:⁊ ſupꝛa rubeũ / coloꝛẽ rubeũ: 
fic cõcoꝛdantia poſita in bonitate reci: 
pit vnũ modũ /⁊ in magnitudine alium 
modũ ⁊c.Et ſimiliter dici pot de ſpecie⸗ 
vus regularum:2 hoc per fe planus eft. 
U per reg inſtrumétalitatis querit: 
concoꝛdatiã cũ quo eſt?⁊ rñdendũ eſt/q 
eft cum ſuis coꝛr elatiuis ex quibꝰ eft/et 
eft ci oĩbꝰ ſpeciebus regularũ:⁊ eft cum 
bonitate bona / ⁊ cũ magnitudie ma 
⁊c. Et hoc oſtẽſibile eft. Dictum eſt de 
cõcoꝛdãtia/⁊ fin hoc qd de ipſa dictũ ẽ / 
0 homo cũ ↄcoꝛdãtiã ↄtradicere pot gtra⸗ 
iy _ Fletati/que vitiũ eſt:⁊ hec regula eft val 
de generalis ⁊ moꝛalis contra peccata. 


i 
40 


De mi xtione pꝛinci pioꝛum et regularũ. 


Fo. xliij. 
De contrarietate per regu⸗ 
las deducta. 


Gent regulã b. Atrũ airs Deductio 
Ari t ipiG ſubſtan ↄtrarieta⸗ 
tiale?⁊ rñdẽdũ eft q nõ:ſed tis ꝑ regu 
potiꝰ accidẽtale:vt in pꝛinci las. 
—— 55 capti ↄcoꝛdãtie dictũ ẽ: 
nã fl eét fubstatiale/ipediret ocozdatia? 
ns eẽt pria ĩ oifictioe forme ⁊ materie 
ipſiꝰ ſubſtãtie:et i {cba ſpecie e.nuſiũ prt 
cipius qeſcere poſſer od elt impoſſibile. 
vt ꝑ ſcdam fpecié regule b. ptʒ ¶ er- 4. 
mã ſpeciẽ regule c.qͥritur:ↄtrarietas qd A 


5 


virn 


eft2ad qd ridedG eſt / ꝙ eftilla effentia cst m [¢ 
ertra qua nullũ ens it iaxe põt. C Per 
ſcdaʒ fpecié Grit Srietas dd hʒ in te ci= ir m ſe 


ſentiale? ⁊ ridenda eft ꝙ hʒ ſuia coꝛrela 

tiua accidẽtalia.ſ.ↄtrariantẽ / ↄtrariare 

⁊ ↄtrariabile / ſine quibꝰ eẽ nd põt:ſicut 

habitꝰ 0 Need ca 2 5 a uis ſub⸗ - 

iectis. erti = rit:otrarie- 

tas dd eft in alio? eff dicẽdũ /ꝙ è in cõ⸗ 

coꝛdãtia ↄᷣꝛiãs / ĩpediẽdo etiocozdare cus 

ↄtrariare:ſicut ↄcoꝛdãtia in ↄꝛietate eſt 

1 Zꝛietati lerikedhz 
re. ¶ Per quarta ſpeciẽ:querit᷑qͥ 

in alio2z efk ended 93 natura courte 

ptionis/licut ↄcoꝛdãtia hz naturã gene⸗ 

ratiõis.Et 2 

pꝛimã ſpeciè regule d.querit᷑ ↄtrariètãs 

de quo eſt?⁊ eft dicendũ / ꝙ eft de ſeipſa: . 

eo qꝛ pᷣmitiua eſt:niſi em̃ pꝛimitiua eẽt / 


effet quidẽ deriuatiua de ↄcoꝛdãtia ſibi N 5 
Anal 


pꝛeiacente:qð eft impoſſibile.¶ Pęx ſe⸗ 
cũdã ſpeciẽ querit᷑:ʒ:ietas de quibꝰ eft? 
⁊ eſt rñdendũ /ꝙ eft de obiectiõe ⁊ obuia 
tione qualitatũ:ſicut ſunt caliditas / fri⸗ 
giditas / ſiccitas ⁊ humiditas / leuitas et 
põderolitas / luciditas ⁊ tenebꝛoſitas/ſa 
nitas ⁊ infixmitas / moꝛs ⁊ vita /iuſticia 
⁊ iniuria / affirmatio ⁊ negatio / genera⸗ 

tio ⁊ coꝛruptio /⁊ gmõi. ¶ Det tet tiã ſpe (for 15 
ciẽ querit᷑ / cuiꝰ eft otrarietas?2 elt rñdẽ 
dũ / eft ſubiecti in quo eſt. Et hocꝑ re⸗ 
gulã b. manifeſtũ eſt. ¶ Pex ꝑꝛimã ĩpe⸗ 
ciem regule e.q̃rit᷑ otrartetas quare eft? 
⁊ dicẽdũ eſt / ꝙ eſt ex eo:qꝛ ſubiectum de 
ipſa habituatũ eſt / ſicut caliditas eft:qz 
ſubiectũ calidũ eſt /⁊ ſic de ipſa habitua 
tũ ẽ:⁊ ſurditas & qꝛ homo aliqͥs ſurdus 


Ger 
fir 


@.¢ iiuria ẽ᷑:qꝛ iniurioſus alids ¢/zhmot. ~ 
ap ecté regule f.qrit:dzietaa ＋ 9 vin in 
quãta eft?z dicimꝰ q; eft tata Heh ſubie Be or, 
ctũ de ipſa habituatũ eft. Ne Enhmin 
cũdã [pecié qrit/drietas q; ta ett? eft di if7 in 
cendũ eft tanta / ta ſubiecta ex ipſs <P1)/™ 


habitusta ſunt eee 


G m ala 


oc ꝑ regula b. patet. ¶ Per dt qu 


* oe 


— 


10 


15 vbnw 


5 


regulas. 


Octaua pars 


ignitl 2 ĩgnire ſunt de ipfa habitudta:⁊ 
cp regula b. videndũ eſt.¶ Per pᷣmaʒ 
peciem regule g.queritur:contrarietas 
uglis eft- Ere endum ꝙ eft 
Spila paſſio ſubiecti:ſicut contrarietas 
mudi qᷓ innata eſt.¶ Per ſcdᷣam ſpecieʒ 
querit᷑:Sꝛietas ꝗᷓlis eft appꝛopꝛiate. Die 
cẽdũ ẽ ꝙ eft appꝛopꝛiata paſſio in ſubĩe⸗ 
ctõ in qud em: eccator q de pctõ fe 
habituat cõtra yirtute:z fie ſurditas / et 
trifticia z hmõi.⁊ hoc p regulã b.mani⸗ 
feſtũ eſt. ¶ Per oẽs fpeces reste h.qrit: 
cOtrarictas qñ eft? ett Dicendum— e 
tiie qñ ſubiectũ de ipſa habituatum eft. 
Ampli? eft tac q eius ſubieciũ eft pꝛa⸗ 
ctich modaliter ⁊ inftrumetaliter.z hoc 


per fe viſum eft. Per 15 fpecies regu 
le i.ãrit᷑:ↄtrarietas ybt eft? ⁊ elt dicẽquʒ 
Qo eft in ſpeciebꝰ vbi hz acta ſuum ſicut 
in elemẽtato in generãtiõe⁊ coꝛruptiõt. 
2 ẽ᷑ inter velle z nolle / ⁊ eft inter bonũ ⁊ 
malũ / ⁊ eft in oĩbus habitibꝰpꝛiuatiuis. 
2 hoc ꝑ fe patet. ¶ Per regula modale 
querit᷑:ↄtrarietas quo eff? eff rndendu 
q cOtrarietas h3 moda imponẽdo vnuʒ 
cõtrariũ in alio / vt de ſubiecto in quo ẽ 
expellat cõcoꝛdãtiã /⁊ habeat modũ pꝛi 
natiuũ pꝛiuãdo ↄcoꝛdare cum otrariare 
⁊ hz modi ipediendi in fine.⁊ hʒ moda 
multiplicandt pſeuerãdo:⁊ hmot.et hoc 
per ſe eſt ꝓbabile ¶ Per regulã inſtru⸗ 
inẽtalitatis querit᷑:cõt cum quo 
eft?2 eft dicendũ q eft ci cõtrarietatibꝰ 
mixtis in ſubiecto in quo funt/z eft cum 
habitib® pꝛiuatiuis. M ſicut ↄcoꝛdãtia 
eft ca eſſendi cũ ſuis cozrelatiuis ſubſtã 
tialibꝰ / ſic ↄtrarietas ¢ cã nõ eſſendi cuʒ 
ſuis coꝛrelatiuis accidẽtalibꝰ:a⁊ ſicut cõ 


coꝛqãtia ci generatise ꝓducit eſſe. ſic ⁊ ꝑ 


contrarietas cum deuiatione finis cau⸗ 
ſat nõ eſſe ⁊ huiuſmodi. 


De pꝛincipio ꝑ regulas de⸗ 
ducto. 


ſe exiſtẽs: ſʒ Pp accidens:qð eft cõtra ſpe⸗ 
Ader pain 4 fpecié regule crit q eft 
r pꝛimã ſpeciẽ regule c.qritiqd e 
tum 


qð nullũ ens pot pꝛincipiare.¶ Rex. ſe⸗ 
cundã ſpecieʒ q̃rit᷑: quid hʒ eſſentialiter 
in ſe. ⁊ eft reſpondenqũ / ꝙ habet (us coꝛ 


relatiua ſubſtantialiã / in quibus omnia 

principia peregrina/funt Pneipiabilia 

¶ Adhuc ꝑ textiã ſꝑeciẽ querit:dd eſt in Tn 
J 


33 Ap endu él 01 e eſt 
gẽs eft i principisbill agẽg i inciꝑia 
bile eft in ꝑꝛinciꝑpiante panens/⁊ ande 
Nr cõtũnct in pᷣncipiare. t ꝑꝛinciꝑiũ 
qð eft habit" / eſt in principio fublrantia 
Weng ged de ipſo / z in pncipiabili 555 he 7 
tus. ¶ Atem p quartã ſpeciẽ querit᷑: m 
quid hʒ histor Fkipondch eſt ꝙ pn a 
cipium exiſtens foꝛmialiter hʒ actionẽm 
in materia /⁊ materia ab ipſo paſſioneʒ / 
⁊ ab agéte mobilitatẽ /⁊ in fine quictéet 
hoc ꝑ regula b. manifeſtũ eft. Per p- wel 
mã ſpeciẽ regule d. querit᷑ pᷣncipium de . - 
quo efi2z eft dicendũ ꝙ eſt de feipfo/vt Prim 
poſſit eſſe pꝛimitiuũ / als ipſum no effet 
Senersie pꝛncipiũ.¶ P fpecie (Wiat 
querit᷑:de quibꝰ eft2z eff dicẽdũ q; eft de 


od 0 cee be 2 fing de lud 
pid xo accidẽtãſe/ẽ de fimilitudie ſub⸗ 
ſtantialiter /⁊ inuicẽ cõponũt pꝛincipiuʒ 
coꝛpoꝛale per quãtitatem / quãtũ:⁊ per 
qualitatẽ / quale: z hmõi. 1? per fu fv 
tertiam ſpeciẽ quexit᷑:cuius eft? rnde 

eft ꝙ pꝛincipiũ exiſtẽs habit? eft pꝛinci⸗ 
pij exiſtentis ſubſtãtialiter:ſtcut cappa 
cappati. Et ofa iſta ſunt neceſſaria /yt᷑ ꝑ 
regulam b. videndũ eft. Per ꝑꝛimam̃ 
ſpeciẽ regule e.querit᷑:pꝛincipĩũ quare 


Eg 


eft22 eft dicendũ ꝙ dupłr. imo mo:ex for 
eo eft qz de Pncipiste/pncipiabil nae 
cipiaxe cõſtitutũ e. ipiũ 


lect? ſcĩam / ⁊ etiã cognofcit demõſtratio 5 
inn 


In 
vnn 


rẽtiã dr̃ià /et p ↄtoꝛdãtiã ↄcoꝛdãtia. 2 ſuʒt 
N 
Gah 
rt 


peregrinũ acquifitum ⁊ ſubalternatuz: Avpve 


a 
dk 


vbi 


qm 


80 


In ſe 


catũ eſt. ¶ Per oẽs ſꝑecies regule h xi 
tur / pꝛincipiũ qui ade eſt; Et reſponden⸗ 
dG ẽ ꝙ eft tic qn fuerũt ſua cotrelatiua 
cũ quibus generaliſſimũ eſt:⁊ fuit tunc 

n pꝛincipia ſubalternata fuerunt:ſicut 
q;titas/q̃litas te. dicamẽta:⁊ etiam eſt 
tunc / qn curſus eft ſub quo ſunt moues/ 
mobilez mouere habituata:⁊ ſunt trãſ⸗ 
euntes de vno nunc in aliud ſucceſſiue 

vnũ locũ:et devno nic in aliud / nunc ꝑ 

iG locũ gener ando motũ ca curſu con 
uerſum:et hoc planũ eft per omnes ſpe 
cies regule h. Per omnes fpectesregu 
le i.queritur / vbi eff pꝛiñcipium: et re⸗ 
ſpondendum eft ꝙ ẽ in ſuis coꝛrelatiuis 


ex co quia in ipſis eſt:et ẽ in oĩbꝰ pꝛinci 


Send een merle cauſa eſt in effe 
ctu ſuo:⁊ eft in motu / eo qꝛ de ipſo gabi 
tuatũ eſt:⁊ eſt in ſitu qꝛ in ipſo aſſitua⸗ 


o tũ eſt:⁊ hoc modaliter 7 inſtrumentalſ⸗ 
ter:⁊ hone regula b. ꝓbabile ¢.q Per 


regulam modalitatis queritur / pꝛinci⸗ 
pid quomõ eft2 et ref pondendum ẽ ꝙ ẽ 
pꝛincipium cauſale per modum correla 
tiuoꝛũ ex quibus &et pꝛincipiũ habitus 
ie eft per mmodum quem hz pꝛincipium 
cauſale / in habituãdo alia pꝛincipia ꝑe⸗ 
grina cũ quo kabitu pꝛopꝛio / vt ſint pꝛĩ⸗ 
cipia / multiplicãdo in ipſis ſuas ſiniili⸗ 
tudines:et hoc per ſeviſum ẽ.¶ Nex om 
nes ſpecies regule inſtrumentalitat 
queritur / pꝛineĩpium cuz quo eftzet re⸗ 
fpondendum ¢ ; ẽcuʒ ſuis coꝛrelatiuis 
er quibus tet ẽ cum ſua natura ſine q 
eſſe non poteſt: et pꝛincipia que ſunt ge 
neralia / ſunt cum pꝛincipio generaliſſi 
mo fubftantiali in quo ſunt aſſituata: et 
per ſecũdã ſpeciẽ regule c. manifeſtũ ¢. 


ge medio p regulas deducto. 


Trũ in ſubſtãtia mad: iſit 
ag DATE PHU mediũ generaliſ 
fea tindzet reſpondendũ ¢ ꝙ 
/ <4 ficalioquin no effent me⸗ 
da ſubaternata. a fic nũ 
— dus effet euacuatꝰ de me 
dio cõtinuatiuo/mẽſuratiuo /⁊ coniũcti 
uo: nec cõcoꝛdãtia haberet eſſe:neq; pꝛi⸗ 
2 haberet ſubiẽctũ per qd tranſiret 

fine in quo qeſceret:⁊ fic nõ ‘effet mo 
tus:⁊ multa alia inconueniẽtia ſequerẽ 
tur / qð eft impoſſibile vt per regulaʒ b. 


qm d patet.¶ Per pma fecié regule c.qritur/ 


dd eft medi: ⁊ eſt᷑ dĩcẽnidũ ꝙ ẽ ſubiectũ 
in quo pꝛĩcipiũ ⁊ finis adiniucẽ᷑ ſibi ob⸗ 
ulãt / ⁊ fe inuicẽ cõiũgũt:vt pꝛincipiũ in 
fine guieſcere poſſit:⁊ mediũ generaliſſi 
mi ẽ cauſa omniũ medioꝝ coꝛpoꝛaliuʒ. 


¶ Per ſecũdã ſpeciẽ querit᷑ / mediũ quid 
13 in fe eſſentisliter? et eſt dicendum q 
h ſua coꝛrelatiua.ſgiũgere /t extremi 
tãtẽ ci extremitate applicare ⁊ cõtinua 
re: vt in angulo f. in fecud : figura ſigni 
ficatũ . ¶ Per tertiã ſpeciẽ querit/me= 
did quid eff in altozet refpondenda ¢ ꝙ 
eft giunctio t foꝛma ⁊ materia / vt ĩigne 
ignire:et ẽ ĩ caloꝛe calefacere:⁊ in plans 


De mixtione pꝛincipioꝛũ⁊ regularum. Fo. xliiij. 


aes 
mr / 


r m al 


ta vegetare /⁊ in ſenſu ſentire /⁊ ſimagi 


natiua imaginari⁊ ratiocinatiua rõci⸗ 
nari / ⁊ in motu mouere /⁊ in generatio⸗ 
ne generare / ⁊ hmõi. ¶ Ne ſpe 
ciẽ querit᷑/ quid hʒ in alio: Et reſpondẽ⸗ 
dũ ꝭ ꝙ hʒ habitũ ex quo eft habituatuʒ: 
⁊ cũ quo actus ſecũdarioa cauſat/qͥ non 
ſunt de ſuo genere: ⁊ hec oĩa per regula 
c. manifeſts ſunt. Per ꝑꝛimã fpeciem 
regule d.querit᷑ / mediũ dẽ quo eff pꝛim̃i 
tiueꝛet reſpondendũ ¢ ꝙ de feipioe vt 
fit pꝛincipiũ generale p fe. ¶ Per ſecun 
dã fpeci¢ querit᷑ de quibus efi2ct reſpõ 
dendũ ẽ q ẽ de eſſentia forme ⁊ materie 
ng ẽ⁊ eft de motu ⁊ huiuſmodi. dar 
plus per tertiã ſpeciẽ querit᷑ / meqiũ cu 
ius eſt? Et reſpõdendũ ẽ ꝙ ẽ toi? ſubie 
cti in quo eſt:et hoc per fe patet ⁊ per re 
gulã b. pꝛobatũ e. ¶ Pex ꝑimã fpectems 
regule e. querit᷑ / mediũ gre eformalt 

ad qd dicimꝰ ꝙ eft de ſuis coꝛrelatiuis 
cõſtitutũ: yt per ſecũdã ſpecieʒ regule c. 
manifeſtũ e. ¶ Adhnc per ſecũdã fpecié 
queritur / mediũ quare ¢ finaliter? t di 
cimꝰ vt ſubiecta plena ⁊ cõtinua ſint ct 
vt pꝛedicamẽta poſſint habere actꝰ ſecũ 


htm alu 


“D ch quo 

Him. 
Wh: 

2 

F quar 

Finalu. 


* 


darios / ſicut ſubſtãtia ſubſtentare / ⁊cʒ : 


titas qᷓ;tificare:⁊ ſic agens agere:t mo⸗ 
uens mouere:⁊ fic de ceteris fue modo 
ficut lineãs lineare ⁊c.ſine quibꝰ actibꝰ 
potentie non poſſent eſſe in qͥete. at; ꝑ fe 
— regula b. clarũ ẽ. ¶ Per puss 
ciè regule f. querit᷑ / quãtũ eft medium: 

⁊ eſt dicendũ ꝙ eſt tantum quãtum con 
tinuatiuum eft in fubiecto in quo eſt:ſi⸗ 
ſicut coniungere in coniunctione:⁊ gene 
rare in generatione:⁊ currere in curfus 


⁊ cõponere in cõpeſitide:in tertio mode 
cut 26 qui eft tertiũ mediũ conſtitutum 
ex anima ⁊ coꝛpoꝛe:⁊ huiuſmodi. . Per 
ſecundãvero ſpecieʒ querit᷑ / mediũ pte 
eſtꝛet reſpõdendũ eft ꝙ eft tata q; ta eft 
pars toti? medij:ſicut ĩelemẽtato / igni⸗ 
re / aerificare/aqueiuificare ⁊ terreifica 
re: ex qͥbꝰ ẽ vnũ cde elementare:⁊ fic de 
alte ſuo mõ. et hoc clarũ eft tq Per pus 
ma ſpeciẽ regule g.querit᷑ / mediũ quale 
eft? Reſpondẽdũ eft ꝙ eft tale qlisg p= 
pꝛia paſſio ſubiecti i quo ẽ:ſicut ĩ igne⸗ 
ignire:⁊ in curſu currere / et i 


F quant 


Sun 


nfo 


App prank 


Octaua pars 


¶ Aunpliug p fechdsifpecié q̃ri᷑ / mediũ num /⁊ etiã aſſituationẽ alioꝛũ ie fen 

le refpodeds e ¢ ẽ clauus piun rum/z in differẽtia hʒ acto differéte ab 
ges Duos poſtes in mediũ appꝛopꝛiatũ: oĩbus actibus alioꝝ pꝛincipioꝛũ:⁊ hoc ꝑ 
et ſiłr calefacere in a9 calidã:⁊ hmòi:⁊ per fe patet p regula b. ¶ Per primam <7) bs 
hoc ꝑ fe patet. ¶ Perogatpeciesregule ſpeciẽ᷑ regule d.grié/fins | Ther / 
H. dc it᷑/mediũ qn 18 40 e ꝙ reſpondendũ eft ꝙp cde ſeipſo:qꝛ fi non / (f717™ 
tace qn ſua ſubiecta ſũt/ſicut ↄiũgerè / pꝛincipiũ non haberet in quo quieſcere 
me urare/cõtinuare ⁊ moderate ⁊ arti poſſeti⁊ natura ſua effet euacuãta a mo 
ficiare:et hoc per regulam b. viſum eft, tut appeutu / qð eft impoſſibile. ¶ Ad⸗ Mer 
{Ber ots fpectes regte i q̃rit᷑ / mediuʒ huc ꝑ ſecũdã ſpeciẽ qritur /inis de quo 
vbi eſt: E refpodeda e ꝙ ein oĩbꝰ ſubie eſt: Et dicendu eit ꝙ eft de ſuis coꝛrela⸗ 
ctis ĩ quibꝰ &licut ho qͥ ẽſt ĩ aĩa ⁊ coꝛꝑe: tiuis / vt in ſecunda fpecie regule c. dict 
vt ignire ĩ igne:⁊ mouere in motu:⁊ mo flag ende nen querit᷑/ 
dare ĩ mõ:⁊ inſtrunẽtare in iſtrumẽto: finis cuius eit? Et reſpondendũ eft ꝙ fi 
et hmõi. hoc quidẽ mani feſtũ è pñ intut nis creatus eft finis increati: ⁊ etiaʒ elt 
ti iſtã artẽ. ¶ Per regul atis qᷓ ſubiecti in quo eſt:vt ex ipſo fit habitua 
ruur / mediũ quo eff? Et reſpõdendũ eſt tus: vt cappatus qui habituatus eft de 
ꝙ eft ꝑ modũ qué foꝛma hʒ in agẽdo: et cappa: ⁊ hoc regula b. manifeſtat⁊ decis 
materia in patiẽdo: ignis in calefacien rat. ¶ Per prima (pecié regule e. queri⸗ E Are 
do:z plãta in vegetãdo:⁊ ſenſus in ſen tur/finis quare cit Et refpondendus ẽ 
tiẽdo:⁊ imaginatio in imaginãdo:⁊ ra: ꝙ eft ex eo qꝛ ex ſuis coꝛrelatiuis conſtt hd, 
tiocinatiua in ratiocinando. Et iſta me⸗ tutus eſt. Et iſta reſpõſio eſt ppter dd. 
dia modalia funt partes cũ quib? agés Sʒ ſec z/eft dicendũ ꝙ eft ex eoꝛqꝛ 
gz modum modaliter ⁊ medialiter / ſiue ſuũ ſubiectũ habituaté eft de ipſa / ſicut 
moꝛaliter. Et hoc ꝑ fe viſum eft. ¶ per eſt cappatꝰ qͥ de cappa habituatus eft. 
oẽg ſpecies inſtrumẽtalitatis ꝗᷓri᷑ /me ⁊ in ifto paſſũ cognoſcit intellect? ꝙ de⸗ fr 
did cu quoelt2EtrefpondédGeqeéecum monſtratio ppter quid/eſt potioz demo 77 
ſuis coꝛtelatiuis:⁊ eft cũ extremitatibꝰ ſtratione qz. ¶ Per ſecũdã ſpeciem que 
in quarũ medio exiſtit:⁊ generare cum ritur / finis Gre eft? Et reſpondẽdũ ẽ: vt 
geuerãte ⁊ generahili. t bonificare cũ ola alia pꝛincipia in 7 — ine quieſcere _ 
bonificante:⁊ bonificabili/z huiuſmodi. poſſint. ¶ Per prima ipecié regule f.qri bs nal 
Et currere ch currẽte ⁊ curribili. Et hoc tur / finis tus eſt: Et refpondendy e q; 
per ſe /⁊ per regula b. clarum eft, 1 91 3 qᷓ;ᷣtũ i — 985 S yt 

4 ituatũ eft. TAmplus per ecun 

D 4 fine per regulas dedu cto, cié querit᷑ / finis Bus eft? Et reſpõdẽdũ A 1 

8 Uerit᷑ ꝑ regulã b. vtrum fit eft ꝙ état? qᷓ;ta ſunt ſua coꝛrelatiua de 

+ finis Fein: Erreſpongen q; titate habituata:h tñ Define create di 

di è ꝙ ſic:alioquin inediuʒ cimus:nõ aũt de increato cũ fit infinit?/ 
Aleſſet Determinatuza parte ratione cuius ſua coꝛrelatiua quatitate 
pꝛincipij /⁊ non a pte finis. habere nõ uad e 8 pi Ke 
1 fic eſſet motus ⁊ ꝓceſſus a pte poft, uationis a quo oriitur US pr E 
infinĩtũ ⁊ nunqᷓ; pꝛincipiũ actingeret fi uatiui. Sicut ſunt furditas/malicia et be 4 
ne atep quicté:qdeft impoffibile⁊ con⸗ iniur ia /⁊ huiuſmodi. ¶ Zté eft alius fi- Ty 
tra puma ſpeciè regule d. ⁊ ſecũdam e. nis terminationis ci quofinis vltimus 
ap A ſpeciè regule c.qrit / finis eft differẽs ab oibꝰ alijs pꝛincipijs:ſicut 
quid Bet reſpõdẽdũ eft ꝙ ẽ pꝛincipium à bonitate / inagnitudinecrears ⁊ fic de 
extra qd nulla quies een ꝑi ſe alijs pꝛincipijs ſuo mõ: alioquin omnia 
cundã fpecié qrit/qd hʒ eſſentialiter in pꝛincipia eſſent idè numero: ⁊ mundus 
ſeꝛ Et reſpondẽdũ eft ꝙ ha fua:cozrela= effet euacuatus de fine terminationis: 
tiua.ſ.quietãtẽ / quietatũ ⁊ qͥetare /i db? et per cõſequens de natura motus zap 
oĩa alia pꝛincipia quieſcunt. ¶ Per ter- 5 eſt Saen AT per pst 
tiam fpecié querit/quid è eſt ingliorEt ma ſpeciꝭ regule g.querit/finis quals 
refpodendé ¢ ꝙ eſt in bonitate bonus /i eſt. Et reſpondẽdũ eft ꝙẽ talis qualis p 
magnate Udine magn? / in differẽtia diffe pꝛopꝛiã paſſionẽ ſubiecti poteſt effe. St Vu 
rens ab omnibus alijs puncipijs: et in cut voluntaa q̃ eft talis/qlis per amabi 
concoꝛdãtia cõcotdãs cũ oibus alijs pꝛin litatẽ pét effe:que eft ꝓpꝛia paſſio ipſiꝰ : 
A held cõtrarietate. ¶ Der quar voluntatis ⁊ pofibilitatis /poteftatis ⁊ 
tã ſpeciẽ querit᷑/qͥd hʒ in alio: Et reſpõ huiuſmodi. ¶ Per & ſpeciè queri A dae 
dendũ eſt ꝙ h in bonitate habituʒ bo⸗ tur / fiuis quale elt ãppꝛopꝛiate? & rex 


= 


bol 


ſpondẽdũ eft ꝙ eft talis qualis pot effe 
per appꝛopꝛiatã pailioné/licut volũtas 
eft quails appꝛopꝛiate per odibilitaiẽ /⁊ 
intellectus per ignoꝛantiam:⁊ {itr pote 
ftas eft qs p impoſſibilitatẽ:cũ umpoſſi 
bilitas no exeat a natura ipſius poteſta 
tis: ⁊ſic de alijs ſuo modo. Et ficut ſurdi 
tas homini/⁊ iiuſticia /⁊ ĩiuriaſ⁊ hmõi. 
Et hoc ꝑ regulã b.manifeſtũ eft. Per. 
b N oésipecies regule h. guerit᷑ / ſinis qn & 
I Streſpondedu eft q; ẽ tunc qñ eſt in om 
mbus ſpeciebꝰ ſuarũ regularũ in quibꝰ 
abſq; tepore nequags eſſe põt:ſicut ipᷣm 
tẽpus non pot eſſe fine ipſò fine. Et hoc 
regula b. ſignificat intellectui bñ intellt 
1 ub genti. ¶ Per o fpecies regule i. ꝗrit᷑ / fi 
ef 2 nis vbi e Et fẽſpondẽdũ eft q etn om⸗ 
nibus ſpeciebus ſicut in ſua pꝛimitiuita 
tez ſuis coꝛrelatiuis: et eft habitus per⸗ 
o uerſus in pꝛiuatione ⁊ in imuria:⁊ & ha 
mo bitus rectus in termino ⁊ iuſticia: ⁊ hoc 
4 patet ſubtiliter inueſtiganti. ¶ Net om 
nes ſpecies modalitatis queritux / nis 
quomodo 1 eſt ꝙ ẽ ꝑ 
moda differétie que pohit ꝙ ſua cotre⸗ 
latiua ſint differètia ab oibus alijs pꝛin 
cipijez relatiuis illoꝛũ. Et eſt per modũ 
cocozdatie que cõcoꝛdat finẽ cum oibus 
alijs pꝛincipijs / excepta tame ↄtrarieta 
te. Iterũ eft per modum medij / eo quia 
mediat 8 um finem per ofa alta pꝛinci 


pia: et eſt ꝑ modũ appetitus qui appe⸗ 
t in ipſo fine quiefcere: ſic de ceteris 
* ſuo modo. ¶ Per gẽs fpecies inſtrumen 
talitatis querit᷑ / inis ci quo eſt? Et re⸗ 


ſpondẽdũ eft g eft cũ ſuis coꝛrelatiuig / 
⁊ ch oibus ſpeciebus ſuarũ regularũ fiz 
ne quibus eſſe nõ põt:et eſt cũ bonitate 
bonus:ſicut cappat? € bon? ci bong cap 
a. Et cum appetitu eft appetibilis et 
7 Fuiufmodl. 


De maioꝛitate per regulas 
Vn deducta. 


Uerit᷑ vtrum maiozitas fit 


zras de ua gen? 7 Et refpon enda 
sta. eft q; fic, im 14 
Ab. qꝛ find/cflet ꝑ accidens⁊ 

non p ſe:⁊ fic fubftantia exiſtens pꝛimi⸗ 


tiua ⁊ maioꝛ accidente / nõ effet p fe exi⸗ 
= —— per 1 a inpoll ~ 
e. ¶ zimã ſpeciẽ regule c. querit᷑ / 
4 maioꝛitãs quid ee et reſpondendũ eft 
Em ie ꝙ eft ens p fe exiſtens extra quod ĩpoſ⸗ 
4 fibile eft mateniare aL et fend 
n f[ ſpeciem querit᷑ / maioꝛitãs quid h3 in 


Se mixtione pꝛincipioꝛum et regularum. 


uncipiũ pzimitiud quo ad 


I o. xlv. 


eſſentialiter ⁊ naturaliter? Et reſpondẽ 
dũ eft ꝙ hʒ ſua coꝛrelatiua ex quibꝰ eft. 
¶ Per tet iam fpecié querit᷑ / quid eft in 
et Telpondendé eft ꝙ eft habitus 
fub quo maioꝛitates ſubalternate ſunt 
aſſituate. Sicut maioꝛitas bõitatis ſub⸗ 
ſtãtialis ⁊ accidentalis. ¶ Aterũ 8 
diſtinctuʒ ab omnibꝰ alijs pꝛincipijs in 
ſubiecto in quo eſt / ſine qua diſtinctione 
oĩa pꝛincipia eſſent dé numero ⁊ extra 
equalitate ⁊ minoꝛitaiẽ ⁊ relatione / qd 
elt e mũdus non polls — 
euacuatꝰ ſupꝛadictis.¶ Rer quarta ſpe 
ciẽ querit᷑/nigioꝛitas 40 zin gliovetres 
ſpondendũ eft ꝙ hhʒ ſuũ actif maioꝛifi 
care cũ quo oꝛit᷑ generare / creſcere/mo⸗ 
uere ⁊ hmõi.¶ P ule de quo 
d.querié/matoztasde quo eſt: Et reſpõ owes 
dendũ eft ꝙ eft de ſeipia: quia ſi nõ/aut (Pi pnt 
eſſet de eq̃litate aut minoꝛitate:qꝛ de ge ( 
nere relationis eſt.¶ Per ſecũda ſpeciẽ . wfi'vi af 
querit/oe quibꝰ eft? Reſpõdẽquũ c 

de ſuis coꝛrelatiuis.ſ. de maioꝛificante / 
maioꝛificabilli ⁊ maioꝛificare:in quibus 
ſua eſſentia eft ſubſtentata ⁊ fundata. 
Neben pe eke querit᷑ /cuius c: 
Reſpondẽdũ eft ꝙ eft ſubiecti in quo e: 
eo qt ex ipſa habituatum eft. Et oia iſta 
ſunt clara manifeſta AL Ore er pe 
ciẽ regule e.querit᷑ / maioꝛiias gre eit? 
Et dicẽdũ eſt ꝙ eſt ex eo qꝛ ĩ ea ſunt ſua 
Pit th Lai pena 7 ene 
¶ Ampliꝰ per ſecũdã ſpeciẽ querit᷑ / ma 
dals ard ef St reſpondẽdũ e: vt alia 
pꝛincipis ſint ſubalternata de ſuo gene 
te ⁊ c ipſo ſint detata. ¶ Pex iam 
ſpeciẽ regte f. querit᷑ / maioꝛuãs ta ẽ: Enn. f 
El dicendũ eft ꝙ eſt tata Bta eft conti⸗ 0 
nẽtia in ſubiecto in quo elt .q Adhucp 
ſecũdã ſpeciẽ querit᷑/q;ta eſt? et dicendũ 
elt ꝙ eft tãta dre ſunt maioꝛitates ſub⸗ 
alternate ſubſiſtentes ei.⁊ hoc ꝑ regu⸗ 
lã b.ſignificabile eft. ¶ Per pʒimã fpe= 
ciẽ regule g.queritur/maioutas qlis ẽ. A 
Refpondendu eft ꝙ eft talis lis poteſt 
eſſe per pꝛopꝛiã paãſſtonẽ exiſtẽtẽ ĩ ſubie 
cto in quo eft.q Itęru r ſecundam 
ſpeciẽ eiuſdem regitle queritur / qualis 
eſt⸗ et eft dicendũ ꝙ ẽ talis qualis pot 
eſſe p appꝛopꝛiatam exiſtentiaʒ in ſub⸗ 
iectò in quo t ſicut aliquis homo ẽma⸗ 
toz in quãtitate/et albioꝛ intenfe per al 
bedinẽ /⁊ magis iuſtus per iuſticiã Gab 
ter homo. ¶ Per o ipectes regule 

queritur/niaoꝛitas qh ẽ : et refpondé 
um eft ꝙ ẽ tunc quando ¢:2 realiter in 0 

omnibus fuis fpectebus ſuarũ regulaꝝ i 
in quibus t aſſituata. et hoc bene intuẽ⸗- i 


ti yiſuʒ è . ¶ Per omues ſpecies regule i. 


F m alw 


htm ali 


7 qu 


f 7 vin 
De equa: 
litate p re 

las de⸗ 
ucts, 


Octaua pars. 


ueritur / maioꝛitas vbi eſtꝰẽt eft dicẽ⸗ 

ũ ꝙ; eſt in maior ſubiecto / habitu /loz 
co ⁊ huiuſmodi et hoc per ots ſpecies re 
gule i.clarũ eſt.¶ Per regula modalita 
tis querit᷑ / maioꝛitã quo elf? Et reſpon 
dendũ eft ꝙ efi ꝑ modũ differẽtie q cau 
ſat ſua coꝛrelatiua ꝙ ſint maioꝛa diffe⸗ 
rendo.¶ It eſt per moda cõcoꝛdantie 
que cauſãt q; ſiñ̃t maior cõcoꝛdãdo. Et 
eft p modu regule g.ratione maioꝛũ ap 

ꝛopꝛiationũ ⁊ hmoriftis th maioꝛitati 
bus exiſtentibꝰ ſub maioꝛitate que ẽ ge 
nus ad iſtas maioꝛitates fupradictas: 
ficut pticulares albedines ſunt ſub vni 
uerfali albedine ⁊ hoc p fe patet. ¶ Per 
oẽs ſpecies inftrumetalitatis q̃rit᷑ / maio 
ritas ch quo eſt? Et dicẽdũ è ꝙ eſt cum 
furs cozrelatiuts ⁊ cũ ſuo maior! habitu 
cũ quo ſunt habituate maioꝛitates ſub⸗ 
Alternate / ſiue maioꝛes actus in quibus 
relucent / ſue ſimilitudines. 


De equalitate per regulas 
deducta. 


Uerit; / vtrũ fit dare aliquã 
equalitate que fit pꝛĩcipiũ 
generaliſſunũ? Et refpodé 
N dũ eft ꝙ ſic:vt patet p equa 
La lutates ſubalternatas ⁊ in⸗ 
diuiduatas plantarũ/ꝗᷓ idẽ ſunt ſpecie: 
et ſimiliter eft manifeſtũ in fructibus qͥ 
ſunt equaliter indiuiduati⁊ hoc per re 
gulã b. viſum eft. ¶ Per pꝛima fpectem 
regule c.queriéequalitas quid eft? Et 
dieendũ eft qe ens cui ꝓpꝛie eompetit 
coequare. ¶ Amꝑlius p ſecũdã fpeciem 
quexit᷑ / qui in ſe eſſentialiter? Et re 
ſpondendũ eſt ꝙ ſua coꝛrelatiua innata 
ex quibꝰ eft cõſtituta:videlicet ex coegu 
te / coequabili a coeq̃re. n die en 
tiam qritur/dd ẽ in alio? et t dice 
7 eft actiua ⁊ paſſiua:qꝛ equaliter eft co 
ituta ex forma ⁊ materia. ¶ Atem per 
quartã ſpeciẽ / querit᷑ quid hz in alioze 
eft dicendũ ꝙ h3 ſuos habitus cũ quibꝰ 
indiuidua ſunt equaliter habituata:ſi⸗ 
cut in pomario poma ſunt eq̃liter eiuſ⸗ 
dé ſpecienet ſic de elemẽtalibꝰ fenfibili 
bus/z imaginabilibꝰ /⁊ rationalibus/z 
mechanicis/⁊artibus liberalibus:⁊ etiã 
de moꝛalibꝰ. ¶ Per ꝑꝛunã ſpeciẽ regule 
d. querit᷑/equalitẽs de quo eſt: Et reſpõ 
dendũ ett ꝙ ẽ de ſeipſa:alioquin equali 
tates fubalternate non haberent genus 
line quo eſſe no poſſunt. ¶ Amꝑliꝰ p fe 
cid ſpecie querit᷑/equalitas de quibus 
eft? et eft diecdu ꝙ ẽ de ſuis coꝛrelatiuis 


effentialibus/fine quib? minime poteſt 
eſſe hoc qð eſt:⁊ ipſis deficientibus defi 
cerent equalitates peregrine. ¶ Adbuc (fos 
per tertiã fpecie querit᷑ / equalitaꝭ ci 
eſt⸗ et dicẽdũ è ꝙ equalitas actuũ / ẽ᷑ eq̃li 
tata potentiaru:ficut equalitas intelli⸗ 
gendi / recolendi / volẽdi eit equalitatis/ 
intellectus / memoꝛie ⁊ voluntatis: et fie 
de feniibilibus.z hocꝑ fe patet . ¶ Per 
prima ſpeciẽ regule e. queritur / eqͥlitas 
are ene Etrelpendendas t ꝙ eſt ex eo ꝙ 
elt ex ſuis equalibus relatiuis ſubſtan⸗ 
tialibꝰ ⁊ veris ⁊ neceſſarijs cũ quibꝰ de 
monſtratio pꝛopter quid eft: z etiaʒ de⸗ 
monſtratio per equiparentiã. ¶ Iterũ 
per ſecundã ſpecit᷑ queritur / equalitas 
quare eftet eft reipõdẽdũ ꝙ ẽ ĩ aa: vt 
deus ab ipſa equaliter ſit intellectꝰ / re 
colitus ⁊ amatus: et in ſenſibilibus eft, 
vt equaliter obiectarfint ſenſibilia ⁊ hu 
iuſmodi. ¶ Per pꝛimã fpecié regule f. q 
ritur / equalitas quãta eſt: Et dicenduʒ 
eft ꝙ equalitas cotinua eft tãta quanta 
eft ſubſtetata ĩ ſuis ſubiectig. ¶ Adhuc : 
per ſecũdã fpeci¢ queritur / tã e: Et rec 
pondendũ ẽ ꝙ ẽ tata qᷓ;ta eit in ſuis coz 
relatiuis ⁊ impari numero peregrino :: h 
hoc per fe clara eſt. ‘Per prima ſpeciẽ Y 
regule g.queritur /equalitas q̃lis è pꝛo⸗ 

pꝛieꝛ et dicendũ ẽ ꝙ eit talis qualis pot 

eſſe ꝑ pꝛopꝛiã paſſionẽ ſubiecti in quo ¢. 

Sicut equalitas ſubſtãtie / foꝛme ⁊ ma 

terie. Et ſicut ſunt equalitates innate 

enud ſenſualium zc. ¶ Fee ai A 
fpecte querit᷑ / qlis è appropzatezet ẽ di PP 1 
cedũ ꝙ eft talis glis pòt eẽ ꝑ appꝛopꝛia 
tas paſſiones ſubiectoꝝ peregrinoꝶ in 
quibus eſt:ſicut duo logict in logic / et 
duo — 47 — in ae — E Mee oo 
cappis:⁊ huiuſmodi. ¶ Per oẽs ſpecies 
regule h. querit / equalitas qneltztre= - 1 1 
7 
ca 


E quay 
all 


Ag 


f. 
2 


HAD 
I 


ſpondendũ eft ꝙ eft tac qh vere eft ĩ ſpe 
ciebus h. ſicut in ſuis concretis ⁊c.⁊ ſicut 
in curſu qui equaliter conſiſtit inter cur 
centẽ ⁊ curribile: ⁊ tẽpus pꝛeſens inter 
pꝛeterituʒ ⁊ futurum: et fic de alijs fue 
modo. ¶ Per oẽs ſpecies regule t.quert 
tur /equa i eſt⸗et reſpondenduʒ 
eft ꝙ eft in ſemetipſa:eo qꝛ in ſuis corre 
latiuis eſt:et in ſubiecto in quo eft equa 
liter deducta p actionem⁊ paſſionemi et 
eft in bonitatẽ / magnitudine ⁊c.in qui⸗ 
bus equaliter eſt / vt pꝛincipia ſint equa 
lia. Et eft in differentia vt ſua coꝛrelãti⸗ 
ua ſint equaliter differeutia:et eft ĩ con 
cozdatiavt ſua coꝛrelatiua ſimiliter ſint 
equaliter concoꝛdãtia:et eft in modali⸗ 
tale vt modaliter ſit:et eft in inſtrumen 
talitate yt iuſtrumentaliter ſit:⁊ totum 


By hoc per b. manifeſtuʒ eft, ¶ per regulã 
modalitatis q̃rit᷑ / eqlitas quo eſt?⁊ dici 
J modelle dritt di. 

mus ꝙ eft ꝑ modũ qué h3 in ſuis coꝛre 
latiuis :et eft per modum tufticae pon⸗ 
Acris et menfure{z pꝛopoꝛtionis in ſub⸗ 
tecto in quo eſt:⁊ hoc naturaliter ⁊ art 
ficialiter. Et hoc per ſe ſatis clarum eft. 
C Her ommes fpectes inftrumentalitary 
queritur/equalitas cum quo eſt: et re⸗ 
ſpondendum eft ꝙ eſt cum ſuis coꝛrela 
tiuis:et € cum differentia cum qua agẽs 
diſtinguit:⁊ eft cũ ↄcoꝛdãtia ch q̃ agens 
equaliter concoꝛdat:⁊ ẽ cũ pꝛopꝛietate 
pꝛopꝛia cuʒ qua cauſat habitus ꝓpꝛios 
⁊hiſtuſmodi:vt patet in elemétansyege 
tatiuis ⁊c.et ꝑ regula b.ſignificabile è᷑. 


De minoꝛitate per regulas 
deducta. 5 Figs 
Uerift/vtr saliter 


= 5 5 ane an boy 
I es? Ert reſnondendũ eft ꝙ 
id | fic: q2 ſi nõ / deſtrueretur re 
latio ſubſtãtialis exiſtẽs in 
ter maioꝛitatẽ ⁊ minoꝛitatẽ / ⁊ etiam ois 
ꝛincipia eſſent eꝗlia:⁊ etiaʒ relatio rea 
is maioꝛitatis ⁊ minoꝛitatis non eſſent 
~~ ( inter ſubſtantiã ⁊ accidens/qð eft ĩpoſ⸗ 
ſihile . Et hoc regula b. pꝛobat. ¶ Per p- 
ma fpecieta regule c. querit᷑ / minoꝛitãs 
quid è: Et dicimus ~ è ens cui ꝓpꝛie cõ 
1 e 5 Sie ſe 55 
ongare. 1125 ecſidã ſpeciẽ quent 
quid h3 in fezerdicenda € ep h3 ſua coꝛre 
latiua innata /in quibus ⁊ cuʒ quibꝰ om 
nia alia 9 ſunt minoꝛificabilia⸗ 
diuidendo ⁊ ãnihilango ſubiectum in qͥ 
eſt. ¶ Per ter iF ſpeciẽ queritur /quid ẽ 
in alio? Et dicendum eft ꝙ ẽ ens cõſum 
matiuum vt circa nigil eſſe poſſit. ¶ Per 
quartã ſpeciẽ queritur/qd hʒ in alioꝛ et 
reſpondendũ ẽ ꝙ habet minoꝛem eſſen⸗ 
tiam / minus effe/z minozem naturam / 
quãtitatẽ / qualitatẽ ac. et hoc per fe cla⸗ 
f rum ert. Ret prima fpeciem regule d. 
BN MSzitas de quo eſt'et reſpõ 
endũ eft ꝙ ẽ de ſeipſa vt fit pꝛincipiiiʒ 
generale / ſine quomiozitates fubalter 
nate eſſe non goſſent de genere minoꝛi⸗ 
tatis.¶ Per fecund3 ſpeciẽ querit᷑ / mi⸗ 
noꝛitas fubftantistis de quo eſt? Et dicẽ 
dũ eft ꝙ eft de ſuis coꝛrelatiuis / ſine qͥ⸗ 
vus naturam atq; exiſtẽtiam habere nõ 


* 


minoꝛitꝗtes ſubſtantiales ſunt habitua 
te / et minoꝛitates potentiarum ſunt de 
ſuo genere. ¶ per tertiam fpeciem q̃ri⸗ 


De mixtione pꝛincipioꝛum et regularũ. 


tur / minoꝛitas cuius eſt: Et dicendũ eft 
ꝙ eft agentis inquantum de ipſa 2 cuz 
ipfa cauſat minoꝛitates. Et omnia per 
fe patent et etiam per regulaʒ b. ¶ Per 
pꝛimam ſpeciem regule c. queritufmi⸗ 
noꝛitas quare eft? Et eft dicendum ꝙ 
ex co quia de coꝛrelatiuis ratione quo⸗ 
rum eſt pꝛincipium quantum ad ſuum 
genus. ( uc ndam ſpeciem 
Ne eftet dicendum eft vt 
int entia minoꝛa de ſuo genere /ſine Gz 
bus non poſſet effe motus / diuifio/gene 
Latio/cotruptioꝛ pꝛiuatio. it hoc per fe 
fatis appzebenfibile eſt. ¶ P m 
ſpeciẽ regule f. queritur /minoꝛitas quã 
ta eftvet reſpondendum eſt ꝙ eft tanta 
quanta eſt extra genus maioꝛitatis et 
equalitatis . q hus per ſecundam 
fpcciem queritur/minoaitas ota eftect 
dicenduz € ꝙ eft tanta quanta ſunt ſua 
coꝛrelatiua / et fue minoꝛitates ſubalter 
nate / et ſua indiuidua a funt de fuo 
genere. ¶ Per pi eciem regule 
§.queritur/minozitas qualis eft2Et res 
ſpondendum eft ꝙ eft talis qualis po: 
teſt effe per pꝛopꝛiam paſſionem ſubie⸗ 
cti in quo eſt:ſicutvna ſubſtantia eft mi 
noꝛ alia per ſuam pꝛopꝛiam paffionem 
fine qua non poteſt eſſe.¶ Ite ſe⸗ 
cundam ſpeciem queritur / qualis eft? 
et eft dicendum ꝙ eft talis quale eft mi 
nus predicamentum ſibi appꝛopꝛia iuʒ 
ſicut minoꝛ quãtitas/qualitas⁊c.¶ Der 
omnes ſpecies regale b.queritur mino⸗ 
ritss quando eſtẽ et reſpondendum eft 
ꝙ eft tunc quando realiter eft fubſten⸗ 
tata per omnes ſpecies regule b.g unt 
de ſuo genere et ettam eft tunc quando 
eft in pꝛactica per minoꝛificare ⁊ totum 
hoc patet bene intuenti.¶ Per omnes 
ſpecies regte i.queritur: minozitas vbi 
eft? Et dicendum eft ꝙ eft in ſeipſa cuz 
fitin ſuis coꝛrelatiuis cum quibus eft ⁊ 
eft in ſubiecto compofito minoꝛis fub= 
ſtãtie ⁊ accidétis: ficut aliquis cappat? 
q e in minoꝛi cappa:et aq̃ in minoꝛi cali 
ditate/⁊ equus in minoꝛi curſu/⁊ hut 
modi /et homo in minoꝛi modo /et artiz 
fer in minoꝛi rtificio. ¶ Pęr regulam 
modalitatis queritur/minoztas quo e: 
⁊ cit dicendũ ꝙ ẽ per moda que habeti 
ſuis cozrelatinis vt ſit minoꝛ in eſſendo 


⁊ agẽdo q; aliquid aliud pꝛincipium fiz 
am? i cut aliquis homo in mezalibus q hʒ mo 
poſſet. Minozitas vero accidentalis eſt 
de ſeipſa / in tum habitus eſt / cum quo 


dum exiſtendi in minoꝛi virtute/facien⸗ 
do paruum bonum: ⁊ equus in currédo 
habet aliquotiens paruum currere. Ft 
hoc per fe clarum eft . ¶ xx xc 

inſtrumentslitatis aueritur / minoꝛitas 


Fo. xlvj. 


J 
E quan 


Se 


HONS Hs 
pꝛincipał 
de nouem 
ſubiectis 

ſuperiꝰ in 
alphabe = 


tis. 


15 — 
10 7 
De prio 
fubiectots 


qð eſt deꝰ . kif 


f Abu de * : 
dima ifom [uz [rrp 


Mv Vi 


to nomia⸗ 


Nona pars. 


cum quo eft. Et eft refpondendum ꝙ eft 
cũ oibus alijs que fint de fuo genere ad 
inuicem in ſubiecto in quo eſt cũ minoꝛi 
bus effentijs/zcum minoꝛibuet actibus 
potẽtiarũ: videlicet cũ minoꝛe currere / 
calefacere ⁊ huiuſmodi. ¶ Aximus de 
pꝛincipijsper regulas deductis: zp 

qð de ipſis dictũ eſt / datur doctrinã cuʒ 
qua poteſt hõ alia pꝛincipia implicita ⁊ 
peregrina deducere.⁊ per talẽ moduʒ ⁊ 
doctrinã eft intellectus yalde generals 
ad inueniendum plura media ad inue⸗ 
ſtigandum veras concluſiones. 


Nona pars pꝛincipa⸗ 
lis De nouem ſubiectis 
ſuperiꝰ in alphabeto no 
minatis. 
a 
755 


25 


VUoniaz in 


Anouẽ fubiectis om 
pb contr 


tür: ⁊ extra ea niz 
hil eft. Fdcirco vo 
lumus ponere ipa 
jin hac arte: vt cuʒ 


neralia ad ofa:2 ideo diſcurrendo pꝛedi 


De pꝛimo ſubiecto qð ẽ deus. 
Stud ſubiectũ diuiditur in 
duas partes pꝛincipales. 
¶ Nꝛia eſt de diſcurſu 
dei Per pꝛincipia. ¶ Scda 
pars eſt de diſcurſu dei per 
— regulas. sit iftay 
partiũ in quinq;ꝑtes diuidit᷑. ¶ Prima 
pars ¢ de inueſtigatiõe diuinarũ digni⸗ 
tatũ ſiue rationũ. ¶ Scda pars ẽ de ea⸗ 
rd actibus intrinſecis⁊ cõſubſtãtialibꝰ. 
¶ Tertia eft de infinitate dignitatum. 
¶ Quarta eſt de infinitate actuũ earũ. 
¶ Quinta ẽ de diſcurſu dei ꝑ pꝛincipia. 
ũda parsdiuiditur in deceʒ 
regulas: vt apparet in ipſis:⁊ primo de 
pꝛima parte yidendum eff, 


S 


min 


De inueſtigatide diuinarũ 
dignitatum. 
i NRimo ſuppono / deũ eſſe / gd 

¢ pte prici 


elt pere dito e C Eee 
RY j| Pali Pdicte diuiſiöis. 
g eſt: ⁊ ſuũ effe eft bonũ:ſuum 
e ero eſſe nd poſſet eſſe bona 
abſq; bonitate / ſicut coloꝛatũ qd nd pot 
eſſe coloꝛatũ abſq; coloꝛe.ẽ ergo ſua bo⸗ 
nitas / poſtq; ſuũ eſſe ẽ bonum: ⁊ hoc ne⸗ 
ceſſaxie. ¶ Deus eft:z ſuũ effe ¢ niagnũ. 
Nã fi nd eſſet Magnus no ect dignꝰ ꝙ 
eét de®: vii ſeqͥtur ꝙ magnitudo diuina 
eft és regie A De éafuu e€ ¢ 

na3 aliogn fl ect iceptu /id no eet dignꝰ 
ꝙ ect deꝰ:ẽ g eternitas fine qᷓ ens ‘eter= 
ng eẽ non pot..q Deus ¢:2 pot elle 
poteft :ergo poteftds etine qua de? eſſe 


De i 
ftigati 
dium 
ISH 


Mog 
e Zluũ ee Eeternalr: Dun 


Er. 


nd põt. ¶ Deca 2 ſeit ſeipſum. Say 


Aliter et ſuũ ee no effet dignũꝙ cet deꝰ. 
Eft ergo diuĩa ſapiẽtia /ſine qᷓ deus non 


22 


poſſet ſcire ſeipſuʒ. ¶ De? t:⁊ ie amat vo 


ſeipſumialias enim non ẽſſẽt dignus ꝙ 


ca eſſet deus. ¶ Eft ergo diuinus amoꝛ ſi⸗ 


ne quo deus non poſſet amare ſeipſuʒ. 
¶ Deu ¢:2 ſuũ effe virtuoſum eſt:alio⸗ 
quitt effet vitiofus deꝰ:⁊ fic non effet di 
gnus eſſe deus. ¶ Eft ergo diuina virtꝰ 


5 


ri 


fine qᷓ deꝰ nõ pot eẽ virtuofus. ¶ De: ty 


2 ſuũ eẽ eſtyerſ:qꝛ nõ /falfus effet:t per 
cõſequẽs no effet dignꝰ vt effet de? . Eſt 
ergo diuina veritas fine qᷓ de? nõ poſſet 
eſſe ver? . Deus ¢:2 ſuũ € gloꝛioſuz:qꝛ 
ſi nõ / iã no eẽt dignũ ꝙ eẽt De®. Eft er= 
go diuĩa głia fine qᷓ de? nd põt eſſe glo⸗ 
rioſus. ¶ Nꝛobauimus diuinas dignita 
tes eſſe realiter fine q 7 eC tio poſſet 
idarconumerabiles ſunt / Glibet.erifte 
te in ſuo ꝓpꝛio numero. Ro Duis ¢: naz 
niſi quelibet exiſteret in ſũo ꝓpꝛio nu 
mero / iã deus nõ eſſet. Et i vt deus ſit / 
opoꝛtet eſſe in eo pluresrones ſiue di⸗ 
gnitates reales. Nerũtamẽq́; tũ ad eſſen 
tiã nõ 8 des funt vna ⁊ eadeʒ 
eſſentia diuina:velpn eff alia eſſentia⸗ 
liter. vel em bõitas effet magna per ac⸗ 
cidẽs.⁊ ecduer ſo. Et ſic de alijs pot dici. 
¶ Et in iſto paſſu cognoſcit intellectus 
hum̃snus /ꝙ deus inquãtum cõſiderat 
vnitatem fue eſſentie/nõ cõſiderat plu⸗ 
res rationes: fed inq;tuʒ conſiderãiꝙ 
no pot eſſe fine pluribus rõnibus nume 
rat ipſas realiter:ſicut hõ qui inq; tum 
nd cofiderat eẽvnũ / nõ cõſiderat plura. 

ed ingpta cõſiderat ꝙ nd põt eẽ fine 

urmdus / intelligit ⁊ cognoſcit in fe eſſe 


plura. ¶ Inquiſiuimus dinias dignita⸗ 
feo: 3 indent” Ipla as deo coeſſentiales 


ius prom V 
Infintar ohio. 


Pil ſur g neal. vo. 


&8 


* wn 
W 
⁊ ſub ſtãtiales ab zineterno. 


nisvero quare ipſe ſimt cõſiſtit in ferpra 
no ait extra eas. Qã aliter effent ꝑ acci 
dẽs:⁊ ſimiliter deus / qð eft impoſſibile. 


rif eft contra quoſdã ſarracenos 
cre ere g1tG ⁊ ſubtilẽ noticiam 
de deo. qui dicũt ꝙ deus eft vnus:⁊ non 


babet dignitates quo ad ſe:ſed hʒ eas: 
vt cum ipſis agat in creaturis:videlicet 
eft bonus vt agat bong creaturã:⁊ ẽ ma 
gnus vt creet magnã creaturã: et ẽ eter 
nus vt creatura fit durabilis zc. ¶ Un⸗ 
de patet manifeſte ꝙ in verbis fine diz 
ctis ſuis implicant contradictioneʒ qm̃ 
fi fic effet ſicut ipſi dicunt / iam ficut de? 
eft infinitus quo ad ſuas ratiões / crea⸗ 
ret quidé creaturas infinitas ⁊ eternas 
— non facit / neq; yt ipſimet dicũt. Mũ⸗ 

ũ enim dicunt effe nouũ ⁊ quantũ ſiue 
limitatum. ¶ Amplius implicant con⸗ 
tradictionẽ / dicendo deb eſſe cauſaʒ pꝛi⸗ 
mã:qꝛ non effet cauſa pꝛima fi fue ratio 
nes eſſe mundũ:⁊ fic de? effet 
cum ſuis dignitatibus yt mundus effet: 
quod eft valde abfurdum dicere. 


De actibus intrinſecis di⸗ 
uinarum rationum. 


t virius fine virtuificare / ⁊ veritas 
fine verificare / et gloꝛia fine gloꝛia⸗ 
ri / ⁊ deus ‘non effet idignus vt eſſet de⸗ 
us cum habitibus pꝛiuatiuis ⁊ ſibi co⸗ 


effentialibus:qteft impoſſibile. ¶ a. 1 N ö 


bent ergo diume dignitates actus itrin 
ſecos ⁊ ſibi coeſſentiales⁊ reales. ¶ 
plius cognoſcit. Omnis bonitas perfe⸗ 
cta habet aciũ:et fic de diuma magnitu 
dine ⁊ eternitate ⁊c.poteſt dici:ergo ⁊c. 

Ulterius nulla bonitas ef perfecta 
abſq; actu:⁊ ſic de diuina magnitudine 
⁊ eternitate poteſt dici:ergo ⁊c. ¶ Con: 
cluditur ergo affirmando t negando ꝙ 
diuine dignitates habẽt actus intrinſe⸗ 
cos et coeſſentiales. 


De infinitate diuinaruʒ ra 
tionum. 


ꝙ ꝓducat bonũ:⁊ iG pꝛoba⸗- 
tũ eft ꝙ ipſa hʒ aciũ. videli⸗ 
cet bonificare. Et iõ ſi ma⸗ 
S snitudo eft ens rõne cuius 
bonitas eft magna /eſt quidem bonitas 
rõ bono ꝙ producat magnũ bonũ. Et qꝛʒ 
eternitas eſt rõ per qua bonitas ⁊ maz 
gnitudo durãt:eſt ergo bonitas rõꝙ p= 


5 2 D 
Juina bonitas eft ro bono g 


COWIYA SATIN TMS | 
Fo.xlvij. 


i pofte/fapiti fine ſcire /poliitae finevel 
/e 


a 


e infini 
te diui⸗ 


rum ra 
tionum. 


e actibꝰ 
trifecis 
uinaruz 


ducat magnũ bonuz ⁊ eternuʒ. Sed bo 
nitas nõ poſſet eſſe talis ro/nifi ipſaeẽt 
infinita ⁊ immenſa:ergo eft bonitas in⸗ 


tionu3., 2 4 


<== Fcitur q fruſtra eft poten 
dia q̃ nõ reducit᷑ ad actum. 
95 0 Bdbue erden co 


iſsnöſdtur per actus:2 act? 
cognofcitur p obiecta:⁊ fic 
ſignificatũ eft e divine di⸗ 
gnitates habet actus fine qbus digni 
tates dei eſſent fruſtra in infinitate et 
eternitate:⁊ deus non cognoſceret ſuas 
dignitates/neq; obiectaret ſeipſuʒ. Un⸗ 
de ſequeret᷑ ꝙ deꝰ nõ eſſet deus ꝑ ſuss 
dignitates/qð falſum eſt:vt fupza pꝛo⸗ 
batum eſt. 1 pina boitas 
non haberet actũ:⁊ fic de alijs/iam non 
haberet naturã /et effet ocioſa ⁊ vacua: 
⁊ non fe haberet ad aliquẽ finẽ/qð eft 
impoſſibile ⁊ cõtra regulam e. ⁊ etiã cõ 
tra ſecundã ſpeciẽ regule c. ergo ⁊c. ha⸗ 
bent ergo diutne dignitates actus intri 
fecos z coeſſentiales ⁊ naturales. UL 
teri? fi dignitates non haberent coeſſen 
tiales/quelibet quidẽ effet habitus pꝛi⸗ 
uatiuus. Nam ficut cecitas eſt habitus 
pꝛiuatiuus:eo qꝛ non h3 actum.ſ.vide⸗ 
re:ſic diuina bonitas eſſet habitus pꝛi⸗ 
uatiuus / ſi non haberet actum intt᷑ in⸗ 

ecu Lcoeſſi t. ſ.bonificare /⁊ ſi⸗ 
militer magnitudo fine magnificare:et 
eternitas fine eternare /⁊ poteſtas fine 


froin” oft nha u 

non e af te 
(Lote nna 
Ath 4 


— — 


. 


finita neceſſario. ¶ Qiluna magnstudo 
eſt / yt pꝛobatum eft: 73 Actum ſimili⸗ 
ter.ſ.magnificare i a qꝛ eternitas ẽ ens 
ratione cutus magnitudo durat:⁊ pote 
ſtas eft id rõne cuius magnitudo poteſt 
exiſtere ⁊ agere. ¶ Eſt ergo fubiectuns 
infinitum ⁊ immenfum p qd magnifica 
re poſſet fe diffundere ab eternoz i eter 
no: ⁊ tale ſubiectum vocamus magnitu 
dinem infinitã. ¶ Etermitag eft menſu⸗ 
ra ſimul ⁊ feel exiffens no Ha bens ali 
quid a parte ante /ncq; a parte poſt: et 
ſuum fubtectu3 leſt eternum ab eterno: 
⁊ fic eternitas eft infinita ratio:⁊ hoc qͥ 
dem bonum z magnum eſt / ⁊ per pote⸗ 
ſtatẽ poteſt eſſe. ¶ Eternitas eft vt poe 
bata eſt:⁊ bz actum /ſcilicet eternare:⁊ 
quia eternitas pot exiſtere ⁊ agere infi 
te: ergo ſequit᷑ de neceſſitateꝙ poteſtas 
infinita ẽ:ſine qua poteſtate eternitas 
non poſſet habere actuʒ/neq; eſſentiam 
infinitã. ¶ Sapientia dei fiue intellect? 
eſt / rt iã pbatum eft ſuperius:⁊ eterni⸗ 
tas eſt rone cuius durat:⁊ per tpoteſta⸗ 
tem poteſt exiſtere et agere:⁊ mag nit 


Abr mtar 


(Poryfar 
yn ria 


voluntar 


urtur 


vrritur { 


Gloria 


Mona pars. 


do eff per quaʒ fe poteft diffundere im⸗ 
menfe:z per bonitatem infinitas intels 
lectus bona ¢:7 p voluntatẽ ẽ amabilis 
ppter qd infinitas intellect? neceſſitata 
eſt ꝙ aliter no pot fe habere. ¶ Niuina 
volũtas eſt:⁊ ſimiliter ſuus actus: dt ĩã 
ſuperius ꝓbatũ eſt:⁊ ſi ipſa eſt infinita 
in eterno / ⁊ ab eterno / intelligibilis qui 
dem eft infinite:ſed fi eft finita / eſt itel⸗ 
lecta:⁊ no eft intelligibilis infinite /neq; 
5 conſequẽs diuinus intellect? ẽ ama 
ilis ⁊ amatꝰ ab eterno ⁊ in eternũ:⁊ fic 
diffinitiones vonitatis / magnitudinis 
⁊c. deficiũt:qð eft impoſſibile. ¶ Eſt er⸗ 
go ꝓbatũ ꝙ diuina volũtas eſt infinita. 
Di eſt:⁊ ſui actus ſunt: vt fu 


de ĩpoſſibile. ¶ Eſt ergo diuina virtꝰ in⸗ 
cpt as eft: act? 
* 


bonitas/magiitudo ⁊c 
nite realiter:neceſſariũ eft ergo ꝙ veri⸗ 
tas fit infinita:alioquin infinitas pꝛedi⸗ 
ctarũ rationũ nõ eſſet vera:qꝛ nõ habe⸗ 
ret cuʒ quo. ¶ Niuma glozia eſt:⁊ ſuus 
actꝰ ſunt:vt ſupꝛã ꝓbatũ eſt:ſed eſſentia 
ipſius gloꝛie aut eft infinita / aut finita / 
aut pum finita ⁊ ꝑum infinita:ſʒ fi ab- 
folute eft infinita . dñ quideʒ / eo qꝛ non 
ſequit᷑ aliqð incõueniès quo ad ſe / nec qͥ 
ad alias dignitates:ſi aũt eft partim fis 
nita ⁊ partim inſinita/maximũ quidem 
incoueniés ſequit᷑. alie ta 
tes non haberẽt ſubièctũ gloꝛie ⁊ quie 
tis infinitum:⁊ſic finitas gloꝛie effet ha 
bitus pꝛiuatiuus per quẽ alie dignita⸗ 
tes haberent penã:qð eſt valde impoſſi 
bile. ¶ Sequitur ergo neceſſario ꝙ diui 
na gloꝛia eft infinita. 


De infinitate actuum di⸗ 

uinarum rationum. 
De inkin i Juina bonitas eft ratio bo 
tate actus 10 vt ꝓducat bonuʒ. Et qꝛ 
um diuina magnitudo eft ratio quare 
rũ rõnuz. bonitas ẽ magna:adhuc ꝑ 
: 4 ernitatẽ eft eterna:p po⸗ 
teſtatem por exiſtere zage 


re:per intellectũ eft intellecta:per volũ 


taté amata:per virtutẽ virtuoſa:ꝑ veri⸗ 
tatẽvera:⁊ per gloꝛiã eſt gloꝛioſd . ¶ Se 
quitur ergo de neceſſitate ꝙ actus boni 
tatis.ſ.honificare / ſit infinitꝰ quo ad in⸗ 
finitatẽ bonitatis:⁊ etiã quo ad infinita 


tẽ omniũ aliarũ dignitatũ fine 8 mM 


CMagnitudo dei eft in finita:⁊ h5 act 
vt fupra ata eſt. et ideo ſuus actꝰ/ 
ſcilicet magnificare / aut ¢ infinitꝰ/aut ẽ 
finitus. S infintus / vene quidem:ſed ft 
nõ / fimilis e ing elementatiua 
thagis elt extẽſa (5 vegetatiua/eo q in 
extremitatibus ar boꝛis aliquotiẽs ſunt 
rami ficci in quibus vegetatiua nõ eſt / 
fed elemẽtatiua tãtũ:⁊ fic competit ma 
gnitudini infinite actus finitus:nõ aũt 
infinitus:qð eft malũ cotra bonũ:⁊ par⸗ 
num cõtra magnũ:⁊ per confequés ma⸗ 
gnificare ⁊ eternare non poſſent fe con⸗ 
uer tere:et oẽs alij actus diuinarũ ratio 
num deficerẽt actui magnitudiuis:⁊ ſi⸗ 
militer actus magnitudinis eis /rõne cu 
ius eſſent geleert auge infini 
tas eſſentie defceret in finitate [ht actꝰ / 
pꝛolongãdo ſe ab actu infinito:qð è con⸗ 
tra ſuã naturã:⁊magis quiefcerct i par 
uo actu q; in magno: qd eft diſſonũ raz 
tioni:⁊ contra infinitare / bonificare/qð 
ſuperius pꝛobauimꝰ. ¶ Concludit᷑ ergo 
ꝙ magnificare diuinus eft infinitus. 


¶ Eternare eft: pbatũ eſt:et ith Tm” 
mmiliter infinitas ⁊ eternitas. Acius ait 


eternitatis.f.eternare / aut eft infinitꝰ / 
aut eſt finitus. infinit? / vñ quidẽ: 
nullũ enimincdueniẽs ſequtt᷑:ſed fi eft 
finitus / magnũ fequitur inconueniens: 
zeternare effet terminatus per tẽpus: 
@ per colequésetermitas effet 9 
tempoꝛis ab eterno ⁊ in eterno:qð ẽva 
de impoſſibile:⁊ contra infinitatè diui⸗ 
nar dignitatũ iã ſuperius pꝛobatam. 
¶ Concſuditur ergo ꝙ eternare eft infi 
nitus actus. 3 
teſtatis:vt fuperius pꝛobatũ eſtiſed po 
peg at ny wip so nt 
tus. Si eſt infinit’/bene quidẽ:qꝛ ficut 
pol e fee ſe cõuenit cũ poteſta 
te finita:ſic ⁊ qnulto melius poffificare 


infinitus fe cõuenit ci poteſtate infini⸗ 


ta ſupꝛa ꝓbata:⁊ poſſificaxe creatus co 
petit infinite poteſtati:⁊ fic poteftas qͥ 
adideũ / z etiã quo ad creaturã ſdegene⸗ 
rat / ⁊ exit a ſuã natura. ¶ Adhuc bonift 
care / magnificare ⁊ eternare / nõ poſſent 
eſſe actus infiniti:eo quia nemo dat qd 


non habet:pzopter qð ſequitur contra⸗ 


dictio / eo qt bonificare / magnificare/et 


_eternare qui ſunt actus infintti / vt pꝛo⸗ 


batũ eſt:non poſſent eſſe infiniti:⁊ quia 


> 


4 


— 


Oe 7 


Deenouemſubiectis. 


ontradictio ſtare non poteſt. ¶ Conclu 
ditur ergo ꝙ poflificare diuinus eft infi 


nitus.¶ Intelligere dining aut eft fini 
tum aut fee een auc 
ſi vero eft finitũ/ſeq̃uitur magna incõ⸗ 


neniens:videlicet eſſentia intellectus q 
infinita eſt / non eft intellecta:⁊ ſic ĩ par 
te eft ſubiectum ignoꝛantie / ue eft ha⸗ 
bitus pꝛiuatiuus per quẽ infinitas pꝛe⸗ 
dictarũ rationũ ignoꝛãtur / qð eft malũ 
contra bonum / paruũ contra magnum. 
@ Condluditur ergo ꝙ intelligere diui⸗ 
nũ / ft finitus actus. Amare ſiue velle 
n 7 


— 
itũ / bene quide. 
infinitas diuinarum rations ⁊ actuum 
earum non effet infinite amabilis neq; 
amata. Et fic infinitas intellectus:⁊ fur 
actus nõ eſſent infinite amabiles.£t fic 
de infinitate bonitatis⁊c. poteſt dici:qd 
eft impoſſibile.¶ Concludit᷑ ergo ꝙ diui 
num amare eft infinitũ. ¶ Actus diuine 
virtutis / aut eft infinitus/aut finttust 
effentia ⁊ numero vixtutis. Si inſinitꝰ / 
bene quide: i fequitur ꝙ 
eft infinitus in eſſentia ⁊ numero aliaꝝ 
dignitatũ:eo qꝛ virtuoſe ſunt infinite: ⁊ 
non in ſuo ꝓpꝛio numero: quod eft val⸗ 
de D ctus di veritat 
= e 1 ties infinit?/ 
ene quide.fi gute eft finitꝰ/ſequitur 
eft infinitas in eſſentia ⁊ numero aliard 
dignitatũ:eo qꝛ verifice ſunt infinite: et 
No in {uo pꝛopꝛio numero /qð eft impoſ 
ſibile. ¶ A lowe aut eft fini 
tus/aut infinitus in effentia z numero. 
ſi eſt infinitus / bene quidé.fi eft finit?, 
ſequit᷑ ꝙ eſt infinitas in eſſentia aliaruʒ 
dignitaiũ:eo qꝛ verifice ſunt infinite:et 
non in ſuo pꝛopꝛio numero /qð eft valde 
abſurdum et unpoffibile.Qullus enim 
actus eft maioꝛ in alio q; in ſeipſo. 


De deo ꝑ pꝛincipia deducto. 


JA iſto capitulo difeurrem? 
deum per pꝛincipia / duobꝰ 
in 


Some modis.¢] ums exit itr 

. fecusiz quo ad ſuã natura, 
Ce Secidusvete ere cere 
fecus 2 yoluntuofus quo ad ſeipſum er 


ga creaturas. Et in quolibet capitulo 
iftos duos modos pilcirremus:2 ic per 
illũ modũ ( deo th adiuuãte) intellectus 
umanus de eſſentia dei / et de ſua ĩtrin 
eca operatione:⁊ etiam de modo quem 
habet erga creaturas / noticiam babere 


poteritꝭ⁊ hoc fic, 


— 


De deo ꝑ bonitatẽ deducto. 
us eft onꝰ:⁊ ipſe eft ſua⸗ 


i, | ua bomitas elt erro ꝙ pro- 
wy 4 ducat bonuz neceſſarlũ. Ra 
2 to huis eſt:quia bonitas 
et deus conuertuntur in vnitate natu⸗ 
re:et hoc patet per diffinitioneʒ bonita 
tis / ſicut in plãta in qua vegetatiua eft 
eird ꝙ pducat vegetatiuũ neceſſariũ: 
plãta tamé habẽte ſuas cõditiones ad 
vegetandũ. Sicut deus b3 ſuas ad pro 


ducendũ bonificaté intrinſecũ: ergo pꝛo 


ducit de*bonificaté intrinſecũ:et hoc cũ 
fio bonificare infinito ꝑ totã ſuã boni⸗ 
taté infinitã. MG deus cognofctt fe bo 
nũ in ꝓducẽdo bonificati:confiderat ꝙ 
bond quidé eft pducere bond creative 
intelligatur ametur ⁊ recolat/zlaudeé 

ipſuz ſua bonificatio itrinfeca:zyt de? 
bonificet illas potentias qh ab ipſis bñ 
obiectatur. Et ꝑꝛopꝑter hoc creauit potẽ 
tiam intellectius/volitiuã ⁊ recolitius? 
in angelo ⁊ in anima rationali. Et p co 
fequens omnes ſuas coditiones ꝑtinen 
tes eis / yt per fecte deo poſſint frui:z bo 
nũ meritũ acquirere. Et in iſto paſſu co 
gnoſcit intellectus hum̃ãnus pꝛimã in⸗ 
tentionẽ ſuam quã deus habuit ad cred 
dũ bonas creaturss. 


De deo per magnitudines 
diſcurſo. 6 


— 


Iſua magnitudo infmita cũ 
lauahz magntficare infin 
t fine quo non poſſet haz 
A A bere magnitudinem infini 
ee eam, Secs eis eius actus 
infinitũ. Et qꝛ magnitudo eft id ratiõe 
cuius bonitas ⁊ eternitas ſunt magne. 


(iss 


ideo iſte dignitates cũ ſuis actib? cõcur 


runt ad pꝛoducendũ magnificatũ infini 
tum / fit bonificatus /eternatꝰ ⁊ca⁊ ad 
huc vt qlibet dignitas habeat ſuũ actũ 
infinitũ in magnificato nme Dus 
deus fe cognoſcit lic magnũ zetia infi⸗ 
nitũ / exiſtẽdo ⁊ agendo:⁊ ꝑ conſequens 
ſe cognoſcit bene cõditionãtũ ⁊ diſpoſi⸗ 
ti ad pꝛoducendũ creatũ magnũ: T hoe 
intantũ ꝙ pꝛoduceret creatũ infinity; ft 


creatũ effet capax ad recipiendũ magni 


tudiné infinitd:ficut ignisd fi haberet co 
19 lignoꝝ / magnificãreta mitiplicaret 
ud flamd yiq ad fpkerd lune ++ ii de 


Fo. xlviij. 


Eus eft magnus:⁊ ipſe eft. 


‘oF 


De deo p 
bonitateʒ 
ducio. 


Meds ge 


Ur 


ee 


—— — 


. 
4 
4 
1 
De deo B funf 4 
magnitu⸗ b 
n ou, 
. 
7 


vi. iy De deo di 
ne fcurfo per 


25 
ae, 
fe 


Mona pars 


ereauit magnum creatum:ſicut celum / 
angelum / animam rationalem:⁊ ſimili 
ter alias creaturas que de magnitudi⸗ 


ne ſunt habituate. ¶ Et in iſto gaſſu co⸗ 


gnoſcit intellectus humanus vnũm ma 
gnum ens creatum quod eft maius q; 
omnes creature / quod non audeo denũ 
ciare flue demonſtrare. $233 bec ars ge 
neralis eſt:vt 133 ſuꝑius alibi diced elf. 


De deo diſcurſo per eterni 
tatem. 


Cus eſt eternus : ipſe eft 
fua etermtas . Et fic deus 


aberet actum infinitum. Et ad bet cõ⸗ 
Set omnes dignitates cum̃ actibus 
ſuis / vt eternatus fit infinite bonificatꝰ: 
⁊ magnificatus ac. Et vt ipſe dignitates 
cum ſuis actibus in eterno infinito ſint 
Actu. ¶ Et de iſta ſubluni pꝛoductione / 
valde miratur intellectus humanus. 
e fic deus fe confiderat eterng 
do Zintelligendo fe diſpoſitum ⁊ oꝛdi⸗ 
natum ad pꝛoducendũ mundũ ab eter⸗ 
no ⁊ in eterno reſpectu ſuijpſius:ſʒ nd 
poteſt ipſum creare ab eterno / ratione 
defectus mundi a parte ante. Nam 
tus eft ſicut celum quod non eft ab eter 
pny non a ce tien ad 

am corpus ſuum habituatum eft de 

quan Mtske ri uperficie z figura ⁊ motu: 
vcrumtamen poteſt eſſe in euo eterno/ 
vt angelus ⁊ homo cognoſcant / diligãt / 
⁊ recolant ⁊ laudent diuinam productio 
nem ſummam. 


De deo per poteſtatez de⸗ 
ducto. 


ug eft gatẽs:⁊᷑ ipſe ꝭ ſua⸗ 
met poteltas.£t ſic deꝰ eft 
neceilitatus ad pꝛoducen⸗ 
dum infinitum poſſificatũ: 
vt ſua poteſtas poſſit es ifi 

: nita /t kabere actũ infini⸗ 
tum. Et q2 per poteſtatem infinitam di 
uina bonttss/magmitudo ⁊c.poſſunt ext 
ſtere ⁊ agere infinite: ideo omnes alie 
dignitates cum ſuis actibus concurrũt 
infinite ad pꝛoducendum poſſific atuʒ / 
1 e ſit Eben e ee 

tus ⁊c. ¶ Et deus dum fic cognoſcit fe 
botentem exiſtẽdo z agendos cognoſcit 


ſe diſpoſitum ⁊ oꝛdinatuʒ ad producers 
dum poteſtatem creatã non infinitam 
neq; eternam. Deus enim cognoſcit fe 
intrinſec ci poteſtãtẽ abſoluta t oꝛdi⸗ 
nata:ſed extrinſece cum poteſtate oꝛdi⸗ 
Nate tantum:eo quia deus non produs 7 


f reatuxas:ſed effecti⸗ 
ue producit eas. Sicut — verus qui 
Depingit hominem in pariete / qui non 
eft de ſua natura. ¶ Et fre intellect? hu⸗ 
manus cognoſcit qua intentione dens 
creauit potentias creatas : videlicet vt 
creature cũ ipſis deum poſſent intellige 
re / amare / ⁊ recolere / ⁊ laudare:⁊ ſic co 
gnoſcit intellectus humanus ꝙ poſſifi⸗ 
catus infinitus t intrinſecus / eſt ſcauſa 
omniuz poſſificabilium finitoꝛum ⁊ ex⸗ 
trinſecoꝛum. 


De deo per ſapientiam de 
ducto. 


| 


Cus eft (apiens fiue intels De deo 
lectus:⁊ ipſe eft ipſamet fa fapiétia 
pientia:⁊ ipſa ſapientia eft deducto 
id ratiõe cuius ſapiens in⸗ j 
telligit fe neceſſitatum ad 
pꝛoducendum intellectum in infinitate 77 
ipſius ſapientie cũ infinito intelligere 
totã eſſentiã infinitã ipſius intellect? 
cut ignis quucũ ſuo appetitu naturali 
neceſſitat ſe a 3 ignitum ſi⸗ 
ue ignire per ſuã eſſentiã.Et ideo omes 
alie rationes concurrũt ad pꝛoducendũ 


a ocnaturaliter 4] e deus ſic ſe co Extn’ 
8 ee eſt/q; fit ite Barn 


De deo ꝑ voluntatẽ deducto. 


— volens: ¢ ipſe left 
ae & (Gamer yolaras 15 intelli: De deo 


sit ſe neceſſitatum ad pꝛo⸗ — — 


uam infinitam ipſius voluntatis. Et 
ſic pꝛoducit amd 


Deenouemſubiectis. Fo. xlix. 


yult. Et qꝛ ots cũ alie dignitates ci ſuis vitioſus:⁊ fit ſpiritualis ⁊ non ſenſualis 
actibꝰ ſunt per volũtatẽ diligibiles: id= Deindecosnoreit intellect? ꝙ ratio hu 
arco ipſe dignitates cum ſuis actibꝰ cõ ius eſt / vt iuſticia dei habeat ſubiectum 
currũt ad ꝓducendũ volitũ infinituʒ: vt in quo agere poſſit. en ſciendũ 
quelibet dignitas poſſit habhere actum eft ꝙ liberũ arbitriũʒ ſe habet ad duas 
infinitũ in volito infinito / bõificato ma partes diuerſas:videlicet ad partè bond 
gnificato sc. Sie deus (¢ contotcens et creatg cũ qua agit bonũ:⁊ ad partẽ maa” 
amans / trãſit ad cr eandũ voluntatem / lã increatã ch qua agit mala ⁊ peccatuʒ 
vt cũ ipſa bene et magnifice ⁊ durabili⸗ que eft pars increata / et ex parte nihi⸗ 
ter ⁊c. ſuus volitꝰ fit intelleciꝰ/amatꝰ et li increãti ꝑ accidẽs homo enim inc tu 
recolitꝰ ⁊ laudatꝰ ſuꝑ oĩa. Et ꝙ pꝛopter eſt deductũs de nihilo/ abet inclinatio 
hoc / volitus infinitus diligat volũtateʒ. nem ad nihilũ:qð eft contra eſſe:vñ ma⸗ 
creata ĩterno remunerãdo eã/dãdo ei nifeſtatur ꝙ liberum arbitriuʒipartim 
gliaʒ. ¶ Et in iſto ꝑaſſu cognofcititelle conuenit cum effe/z partim cim nõ eẽ / 
ctus iuſticiã Det yn tu. ell ſiue ci nihilo:quod idem eſt:⁊ hoc equa 


cognoſcit fe diſpoſitũ⁊ oꝛdinatũ ad crea liter, Seda uexit᷑ / intellect᷑ fs homo fru 
dũ:ſic cognoſcit ſe ad iuſtificanduʒ ⁊ re: poftd de? {cit q; homo peccabit quate “wef Dumm 
munerandnm et hoc idem cognoſcit de ipſuʒ creauit. St hoc cegnoſcit pꝛopter ye 
diuina miſericoꝛdia /cũ qua cognoſcit ſe hoc /qꝛ bonum liberum arbitriũ ei crea= Gru c 
diſpoſitũ ad parcẽdũ ſecundũ ꝙ pecca⸗ it /cùm 115 poteſt ſe remouere a pec⸗ . 
toz conſcientiã h3 de peccato ſuo / ꝓmit cato:⁊ ipſum odire fi voluerit:ſi autem Gramr 
tendo fatiffactionem ſecũdũ ſuũ poſſe. non creaffet hominem / iniuriaretur 9e? 


2 ſue iuſt qui ſubi 
Dedeo per vittutẽ deducto. male ser bet e ger 


E tuoſus:⁊ ipſe eft 2 f 
Ie ve ee deine nt De deo per veritatẽ deducto. 


Eus eft verꝰ:et ipſe eft ſuã 
beer itse r fc vere diligitet De dee g mf 


f list itatez 
PA Vicosnofcie fe neceſſitatü ad verirats? nv 
Iſpꝛoducendäverificatuz in: deducto. 
finitũ ꝑ totã eſſentiã infini⸗ 


⁊ ideo ſicut amat fe neceſſi⸗ 

= tata ad pꝛoducendũ amatũ 

infinitũ: ſic diligit ⁊ cognoſcit fe neceſſi⸗ 

2 ad 1 7 ie nae vir⸗ 
uoſum infinitũ:et a cõcurrũt oẽs 8 ipfai 2 

dignitates cũ ſuis actibꝰ:yt per virtutẽ — 7 Ck Ipls ipfus Aducit 

infinied ſint virtuoſe 2 infinite: z aliter vt {ua verificatd infinitä fufficientians 

no poflunt fe habere /de? ſit amãs ⁊ coz Polit hre ab eterno zin eterno: vt alie : 

gno{cés fe intrinſece incunarte/2 tran Sisnitates.actusyerosinfinitosbabere ur 

ad amãdũ z cognoſcendũ fe eſfe oꝛdina⸗ poſſint per ipſum verificatum : fie deus 1 

a . — angels J 

zurales: vt ſunt figure et ſigna virtutis producendd vers infinituz unde diligie } 

infinite 2 eterne ec. cã quibus virtutibꝰ 7 costofcit ꝙ verum quidem eft creare 

creatis cognofcatur/ameéz recolatur / - Veritate creata naturale etis morales 

von, laudetur pirtus infinita zeternaze, pr per ipfas verificatum infinitum itel= 6 

xm ¶ Adhuc tranſit ad creandum virtutes ligatur / ametur ⁊ recolatur /⁊ etiã lau⸗ jj a! : 

modus tnoralze de dude oquemur infra in detut Sed bicmmiratur mstellect-gré WN — 

nono fubiecto/eo ꝙ ſunt via paradifi,ce do vnde ctitur fred eld £t poftmodus 

vc deus ci ipiis remuneraret hoies de cognoleit ꝙ a nihilo oꝛitur de quo hoz 

unn Maticare e e e 

confiderat rata quate er téditad cetri qð appetit. 

vita no funt magis virtuoſt moꝛaliter 


c; vitioſt:poſteß vi i ö 
See bela Deduct 


Sed deinde cognoſcit ꝙ hoc eſt qt ho- ß Lus eff gloꝛioſus:⁊ipſe eft N ; | 
ene der adagen⸗ fe ox Aus glozia:z fic dale ⁊ co De deo g e nf 
OW >. mdr 


INE 


aut mala. Sed plus fe inclinat glous d 
— potentiam ſenſitiuam:⁊ plus amant inn tan . ducto. 
Sect dks ae CHB ae Anita gloꝛia ꝓductũ. ¶ Q „in. 
rit intellectus diuinus quare hoc per: E de alia effentia pduc non EN mf 5 
mittit fler cum ipfe fit yirtuoſus ⁊non põt . Os em̃ alic eſſentie ſuni fnittane 2 


en Arhitrmm. 8 


Mona pars 


ue:neq; etiã de nihilo ꝓduci põt.Qã ali 
ter ale finitũ t nouũ:ꝗdð eft impoſſibi⸗ 
le. Et ad hoc gloꝛificatũ infinitũ ↄcurrũt 
oẽs alie dignitates cuz fuis actibꝰ: vt in 
ipſo gloꝛificato infinito poſſit hfe actus 
gloꝛioſos. i dęus i ſic diligit ⁊ 0 
ſcit fe neceſſiłtũ ad pducenda gloꝛifica 
tũ infinitũ intrinſecũ:deinde cognoſcit ⁊ 
diligit ꝙ gloꝛiolum eft creare gloꝛifica⸗ 
tum extra ſe in euo eterno poſitum /a qͥ 
ſummus gloꝛificatus ⁊ infinitꝰ intelliga 
tur / amet᷑ / recolat᷑ et laudet᷑ gloꝛi ficato 
infinito / dando ei gloꝛiam. ¶ Sed in iſto 
paſſu intellectus ofiderat:2 mirat qua: 
re deus NO diſpoſuit fic oẽs hoĩes vt 1p z 
intelligerent ⁊ recolerent / sloꝛiã ab ipo 
r e eee 
iuſticie in quo tractatur de libero arbi⸗ 
trio. Nam ſi homies no poſſent peccare 
iam no poſſent multũ amare / multũ em 
deum ille ga gab nares ſe 155 
nere poteſt. Et fino effet pena/iam glo 
ria nb eet bene 0% Sgnita.j24 vnũquodq; 
contrarium magis cognofatp reliquũ. 


De deo per differentiã de⸗ 
(rin. med ducto. 1s 
3 Re Lcordatus eft intellectus 
ow, 


in fecunda figura poſitã:⁊ 
negat ꝙ differẽtia q̃ eſt in 


! |bco/no eft inter ſenſuale z 
ſenſugle/neq; inter ſenſua 


le ⁊ inteHectugle:f3 eft inter intellectus 
e Zintellectuale atte exiltetia7ide eſſen 
falter enden e qð de pꝛinci⸗ 
js pꝛime figure ðꝛ. Ab q; em differen⸗ 
He fine diſtinctiõe dium̃ẽ dißnltates iſi⸗ 
ue rationes nõ poſſent habere act? infi⸗ 
nitos. Et hoc manifefte apparet in boni 


Aye tate. Qã bonificare ipſiꝰbonitatis abſq; 

Dis bore Canis equa 

2 põſſẽt . Agere qͥdẽ fine diſtinctĩõẽ agetis 

um agibilis eſſe no põti ſic dé nec bonifica: 

5 re abſq; pᷣdictis . rit 

- : ctus vtrũ pᷣdicta differetia pondt in deo 

om af multas eſſentias:⁊ ofiderat ⁊ cognoſcit 

mn 7 Ar gp nõ . ſicut no ſunt in ipſo multeibonita⸗ 
Ff mtias 


differẽtiã . 


ys b ded 


Inyl. 12 


De des p - kata fcala differentie 
ucto. 


ies. Ratio huius eſt:qꝛ bonificas qͥ eft to 
ta ipſa bonitas / ꝓducit de ſeipſo totum 
bonificatũ / infinitũ ⁊ eternũ:⁊ bonifica⸗ 
rez eternaxe a totisupſis ambobus eft 
ꝓductũ. ¶ t in iſta ꝑaſſu cognoſcit in⸗ 
tellectus:q Sifferentia eft clara ⁊ incon⸗ 
fufa in Ha bonitate infunta:eo qꝛ ponit 
ficatiuus / ſit vnus diſtinctꝰ a bo⸗ 

to v bonificare. et domficatꝰ fit als 


ter diſtinctus a bonificãſe te bonificare. 
2 ſimiliter ꝙ bonificare fit alter diſtin⸗ 
ctus ab ipſis duobus ſupꝛadictis:quoli⸗ 
bet iſtoꝝ exiſtente in fu0 numero. Iꝑſis 
tamen exiftentibus idem p eſſenitãm / 
alioquin differentia eſſet cOfufa in ipſis: 
⁊ per conſequens deficeret eternitas/et 
fic nd conſeruaret numerũ ſuũ vnicuiq; 
trium pꝛedictoꝛũ:qð eft impoſſibile. Et 
adhuc deficeret intellectus duunꝰ:igno 
raret quidé qualis effet bonificãs /a qua 
lis effet bonificatus /⁊ qualis effet boni 
ficare. Et fic iſte due dignitates defice⸗ 
rent: per 3 oẽs alie cũ ſuis acti⸗ 
bus: a fic effent actꝰpꝛimitiui /qð eft im⸗ 
poſſebile. ¶ Jexũtamẽ de pꝛedicta diffe 
rentia ſciẽdum̃ elf Tatie ꝙ 1pia nõ eft ſu⸗ 
bꝛa pꝛedictas dignitates /neq; etiam ſu⸗ 
— predicta coꝛrelatiua:ſcʒ bonificãtẽ / 
mificat bonificare:3 eade3 ratio 
Eſſentialiter zequaliter eft cum eis di⸗ 
ſtinguendo:ſicut bonitas in bonificãdo / 
magnitudo in magnificãdo ⁊c. Want 
deus cognoſcit in fe e€ pꝛedictam differ 
tid /eũ qua fue rõnes ſunt care ⁊ actus 
infinitos habere poſſunt / cognoſcit ꝙ bo 
num quidé eft creare differentias ci qui 
bus multe creature poſſent eſſe a quibꝰ 
poſſit intelligi amari ⁊ recoli ⁊ etia coz 
laudari. Et in iſto ꝑaſſu cognoſcit intel 
lectus que eff ca iſſã multitudinis reruʒ 
differentium genere / ſpecie atq; nume⸗ 
ro. ¶ Adbhuc querit intellectus:vtruʒ in⸗ 
ter deũ Tereãturam fit differẽtia realis 
aut intentionalis facta ab anima: ⁊ coz 
gnoſcit ꝙ per differentiã quam deus ha 
bet in fe naturalem⁊ coeſſentialemdeꝰ / 
2 ped illam quam creature habét natu⸗ 
ralem ⁊ coeſſentialem / deus et creature 
realiter differunt. ¶ Abia em talib? dif 
ffrentijs realiter non ent p 
rentiam intentionaleʒ tanta factam ab 
anima / qð eft valde ipoffibile . Unde er 
go patet ꝙ per reales differentias diffe 
runt / nõ autem per intentionsles. 


De deo per concoꝛdantiam 
deducto. 

Deus eſt concoꝛdans /⁊ ipſe eO 
| ‘eft {ua cõcoꝛdantiain 5 ↄcoꝛdãt 
| fue dignitates in vnot plu 5 

ribus concoꝛdant: ſicut ſua I 
| bonitas bonificando:⁊ ſua 

n magnificãdo: * 


⁊ ſua eternitas eternando ⁊c. C 
quidẽ in identitate eſſentie / quẽ eft vna 


nana ⁊ yna deiias / ⁊ cõcoꝛc ant in plus 


Dru De nouem ſubiectis: Fo. l. 


ribus:qꝛ ſunt plures rones/ boificatiu? habés aligd pᷣiacens Mbitfient ſuus coz 
Magnes ceric ac. Sunt eſſentialis bonificare /qͥ nõ eft in natura 
er numer? re / magnificare fue bonitatis pꝛincipians: ſed tm̃ pꝛinci 
eternare ⁊c.Sunt alter numer?/bonifi piatus eft a pꝛincipiante ⁊ pꝛincipiato: 
catus/magnificatus ⁊c. Et oẽs iſtitres ficut amare pꝛincipiatꝰ eft ab amante ; 
ſunt relatiui referentes vnum ens abſo 2 amate.q en n ef ta Exmi nf 
thom lutum. . deus. ¶ Qũ deus fic fe confide- le principi pet fectũ tralit ad creanda 
fa Fat ratione diffinitlOrs cCOcordatie/creat mundũ denibilo tali mo vt vnũ indiui⸗ modur 
vnũ mũdũ rone fue vnitatis:⁊ creat plu duũ generet aliud indiuiduũ / ſicut vn? 
ra diuerſa rone fue pluralitatis:videli: 1d aſiũ hominẽ ⁊vna plata ala plantas 
cet multa fignificata:vt patet ĩ ſcala cõ: ſibi ſimiẽ. Et hoc cũ pꝛincipiare ſubſtã⸗ 
cordantie ex quibus eft vnus mundus naliz natural. ¢ 2d creat aliudp 
conſtitutus: ⁊ creat vnam ſubſtantiam cipium:ſicut intelligens qui caufat ite 
conſtitutam ex materia ⁊ foꝛma:⁊ creat lectũ obiectiue. Et intelligens ⁊ intelle⸗ 
vnũ hoiem conſtuutũ ex ala ⁊ coꝛpoꝛe:⁊ ctus cauſant intelligere accidentaliter: 
eoꝛum contunctionem:⁊ creatvnum in: vt intellectus ſcientiaʒ poſſit acquirere: 
tellectum ex ſuis coꝛrelatiuis:ſicut yn? et fic de voluntate poteſt dici vt de ha⸗ 
ſyllogiſmꝰ fit ex duabus ppoſitionibꝰ ⁊ bitu amoꝛis induatur. 
pra concluſiõe:et fic de cõſimulibꝰ alijs. N 


Erhocfacty' Eradbuc vt pie laude De deo ꝑ mediũ diſcurſo. 


tur et ei ſeruiatur. : ! 8 

— = de iediũ/ſicut ĩ ſua De deo yes 
De deoꝑcõtrarietatẽdeducto. a onntete boniticare ain ſua medium 2, 
Pdeos Eus eft contrariãs: fed nõ Imagnitudine maguificare diſcurſo. 


trariets 
dducto. 


⁊c. Ex inſę eft ful media eo 
eft. at peni⸗ q ifinitũ eſt cũ quo de? me 
oth ene — co: menſurat ſe in tãto ꝙ fit infinitꝰ ꝑ ſuuʒ 
trarietates:vt manifeſtat intriſecũ agere ſicut per ſuũ exiftere / ĩ 
in ſca la cõtrarietatis. ¶ De quidérion au mediare / ſe coniungunt medians ⁊ 
eſt contrarietas.ipᷣa nas er ade 10 tia intl medigtus vt ſint vnum medium conti⸗ trinf 
ee eee 
Sed in iſto ꝑaſſu dubitat intellect? / cu 2 : „Au 
deũs it funta cõcoꝛdãtia:quare tase ab ipſo creatas:vt patet in diffinitione 


Str: e medi / ⁊ etia in ſcala medi in fea figu⸗ . 
—— iene ae Fhe ofita: ficut agere quod eft medium 


ra 
nem peccatorée: vt iuſticia dei poſſit ex: SFE 


s inter agẽteꝛ⁊ ounce ficut ama 
peculũ ẽ difpolita ad reapiendé o€s fi⸗ 2 
guras ei imb reſfaslic dent eft diſpoſitꝰ De deo per finẽ diſcurſo. 
ad cruciãdũ Soccreoref U e 7 . 
deus in mundo crearet otrarietates r Eugeſt ſuus ſinis/⁊ nõẽ fi ꝙe deo 
ales / iã mundus nõ effet talis qualis is pꝛiuatiuꝰ/ z in ip̃o fine finem dis e 
eſt. ¶ Adꝑuc dubitat hic. intellectus ci unt multi termini / ſicut in N 
in dining yoluntste fit velle infinitum: ua boitate in G bõificatiuꝰ 
quare igitur deꝰ habet nolle? Et é yn? t᷑minꝰ bõlficatꝰ alter 
intelligat /adiuuat fe cum exemplo ſũ⸗ Stermin® zbonificare alter : 
Grae dato. Nam ſicut ſꝑeculũ reapit terminꝰ⁊ o¢s iſti tres quieſcunt in vna wf 
imilitudiné albedinis ⁊ niSredinis: fie bonitate. Dũ de? fic fe cognoſcit/rõne Hen! 
deus diligithominem virtuoſum volen fins trafit ad Fe dum multos fines in ywdur 
do:odit autem peccatoꝛes nolendo. mũdo / ſicut babies boitstis G eft vnꝰ fi⸗ 
i nis mozliter / de quo bonificãs fe habi⸗ 
De deo ꝑ pꝛincipiũ deducto, wat pducedo bontficatü d eſt alter fiz 
Seb 2 nis .Et ſic de bonificare ſuo mõ. Et cg 
Eus incipigs-2Ctiae iſti tres termini qͥ eſcũt Lipa bõitate q̃ ẽ 
ſuũ pꝛmcipiũ:ſicut ĩ ſua bo eon finis:(3 qñ pꝛiuat᷑ ho trãſit ad pec⸗ 
mitate in qua deus eſt prin catũ qͥdẽ habit? boitatisz etiã {ui terms 
cipris pꝛincipiatũ. ( ꝓonifi ni. Et pcofequens ho deuiat a ſuo fine 
cath, Et eſt ꝑuuucipiãs non rõne cuiustenditad T eo 


fcurfo, 


4 no moclſo (omraric tar 
n S % 


Ini n. med. 


De deo ꝑ 
maiorita= 


te diſcur⸗ AS 
. * 


By iin moll. 


(ntrm- lech 


De deop 
eq̃litstem̃ 
diſcurſo. 


Mona pars 


De deo per maioꝛitatẽ dis 
ſcurſo. 

5 Eus eft maioꝛ mũdo /⁊ etiã 
omnibꝰ cõtentis in eo:nam 
ſue rationes ſunt infinite ⁊ 
babent actus infinitos. Et 
2 ob hoc ficut eft maioꝛ 
mundus cuz ſua bonitate ⁊ maguitudi 
ne:ſic eſt anteq;; mundus cum ſua ma⸗ 
toꝛitate.¶ Adbuc ſicut deus ci ſua fub= 
ſtantia eft maioz mundo cum ſua maio⸗ 
ritate:ſic quidem deus cuʒ ſua eternita⸗ 
te eſt maioꝛ mundo / ipſo exiſtente cum 
ſua ng et meld Senden le fliblten 
diuina eft maior q; accidens:ſĩc ſubſtan 
tia diuina eft anteq; accidens mundi. 
¶ Et in iſto paſſu cognoſcit intellectꝰ ꝙ 
impoſſibile eft ꝙ mundus fit ab eterno. 
Cum deus cognofat fic ſuam maioꝛi 
tatẽ/tranſit ad creandum maioꝛitates / 
cum quibus cognoſcat᷑ ⁊ diligat᷑ ſus ma 
ioꝛitas q̃ ſignificat᷑ in ſcala ſcde figure. 


De deo per equalitatem di 
ſcurſo. 


N des eſt eãlitas:vt in ſua 
cotſſentiali bonitate appa 
Aret 2c. Nam cum bonifiz 
S cans h3 Duss actioes 
ae Fi tigliter:eo qꝛ bonificat/bo- 
nificatum ⁊ bonificare. Bonificat? qui⸗ 
dem habet vnam paſſionẽm̃ a bonificã⸗ 
te:⁊ habet vnam ãctionem:qꝛ bonificat 
bonificare: qui quideʒ bonificare / habet 
duas paſſiones pꝛelibatas.Et cũ diuina 
vonitãs fit infinita /⁊ habeat acti infini 
tum: vt ſuperius iam ꝓbatum eb. Adeg 
ipfa diuina equalitas eft infinita/ab o 
Accidente feparata. Nam in ſubiecto in⸗ 
finito nullum accidens exiftere poteſt. 
¶ Deus fic confiderans ſuaʒ equalitatẽ 
infinſtam/tranſit ad creandum equali⸗ 
tatem finitam ſubſtantialem / et etiam 
equalitatem accidentalem. Creat quide 
equalitatem ſubſtantialem vt per fimiz 
litudinem infinitam equalitas cognoſca 
tur. Item creat equalitatem accidenta⸗ 
lem: ilitudinẽ infinita equa 
litas cognoſcatur:vnum nae oppoſituʒ 
cognoſcitur per reliquum. 


De deo per minoꝛitatẽ der 
0, 


— 
8 nine 
) 4 W 


P deans eft minoꝛitas: qꝛ De deo 
d elt maioꝛitas infinita ⁊ minoꝛi 
eterna. g vnũ o te diſcu 


Jee effet aliud eppoſitũ / fo, 


ad eſt impoſſibile. 


deo cõpetit maioꝛificaremõ 
auté minoꝛificare e abſq; 
minoꝛitatibus minime eſſe pot:idarco 
deus diſpoſuit ſe ad creandũ minoꝛita⸗ 
té in mundo: vt per minoꝛitates finitas / 
ſua maioꝛitas infinita cognofcat. vnum 
enim oppoſitũ magis cognofcit per reli 
quum:vñ intellectus cognoſcit q de? eft 
maioꝛ abſolute /ratione eternitatis:mũ 
dus aũt minoꝛ /ratione minoꝛitatis ſiue . 
nouitatis. ( cfe cognoſcens dia Fx prin 
fpofitum ad creadum m̃ãĩoꝛitatẽ magis { 
q; minoꝛitateʒ. Adeg creat minoꝛitates 

ꝓpter maioꝛitates/ſicut coꝛpꝰ hominis 
Ppter animã tationalem. Et of 2 
ralia ad corp? hominis /⁊ folia et flows 
ad fructum, fic de allis ſecundariſs in- 
tentionibus ã 1 intẽtiones. Anue 
ſtigauimus deũ per pꝛinciꝑia erplica 


antedicta:vt de ipſo noticiã habere poſ⸗ 
ſimus:⁊ ſicut dedimus exemplũ per pn⸗ 
cipia explicata pᷣdicta / ſic poteſt dart ꝑ 
pꝛincipia implicata / tenẽdo moda quem 
tenuimus. 


De deo per regulam b. de⸗ 
ducto. 


Vira 


— pb — 

de eternitate ſubiectũ:applicando ipᷣm 6 * 
alijs pꝛincipijs:⁊ ꝑꝛifno ꝑ tem. pornit 
¶ E ternitas eſt. q fino eſſet / mun 
quidẽ ſeipſuʒ pꝛinciꝑiaſſet. Et fic ect an⸗ 
tec; eẽ̃t / qð ꝭ impoſſibile:nullũ em ens 
ſei pm pncipiare pot.eft g eternitas ⁊ 

fs ſuũ ↄcretũ videlʒ ens eternũ /nulla 
a0 eſſentia abſq; fuo cõcreto eſſe poteſt: 
⁊ econuerſo. Iꝑſa infinitg duratio eſt:⁊ 
fualinfinitas elt xn fequit ꝙ boni⸗ 
tas ẽ ratio eterno ꝙ agat bonũ ab eter⸗ 
no: in eterno ꝑ intinitã 2 bong duratio 
ne. Illud quidem ens infinite bonũ/cui 
bonttas eſt ratio vt agat bond infinite ⁊ 
eterne:⁊ tale ens vocamꝰ deũ:ergo pt 
p'Pdicta ꝙ de? &z hoc intellect? huma⸗ 
nus * modum cv grate ness mi 
no pot. Eternitaaẽ. vt ſupꝛa iam 
tũ eſt:⁊ eff magna p magnitudinẽ in tã⸗ N 


to immẽſiue ⁊ infinite:ſicut ſua magni⸗ 
tudo eſt infinita duratiue ſiueſeternati⸗; 
ue. E ternũ / exiſtens ſubiectũ 


pꝛedicte eternitati ⁊ magnitudini voca⸗ 


mus deũ exiſtentẽ neceſſariuʒ rõne pᷣdi⸗ 
ctoꝛũ /nã ens infinitũ ⁊ eternũ eft neceſ⸗ 
ſariũ:qð aliter nõ pot fe ue ere 
nitas eſte vt ſuperio ꝓbatũ eſt) ⁊ po 

eſt / poteſtas infinita eft/fine qua infini⸗ 
ta eſſe no põt:ipſa quidẽ poteſtas eft ro 
eternitati ꝙ poſſit exiſt re infi⸗ 
nite:⁊ tale fubiectũ pᷣdicte cternitati vo 
camus Wan eft/z ſuũ eẽ infi 
nitũ ⁊ intelligibile ẽſt᷑ vn fequitur ꝙ ali 
quod ens eternũ eft vind ſiue h3 vitã/ſi⸗ 
ne qua nõ poſſet eẽ intelligibiſè eternũ: 
⁊ tale ens infinitũ ⁊ eterna vocàmꝰdeũ. 
¶ Sterni infinita duratio: 
ipfa q̃uiqẽ amabilis eſt:vñ ſequit᷑ ꝙ ens 
eternũ hʒ pita ſine qua nd pot eſſe ama 
ti ab eterno in eterno / ⁊ tale ens ama 
td ⁊ eternũ vocamꝰ deũ. ¶ Eternitas eft 
infinita / ⁊ fic eft virtuofa:na a bſq; viftu 
te in finita minune põt eẽ virtuoſa. vñ fe 
quit ꝙ ſua yirtꝰ eft infinita: vt vitiũ non 
fit ei pꝛeiacẽs:vñ fequit ꝙ ſua eternitas 
habet actii.f.eternaresin quo actu omia 
pꝛincipia prime figure habẽt actus eter 
nos: ſitut bonitas tbonificare/cternitas 
eternare/z poteſtas poflificare ⁊c. alio⸗ 
quin ipſayit tus vitioſa effet ⁊ imurioſa: 
qd eft ĩpoſſibile/⁊ tale ens eternũ ⁊ vir⸗ 
tuoſum vocamꝰ deũ. ¶ Eternitas eſt / ęt 


De nouem ſubiectis. 


cõfuſe.⁊ tale ens eternũ ⁊ abſolutũvoca 
mus deuz.¶ E ſt / c ꝑ ofis ens 
eternum eft:2 in ipſo ente eterno fue co⸗ 
eſſentiales rõnes in vno ⁊ in pluribꝰ cõ⸗ 
coꝛdant / videlʒ ꝙ ſicut eternitas eft infi 
nita Duratio/@ ſua bonitas fit infinita 
bonificatio:t ſua magnitudo ifinita ma 
gnificatio:⁊ ſua poteſtas infinita poſſifi 
catio:⁊ ſuus inteſlectꝰinfinita itellectio: 
1 6 yh infinita volitio ⁊c.⁊ ꝙ ote 
int vnũ ens bonũ / magnũ ac. q quides 
ens habeat ꝑ bonitatè bonificare infini⸗ 
tũ / per magnitudiné magnificare infini 


tũ ⁊c.⁊ tale ens appellamꝰ deũ. ¶ Eter⸗ e 


nitas eſt / ⁊ per ons ens eternuz eſti qz 
ipſa eternitas eft infinita ⁊c.ſequitur q; 
ens eternũ eſt 3 ipſum ens e 
bonũ. Nullũ quidẽ ens finitũ pot ↄtra⸗ 
dicere enti eterno ⁊ infinito / qͥn agat bo 
nũ eternũ ⁊ magnũ z¢.neqs em ipᷣm ens 
eternũ nõ poffet 5 fe aliter haber e poſt⸗ 
q; ſue coeſſentiales yirtutes rõnes ſunt 
infinite /⁊ habẽt act? ifinitos. ⁊ tale ens 
appellamus aten dn eft/ztps 
cit} eternitas eft infinita dura tibetßps 
vo nõ pot e€ infinita duratio:rõ hur? eft 
qꝛ tẽpus fine motione e€ nõ põt:etermi⸗ 
tas ght abſq; motiõe ẽ᷑:vñ ſequit᷑ ꝙ eter⸗ 
nitas eſt pꝛimũ ⁊ vltimũ pꝛincipiũ pꝛeia 
cens tẽpoꝛi abſolute:⁊ tale ens eternum 
exiſtẽs pꝛimũ ⁊ vltimũ pꝛinctpiũ dicimꝰ 
ee deum. ¶ Eternitas eſt:⁊ qꝛ eft infini⸗ 
ta eſſentia abfolute de ſequit᷑ ꝙ in ipſa 


qz eft infinita /ideo eſt en infinſtũ ⁊ glo eft eternare qd eft medium 8 
rioſum:eſt ergo infinita gloꝛia / ſine qua tem ęternatũ / ſine qͥ eternitas eſſet in 


ens eternũ infinitũ ⁊ głlioſuʒ minime eẽ 
põt:in quo ente sloziari ⁊ eternare ſunt 
infinite / ſine quibꝰ ens eternuʒz haberet 
eternã penã:qð eft falſum ⁊ ĩpoſſibile.⁊ 
tale ens in qͥ ſunt eternare ⁊ gloziari vo 
camus deũ. ¶ E eſt / z in ipa fue 
coeſſentiales rones ſunt clare ⁊ no cõfu 
fe:videl3 ſuũ cõcretũ qd eft eternũ/⁊ eſt 
p bonitaté bonũ /⁊ magnũ ꝑ magnitudi⸗ 
nie / z potés ꝑ poteſtatẽ z¢.no ꝙ ſint diffe. 
rétes rõnes exiſtẽdo:ſʒ agendo:videlʒ in 
ipfo eterno ente ſua bonitas ⁊ magnitu 
o ſunt idẽ ꝑ eſſentiã:vt eternitas nõ fit 
bona ⁊ magna ꝑ accidẽs:ſʒ p ſe/ratione 
quidẽ actiots ſunt clare:eo q eternitas 
eft ratio eterno qagat bonũ /⁊ magnitu 
do ꝙ agat magnũ ⁊c.⁊ ratiõe eternita⸗ 
tis eft ꝙ fit eternatus ꝓductꝰ:vñ ſequit᷑ 
neceffa in eſſentia eternitatis fit 
eternan us:⁊ magn? ꝓducẽs / diſtin 
ctus ad eternato bono ⁊ magno:⁊ ꝙ ipᷣi 
ſim diſtincti ab eternare / bonificare et 
magnificare ꝑ eſſentialt᷑ relationem ext 
ſtent ynã eſſentiaz:alioqͥn rõnes effent 


nita/quo ad exiſtere /⁊ finita qͥ ad agere 
rone cur’ ſua infinita abſolute deſtructa 
eſſet:qð eft impoſſibile /⁊ talis eternitas 


Fo. lj. 


Sn 


ormrarwihas 


Crirmymm— 


Nl chin 


io = 


in q̃ eſt coeſſentiale eternare/dicim?q@ 9. 
mies f 
t 


eft 729 5 ternitas eſt / ⁊ qꝛ eft infi 
exiſtendo Mtr ⁊ sgendo: f 
equalis fue exiſtentie / videlʒ ꝙ ſicut eft 
in finita quo ad exiſtẽtiã/ꝙ fic fe habeat 


ad infinitã agentis /ꝑ eternantẽ/cterna 


ti ⁊ eternare:⁊ talem̃ eternitatẽ q ſe ha 
bet ad vltimũ finẽ / dicimꝰeẽ deũ. ¶ Eter 
nitas eft/z ipſa eft maioꝛ duratio que eẽ 
poteſt / cũ maioꝛi bonitate que eẽ põt: et 
cum maioꝛi magnitudine q eẽ põt:quibꝰ 
minoꝛitas ↄtradicere no pot q ſint infi 
nite rõnes exiſtendo ⁊ agẽdo.⁊ talis ma 
ioꝛ duratio eft deus. ¶ Eternitas eft/e 
per conſequens ens eternu3 elt. In quo 
ente eterno fue coeſſentiales bõitas/ma 
gnitudo ⁊c. eternitati ſunt equales:vt 
ſua bonitas / magnitudo ⁊c.ſic fit infini⸗ 
ta quo ad bonificationem / ſicut eterni⸗ 
tas quo ad durationem:⁊ tale ens eter⸗ 
nũ dieimꝰ eſſe Ded. Eterni et Qe 


‘ 


Wi avwrvtas 


Aguabvins 


Mona pars. 


infini ta durdtio diftat quidem infinite 
@ minoꝛitate que eft fimta ; et per con⸗ 
fequens a finito qd cit minus eternita⸗ 
te. Et fic de minoꝛi agentia ⁊ exiſtentia 
poteſt dici quecunq; ſint. ¶ Pꝛobauimꝰ 
ded eſſe ſecudũ pꝛoſaʒ pet ola pencipia: 
verũtamè pbart pot per oĩa pꝛincipia 
fyllogizando/ e ini 

finita ꝑoteſtate:eternſtas eft infinita: 
ergo 2¢.7 tale ens non eſt celii/jneqs ali⸗ 
quid contentũ ſub eo:idcixce tale ens di 
cimꝰ eſſe ded. At ſoluta eft queſtio qua 
queritur / vtrũ dens fit: quia ipfum pꝛo⸗ 
bauimus eſſe cũ pꝛincipijs ⁊ regula b. de 
ſua quidé exiſtentia ⁊ de ſua intrinſeca 
agentia / noticia haberi poteſt / ſua gra⸗ 
tia mediante:ꝛoc autẽ dico cũ appꝛehen 
ſione: non th cu cõpꝛehẽſione: deus ng 
infinitꝰ eſt / ed noſter intellect? finitus. 


De deo per regu⸗ 
la codices” 


Niners 


r pꝛimã ſpeciẽ regule c.qᷓ⸗ 
I ritur(quiq ‘eft deus? Ut de 
A deo dlarioꝛè noticis habea= 
AS mus / per eius diffinitiones 
ipſum diffinire yolum? 8 
quibus conuertuntur ſſubiectũ ⁊ [pzediz 
cꝗtũ: eo at vnũ no pot effe fine reliquo / 
rõne naturalis coniunctiõis qua habẽt 
ſubiectũ z pꝛedicatũ:ſicut querere/quid 
elt 1 a ae reſpondenduz eft ꝙ eft 
ens per fe fubfilfés:et querere quid eft 
ens p fe ſubſiſtẽs: Eft dicendũ ꝙ ẽ ſub⸗ 
ſtantia ¶ Deus eff eng i quo fue ratio⸗ 
nes conuertũtur. Ens quidéin quo fue 
rationes coucriunt eft deus. ¶ Me? eft 
ens in quo diuine ratiões habent actus 
infinitos: ſicut bonitas infinita hʒ boni⸗ 
ficare infinitũ /⁊ magnitudo magnifica 
re infinitũ ⁊c. Ens ait in quo eft bõitas 
habés actũ infinitũ ⁊c. eſt deus. Deus 
eſt ens cui ſua coęſſentialis bonitas eft 
ratio ꝙ agat bonũ infinitũ ⁊ eternũ: ens 
quidé cui ſua coeſſentialis bonitas ẽ᷑ ra⸗ 
tio ꝙ agat bonũ infinitG ⁊ eternũ /ẽ deꝰ. 
¶ Deus eſt ens qð ſine infinitis rationi 
: e Tor poteſt: fed ens quod fine 
Sep? Life ped oe ed 5 7 7585 
deus. Deus eft ens bonificãs qui fine 
infinitis boſiffcato / ponificar ei non poz 
teſt effe infiniti aũt bonificati eſſe/⁊ bo 
nificare qui labſq; bonificante eſſe non 
poſſei / eſt deus. ſubſtantia 
ab omni accidente denudata: ſubſtãtia 
quidꝭ ab omni aceidente denudata eit 


L 


deus. ¶ Deus eft ens abſolutuz non av 
aliquo dependẽs. ens abſolutum no ab 
aliquo dependens / eſt deus. Deus eft 
38 extra ſe nd indiget aliquo:ens 
quod extra fe nõ idiget aliquo / eſt deꝰ. 
¶ Deus eſt ens quod aliter fe non pot N 
babere.€ns aũt quod aliter fe non poz * 
teſt habere / eſt deus. ¶ De? eſt ens / qd. 
tantũ ſe hʒ ad ſuũ fine quãtum ipſe eft 
ens ait qd tin fe hʒ ad ſuũ fine q; tũ ip̃e 
/ ẽ deus. ¶ Deus eft ens qd tin pot ex 
ſeiplo/qᷓ;tũ ipſe eft. Ens ait qd tãtũ 
teſt de feipfo ⁊ in ſeipſo quãtũ ipſe eſt / 
eft deꝰ. ¶ De’ Cens ſuꝑꝛa qd nulla ma⸗ 
ioꝛitas ¢:ens ſupꝛa qo nulla maioꝛitas 
eſt / eſt deus. ¶ Deus eft ens q; tũ ſe coz 
gnoſcit agente quãtũ ipſe eft. Ens Ha 
fe cognoſcit ageniẽ quãtũ ipſe eſt /e deꝰ. 
Deus eſt ens cui umpofibile eſt non 
eſſe Ens cui impoſſibilè eft non eſſe / eſt 
deus. ¶ Diffiniuin? defi iginti 
tiones in quibus neceſſario ſubiectuʒ e 
ee Spar conuertuntur:vt patet p regu 
am b.q Et per tales diffinitiões necef= 
ſarias intellectus quidé human? è mul⸗ 
tum clarificatus ad cognoſcendum diui 
nam eſſentiã /⁊ ſuos actus intrinfecos/z 
naturgles.g De deo utes et flexi 
deſcriptiones per Accides ſic. Deus e 
creatoꝛ / ⁊ gubernateꝛ / ⁊ prima cauſa/et 
pꝛimus motoꝛ / ⁊ ſaluatoꝛ / ⁊ huiuſmodi. 
Per tales aũt deſcriptiões Aintellectus 
nõ eft multũ clarificatus / ſicut per diffi⸗ 
tiones ſubſtãtiales ſupꝛadictas. Aeg 
ſecundã fpecié regule c. queruur / q 
hz deus in ſeipſocoeſſentialiter ⁊ natu⸗ 
raliter? uic reſpondẽdũ ¢ ꝙ bs (oeſſen 
tialia ⁊ naturalia ⁊ ſubſtantialia relati 
ua. Sicut per ſuã bõitatẽ hʒ bonificãtẽ / 
bonificãtũ ⁊ bonificare. Et per ſuã ma⸗ 
gnitudint magnificantẽ / magnificatum 
⁊ magni ficare. Et per ſuã eternitatem/ 
eternãtez / eternatũ ⁊ eternare ea 
ne iſtis quidé cozrelatinis predicte raz 
tiones fieri nõ poſſent de deo:neq; etiaʒ 
de eſſentia eius noſter intellectꝰ poſſet 
ee noticiã. {24 fine ipſis rationes 
iue dignitates dei eſſent vacue ⁊ ocioſe 
⁊ imperfecte:⁊ quelibet effet habit? pꝛi 
uatiuus. Et per cõſequens deus indige 
ret eſſe digno / poſtq; ipſe indigeret ra⸗ 
tiombus perfectis:quia fine tali habere 
intrinſeco / natura relatiõis eſſet deſtru 
cta: t etiã natura pꝛedictarũ num: qs 
eft impoſſibile. ¶ Per tertiã ſfciem e i m vw 
gule c. quer itur / quit io Ad 
quod dicendũ eft ꝙ eft in effectu ſuo eñ 
ima / pꝛimus motoꝛ / dominatoꝛ z gu⸗ 
erngtoꝛ / agens in effectu uo ad placi 


Enn 
fe 


4 
i 


f 


own a . 
fui effectus.¶ Ext inſęcæ quidem eus 
— —— r poteftate ad placitum 
icut cã abſolute in effectu ſuo.ʒ etiam 
in creaturis ius vltimũ / eo qꝛ creatoꝛ et 
gudernatoꝛ eft. Rõue cuiꝰdeus eſtidiſpo 
fitus ad uidicandũ peccatotes fecundus 
opera eoꝝ. NA creat creaturas ad ſiuũ 
ſeruitiũ /qð eſtõltimus finis creature. 


De deo p regulã d. deducto. 


err pꝛimã fpecies regule d. 
rj queruur/ deus de quo cft? 
4 | Paha peas gets 
1 fe „ 
8 infinitas habentes actus 


Ny inſinuos /nõ pot effe de aliquo pteiacen 
te alio. Sed ipfe quidé eft pꝛeiacès om⸗ 
nibus alijs entibus ab eo per eſſentiam 
diſtinctis: vt diuina bonitas que eft pꝛi⸗ 
mitiua omni alij bõitati. Sicut ens infi 
nitum qd eft pᷣmitiuũ enti finite . Et fic 
Pot dici de diuma magnitudine ⁊ eter= 
nitate ⁊c.Et in iſto paſſu cognoſcit:ĩtel⸗ 
lectus humanus ꝙ deus eft actus purꝰ. 
¶ Per fecunda ſpeciem regule d. queri⸗ 
tur / 5 ue feſponden 
dum eft q eft de ſuis coꝛrelatiuis ante 
dictis:ſicut diuina bonitas que eſt deꝰ / 
que eft de ſuis boniſtcante /bonificato⁊ 
bontficare : et ots iſti tres ſunt de ipſa 
bonitate:ſicut cõcretũ qð ẽ de ſua eſſen⸗ 
tia:⁊ ſicut homo de ſua humanitate /et 
leo de ſua leonitate ⁊c.⁊t ĩ iſto paſſu co 
gnoſctt intellectus:noſter ꝙ in deo nulla 
malicia/paruitas ⁊ nouitas eſſe poteſt. 
¶ Per tertiam regulam d.querit᷑ / deus 
cui Et hut reſpondendum eft ꝙ 
non eft alicui ſubditus: nã infinitus et 
eternus eſt:verumtamen in paradiſo ẽ 
ſubiectum omnibus ſanctis ab eo reci⸗ 
pientibus gloꝛiam obiectam. 


Se deo per regulã e.deducto. 


Er pꝛmam ſpeciem regu⸗ 
— n 
eſte Et reſꝑondendum ꝙ 
Leſt formaliter per ſua coꝛ⸗ 
relsatiua ex quibus eft. Et 
per conſequens ꝑ ſuas co⸗ 
eſſentiales rationes:et qua in ipſo ſub⸗ 
tectum et pꝛedicatum conuertuntur: vt 
fuperius pꝛobatum eft in ſua diffmitio⸗ 
ne. Se que ẽ per hoc:quia 
, eft de ſuã materia /⁊ foꝛma/⁊ co iunctio⸗ 
ne. Et homo de ſuo coꝛpoꝛe et aĩa ⁊ con⸗ 


be De nouem ſubiectis· 


D 
e Crpemle Gu 


Tee lerne run, amal 4772 


Fo lij. 


iunctione. logiſmo poteſt di 
ci ꝙ ſuum medium coniunctiuum ef cd 
ſuperioꝛi ſuo ⁊ inferioꝛi.¶ Uliex id 
eft per hoc / quia fue ratides infinite coz 
uertuntur ſecundum indetitatem eſſen⸗ 
tie. Omnes enim ſunt vna eſſentia diui 
na ſingularis: et adhut quia omnes fue 
dignitates habent actus infinitos: et in 
ſus diffinitione ſubiectum ⁊ pꝛedicatuʒ 
conuertuntur eſſentialiter: vt ſuperius 
dictum eft. Et in iſto paſſu cognoicit ins 
tellectus ꝙ deus immutavbilis eft: et ꝙ 
ſuum eſſe aliter fe non poteſt habere. 
¶ Ner ſecundam ſpeciem regulẽ e. que 
rituf/deus quare eft? Et reſpondenduʒ 
eft ꝙ eft pꝛopter ſuum finem abſolutuʒ 
Finis enim infinitus et eternus non po 
teſt eſſe pꝛopter finem finituʒ. ¶ Adbuc 
manifeſtatur: videlicet ꝙ deus ſii pĩo⸗ 
pter finem ablolutũ:⁊ non pꝛopter aliũ. 
Quilibet enun coꝛrelatiuus ſuarum dis 
giittatum eft pꝛopter aliuʒ coꝛrelatiuũ: 
qꝛ quilibet eff vt alter ſit:alioqͥn nullus 
poſſet habere infinitam bonuaem/ma 
gnitudinem ⁊c. Uteriue deus ef: ve 
ſua agétia eſſe pofitrzecuerio.g Ani⸗ 
plius in deo ſue coeſſentiales rationes 
ſunt:vt ipſe quidem cum ipſis poſſit ha : 
bere actus intrinſecos et infinitos: vt . 
ſua agentia intantum infinita ſit ſicut 
ſua exiſtentia. St in iſto paſſu cognoſcit 
intellectus erroztmt in quo ſunt 
dicentes ꝙ deus habeat ratiões vt agat 
finite cum ipſis extrinſece /ſicut efficiẽs 
in ſubiecto alieno⁊ per accidens. Talis 
quidem erro: eft euidens. Deus enim 
abſqʒ coeffentislibus naturalibus ratio 
nihus habentibus actus intrinſecos et 
infinitos non effet ſummum ens ⁊ infi⸗ 
nitum:quia non eſſet ſummus bonꝰ / ma 
gnus / eternus per ſe / ſed per aliud: um⸗ * 
mo homo / aut rofa/aut leo fe haberet ĩ f 
— reſpectu finis q; deus / eo quia haz 

ent pꝛopꝛios fines naturales ad quos 
ſe habẽt vt eſſe poſſint hoc quod ſunt. 
Et ſic patet ꝙ pᷣdictꝰ erroz manifeſtat᷑. 


De deo per regulã f. 
deducto. 


Ueriturs deus 921955 eſt? De dee 
7 N Ad quod refpodenduz eq regulã 5 
3 dicitur duobꝰ mo degucto. 


is:videlicet realiter ⁊ nũe 5 


a rialiter. Reslis ꝙtitas eft 
ſicut Mean du 
meralis autem ſicut qñ cõputatur vn / 


duoꝛc. Realis quideʒ qᷓ;titas ſignificat 
1 


final uh 


qamin: x { 


cai 


oe - 


h titatẽ continuas:nderalis aũt diſcre⸗ 
tã Deus quide non hʒ quãtitatẽ realẽ: 
qꝛ non H cozpus/ ens quidẽ coꝛpoꝛeum 

utitatem 1)3:fed ipſe de? hʒ continua 
gen tid t honitatẽ ⁊c. An ſubiecio enim 
infinito q; titas nequsch exiſtere poteſt 
ſicut in eternitate tempus ⁊ motus non 
poſſunt habere efle.Quatitas * 
lis in deo eſſe pot ratiõẽ ſũdtũ coꝛrelati 
uoꝛũ:ſicut in diuina bonitate in qua bo⸗ 
nificans cognoſcit fe ele vnũ diſtinctuʒ: 


⁊ cognoſcit bonificatũ alterũ diſtinciuʒ 
( 5 S ab eo. Et iniicẽ bonificans ⁊ bonificat? 


Nuno 


amm 


cognoſcũt bouificare eſſe alterum diſtin 
ctũ ab ipſis: et fic fequitur in ipſis q; ti⸗ 
tas numeralis:videlicet vnũ / duo / tres / 
un f in tus dubitatytrum 


' Wia correlatt ura fufficiunt i 
ryt a bonitate. Sed recor e 


diuina pnitate ⁊ ſingularitate per quas 
deus eſt: vnus ⁊ fingularis:ficut ꝑ ſuam 
bonitate bonus:⁊ fud magnitudin ma 
gnus te Qugpropter eld nue, ſin⸗ 
gularis bonificans:⁊ non bonificatus:et 
vnus fingularis bonificatus ⁊ bonificãs 
⁊ alter vnus fingularis bonificare ⁊ non 
bonificãs i au effet bi quartus nu⸗ 

merus 71d eet br deſfructio vnitatis 
⁊ ſingularitatis. Quartus quidé nume⸗ 
rus gut effet bonificans nõ bonificatus/ 
aut bonificatue ⁊ bonificãs / aut bonifi⸗ 
care ⁊ nõ bõificãs: et fic effet ſuꝑfluitas 
ibi que eſſet mala cõtra natura bonita⸗ 
tis infinite: ⁊ vitioſa ↄtra magnã ⁊ eter 
nã virtutẽ diuine bonitatis ⁊᷑ etiã age⸗ 
ret cõtra gloꝛiã diuine bonitatis ⁊ eſſet 
habitus malus ⁊ pꝛiuatiuus:ſicut ſurdi 
tas / ignoꝛantia / aut pꝛiuatio:qð eft ĩpoſ 
ſibile. ¶ Utexius conſiderat inteilecius 
ꝓtitatẽ nũmeralẽ que eft pꝛincipiũ nu⸗ 
meri⁊ ſecũdavnitas oꝛitur ab ipfaz ter 
diavnitas oꝛitur ab 1 coclufioa 

duabus pꝛopoſitionibꝰ:⁊ fic ſequitur nu 

merus perfectus:eo qz omnis numerus 
in ipſis cõcluditur:viqelicet par ⁊ ĩpar. 

duo quidé ſunt numerus par:tres guté 
impar.Unde patet manifeſte ꝙ quarta 

vnitas eff ſũperflua: et etiaʒ quinta zc. 

@ 2413 ſunthabiti par ⁊ impar:⁊ etiã 
qꝛ quarta vnitas diſiuncta eft a ſcdavni 
tare que eft ita mediũ inter pꝛimã vni⸗ 
tatẽ ⁊ ter tiã: ſicut in modo pꝛime figure 


q fur 


Anm 


G NN 
Nu yur 


Felt 


Qo mia 


in quo medi übiectũ in quo coin 

a 11. um Juntur predicatd matozis pꝛopoſſrisis / 
5 * ⁊ ſubiectũ minous Ppolinois zyt ſubie⸗ 
yw'n u ctũ ⁊ pꝛedicatũ in coclufione cõuemant 


in natura: vt patet per itd ſyllogiſmũ. 
2 nal eft ſubſtãtia: ois homo ẽ 
giabhergo ois ko eft ſubſtantig (Ange. 


5 


— 


51 pn peſil 


n 


3 LS 


— 


let Nona pars. 


igitur cognoſcit intellectus ꝙ in diuina 
bonitate ſufficit numerus ternus:et ꝙ 
maioꝛ neq; minoꝛ numerus non eft nez 7 
ceſſarius. Qerũtamen in ſpeciebus ſunt 
plura indiudũã qua tres. Sicut vnus / 
duo / tres ⁊ quattuoꝛ homines in ſpecie 
humana: ⁊ illa opoꝛtet numerari p plu⸗ ' 
res pnitates fiue nũeros: vt p fe p̃atet. 


Dedeo per regulam ahs 
g. deducto. 4 


Er pꝛimam fpeciem regu De deo 


I dus e: regula 
NN lle g. queritur / de? qͥlis c: ; 

2 Jer l debet reſpõderiꝙ deducio. 

deus elt talis qudes ut 
— 


g ſue ꝓpꝛietates ſiue ratio⸗ 2 
= nes / ⁊ earũ actus conſub⸗ rm 
ſtantiales:ſicut per ſuam bonitatem:qꝛ 
per ipſam eft bonus: z per magnitudi⸗ 
nem magnus eſt:⁊ per ẽternitateʒ eter 
nus: ⁊ fic de alis. ¶ Adhuc quoniam bo 
nitas eft ratio bono ꝙ pducat boni:< 
magnitudinè magna: ⁊ p erernitate; 
eterna:⁊ ipſa bonitas:ergõ bõitas ¢ ra⸗ 
tio deo ꝙ ſit qualis ꝓpꝛie in pꝛoducẽdo 
bonũ infinitũ ⁊ eternũ:ſicut caliditas: et 
multo melius eft ratio igni ꝙ f sid ipſaʒ 
t qualis in repeat p cal 5 RE 
num / magnum a durabile. cfigniz ¢— - 
ficatur in coꝛrelatiuis qui funt per fecũ her 1 ** 
dam Rees regule c. Abſq; enim tali⸗ 
bus qialitatibus fend ⁊ conſubſtan 
tialibus deus non poſſet habere eſſe ꝓ⸗ 
pꝛium / neq; per fe eſſe / neq; per confes 
quens haberet actus intrinſecos ⁊ infi⸗ 
nitos ⁊ eternos. Adhuc neq; appꝛo⸗ 
pꝛiate poſſet alidd extra fein alio ſubie 
cto:nã eſſe qᷓle appꝛopꝛiatũ opoꝛtet qd 
cauſentur a quali pꝛopꝛio:ſicut ger ⁊ aq 
qui calefacti ſunt p pꝛopꝛiã caliditatem 
ignis. ¶ Per ſecũdã ſpeciẽ regule g. que 
ritur / deu qualis eſt? Et eft dicendũ ꝙ 
deus eR qualis per deſcriptioneʒ:qꝛ eft 
creatoꝛ ⁊ gubernatoꝛ ⁊ ſaluatoꝛ ⁊ hmõi: 
ſicut deus ꝗᷓ fe diſponit ad eſſe iuſtuʒ et ‘ 
miſericoꝛdẽ / piũ ⁊ benignũ tads efficiés 
cã in effectu ſuo diſticto ab eo per eſſen- 
tiam ⁊ naturam. 


De deo ꝑ regulã h. deducto. 


eriturvtrũ deus ſit in tem De deo 
ae t pore? Ad hoc reſpondet ꝙ regula 


Ap 


4 


8 ropric ied per accidés, dequcto. 
ete rnũ habẽs actus c of K 
eternũ / no pot eſſe ĩ tépore, 


| 
85 i June im 
N Sin — 


* 


5 


* 


De nouem ſubiectis. Fo . liij. 


Sicut infinitum ens qð in qᷓ;titate non 
poteſt eſſe:et ſicu enarius in 
numero quinario:neg eſſentia mala in 
effentia bõa:neq; videre i accidẽte:neq; 
audire in videre:neq; intelligere ĩ igno 
rare ⁊c. Et nt mantfefta p re⸗ 
gulã cd. R. homini ſubtiliter intucti cui 
dimittimus declarari pꝛopter vitandaʒ 
pꝛolixitatem. 


Die deo per regulam i. 
diſcurſo. 


Ueritur / vtrum deuetiſi in 
2 7 a loco? Et reſpondendũ eft ꝙ 


deus pꝛopꝛie non eft in lo⸗ 


co: ſed per ꝗccidẽs.nã ſicut 
iN nitas non poteſt eſſe i 
tempoꝛe:neq; bonitas i ma 


(ica: eau intelicetirs intelligens vere in 
ignozantia:fic quidem deus ratione fue 


infinitatis ⁊ immẽſitatie non poteſt col 
locari in aliquo loco. Infinitas enim et 
immenſitas funt id per quod deus com 
1 it 2 e ap eral 
¶ Unde paret manifeſte ꝙ ipſe eft ĩ om 
ni loco/z extra omnem Toe immenſi⸗ 
ne / t infinite ab omni quantitate et ſu⸗ 
erficie denudatus exiſtit. Et hoc pꝛo⸗ 
ant regule bᷣ.c. d. R. 


De deoper regulam mo 


Aalitatis diſcurſo. 
e Er regulam K. querit᷑ / quo 
modo deus eft/z quomodo 
agu: ¶ Ad pꝛimũ tic reſpõ 
Jadendum Fels hade th o 
dum eſſendi hoc qo eft per 
ä illum modum quem abet 
fue coeſſentiales ⁊ naturales ratiões:⁊ 
hoc figuratur in capitulo loci in quo q̃ri 
tur / vbi deus ſit / ⁊ quo deus pꝛoducit in 
ſuis coꝛrelatiuis:vt ſupꝛadictũ ẽ. (id= 
huc manifeſte apparet ſcienti hac artes 
q; deus hʒ modu in agẽdo in ſuis relati⸗ 
uis:ficut ſua bonitas que inqᷓ;tũ eſt ra⸗ 
tio bono ꝙ agat bonũ/⁊ magnitudo ꝙ 
agat maguũ / ⁊ eternitas /⁊ ratio cig fit 
eternarergo boitas eſt ratio bono ꝙ p= 
ducat boũ / magnũ ⁊ eternũ zc. Et hoc 
intrinſece /videlicet in ſuamet eſſentia⁊ 
natura fine aliquo accidente.q Amp” 
deus h3 moda extrinfece rone couerit 
nis fuarum dignitatum. Hã quãgo de? 
creauit mundũ / intellectus ipſiũs intel 


lectus ipſius intellexit eum:⁊ ſus volun 


tas voluit:⁊ fla poteſtas poſſificauit: et 
ſua bonitas illũ bonificauit. Nã bonum 
fuit creare mũdũ: ⁊ hoc fuit in inſtantĩ/ 
fine ſucceſſione ſuarũ rationũ. Kt hunc. 
eũdẽ modũ hʒ deus in faciendo imiracu⸗ 
la/z in iudicãdo /t parcendo /⁊ gratias 
dando /t huiuſmodi:quiavult obiectiue 
agere:⁊ fat ipſum agere:⁊ ſua poteſtas 
poſſificat illum:et ſua veritas facit illũ 
verum. Et ad tale agere fubiectum cau 


ſatum eft obediens . Ens enim finituz / 


enti infinito reſiſtere non poteſt. o 


De deo per regulam inſtru 
mentalitatis diſcurſo. 


A Ucritur / cum quo deus eſt eri= De deo p 
; ftens ⁊ agens * ET refpondeds. regula in⸗ 
: Jeſt ꝙ eft exiftés cũ fins coꝛrela ſtrumẽta⸗ 
A tiuſs coeſſentialibus rõmbus / litatis di⸗ 


fine quibus nõ pot eſſe hoc quod ẽ /neq; ſcurſo. 
eft ſummum ens / ſicut homo fine aĩa / ⁊ 


coꝛpoꝛe/⁊ capite. Qam ſi deus 1 5 tſum 

mus abſq; ſua benitate ia non habere 

natura cum qua eſſet diſparatus 3 ma⸗ 

licia:⁊ fic iam non effet ſummus : ſed po 

tus eſſet inſunus / quod eft impoſſibile. 

Lr fre unus abſq; immenſitate / 

13 no haberet ci qͥ diſtar̃et a quãtitate. 

Et fino eſſet eternꝰ nõ poſſet ſegregari 

a tꝑe . Et ſi nõ eſſet per ſe potens / iam 

non eſſet per ſe:⁊ ſic de alijs.Et gẽ ꝑer 

ſe:vt ſupꝛa pꝛobatur: ergo Pater d exi⸗ 

ſtens cũ ſuis coeffentiatibus ratiombus 

fine quibus no effet ſummus. 4[ . 1 

deus agit intrinſece cũ ſuis rationibus: br . 

5 apparet in ſuis coat deaseatad 12 fect n / 
am ſpeciẽ regule c. deſignatis. ¶ Atexũ 

gᷣgit ch pꝛedictis rationibus ⁊ relãiuis moray” 

excrinfece effectiue /nõ aũt naturaliter. 

924 ipſe inclinat fe moꝛaliter ad ſuum 

effectũ:ſicut iuſtꝰ ad iudicandũ co iuſti⸗ 

cia:⁊ logic? ad ſyllogiſmũ ch ratiõe:⁊hu 

iuſmodi.¶ Dixiinus de deo per regulã 

K. deducto:et per: es que diximꝰ de ipᷣo 

explicite / poteſt artiſta dicere de deo ꝑ 

pꝛincipia implicata reducta ad pꝛincĩ⸗ 

pia explicata: ſicut nos fetimus . ¶ De 

pꝛimo ſubiecto largo modo tractauiſiꝰ: 

quia ſua materia eft valde diffufa. De 

alijs autem ſubiectis no ita loquemux: 

quia eoꝛum materia no eſt tantum dif⸗ 


‘fafa. 95 quoniam noticia. poteft habe⸗ 
ri de ipſis fubiectis per hoc quod de pꝛi 


mo ſůbiecto dixunus: et hoc quidem 
ſignificatum eft in patria . Nam fanz. 
Cti in obiectando deùm / oĩa cognoſcunt. 


Mona pars 


De ſecundo fubiecto ſcili⸗ 
cet de angelo: ⁊ pꝛimo per prin 
cipia deducto. - 


Onitas angeli eſt ei ratio 
ꝙ agat bonũ / inqᷓ;tuʒ talis 
4| ratio elt magna / eſt ei xõvt 
agat magnũ bonũ.⁊ inq;tũ 
| Al ett urabilis/eft ei ratio vt 
a2 agat bond durabile a0 flee 
rũtamẽ nd dico ꝙ angelus ꝓducat Tine 
generet alia angela:q: fi ſic / iaʒ euacua 
fet fe ratione fue infinitatis / nouitatis / 
indiuiſibilitatis/quas h3 a logitudine 2 
latitudine . e Uud n 
lus b3 in ſe / eft bon ig 
4 . pꝛincipia naturalia. ¶ Adhuc 
angelꝰ cũ alio hʒ bona verba. S3 mir 
intellectus cur no habeant linguas an- 
geli / ⁊ oꝛgana ⁊ hmõi:quõ h̊ locutio pot 
eſſe. Quouſq; recoꝛdat᷑ ꝙ locutio eoꝛum 
nihil aliud eft q; bond inteiligere / ama⸗ 
re ⁊ recolere adinuicẽ:namper eoꝛũ bo⸗ 
nitatẽ totũ hoc eft bond. ¶ Magnitudo 
Angeli eft ratio ꝙ bonitas⁊ duratio ill 
int magne. vñ feqtur ꝙ bonitas iit ma⸗ 
gna per ſuos coꝛrelatiuos fine quibꝰ no 
effet nagna.€ Sed hic mirat intellect? 
quid bonificat ang u /poſtq; ipfe on 
pducit ſiue nd generat aliũ angelũ do⸗ 
nec recoꝛdat᷑ acti alioꝝ pꝛincipioꝛũ bo⸗ 
nificatoꝝ in ſuo ꝓpꝛio bonificabili:ſicut 
intellect? q ꝓpꝛio in ſuo ĩtelligibili alia 
pꝛincipia intelligibilia ſiue intellecta fa 
cit. ¶ Quxatio angeli eſt ratio qua ipſe 
durat: ⁊ etia Durant ſua pꝛincipia ⁊ actꝰ 
in inſtanti fine ſucceſſione n Ske 
ratur intellectus q̃ eſt cauſa fue ſũſten⸗ 
tationis cũ nõ recipiat nutrunẽtũ ab ex⸗ 
tra atq; augmentũ quouſq; recoꝛdatꝰeſt 
ungelicam naturã:que quidé nd eft cõ⸗ 
poſita ex contrariſs. Et ſi ſel qui eft eus 
coꝛ poꝛeum durat fine nutrimeto /⁊ mu 
tomagis angelus q eft ſpiritus a ſuperfi 
cie denudatus. cli eft ei 
ratio ꝙ poſſit exiſtere ⁊ ggere.¶ Sʒ mi 
ratur intellect? cuz ipſe no habeat orga 
na / que fint ſua inſtrumẽta agédi:z tunc 
tempoꝛis recoꝛdat᷑ coꝛrelatiuos ſue po⸗ 
teſtatis cum quibus agit / quaſi ꝑ moda 
inſtrumẽtoꝝ poſſificando. nam ſicut cali 
ditas que eft accidens eft inſtrumentuz 
ci quo ignis poteſt agere calefaciendo/ 
ſic ⁊ multopotius angelus per coꝛrelati 
uos fue poteſtatis poteſt exiſtere ⁊ age 
re. ipli cm coꝛrelatiui ſubſtantiales ſunt 
6. ¶ Et in iſto paſſu cognoſcit intellect? 


Pura 


Tot ſtar 


Q'puncipia conſubſtantialia angeloꝛuz 
funt eis quaſi per modũ inſtrumentoꝝ. 

Et in tito paſſu cognoiat intellectus q̃ 
eft rauo quare angel? eft in altioꝛi gras 


du q; entia inferioꝛa.¶ Intellec 8 
geli eſt et ratio qua ipſe intelligit ci furs * 
coꝛrelatiuis:uam cũ ſuo intellectiuo eſt “a 


intelligens / videlicet ett actiuũ intelligé 
do in ſuo intelligibili ĩ qus alia entia in⸗ 
telligit. Qu hoc facit: ignis 
nag qui no habet tam altam virtutẽ fiz 
cut alefecdt. a 95 N elemen 
ta calefacit. Aide a cipiratur in⸗ 
tellectus per qué modum intellect? an⸗ 
geli / cum non faciat ſpecies per ſenſum 
neg per imaginationem / quò unteiligit 
ipſas:¶ Sed recoꝛdatꝰ eft intellectum 
angelicũ/q e TE quell per modum inſtru⸗ 
meti ad intelligẽdũ:iʒ fit angelo conſub⸗ 
ſtantialis / ſicut ⁊ alia pꝛindipia ſunt ei 
conſubſtantialia / ſicut voluntas hois ad 
voléda:z multomagis/eo qꝛ nd pot vel⸗ 
le fine oꝛgano cozpozalt:angelus aũt qui 
altioꝛ creatura eſt q; homo /põt intelli⸗ a 
gere fine organo ei coniuncto.¶ Angel? volut 
yutifua voluntate tangs inftrumeto/q- 
his. vere nõ fit inftrumentd/yoluntas q 
dé naturalis ef angelo ad volenduz:vt 
cum ipſa voluntate agat diligihilitate 
ei fignatam per oꝛdinẽ ſupꝛemũ. ¶ Se 
inirat ned. que eft caufa quare vo 
luntasangelt poteſt diligere illa que nõ 
ſunt in ſenſumeq; in imaginatione:ſ re 
coꝛdatur ſuã ruditatẽ ⁊ groſſiciẽ qua ha 
bet: eo qꝛ ch ſenſu ⁊ unaginatioe eft con 
iuuctus:voluntas aũt angeli fic:z multo 
magis fepoteft habere ad obiectũ abſq; 
ſenſu ⁊ imaginatione / ſicut plãta ad ap 
petitũ fine ſenſn ⁊ imagmatione. ¶ An⸗ 
e ci qua naturaliter 
AGit in luis pꝛincipijs / inc tum ꝑ ipſam 
virtutez ſunt virtuola / ⁊ habent actꝰ vir 
tuoſos/t per bonitatem bonos / ⁊ ꝑ ma⸗ 
gnitudinem magnos 1c S5 miratue 
intellectus ꝑ quem moda alg acq- 
rit virtutes accidẽtales / vſq; quo recoi⸗ 
datur angelum habere virtuoſos habi⸗ 
tus / obiectando obiecta per virtuoſum 
intelligere ⁊ amare:⁊ ctia per iuſtum ⁊ 
pꝛudentem ⁊ charitatiuum agere ipſis 
adiuuantibus nos otra peccata:⁊ malog 
angelos/nobis denüciationes faciẽdo a 
ſupꝛemo pꝛincipio /⁊ noſtras oꝛationes 
ad ipſuʒ repoꝛtando /⁊ ꝓ nobis rogãdo. ‘ 
@ Angelus per fuam virtuteʒ eft verus vr vt 
intettigens/amans ⁊ recolens:ſicut hoz 

mo/z multomeluis qui p ſuàam animãm 

vere intelligit / diligit ⁊ fecolit:a per ſuã 
imoginationem perc imaginatur:⁊ per 


Glo 


_ 
W * 


ſuum ſenſumvere ſentit. ¶ In iſto patty 

miratur intellectus quare lusver 
intelligit hoĩem coloꝛatũ/iuſtum ⁊ iniu⸗ 
ſtum: cuz non habeat oculos:quouſq; re 
coꝛdat᷑ quẽdã. ruſticũ:ꝗui mir abat᷑ gre 
rex habeat diuitias ⁊ Honoꝛes / pots 
ipie rufticus pauper erat⁊ fine honoꝛe. 
In angelo ſua gloꝛia eft ei quaſi inſtru 
mentum cũ quo eft gloꝛioſus: ſed ſua vo 
lumtas eft ei quaſi inſtrumẽtũ cũ quo di 
ligit fe: ⁊ ſua bonitas cũ qua eft bonus. 
¢ d hic miratur intellects queren⸗ 
o qe ula quare angelus eft glo⸗ 
rioſus:poſtq; non habet delectationem 
per ſenſum ⁊ imaginationem / donec re⸗ 
cordatur hominem habentem maioꝛem 
delectationem / ⁊ gloꝛiam: obiectando 
ſuum obiectum / intelligendo/amãdo et 
recolendo/d obiectando: etiã inferioꝛa 
fentiendo ⁊ imaginando. ¶ In angelo 
ſua differentia coeſſentialis elFeiro q; 
ſit ex ace awl ee bh 
numero. ¶ Se mmirgtur intellect? que 
cauſa eft illius differetie:cum in angelo 
ſua pꝛincipiaà non differant per coloꝛes / 
ſapoꝛes⁊ figuras / ꝛguiuſmodi:donec re 
tus eft ꝙ ſonus nõ ẽ obiectũviſus / 


MOY nec color auditus. ¶ An angelo ſua con: 


coꝛdantia eft cã quaretua pꝛmcipĩa (q 
ſunt multa )conueniũt in vna ſubſtãtia 
bona per bonitaté:z magna per magni⸗ 
tudinem ⁊c. ¶ Sed mirat de hoc intelle 
ctus quouſq; rec elementatum in 
quo multa elements cõueniũt in vno cõ 
poſito / per ignem ignitum ⁊ calefactũ / 


per àerem aerificatũ ⁊ humefactũ /per 


terrificatum ⁊ deſiccatũ ¶ Angeſua nd 
eft ex contrarijs compoſitus:naʒ fic eft 
extra elementa per naturam: ſicut eft 
extra punctos / numeros / figuras /⁊ hu⸗ 
iuſmodi. ¶ Sed miratur intellectus cũ 
Angeli boni et malt non ſint ex contra: 
rijs compofiti:quid ergo eft cauſa qua⸗ 
re ipſi ſunt admuicem contraxij: denec 
recoꝛdatur ꝙ bonus ãgelus eft habitua 
tus de fine pꝛimo: angelus vero malus 
euacuatus èſt illo.Et in iſto paſſu cogno 
fett intellectus ꝙ illa contrarietas é val 
de admirabilis ĩ euo ſempiterno.¶ 

gelus per ſuum pꝛincipium eft efficitns 
effectiue:t ſua foꝛmaeſt, de ſuis tims cõ 
ſtituta:videlicet de ſuo effentialt Donifi 
catiuo / magnificatiuo ⁊c. Et ſua mate⸗ 
ria ẽ ↄſtituta de ſuo bõificabili/magnifi 
cabilt ⁊c.ſine qᷓ nõ eẽtireceptibilis Mu? fi⸗ 
nis naturalis: vt ſit hoc quod ẽ ſine alia 
eſſentia ſihi coniſjeta.Seęg ef ynus gli? 


aqua aqueificatũ ⁊ frigefactũ /⁊ p terra 


git m 


Ang 


De nouem ſubiectis. 


finis ſupꝛemus: videlicet deus benedi⸗ 
ctus in quo quieſcit intelligendo / aman 
do/recolendò ſuum intelligere /amare⁊ 
recolere / bonificando/magnificando ac. 
¶ Sed mixatur us per quẽ mo 
dum angelus habet naturain / cum ſua 
eſſentia non fit diuiſibilis / neq; altera⸗ 
bilis:ſed recoꝛdatur ſolem eſſe indiuiſi⸗ 
bilem ⁊ inalterabilem / eo quia a motu 
et a ſucceſſione eft remotus. ¶ Angelus 
eſt medium ſiue ſubiectum in quo ſuus 
finis inflait fuis pꝛiiicipijs ⁊ pꝛincipia 
refluunt fini quolibet pꝛincipio menſu⸗ 
rante ſeipſum cum alio tantum quantũ 
4 Alpe ex eis fit vna Seas cõ 
pleta. miratur intellectus cum 
angelus non Dabeatgstitatem cum lis 
ne / per quem modum habere pot men 

furationes acſi poſſet e compoſitus ex 
8 pꝛincipijs / donec recoꝛdatur 

titatem fpirituglem extra lineam et 

punctos ſubſtentatam in ſubiecto: ſine 

qua vnus angel? non poſſet habere ma 

ioꝛem eſſentiam ⁊ actum q; alius: negs 

etiã vnus angelus poſſet recipere a deo 
maioꝛem gloꝛiam q; alius. ¶ Finis au⸗ 
gelis conſiſtit duobus modis: yidelicet 

naturaliter⁊ ſuperuaturaliter.Nꝗturg 
lis eft ficut bonus magnus finis ⁊ᷓc.⁊ vi 

naturaliter habeat bonos ⁊ magnes 

act? 5 finis eſt ille qͥ 

eft ex parte iat obiecti fupzenn/qd ſum⸗ 
me eft intelligibile / amabile et honoꝛa⸗ 
bile. Et quia deus per angelum intelli⸗ 
Situr/amatur et recolttur:non auté per 


angelum bonus ⁊ magnus fit ⁊c.ſuni in 


elfentig. angels intellecius/et volunta9/ 
et memoꝛis. in altioꝛi fine / os 10a alia, 
principia. Wie Kn ne eren 
iſta msioꝛitate et minozitate exiſtenti⸗ 
dus in eo: cũ in ſua eſſentia omnia ſua 
pꝛincipia ſint equalia: doncc recoꝛda⸗ 
tur illud quod dictum eft de ſuo obie⸗ 
cto ſuperius. neee elk nee 
angelusquoiad ſuãm̃ ſpeciẽm̃ ẽſt matoz 
& maioꝛitas hois quo ad (ug ſpeciẽ. Et 
ideo ſicut adamas attrahit ferrum per 
ſpeciem: ſic angelus per maioꝛitatem 
fue ſpeciei / habet ſcientiam de infe = 
rioꝛibus abſq; oꝛgano: et etiam poter 


hoc eſſe poteſt: donec recoꝛdaturq; ile 
modus el ei difficilis adi co noſcendd 
non autem angelo ad agendum:angea 
lus names matozem maloꝛitateʒ babes 

uo ad ſuam ſpeciem / q; homo quo ad 


— 


us. Sy agelo eft equaligaa intellect? 
nile 


Jodi u 
. τj 


rm 


ſtatem in ipſis ſine oꝛgano. ee miz 
ratur intellectus per ga dum f 


fo. li. 


„ 


e 


tum J 


1 


\M mentary 


Aq deol 


un 


Nona pars 


memoꝛie ⁊ voluntatis:vt ipſe equaliter 
poſſit obiectare deũ / intelligendo sama 
do ⁊ recolendo Ratio Dut eft: qꝛ deus 
equaliter eft intelligibilis / amabilis et 
recolibilis:⁊ hoc quidem bond eft ⁊ ma 
gnum ⁊c. als ſuũ oppoſitũ effet magna 
malum poteſtatis / eternitatis ⁊c. quod 


eft impoſſibile. ¶ Sed miratur intelle⸗ 
ctus /d eft cã quare rationes angeloꝛum 

non ſunt equales in agendo intellectui 

voluntati z memoꝛie:ſed recoꝛdatus eft 

. ſolutionem huius queſtiõis ſuper ius fa 
noi cte. ¶ In angelo eſt minoꝛitas innata / 
eo qꝛ creatus/finitus ⁊ ñᷣouus eft. Par 

deus creauit ipſum ex nihilo:quod non 

eft aliud. t de illa minoꝛitate angelus 

malus eſt habituatus ad agendum pec 
catum / inclinando fe libere ad agenduʒ 

peccata. ¶ Sed miratur intellect? que 

eft cauſa / quãre inclinat ſe ad peccãdũ / 

seule recoꝛdatur ꝙ angelus malus 

c volẽdo inclinat fe ad peccatum :ficut 

angel? bonus ad virtutẽ / diligẽdo illas. 


De angelo per regulã b. de 
ducto. 


Fer regulz b.queritur / vtrũ 
Wer e N feigen fiue angelt inte 
Sab Wd et videtur per ipfam regu 
Ddeducto. am b ep ſic: vt patet ĩ mi⸗ 


; Axtione pꝛincipioꝛũ. Sed in 
Feber Jntendimus hoc explicare et 
. Tinixtionem pꝛinecipioꝛum / 
iſto modo reſumendo aliqua que dicta 


ſunt in capitulo bonitatis. ¶ In pꝛinci⸗ 
70 857 i Al fg hal hk 5 in Na 
lecunqe partis pꝛincipalis diſtin⸗ 
ctionis / q bonitas per fe eft rau bono 

ꝙ agat bonum fiue pꝛoducat:⁊ quia eft 
magna per magnitudinem:eft ratio du 
plicata bono ꝙ producat magnuz bona: 

Z hoc ſcit dining ſapiẽtia que bõa ⁊ ma 
Sua eſt. Et qꝛ diuina voluntas equipa⸗ 
ratur divine bonitati:et ſa pientia ĩ ina 
gnitudine vult ꝙ ſint angeli:⁊ il vult /er 
3i go ſunt angeli. ¶ Dicitux in capitulo fa 
pientie / capitulo pzeallegato/ ꝙ boitas 
per ſapientiam eft ſcibilis 2e. K ideo di 
una bonitas eft ſcibilis:⁊ ſicut eft ſcibi 
lis / ⁊ eft amabilis / eſt ſcibilis /⁊ amabi⸗ 
lis cũmagnitudine fue ſcibilitat /⁊ama 
bilitatis: ergo eft ſcibilisꝛ⁊ amabilis fu? 
Actus:⁊ per cõſequẽs ſuus effectus:quia 
amabile eſt. Ergo Angelus qui eft maz 
gnus effectus / magis bonus / magnus / 
qui eſſe poſſit in creatura:⁊ fino elt ef: 
fectus diuine bonitatis / eſt ſcibilis⁊ ma 


2 


ioꝛi magnitudine poſſibilitatis ſcilicet i 
potentia. Et diuina voluntas non vult 
veniat in aerum: quod eft impoſſibi⸗ 
e / et contra amabilitatem effectus diui 
ne bonitatis.¶ Micitur in capitulovolũ 
9 dicto/q; bonitas pervolũ 
tatem cit amabilis zc. Si angelus eſt / 
totum vniuerſum eft per fẽctum: z quia 
in vniuerſo nos habemus coꝛpus inani⸗ 
matum non coniunctum / ſicut lapis: et 
habemus coꝛpus animatum coniunctũ / 
ficut planta / leo / homo ⁊c.Et ideo debe⸗ 
mus habere ſpiritum non cõñiunctum 
qui eft ſuperioꝛ / et magis ſimilis deo: ⁊ 
hoc {cit diuina ſapientia. Et ft fpiritum 
non coniunctum non habemus: ſcilicet 
angelum diuina voluntas bl ipm 
eſſe:eo quis non vult ipſum eſſe⁊ cõtra⸗ 
dicit magne actioni diuine bonitatis in 
hocquod eft ſuperius: ⁊ non in hoc qð 
eft inferius:quod eft impoſſibile: ⁊ con= 
tra diuine fapientie ſcibilitatem: ergo 
pꝛobatum eft per ſcauſas ſuperioꝛes ꝙ 
angeli ſunt. ¶ Pꝛobauimus angelos e€ 
per tres ratiões Tupzadictas’ f 
tamus pꝛolixitateʒ / ſufficiat quod dictũ 
eſt. ¶ Et in iſto 8 oſtẽſuʒ eq mixtio 
pꝛincipioꝛum eft materia / ⁊ ſubiectum 
in quo artiſta poteſt multa ad placitum 
inuenire ⁊ ad pꝛopoſitum applicare. 


* 


Deangelo per regulam c. 
deducto. e 


Fer pꝛimam ſpecieʒ regule e. DE 
aqueritur “quid eſt angelus? oils c. 


£t reſpondendũ eſt per iſtã 
pꝛimam ſpecieʒ / ꝙ angelus 


bet angelus in fe ſibi coeſſentiale ⁊ na⸗ 
turale? Et reſpondendum eſt ꝙ habet 
ſuas partes tnnatas ex quibus eft con⸗ 
ſtitutus:ſicut ſunt ſua innata bonitas ⁊ 
magnitudo ac. excepta contrarietate 
que non eſt ſibi qualitas innata:⁊ quia 
habet ſuam bonitatem innatam cum 
natura bonificantis / bonificabilis z bo 
nificare: et ſic de magnitudine et alijs / 
babet ſuas innatas actiones et pat = 

tones: et cum ſuis accidentibus agit 
intus et extra / et in ſuis paſſionibus 
innatis recipit intra quod venit ab ex⸗ 
tra:ſicut cũ ſua intelligibilitate recipit 


cto, 


A * 


tiam ſpeciem querit᷑ / quid eſt a 
gli gt reſpondendum eſt ꝙ eſt agens 
⁊ patiens:agens ficut in infertoꝛibus in 
uibus agit intelligendo z diligẽdo zc, 
Et ſua poteſtas perficit hoc qd ſua volũ 
tas vult:et hoc qd ſuus intellectus intel 
ligit:⁊ de ſua memoꝛia recolit. Et hoc ft 
ne ſucceſſione⁊ fantaſmate:adiunãte ta 
men diuina bonitate / magnitudine ⁊c. 
Et per prefentiam dei recipiédo ab i 
infiuétias cauſarũ pati¢do: a iſta paſſio 
eft ſibi ſalus z n ma 
lignus recipit ab extra paſſiões: quado 
non poteſt peccata impetrare.Et hab 
paſſiões:qꝛ deus abeſt ei per gratiam:2 
euacuatus eft a ſuo fine. ¶ Per quartaʒ 
ſpecieʒ queritux / quid h3 ange 8 
t reſpondendũ ẽ ꝙ habet in inferioꝛi⸗ 
bus poteſtãtẽ:eo qt agit fine tactu / fine 
viſu / auditu ⁊ imagiatiõe:⁊ its ꝑoteſta 
té hʒ per pᷣſentiã dei fic in qua eft: ſicut 
aa coniuncta que hʒ poteſtaiẽ in poten 
tijs inferioꝛibus / ed quia ci ipſis coniũ 
cta eft. Nabet adie Agelos bonos glo 
riam in deo malus Angelus peng :fed 
hoc effet longum enumerare. 


4 Oeangelo per d. deducto. 
e ange 
ꝑd.de⸗ 


Er pꝛimã ſpeciẽ regule d. 
queritur / de que angelus 
eſt? Et reſpondendũ ẽ ꝙ ẽ 
de. feipfo:qz no eft deriua⸗ 
tus de Sliquo alio. 
hu us eſt / vt ſua inata bo 
nitas / magnitudo ⁊c.ſint ei pꝛĩcipia in⸗ 
nata pꝛimitiua/⁊ diffimilia/z ĩcoꝛrupti⸗ 


bilia:vt ſua effentia poſſit eſſe perma- 


nens incoꝛruptibilis: tamen dicimus ꝙ 
9 deo eſt creatus. ¶ Per ſecundã fpecie 
gre quo eft angẽſũs: Et fẽſpõdẽ⸗ 

um eft ꝙ eft de ſuis pꝛincipijs innatis: 
ficut de ſua vera bõitate / magnitudine 
2c. ⁊ quia quodlibet ineſt ei tripliciter: 
ficut bonitas per bonificatum / bonifica⸗ 
Hilez bonificare:et magnitudo per ma⸗ 
gnificatum / magnificabile ⁊ magnifica 
re ⁊c. Ft 2 ita pꝛincipia differunt 
effentialiter:angelus eft compoſitus de 
ſua bonitate / magnitudine ⁊c. Et de om 
nibus ſuis tiuis eſt in ipſo cõſtitutavna 
foꝛma in communi cum qua eft actiuus 
et de omnibus ſuis bilibus:videlicet bo 
nificabili ⁊ magnificabili ac. eſt cenſtitu 
ta vna materia cũ qua paſſiuus eſt:⁊ de 
omnibus ſuis.ſ.bonificare / magnificãre 
ac.eft conſtitutus vnus actus in cõmu⸗ 
ni cum quo cauſat actus extrinſecos:yt 


De nouem ſubiectis. 
7 abe intelligivilitates peregrinae dee 


fo dv. 
de omnib® ſupꝛadietis trib? ſit ſua ſub⸗ 
ſtãtia compoſita / ⁊vnita /⁊ ſubſtantiali⸗ 
ter ab oi materia coꝛꝑali diſꝑata.¶ Rex 1 
tertiam ſpeciem ene cut 
eſt? Et eft reſpondendum  eftivet cum 
benedictione /⁊ gloꝛia /⁊ gloꝛificatione: 
fed angelus malus eft dei cum contra⸗ 
dictione/pena ⁊ doloꝛe. 
De angelo per regulaʒ e.de 
ducto. quan 
Ex pꝛimã 1 regule e. De unge⸗ 
q̃rtur/qrẽ elk angeſus: Et lop regu⸗ 
reſpondendũ e ꝙ eft ex ſuis lam e. do⸗ 
; ponent e ducto. 
tutus: vt ſupꝛa ſdiximꝰ in fe 
cunda ſpecie regule d.quonid ſuũ pꝛim⸗ for n 
cipium cuʒ alio cõponitur / opoꝛtet dart 
ens in coi de neceffitate compoſitũ. Sis. 
cut dicitur ꝙ iuncta anima cũ coꝛpoĩẽ/ 
ſequitur homo de neceſſitate. Et poſita 
elementatiua ci vegetatiua / ſẽq̃uit cle 
mentum vegetatiuum de neceſſitate. final 
¶ Per ſecundaʒ ſpecieʒ queritur / qua⸗ 
re eſt Aſigelus: t reſpondendum è re⸗ 
ſpectu finis ꝙ angelus eft: vt deum in⸗ 
telligat / diligat /⁊ recolat/z ei honoꝛeʒ 
faciat / ⁊ impleat vniuerſum:quia fino 
effet angelus in parte / eſſet vacuuʒ vni⸗ 
uerſum:vt ſuperius pꝛobatum eſt. 
De ãgelo ꝑ regulã f. deducto. 
jun. 


Er regulam f. queritur. An- me ange: 
MC ig Sent altar eft? Reſpon⸗ jo ie 
Paty Jdendum eft ꝙ eft tantus ;: gulã f. de⸗ 
tum eſſe ẽ fue eſſentie: quod àucto. 
Jeſſe habet quantitatem con- ( vvv¥hn 
habet quantitates diſcretas:eo quia ex 

eber pꝛincipijs eft compofitus:et @ 


tinuam inq; tum eft vna ſubſtantia. Et 


piſorin 
a e ne 70 at 5 — 
a ſpecie regule q. vbi queritur / de 
angelus etal per ele; g. queritur/⸗ ＋ 
qualis eft angelus? 


N eft duobus modis / qualis vi . 
licet per qualitates innatas et pꝛo⸗ Ir 


2149. £ ualitates appropziataa A 1 
= fibi natutales Coca aut pꝛo⸗ * 
ale fuam naturalem̃ ⁊ fubTrantigles 


onitatem/magnitudinem Zc. ex quibꝰ 
eft conftitutus Et vocamus appꝛopꝛia 
tas ſuam bonitatem̃ acquitita3 /magne 
tudinem / iuſticiam ⁊c.Et in angelo ma 
lo vocamꝰ appꝛopꝛigtas qualitates ma 


liciam ſuam / inuidqiã⁊c. ¶ Pe. regulã 2. 


of 


c dk 


te vbj 


. qu n 


Kom i 


Mona pars. 


querit᷑ / de tempoꝛe Angeli. Et. dicimus 
ꝙ angel? eft in tẽpoꝛe: eo qꝛ eft incept? 
in tẽpoꝛe fine quo inceptus non fuiſſet. 

us eſt:qꝛ hoc qð eſt ⁊ nõ erat 
fine e non poteſt eſſe. Eſt adbuc an 
gelus in tẽpoꝛe q;tũ ad ſuã cotrarieta- 
te: hoc é fine ſucceſſiõe ⁊ fine motu:ſʒ qn 
git extra /agit devno nunc in alio:ſicut 
quãdo agit in die do minico hoc qd age⸗ 
bat in die ſabbati. Et eſt in ug tempo⸗ 
re qñ eſt rome de diezet eff in alio tẽpo⸗ 
re qñ eſt de nocte pariſius. 2 
qn recedit a roma /⁊ eft pariſtus/ fu? re 
ceſſus non eit cũ motu / nec cũ ſucceſſide. 
Quoniã ſicut nõ indiget oculis ad vidẽ 
dum coloꝛem:ſic non indiget motu:neq; 
fucceffione in receſſu: fed vult ⁊ eſt vbi 
vult. ¶ Per i. queritur de loco 
angeli: Refpondendum eft ꝙ augelus ẽ 
in loco / eo quia in loco creatus eft: in 


quendo 


eft in loco occupans locũ:quia locus nd 


poteſt eſſe occupatus fine ſinea / angulo 
⁊ figura a quibus eſt omnis angelus ſe 
8 Et eſt in loco /o quia in vno 
loco eſt / ⁊ non In alto in quo non ẽ: et eft 
in illo in quo agit / in quo loco agere nõ 
poteſt fine pꝛeſentia ſua. Ratio gui eſt / 
eo quia cum ſua eſſentia agũ ⁊ non cus 
organo, ¶ uma ſꝑeciem regule 
R. queritur/qͥ angel? eft z quo⸗ 
modo agit?Et refpondendam eft ꝙ an- 
gelus habet dd eſſendi per compo 
. fitionem ſuoꝛum pꝛincipioꝛum:vt figu⸗ 
Matrri ratum eft in ſecunda ſpecie regule d. ſu 
pꝛadicta. Et habet modum agendi cum 
fis pꝛincipijs cum quibus cauſat act? 
exterioꝛes:ſitut cum ſua bonitate bonifi 
catum /⁊ cuz ſua poteſtate poſſificatuʒ / 
⁊ ſic de alijd. ¶ Per ſecundam fpeciem 
regule R. queritur/angelus cum quo ẽ 
⁊ cum quo agit? Et reipondendus eft q 
eft cum ſuis pꝛincipis im̃atis⁊ natura 
libus aggregatis vt in ſecũda ſpecie re 
Sule d-lisaificatum eſt. Et agit cũ ipfis 
videlicet cum intellectu intelligit/cu d 
luntate diligit/ cum memoꝛia recolit: et 
fi bonus eſt / cuz ſua bonitate bonificat/ 
⁊ cum ſua poteſtate poteſt⁊c. Et fi mal? 
eſt / malificat ſunm intelligere/fecolerè 
⁊ amare-et fic de alijs:⁊ hoc intrinſece ⁊ 
extrinſe: agit cum ſuis pꝛincipijs /i cau 
fando extra cum actu qui eft intra. Si⸗ 
cut homo qui cauſat mente verba que 
pꝛofert oꝛe. 


— 


1 f 
De celo per principia der 
Ted per pꝛincipia 


A capitulo iſto tractabimꝰ 


tis ex quibus eft / cum qui⸗ 
bus ſe habet ad pꝛincipia 
8 inferioꝛã effectiue / ſicut effi 
ciens ad ſuum effectum. ¶ Celuip é bo= 
num per ſuam bonitatem innãtaʒ:⁊ c 

magnum per ſuam magnitudinem na⸗ 
turalem:⁊ ideo ſua bonitasz ſua magni 
tudo ſunt ei rationes vt bene agat ma⸗ 
gne ⁊ naturaliter in iſtis inferioꝛibꝰ mo 
uendo fe 7 alia. Er l hicatur ꝙ quadeg 
agit male /yt Saturnus qui eft malus? 
Reſpondeo ꝙ hoc eft per accidẽs: qꝛ in⸗ 
ferioꝛa non recipiunt dene pꝛopter con 
trarietates elementoꝛum ratione qua⸗ 
rum Saturnus cauſat quandoq; mon⸗ 
ſtruoſitates i inferioꝛibus per nimiam 


* 
frigiditatem ⁊ ſiccitatem. ¶ Cælum et 


magnum ⁊ durabile. magnum quo 2 

effentiam ⁊ agentiam: et eft dur̃abile / 
eo quia eft r ⁊ immateria⸗ 
le: et no eft aliquod ens excepto deo qd 
poſſit illud cogere/neq; ſuum moti um⸗ 
pedire.¶ 


lum eft per fe potens / eo quia ſua 
ſtas eft qualitas ſibi innata /⁊ ficut tug 


duratio eft magna ⁊ bona:ſic ſua pote? 


ſtas eft bona⁊ magna. Et ĩ iſto paiſu ap 
paret ꝙ celum poteſt ſeipſum mouere/ 
vt ſua bonitas magmitudo ⁊ duratio nõ 
defſiciant poteſtati /neqʒ poteſtas eis. 
Lien bee voluntatem natu⸗ 
ralem̃ ſibi coeſſentialeʒ / ſic habet inſtin 
ctum naturalem ſibi coeſſentialem cum 
quo gubernat ſuum oꝛdinem /⁊ ſuũ mo 
tum / et actus ſuoꝛum pꝛincipioꝛum /ſi⸗ 
ne quo inſtinctu hoc non poſſet facere. 
Slcut leo qui cum Saturno habet vnũ 
in calidum ⁊ ſiccum ⁊ frigt 
dum: ⁊ per necturnitatem/t maſculini 
tatem /⁊ diuturnitatem / maliciam / plũ 
bitatem/⁊ dyaſobꝛijtatem. 0 
cum Joue per bonitateʒ /⁊ ſtagneitatẽ / 
⁊ dyaioueitatem /⁊ fic de alijs. ¶ Celu 

habet inſtinctum vt ſupꝛadictum t ẽt 
habet appetitum ꝙ cain appetiu ſuo 
mouet fe z inferioꝛã vt habet appeti⸗ 
tum ad ipſum.Et habet vnum appeti⸗ 
tum cunivno planeta/z alium cuz alio / 
ficut;fupza per uiſtinctum exemplifica⸗ 
tum eft . celui babet appetitum:et 
habet virtuteſi. Et᷑ fictit fuus appetit 
eft ſibi naturalis ⁊ coeſſentialis:ſic ſua 
virtus: et ſicut eft bonus ſuus appetit 
per fuam bomitatem /magnus per ſuaʒ 
—— ine fic ſua virtus. Et fiz 
cut t ynum appetitum cus leone / 


de celo cum pꝛincipijs iuna ete 
deducto. 


— — Eee UTA 
io eft ei qlitas innata. C Ce: (pi 
br ice 


X 


* 


- 


Dee nouem fubiectis. 


alium cum virgine / aliuz cuz Saturno / 
Altum cum Joue:ſie de virtute. ¶ Celi 
eft virtuolum: vt dictum eſt:et eft 
per ſe:quoniam ſicut eft viriuoſum per 
virtutem innatam / ſic eſt verum per ve 
ritatem innatam:per quã veritateʒ po⸗ 
nit in vero appeiibiliq: et ad hoc concur 
runt inſtinctus / poteſtas ⁊c. ¶ Celũ eft 
verum: vt dicium eſt:⁊ habet delet 
nem innatam:non dico degetatiuã/ſen⸗ 
ſitiuam /imaginatius /⁊ etiaʒ ratiociua 
tiuam / ſed motiuam:quoniam ſicut plã 
1a in S aliquam delecta 
tionem naturalem:ſic celum mouendo 
feip:um ⁊ inter ioꝛa. Et ſicut delecistio 
vegetatiue non attingitur per ſenſum: 
nec per imaginationeʒ:ſic de delectatio 
ne eius: ſed iolum intellectus hoc attin⸗ 
git. Celum habet delectacione3: vt di 
ctum eft: ⁊ ſua delectatio eft inconfuſa 
per differenuam que eſt ſibi pꝛincipiuʒ 
innatũ in quo agit ⁊ cauſat multas dif⸗ 
ferentias delectar do. Ipſa vero differẽ 
tia eft inſenſibilis / eo quia eft pꝛincipiũ 
generale. ¶ Celum ett ex pluribus diffe 
rentijs / ficuttotum ex pluribus parti: 
bus ſuis.Et concoꝛdantia eſtvnum pꝛin 
cipium ſibi coeſſentiale cum quo caufat 
multas concoꝛdias:⁊ ſic eſt vna ſubſtan 
tia habens in ſe plura per differentiam 
2 concoꝛdiam. ¶ Celum habet concoꝛdã 
tiaʒ: vt dictũ eſt:et H contrãrietatẽ ꝑe⸗ 
grinam non ſibi coeſſentialem:vt no fit 
coꝛruptibile. Sed eſt inſtrumentũ quo 
contradict inferiozbus:ficut'per calidad 
et frigidum /ſiccum ⁊ humidum/per diu 
turnitatem ⁊ nocturnitatem/⁊huiuſmo 
ducum quibus caufat menſtruoſitates / 
6 
nis huiuſmodi.Contraxietas non ẽ pꝛĩ 
cipium celi ſibi cocflentialested 2 — 
dantia eft ſuum pꝛincipium vt dictum 
eſt. Et fic celum magis agit in inferioꝛi 
bus concoꝛdando q; contrariãdo /ratio 
ne cuius ſunt plures ſanitates q; infir⸗ 
mitates:plura foꝛtunia q; intoꝛtunia:⁊ 
frequentius oꝛitur homo cuʒ duobꝰ ocu 
lis @ cum vnoꝛet ſic de alijs.¶ Celũ ha 
bet iua pz ncipia innata: vt dictum̃ ele 
cum quibus pꝛincipiat inferioza effecti 
ue / mediantibus entibus naturalibus 
inferioꝛibus: ſieut ſunt celi qualitates 
et pꝛopꝛietates coꝛum , Et ſicut de ele⸗ 
mentis:ſicut de metallis /⁊ vegetatis/⁊ 
ſenſuatis. Et ad hoc concurrit magnitu 
do celi que magmficat poteſtatem celi ⁊ 
tuum inſtinctum/appetitum / virtuteʒ / 
2 huiuſmodi: vnde ſequitur inſiuentia a 
ſuperioʒibus ad inferioꝛa:et refluentia 


Fo. lvj. 


de inferioꝛibus vſq; ad lunami⁊ hee con 

tinue:et ratio hunis eſt:quia cela ſemꝑ a 
eft in continuo motu. @ In celo eft me= ) vehi 
dium ſibi coeſſentiale ci q at me 
dia ii ferioꝛa:ſicut bonificare celeſte cau 
ſat bonificare eternum:et mouere cele⸗ 
ſte cauſat mouere terrenũ:⁊ fic de alijs. 
¶ Celum habet medium: yt ſupꝛa dictũ 
eft c 0 pees trãſeũt 
ad fineʒ:vt in ipſo quiefcant:que quies 
eft mouere ſeipᷣſuʒ ⁊ inferioꝛa. Ratio hu 
ius eſt:quia ad hoc creatum eſt is 
celi eft cum maioꝛitate:vt ſeruiat 

ni /⁊ homo deo:quoniam ſuus finis nen 
poteſt eſſe in altioꝛi gradu: ſcilicet ſub 
iſtomaioꝛi fine eft ſuus finis maioꝛ:ſcili 
cet mouere ⁊c. Sicut maioꝛ finisvegeta 
tiue /vegetare:amaioꝛ finis ſenſitiue eſt 


Fine. 


fentire. ¶ Dictum eft de maioꝛitate ce⸗ M norviar 


li:z {ua maiot᷑ equalitas cf eqlitas fuos 


rit anime:quta nõ habet in 
tellectum / memoꝛiam / et voluntatem / 
neq; meritum accipere poteſt. 


De celo per regulas de⸗ 


ducto. .= 


GS Ueritur/vtram cela ſit ab 


eterno? Et reſpondendum 
eft ꝙ non: vt fignatum eft 
per regulam b. Sed ad 
maioꝛem eudentiam buy 
= ſcientie / ſiue artis ⁊ doctri 
ne / in ito capitulo intendimus explica⸗ 
re illud quod eft quantum ad celum: et 
per hoc quod dicemus de celo/dabimus 
doctrinam artiſte per quaʒ ſciet agere. 
et quia pꝛolixitatem volumus euitare / 
applicabimus tantũmodo b. ad alias 
litteras poſitas in alphabeto huius ar 
tis vſq; ad R. ⁊ ſicut applicabimus b. 
ad alias litteras / ita poſſunt alie littere 8 
alijs ad inuicem applicari. @ Si celum 
eft ab eterno / non eft creatum de hihiz 
loꝛeo quia ſemper fuit / neq; eft factum 
de aliquo: eo quia vltra celum non eſt 
dare materiam de qua poſſit fieri/neq; 
infra:co quia ſua magnitude omnia co 
— 7 — Ex fic diuina bonitas nen eft raz 
tio deo quod ag3t Bonum celuin segs 7, rie 
bonitaté celi:eo quia eft eterna. Ei fice Jv lag 

magnitudine dei que non cauiai magua 
tudine celi. An ſequit᷑ ꝙ mud? nõ eſt et 
fect? Gad ſuã bonitatẽè ⁊ magnuiugineʒ 


rum pꝛincipioꝛum ſibi coeſſentialium. i 
ne celt participant cum mino Arqualias 


= 


(Prag 


Mona pars. 


Et ideo eft differentia inter bonitatem 
dei / a bonitatem celi / ſiue concoꝛdantiã: 
⁊ ſic de magnitudine que concoꝛdantiaʒ 
requirit ſecundum iuſticiam inter cau⸗ 
ſam ⁊ effectum. £tideo puuata concor: 
dantia / oꝛitur contfarietas ⁊ inturia/et 
cauſatur auaricia: et bonitas dei non eft 
magis ratio ei ꝙ agat bonum magnuʒ 
effectum / poſtq; deus non conſentit ra⸗ 
tioni ſue bonitatis:et qꝛ omnia iſta ſunt 
impoſſibilia / ſequitur ꝙ celum creatum 
eft 2 nouum. ¶ B. d. Si celũ eft eterna; 
plures eternitates funt:yidelicet eterni 
tas dei ⁊ eternitas celi:et cum eternita 
celi implicantur infinite eternitates:ſi⸗ 
cut innata bonitas / duratio ⁊c.⁊ fic de 
ſuis ſtellis ⁊ reuolutionibus.Et ita cito 
fuit iniuria ⁊ gula:ſicut iuſticia ⁊ mali⸗ 
cia:⁊ contrarietas / ſicut bonitas Zj cõcoꝛ 
dantia in hominibꝰ:quia nung fuit pr 
mus homo / neq; ſecundus / nec eritvlti⸗ 
mus. Et ſic deficit diuina bonitas:⁊ non 
eft ratio des q; diuina bonitas pꝛecedat 
2 et eternitas dei 5 
celi.Et fequitur etiam ꝙ non fit alia vi 
ta: quoniam tota materia contenta pce 
tum / non ſufficeret ad refurrectionem 
hominum moꝛtuoꝛum / quod intendimꝰ 
probare:et fic iuſticia dei effet defectiua 
⁊ impedita ad remunerandum iuſtos / 
⁊ puniendum iniuſtos in eternum:⁊ in⸗ 
iuria ⁊ malicia eſſent cauſe huiuſmodi. 
Et foꝛtitudo dei effet debilitãta /⁊ luxu⸗ 
ria eſſet eterna:⁊ quia omnia iſta eſſent 
impoſſibilia / ſequitur ꝙ celum fit nouũ 
2 inceptum <7 €.<5i celum eft eterno 
per fe/poteft eſſe eternum:quonia en 
eternum̃ nung fuit in potẽtia ad eſſen⸗ 
dum: neq; eſt in potentia ad non eſſen⸗ 
dumꝛet {ic poteſtas dei non effet cã po⸗ 
teſtatis celi / honitas dei bonita:is celi. 
Etiam poteſtas dei non poſſet pꝛiuare 
teſtatem celi / eo quia celuʒ per fe gu 
ernat ſe:et ſic ſuperbia eſt eterna:et ꝑ 
confequens peccatum. ¶ Unde fequitur 
x celum habet in fe ſuum̃ finem: et de? 
n eft ſuus finis. Quoniaʒ pꝛiuata cã / 
pꝛiuãtur effectus.Et qꝛ omnia ſunt ma 
la / iuiurioſa / et plena ſuperbia:et cõtra 
8 b. oſtenſum eſt ꝙ ſunt impoſſi⸗ 
bilia:ergode queſtione negatiua eſt te⸗ 
nenda.¶ B. f. Si celumeſt eternum: tẽ⸗ 
pus eſt eternũm̃. Et fic eternitas dei no 
precedit tempus / quod eft contra iuſti⸗ 
ciam / fidemiet acidia eft eternà:⁊ ſeqͥ⸗ 
tur iniuria eterna:⁊ Adi⸗ 
uina ſapientia:⁊ diuina bonitas eft ra⸗ 
tio deo ꝙ agat bonuʒ / mala pꝛedicta de 
ſtruendo:⁊ deus ad oc non eonſentit:et 


fic ſua ſapientia ſcit ipſum iniurioſum 
⁊ pigrum a malum: et quoniam omnia 
impoſſibilia /ideo ⁊c. ¶ B. g. Si celũ eft 
eternum:aut eftynayoluntas eterna ge 
neralis ommbus voluntatibꝰ homing / 
ex qua omnes alie particulares mate⸗ 
rialiter generantur:aut deus creatvolũ 
tates particulares hominum ⁊ ſicut eft 
vna generalis / ipſa voluntas generalis 
eſt diuiſibilis:et voluntates particula⸗ 
res ſunt coꝛruptibiles generales eter⸗ 
naliter.Et fic inturia eft facta iſtis volũ 
tatibus Sarticulario” que diligũt deũ. 
Et iuſticia dei non habet indiciuʒ eter⸗ 
num in ip ſis:neq; in voluntatibus que 
odiunt deum ⁊ ſpem:⁊ diiigunt inuiqis. 
Et iſta ſunt impoſſibilia / ⁊ contra iuſti⸗ 
iam dei /t bonitatem / ſuppoſito ꝙ vo⸗ 
luntates particulares non coꝛrumpen⸗ 
tur: quouiam generalis voluntas ad 5 
non ee fufficere tangs materia: ers 
go eſt impoſſibile eſſe generalem volũ⸗ 
tatem eternam. Et ntates a deo 
ſunt create / et celum eft eternum / cres⸗ 
tio non habet finẽ in quo quieſcat:quo⸗ 
niam nund fuit pꝛima voluntas /neq; 
ſecunda /neq; vltima erit:t tale incõue⸗ 
niens⁊ quale poſuimus in paragrapho 
b. d. ergo ⁊ c. ¶ B.. Si celuʒ eft eternũ / 
ab eterno fuerunt virtutes ; 
quantitate vitia ſunt maioꝛa q; virtu⸗ 
tes:et diuina bonitas et charitas ſunt 
ratio deo ꝙ virtutes ſint maioꝛes ꝙ vis 
tia:et deus ad hoc non conſentit:aſic eft 
iniurioſus:et contra ſuam cgaritatem ⁊ 
iuſticiam / quod eft impoſſibile:⁊ ſuũ = 
poſitum eft neceſſarium. ¶ B.. Si cel 
eſt eternum / ſua eternitas elf equalis 
duratione eternitati dei:et veritas ẽ mẽ 
dacium:⁊ patientia in patientia ſunt eq 
liter eterne: et quia omnia ſunt contra 
bonitatem diuinam / iuſticiam ⁊ verita⸗ 
tem / ſequitur ꝙ celui eſt nouum:et ꝙ 
tuftum eft ꝙ diuina bonitas ⁊ veritas 
fic pꝛecedant durationeʒ celi per eterni 
tatem earum:ſicut pꝛecedunt bonitateʒ 
⁊ veritatem celi / que terminate ſunt et 
finite / eum immenſitate et infinitate es 
rum. ¶ B. R. Si celum eft eternum / ab 
eterno fuerit artes liberates x im 
nice:et fic non fuit quies in hac vita: et 
pietas z inconſtantia non ſunt eterne:⁊ 
per conſequens martellus et foꝛpices:⁊ 
iſta non eſt / t fit alia / eo quia vna eter 
nitas non creat aliam:neq; in alia quie 
ſcit: a eft minoꝛitàs circa mil: z nunq; 
trãſit ad nihilũ.Et qꝛ oĩa iſta mala ⁊ in⸗ 
iuxioſa ſunt / ⁊ contra diuinam bonitatẽ 
⁊ iuſticis:ſequitur de neceſſitate ꝙ celũ 


vol 


ut 


le 


Gor 


reelo p 


zulaz 0. 
Jugo, 


m fe 


Rife 


in oles 


— 
— 
— 


1 


. 


1 
eſtnounm z creatum. 


De celo ꝑregulã c deducto. 


Er prima ſpeciẽ regule c. 
SiN quer cuba 1 
tere ponde ꝙ eft prt 
mũ mobile:z eſt coꝛpꝰ ha- 
bens maioꝛeʒ magnitudi⸗ 
A= nem / maioꝛẽ motũ:⁊ vltra 
ĩpſum non eft mobile: ⁊ eft coꝛpus per 
fe mouens / eo qꝛ nulla mobilitas eſtuna 
ioꝛ ſua:⁊ ideo motus ab ipſo incipit na 
turaliter loquẽdo ⁊ ab ipſo remãanet:et 
ipfe eft fons a quo motus aliqñ veriua⸗ 
tur/ficut riuuli a fonte. ¶ Per ſecundaʒ 
ſpeciẽ queritur / quid h3 celum in ſeipſo 
bi coeſſentiale z naturales Feten 
dèdũ eft ꝙ h3 ſuã motiuitatẽ / mobilita⸗ 
tẽ ⁊ mouere:per qua motiuitate E fore. 
mã:per mobilitatẽ h3 materia: ⁊ p mo⸗ 
uere actũ cũ quo creat actus extrifecos. 
c hz ſuã insta bõitatẽ / masnitudinẽ zc, 
et etiam ſtellas / planetas ⁊ſigna et fic 
de alijs partibus ſuis coffentialibus. 
¶ Der tertiam ſꝑeciem queritur / quid ẽ 
celũm̃ inalior Et feſpondendum ¢ ꝙ ce 
celum eff in elementis agens / mouens / 
⁊ inſluens / nullam paſſionem in ulis ha 
bens:⁊ hoc eſt ratione ſue magne actiui 
tatis ⁊ motiuitatis:etiã in ſeipſo non re 


1 
cipit augmentũ / neq; Aan en 5 masz appꝛopꝛiatas pprie ſunt ſicut fia 
1 


hoc mirãtur intellectus:cum celum fitt 
ita magna motiuitate / ſine aliqua alte⸗ 
ratione ⁊ mutatione ſubiecti. Sed foꝛti 
ficat fe conſiderãdo poteſtatem diuina 
⁊ iufinitam / q poteſt creare talẽ effect 
ad placitum.¶ lein en 21181 7e 
tur / quid habet celum in alio? Et refps 
dendum eft ꝙ celum habet naturaliter 
dominium in elementis ⁊ elementatis 
cum quo cauſat mobilitates naturales 
in inferioꝛes regiones / quattuoꝛ tempo 
ra / dies / hoꝛas / tonitrum / fulgur / veutũ / 
pluuiam / niuẽ / menſtruoſitates / infirmi 
tates⁊ huiuſmodi. Et hoc facit /quia in- 
ferioꝛa an uas mobilitates ⁊ in⸗ 
fluentiast ci quibus eft efficiens. q Per 
tꝛimã ſpeciẽ regule q. queritur /de quo 
celũ eſt? Reſpondẽdũ eft ꝙ eft de feipo/ 
eo quis non eft de aliquã materia ſibi 


De nouem ſubiectis. 


Fo lvij. 


Et hoc ſignifictum eft per ſecundam 
ſpeciem regule d. ¶ Net ter tiam ſpecie . N 
queritur /celum cuius elt: Re J 
eft ꝙ eft deiſicut effectus eft cauſe: et qz 8 
eft poſſeſſuz a deo / cauſat in inferiotibꝰ E. unn 
effectus ficut deus vult. 
ſpeciem regule e.queritur/quare eft ce vey 
lum; Et reſpondendum eft ꝙ celuz eſt: 
quia eft conſtitutũ ex partibus ſuis ſco⸗ 
eſſentialibus ficut ſunt {na innata boni 
tas / magnitudo ⁊c.excepta contrarieta 
te / que non eft ſibi coeflentialis:quia ſt 
eſſet / coꝛruptibile eſſet. Eſt etiam quis 
in 15 0 fa materia ⁊ fua forma celeites 
in ipfo funt coniuncte/cum quibus ẽ ne⸗ 
ceſſitatum:ſicut homo / quando sia ⁊cot 
pus in ipſo coniunguntur. ¶ er ſecun 
dam ſpeciem queritur quare cit celuʒ: 
N um ei Taree es 2 8 7 
vt fit caulato cauſans motiuitate 5 
infertozes/cum quibus homo fit diſpoſtĩ E e 
tus ad eſſendum ⁊ ſeruiendũ dee. Per ah 
pꝛimam ſpeciem regulef.queritur/de = C77 ty wy) 
quantitate;,celi? Et x dum e D Iſere f 
celum habet quantitatem continuam 
et No eee 
in ipſo figuratum eſt / diſcreta:ſicut pe . 
octauain fpheram que concaua eſt:⁊ ſic fi 
de ſphers al e ey lata ed 5 Abate 3 
queritur/quale eft celum: Et reſpon | 
dum eft ꝙ eft quale per qualitates 72 royyn 
' 
Aſerr 


ermal 


innata bonitas/magnitudo tc, ſuus mo 
tus ⁊ fue figure:⁊ fic de ſua quantitate· 
appropriate ſunt:ſicut caliditas ⁊ ſicci⸗ 
tas / frigidltas ⁊ gumiditas / maſculitas 
2 femininitas/⁊ guiuſmodi. Et dicit ꝙ 
fue appropriate qualitates funt ĩ eo q: 
cum iplis agit in inferioꝛibus:ſicut fol q 
dicitur caliqͥus / et ſiccus / eo quia calefa 
cite deſiccat.¶ Per regulam ;. querit᷑ / 
de tempore celi? et fe fai 4 
eſſentia octaue fpkere eft in illo/nũc in 
quo cauſata fuit:ficut circulus qui ſine 
fucceffione exiſtit quo ad fuam eſſentiã 
Sed ratione ſui motus cauſat tempus 
ininferioꝛibus:ſicut in Saturno qͥ mo⸗ 
uetur ſucceſſiue de vno nunc / in aliud 
nunc. Et eft vnus dies de octaua ſphera 
vies ad ſpheram ignis ſed ſphers ignis 
vſq; ad ter ram / ſunt plures dies /⁊ plus 


pꝛeiacente 3 qua fit der iuatuʒ. Et quia res noctes / ratiqne pꝛeſentie ⁊ abſentie 


eſt pꝛimitiue de ſeipſo pꝛop 


c prumtuue de opter ings p ſolis:ita ꝙ fol eft cauſa quare ſunt plus: 
mitiuitatẽ/eſt incoꝛruptibile:⁊ ꝑ ſeipᷣm res dies/z plures noctes /⁊ hoꝛe/ꝝ cete⸗ 
in ſua motiuitste eſt pẽrmanẽs . ¶ 


m ſpeciem queritur/celum 


quo eſt? Et refpor meſt ꝙ eſt de 
partibus ſuis ſibi coeſſentialibus: ſieut 


de ſua innata bõitate / magnitudine zc, 


li⁊ t rẽ 


122 her den e odr e 4. 9 cl K 

octau 2 7 1 
ra eft in tilo loco in quo creata futt quo | 
ad ſuam effentiam: ⁊ ficde Saturnorc. 
Sed ratione motus ⁊ n circula⸗ 


De quir- 
to ifubie: - 
cto qð eſt 

e hoĩe p 


tion de oct flyer ofa 


| ad 5 275 
ram ignis /reſpectu recti 


nis / eſt in 


pluribus locis:ſicut Saturn? qui inno 


tempore eff iunctus cum ariete :⁊ ĩ alio 
tempore cum tauro. Et ſic de ſole q vno 
tempore eſt in vno loco celi:⁊ in alto tẽ⸗ 
pore in alio:⁊ in vno loco cauſat dies ar 
tificialiter:⁊ ĩ glio cauſat noctes. cpr 
pꝛimam ſpeciẽ regule K.quetit/quo e 
celum?£t reſpondendum eft ꝙ celum ẽ 
modale per particulares modalitates 
que ſunt de ſua eſſentia / q ſunt fue par⸗ 
tes innate:ſicut bonitas / magnitudo ⁊c. 
Et ſic de ſuo habitu / ſitu ⁊ huiuſmodi. 
eer fecundamr eguls k. queritur / cñ 
quo eff celum? Reſpondendum eft ꝙ cit 
cum fuis parubus naturalibus cũ quiz 
bus eft compoſitum:ſicut ſunt ſua boni⸗ 
tas / magnitudo ⁊c. cum quibus cauſat 
circularitates /⁊ mobiles bonitates / ma 
gnitudines ⁊ cetera. 


De quarto ſubiecto quod ẽ 
de hoĩe per pꝛincipia dilcurſo. 


Nhomine ſua bonitas eft 
et ratioq agat bona ſpecifi 


cd. homo quidẽ id qd agit ꝑ 
ſuam̃ ſpeciem / sgit natura 
zaliter. In ho 


d + ARE 
— mine bonitas ſpiritualis⁊ cozpozalis co 
i 


ſcurſo. 


Ghee 


Pur ruh 


iungGtur ratione fue anime ⁊ corporis. 
a ideo iſta duplicitate rationuʒ habet 
nãtiirã ſiue rationẽ agẽdi bonum / obie⸗ 
ctando / intelligẽdo/amãdo / atq; recolen 
de: cozꝑaliter autẽ / ſicut generãdo homi 
nẽ /a ſentiẽdo /⁊ imaginando:et ab am 
bobus exeunt bone operationes: vt ap⸗ 
paret in arubus liber alibus ⁊ mechani 
cis. ¶ In hoie (ua magnitudo è duplex / 
ſicut fua Nur ideo quando homo 
agit bonũ/cum magmeudine agit ipſuʒ 
* cũ 80985 agit anaes 
num. bol duratio:⁊ ip 
eſt ratio ſũẽ bõnitatis ⁊ magnitudinis: 
⁊ ſic de alijs ꝙ durent:et hoc dupliciter / 
po kacke G si 0 0 1 coe 4 
ad placitum.¶ In Pont ſua poteſtas 
eſt duplex / ſicut᷑ dẽ bonitate dictum eſt. 
Et eſt id cuius ratione poteſt exiſtere ⁊ 
agere. Inde igitur patefit ꝙ poteſt exi⸗ 
ſtere zagere per ſuam ſpeciein. ¶ Et in 
iſto paſſũ cognoſcit intellectus ꝑ quem 
modum habet ſpecificam libertates ad 
a are ¶ In ſuus intellectꝰ 
eft ſpecificatũs cd quo ſpecialiter inteili 
git:non 9 ſuus intellectus deſcendit ab 
alio intellectu / generando ipſum: neq; 


eft idem cum cũ alio intellectu eſſentis⸗ 
liter:alioquin effet genitus: et etiã poſt 
morte; hominis eſſet annihilatus fine 
coꝛruptus:⁊ i tempoꝛe / loco /quãtitate / 
fuperficie ⁊ diuiſione / ſucceſſione / motu 
aſſituatus / figuratus / punctuatus et lic 
neatus:quod eft impoſſibile. Nam hee 
omnia ſunt de natura coꝛpoꝛeitatis ſi⸗ 
ue corporis . Et in iſto paſſu cognoſcit 
intellectus ꝙ male ⁊ falſe dixeruùnt illi 
qu: cogitauerũt ⁊ affirmauerũt ꝙ ĩ om 
nibus hominibus non erat niſi vnus in⸗ 


tellectus. ¶ Adhuc cognoſcit intellectus 


noſter p hoc quod dictum eſt /ꝙ inſtin⸗ 
ctus naturalis composts humant coniun 
gitur cũ intellectu hominis: ſicut de bo⸗ 


nitate dictum eft. eee ele e 
qum per qué faciat ſpeciè intelligibiles 
per ſenſitiuũ ⁊ imaginatiuũ in ſuo pꝛo⸗ 
P20 intelligibli: de quibus ſpeciebꝰ in⸗ 
telligibilibus facit ſcientiã e 
ſua volũtas eft potentia fpecifica et cum 


q agit ſpeciales amabilitates 116 quidẽ 


lita yolatas deſcendet ab aliavoluntate 
generali. nam alitex effet generabilis et 
coꝛruptibilis ſua eſſentis:ſicut dictum ẽ 
de intellectu:⁊ effet deſtructa ſua liber⸗ 
tas / ex eo quis effet neceſſitata ad volen 
dum per ſuũ generale pꝛincipium: ſicut 
cotpus qd habet appetuũ neceſſitatum 
per hoc qð eff ſuperius.ſicut qh appetit 
cibum / potũ aut coitũ / aut calidũ:quan⸗ 
do fentit magnam frigtditatem:et ſic de 
alijs. ¶ Adhuc ſi oẽs paberét yng volun 
tatẽ:iã omnes 
cem ad idem obiectum / et etiaʒ moꝛtuo 
homine / moꝛtua eſſet anima rationalis. 
Et ſic iam non eſſet alia vita:neq; iuſti⸗ 
ciã ⁊mMiſericoꝛdis dei haberent ſubꝛe⸗ 
ctum in quo agerent:qð eft impoſſibile 
⁊valde abſurdum differentie.¶ Ampliꝰ 
appetitus corporis ⁊ voluntatis ‘coniun 
guntur:ſicut de bonitate dictum eſt / ra⸗ 
tione cuius voluntas facit ſpecies ꝑ fers. 
ſitiuum ⁊ imaginatiuum volendo / ſicut 
intellectus intelligendo:⁊ ſic de memo 
ria que eft pars, anime poteſt dict ſſuo 


modo. ¶ In ode virtus-cozporslis ⁊ 
ſpiriiualis muri et quia virtꝰ 
ſpiritualis eft ſuperius: ideo format et 
perficit virtutem in ferioꝛem. ¶ Et ĩ iſto 


paſſu cognoſcit intellectus per queʒ mo 


dum moꝛales virtutes ctiuntura vtrtu 


te ſpirituali ⁊ coꝛpoꝛali/ſicut a foꝛma et 


materia :de quibus virutibus erimus 
locuti in nono ſubiecto. ¶ In hoĩe cit ve 
ritas ſpiritualis 2 coꝛpoꝛs is ex qe veri⸗ 
tas ſpiritualis eft ſuperioꝛ: ideo perficit 
infer ioꝛẽ, Unde cognoſeit intellẽctus ꝙ 


e E., 


a 
VD 


vyrlw 


W 


— * 


ficut ſenſus nature ſentit per viſum et 
auditum /⁊ fic de alſſs:ſic animavere re 
rũ eſſentias attingit / intelligendo /amã 
doz recolendo. Nam aliter inferiꝰ age⸗ 
ret plus cuʒ ſuã yirtute/ q; ſuperius cũ 
fua:quod elt abſurdum rationt inteile⸗ 
ctus.Et in ifte pallu gaudet multũ intel 


lea none conunauiur na: 
turalis glozia /fpiritualis ⁊ coꝛpoꝛalis: 
id eft coniunguntur naturales delecta⸗ 


tiones ſpiritualiter⁊ cozpozaliter.Qude 
fequitur ꝙ aia habet delectationem in 


— = m 7 
— Denouemſublectts: , Fortine” 


Et tãdiuviuit goto /qᷓᷣdiu iſta materia 
lis cõiunctio durat in eo:quando autem 
diſſoluitur / Tied montur homo. I Ltt 

iſto paſſu cognoſcit intellectus p 2 
modum anima coꝛpus coniunguntur⁊ 
menſurant ſuos actus ſecundum modũ 
diſpenſando t pꝛopoꝛtionãdo anima ins 
fluente fuam virtutem:et coꝛpoꝛe refluẽ 
te ſuã / homine exiſtẽte medio in tertiuʒ 


numerum Ne fees ieee 
gnoſcit intellectus per que mods in ho⸗ 


mine eſt humidum radicale ⁊ nutrimen = — 
tale. Radicale eft ex ꝑainci umitie HIM 
uis ⁊ p ⁊ lines co quibus anima vurlxrerlt 


eee e em 

le eft ſuum inftromentun :ficut nau IY umme falt 
la textoꝛis in textura in qua inducuntur 

puncti linee per motũ elementatiue/ve 
getatiue / ſenlitiue⁊ imaginatiue / influẽ 

do/⁊crefluendo:⁊ humidum radicale ve 


agendo in coꝛpoꝛe:⁊ coꝛpus ſub ipſa ips 
5 — homo cum ith pꝛedictis. ESt 


0. Et hic cognoſcit inteile⸗ 
——— cts per quem modum homo habet de⸗ 


(lectationè in moubus.¶ In homine/oif 
pif ferentie ſpirituales 5 coniuh 
ö guntur:ratione cuius intellectus ꝑ vnũ 


modum intelligit cum viſu:⁊ per alium 
cum auditu:⁊ fic de alijs:ſimiſiter ⁊ coz 
pus per vnum modũ patitur ſub intelle 
cturet per alium ſub voluntate:⁊ p aliũ 
ſub memoꝛia:et fic per pꝛedicta cogne- 
ſcit intellectus per quem modum facit 
ipſemet ſcientiam diſcurrendo / ⁊ volun⸗ 
tas amationem /⁊ memoꝛia memoꝛatio 
nem. ¶ me / anima ⁊ co con 
ueniunt inter fe/coponendo ipſum / ani⸗ 
ma remanente in ſua eſſentia /⁊ coꝛpoꝛe 
in ſua ſimiliter: et in iſto paſſu cognoſcit 
intellectus per quem modum ani ma et 
coꝛpus conueniunt / obiectando idẽ obie 
ctum coꝛpus in videndo / audiẽdo /⁊ hu⸗ 
iuſmodi: anima intelligẽdo / amãdo ⁊ re 


colendo. ¶ Corpus hominis eft comꝑoſi 
tum ex quattuo entis. Anima gut 


non eft ex contrarijs:quia incoꝛruptibi⸗ 
lis eſt:et quia in homie coniungunt ani 
ma et coꝛpus:idcirco patitur homo con⸗ 
trarietates rectas ⁊ naturales ex parte 
coꝛpoꝛis: ex parte vero anime obliquas 
- accidentales:et in iſto paſſu cognoſcit 
intellectus ꝙ omne peccatũ eft per acci 


Inn dens. 


0 19 in homine/ anima ⁊ coz 
pus contunguntur:idcirco homo eit eff 


ciens/mouendo foꝛmam in materia p= 
pter finem: videlicet mouet animam in 
coꝛpoꝛe:et in iſto paſſu cognoſcit intelle 
ctus per queʒ modũ home eft pꝛiucipiũ 
efficiens / materiale foꝛmale /⁊ finale. ⁊ 
in homine coniunguntur anima ⁊ coꝛpꝰ 
— eee ice 3 71 me 

iũ influxũ ab ala ⁊ cozpe. Et iſtud me⸗ 

y „ dium eft conaturaicrz fubftatiale7intel 
A ligere/pelle/recolere/elementare/vege 
tare / entire /im agmari:ſine quibus ho 

Wo nõ effet comunctus ſubſtantiauter. 


uet:et ſeipſum augmentet de hoc quod 
venit extra / ſic in ſuam ſpeciem conuer⸗ 
tendo per eee pie 
tranſſůbſtantiat cibum i carnem / ner⸗ 
uos / ⁊ oſſa/⁊ potumi ſanguinem/⁊ abu 
⁊ potum tranſſubſtan tiat in medullaʒ / 
⁊ etiã in colerã /phlegma /⁊ melãcoliã / 
⁊ cerebꝛũ:⁊ aqua oculoꝛum /⁊ in ſputuz / 
et etiam in ſudoꝛem tranimutat 


| a Fe 
homine coniunguntur ſinis fpirituali 


⁊ finis coꝛpoꝛalis naturaliter:rone quo⸗ 
rum homo fe habet 2d finesſupꝛadictos 
ad ſpiritualem finem cum anima / et ad 
coꝛpoꝛalem cum coꝛpoꝛe. Et ab anima q 
dem ⁊ coꝛpoꝛe oꝛiuntur fine egrediun= 
tur fines moꝛales / cum quibus anima ⁊ 
corpus inuemunt delectationes cũ qui⸗ 
bus quieſcunt. ¶ An ine auma 
matoz imago ſubſtãantialis. Sed cozpus 
eft minoꝛ imago q; imago anime. Iterũ 
in coꝛpoꝛe imaginatto eft maioꝛ imago 
q; ſenſitiua / eo quia obiectat:et etiã ma 
gis mouet ipiam ſenſitiuaʒ ſecundarie: 
et ſenſitiua eft maioꝛ imago qᷓ vegetate 
ua:nã ſuper ea inſerta ⁊ fundata ẽſt. S2 
deinceps vegetatina eft maioꝛ q; elemt 


tatiua /vegetatiua namq; ſuper elemen 
tatma fundatur. Et iõ in iſto paſſu co⸗ 
gnoſcit intellectus ꝙ potentic ſub⸗ 


ſtantiales ſunt maioꝛes ⁊ minozes ⁊ ſi⸗ 
militer accidentales in homine: anima 
⁊ coꝛpus non ſunt equales/anina enim 

abet pꝛincipia ſuperioꝛa:ſed coꝛpus im 

erioꝛa:verumtamen coniunguntur:ani 
ma quidem eft tota in coꝛpoꝛe: et eco 
uerſo: vt homo equaliter ſit coniun⸗ 
ctus et compoſitus: Quoniam homo 
eſt ex nitilo deductus reſpectũ creatio= 
nis: ideo eſt n ne e 


rN Wr 


— —ẽ —— — m — —-— — 


gulas, 


7 Mona pars: Homo 
eum qua ſe habet 4d res minoꝛes. Et ꝗꝛ 


in ipſo homine anima ⁊ coꝛpus coniun= 
gutur:idcirco homo mouet fe cũ anima 
Ad minoꝛes moꝛes / ⁊ ci coꝛpoꝛe ad mino 
ra naturalia cuʒ quibꝰ cõponit moꝛalita 
tes. ¶ Et in iſto ꝑaſſu cognoſcit intelle⸗ 
ctus per quem moqũ aĩa habet inclina⸗ 
tionẽ ad peccatũ / gd intantmeſt pꝛauum 
ꝙ nullam eſſentiã habet: ſʒ eft habitus 
d ſuũ ſubiectum a fine 
d quẽ debe tieſſe.¶ Et in iſto paſſu co⸗ 
gnoſcit intellectug dd eft pctm̃:⁊ ꝑ queʒ 
modum auget᷑:⁊ q̃ ſunt ſua pꝛincipia. 


De homine per regulas oer 
ducto. 


fn er regulã b. querit᷑:vtrũ homo 
Nu a 5a) fiemanicoptoleibiloper af. 
| Be 


C 


1 


firmationẽ q; per negationeʒ? 
treſpondendd eft he: J Pdi 
edicg deiſubiecto a 


ffirman 


fuum confequens:quare pater qd mag 
eft homo cognoſcibilis per affirmationẽ 
q; per negationẽ. Domine eſſe ⁊ ignoꝛa⸗ 
re quid eſt homo / eſt negligere hominis 


eſſe. Et ideo vt {ciamus Guid eft homo 
⁊ de ipfo magna noticia egin? /Oiffi< 


7 

„ | nem? pm n xxx diffinitiones largo me 
* cfirvh 12 tap dbus vias ur 3 Olt lone 
oner four, kick modo umptã poſſit diffiniri.Sʒ 


ing iſto modo diffinimus: vt ipſtiſſi 
clarius cognoſcamꝰ in nro intellectu. Et 


pꝛincipijs huius artis.z SF predicamé- 
tis / pꝛedicando de ſu tale pꝛedi 
catum qd conueniat cum ſubiecto in na 
tura.q Et primo per prima ſpeciem re⸗ 
— 5 r:quid eft homo? ⁊ reſpõ⸗ 
endum̃ eſt /c eft animal de quo pꝛedi⸗ 
cantur plures bonitates differ entes ſpe 
Cle q; de alique alio animali 1 
animal / in quo vna eius pars eff incoꝛ⸗ 

f . eſt animal in qͥ ſunt 
plures poteſtates ; in gliquo alio ani⸗ 


e diffinitiones erũt abſtracte a. xxviij. 
\ 4 


Ss 


mali. Momo eft animal qd chi ſuo oꝛ⸗ 

gano ſpecies intelligibiles facit. Mor 

mo eft animal qð vtit᷑ virtutibus aut vi 

tijs.¶ Homo eft animal qd vere vtitur 
artibus liberalibus ⁊ mechanicis.¶ De 

moleſt animal in quo ſunt plures dele⸗ 
ctationes,g in aliquo alio — oe 
mo eft animal in quo ſunt plures dt 

tie & in alio.¶ Momo eft animal in quo 

ſunt aoe cõcoꝛdantie q; in alio. ¶ M 

mo eſt animal in quo ſunt plures otra= 
rietates q; in alio. ¶ Momo eft aial in qͥ ( 
natura plus ytitur principio q; in alio. 4 


6 d eſteanimal ci quo ofa coꝛpoꝛa⸗ 
I ert deo. Wor animal qd 
ſe habet ad maioꝛem finem q; aliquod fF 
aliud animal. ¶ Momo eft animal ha⸗ 8 
bens maioꝛem ſpecieʒ q; aliud animal. Av 
¶ momo eft animal habẽs piures equa 
litates q; aliud animal. ¶ Momo eft ani x 
mal qd magis poteft fe minozificare 
Aliud aĩal.¶ Momo atia q̃ eſt e- 
pluribus rebus copofita q; alia. ¶ Mo⸗ 
mo eft fubftatis in qua ſunt plures qua 
titates differẽtes ſpecie q; in alia. ¶ Ho 
mo eft fubftantia. fubliftes qualitatibꝰ 
coꝛpoꝛalibus z 2 andes pil Domo eft 
: 3 ſubſiſtens eee 
us qᷓ; alia. mo eſt ſubſtantia ſub⸗ 
ſiltens action be pere ⁊ ſpiritua 
libus. ¶ Homo eſt ſubſtantia ſubſiſtens 
paſſionibus coꝛpoꝛalibus ⁊ ſpiritualibꝰ. 
¶ Momo eft ſubſtantia virtũtibꝰ aut vi 
tijs habituata. ¶ momoeſt ſubſtãtia exi 
ſtens in fitu rects dum vadit aut ſedet. 
¶ Homo eft ſubſtantia habés aliquem 
partem in fe fine fine ſucceſſione ⁊ tꝑe. N 
¶ Homo eft ſubſtantia in qua aia z coꝛ⸗ 
pus collocant ad inuicẽ.¶ Homo eft ens 
multiplicans humans bones Ber — 
cundam ſpeciẽ regule c.querit:qind ha- y 7p / 
bet homo in fe coefientiale?z reſpõden⸗ 
dum eft ꝙ homo hʒ ſubſtantiã ⁊ acadés 
fine quibus eſſe non põt. Adhuc h3 in fe 
coꝛrelatiuos ſuoꝝ pꝛincipioꝝ/⁊ ] in fe 
2 275 n e er. 
¶ per ter tiã ſpeciẽ querit᷑: quid eft ho⸗ 
mo m alto: ⁊ dicẽdũ eft ꝙ homo eft in fe 
mina hominificãs / femina gut ¢ ĩ femie 
nutriẽs ip mmouẽs /⁊ multiplicãs de 5 
qd euenit ei ab extra per nutrimentum. 


rte pn dn poſitũ ſub galli⸗ 
na / ⁊ te 6 Oui deficiebat in vna 
parte ipſius / ad quãtitatẽ vnius dena⸗ 
rij:z ĩ medio pellicole intranec / eratvns 


6 
: 
8 


ou 
x 
0 


fin 


gutta ſanguinis ad q;titatẽ vniꝰ grani 


milij / a qua gutta pꝛocedebãt linee ru⸗ 
bee ⁊ graciles ad modum capilloꝛum:et 


erant aſſituate 3d moqum tele aranea⸗ 


hun mm 


um fon, 


10 


do eſt in pꝛeſenti nunc/non 


ruz / illa gutta mouebat ſeipſaʒ:et ętiã 
filam telam:ſicut facit aranẽa exiſtẽs in 
medio {ue tele. Adhuc hõ eſt ĩ habitu ha 
bituatus / t in ſitu aſſituatꝰ. ¶ Per quar 
tam ſpecieʒ querit᷑:quid habet homo in 
alio? t reſpondendũ eſt / ꝙ habet in ha 
bitu ſcientidm / ⁊ in ſitu figur /⁊ in tem 
pore motũ /⁊ in loco collocationẽ. ¶ Per 
puma ſpeciem regule d.queritur:hõmo 
de quo eſt? et refpondendus eſt / ꝙ eft de 
fuis pꝛimis parentibus quo ad coꝛpus. 
fed quo ad anima nequags:ficut fu? in⸗ 
tellectus qui nd deſcẽdlit ab alio intelle⸗ 
ctu: vt ſuperius iam ꝓbatum eſt.¶ Per 
ſecundã ſpeciẽ querit᷑:omo de quo tit? 
⁊ reſpondendũ eſt /ꝙ eft de ſua anima ⁊ 
de ſuo coꝛpoꝛe:⁊ ſua aia eft de fis pꝛin⸗ 
cipijs ſpiritualibus / ⁊ ſuũ coꝛpus de ſuis 


prncipijs coꝛpoꝛalibus. ¶ Nx textiam 


ipeciem queriéhomo cuius eſt:⁊ refpo 
endũ eſt /ꝙ eft dei? a vnus homo eft al= 


terius ſicut ſeruus fut dñi:⁊ homo pecea 
toꝛ eft mũdi /carnis /⁊ diaboli.¶ per ꝑꝛi 


mam ſpeciẽ regule e. querit᷑:goniẽ qua⸗ 
re eft? ⁊ reſpondẽdũ eſt/ꝙ ẽ eo qꝛ de ſua 
anima ⁊ coꝛpoꝛe coniunctus eſt:eo quia 
ipſa ↄiunctio neceſſitat ipᷣm sn A ee 
fecunda ſpeciem queritur quare eft ho⸗ 
moꝛ ⁊ reſpõdẽdũ eſt / ꝙ eft vt intelligat/ 
recolat t diligat deũ:⁊ ꝙ ab eo beatitu 
dineʒ ſempiternã recipiat. Adbuc vt fir 
mediũ cũ quo / ⁊ꝑ qð omnia areata coꝛpo 
ralia ſeruiꝭtia hõmimi / ſeruiant deo. ad⸗ 
huc vt home multiplicet ſuam ſpeciem. 
em regule f.queritur: 

homo quantus eft? huic dicẽnduʒ eſt/ꝙ 
homo tant? eft quãta eft ſua fubitantia 
continua / per quatitatem continus qua 
tam. ¶ Per fecunda fpeciem querit᷑ ho⸗ 
mo quantus eff? huic reſpondendũ eft 
ꝙ tantus eſt / quanius eft per ſuas par⸗ 
tes diſcretas. Adhuc querit᷑ quãtus eft 
bonus aut malus ⁊c.⁊ reſpondenduz eft 
— eſt / quãtus eft ſuus habit? fue 
onitatis aut malicie.¶ Per pꝛimã fpe= 
ciem regules.querit:homo qualis eſt⸗ 
⁊ reſpondendum eſt / q eft talis quales 
ſunt fue pꝛopꝛie qualitates / ſine quibus 
eſſe nd poteſt:ſicut eft ſua riſibilitas / fi⸗ 
gura ⁊ hmõi. ¶ Per ſecundam ſpeciem 
din reſpon 
endum eſt / ꝙ eft bonus / aut magnani- 
mus ⁊c. ¶ Per regulam h queritur:ho⸗ 
mo quandsetee elt Tele pondendum/q 
eſt tunc quando deus creat in coꝛpoꝛe 
animam rationalem / que deducet ae — 
in ſpeciem humana. Adbuc eft tic quiã⸗ 
0 tem pꝛete 
rito ⁊ futuro /⁊ cũ tali nunc pꝛeſenti de⸗ 


Denouemſubiectis. 


ducto per regulam c. d. R. homo eft coz 
gnoſcibilis fine cognoſcendus. Et iſtum 
diſcurſuz dimittimus homini ſubtiliter 


intuẽti cauſa bꝛeuitatis.¶ Per re 5. 


i.queritur:homo vbi eſt? ⁊ elf Fefpon 
dum y eſt in ſua humanitate. am ex⸗ 
tra iplam nequag eſſe poteſt. Adhuc 
homo eft in loco phi eft contentus ⁊ col⸗ 
locatus / ⁊ hoc per regulam c. d. R.ſigni 
ficatum eft. ¶ Per regulam R. queri 
tur de homine qudiſſõdo ipie eit: ⁊ quo⸗ 
modo tranſmittit ſuam ſimilitudinem 
extra fe. ¶ Ad pꝛimu 1 
eft ꝙ ipſe eft permlum modum per que 
fue partes habét modum coniungendi / 
⁊ ponendi ipᷣſum.¶ Ad f nest di 
cendum / videlicet ꝙ Habet moda tranſ⸗ 
mittendi ſuam ſimilitudinem / extra ge⸗ 
nerando 2 litteras figuras a mente ab= 
ſtrahendo / cum motu manus ⁊ penne ⁊ 
huiufmodi.q Per ſecunda ecies K. 
queritur:komo cif quo eſt:⁊ eſt dicen 
dum /ꝙ eft cum primis parentibus 2 cũ 
ſuis coeſſentialibꝰ pꝛincipijs /⁊ etiã ac⸗ 
cidentibus ſine quibus eſſe nõ poteſt:et 
eft cum ſua iuſticia iuſtus:⁊ cum ſua ma 
nu eft ſcribẽs.⁊ hmõi.¶ Ulterius gritur 
vtrum intellectus humans Tite me⸗ 
moꝛia ⁊ volũtate cũ quo eſt vniuerſalis 
aparticularis?z eft dicendum / ꝙ eft vni 
uerſalis cum pꝛincipijs vniuerſalibꝰ ani 
me:ſicut cuʒ ſpirituali bonitate / magni⸗ 
tudine ⁊c. Adhuc eft vniuerſalis ꝑ ſuos 
coꝛrelatiuos naturales per ſecundã ſpe 
ciem. R. deſignatos. Particularis auteʒ 
eft cum particularitate obiectoꝛũ /⁊ tie 
eft pꝛacticus / faciẽdo vnam fpecté intel⸗ 
ligibilem / ⁊ deinde aliam ſucceſſiue. 


Dequinto ſubiecto quod eft 
de imaginatione. 


Maginatio otentia ci 
animal imaginatuùr in 
ſuo imaginabili intrinſeco 
ſſimsginabile peregrinuz ſi⸗ 
ue ſiuinilitudinem / aut ſimi 
litudines eoꝛũ que fuerunt 
pſentata ſenſui aut ſimilia illis.¶ zm 
ginatio eft bona:bonum em effectit de⸗ 
ducit:quia ſi non eſſet imaginatio /iã no 
effet fcientia de rebus pꝛeteritis. Qe 
animal ſciret revert: ad fontem:⁊ ſic de 
mn Rar magnitudi⸗ 
nem cum̃ qua magnificat ſua alia pꝛin⸗ 
cipia.Ent iſtud apparet in hoc quia ima 
ginatur ad placitum. ¶ IAmagihatio eft 
durabilis: nam ſua obiec 36 


fo. lix. lm rick 


K nom 


De ſquĩto 
ſubiecto 
qd eft de 


imagings 


tone, 
2 


Mee 


ab imaginatione eaten ſicut 
durãt in aiali rationali obiectã ſpirĩtũã⸗ 
| lia per memoꝛiã extra imaginauionem: 
ſicut durant obiecta fenfibilia ꝑ imagi⸗ 
nationẽ extra ſenſuʒ in bꝛutis. Et in iſto 
paſſu cognoſcit intellectus ꝙ ſicũt aniz 
| A ma rationalis perficit potentias inferio 
P res / ſic imaginatiua in bꝛutis perficit po 
tas tentias inferioꝛes. ¶ Amaginatio habet 
poſſe in fenfitiua:porentia quidem ima⸗ 
ginationis deſcendit ad poſſe interiꝰ /vt 
} cum ipſo poilit agere in ſeipſa:ſicut hu⸗ 
| midũ radicale deſcendit ad gumidũ nu⸗ 
trimẽtale:vt ci illo viuere poſſit.¶ Ima 
5 1 ginatio habet inſtinctũ naturalẽ:vt paz 
tet in bꝛůtis / que quidem per imagina⸗ 
tionem habẽt induſtriam ad viuenduz / 
t ad malum cuadendum:ficut capꝛa ad 
py?) lupum.g Amaginatio habet ap petitum 
cum quo appetitiineginath3.c£t in iſto 
alu cognoſcit intellect? ꝙ imsginatio 
5 bet inſtrumentum / vt ſuũ actum exer 
Uy cereipoflit ⁊ obiectũ attingere. @ Ima⸗ 
ginatio habet virtutem ch qua attFahit 
ſpecies a ſenſib ilibꝰ /ponẽdo in ſuo ima 
ginabili /in quo illas caracterizat ⁊ ima 
ginatur illas. ¶ Ueritas eft inſtrumetuʒ 
imaginationis:vt ch ĩpſã vere attingere 
2 it obiectũ / verũtamen quandoq; de⸗ 
cit:ſicut agẽs qui deficit in agibili / de⸗ 
gly ficiente inſtrumento:aut qꝛ neſcit opera 
| ri cuz illo.¶ Amaginatio cauſat delecta 
| aif tionem aut triſticiaʒ /in ſubiecto in quo 
io habet differentiã/cuʒ 
Cn 


Vril 


eft. Imagiiiatio sts 
qua ⁊ per quaʒ diuerſimode agit in ob⸗ 
iectoꝛſicut ſpeculum qd per fug differen 
tiam diuerſas imaginationes recipit. 
Lene ann obiectũ cu ſub⸗ 
iecto in quo eſt:ſicut mater que imagi⸗ 
natur filium ſuũ / gaudendo cũ filij ima⸗ 
se gine ſiue ſimilitudine ipſius acquiſita 
en. ci ſua imaginatione.¶ Imaginatio cuz 
. contrartetate ↄtradicit (tue rent 5 
tecto in quo eſt / obiectando obiectũ odi⸗ 
a bile fiue inappetibile:ſicut eſt mr ima⸗ 
. ginans filium ſuum moꝛtuũ cũ triſticia. 
(irr: @ natio eft pꝛincipium efficiens/ 
nihil extra fe tranſmittens ⁊ de ſenſiti⸗ 
uis materiam faciens / abſtragendo ab 
ipfis ſpecies ſenſibiles cũ ſua foꝛma:vi⸗ 
elicet cum ſuo imaginatiuo qui eft foꝛ⸗ 
ma illius: vt ratione illiꝰin obiecta quie⸗ 
ſcere poſſit . ¶ Amaginatio eft media in 
homine / exiſtens inter potentianvfenfi- 
tiuam ⁊ intellectiuam / yt intellectus in 
imaginatione poſſit acdrere ſpecies fen 
| ſibiles z imaginabiles. ¶ Et in aſ⸗ 
fu cognoſcit intellectus ꝙ ſpecies quas 
eau de ſenſitiuis / ꝙ deinqe ab ina 


a — 


Sl. A 


Mona pars 


* 9 


N 


ginatione illas haurit fine àbſtrahit / ex⸗ 

tra ſenſum / aut abſq; ſenſu. ¶ ina 

tio vo no eft medium in bꝛuto:ſʒ e 

ſupꝛema extremitas ſiue foꝛma / cũ qua 

fua vita eft habituata ates cõpleta:ſicut - 
eft anima rationalis ĩ coꝛpoꝛe humano. (7 - 
innen fie habet naturam / cũ qua ges. 
{cit in Tuo fine /qui eft obiectum imagi⸗ 
pep are fuum 3 ect. 

ei Actus ꝓpꝛiꝰ. Suaginatio abet m 
lozitatem:na maior eft fua bonitas ſub⸗ 
ſtantialis q; aceidẽtalis:⁊ maior eft fu? 
actus intrinfec? q; extrinſecꝰ¶ Adhuc 
habet maioꝛitatem in obiectãdo leenes 
reſpectu capꝛe:⁊ habet maioꝛitatem in 
obiectando magnũ hominẽ / aut maioꝛe 0 
illo aut maximũ ulloꝛum.¶ Imaginatio 94 
habet equalitatẽ in ſuis courlatii / R. 
ſecũdã ſpeciem regule c. deſignatis:niſi 

enim eſſent equales per eſſentiam /iam 
equaliter nõ ſe poſſent habere ad obie⸗ y 
ctum:quod eft impoſſibile.¶ Imagina⸗ i 
tio ratione minoꝛitatis eft ad q mo 
ritatem tendit / quando obiectat mini⸗ 

mum obiectum. 


De imaginatione per regu⸗ 
las deducta. 


* re obiectum denudatũ a co 
8 dittombus ſenſitiuis:videli 

cet a linea / figura /punctis ⁊ huiuſmodi. 

a Amã ſpecieʒ regule c.queritur: 4 4 
quid elt tmaginatio?2 refpondenda elt, / | 
K diffinitio iam data eft in pᷣncipio 
iſtius ſubiecti:ſʒ qꝛ imaginatio eit diffi⸗ 
cile obiectũ intellectui:idcirco volumus 
diffinire eam per decẽ Diffinitiones/lar= 
go modo ſumptas:vt a noſtro intellectu 
clariꝰcognoſcãt᷑ / ⁊ erũt abſtracte a.x.pꝛe 
dicamentis.£t primo fic eft dicendum. 
¶ Imaginatio eft pars ſubſtãtie anima 
A un en 18 fübftstig Jimaginatur. 
¶ Imaginatio eft potentia ca qua aĩal 
lnaginat quale /cù qualitate:⁊ quantũ 
cum quãtitate:⁊ quo qualitas ⁊ q;titas 
cõiungit᷑ / aial tic tpis imaginat᷑ tum 
quale adinuicem / ſicut lignum longa et 
viride. ¶ Imaginatio eft potentia cum 
qua animal imaginat Nan 
titate.¶ Imaginatio eſt potẽtia ch qua 
aial r umaginatiõis/attin⸗ 
git obiectũ imaginaiſ / imaginabili in⸗ 


| prog, 


triſeco. ¶ Imaginatio ẽ actiua p imagi 
natiuã exiſte One forme m̃ote ab 
animals vt obiectum fit motum in ima⸗ 
ginabili intrinſeco ipflus imaginatiõis. 
Umag Mibilis in ſuo ima⸗ 
ginabili tags in materia / vt in ipſo una 
ginabili fit obiectũ caracteriʒatu ⁊ una= 
md nee eſt habitus ani⸗ 
malis cum quo facit ſpecies imaginabi 
les. Im ntia aſſitua⸗ 
ta in m̃edio cuiuſdam pellicule teſte ca⸗ 
pitis animalis / in qua apparent imagi· 
nationes obiectoꝛum ſuo imaginatiuo / 
ſicu apparent imaginationes oculis in 
ſpeculo.¶ Imaginatio eft ꝑotẽtia in tẽ⸗ 
pore per ſũbĩectum̃ in quo et / ſine quo 
non poteſt eſſe neq; obiecto vti.¶ ama 
ginatio eft potentia exiſtens in loco a 
imaginãdum obiectũ in illo loco. Dif 
finiuimus unaginationem per decẽ pꝛe⸗ 
dicamenta:⁊ ſicut diffiniuimus eaʒ per 
illa / ita poſſunt diffiniri alie potẽtie coz 
zee per eadem ſuo modo. ¶ Per ſecũ 
m ſpeciez regule c.queritur/imagina 
tio quid habet in ſe? Et reſpondendum 
eſt ꝙ ipſa habet ſuos coꝛrelatiuos ſine 
1 quibus non poteſt eſſe:videlicet imagi⸗ 
natiuũ / imaginabile⁊ imaginari.¶ (per. 
tertiam ſpeciem queritur / imaginatio / 
quid eft in alioꝛ Ad quod eft dicenqum 
quod in homine eft diſpoſitio cum q in⸗ 
tellectus fe diſponit ad obiectanduʒ in⸗ 
ferioꝛa:et ſenſus ſe diſponit ad ſentien⸗ 
dum cum ipſa imaginatione/z in bꝛuto 
ipſa unaginatio ẽ foꝛma⁊ cõplemẽtũ il⸗ 
lius.¶ Per quartam ſpeciem queritur / 
quid habẽt᷑ in aĩo: St reſpondendum ẽ 
ꝙ habet obiectum in ſubiecto in quo ⁊: 
ẽt habet inuentionem in ſenſatis: vt de 
ge abftrabat fpecies cuʒ ſuo lumine xi 
elicet cum ſuo imaginatiuo: imag ina⸗ 
tiuus vero eſt inueſtigatiuus ſpecierũ / 
et etiam poſitiuus /⁊ darificatiuus i ſuo 
pꝛopꝛio imaginabili fibi coeſſentiali:ſi⸗ 
cut criftallus qui cũ ſua diafaneitate co 
lotat fe de coloꝛe ſupꝛa quem ponitur :z 
etiam ſicut fpeculum quod fe habituat 
de ſpeculatis pꝛeſentatis etal — pᷣmã 
fpectem d.queritur / imag inatid de quo 
eſt? Et reſpondendum eft ꝙ eft de ſeip 
eo quia ſpecies ſpecifitata eft. ¶ Per fe 
cundam fpeciem queritur / imaginatio 
e quo eſt: Et reſpondendũ eft ꝙ eft de 
ſua materia tiforma / vt cuʒ ipſis fit acti 
ua et paſſiua in ſubiecto in qͥ eft. ¶ Per 
tertiam ſpeciem queritur / imaginatio 
cui eſt ſubdita 2 Et eft dicendum ꝙ ho⸗ 
mini / et etiam anime N 
In bꝛuto autem eft ſubdits ei / ſicut ps 


mien 


Dr fimmunt. J 
ED. lere ie e. 


7 


=) 
3 


De nouem ſubiectis. 


ſuo toti. ¶ Nex prima ſpeciem regule 
e. queritur /imaginatio quare eſt? et eſt 
reſpondendum q eft de ſuis partibꝰ cõ 
ſtituta:videlicet imaginatiuo / imagina 
bili et imaginari. ¶ P m ſpe 
ciem queritur / quare eft? Et eft dicẽduʒ 
vt animal poſſut obiectare ſuuʒ obiectũ / 
imaginando in abſentis ſenſus: et ipſe 
ſenſus cum ipſa imaginatione diſponit 
⁊ pꝛopoꝛtionãt fe ad ſentiendum ſenſibi 


Fo. lx. 


F n 


nn 


j un 


lia / exiſtente pꝛeſentia ſenſus:ſicut car⸗ 


pentarius qui imaginatur figuram ar⸗ 
chevt ipſam deducat de potẽtia in actũ. 
Et ſicut auis diſponens ie ad volanduʒ 
quando ei neceſſe eft. ¶ Per pꝛimaʒ fpe 
ciem regule f.queritur/imaginatio pts 
eſt! Et eft reſpondendũ eft tanta q; ta 
eft ſua eſſentia extẽſa t ſuiscoꝛrelatiuis: 
vel quãtus eft fuus habitus ſubiecti in G 
eft:ficut cappa que eft tants / quatus eit 


Enn. 


habitus cappatt. ¶ ‘er ſecundam ſꝑe⸗ Diſim 


ciem queritur/imagingtio quanta eſt:⁊ 
eft dicendum q eft tanta quot ſunt ſua 
coꝛrelatiua diſcreta. Sed hic miraty 

intellectus que eft caufa quare ĩm̃agi⸗ 
natio creſcit aut decreſcit ſuum actum: 
ſicut quando homo imaginatur vnum 


lore 


paruum lapidem: timaginatur eundé Pr 


ita magnum ficut montem:deinde refie 
cit fe ſupꝛa fe/confiderando ꝙ in bzutis 
imaginatio imaginatur obiectum / illo 

modo quo ſenlus ſentit ſiue appꝛehen⸗ 
dit ipſum obiectum / ⁊ non aliter / ſicut 
capꝛa que imaginatur lupũ:ſi ſicut ſen⸗ 
fus ſuus ſentit fine appꝛehendit illum: 
non autem ꝙ poſſit imaginari ipſuʒ ita 
magnuz ficut montem :quia fi fie poſſet 
crefcere ſuum imaginari / iam faceret 
ſcientiam:quod eft impoſſibile. Sed qꝛ 
imaginatio eft ſubdita intellectuſ:⁊ in⸗ 
tellectus eft altioꝛ potentia qᷓ; ila:ideo 
intellectus vtitur ea ſuper ſenſu / intan⸗ 
tum ꝙ facit illam imaginart vnum lu⸗ 
pum ita magnum ſicut vnum montem. 
asthe palin cognoſcit intellectusꝑ qué 
moqdũ geometria menſurat celum ⁊ alti 
tudines illius. Et etiam arithmetica ꝑ 
quem modum numerat vnitates infini⸗ 
tas cu geometria / diuidendo vnã par 
tez in duas / et deinceps in infinitas par 
tes. Et etiam cognoſcit per_ quem mo⸗ 
dum logiĩcus vtitur ſecundarijs inten⸗ 
tionibus adiunctis primis. ¶ Adhuc co 
gnoſcit ꝙ aliquid eit in intellect quod 

nung fuit in fenſu: lupus enim magn? 
ficut mons / nunq; fuit in ſenſu. Et cũ 

intellectus hee omnia cognouerit / dein 
de intelligit ꝙ totaliter pꝛoculdubio 

ipſe eſt alia eſſentia sai ab Aijs 

i 


(LE 


7 


7 


ics: algscd 
rn 


— — 


1.5 0 nene 
Mona pars » 


eſſentijs coꝛpoꝛeis ⁊ ab ipſaruʒ conditio 
nibus . Et de hoc qᷓ;plutimum gaudet 
quia ipſe intelligit fe immoztalé ⁊ incoꝛ 
ruptibilem. ¶ Per prim ule 
g. queritur / img atio cui eft pꝛopꝛie⸗ 
tas: Et quid eft propria ipᷣi imãginstio 
ni. ¶ Ad pꝛimũ eft reſpondendũ ꝙ ima⸗ 
ginatio ẽ ꝓpꝛietas animali cui? ẽ.¶ 
ſecundũ eft dicendũ ꝙ ꝓpꝛiũ ipſio ima⸗ 
ginatiõis eft obiectare ſimilitudinẽ ſen⸗ 
ſus in abſentia ipſius ſenſus:ſed de hoc 
miratur intellectus cũ imaginatio non 
i habeat ſcilicet auditũ / oculos ac. quomõ 
põt attigere ſumilitudines ſenſus qͥuſq; 
Tecoꝛdatur attractienẽ adamãtis attra⸗ 
hentis ferruʒ per ſuã fpecié:z reubarba 
i rum attrahẽtè colerã ſimiliter per ſuã: 
fic animal attrahit ſpecies fen fimilitu 
dines per a 5 on ae ee 
tone in abſentia ſenſus. ¶ Per ſecũdã 
ſpeciẽ querit᷑ / que eft abba 
tas ipſius imaginatiõis: Et eft dicendũ 
ꝙ ſimilitudo ſenſati abſtracta ab ipſo 
| ⁊ deducta in imaginatione:ficut ẽ coloꝛ 
colorati/z quatitas quãtificati /⁊ ſonus 
cãpane/⁊ frigiditas aque ⁊c. cum quibꝰ 
unaginatio obiectat obiectũ imaginan⸗ 
do. ¶ Ner omnes ſpecies regule h;. que⸗ 
riturAmaginatio quando eft? Et eft di⸗ 
cendũ ꝙ eft in illo tẽpoꝛe in quo animal 
eſt:qꝛ animal ſit / abſq; imaginatide eſſe 
non poteft:ficut abſq; ſenſitiua eſſe non 
poteſt. modum autem per qué imagina 
tio eft diſcurribilis per ſpecies h. dimit 
: timus bene intuẽti was cauſa bꝛeuita⸗ 
. ep Res e i. querit᷑ / imaginatio 
vbi imaginatur {ud obiectũ: Ad quod re 
ſpondendum eft ꝙ in ſua eſfentia: vidi 
cet in ſuo imaginabili intrinſeco ⁊ ſub⸗ 
ſtantiali / extra qd ⁊ fine quo nullé ima⸗ 
Sinabile imaginari põt: nam ſicut cali⸗ 
1 dus non poteſt effe calidus nifi iu cali⸗ 
Ae obiectum imaginatum nõ po⸗ 
f teſt efle imaginatũ / niſi in pꝛedicto ima 
ginabili intrinſeco z ↄſubſtantiali ipſiꝰ 
imaginationis / quod eſtvniuerſale ſub⸗ 


tectum ad omnia imaginabilia. 0 De 


diſcurſu autem imaginationis deducte 

per omnes ſpecies i. hic non tractamꝰ: 

, fed dimittimus ipſum diſcurſum bene 
| mtuenti:ſicut ſupꝛadictum eft in regula 
— 2 0 h. ¶ Per ꝑzunam regulam K.queritur / 
A- K. 4 ™m Une quomods 0 obiectat ſuũ obie 
. ctum. Sed iutellectus pꝛima fronte im 

+ peditus eſt ad Tefpondendum/co quis 
ille modus non eft fenfibitis piqsquo re 

} coꝛdatus eft quattuoꝛ ſpeties regule R. 
i cum quibus intendit folutionem dicte 
queftionis. Nam in animali / ſenſitiua ⁊ 


1 yas 


| Scala Nall. . 


imaginatio ſunt partes cõpoſite ad in⸗ 
uiceʒ / habentes ynum oꝛganũ compoſi 
tũ / vna exiſtente in alia: rone cuius ima 
ginatio apſtrahit a ſenſatis ſimilitudi⸗ 
nes mediate fenfitiua cum quibꝰ obie⸗ 
ctat obiectum ſuũ:ſicut ignis mixtꝰ cus, 
aqua /attrabit ſimilitudines ab illa cuz 
quibus calefacit carnes:vt apparet per 
coituʒ quãdo imaginatio imaginat mo⸗ 
dum per quem fit coitus ¶ Per ſecũd 
regula R. queritur / imaginatiò cuz quo 
imaginatur ſuũ obiectũ: Et reſponden⸗ 
dum eft ꝙ cum oꝛgano in que eff: vĩdeli 
cet cũ illa pellicula intrauea exiſtente £ 
eapite de qua ſuperius locuti ſumus:et 
attingit obiectũ ch cõplexione pꝛediete 
pellicule:videlicet ci melacolia, fave 
vltima ipſius pellicule eft coagulata ra 
tione frigiditatis que caufat reſtrictio⸗ 
nem ficut plumbũ qd claudit partes exi 
ſtentes retro in fpeculo:vt 8 
tas nou fit tranſparens in illã partem. 
Predicts, autem pelliculs à parte ante / 
videlicet verſus frõtẽ / eft poꝛoſa ratiõe 
ficcitatis que eſt pꝛopꝛietas terre: G qui 
dé eſt abſtractat euãcuatiua /in qua fro 
te homo cum intellectu inuenit ſpecies. 
Animalia autem bꝛuta cũ inſtinctuſſpe 
debiis pꝛeſentatis cũ intellectu aut in⸗ 
ftinctu ipſi faciei pᷣlibate pellicule. Qui 
videlicet intellectus⁊ inſtinctus ſunt p= 
ſentationes ſpecierũ pꝛedicte faciei per 
ſuã ſpecieʒ:ſicut adamas eſt attrahens 
ferrum per ſuam ſpeciem: et tunc ante 
dicta pellicula colozat ⁊ pingit ⁊ induit 
fe de uͤnaginibus per fuam ſpeciem: ſi⸗ 
cut facit fpeculum per ſuam. ¶ Bdbuc 
imaginatio attingit obieetum cuz diſpo 
ſitione ſenſitiue:et etiam cum ſua:⁊ cus 
pꝛopoꝛtione vtriuſq;:et cum appetitu ⁊ 
obiectione:⁊ cum inuentione ſpecierum 
et cum deſcenſu ipſiuſmet imaginatio⸗ 
nis ad ſenſatum mediante ſenſttiua. Et 
poſtmodum cum acceſſu recedẽte a fen 
ſato ad ipſam imaginationem median⸗ 
te ſenſitiua: et etiam cum nutrimento 
ſpecierum:et fic de alis que poſſent di⸗ 
ci / cum quibus imaginatio attingit ſuũ 
obĩectum Et in iſto paſſu cognoſcit in⸗ 
tellectus ꝙ ſicut ſpſe eft valde occupatꝰ 
et oneratus per ſuum obiectũ:ſic ⁊ ima 
ginatio per ſuum fue modo. 


os : 
De ferto ſubiecto quod 
eſt de ſenſitiua per pꝛinci 


ae deducto. 


ſenſitius eft ſenſus cõmu⸗ 
nis:z h3 ſenſus paxticula⸗ 
irres. ¶ Senſitius eft poré: 
tia boa /eo quia cauſat cũ ſũa bonits⸗ 
te bond ſentixe:⁊ quado additur magni 
tudo/bonum ⁊ magnũ fentire. ¶ Senſi 
ting eft magna potẽtia / eo quia canfa 
magnũ ſentire:vt patet in coitu ⁊ tactu 
ferricalidi:aut in tactu aque bullientis 
¶ Senſitiua durat ꝑ durationẽ fubiectt 
in quo eſt/cũ innata bonitate / magnitu 
dine ⁊c. ¶ Senſitiua per ſuã poteſtateʒ 
poteſt exiftere ⁊ a gere. Et in iſto paſſu 
cognoſcit intellectus ꝙ aĩal ſentit per 
fua ſpeciẽ:ſicut adamas attrabit ſpeciẽ 
per ſuã. ¶ Senſitiua b3 inſtinctũ inna⸗ 
tum: vt patet in homine Habente timo: 
rem de ferpente quem videt:⁊ ſimiliter 
capꝛa de lupo:et ſicut catulus nõ vidẽs 
qui hʒ inſtinctum ⁊ appetitũ ⁊ tactũ: et 
inuenit mamillã:⁊ imaginatur illaʒ. ET. 
iſto paſſu cognoſcit intellectue que ſunt 
pꝛincipia diſponentia imaginationè ad 
imaginandũ. ¶ Se n in ani 
mali appetitum ad ſentiendum yt me⸗ 
diante animali ĩ quo eſt / poſſit ſuũ actũ 
exercere. ¶ Senſitiua habet virtutem 
fentiédi: vt patẽt in ſuis particularibꝰ. 
nam ſicut viſus nõ poteſtvidexe fine ae⸗ 
re illuminato:neq; etiã poteſt videre / 
niſi fit de virrute innata habituatus / et 
in ipſa aſſituatus. ¶ Senſit 
tit per veritatem:ſicut manus tangens 
ferrũ caliduʒ /vere ſentit calidum. Et in 
iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ ipſeve 
re intelligit obiectum ſuum.AAli 
potẽtia ſenſitina que eft inferioꝛ q; in⸗ 
tellectus per ſuum actum effet ſuperiꝰ: 
et intellectus quieft potétia ſuper ioꝛ q; 
ſenſitiua effet inferius:quod eft impoſ⸗ 
ſtbile:de quo impoſſibili valde ef gaui 
ſus intellectus. ¶ Animal nfitiug. 
habet delectationẽm fentiendi:yt patet 
quandovidet pulchꝛã figura3:zquando. 
audit pulchꝛã cantilenaʒ:⁊ huiuſmodi. 
CSentitius differẽtiã hʒ ſenſus par 
ticulares mediãtibus oꝛganis cũ quibꝰ 
obiecta differũt:ſicut coloꝛ qui eft obie⸗ 
ctũ viſus /⁊ ſonus /auditus / ⁊ huiuſmo⸗ 
di:fed mira ect Uiudiciu 
obiectt fiat ꝑ ſenſum comune aut partĩ⸗ 
cularé:donec recoꝛdat᷑ aquã fontis habe 
tẽ multos riuulos/que eft i fe vna eſſen⸗ 
tialiter/z in ſuis riuulis:ſed vnum ſituʒ 
⁊ vnã figura habet in vno riunlo/⁊ alia 
⁊ aliam in alio riuulo: ſimiliter ſenſus 


ny 


Phas 


en fun ; i 
De nouem ſubiectis. fo lxj. 
e ſexlo S Enſitiua eſt potentia cum cõmunis vnum ſitũ ⁊ vnã figuraim hs in 
diecto qua animal fentit: ⁊ etiaʒ vno ezgano/z alium t aliã in altero oꝛ⸗ 
eſt de A eft ſenſatũ in quo animali gano. ¶ In fen itconcorda= ( 


tla innata:cũ qua potentia / obiectum ⁊ 
actus vt plures concoꝛdant in vno:vide⸗ 
loet in ſenſitiua / que eft eſſentia eoꝛuʒ: 


22 patet per ſuos relatiuos per ſecũ⸗ 
3 ſpeciẽ c eee io pal 
cognofcit oem ue modu fert= 


ſus fentit fenfatum co habitu peregri⸗ 
no ex quo ſenſatus eft habituatus:ſicut 


per videre coloꝛatũ:et per odoꝛare odo: 
ratum. In ſenſi ‘contrarietas p ( nnr 
accidẽs:ſicut in guftu amaritudo:⁊ in ts 


ctu aſperitas:⁊ huiuſmodi.¶ Sed mi } 

tur intellectus quid cauſat corrarietate€ : i 

in ſenſu / yſq; quo recoꝛdatur ſenſitiuam 

eſſe cõpoſitã ex quattuoꝛ elemẽtis / que 

quideʒ cauſant in elemẽtato cõtrarias 

qualuates habitus / ſitu / actiones / pa 

flones :ficut quelibet plats eft agens ꝑ 

ſuã ſpeciẽ / ſicut pomũ per dulcedineʒ/⁊ 

abſcinthiũ p amaritudin€é. ¶ Iteʒ conft 

derat intelſectug ꝙ infirmitad fenſus 

cauſat monftruofitates:ficut ho infirm? 

qui in cibo dulci inuenit amsritudinem ig 

per accidens.¶ Senfitiua in principio ＋ 

aſſituata eft efficĩens / eo qt cantat cibũ 

per ſapoꝛẽ ⁊ per coitũ / delectationem et 

dulcediné:ipa quidẽ ſenſitiua eft forms 

in animali quidé/que monet eam i ma⸗ 

teria: vt materia fit diſpoſita ad recipiẽ 

dé paſſiones/vt fequatur finis:videlicet 

ſenſatum:ſicut coloꝛatum / odoꝛatum: et 

huiuſmodi.¶ Animal per ſenſitiuaʒ eft 

ſenſatum: ſicut coloĩ tus elf per coloꝛẽ⸗ 

odoꝛatus ꝑ odoꝛẽ. ¶ Senſus comunise 

mediũ:ſenſus aũt par? ĩculares fur ex⸗ 

tremitates:ſicut circũferentia centri eft 

extremitas ipſius centri / ⁊ ſitus aſſitua 

ti / ⁊ habitus habituati.Et in iſto ꝑaſſi 

cognoſcit intellectus ꝙ ſeñ VNUs J 

eft cauſa ſenſatoꝛum inq;tum ſenſgta 

ſunt / ipſo ſenſu connnuni vtẽte furs par 

ticularibus ſenſibus tan ig inſtrumetis: 

ficut pomũ qð eft ſenſatum per ſenſum 

comune vtentẽ guſtu / odoꝛatu / ⁊ viſu / et 

tactu / ⁊ affatu:per qué nominatũ ẽ po⸗ 

mũ:⁊ anditu per qué eſt auditũ. ¶ Iteʒ 

ſenſitius eft exiſtens inter vegetãiſũãss? 

e 5 inter ud 

cts.¶ Imaginatiua quidem in ſenſiti⸗ 

ua fundata eff z ſenſitiua ĩ vegetatiua: 

vt imaginatiua poſſit umaginari condi⸗ 

tiones vegetatiũe / mediante ſenſitiua. 

Et hoc patet per diffinitionem medij/⁊ 

pr eius ſcalam deſignatam in ſecunda - 
gura. ¶ Zu ſ in⸗ fe 

natus:ad ques finem ſe monet pidelicet 


Neel 


is nea en 


Nona pars. e 


ad ſenſatum ch ſuo inſtinctu ⁊ appetiiu eft in alio? Et Dicédum eft ꝙ eſt ens caàu 

⁊ ſic de alijs pncipijs innaua. Sicut go ſans entia ſenſata cum aus engel 

mo qui cum pedibus ſuis ⁊ viſu mo cut viſus qui ſenſat colo atum inq;tum 

fe ad loca in quo quieſcere deſiderat: et ab eo viſum eſtiet ſicut o fatus qui cau⸗ 

in iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ ſen fat odoꝛatum india ab eo odoꝛatuʒ eſt— 
litiua cum luis pꝛincipijs innatis agit. ¶ ex quaxtã ſpeciem queritur /ſenſiti ht man 
Co eet maioꝛ altera femitt ua qui et in allo? £t efk dicendum 

ua: oc eft per accidẽs. Qã ficutaliq ꝙ habet obiectum:ficut vifus coloꝛatuʒ 

aqua alicuius fentis eft maioz ĩn frigi⸗ ⁊ figuratum:et olfatus odoꝛatum:⁊ ha⸗ 
ditate / ſapoꝛe ⁊ ſanitate/ratione maio: bet noticiam de ipio obiecto:eo quia de 

ris diſpolitionis qualitatis fur ſitus:ſic illo facit iudiciuʒ. ¶ Rer-pumam ſpecis 1 2 
vna ſenlitiua eft maior altera rõne ma: regule d.queritur/fenfitiua de que eft? 72 1 
ioꝛis diſpoſitiõis qualitatis ſui fit? quo dhe wide er elt ꝙ eft de furs pꝛin N 
ad ſpecieʒ ſubiecti in quo eſtiſicut aqui cip̃ſjs: videlicet ex pꝛimis parentibus a 

la que h3 maioꝛẽ ſenſitiuã perviſum /; quibus deriuata et genua eſt:namynuz 

aliad animal:⁊ vultur per odoꝛatum q; animal aliter non elſet filius alterius: 

aliud:⁊ canis per auditũ q allud gomo quod eft impoſſibue. ¶ N lecundã ſpe Mt 
Bute per guſtù⁊ tactũ q; aliud. ¶ An len diem queritur / de quo eit ſenſitĩua: ⁊ re 

ſitius cõſiſtit qualitas inter olentiam ſpondendum eft ꝙ ipſa eit de ſua mate 


gbiectii zactumn:¢ hot intrinſece quo ad ria z foꝛma: eo quia per ſuam materia é 
ſuos cotrelatiuos: videlicet ad ſenſitiuũ paſſiua:⁊ per ſuam foꝛmam eft actiua. 


fenfibile, fentire.Cleratamen non dico G ql Der tertiam ſpeciem queritur fentite orf 

ad obiectum peregrinu:iicutfapor fen= ua cuius efi? Et reſpondendũ elt ꝙ ipa. 

ſatus pomi/z ſapoꝛ cauſatus afentire. eft anunalis in quo eſt:ſicut inftrumen 

Ina ſenſitiua minoꝛ eft q; altera ſen⸗ tum eft fui agentis vtentis Illo. Aã ani = 
ſitiũã ſecunqũ ſubiectũ in quo eft. aan mal cuz ila ſentit / viuit ⁊ generãt aliud £E gr 
auts non yiuens de rapina non ſentit animal. ¶ Per pzimam ſpeciè regule e. for 
tantum per guſtũ / quantũ auis viuens queritur/ienfitiua quare eſt: Et reſpon 

de rapina:⁊ fic oe alijs ſuo mo pot dia: denduz eft ꝙ ex ua materia ⁊ foꝛma cõ 


Vi ĩcapitulo maioꝛitatis ſignificatũ eſt. iuncta ⁊ conſtituta eſt. ¶ Nr ſecundam 
N ſpeciem querit ur / ſenſitiua quare eſtꝛ⁊ 


| De ſenſitiua p reglas 8 du cta. reſpondendũ ẽ ꝙ eſtvt ſuus inſtinctus ⁊ 
1 


appetitus poſſint habere actus natura⸗ 
les: vt aĩal poſſit habere induſtriam ad 


AA i Ueritur/vtrum ſenſitiua ſit viaendum.Ulcertus eft/yt imaginatiua 
vr „ Me leniitt Ja Generatevel a creãte?⁊ re poſſit haurire Tpecies ab illa:⁊ imagina 


gulas de⸗ ſpõdendũ eſt ꝙ a generate: it obiectatũ⁊ ſenſatũ:⁊ gabere actũ ſuu. 
ducta. vt patet ĩ hoc qð aial abſq; ¶ Pei 11 ſpeclemregule f queri⸗ gwar 
= Uſenſitiua non poteſt ſentire tur/fenfitina quanta eſt: Et reſponden 


: conditiones corruptas qs debet ſentire dumeftg eſt tanta tum ſuũ ſubiectã (n 
| ⁊ in imaginatione ⁊ non in ſe:eo qꝛ non ex ipſa eft ſenſatuʒ. ¶ Sed mixatur in⸗ 
eſt inſerta ⁊ fundata in vegetatiua na: tellectus ꝑ quem modum põteſt eſſe cõ⸗ 
‘ turgliter. @ Adbuc martinus no et tinua in fubtecto ĩ quo eft: ⁊ in quo ſunt 
| filius ioannis fecide ſpeciẽ:qð eftipef= pilit vngues ⁊ offa/q non ſentiunt:vſq;⸗ 
Queſtio 1 fibile. Sed miraiur intellectus/homo quo recordatur ſuã ꝙtitatem diſcretaʒ 
notabilis.ſ qi moꝛitur /ſenſitiua quo vadit ⁊ vbi : ꝑ ſecundã ſpeciem ſignificatã. ¶ Adbuc 
i Et eft dicendũ ꝙ ipſa vadit ad ſua puns miratur intelectus cum ſenſitiua Ho 
0 cipia vniuerſalia i quibꝰ remanet ⁊ ſtat E linealis/neq; figuram 
in ſuo numero miraculoſe: ſuppoſito th habeat / per quẽ modũ habeat qᷓ; titatẽ: 
i! E es ꝙ ſit reſurrectio hominũ: vt iuſticiaꝛmi v ſq; quo recoꝛdatur criftallum poſitum 
3 ſe ſericoꝛdia dei habeãt ſubiectũ in qð age ſupꝛa coloꝛatũ:⁊ de illo fe coloꝛãt: ſic fer 
| cf m re poſſint. ¶ Queritur per pꝛimam ſpe fitiua a q;titate ſubiecti in quo eſt / eſt 
ciẽ regule c. qͥd & ſenſitiu : Et huic reſpõ qᷓ;ta et habituata. Nam quantitas pun 
. dendum eft ꝙ ſua diff mitio iaʒ data eſt ctualis ⁊ linealis multiplicat ſuam tpe= 
ht m fr fuperius.g Re dam ſpecieʒ que: ciem in ſenſitiua:ſicut coloꝛatum in cris 
ritur / quid habet in fe ſenſitiua? Reſpõ ſtallo multiplicat ſuum coloꝛeʒ pꝛedicto 
dendum eft ꝙ habet ſua coꝛrelatiua ex criſtallo.¶ Et in iſto paſſu cognofat in⸗ 
N Am nko quibus ſenſus communis eſt conſtitutꝰ. tellectus per quem modum vnus habi⸗ 
7 ¶ Rer tertiam ſpeciem queritur / quid tuseſt poſitus ſupꝛa alium. ¶ Peł᷑ pti⸗ 


Strata || ntellehay 


— — 


V. 


mam ſpeciem regule g.queritur/g ſunt 
appꝛopꝛiate qualitates fentitines et re 
ſpondendum eft ꝙ eft ſenſatum inq;tũ 
eft acquiſitũ ex alto: ⁊ eft pofita in ipſa 
ſenſitiua / ſicut lapis colozatus/q per vi⸗ 
ſum eft ſenſstus:ſicut pomũ odozatum 
quod per olfatum eſt ſenſatum:et ſic de 


De nouem ſubiectis. 


cie attrahit ferrũ. Et etiã ſentit eũ ſuis 
W 1 3 audi⸗ 
tu / viſu ⁊c bue fentit cũ ſpeciebus ac 
quiſitis cũ quibus fentit obiecta ꝑegri⸗ 
na:⁊etiã cũ ſuo inſtinctu /⁊ appetitu / vir 
tute /poſſe ⁊c. cum quibus monet oꝛga⸗ 
na ſua ad ſentiendum. 


Fo. lxij. 


ee A a iſto paſſu 28 * 1 
cus ꝙ ſicut imaginatiua multiplicat ‘ ‘ ‘tobe 4 
fuam: ficet fenfitiua fuam. 4 er 2 sue ſeptimo ſubiecto videli 
gulam 9. queritur /per quem modum cet de vegetatiua per pꝛincipia 
fenfitius cõſiſtit in tempore ⁊ moꝛu:cuʒ d hie 
ip{3 non fit punctualis neq linealis2 ec deduct o. 
reſpondendum eſt ꝙ conſiſtit per ſubie & Esetatiua ẽ bona: yt patet De ſeptt⸗ “73, 
ctum in quo eſt. Et hoc appꝛobant regu in platis.q ꝑ bonitãteʒ ſunt mo ſubie⸗ 
le b. c. d. R. vt apparet bene intuenti: et bone ad ſeipᷣſas ⁊ qͥ ad alia cto videli⸗ 

c declaratio fufficiat cauſa bꝛeuitai. que viuũt ex illis / que qͥdt cet de ve⸗ 

er regula i.queritur / ſenſitiua vbi abſq; illis viuere nd poſſẽt: getatiua 

entitz£trelpondendum eft qin ſenſi⸗ neq; tale eſſe quale habent /hr̃e poſſent. per pꝛinci 


bili intrinfeco quod eſt de eſſentia fenfi ¶ Uegetauua eft magna:ng ambit ⁊ co pia dedu⸗ 


tiue. tale ſenſibile nullũ ob⸗ 
tectum eft ſenſatum:ſed in iſto ꝑaſſu mi 
ratur intellectus quom̃ pis eff fen 
ſatus:⁊ fic de alis / cum non fit colloca⸗ 
tus i eſſentia ſenſitiue ſiue ſenſus /negs 
etiam cũ oculis par ticipet per contaciũ / 
quia:ſi ſic / viſus attingeret ſubſtantiam 
⁊ auditus campanã:et adhuc bꝛutũ at⸗ 
tingeret ſubſtantiã:et fic gaberet ſcien⸗ 
tiam:qð eft impoſſibile. Sed recoꝛda⸗ 
tur roſam multiplicantem ſuum odoꝛeʒ 
in gere qui cum ipa roſa participat per 
contactum. Simuliter viſus multipli⸗ 
cat ſuam ſpeciem in gere qui participat 
cum viſu ⁊ obiecto coloꝛato ⁊ ſenſato:et 
hoc ſufficiat quo ad ſpecies regule i.cã 
Vꝛeuitatis. ¶ Per ꝑꝛimã ſpeciem regule 
R. querit᷑ / ſenſitiũã quomodo fentit :fed 
intelleccus in puna fronte eſt impeditꝰ 
ad refpondendus pꝛedicte queſtioni / eo 
quia ile modus non eft ſenſibilis:⁊ qꝛ 
voluit declarare ſecundum ſenſum fuit 
impeditus: fed deſcendet ad imagina⸗ 
tionẽ in qua modus ille eft imaginabi- 
lis / ⁊ ad memoꝛiam in qua regula R. eſt 
memoꝛabilis:⁊ tunc intellectus reſpon⸗ 


det pꝛelibate ien 
flue lenis b3 moda ſentiẽdi p mixtionẽ 
i inſtinctũs ⁊ appetſtus ⁊ vixtutis: et 
ſic de 3 pꝛincip̃ijs ci quibus haurit ⁊ 
colligit ſimilitudinẽ elementoꝛũ quibꝰ 
ſenſaãt ipſa obiecta / ſicut coloꝛatũ a quo 
haurit ⁊ colligit ſinulitudinem eius in 
qua ſimilitudine ſenſus/videlicet viſus 
ponit ſuã ſimilitudinẽ. Et cũ iſtis ſimili 
tudinibꝰ ſubſtãtiat coloꝛatũ. ¶ Per ſecũ 
da regula K. querit᷑ / ſenſitiua five ſen⸗ 
ſus ca. qua ſentit? Et reſpõdendũ ¢ ꝙ eft 
cũ ſua ſpecie / ſicut adamas qͥ cũ ſuã ſpe 


prelpedit one vegetatiuũ ⁊ plantatuz ĩ eto. 


ipſa vegetatiua:⁊ hic querit i 

vtrũ vna ⁊ eadè fit veget᷑ãtiua que é in 
animalibꝰ ⁊ illa que i plãtis: Cui xeſi 
dendũ ¢ ꝙ vna eadẽ eft vegetatiua in ge 
nere:fed eft plures differentes ſpecie in 
diuerſis ſubiectis rone ipſoꝛũ no autem 
rõne ſuunet. Qã quidiceret ꝙ ratione 
ſuimet yegetatiua effet plures / diceret 
quidẽ ꝙ vnum eſſet e plura eſſet 
vnũ:qð eft impoſſibile:q̃re patet ꝙ vna 
⁊ eadẽ eft in gene re:pluxres ait differen 


tes ſpecie in diuerſis ſubiectis.¶ uege (DV 


tatiua durat per ſuam ſpecificam Ou 

tionẽ:ſed querit intellectꝰ de quo durat 
ipſa:cũ ſuũ ſubiectũ in quo eſt fit coꝛru 
ptibile:ſed recoꝛdat᷑ eleinentatiua de q̃ 
durat:ſicut fiãma ignis ĩ lãpade ex cleo 


¶ Uegetatiua eſt pores ꝑ ſuã ſpeciſicaʒ ¶ (vr 


poteèſtãtẽ in q õẽs poteltates vegetabi⸗ 
les plãtarũ ⁊ aĩaliũ funt platate ⁊ radi 
cate. ¶ Uegetatiua bs inſtinctũ cuʒ quo 
quodlibet Seekz tua fe habet ad ſuam 
operationẽ / ſpecificando/habituãdo fe 
de ſuo ſpecifico habitu / ſitu /qᷓ;titate Gli 
tate ⁊ huiuſmodi.¶ Uęgetatiua hʒ aꝑ⸗ 
petitũ:videlicet vt hoc qd ẽ ẽ tüm 
fit vegetatũ:ſicut viſus qͥ hz appetitum 
ad hoc qð eſt coloꝛatum ⁊ per ipſum ſit 
ſenſatũipſe quidem appetitus eft gene 
ralis ad òẽs appetit? qͥ ſunt in genereve 


Bünata egetatiua ede yirtute = V. 
bituata/q;ᷣti dlificata afheugts 
A illud ad ; 


⁊c. vt patet in plata. Na t 
ei per terrã/aquã/aerẽ/ignẽ /in quo eſt 
platara/tranimutat per ſuam fpecie3: 
et hoc idem facit per cibum ⁊ potum. 
Adhuc vegetatiua habet virtutẽ in pla 


tis de qua meqici habent experientiaʒ . 


be 
vol 


| 


Cyr Qlov Vrvider 
Gv mrahworv 
ius ratiõe veritatis vere ve⸗ 


Lif e ere ve⸗ 
Setat ⁊ veras cõditiões hʒ.ſ.verã ſubſtã 
tiã /qualitatè ⁊c.ſine quibus in veritate 


viv 


ly ſua no effet plantata . ( Uegeratiua hz 
4 delectationẽ in ↄſeruãdo ſũũ eſſẽ/multi 
licãdo ſuã ſpeciẽ vt apparet in plantis 

= que generat q; tũ poffunt euitando non 

vp eſſe. ¶ Uegetatiua ẽ radicata ⁊ plãtata ĩ 
differentia:vt plures ſpecies ſint de ſuo 


genere: {ed querit intellect? q eft; caufa 
ꝙ viridis colo cl generalioꝛ in plantis 
@ alius coloꝛ: vſq; quo recoꝛdat᷑ terra ⁊ 
aduã que cõponũtviridẽ coloꝛẽ in quibꝰ 
4 2 plãta eſt 1 By hie 
uc miratur intellectꝰ:quare ficu 

nea n generat ſuperficiẽ durã fructus 
ſut / ſicut fact nux:⁊ quare roſa hʒ colo⸗ 
re rubeũ /⁊ liliũ album:ſed recoꝛdat᷑ ma 
gnitudinẽ ratione cuius differentia eft 
magna. ¶ Gegetatina bs concoꝛdãtiam 
ad hoc: vt { cdueniãt inter fei 
aliquibus reb*:ficut cõcoꝛdant piper/et 
allio in caliditate /lactuca quidẽ⁊ cucur 
bita in frigiditate:et multe res in eodeʒ 
coloꝛe / itu ⁊ huiuſmodi: et hoc idem de 
vegetatiua que eſt in animalibꝰ/poteſt 
ici ſuo modo:vegetatiua quidẽ femper 
ſequitur vegetando maioꝛem comple⸗ 
xionẽ ſubiecti in quo eſt. Contrarietas ẽ 
ſubiectũ in quo Westtatiieelr piste 7 a: 
vt contrarietas ſiticã coꝛruptiõis: ficut 
concoꝛdantia eft cauſa generations : ſʒ 


(or 


(unden 
— 
{ ~gucrit intellectuesaue a wer quare 
Rar len realgal interficit animal /ſtriticũ autem 

N 8 ipfutn vᷣluiſicat:et quare alliũ ⁊ cucurbi 
te contrariantur:ſed recoꝛdatur magni 
N tudinẽ in qua cõtrarietas vegetatiõis ¢ 
N (Lrimtyp plantata.¢ Uesetatina eft puna ium / 
in ipſa quidẽvegetãs fine cõpoſitù trãſ⸗ 
mittit vnã ſpeciẽ in aliã /⁊ foꝛma in ipa 

0 vegetatiua eft aliud pꝛincipiũ in quo c 
poſitum tranſmutat foꝛmã nouã in ſuã 
i sntiqua/z materiã nouã in materia an 
tiquã et hoc ppter finem:videlicet vege 

‘tatu in quo ſpecies fit genita⁊ multipli 
(NM le =f cata.¶ 9 eſt medium genera 
5 1 our er : atiuam ⁊ ſenſi 
lua:fieut lunes inter ementetiu in Nee 

tatiua quidé in ipſa elementatiuãẽ in⸗ 
‘ ferta ⁊ plantata:ſſenſitiua autem in ipa 
; vegetatiua: et qꝛ ſenſitiua eft finis:ideo 
eft ſupꝛa vegetatiuã /⁊ influit ei ⁊ vege 

tatiua refluit ſenſitiue feipfam cuʒ ſuis 

f pꝛincipijs ſpecificis: et idcirco qꝛ ipſa ve 
pegetatina eft ſupꝛa eiementatiuaʒ in⸗ 
0 fluit / et elemẽtatiua refluit vegetatiue. 
0 et in iſto paſſu cognoſcit intellẽctus per 
quem modum plante ⁊ animalia viuũt 
⁊ nutruintur et creſcunt per pegetati= 


Flaimenufni 
PHinmpi 


aw 
Mona bare. Au N 


uam / et de vegetatiua ⁊ per elementa⸗ 
tiuam ⁊ de clementatiuatet iſte quideʒ 
paſſus eſt vtilis medico. cogno⸗ 
{cit intellectus ꝙ arboꝛ eft medinm et 
ſubiectum ſiue inſtrumentum in quo et 
cum quo vegetatiua habet ſuum actũ: 
et ſimiliter ſua pꝛincipia habent actus 
ſuos: ſicut aqua intrans aliquod vas 
per aliquod foramen ilius: ⁊ exiens 
illud idem vas peraliud foꝛamen eiuſ⸗ 
demvaſis:⁊ hoc per modũ generatiõis / . 
⁊ coꝛruptionis / ⁊ pꝛiuationis.¶ ez im — 
getatiua finis habet ſuas ſpecies in ſe⸗ * 
cunda figura /in angulo de fine deſigna 
tas. ¶ Finis pꝛiuationis eſt in vegetãti⸗ 

ua caufa coꝛruptionis:⁊ ſenſitiua ⁊ ele: 
mentatiua ſunt termini vegetatiue in 
quibus ipſa vegetatiua terminatur. i 
nis perfectionis eft obiectũ ⁊ ſubiectu 
ipfius vegetatiue. ¶ An yegetatiug la 
tarumvna planta eft maior altera :ſimi 
liter ĩvegetatiua aĩaliũ /vnũ aial ẽ mai 
altero:nã vnꝰleo eft maioꝛ altero leone 
vel alio aĩali:ſicut capꝛa lepoze/z hmõi. 

HS huius eft: vt vegetatiua in maioꝛita 

te poſſit eſſe platata, Et hoc quo ad ma 
ioꝛ cem pꝛedicamentoꝛum ⁊ pꝛin 
cipioꝛum huius artis. mixatut᷑ in⸗ 
tellectus que ẽ cauſa quare vnã magna 
arboꝛ eft in potentis in vno paruo gras 
no:ſed recoꝛdatur ſcintillã ignis excun⸗ 
tẽ a lapide/hoie percutiẽte ipſuʒ lapidẽ 
cũ calibe:q quidẽ ſcintilla magna flam= « 
ma eſt in potentia reſpectu materie eue 
nientis. ¶ Adi ntellectꝰ q̃re 
maioꝛes fructus in eadẽ arboꝛe inueniũ 
tur cuʒ idem fune ſpecie:et ſimiliter poz 
teſt queride folijs:ſed recoꝛdat᷑ queſtio 
nem pꝛelibatam ſcintille:⁊ in continent: (; 
apud eum foluts eft talis queſtio.¶ An 
vegetatiua ẽ equalitas: vt multe plate c 4 
755 int effe equales per ſpeciem:et ſimi 

iter multa alia:ſicut iſte leo ⁊ ille leo/qͥ 
ſunt equales per ſpecic:et ſimiliter pi⸗ 
per ⁊ alliũ ſunt equaliter in gradu cali⸗ 
ditatis:amulta poma in eodé pomario / 
que ſunt equalia in odoꝛe / ſapoꝛe / colo⸗ 
re ⁊ huiuſmodi. Moc autem eſſe non poſ 
ſet:niſiv a . eſſet 5 
tata ⁊ radicata. ¶ De minoꝛitꝗte quidẽ 
vegetatiue fic poteſt dieĩ/ſſcut de ei ma 
ioꝛitate dictuʒ eft:na relatiue ſe habẽt. 
vegetatiua vero reducibilis eſt per mi⸗ 


N 


f (177? 


noꝛitatem ad non effe/eo quia eft:z non 
erat anteqᷓ; creata fuiſſet. 


De vegetatiua per regulas 
deducta. . 


e veges 
tiua per 
glas de 
Act. 


ſata.Et reſpondendũ eft ꝙ 
ſic / aliqualiter:videlicet fe 
cũdum coniunctionem fine 
compoſſtionem qua habet vegetatiua 
cum ſenſitiua in fubiecto in quo eft. Et- 
alio modo per vocem ſicut affatus qui 
nominat eaiz per àudituʒ qui audit no 
men ſuum. Ali Ro ſenſus ipſaʒ ſenſare 
nõ poſſunt. Et in iſto pall cognoſcit in⸗ 
tellectus ꝙ affatus eft ſenſus poſtq; fen 
ſat ſuum obicctum ⁊ dat auditui audibi 
sf leg uma diem regule c.que 
ritur quid eff vegetatiua: ndẽ⸗ 
dum eſſ ꝙ eft potentia tranſmutãs vnã 
ſpeciem in sliam:ficut in animalibus in 
Quibus tranſmutat cibum imcarnem:et 
in plantis elementatiuam in ſemetip̃aʒ 
¶ Ber fi sees ſpeciẽ queritur / vegeta⸗ 
tiua quid habet in ſe? Ct reſpondenduʒ 
eſt ꝙ habet ſuoscoꝛrelatiuos ex quibus 
eſt. Et cum quibus habet ſuas operatio 
ne videlicet on 5 a 
t% vegetare, [lam in ſuo yegetabili ve 
getat omnia vesetabilia peresrina fl 
cut ſenſitiuꝰ in ſuo fenfibili fentiat om⸗ 
nia ſenſibilia peregrina adhuc / ⁊ ſicut 
calefactiuus in ſuo calefactibili calefa⸗ 
cit omnia cale factibilia. ¶ Per tertiam 


a Er regulam b. querit᷑/vtrũ 
2 Dveger ins ſit potentia ſen 


Alio: Et reſpondendum eft ꝙ eſt in ſen⸗ 
ſitiua fundamentum:in elementatiua 
autem eft fundata ⁊ in predicamentisé 
idem quod eſt:videlicet eft pars ſubſtã⸗ 
tialis ipſius ſubſtantie in qua eft, qᷓ;ti⸗ 
tate quidem vegetatiue exiſtente fupza 
@titatem elementatiueꝛet fic poteſt di⸗ 
ci de ſua quãtitate ⁊᷑ relatione zc. 
ifto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ vege⸗ 
tatiua eft altioꝛ potentia q; elementati 
e rela⸗ 
tio ſua fit accidens vſq; quo recoꝛdatur 
ſuam relationẽ ſubſtãtialem habenteʒ 
relationez accidẽtalẽ exiſtentẽ ei inſtrũ 
mentum / ⁊habitum cũ quo agit in ſubie 
cto in quo eft: ſicut ſudſtantia que cum 
ſuo accidente agit. a ie 
queritur/vegetatius qui et ĩ alio: 
Et reſpondendũ eft qun ſubſtantia ele⸗ 
mentatiue habet fuam ſubſtantiam:⁊ ĩ 
quãtitate eleinẽtatiue hʒ ſuam quãtita 
tẽ:⁊ fic de alijs Pdicamentis:et ĩ iſto paſ 
ſu cognoſcit intellectus per quẽ modum 
vegetatiua in elementatiua ẽ aſſituaia 
2 8 Der paitnam (peciem re- 
gule d.queritur vegetatiua de quo eft? 
Emm Et refpondendum eft ꝙ eft de ſuis prin 
Malu. cipijs fpecfiae cum quibus asit.¶ Per 


ele we, De nouemſubiectis. 


ſpeciem queritur / vegetatiua quid eſt i ¶ 


quantitate elementoꝛũ deriuatur quan 


oO 


papa 
1 


Fo. lxiij. 


ſecundam ſpeciem queritur / de quo ve⸗ 
getattös ei? et eft dicendũq; eft de ſuis 
ceꝛreldtiuis. ¶ Pert eciẽ queri 
tur / yegetatiua culus efizet feſponden 
dũ eft ꝙ; eft ſubiecti in quo eſt:ſicut ps 
que eft ſui totius /⁊ inſtrumentum age= 
tis. Negetatiua em̃ eſt par qnimalis cB 
qua ipfum agit ⁊ viuit. Et fimiliter pla 77 
ta. ¶ Per primam ſpeciem regule e. que — 4 

ritur/yegetatius quare eſt? et reſpondẽ ma 
duz eftte é:quis eft ex ſuis partib’ con= 
ſubſtantislibus conſtituta: videlicet de 
ſuis coꝛrelatiuis. Per ſecũdã 1 nu 
queritur/vegetatiua eelf? es 


fpondendé eft:yt fit vegetatum ⁊ vt vi⸗ 9 

us / nutriatur et creſcat:et in generatio⸗ F. — 

ne vnam fpeciers in aliam tranfinuter, F avin 

q img ſpeciem regule f.queri= ; 2 
tur/ptrumyegetatiuahabeat quamita ( u. 


tem continuam in fubiecto in quo eft? ⁊ 
reſpõdendũ eft ꝙ ſic:vt poſſit eſſe in cõ⸗ 


tinuo motu.g Ner ſecundam ſpeciẽ qré - (Difnte 
tur / vtrũ yegetatina ha peat eh rere tie a 

ſcretã: et reſpondendũ eft ꝙ ſic:vt poſſit 

eẽ in motu ſucceſſiuo. Sed mixat᷑ intel: 
lectus per qué modũ pot habere in ſub⸗ 
iecto qᷓᷣtitatẽ cõtinuã⁊ diſcretã quouſqʒ 
recoꝛdat᷑ ꝙ per reſpectũ ad ſuã eſſenti 

eft in continua qᷓ;titate:⁊ per refpectus 
ad ceꝛrelatiuos / habet q titatẽ diſcrets. 
er prim ſpeciẽ re te gate 
vegetatiua qua pꝛopꝛietatem 2 7 b 
er elt dicendu g tla qualitaté Seneraſe (Qroym 
a qua deſcendũt qualitates particula⸗ 

res:ſicut caliditas piperis / ⁊ alij ⁊c.qᷓ de 


ſcẽdũt a caliditate gnali: a ſicut frigidi⸗ 


taslactuce ⁊ cucurbite q deſcẽdunt a ge 
nerali frigiditate ⁊c. de qua generali q- 
litate elem̃ẽtali/pꝛopꝛietas ꝓpꝛia iph? 
vegetatiue eft deriuata:ficut a generali 


titas vegetatiue /generalé quãtitatem 
fine pꝛopꝛietatẽ vegetatiue dicimus eſſe 
trãſmutationẽ pnius ſubſtante in aliaʒ. 
¶ Per ſeclidã ſpeciem queritur / quid € 
qualitas appꝛopꝛiata vegetatiue? et eft 
refpondendum ꝙ vegetatio facta eft in 
yegetatis per motũ celi effectiue: ſicut ; / 
vifto lapidis que ẽ per acccidés a per. . q 
regula b.querié/per qué moda vegeta= r 
tiua cõſiſtit in tempore? Sed hic impe⸗ 2 
ditus eft intellectus ad tefpondendum 

quouſq; recoꝛdat᷑ elemẽtatius 3 qua ve⸗ 

getatiua influxa eft som ans 119 eles 

in tempore ⁊ in motu:ſicut per 5⸗ 

ſiſtit in quantitate /qualitate ⁊c. Ratio 

huius eft quare eſſentia elementatiua 

eft punctualis ⁊ linealis: eſſentia auteʒ 
yegetguine nequaq;: et hoc ꝑ regulaʒ c. 


— i — — 


App: 


Ade 
AK. 


eS que 


. 
e 
N 


Magra 
Duro 


d. R. ſigniflcꝭtũ eſtibene intuéti. per 
1 i. quẽritur:vegetatiua vbi vege⸗ 
tat vegetatizad qd rndendã eſt ꝙ i ſuo 
vegetavili intriſeco ⁊ ei ↄſubſtãtiali ex⸗ 
tra qð ⁊ fine quo vegetare nõ põt:ſicut 
e on ſuũ e 
acere nõ põt.Locug quides vegetatiue 
eſt cognoſcibilis ꝑ regula CERI vo 
vegetatiua attingit ſubſtantiã/ẽo quia 
Participat cũ ea ꝑ contactũ.¶ Ner g mã 
regulã K.querit:vegetatius quo vege⸗ 
tat vegetatũ:? ⁊ eft dicendũ ꝙ vegetat ꝑ 
illũ modũ · quẽ hʒ quo ad ſuos coꝛrelati⸗ 
uos: vegetatiuus nãq; ponit in ſuo vege 
tabili intrinſeco foꝛmã ⁊ materiã q̃ eue 
niũt ei de elementatiua.Et in ipſo vege 
tabili mutat ſuã ſubſtantiã in aliã / ve⸗ 
getatiuo expoliũte formaz materiaʒ ab 
elementatiua / vemente ab ea. Et ex illis 
induit vegetatiua ipſa vegetatuʒ nouũ. 
Sed ad ifta cõcurrũt multimo 
di/videlicet modus ꝓpoꝛtionis / motꝰge 
neratiõis / coꝛruptiõis / pꝛiuatiõis /⁊ qu⸗ 
entationis /⁊ binds imponẽdo partẽ 

in parte:⁊ partes in toto/⁊ ecõuer ſo/et 
toto trãſmittẽte ſuã ſimilitudinẽ ſuo af 
ſimulato. ¶ Per fedam ſpeciẽ K.querié, 
ci quo vegetãtiua vegetat⸗⁊ reſponden 
dũ ef ꝙ vegetat ipſum cum ſuis ꝓpꝛiſs 
coꝛrelatiuis.ſ.vegetatiuo / vegetabiſi / et 


vegetare / qui ſunt ei coeſſentiales. Qaʒ . mixtionem:⁊ compoſitionẽ yno elemen 


degetatiuus in ſuo vegetabili intrinfe= 
co / yegetat omg vegetabilia peregrina 
mediante vegetare. Adhuc vegetat cum 
pꝛincipiſs huius artis/viaelicet i 
tate / magnitudĩe.¶ Et hec que de vege 
tatiua dicta ſunt ſufficiãt:lʒ de ipſa mul 
ta ſint dicenda:verũtamẽ quieqd de ipſa 
dici poteſt / in pꝛedictis implicatum eſt. 


De octauo ſubiecto:ſcilʒ de 
elementatiua per pꝛincipia de⸗ 
ducto. * 
De octa⸗ fp ai 
no ſubie⸗ A; 
cto:ſcilʒ de 


Lementatiua ‘eft potentia 
2 a hed a ＋7 7 — 
uzde A poſitionẽ ⁊ exiſtũt' ſub ele⸗ 
elemétati / mentis. ¶ Elemẽtatiua eft 
ua g pein⸗- I gotẽtia bona:nam fine ipfa 
ciz ia dedu coꝛpoꝛalia effent ocioſa /⁊ deuiata a fuo 
A. fine ad quem funt: ⁊ mũdus nullã habe 
ret perfectionẽ. St i ata eft bona 
tantũ eft ratio bonovt agat bonũ. ¶ Ele 
mentatiua ef magna potentia: ⁊ qꝛ per 
ſuam magnitudines ambit multa/z fua 
Magiitudo multũ magnificat ſuam be 
nitatem ⁊ duratiouẽ ⁊c. ¶ Slemẽtatiua 


f Nona pars 


. 


durat tanto ꝙ coꝛrupto vno ele mento / 

immediate ⁊ ꝓtinus generat aliuq / nul 

lis eius ſpeciebꝰ differentibus / neq; eon 

conditionibus:eo quia nullum elemètũ ö 

Py eee ad ſuam FE Prag : 
£ ementatiua eft potens p ſuã ſpeci 

exiſtentem fm id 95 eſt / z agendo fm id 

qd agit / que 65 poteſtas ei in aliquo 

nõ deficit. Elemẽtatiua em̃ fic pot ele⸗ 

mentare elem ſicutvegetatiuave 

getare vegetata /⁊ ſenſitiua ſentire fen 

ſata:⁊ imaginatiua imaginari imagina 

ta. ¶ Clementatiua h3 inſtinctũ genera . 47. 

lem /a quo defcendit inſtinctus ſpecierũ 

⁊ ab illis inſtinctus ⁊ indiuiduati ⁊ ele⸗ 

mentati defcendit.£t de boc veperuné- 

tum habem? in quattiioz tempoꝛibꝰ an⸗ 

ni:videlicet in yere/eftate/autino ⁊ bye 

me:in quibus elemẽtatiua habet diuer⸗ 

fas operationes. t etiã in quattuoꝛ re⸗ 

gionibus:videlicet ii dente /⁊occidẽte / 

meridie 2 ſeptẽtrione. Et hoc idem dict 

Bete de vita plantarũ ⁊ animaliũ. Ad⸗ 

Pp 


uc habet inſtinctũ reperiendi virtũteʒ 
anetarum et octaue ſphere.Et in iſto 
paſſu cognoſcit intellectus cauſaʒ / qua⸗ 
re quodlibet elementum agit per ſuam 
ſpeciem. ¶ Elementatiua habet appeti= o 
tum ad elementandum elementats /ra⸗ 
tione cuius appetitus elemẽta intrant 


to habente . er ſurſum / alio autem 
deoꝛſum: vt ipſa ſub elementatis exiſte⸗ 
re poſſit. Et in iſto paſſu cognoſcit intel⸗ 
lectus quid eft caufa motus elementoꝝ 
generado/cowripendo ⁊ prinado.g Ele: yr 
mentatiua 175 generslem virtutem a 
qua deſcendũt fpeciales virtutes elemẽ 
toꝝ:que quidẽ ytrtutes ſunt fundamen 
ta virtutibus vegetatis pr pei atis.ve⸗ 


rũtamen ſua virtus qñq; eſt defectiua 
monſtruoſitates caufatas ab elemẽtoꝛ 
contrarietatibus. ¶ Elementatiua 4 
rae cõditiones/yt no ſe trad. 


mutet in aliam ſpeciem. Et in iſto paſſu y) 
Alchimiſte dolent ⁊ habent occaſionem 
flendi, ¶ lementatiua habet naturalẽ 
delectationem fic elementando/ficut ha 10 
bet vegetatiua in vegetãdo / ⁊ ſenſitiua 

in ſentiendo:rõne cur? elemẽtatiua ma⸗ 
gnificat ⁊ multiplicat actus ſuos qᷓ;tum 
poteſt/vt ſua elẽmẽtata in magna dele⸗ 
ctatione eſſe poſſint.Et in iſto paſſu co⸗ 

* 8 in eft oman 2 ca if 

oꝛis / ſapoꝛis /a coloꝛis ⁊ gmõi.¶ Elemꝭ pt 

tatiua per ſuam differentiam habẽt di⸗ 
uerſa ſubiecta / in quibus eft diffuſa:ſi⸗ 

ut in quattuoꝛ maſſis que ſunt obiecta 


ſenſuum:ſicut iſta flamma / iſte ger / iſta 


ome 


VHrmrmutumi! 


qua /iſta terra quibus plum U e 
rum elementatiua eft in metallis / pan 
tis ⁊ qgnimalibus / non ꝙ in illis ipſa fit 
obiectum ſenſibus. Sed tantum tmagi 
nationi a iniellectui. Et iſto pallu cogno 
{cit intellectus que fuit cg dèceptiõis t= 
losum dne eh n len Scene elemẽ 

none tn clementis:fed tatum 
ipia in iis eſſẽ in potenti ⁊ yirtute. 

‘ f ud Tatlonte ſue cõnicoꝛdan 
die / finis / magnitudinis / bonitatis / pote 
ſtatus / inſtinctus / appetitus /⁊virtutis / 
in eoꝛum elementatis eft remiſſa z con⸗ 
fracta:vt fiat temperamentuminter Gli 
tates contrarias / aqua moꝛdente igneʒ 
cum ſua frigiditate /⁊ igne aquam cum 
ſua caliditate: et aere terram cũ ſua hu 
miditate:⁊ terra aerem cum ſua ſiccita 
te: vt elementatiua poſſit generꝭre ele⸗ 
mentatum / elemẽtando: ſicut digeſtiua 
digerere digeſtum: ⁊ faber molliſicare 
fer rum cum caliditate /vt fiat clauus: et 
in iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ con 


— coꝛdantia eft caufa generationis in ele⸗ 
N : 5 e 


mentatis.¶¶ Elementatiua eft ex cõtra⸗ 
rijs qualitati ta ⁊ Mfituata: 
videlicet ex caliditate / frigiditaàte / hu⸗ 
miditate ⁊ ſiccitate / leuitate /ponderoſi 
tate /raritate ⁊ dẽſitate:vt contrarietas 
fit cauſa coꝛruptionis in elementatis. 
¶ In elementatiua ſunt quattuoꝛ pꝛin⸗ 
cipia:elementaus enim cit vnum pꝛinci 
pium efficiens / mittendo foꝛmaʒ in ma⸗ 
teriam vt R finis:videlicet os 
mentatum. uc concurrunt in hoc 
pꝛincipia huius As d emgs machn 
tudo tc. ⁊ etiã motus celi/qui cauſat in 
iferioubus motuʒ elementatiue.¶ Am 
plius in ipſa elementatiua ſunt decem 

zedica in quibus ipfa eft diffuſa 


Tſimi e Bur gr Ala 
vero ſunt ĩtellectiua/ mim obiect 
regule aũt ſubiectiue loquẽdo cõpara⸗ 


tiuaꝛet in iſto paſſu cognoſcit intellect? 


ꝙ pꝛincipia obiectant obiectum elemen 


De nouem ſubiectis. 


ditur a ſua natura /; in hoc gs egredi⸗ 
tur ⁊ faber plus qͥeſceret in clauo fabꝛi 
cato/q; in ſuo fllio gener ato ab ¢o:2 Ice 
plus quieſceret venãdo / q; ſuũ ſimilem 
generado :quod eft impoſſibile.qᷓre pa⸗ 
tet finis elementatiue efthabere ⁊ge 
pear hy ee in 0 1 
poſſit. Et in iſto pail cognoſcit inte 

ctus ꝙ fit quieſcit elementatiua in ele⸗ 
mentato / ſicut vegetatiua invegetato/⁊ 
ſenſitiua in ſenſato / a imaginatiua in 


imaginato / t intellectus in intellecto. M p 
nw 


¶ E lemẽtatiua ẽ in ſubiecto maioꝛ que 
ad vnã glitate ⁊ nõ quo ad ali ſicut in 
pipere ẽ maioꝛ quo ad caliditatẽ/qᷓ; quo 
ad ſiccitatẽ.¶ Adhuc quo ad ſiccitàtem 
magis qᷓ; quo ad hũidiatẽ. Atẽ magis q 
ad humiditatẽ /; quo ad frigiditatem. 
Et in iſto paſſu cognoſcit intellectꝰ ee 
qué moda maiozitas clemẽtatiue t ſuv⸗ 
alternata in ſubiecto in quo eſt:xexũtñ 
fechdG iuuẽtutẽ ⁊ ſenectutẽ no eſt Th 
elemẽtatiua maioꝛ eft in medio q; ĩ ex⸗ 
tremitatibus:videlicet in medio etatis 
q; in iuuẽtute ⁊ ſenectute: ſicut fol qui 
maioꝛ ⁊ calidioꝛ eſt in caliditate in meri 


die q; in mane : ſero effective ene J vw 


tatiuain equalitate eft aſſituata . Ele⸗ 
meta nãq; egles eſſentias habẽt ꝑ qᷓ;tita 
tem / vt ꝓpoꝛtio poſſit eſſe in elementa⸗ 
tis: vt iſta roſa⁊ illa roſa ſint equales in 
ſpecie:et ſic de alis ſuo mo. Nam alias 
vnũ elemẽtũ coꝛrũpet aliud cleme 

eſfentiã ⁊ naturã:aut vnũ elemẽtũ trãſ⸗ 
mutaret aliud in ſuã eſſentiã:ſicutſt ro⸗ 


ſa trãſmutaret liliũ aut violaʒ in ſuam V 1 n 


eſſentiã. ¶ Alemẽtatius i minoꝛitate eft 
Alſituata: eo q ſua pꝛĩcipia pᷣmitiua fue 
rit de nililo deducta ⁊ creata:itẽ elemẽ 
tatina ſcdʒ qð Et mioꝛi elemẽtato /ẽ gd 
de mĩoꝛi qtitate ⁊c.hituata ⁊aſſituata. 


De elemẽtatiua per regulam 


Fo. lxiiij. 


Are tatum ⁊ regule fuſtinent illud.q Elemẽ De elemẽ 


tatiua eft mediũ exiſtens inter elemen⸗ 
ta ſimplicia ⁊ elementata /ficut ſenſus 
particulares exiſtunt inter ſenſum com 4 5 0 
inune ziet fenfata.£t in iſto paſſu cogno Ai differret ꝑ eſſentiã/iã ele 
ſcit intellectus motumelementative a . meta no haderẽt ſubiectum 
quo eft inſiuxus:⁊ a quo eſt refluxus:et in quo eflent\copofita:neg elemẽtatiua a ' 
fi nie in quo ſubiecta ẽ diſcurſus. ¶ Anis ele: effet ex d te: ſed a creãte.⁊ q̃litates; g 1 
mẽtatiue ẽ hapere ⁊ generate d emẽta: elemetozs mutarent in nouũ ſubiectum 
tu in quo quieſcat vltra gd elemẽtatius fee ignis q eft in lapide/non 
milla appetitũ hy. St eret ali eſſet esd ꝑ ſpeciè cũ caliditate ignis q̃ 
uid aliug vitra ind elemẽtatſſia ſuum eſt in ſpher̃a ignis:quod eft impoffibile 
elemẽtatũ nd eſſet ſuus pꝛopꝛius finis: ficuthumanitas que nõdiffert ab ani: 
‘fit plus quieſceret in hoc qᷣd non egre ma r coꝛꝑe / pꝛont coniunguntur:uant⸗ 


Ser yvtrum eiemẽtatius tating g j 
differat ab elemẽtis p eſſen regulã de : 
ud et reſpõdedũ e ꝙ NO :q: qucia. } 


n> oR 12 2 
; 


2 


Gemrnm (nan 


cad 


7 
1 Ret 


ga cm clio 


Mona pars Fam rtatinn 


tas enim ex iſtis eft :non autem ex vno 
tantum.¶ Per pꝛimam ſpeciem regule 
Sanerignr/ ait elt ele mental f t é 
reſpondendum ꝙ ſua diffinitio iam ſu⸗ 
per ius eſt data. ¶ Per ſecundam ſpeciẽ 
weritur / elementatiua quid habet in 
fe eſſentialiter et ſubſtantiaſĩter? Et di⸗ 
ip ſa habet ſuos coꝛrelatiuos 
ex quibus eft/z cum quibus agit in ele⸗ 
. 1 in rel 4 1 805 
planta et animalibus. ¶ Per tertiã ſpe 
ciem queritur quid eſt iu Slo veel e 
cendum eft in elementis inſtrumen⸗ 
tum cum quo ipſa eléméta agunt in ele 
e eſt in decem pꝛedi⸗ 
camentis id quod eft:et eft in vegetati⸗ 
ua fundamentum inge é elemẽta: 
tiua in potentia ignis hago tnfinitatis 
et eternitatis dei inquãtũ ignis:ſi habe 
ret ligna infinita cõbureret; infinite et 
eterne:fed quia non habet / illa potentia 
remanet in diſpoſitione tantum:⁊ eft fi 
nita differente infinita materia. ¶ 
dus rtam ſpeciem queritur / quid habet 
in alio: Et eft dicenduʒ ꝙ habet in ſub⸗ 
iecto in quo eſt / ſuam mãteriam/⁊ ſuaʒ 
ſotmam / ⁊quantitatem /æ qualitatem/⁊ 
ſuum motum/z huiuſmodi ſicut in piã⸗ 


tar in animali. A Ser pumam ſpeciem 


regule d. queritur / in 
effet ẽ dicẽdum ꝙ eft de ſuis pꝛincipijs 
Htimitiuis in elementatiuis poſitist ex 
Alis pꝛincipijs / vt ex yniuerlali materia 
2 vniuerſali foꝛma ſicut elemẽta. ¶ Per 
ſecundam ſpeciem queritur/element᷑ã⸗ 
tiua de quo eſtꝛet eft dicenduʒ ꝙ eft de 
ſua ſpecifica foꝛma ⁊ materia / aut cum 
ipſis agat per ſuam ſpeciem elementã⸗ 
o elementata. ¶ Per tertiam ſpeciem 
queritur/elemetatiya cuius eft? Et eft 
dicendum ꝙ ſubiecti Th quo ef:ficut ps 
que eft fui totius: vt patet in plata que 
generando elementat aliam plantam. 
¶ Per pena ſpeciem regule e queri⸗ 
ur / eſementatiua quare eſt: Ad:qð dicẽ 
Gum eft ꝙ eft co quia ex elementis eft 
compofita.€ Per fecundam ſpeciem re 
Sule e. queritufeletittatina quare é2 
Ad quod dicendum eft vt per ipſam ele 
mentata fint.Adbuc-yt vegetatiua / fen 
ſitiua et imaginatiua ab ea ſiue funda⸗ 
te nutrite ⁊ genite.¶ P 


Zlubſtentate. ¶ Per ſecung am ſpeclem „ gere. Sic due caliditates in ĩgne / ⁊ due 
habeat bilcretae quae humidits tes /et due frisiditstes / et due 


per fe:amplius aqua que eft in fphera 
7 t 
32, effet hum 


titates? Et refgendendem eft ꝙ fic: vt 
in indiuiduis elementatis habentibus 
differentes quantitates in numero: et 
quantitas ſua eft punctualis/eo quia é 
ex quattuoꝛelementis coniuncta ⁊ con⸗ 
ſtituta.¶ Per pꝛimam ſpeciem g. queri 1 
tur / qualis as? Et 
refpondendum eſt ꝙ illa quam habet Ar- 
per ſua pꝛopꝛia elementa / ſicut colera q pres 
eft elemẽtata /cui caliditas eft fua pꝛo⸗ 
pꝛia qualitas.q Per ſecundam ſpeciem 
regule §.queritist/qualigeft e ane A 72 
ta qualitas: et eft dicendum ꝙ ficatas gyn 
eff ei appꝛopꝛiata qualitas. Nama ter 
ra recipit ficcitatem: et ſic de alijs com⸗ 
plexionibus / pꝛeter caliditatem / ſecun⸗ 
duin quod a diuerſis recipiteas. ¶ Per H 
regulam h;. queritur / elementatiua per 7 
vein mModum conſiſtit in tempoꝛe?⁊ re c 7k 
pondendum eft ꝙ conſiſtit in tempeꝛe 
reſpectu nunc in quo eft. Adhuc cõſiſtit 
in tempoꝛe mediante motu in quo eſt / 
augmentando / alterando ſubiectum in 
* eſt / ab vio ire ct alterum — — 5 
o. et per regulã c. d. R. ¶ Der re 3 
ueritur elementatiua A dq 
endu3 eft ꝙ in elementatis: ⁊ hoc ſub⸗ 
iectiue:non autem ficut viſus in coloꝛa⸗ 
to obiectiue:quoniam niſi elementati⸗ 
ua effet in elementato / iam qualitates 
non eſſent in elementato:aut eſſent ſine 
ſubiecto:quod eft impoſſibile: vt patet ĩ 
flamma in qua eſt caliditas:et in glacie 
in qué eft frigiditas/et huiuſmodi. Ta 
Mig s bubitat intellectus ytrd ĩ ſphhe 
Igls fit ficcitas terre ⁊ frigiditas aq 
Fanal de elementatis inferioꝛibus / 


umiditate refiftente et contrariante 

ceitati terre/et caliditate ignis frigidt 
tati aque / vſq; quo ipſe recozdatur @ fi 
omnia elementa eee 1118 
ignis / neq; in: qualibe e juſli⸗ 
bet elementi alterius effet deſtructa 
neralis mixtio eotum: et per conſequ 
mixtiones eoꝛum particulares in ele⸗ 
mentatis . peu ad deſtructionem vni⸗ 
uerfalis/fequttif deſtructio particula⸗ 
ris. Ser fignig qui eſt in ſphera ſua 
calidus per fe:et ficcus per terrain effet 
ficcus per fergdhuc aer qui eft humid? 
per fe et cali er ignem / eſſet calidꝰ 


1a frigida per fe ⁊ huinida per aerem⸗ 
20 I per fe:et ſimiliter terra q̃ 

eft in ſphera ſua ſicca pet fe ⁊ frigida p 
ust / eſſet frigida per ſe:et fic. eſſent 
e qualitates cuiuſlibet elementi i 


8 1.4 m 


vim in „herrn wus 
[wr [ator TR! 


fi 
5 


8 „ 2 228 
Nnftrnvm fue Pe nouem ſubiectis. / J folry. 


* 1 * 2 — 2 
Necitates / due igneitates / due acreita= ſupꝛadictum in quo ſolutio queſtionis 
tes / due aqueitates / ⁊ due terreitates / eſt implicata et fignificata:et hoc ſuffi⸗ 


⁊ per conſequès octo elemẽta ſicut octo 
qlitates q̃ ſupꝛadicie ſunt:qð ẽ abſurdũ 
dicere:ſicut ẽ abſurdũ dicere duas albe⸗ 
dines ĩ gñre /t duasvegetatuiões / ⁊ duas 


ſenſatiòes.¶ Ampliꝰ eſſet deſtructꝰ aꝑ⸗ 
er obrecker ec 


petit? natura dq nd Haberer ot 

nã ignis vuus NO appeteret aliũ ignes: 
neq; ignis appeteret terra /poſtq;ᷓ per fe 
effet ſiccus:et ſic de alis elementis pot 
diet ſuo niõ:⁊ effet deftructa appꝛopꝛia⸗ 


ta qualitas:⁊ etd feeunda fpecies regu 


le g. ſignificãs illã qualitaré. ¶ Iteru 

eſſet deſtructus motus habẽs appetite 
ſurſum: c ille habés deoꝛſum:et per con 
ſequens natura effet deſtructa /eo ꝙ nd 
haberet ſubiectũ in quo eſſet ſubſtenta 
ia: et etiã deſtructa elementatius:⁊ per 


confequens elementata / yegetata ⁊ ſen de inſtrumentalita te 118 
fata. Adbuc onme corpus cpifteng tub nſtrumentalita te. 2 
luna effet compolita in vacuitate finis/ Onũ ſubiectuz eſt deartifi 


in tanto fins nature effet fic habitus 


pꝛiuatiuus nature:ſicut cecitas viſus /et ma eſt de motalibug.g Se Lubiecto f 0 
turditas auditus. Et qꝛ hec omnia ſunt I addda de artibushiberalib?, 10, de A th 
valde impoſſibilia:patet ergo per regu 2 ( Tertia de mechanicis. inſtrume⸗ ha | 
lam h.z per diffinitionẽ veritatis ꝙ om {Ex 8 talitate. A Mr 


nia elemẽtata ſunt mixta ĩ ſpheris furs 
⁊ in maſſis ſimiliter:⁊ in elementatis iã 
magis ſunt mixta ⁊ compofita :ſicut in 
plantis in quibus ſunt cõpoſita cũ vege 
tatiua / et in animalibus cum fenfitwa 
et imaginatiua:⁊ hoc mediante eleme 

tatiua compofita cum ipſis. ¶ Sed bi 

miratur intellectus / ter ra que eft infe- 
rius/per que modũ poteſt afcendere ſu⸗ 
perius:videlicet i ſpherã ignis / eo quia 
ger eſt in medio contrarians terre. Et fi 
militer ignis deſcendere ad nes inferiꝰ: 
eo qꝛ⁊ aqua eft dria illi: vſq; quo recoꝛ⸗ 
datur ſcalã concoꝛdantie in ſecunda fiz 
gura deſignatam. Nam ignis deſcendit 
fic dãdo de ſua caliditate aerizet ouenit 
cum eo deſcendendo:⁊ aer Dando de ſua 


declaratio ſatis ſcibilis € ſciẽti hac arte. 


hic tractabimus. 
ctabimus in vndecima parte huiꝰ libꝛi: 
videlicet in applicatione. ¶ Sciendum 
eſt ꝙ de moꝛalitate poſſunt tr ic 
bus modis.ſ.ſecundũ virtutes z ſecũdũ 9 
vitia. t pꝛimo de iuſticia que eft in ge⸗ 
nere virtutis tractabimus. 


bie i 
De iuſticia ppricipia deducta ) 


Vonis iuſticia eft applica: 2 " 

7 a bilis. ad ſuũ genus: yideli: De’ tuft a 
{ 

| 


cit ad declaranduin queftioné pꝛelibatã 
caufa breuttatis.d Perfecundamregu= K. nym quo 
laʒ K.queritur/elementatiua cum quo 4 
elementat elemẽtata: Et reſpondendũd 

eft ꝙ cum inſt inctu et apperity pꝛinci⸗ 

ploꝛum ex quibus eſt / ſequendo motum 

quem habet ſecundum naturam diffini 

tionum pꝛincipioꝛumꝛet fic de regulis in 

quibus conſiſtit ſuus tranſitus. 

idem dici poteſt per impꝛeſſioncs quas 

habet in decẽ pꝛedicamentis / ſuo tamen 

Motu moto per generalem motum celi. 

Sed declarare hoc / eſſet longus:ſed ipa 


De nono ſubiecto quod eſt 


cio: ⁊ bj tres ſpecies.¶ Pu De none ra 


Ams. ſ.de moꝛalibus 
e lecũda ⁊ terua tra 


atari duo 


cet ad virtutẽ que ẽ pꝛinci: cia per pꝛĩ 


piũ vnũ huius artis: ⁊ ſimi cipiadedu 
N 4 liter de equalitate pot dict eta. LN 


et ideo ficut iſta due pꝛinci 


3 aquest conuenit cum ea de pia ſunt deducta ꝑ pꝛincipia ⁊ regulas 
cendendo: ⁊ ſic tranſit ignis in aquam vt patet in octaua parte huius libꝛi que 


1 
per humiditatẽ calefacta: et aqua deſcẽ eft de mixtione pꝛincipioꝛum :idcirco iu 4 7 he 0 a 


dit ad terra oando ei de ſua frigiditate ſticia 8 eſt ag landen ⁊eũ⸗ 

calefacta a humefactarct terra aſcendit litatem ecundim ¢ ipſe ſunt deduccte 

Ps pꝛincipia ⁊ regulas. Nam particu⸗ 
a 


ad ignem dando et de ſua ficcitate cale⸗ 
facta/hiefacta ⁊ frigefacta.Et qin Glita 
tes non dimittunt ſuum propzum ſud⸗ 


ſecu 


i 
Ws 4 waltan'm 
re applicabile eft ad ſuum vniuerſale | 
um conditiones ipſius vniuerſa⸗ \ 


tectum /qualitatibus afcendentibus et lis:ſed ad maioꝛem euidentiam iuſticie 


delcendentibus:ideo aſcendunt ⁊ deſct 


dunt.£&t fic ſequitur circularis motio et 
mixtio. regulam R. que⸗ 


Mets ls 4 — are aa Jan e 
⁊ regulas huius artis. ¶ Juſticia 155 
bitus cum quo iuſtus iuſtẽ agi quon 


hominy 


ritur / elementatiua quoms eft mixta t bonitas eft ratio bono ꝙ agat bonum: 


compoſita ex 3 elementis:ſed re ideo iuſtum eft ꝙ bonus agat bonum. 
e 


coꝛdatur intellectus paragraphum log 


o git bonuz / uſte 
ano agit betnss 


om 


virt 


| 


— 


Mona pars 


agit: vnde patet iuſticiã oꝛitur de ra⸗ 
tione bonitatis. Et in iſto pails cogno⸗ 
fat intellectꝰ ꝙ iuſticiã oꝛitùr oꝛiẽte ſuo 
actu /t ꝙ bonitas eft diſponens ipſaʒ iu 
ſticis / inq; tus eft ratio bono ꝙ ipſe agat 
bonũ:quonis tudo eſt id ratione 
cuius dur atio ⁊c.ſunt magne: tdeo maz 
gnitudo eft diſpoſitio magne iuſticie / bo 
nitatis ⁊ durationis:vt ſi bonus agit bo 
nũ magnũ ⁊ durabile ⁊c.tunc tꝑis iuſti⸗ 
cia erit magnus habit? collect? de boni⸗ 
tate / magnitudine / duratione ⁊c. 


ft in 
iſto paſſu cognolcit intellect? ꝙ quẽãd⸗ 


moda magna iuſticia eft conne ra cũ pn- 
cipijs / et qb eis deriuata:ſicut bonitas / 
magnitudo ⁊c. durant ꝑ durationẽ / ſic iu 
ſticia durat per illa/fuppofito iñ ꝙ non 
ſuperueniat iniuria E t 2 
gnoſcit intellect? p que modũ durat ha⸗ 
bitus iuſticie / dato ꝙ homo vtat᷑ altera 
virtute / aut ipſe doꝛmiat.Et in iſto paſ⸗ 
ſu eſt intellectus moꝛalis et pꝛacticus. 
¶ Noſtq; bonitas eſt ratio bono ꝙ gat 
bonũ / magnitudo diſponit ꝙ illud vo⸗ 
num fit magnũ / ⁊ duratio diſponit ꝙ fit 
durabile:z_poteftas & o eft ratio 5 bon? 
poſſit exiftere ⁊ Agere bonus /iuiticia diz 
ſponit vt fit deducta per illud agere.et 
q bonus agit bonũ / tunc iuſticia eft or: | 
ta/z eft de potentia in actum deducta. 
¶ Auſticig per intellectũ eft intelligibi⸗ 
lis /⁊ ꝑ voluntatẽ amabilis.Et ideo intel 
lectus ⁊ voluntas ipſa obiectant/peft 
iuſticia eft nata /getus iuſticie remanet 
in potẽtia.ipſa nãq; iuſticia in duratio⸗ 
ne t poteftate ⁊c.eſt guberhata.q Juſti· 
cia per bonitatẽ / magnitudinẽ ac.eſt di⸗ 
ſpoſita:⁊ ideo per voluntatẽ eft amabi⸗ 
lis. nam omne bonuʒ eft amabile:⁊ ideo 
quado diligitur cum difpofitise bonita⸗ 
tis / magnituꝗinis ⁊c.tunc iuſticia de po 
dentia in actũ deducit᷑.¶ Juſtic [ 
tus/que quidé virtus eft ium genꝰ:eo 
qt ſub virtute cõſiſtũt multe virtutes: et 
ideo ficut virtus in cor out ex bonitate / 
magnitudine ⁊c.ſic iuſticia out p eũdeʒ 
modũ ꝑ qué virtus moꝛalis oꝛit᷑. 
paſſu cognofcit intellectꝰ p que modum 
particulare cũ fuo vniuerſali regit᷑ ⁊ di⸗ 
rigitur. Et iſto paff bet valde 
‘congaudere/eo ae ifte paſſus eft regula 
generalis infallibilis ad ofa iura.¶ ent 
ſticia fine veritate eſſe no põt:⁊ iõ qh eft 
cũ illa:ſequit᷑ ꝙ illa ſic fit cognoſcibilis 
per illũ modũ p qué veritas eft cognoſci 
ilis in diſcurſũ pꝛuncipioꝝ ⁊ regular. 
kin aſſu cognoſcit intellect? ꝙ iu 
fticia eft facie ad cognoſcendum cũ dic 
ſcurſu veritatis poſito in mixtide princi 


= 


| 
1 


An. gen hom: no em 
ft, yt mm mo i vifarnbur 


znußpi vn Hane urea, ix 


Wc 


ſticia eft msioꝛ per fubſtannam q; per 


pioꝛum regularũ. In gloꝛia bonitae / ma Glor 
gnitudo zc.habent delectationẽ z quie⸗ 
tem:ipfam aũt habere no poſſent abſq; 
iuſticia. Et ideo gi ſunt in deleciatione 
confcientia non moꝛdet: eo qꝛ iuſticia eft 

in illa delectatiõe. vñ fequit ꝙ quies coz 
ſcientie ſignificat ⁊ declarat iuſticiã in ii 
la delectatione.¶ ici re nif 
tie habet duas par tẽs:videlʒ pondus et 
ꝓpoꝛtionẽ: quo ad pondus eft intẽſa:ſed 
quo ad ꝓpoĩtĩoneʒ eft extenſa:⁊ ideo in 
cauſis quãdoq; requiritur tudiciũ inten 
ſiue / ⁊ quãdoq; extẽſiue /m ꝙ ſubiectuʒ 
iudicij eft diſpoſitum ⁊ oꝛdinatũ ad rect 
piendum iudiciũ. ¶ Auſticia ꝑ ocordans 
tiam pꝛincipioꝝ oꝛitur et viuit:⁊ ideo in 
cognoſcendo concoꝛdantiã pꝛincipioꝛuʒ 
$d vnũ iudicium cognoſcit᷑ iuſticia cum 
ſuis cõditionibꝰ.nã cognita cauſa cogno 


fcitur effectus. ¶ Iniuxia eft mimica ius, Gyyt 
ſticie:eo qꝛ iniuria eft habiiꝰ pꝛiuatius / 

⁊ qt concoꝛdantia eft amica pꝛincipioꝛũ: 
ideo iuſticia eſt habit? poſitiuus. Ham- 
vnũ cõtrariũ cognoſcit᷑ ꝑ reliqua. @ Juz 
ſticia dicit fiue fignificat eſſentiamſed 
ius ſignificat effe iuſticie:⁊ quia eſſentia 
in ſuo eſſe eſt ſubſtentata / icia 
in iure eft ſubſtẽtata. vnde patet ex pꝛe⸗ 
dictis ꝙ iudex in pꝛincipio abſolutioeſt 
caufa efficiens/que quidem iuſticia eft 
pꝛincipium foꝛmale ⁊ ius materiale:eo 
quia per iuſticiam foꝛmatum eſt. Judi⸗ 
cium po eft princip:a finale: eo ꝗꝛ in ĩpſo 
eft quies. ¶ Juſticia eft mediũ iter acto⸗ 
rem a reum / cu: luqex dat vnicui 
ius ſuum. Nam ſicut iuſticia non pot 
eſſe medium abſq; iudicare / neq; etiam 
abſq; bonificare/magnificare ⁊c.· vt ſuus 
iudicaxe fic ſit mixtum cuz bonitate / ma 
gnitudine zc. ¶ Finis juſticie eft quies fie 
pꝛincipioꝛum:eo quis fine ĩuſticia quie⸗ 
{cere non poſſunt. Unde ſequitur ꝙ iuſti 
cia eſt ſubiectum finale in quo pꝛinci⸗ 
pia habent pacem inter actozein ⁊ reuʒ 
reddendo vnicuiq; qð ſuum eft.) ¶ Ju⸗ 


« 
2 


Mme 

accidẽs. vnde fequitur ꝙ ſua maioꝛ ma⸗ 
ioꝛitas eft ſubſtantialis /⁊ ſua maioꝛ mi 
noꝛitas eft aceidentalis. Ipſa quidé ma 
ioꝛ maioꝛitas eft cũ maioꝛi bonitate/ma 
gnitudine ⁊c. et matoz minoꝛitasſeſt cus 
minoꝛi bonitate et magnitudine ⁊c. 
ideo in cauſis iudex debet cognoſcere 
eft iuſticia maior aut minoꝛ / in cognoſctk 
do iuſticiam ſubſtãtialem a accidentalé: 
⁊ iſta noticia è ĩ cauſis valde neceſſaris: 
nã iuſticia qnq; ſtat ꝓ actoꝛe ſubſtãtilit᷑ 
⁊ pro reo accidctaliter ⁊ ecouerfo:vt paz 
tet per eſſe z bene effereffe enim in cae 


4 2 Esfenta — 
ta ef. 


anhin frm ail, arm & mriengq 


K 


(omor 


De nouem ſubiectis. 


ſis dicit neceſſitatẽ:ſed bene eſſe contin⸗ 


genti / z in iſto paſſu cognolcit intelle- . 


cr? ꝙ neceſſitas hõ hs leg. ¶ qualita 

eft habitus iufticte:eqlitas qdé genera⸗ 
lioz eft ipfa infticia. Et ideo ſecũdũ ꝙ e qᷓ 
iltas eft diſcurſa in tractatu pꝛincipioꝝ: 
fic dz iuſticia diſcurri in eodẽ:vt iam fu 
pꝛadictũ eſt:et in iſto paſſu cognoſcit in⸗ 
tellectus ꝙ bonu3 ⁊ equum eft reddere 
vnicuiq; quod ſuũ eſt / cũ bõitate / magni 


ioz altera iuſticis: et lla que ẽ mm̃o /di⸗ 
ſtat magis a magnitudine bonitatis / du 
rationis ⁊c. q; illa q̃ tantũ non diſtat ab 


eodẽ / ⁊ in ifto paſſu cognoſcit intellect? 


ꝙ iudex poſſet cognoſcere in cauſis mi⸗ 
noꝛem iuſticiã cuz minoꝛi magnitudine 
bonitatis / duratiõis ⁊c. que cum maioꝛi 
tate iuſticie concoꝛdat. 


De iuſticia per regulas de⸗ 
ducta. AN. . 
Er regulam b. querit̃ / iuſti⸗ 
2 


cia corupta in hoie/an ipa 
reuertatur in eundé nũerũ 
quando inturia coꝛrũpitur: 
Et reſpondendũ eft ꝙ non. 
Nam ficut naturaliter materia diſponi 
tur ⁊ pꝛopoꝛtionatur ſucceſſiue foꝛma ĩ 
inſtanti in ea introducitur: fic habitus 
moꝛalis ſucceſſiue diſponit᷑ ⁊ ꝓpoꝛtiona 
tur ⁊ in inſtanti ꝑficitur: et ideo quando 
habitus coꝛrumpitur / ipſe iminſtãti coz 
rumpit᷑.¶ Per prima ſpeciẽ regule c.qri 
tur iuſticia quid eft? Et reſpondendum 
eſt ꝙ eſt illa foꝛma cui pꝛopꝛie competit 
iudicare. ¶ Per ſecundꝭ ſpeciẽ c. querit᷑ / 
iuſticia quid habet tn fe ieſſentialiter et 
ſubltantialiter? Et reſpondenduz eft ꝙ 
habet ſuos coꝛrelatiuos moꝛalesvideli⸗ 
cet iuſtificati uftificabile ⁊ iuſtifi 
care cum quibus eft ha 
bitat inteliectus:vtra iuſticia Femaneat 
habitus quando homo nonvtit᷑ Wla/aut 
doꝛmit / aut vtit᷑ alia virtute? ? t reſpon⸗ 
dendum ot eft fic:iufticia enim no coz 
rumpitur:niſi quando iniuria introduci 
tur. tain ſꝑecieʒ queritur /qͥd 
eft iufticia in io: Et reſpondendum 
eft ꝙ eft in cauſis cauſa /⁊ in alijs virtu 
tibus eft connexio earum:ſicut humili⸗ 
91 2 a iuſte ſe e e 
m ſpeciem queritur / iuſti 

cia i wid d in allo: Et reſpondẽdũ eft ꝙ 
h3 obiects in canfis/q iuſte ſunt obie⸗ 
etata:etiũ habet impꝛeſſiones principio 


rum ⁊ regular / ⁊ dec? pꝛedicamentoꝝ. 
Per pti eciẽ regule d. querit / iu⸗ 
ſticta de quo et: Et eft dicẽdũ 1Ha eft 
de diſponẽtia pꝛincipioꝛũ⁊ regularum / 
2 decẽ pꝛedicamentoꝛũ / eo qꝛ {ub ipſis e. 
€ ‘Der fecunda ſpeciẽ querit᷑̃ / iuſticia de 
quo eft? Et dicẽ dũ eft ꝙ ipſa eſt de ſua 
ipecifica materia 2 foꝛma / que deſcen⸗ 
dunt per differentiam 2 pꝛopꝛietatem a 
generali virtute:vt iuſtꝰ ꝑ uiſticiã in iu 
dicio poſſit agere. ¶ ‘Per tertia ſpeciem 
uer itur / iuſticia cuius el: Et reſpondẽ 
um eft q; eft iuſti:ſicut cappa cappati. 
Ander ꝑꝛimã 5 regule è queritur / 
iũſtieiã quare eſt? Et reſpondenduʒ € ꝙ 
eſt ex bilibus 2 axe pꝛincipioꝛu 
collecta Nieder ex Tufeifieatise/00 
nificatiuo 2¢.2 iuſtificabili z bonificabt 
li ⁊ iuſtificare / bonificare 2 magnificare 
⁊c.Et ĩ ſſituata eft per ꝓpꝛie⸗ 
tate ⁊ impꝛopꝛia ⁊ ſpeciſica materia et 
foꝛma inducta eſt: nam ficut eadem qᷓli⸗ 
tas: videlicet eadem fignificatas eft per 
vnam forma ſpecificã in roſa / ⁊ ꝑ aliam 
in viola:ſic eadẽ vircus eft per foꝛmam 
@ materiam ſpecificas iniuſticia /⁊ per 


alias in pꝛudẽtia. ¶ ‘her ſecũdã ſpeclem 
querit᷑ / iuſticia Gre eſt? Ex reſpondendũ 
eſt: vt pꝛincipia a quibꝰ de ſcẽdit habeãt 


actus rectos in cauſis. Adhuc eſt:vt ciui 


tas habeat pacẽ ⁊ bonũ publicé . 


1 
pꝛimã fpecié regule Taler, ufa a 


ta eſt? Ft reſpondẽdũ eft ꝙ eft Gta con 
tinue ſiue habeat qᷓ;titatẽ continuaʒ:eo 
quia eft habitus continuus: no aũt quis 
punctualis:neq; linealis:qꝛ nõ eft de cõ⸗ 
ditione coꝛpoꝛis:neq; creſcit:neq; deſcre 
ſcit:licet fu? actus qnq; fit magn? : qnq; 
paruus:ſicut dé martellꝰ qui qn dat 
magnũ ictũ / guãdoq; parni/fecudu age 
tis voluntaté vtẽtis tllo ad placitũ ſuuʒ. 
¶ er ſecũ daʒ fpecié regule f. pede] 
funt tie cßtitãtes diſcrete? Et refpod 

dũ ẽ ꝙ ſunt ille quas h3 p differetig..u= 


abitus:ſed hic du fticia em̃ vnã qᷓ;titatẽ hʒ in aa ed 8 


in gctoꝛe:aliã vero in reo: ſicut eadẽ a 

vnũ fitd h3 in vaſe circulari ⁊ aliũ in va 
fe trisgulari. eee reste 
g. querit᷑ / iuſticia qualie2£t eft dieẽduʒ 
ꝙ eft talis q̃lis eſt per bonitatẽ / magni 
tudinem zc. fine quibus eſſe non poteſt. 
¶ Per fecunda; ſꝑeciem g. querit᷑/iuſti 
cia quaheelt Et eft dicendum ꝙ eft ta⸗ 
lis qualis poteſt eſſe per connexionem 


alisrum virtutum que habent per iu⸗ 
ſticiam actus rectos. cP re 1 
N N quem moqum̃ conſiſtit iu 


cia in tempoꝛe ſucceſſiue de vno obie 
to i aliud:ſieut nauis ĩ motu 890 lo⸗ 


Fo. lxvj. 


O. df 
Arm 
Wine 


Qorf 
FE qumri 


mq 


Difrwta_ 

: q ; qualtar 
wpn ; 
App 

2 7 


: 
| 
: 
| 


Deductio ¥ 
puudentie 
B pncipia 


bert 


I 


et. 


— — — 


cif 


Mona pars 


caliter:ſʒ iuſticia ↄſiſtit fic, abſq; ſucceſ⸗ 
ſione in tꝑe / in ſubiecto in quo eſt / ſicut 
homo ſedens in naue mouente /⁊ in mo⸗ 
tu continuo. Et quo ad ſpecies tꝑis illa 
ſufficiant cã bꝛeuitatis. ¶ Per rẽgulã i. 
querit᷑ / iuſticia qué ↄſiſtit i loco cu ĩpſa 
no fit pũctualis neq linealis: Ad ae re⸗ 
Pen eft ꝙ ↄſiſtit in loco p iſlũ mo 

q dictus eft in regula.b.na mediante 
ſubiecto in quo eft tufticia/ipfa conſiſtit 
in loco ꝑ accidẽs. Et hoc ſufficiat de ſpe⸗ 
ciebus loci cã bꝛeuitatis.¶ Nexʒimam 
ſpecieʒ regule K.qnerif:tufticia quo eff? 
tridendu eft ꝙ eft per lum moda per 
qué a fuisipzincipijs collecta eſt:⁊ in re⸗ 
gulis pofita eſt cũ diffinitiombꝰ pꝛinci⸗ 
pioꝝ/⁊ ch aſſituationibꝰ regular ⁊ ſpe 
cierũ. E: hoc ſignificatũ ẽ ꝑ hoc qd de ea 
ſupꝛagictũ eit. ¶ N 1 3 K. 
quexit᷑ iuſticia eũ quo eſt? ⁊ rñdendũ eft 
ꝙ eft ch materia ⁊ foꝛma ſpecificis ex qͥ⸗ 
bus eft:2 cum differentia que diuidit ge 
neralé virtutem in multos habitus:⁊ eft 
cũ pꝛopꝛietate que ſpecificat ei talé ma⸗ 
teria ⁊ nõ aliã/⁊ talem foꝛmã ⁊ nõ alta: 
vt fit oĩno virtus ſpecialis.Adhuc eft ca 
agente qui acquirit pſam /⁊ eft cum bo 
nitate:qꝛ bona eſt.⁊ fic de alijs fine qui⸗ 
bus eſſe non poteſt. 


De pꝛudentia per pꝛincipia 
deducta. "7 


= Ome fubfiftens rõni boni⸗ 
tatis qñ ipſa eft ratio bono 
q bonus agat bonũ / tũc tẽ⸗ 
poꝛis bonus eſt de pꝛuden⸗ 
— tia habitnatꝰ:qñ autem nõ 
ſubſiſtit rõne bonitatis / tũc tꝑis eit im⸗ 
pꝛudẽs. ¶ momo diſponẽs ſuã bonitatẽ 
cum magnitũdine / vt ĩpſa fit magna ra⸗ 
tio bono ꝙ agat magnũ bonũ / pꝛudens 
eft. Momo antiquus ſuã pꝛudtiã ꝑſe⸗ 
uerando ci ed in cauſis/eũ illa quidem 
pꝛudens ſubmittit pꝛudentias nouas. 
¶ NAudentia cum poteſtate põt /⁊ pote: 
ftas cũ pꝛudẽtia eft gubernata ⁊ acquiſi 
ta. ¶ Nudentia eft habitus ſcientie per 
intelligẽre /⁊ fidei p credere.¶ il der 
tia pꝛimo z 1 eft habitꝰ per 
amoꝛẽ:ſecũdarie ait per timoꝛeminã tt: 
moꝛ conſequitur amoꝛ. étia qh 
eft bona/tunc tpie eft virtuofa:qh auteʒ 
eft mala tune eft vitioſa. ¶ Pꝛudẽtia cũ 
ver itate eft vera: ſʒ cũ falfitate eft falſa. 
¶ Pꝛugentia cum parua pena diſponit 
> pagers gloꝛiã. ¶ Pꝛudentis di Ruler dif 
erentias:ſequimpꝛudentis confuſiones. 


pati. Per pum {pecie3 reguſe e.grit: 
piud tia Gre eft?z rndendus eft g eit ea 


Ornurmin 


CPindentia cõnectit virtutẽ cum virtu Copr 
tesfed impꝛuge ia /yitiũ ch vitio.g Pius un 
dentia cõtradicit ignoꝛantie que effTus 
inimica;2 umpꝛudẽtia ↄtradicit intelles 


ctui qui eſt ſuus inmicus.¢ 

conferuat cauſas fin ꝙ ipſe ſunt affitua= 

te in pꝛincipio.Impꝛudentia autẽ illam Ai 
affituatione corrumpit dn old Mr. 
dentia diſponit mediũ exiſtens ppdztio 

naliter inter pꝛincipium ⁊ finè.Impꝛu⸗ 

dentia autè agit per oppoſitũ. ¶ pm 
pꝛudens cum fine perfectionis quictcit: 
fed hõ impꝛudens cũ fine imꝑfectionis / - 1 
laboꝛat. ¶ Nudentia cũ maioʒitate bo nu 
nitatis magnitudinis / eſt maioꝛ. Impꝛu 
dentia cum maioꝛitate malicie eff ma- 5 
102. ¶ Mug ua ch equalibꝰ cauſis equa 27 
lificat thos actus:ſʒ impꝛudẽtia cũ incqᷓ⸗ : 
libus vult illos cocquare . ¶ Pꝛudentia W170 
cum'natozitatefugat impꝛudẽtiã. Iin⸗ 
bꝛudentia autem cuz minoꝛitate fugat 
pꝛudentiam. 


De pꝛudentia per regulas 
dedducts , e,, nm 


i Vexitur vtrũ pꝛudẽtia ſim⸗ Deductio 
| i pliciter ſit de genere ſcien⸗ pꝛudentie 
tie Et xndendum eft ꝙ nõ. per regu: 
1328 homo credés veris caus las. 


2 ſis pꝛudẽès eſt. ¶ Per im ã „. 
fpecié regule c.queritur:pꝛudentia quid n $1 
eſt? Et eft dicendũ ꝙ ipfa eft habitus ca 
quo pꝛudens ante eligit magnũ bonũ q; 
paruum /⁊ ad bonas cõtingentias fe di⸗ 
ſponit / ⁊ a malis fe deuiat et ſegregat. | 
¶ Per ſecundã ſpeciem querit:pzuden= hirm fr 
tia quid habet in fe cocſſentiale / cui rñ⸗ 
denduz eft qð hʒ ſuos coꝛrelatiuos / ſine 


ter A 
alio2z reſpondendũ eft q eft in bonita⸗ 
te bona:ſʒ ẽ mala in malis:z'eft i virtuti 
bus foꝛtis:⁊ in peccatis debilis . ¶ Per 
quartã ſpecit querit᷑ pꝛudẽtia quid hã⸗ 
ꝛima fpecié regule d. pꝛudẽtia de q tſt?ꝰ / 
8 1 2 5 ꝙ ipfa eft de fantarmanib? que (pa * 
2 1 bc sy 2 eae 
tiã vt fugiat laboꝛem /⁊ in fine quieſcat. 
108 dia de d 
bilibꝰ q fold ei cõpetũt. ¶ Per tertiãſpe 


uibus pꝛudens agere no por. Per; 

diam ſpecte querit᷑: quid eſt prudentia in 

in, 
bet in alio:dicendũ eft ꝙ in virtute baz 72 ft 
bet merité:f3 in peccgto culpam.g, Per 
¶ Per ſcdam fpeaé q̃rit᷑: pꝛudẽtia de qͥ 
bus eft2z eft dicẽdũ 4 eft de furs tiuis ⁊ 2 7 

7 , 

ciẽ q̃ri᷑: pꝛudẽtia cui? eft2z dicẽdũ eſt — + 
ipſa eft jubiecti in 4 eſt / ſicut cappa cap⸗ 2 Ire 


pr 
jae 
p. 
ype 
22 


pub 
crak 


imo 


— @ 


any 


nrat 
weed 


. 


&rrtetulle 


or — 


ſua ꝓpꝛia paſſio ⁊ qualitas: Cui reſpon 
deny eſt ꝙ eft puidentia. ¶ Per ſecun 
dã fpecté queritur que eft he pepe 

endaé ꝙ 


ueritur de tẽpoꝛe pꝛu⸗ 
detie: Et refpondeda ẽ ꝑ regulas c. d. R. 
Nã ille ſignificãt modu quo pꝛudentia 
ofiftit in tẽpoꝛe ꝑ oc qd eft: ⁊ ꝑ ea de qͥ⸗ 
bus eft:2 per moduin qué habet in tem 


pore qh pꝛudens vtitur pꝛudentia in tẽ 
poꝛe.¶ Quctiturp regula i. pꝛudentia 
vbi eft? Et refpondenduin eft ꝙ in regu 


lis c. d. R. extra quas in ſubiecio eſſe ne⸗ 
uaq; poteſt.¶ A factis pꝛu⸗ 
dents cuz quibus ipſe peudenter agit. 
Khun puma regula R. queritur /pꝛu⸗ 
entia quomodo eft?£t reſpondendum 
eft ꝙ ipſa eft per illũ moda ane prndés 
h3/caufando ea / ⁊ colligẽdo ſimilitudi⸗ 
nes n ⁊ regularũ ex quib® eft. 
Nee dã regula R. queritur / pꝛudẽ 
tit cũ quo eſt? Ad qd refpondendum eft 
ꝙ ipfa eft cum n diligentia / 
fcientia aut credulitate/oifpofitioe ⁊ ꝓ⸗ 
poꝛtione / ſine quibus eſſe no poteſt. 


De foꝛtitudine per pꝛincipia 
deducta. 


10 


Oꝛtitudo ſub ratiõe boni⸗ 
tatis nutritur / coloꝛatur 2 
2 


5 diſponitur / ⁊ ꝓpoꝛtiouat᷑ ⁊ 
Pep) cOditionstur 10 Foꝛtitudo 
en magnitudine boitatis/ 
ta magnitudinis / durationis 
⁊c.exceptis tõtrãrietate ⁊ minoztate/é 
impugnabilis ⁊ defendibilis.¶ 

do antiquata cũ duratiõe bonitãtis / ma 
gnitudinis fibi ſubmiitit foꝛtitudies no 
uas. ¶ Iotuudo cũ poteſtate bõitatis / 
magnuudinis ⁊c.oia pt. ¶ Foꝛtitudo for 
tioz ¢ ci intelligere q; ch credere. ¶ Fo 
titudo fortios € co amereds c timoꝛẽ:ſi⸗ 


De nouem ſubiectis. 


ne foꝛtitudine nulla virt? ẽ foꝛtio.¶ Fos 
titudo cũ veritate cauſat audaciam ⁊᷑ vi 
ctoꝛiã. ¶ Foꝛtitudo ch delectatiõe facit 
boie; magnanimũ. ¶ Foꝛtitudo cũ alijs 


vir tutibs diuerſificat actus ſuog.¶ Ice WV) 


titudo ci maioꝛe virtute maioꝛẽ ↄcoꝛqã⸗ 


ꝙ tiã hʒ. ¶ Foꝛtitudo in peccatis € habiiꝰ 


puuatiuus. Forrigude bs pricipis iss 
cifica / vt actus ſpecificos habere poſſit. 
¶ Foꝛtitudo eſt mediũ exiſtens intervir 
tutẽ ⁊ vᷣirtutẽ.¶ oꝛutudo cus fine vlti⸗ 
mo cauſat audaciã z victoꝛia. oꝛtitu 
do maioꝛ eft p ea que ſunt ſubſtãdtalis: 
q; per ea que ſunt accidéralia.g Foꝛtitu 
do eft foꝛtioꝛ cu cauſis equalibus q; cuz 
inequalibus. ¶ Foꝛtitudo minoꝛ ett cuz 
maioꝛi vitio / ⁊᷑ etiãm̃ Cle Puguabilis ⁊ 
deuincibilis cum illo. 


De foꝛtitudine per regulas 
deducta. nm 


Tri foꝛtitudo fit foꝛtioꝛ ꝑ De foꝛti⸗ 
tudine » 


ꝓſperitates q; ꝑ aduerſitã 

tes? Et ręſꝑddedũ eft ꝙ fic 

Co ꝓſperitate em̃ pugnat 

8 cũ acritate ⁊ amore. Cu ad⸗ 
uerſitate at pugnat ci patiẽtia ⁊ time 
re, pꝛunã ſpeciẽ regule 
e. foꝛtitudo quid eftzet reſpondendũù eft 
ꝙ eft habitus ponẽs fortificabilia cõtra 
Aa enden qrié/fortitude 
qd hʒ in fe fibi coeſſentiale? et reſpondẽ⸗ 
dũ eft ꝙ ipſa h3 ſuos coꝛrelatiuos cum 
quibus eſt habitꝰ.¶ Per terti ciem 
queriturdd eft foꝛtitũdo in aliozad qd 
dicendũ ẽ ꝙ ipſa eft in bonitate bona et 
magna in magnitudine:nãvna virtus p 
accidẽg € habit? alteriꝰ virtutis. ¶ Per 
quartã fpecté querit᷑/qͥd habet inghioz 
et reſpondendũ eft ꝙ hapet in bonitate 
bond actũ:⁊ in magninsdine magnũ zc, 
et in iuſticia iuſtũ: ſicut bonitasg eft for 
tis in foꝛtitudine.¶ 150 Deu tects 
regule d.querit᷑/foꝛtitũdo de qtio e? Ad 
gd reſpondendũ eft ꝙ ipſa eft de actib® 
ſuperioꝛum potẽtiar̃ i: videlicet de intel 


ligere / diligere ⁊ recolere.¶ Per ſecũdãs 


ſpeciẽ querit᷑ / foꝛtitudo de quo : Ad qd 
reſpondendũ eft ꝙ ipſa eft de ſuis tiuis 
z bllibꝰ / vt ipſa poſſit habere acta ſpeci 
ficũ. Per tertiã ſpeciẽ᷑ Grif / foꝛtitudo 
cuius eſt: Cui dicẽdũ eft qp ipſa eft ub⸗ 
iecti in quo ẽ eo qꝛ ſuũ inſtrumẽtũ eft. 

Were re regule e. querit᷑ / foꝛ 
titudo gre eſt: t eft re põdẽdũ . ipfa ẽ: 
qꝛ habitus acqͥſius eft. Per fecùdam 


ſpeciẽ queritur / foꝛtitudo sig i Et |; 
i 3 


Fo lxvij. 


Viv 


Mo 


5 
pe 


reguias 


— Ee oe 


— — 


Fl 
Goin 


M ona pars. f prrmta 


reſpondendum eft ꝙ ipfa eſt / vt alte vir 
tutes contra vitiavictoꝛiam habere pot 
fint.( Per pzuuam fpeciem regule f. q 
ritur /foztitudo q; ta eftrHd qd di endũ 
eft ꝙ ipſa ey 5 5 qa ita an Habu? 
acquifitus.q Per fecunda (pecié queri⸗ 
tur / foꝛtitudo Fi elt orerennes u re 
U eft cp ipſa hʒ q;titatem difcre 
ta p qua ſuũ actu3 creſcit aut decreſcit. 
err puma fbeaé regule g. queritur / 
quee 1 qlitas foꝛtitudinis? Ad 
qð dicẽdũ è ꝙ virilitas / aĩoſitas cũ qua 
eft in (ua continua ꝗᷓlitate ꝑmanẽs:ſicut 
homo in ſua riſibilitate. Ute u 
cognoſcit intellectus ꝙ effentia fua non 
creſcit / neq; decreſcit. ¶ Per fe e⸗ 
ciẽ queritur / que eit appropziata quali- 
tas foꝛtitudinis:? Ad qd reſpondendum 
eft q ¢ iuſticia ac. Nam ſicut iuſticia ꝑ 
foꝛtitudinẽ eft foꝛtis:ſic foꝛtitudo per iu 
ſticiaʒ eft iuſta:et in iſto pa nofcit 
intellectus ꝙ virtus per appꝛopꝛiatam 
qualitateʒ creſcit / aut decreſcit acti ſuũ 
{com 7 illa qualitas ẽ ei W @ pet 
regulg h. querit᷑ / foꝛtitudo qñ conſiſtit 
tempoꝛe: Ad qh reſꝑondendũ eft ꝙ per 
illũ nodũ qui fignificatur per regulam 
c. d. R. Nã per tertiã fpecié c.eſt in ſubie 
cto mobilis ⁊ ſucceſſiua ſecundum mora 
2 ſucceſſiõeʒ ſubiecti i quo eft. ¶ Per Gr 
tã auté ſpeciẽ habet nouitatem: ⁊ ſic de 
alijs regulis ſuo modo. ¶ Her regula3zi 
33 vbi eft? onde 
duz eft ꝙ ipſa eft in victozia:ficut agens 
in effectu ſuo:ſicut patet p tertiaʒ ſpeciẽ 
regte ¢.£t ſic de d. R. dici poteſt ſuo mo 
do. ¶ Wader nog eee K. queritur / foꝛ 
titudo/quomodo eſt? Et ẽ dicendum 
ipſa eft per illũ modũ qué hʒ in bine 

o fe p aliasvirtutes/caufando ſuas ſi⸗ 
militudincs.q per dam regulam 
K. queritur / foꝛtitudo cum quo eft? Ad 
quod dicẽdũ eft ꝙ ipſa eft ca = 
⁊ diffinitionibꝰ aſtarũ virtutũ t cũ alijs 
virtutibus/z maxime cum poteſtate / vo 
2 ody ⁊ charitate fine quibus eſſe 
non poteſt. 


De temperantia per pꝛin⸗ 
cipia deducta. 


Emperãtia ſubſiſtẽs rõni 
bomtatish; bond actum. 
¶ Téperatia ci magnitu⸗ 
dine ee :7h3 magna 
; actũ. ¶ Tepergtia Gtoma= 
== Sls durat/tãtominꝰ de la⸗ 
bore hz ¶ Temperãtis ables poteſtate 


aliarum virtutum poteſtatem habere 

no pot. Temperitog ſuũ gang el ſci 22 8 
* 

. ft n 


Abang. li 


bilis. ¶ Téeperatia eft amabilisi verbig 
⁊ in expéfis a in mela. ¶ 
ula virtꝰ q frequentiꝰ ¢neceflaria. 
perãtia ch vᷣitate cauſat actũ ſuũ. 
perãtia cauſat quietẽ / ſanitatẽ⁊ delecta 
tionẽ. ¶ Tẽperãtia ſemper diſtiguit in 
ter maius ⁊ minus eligẽdo equalitateʒ. 75 

¶ Téperatia cõcoꝛdat eq les res adynus COT 
finẽ. ¶ Tẽperãtia maxime cõtradicit gu > © 
le.€] Teperatia Lpuncipio opoꝛtet N 5 
fortis/vt fequat mediũ /⁊ per mediuzfe Mein 
quat finis.  Téperantia eft mediocris 
mẽſura diminuẽdo magis /in gugmetan 7. -_ 
do minꝰ. ¶ Tẽperãtia cũ fine quieſcit in q /πœie 
labore.) Teperãtia ci maioꝛe virtute M 
maior. ¶ Tẽperãtia cũ rebꝰ eqlib? cre⸗ Av 
ſcit ſuũ actũ. ¶ Tẽperãtia cũ minoꝛitate Snep 
laboꝛat:a cum ea eft infirma. 


aq Urs té i 
, Oibus pirtutibus: Errefpodé ducta, 
de 8 2 ſic: vt virtutes habeant g. 
LSS act? tẽperatos. Amas // »7 

ſpeciem regule e ‘gh ” fe 

rãtia:? Reſpõdẽdũ ẽ ꝙ è illa viriꝰ cum 2 
Abo hs actus teperatos.q]’ idaz Hef en fe 
ſpeciè regłe c. qᷓcit᷑ / tẽperãtiã qd hʒ in fe 
coeflentialiter?Ad qð reſpõdeèdũ eft a 
ipſa h3 ſuos coꝛrelatiuos fine quib’efie 
non pöͤt / eũ dbus ¢ habuꝰ ſubiecti ĩ quo 
eſt. ¶ Per tet uã ſpeciè grit atis N 
dd è in alio: Et reſpondendũ eſt ꝙ ipſa 
eft in agẽte mẽſura qͥ cũ ea mẽſurãt actꝰ . 
ſuos Sta a rt ce querit/ ht jn fe 
tẽperãtia dd eft in alio? Cui reſponden 
dũ eſt 7 ipſa hʒ in pꝛincipijs acta ſuuʒ / 
⁊ in iuſticia iuſtũ /⁊ peudeua pꝛudẽteꝭ / . 
Zin foꝛtitudine foꝛtè. R= Pri 
ciẽ regule d.q̃rit᷑ / tẽperantis de quo elt? 
Ad qd reſpõdẽdũ è ꝙ ipſa ẽ de ſimilitu⸗ 
dinibꝰ actuũ gie:videlicet de ſiłitudini⸗ 
bus itelligedi/diligedi ⁊ recolẽdi. ¶ Per A 
ſecud ſpeciè qᷓrit᷑/ tẽperãtia de quo eft? 
Ad qð rndẽdũ eft ꝙ ipſa eſt de actibus 
teperatis imagiatiue / ſenſitiue / in ſubie P 


cto ĩ quot. ¶ Aer A8 ſpeciẽ q̃rit᷑ / tem 
perãtia cur? elt? Ad qv dicẽdũ ẽ ꝙ ipſs 
eft ſubiecti cui eft habit’. Perpuma fer 
ſpeciẽ regule e.qᷓrit᷑ / tẽperãtia gre e2>Cut 
dicẽdũ ẽ ꝙ ipᷣa ẽ.Qã cauſata cp tẽꝑatũ 
rõcinari/imagiati / ſentire.¶ Per ſcdam hun 
ſpeciẽ Grif / tẽperãtia Gre ẽ: Et rñdẽdũ € 

ꝙ ipſa eft:vt ſubieciũ in quo eſt / gabeat 


e9 act? tẽperatos.¶ 21 ecg Z 
Fegule f. q̃rit᷑ / emperãtis 8 ta ef dilere Cone 


fi rh T 
te? Ad qð reſpondẽdũ eft ꝙ ipſa hs Gti 
tatem diſcretã:cũ qua creſcit ⁊ decreſci 
ſuos actus. Per pz m regu⸗ 
le g. querit᷑ / q eſt ꝓpꝛia qualitas tempe 
tantie? Ad qd rei pòdendũ eft ꝙ eft ab⸗ 
ftinentia. ¶ Per ſecũdã ſpeciè querit/q 
eft qᷣlitas . temperãtieꝛet rẽ 
ſpõdendũ e bonitas / magnitudo / 
equalitas ⁊ iuſticia. ¶ Per regulaʒ h. qᷓ⸗ 
ritur / an temperãtiasſiſtũt in tempore? 
Ad quod dicendũ eſt ꝙ ipſa conſiſtit ꝑ 
illũ modũ ꝑ qué ſubiectũ in qͥ eft 9 


i illo / tẽperãtia exiſtente habitu hs ſub⸗ 
r er re 
ritur/temperatia vbi eft7£t refponden 


dũ eft ꝙ eft in ſubiecto in quo eft: ficut 
182 in . s in 1 
ima regulãR.qᷓrit᷑ / emperãtia 
one tie aid qbrelpodenda eft q 055 e 
illũ modũ ꝑ quem hõ cũ actibus ſuꝑio 
um potentiãrũ ſecũdũ intelligere / dili 
gere ⁊ recolere:temperat actus inferio 
rum potentiarum:videlicet unaginart/ 
affari / comedere ⁊c. Et hoc fignatur per 
regulã c. d. R. ¶ N regula K. q̃⸗ 
ritur/temperantia cum quo eft? Ad qi 
reſpondendum eft q ipſa eft cum iuſti⸗ 
cis / pꝛudentia ⁊c. 


De fide per pꝛincipia de 
ducta. 


= iam opoꝛtet nos 
idiccurrere iſtud capituluz: 
v2) Al ytvideamus p quem moda 


fides eft fupertus: ⁊ intelle 
ctus inferiꝰ:et ꝑꝛimo 


RIS 


jor nitatem:qm̃ intellectus no pot tantum 


obiectare deũ Brum ipſe obiectabilis ẽ: 
iõ diuina bõitas eft ro deo i pponat fe 
intellectui hũano / obiectãdo ⁊ crededo: 
hoc quidẽ intelligens bond eft: ⁊ tunc te 
is intellectus obiectat deum creden 
ipſum eſſe vnũ infinitũ ⁊ eternũ crea 
toꝛeʒ / ſaluatoꝛeʒ:⁊ guiuſmodi.⁊ hoc in⸗ 
tellectus facit ſupꝛa ſuã naturamiet ta⸗ 
lem obiectioneʒ dicimus eſſe ſanctam fi 
dem admirabilem ⁊ bonaʒ.¶ Deus eft 
magnum obiecum / ⁊ ſecũdũ fs magni⸗ 
tudinem intellectus nõ põt ipſum natu⸗ 
raliter obiectareudarco deus magnifi⸗ 
cat intellectuʒ:vt magnifice agat ſupꝛa 
ſuã natura fimpliciter credẽdoꝛ et fic fi⸗ 
des afcendit ſuꝑ intellecti:ficut oleum 
afcendit ſuper aqua, a gh intellectus 
attingit deũ eſſe vnũ cũ fide/credit maz 
gis eſſe vnum q; cum intelligere intelli 
dat ipſum eſſe vnũ:intellectus enim al⸗ 


De nouem ſubiect is. 


tioꝛ eft per magnitudinem cum credere 
abſq; lãboꝛe /q; cũ intelligere cum labo 
re. t per durationem a deo 
data / intelligere aut durat per ſcientiaʒ 
acquifita: yh patet ꝙ fides eft ſuperius: 
fed intellectus eft inferius: . 
fide habituatus / peccat ꝑ auãriciã /ant 
luxufiã zc, durat in ſubiecto ſub 
poꝛtione/⁊ co diffoꝛmitate. Nam ſubie⸗ 
ctũ nõ eft diſpoſitũ cum iuſticia/pꝛuden 
tis ⁊c.¶ Sicut aſinus qui no eft diſpoſi 
tus: vt ferico fit indutus Un fert cau⸗ 
{a que pot q; fecadaria/z qn feciida po 
teſt cũ pꝛimã/tunc poteſt ſupꝛa ſeipſaʒ. 
Quapꝛopter iutellectꝰ pot per pꝛimam 
cauſam credere in eam: ſed qð poteſt p 
ſe / eſt intelligere ded Z adiuuste tamen 
credere ad ſuum intelligere: ſicut dixit 
Eſaias: niſi credideritis /nõ ĩtelligetis: 
ſicut aliqs D6 qui no L : 
et in poftera fuit e non 
erat philoſophus / credebat deum eſſe: 
fed cum fuit philofophus intellexit deũ 
eſſe. Et tunc intellectus aſcendit ad illũ 
gradum intelligendo / in quo erat credé 
do. men non dico ꝙ pꝛopter hoc 
fides deſtruat᷑:ſed qꝛ ipſa aſcendit in al 
tioꝛem gradum obiectãndo / plus credé= 
do deum eſſe / ꝙ intelligendo ipᷣm eſſe: 
ſicut oleũ in vaſe in quo eft ſupꝛa aqua. 
Et qui adderet plꝰ de aqua pᷣdictovaſi⸗ 
aqua quidem afcenderet aq illum loca 
in quo erat oleum.Et deinde oleuʒ afc 
deret in altioꝛem locum in quo nõ erat. 
¶ Deus eſt intelligibilis per ſuã natu⸗ 
ran. Et ipſe caufat ꝙ intellectus guma 
nus intelligat multum per naturã / deo 
habituante illum de fide:vt ipſe cum fi⸗ 
de adiuuet eum ad intelligendum. An⸗ 
tellectus enim plus poteſt afcendere ad 
pꝛimum intelligibile:videlicet ad deum 
cum duobus habitibus/g cum vno tas 
tum:ſicut ipſe plus potett cum pꝛuden⸗ 
tia ⁊ foꝛtitudine / q; cum pꝛudentia tan⸗ 
tum:quando intellectus iutelligit obie⸗ 
ctum pꝛimum / fides diſponit ipſum ins 
tellectum ad intelligendum Kan 
ritas diſponit voluntatem ad amandus 
obiectum pꝛimum. Et ſicut voluntas no 


poſſet amare obiectum pꝛĩmũ fine 1 2 a 


ritate:fic intellectus non poteſt intelli⸗ 
gere obiectum pꝛimum fine fide.Unde 
patet ꝙ ſicut charitas non coꝛrumpi⸗ 
tur quandovoluntas amat pꝛimum ob= 
iectum:ſic fides non deſtruitur quando 
intellectus intelligit pꝛimum obie⸗ 


ctum. saci potentia non contradicit 
fue diſpoſſtĩõni communi. Per illam 


enim aſcẽdit et fottificgtur. U 2 eft 
t 


Armlagen pre fn hu, preport Imi hud, 


Comm nu na 


Fo. lxviij. 


Dunn. 


N 


volun 


N ona pars. 


irtus exiſtens habitꝰ in intellectu:alio⸗ 
quin fides non poſſet eſſe virt? ʒneq; ha 
bitus:ficut charitas que non poſſet eſſe 


abitꝰ/niſi voluntas effet ei ſubiectum. 
icut charitas facit aſcẽdere vo 


untaté ad amãdũ obiectu3 virtuoſe:ſic @ 


fides facit aſcendere intellectum ad in⸗ 
telligẽdũ obiectũ virtuoſe. fides cum 
veritare eft habitus intellectus:⁊ 18 q 

intelligit obiectd pꝛimũ cũ veritate 1p3 
intelligu. 3 pe veritate eum intelli 
gere non potẽſt. Et dco veritas eft pꝛin 
cipiũ fides ⁊ intellectui cõmune:ver̃ũtñ 
fides in veritate eft ſuperius in ereden 
do / unellectus aut inferius in intelligẽ 
do:et ideo quando intellectus afcendit 
in altioꝛẽ gradũ in veritate:⁊ ſimiliter 
fides afcendit i altioꝛẽ gradi in ipſa ve 
ritate. Qã habitus eft ſuperius:ſed ha⸗ 
bituatũs eft inferius:ſicut homo cappa 
tus afcendés in monté cuius coꝛpus eft 


inferius /⁊ ſua cappa in ipſo ſuperiꝰ. An 


tellectus non pot intelligere deũ / niſi cũ 
laboꝛe:ſicut homo aſcendẽs in montẽ qͥ 
in illũ aſcẽqere nõ poteſt / niſi cũ laboꝛe: 
fed cũ intellectus afcendit ad deũ cuz fiz 
de non laboꝛat:ſed potius in illo fe dele 
ctat credendo: et qz potẽtia altioꝛ eft ſi⸗ 
ne labore q; cũ laboꝛe:idcirco intellect? 
pid 800 . diuinã ue in⸗ 

elligendo. ante lectus non diſtinguit 
erededo modiſĩter ⁊ neceffarie: fed lar⸗ 
ge ⁊ confuſe:ſed intellectus cũ intelligit 
vere neceſſarie quidẽ ⁊ inconfuſe intelli 
git:⁊ iõ intellectus in credédo eft inſtan 
taneus:intelligẽdo aGt ſucceſſiuus:qua 
re patet ꝙ intellectus altioꝛ eft in credẽ 
do/ q; intelligendo:cuius rone ſuus act? 
eft ſuper ſua natura credendo:ſicut aq, 


eſt hae natura calefaciẽdo. ¶ Fides 


eft habitus a deo datus:et fic a Deo gũ⸗ 
bernatur:ficut a deo creat᷑· vnde patet ꝙ 
intellectus no pot talé habita guberna 
re:nã ſuper fua natura eft : verũtamen 
diſponit fe vt fucchbat et stimedo deum 
offengere / non credédo in eum. Et fic oꝛi 
tur cõcoꝛdãtis inter intelligere ⁊ crede 
re. Illa lex quecung fit per fidem / opoꝛ 
tet ꝙ fit vera. Sicut ꝑ bonitatẽ opoꝛtet 
eſſe bonã:⁊ per magnitudinem magna 
⁊c. Et ideo lex illa opoꝛtet ꝙ; fit vera si 
fides eft altioꝛ in veritate:et magis con 
tra peccata:et in tito paſſu cognoſcit in⸗ 
tellectꝰ / q lex opoꝛtet ꝙ fit vera:aut lex 
chꝛiſtianoꝛum:aut ſarracenoꝛum:aut iu 
deoꝛũ.¶ fides in principio diſponit in⸗ 
tellectum ad intelligendũ: vt per reguz 
lã b. patet. Et qi intellectus ẽ in aliquo 
graqu in intelligendo: fides diſponit il⸗ 


lum in illo gradu credendo tyt aſcẽdat 
in aliũ gradu inielligendoꝛet fic de gra⸗ 
du in gradũ:quovſq; intellectus aſcen⸗ 
dit ad pꝛunũ obiectu : ⁊ in ipſo quseſcit 
intelligédo:fed maxime in via crededo. 
ide ediũ co quo intellectꝰ ac⸗ 
qQuirit meritũ:⁊ aſcẽdu ad pꝛimum obie 
ctum:qð quidè influit intellectui fidez: 
vt ipfa fit intellectui vnus pes ad aſcen 
dendum.Et intellectus hʒ alti pedeʒ 
de ſua natura: videlicet intelligere: ſicut 
ho afcendens ſcalã cuʒ duobus pedibꝰ. 
Et in pꝛimo ſcalone /pꝛimo pontiur pes 
fidei. Et in ulomet pes intèllecius / aſcẽ 
dendo gradatim. t in ſecũdo ſcalone / 
primo pont pes fider: et deuide pes in⸗ 
tellectus/afcendendo gradatum cũ pꝛio 
ritate fidei:⁊ cum poſterioꝛitate intelle= 


ctus: et ſimiliter ticut in diſꝑutationę . A is 
pꝛimo ponitur dubitatio Heincepe affir 


atio vel negatio. no eft finis 
intellectus/fed intelligere: verũtamen 
fides eft ſuũ inſtrumentũ ad eleuanduʒ 
ſuum intelligere cum credere:⁊ ideo fiz 
cut inſtrumentum conſiſtit inter cauſaʒ 
zeffectum:fic fides conſiſtit inter intelle 
ctũ ⁊ deũ / influxa fide a deo in ſubiectũ: 
vt per ipſum quieſcat in obiecto pꝛimo. 
¶ Illa fides que eft maioꝛ in bonitate / 
magnhitudine ⁊c. et etiã in ſpe / charitate 
⁊c. opoꝛtet ꝙ fit vera:ſed fides et contra 
ria ꝙ fit minoꝛ ⁊ falſa. Aloquin pꝛinci⸗ 
pia poſitiua ſuccũberẽt puncipijs pꝛiua 
tiuis:qd eft impoſſibile. Et in iſto paſſu 
cognoſcit intellectus / que fides ẽ maioꝛ 
⁊ verioꝛ illa habente maioꝛem virtutem 
⁊ maius obiectum. ¶ Alla fides que pl? 
credit eſſe equalitatem in rationib? dei 
1 ꝙ fit vera. Sed illa que ponit ĩ 
illis inequalitatem opoꝛtet ꝙ fit falſa. 
in deo name non eft pꝛius ted poſte⸗ 
rius: quia dihina bonitas / magnitude 
⁊c. ſic opoꝛtet ꝙ habeant ſuos coꝛrelati 
nos equales:ſicut intellectus ⁊ volũtas 
habeant potentias equales Et in iſto 


paſſu cognoſcit intellectus que fides eſt : 


vers. ¶ Cum minoꝛe fide /intellect? n 

poteſt eletare trum intelligere /ſed cuz 
naioꝛe. Et in iſto paſſu cognoſcit intelle 
ctus ꝙ ſuum matus} intelligere non eft 


qᷓ contra ſuum maius credere:ficut in aſcè 


ſu ſcale vnus pes non eſt contra aiterũ: 
etiam in currere / ynus pes non eft cõ⸗: 
tra alterum. 


De fide per regulas 
deducta. io » : 


— 


e fidep Uppofito gy intellect? poſſit 
gulas ntelligere de deo ea que ꝑ 
ducta. dem poteft credere: fides 


; quidem deſtrueretur:⁊ per 
conſequẽs meriũ:ſicut dict 
tur:fides non habet merituz / cui hũana 

» ratio pꝛebet experimentum? Ad qd rez 
ſpondendũ eſt ꝙ non. 97 

fides quidem aſcendit ſupꝛa intellectũ: 

Wa vt iam oſtenſum eft:nam ineritum fidei 
E. conſiſtit pꝛius. M ęxitum aũt intellect? 
2 fe ſterius:ſed fi eſſẽnt in eodem gradu / 
ne fequeretur qd dicts. ¢| Per prima 
fpecié regule c.queritur/quid ot fides? 
Ad quod refpondenda eft ꝙ ipſa eſt vir 
tus a deo data:vt per ipfam credamus 
fire id quod per eam tntelligere non poſſu⸗ 
n fe mus. 0 er ſecundã ſpeciẽ querit᷑ / quid 
habet fides in fe coeſſentialiter? Et re⸗ 
ſpondendum eft ꝙ habet ſuos coꝛrelati 
no uos cum quibus eft habitus. ¶ Pex ter: 
tiaʒ ſpeciè querit᷑ / quid eft fides in alioꝛ 

Ad qd dieendum eft ꝙ ipſa eft habitus 

in intellectu / exiſtens fupꝛa habitũ queʒ 

ipſe hz per ſciètiam:vt apparet ꝑ guſtũ 
guſtantè vind dolij quo ſudicat quale e 

ipſum vind guſtatũ. Sed qꝛ poſſibile eſt 

vind alterart in alio tẽpoꝛe:iõ intellect? 

non hz ſcientiã certã ꝑ intelligere:ſed ꝑ 

fide credit quod taledit .@ Adhuc fides 

to alco eſt in bonitate bona /z in magnitudine 
n MFO magna zc. ¶ Per quaxtã ſpeciè querit᷑ / 
quid h3 fides i alĩo: Et relpondendum 

‘eft ipfa hʒ intelligibilitatẽ in intellect: 

⁊ h in volũtate amabilitatẽ:ab ipſa em 

gimata eſt:⁊ in memoria recolibilitateʒ: 


; qꝛ ab ipſa recolita tg | 2 
Dy ciem xègule d. querit᷑ / fides de quo eſt? 
1M Et eſt refpondends ꝙ ipfa eſt oc ſeipᷣ̃a: 
Vint eo qꝛ creatura eft.q Per ſecũdã ſpecieʒ 


querit᷑ / fides de quo eft2£t eff reſpõdẽ⸗ 


um q ipſa eft de ſuis tiuis ⁊ bilibus cũ 


eft dicenqũ ꝙ ipſa elt ſubiecti in quo eft 


5 ge! psa ee 
ndenduz q; eft es qꝛ ſuà cã e 9 pet 
ſecũdã ſpeciẽ q̃rit᷑ / q̃re ¢ fides? Ct eft fẽ⸗ 
F ſpondendũ ꝙ ipfa eft yt intellectus per 
eã poſſit credere id qd ꝑ ſeipſum no po 


n teſt intelligere. Sicut im̃aginatio eſt: vt 
ho imaginetur id quod ꝑ ſenſum nõ po 

teſt fentire. ¶ Ner pᷣmã ſpeciẽ regule f. 

e uerit᷑/ q; ta eft fides cõ tine: Et refpon 
endũ è ꝙ ipſa eft rata q; tum homo po 


teſt cũ ipfa obiectare obiecta. ¶ Adhue 
eft continua / eo qz eft habitus indiuiſibi 
lis. Per fechda ſpeciẽ qrity qᷓ ta eft fi⸗ 


des diſcrete? Ad qd reſpõdendũ e ꝙ ipa 
eft tata quot funt fut coꝭrelstiui quibus 
creſcit aut decreſcit ſuũ aciũ. Kees 
ma ipecié regule g. querit᷑ / que eft pꝛo⸗ 
pra qͥlitas fidei: Et refpondeda ẽ ꝙ cre 
dulitas. Nulli eniz altertvirtuti compe 
tit. ¶ Per ſccundã ipecte; querit/ que € 


2 appropzata dlitas fidei: Et reſponden⸗ 


dg eft ꝙ ſua bonitas / magnitudouſte et 
rõnes alijs virtutibus cõpetunt:ſicut et 


tc bquerit De Lepore fie y 
dei? Ad gd refpodedu eft per ter tiã ſpe- 


ciẽ regule c. ꝙ ipia eft in iẽpoꝛe / co qꝛ iu 
ipſo elt nouã. Et p Grea ipeciè c. ipſa 5 
coꝛruptionè in iꝑe / qb ho non credit de 
deo es ꝗᷓ de illocredere ſolebati ⁊ eft re: 
fufcitado in tẽpoꝛe:qn hõ refurgit crede 
do de deo ea q credere ſolebant de illo. 
ceſt i tépoze:na qq; h3 magna 
gctu/qnes paruũ.¶ Fee ett in iꝑe /qnas 
em obiectat vnũ obrecta/qng aliud. t 
fic de regula d. R. dici pot tuo ino, 
regula i qᷓrit᷑ / fides vbi eſt? Ad Ip 
dendum è p ſcd am ſpeciè regte c. ꝙ ipa 
eſt in furs cõꝛrelatiuis: et per tertiã ſpe 
ciè c. reſpondendũ eft q ipſa eft in intel⸗ 
lectu / ſicut habitus in ĩuo ſubiecto:⁊ fic 
de regula d. R. dio poteſt ſuo mõ. ¶ per 
prima ſpeciẽ regule R. q̃ritur / fides quo 
modo eit: Ad qd refpodenda eft ꝙ ipſa 
eft per illũ modũ que hʒ pꝛimũ obiectũ 
in ponédo fe obiectũ iniellectui:et credẽ 
do ipſe intellectus obiectat ipſum ſupꝛa 
ſuũ intelligere. ¶ P 
querit᷑ / fides ca quo elt? 
du g ipſa eft cũ potẽtia obiecto ⁊ actu. 
per intellectũ quidc eſt co potentia que 
effectiue ⁊ moꝛaluer vutur fide:et eft cũ 
obiecto:videlicet cũ deo fine quo eè non 


t De nouem ſubiectis. 9 follxir. 


G 


Dun. 
Ahr. 


J. 


d rep 4. K. 


. 


cada regula R. K 


poteſt: ⁊cũ actu: videlicet cũ credere: ſed 


hic dubitatintellectus iple drende rg 
non credit:ſad intelligit vbi ¢ fides? A 


quibus ipfa eft virtus fpecialis. ¶ Per. qd ridenduʒ eft ꝙ fides eft in ipſomet 
tertiã ſpeciẽ querit fides cuius eſt? Et tntellectty/eo qꝛ ſuus habitus eſt. Et tũc 


i 9 tẽpoꝛis credere eft in illo in potetia:ſed 
17 ſicut cappa cappati. Det prima pede _ reduci t᷑ ad actũ qñ intellect? credit. 
g eft fides: Eke fe⸗ 


De ſpe per prtcipia Banck. 


do poſſit aſcẽqere ad pᷣmũ 


dobiectũ ſicut intellectcre⸗ 
it d edo. ¶ Et ꝑaimo de bont= 
date dicemꝰ. ¶ Bonũ e me⸗ 
moꝛie ꝙ recolat naturaliter deũ q; tum 


põt:⁊ qh magis no pot naturaliter adiu 
uat fpes moꝛaliter / deo obiectãte ſe me. 


— de men emed 
| per ipia3 memoꝛia fpera- 


De · ſpe ꝑ 
pꝛincipia 
deducta. 

Bort 


Pet tc. 


125 


Oelen ie 


vk 


ee 


Lenehan! 


Mona pars 


moꝛie rõne ſue bonitatis:⁊ memoꝛia ſic 
obiectat deuʒ ſupꝛa ſuasvites ſperãdo- 
ſicutvolũtas ca charitate aſcẽdit ad dea 
amãdo.Et hoc memoꝛie vaide eft bona. 


Am dan eſt magna per duos 
gctꝭ q; ꝑ vue tan tũ:videlicet p ſperare⁊ 


eee per recolere tani. Idarco 
magnitudo dei magnificat memoꝛiã 


minis / q hõ magnifice fe diponit ad 
recolendũ deũ cũ habitu ſpei:vᷣt memo⸗ 
ria qñ non pot ed recolere ꝙ poſſit euʒ 
ſperare. Et hoc memoꝛie magnum eft. 
¶ Spes cũ ſubiecti diſpoſitione durat ĩ 
fubiects vid cũ recolere deuʒ rõne 
fue bonitatis / magnitudis / eternitatis 
⁊c. S qũ memoria nõ fe diſponit ad re 
colendũ ⁊ petm̃ eft ſuus habitꝰ:tũc ſpes 
nõ hs ſubiectũ i qͥ durare poſſet:⁊ fic de⸗ 
ficit. ¶ Memoꝛia cu ſuo ꝑoſſe pot reco⸗ 
lere:⁊ ſiłt cu poſſe dei mediste ſpe pot 
ſperare in deo: ⁊ fic analogice loquẽdo / 
poſſe {per eft ſuꝑius:poſſe at memoꝛie 
eft infèrius / rõne cui? poſſe exiſtẽs infe⸗ 
rius aſcẽdit ad obiectũ cũ poſſe exiſtẽte 
ſuꝑius:ſicut poſſe intelligendi cuz poſſe 
credẽdi. 1108 5 tntelligés in ho⸗ 
ra fue moꝛti tua magna pctã /⁊ magna 
iuſticiã deueſt circa deſperationẽ cũ in⸗ 
telligere ⁊ recolere. Sed 1755 gett ba: 
bitus memoꝛie aſcẽdit ad diũinã mufert 
cordia/deo obiectãte fe peccatoꝛi habẽti 
ſpem. Et tũc peccatoꝛ ꝓlõgat ſe ad de⸗ 
speratiensioc ait facere nõ poſſet / niſi 
[pes effet habit? memoꝛie. ¶ Qñ hõ ett 
in bello aut in mari cũ magna J 
aut hʒ magna indigentiã alicuiꝰ rei:tũc 
tꝑis ſua volũtas eft intantũ remiſſa et 
cofracta ꝓpter nimiũ timoꝛẽ /ꝙ ipſa no 
poteſt eleuare ſuum amare ad det: fed 
memoria obiectãs deũ cum (pe excitat 
voluntaté ad amanda illum cum chari⸗ 
tate. Et tunc voluntas cõfoꝛtata ⁊ cõſo⸗ 
lata eſt per memoꝛiã . Et fic de intelle⸗ 
ctu poteſt dici qui non inuenit aliud re⸗ 
medium / niſi fperare in deo. ¶ Memo⸗ 
ria cum ſpe virtuoſa eft ſicut yorun 
cum charitate. Et ſicut voluntas eſt vi⸗ 
tioſa abſq; charitate: fic memoria fine 
ſpe. Manon ⁊ voluntas ſunt 
inter fe adinuicè coadiunates: ideo me⸗ 
moꝛia cum ſpe adiuuat voluntatem: et 
voluntas memoꝛiam cum chatitate: vt 
ipe ſint virtuoſe. Spes cum veritae eft 
vera / et cum falfitate falfa . Et in tito 
paſſu cognoſcit intellectꝰꝙ pctõꝛ qñ pot 
fugere a pets ⁊ nõ vult:ſʒ ꝓponit exire: 
tuc ipe credit habere ſpeʒ⁊ ipᷣam no hʒ. 
Spes em cũ ꝑctõ no pot participare 
in ſubiecto.¶ Peccatoꝛ cuʒ 


ctationé: fed àbſq; ſpe triſticiã 2 dolo⸗ 
ré. Nã cuʒ ſpe hʒ àmaxe:ſine ſpe aũt h 
odire dl ee u cognoſcit intel= 
lect? ꝙ pctõ cũ ſpẽ aſcẽdit ad amanda: 
fine {pe delcendit ad odiendũ ⁊ . 
rãdũ:ꝑuertẽdo amare ⁊ ſperare ĩ odire 
2 deſꝑare:triſtieis⁊ doloꝛe᷑ q ſunt in tali 
2 851 gs poffet eſtimare e. ¶ In 


¶ Int recoz Di 


ere ⁊ ſꝑare eft differẽtia: ficut inter in⸗ 
telligere ⁊ credere ratio huweſt:qꝛ ſpe⸗ 
rare eft fuperi?:fed recolere eft infèriꝰ 
recolere elt actus naturalis: ſʒ ſperare 
eft act? ſuꝑnaturalis. S Trego⸗ 
lere ↄueniũt inter ſe. Nã recolere diſpo 
nit ſperare:ſuppoſito tñ ꝙ ſꝑare ſit cũ 
bonitate / magnitudine zc. Et tpare fa⸗ 
cit aſcẽdere / recolere gradatiʒ:vᷣt ſꝑare 
ꝑ aſcẽſuʒ recolédi poſſit aſcẽdere.Sicut 
cappa q aſcẽdit in mote Actin um cap 
pati. ¶ Spes legitima ⁊ ſpes ſpuria o 
bonum nean @ in code ſudiecto ſta⸗ 

re no pit. $23 als daret᷑ oppalite in ov⸗ 
iecto. ¶ Spes legitima eit illa q eft cuz 
bonitate ⁊ veritate ⁊ gmõi⁊ eft 3 mali⸗ 
clam ⁊ falſitatẽ. Spes aũt ſpuria ẽ illa 
q̃ cuz malicia ⁊ falſitate eft > bonitatẽ / 
veritaiẽ ⁊c.Et i iſto paſſu dolet memo⸗ 
ria q tot pctozes recolit habituatos ſpe 
ſpuria ⁊ diffoꝛmata. 5 Ancipio / hõ 

perãs in deo eft effici 5 es Sit d = 
ina.étilla g hõ recolit/funt materia et 

ſummũ obiectuz eft finis /recolere ſub⸗ 


ſiſtẽte ad ſperare. ¶ Spes eft medium i 
co qripae e 


exiſtẽs inter peccatoꝛe d 
nunciꝰ amboꝝ / deo inf luẽte ſpeʒ pecca⸗ 
toꝛi:⁊ peccatoꝛe reflutte ſuũ bond ¢ mac 


gnum recolere deo. Mf peccater fiue hd 


indigẽs recolés deũ fine fpe inuentt re: tt 


quiè in ſuo recolere. Ratio hut? é:qz ſu 

recolere no eſt in illo gradu in quo in⸗ 
uenit᷑ reqes.Qnaat fpes iũgit᷑:tũc aſcẽ 
dit recolere ci ſpe ad illũ gradũ in quo 
inuenit᷑ requies.q Alla 5 eft maiot 
rõne bonitãtis magnitudinis/eft, ſignũ 
⁊ lumeé vere fidei fine legis. $23 minꝭꝛ fi 
des fiue lex non pot ſtare in maioꝛi ſpe. 
Sed maioꝛ ſpes ſtat in maioꝛi fide ſiue 
lege:aliogn effet dare oppoſitũ in obie⸗ 
cto. Et in iſto paſſu cognoſcit intellect? 

ds populꝰ ↄſiſtit in lege vera. 2 


rez recolere poſſunt eſſe inuicꝭ in furs fq 
mo obiectoz in eodẽ tpe:fed nõ equalié: 


eo qꝛ ſperare ¢ p2i?: recolere gat poſtę⸗ 
riꝰ. Sicut velle ⁊ amare in eodẽ tpe pnt 
eſſe in vnd ⁊ eodẽ ſubiecto. Ainare t P 
pet eft habit: velle aũt p pofteri?7 
q eft habituatꝰde charitate:ficut in al⸗ 
tiiudine mõtis i qua cappa ẽ ſupꝛa cap⸗ 


Om 


nt 


Prin 


ae 


4 


~ 


Hine 


— 


e hʒ dele⸗ path, ¶ Memoꝛia cũ minoꝛitatẽ hʒ rece Vi 
S — 
Dru ty, Pe maur 
18 


N 


— 


* 


. 
de fj 
b 
ucta. 


Hypesß 


lere:cũ mãioꝛitate aũt ſperare. Et ideo 
afi appetit eleuare ſuũ recolere fine Tpe 
ibs quidé appetit? eft diffoꝛmatꝰ. 
. enim eft de genere maioꝛita⸗ 
tis ·Et 16 memoꝛia gh credit aſcendere / 
ipa deſcẽdit.Et i iſto paſſu cognoſcit in⸗ 
tellectns per quem modum peccatores 
cadunt in deſperationem. Potentia em 
cum minoꝛi habitu aſcendere non poz 
teſt: fed cum inaioꝛi. 


Ka De ſpe ꝑ regulas deducta. 


Verit᷑ vtrũ ſpes fit habitus 

memoꝛie? Et rndẽdũ eft ꝙ 

ſic: eo qꝛ in tpe necefittatis 

memoꝛia ſperãdo ↄfoꝛtat ⁊ 

2 cõſolat᷑ intellectũ ⁊ volũta⸗ 
tem̃ Et recolere ſic aſcẽdit ad ſummuʒ 
obiectũ ꝑ ſperare:ſicut intelligere per 
crederezet pelle per amare. Stem toes 
rare non eft de genere certitudinis que 
quidem eft de genere fcientie . neq; em̃ 
eſt de genere yoluntatis.Qoluntas em 
multa vult:in quibus non {perat: vnde 
ſequitur ꝙ poſtq;; ſpes non eſt de ge⸗ 
nere intellectus / neq; de genere volun⸗ 
tatis: ꝙ ipa fit de genere memoꝛie. Et 
cum in aig non ſint niſi iſte res poten= 
ue ſupꝛadicte:ampliꝰ ſpes nõ eft de ge⸗ 


puna ſpeciẽ regule c. querit/qd ꝭ ſpes. 
Et ridenda eft woes — — ꝓpꝛiè cõ⸗ 
petit ſpergre. ¶ Per ſcdaʒ ſpeciè queri: 
tur /fpes dd bein fe coeffentisliter? Ad 
qð dicendũ eft ꝙ ipᷣa hʒ ſuos coꝛrelati⸗ 
nos ſpeciales eũ quib? agit per . 
ſuam.¶ 13 ſpeciẽ querit᷑ / qͥd eft 
ſpes ĩ alio. Et rñdendũ ẽ a ipa eft vir 
tus ſpecialis in alijs virtutibꝰ:⁊ etiam 
nuncius cõſolãs/⁊ cõfoꝛtãs/⁊ cõſulens / 
⁊ huiuſmodi. in bonitate bo⸗ 
na /a lin magnitudine magna ⁊c.⁊ eft in 
imaginatiua inimaginabilis: ⁊ in ſenſi⸗ 
tiua inſenſibilis:⁊ in ſubiecto indiuiſibi 
lis. ¶ a ſpeciẽ querit᷑ / quid hʒ 
{pes in alioꝛ Et dicẽdũ eft ꝙ ipᷣahʒ ſpe⸗ 
rare in recolere:ſicut charitas h3 ama⸗ 
re invelle:⁊ fides credere in intelligere. 
Adhuc h3 bonũ aciũ in bonitate: ⁊ maz 
gnum in magnitudine ⁊c.⁊ iuſtũ in iu⸗ 
ſticia ⁊c. ¶ Per prima ¶peciem regule d. 
querit᷑ / ſpes de quo cit.£t r̃ñdendũ eft 
q eft de feip'a/ eo qꝛ habit creat? eft. 
7 Per fedam ſpeciẽ querit᷑ / ſpes de quo 
eſt? Ad qd dicendũ eſt ꝙ ipa eſt de fis 
pecificis ſimilitudinibꝰ deriuatis a re⸗ 
latiuis memoꝛie / quarũ ẽ habitꝰ. ¶ Per 
tertiã ſpeciẽ᷑ querif᷑ cur? € ſpes: Et ẽ re⸗ 


De nouemſubiectis. 


nere imaginatiue neq ſenſitiue. ¶ Per. ſpei? Ad qð dicendum eft 


Fo. lxx. 


L a€ 1 — ſicut inſtru⸗ F. 
mentũ eft ãgẽtis.¶ Per pzms ipecie re 
gule e.querit ſpes quare eſt? Ad qd res for n 
ſpondendũ eft gp ipa eft ex eo qs ſua cã 
eft: ſicut dies a tifictalis eſt/q⁊ ſol ſug ia 
terraé.@ per i ie querit / pes firm 
quare eft2 Et rndenduz eft q ipa eit vt 
memozia poſſit leuare ſuum̃ recolere in 
pee neceſſitatis / cofuledo/adiuusdo sco 
oꝛtãdo.Cõſulẽdo intellectui ſuũ intelli 
saree ean fovea afcendere 9 8 
oſſint ad ſummũ obiectũ. ¶ Pęx puma - 
f ecie regte rant fpes qusta e tine YF 
t eſt refpondenda gz ipfa h3 q;titatẽ 
magna ⁊ cõtinuã. Officium em magnũ 
habet conſolando/cõfd Teleuan⸗ 
do alias potentias ad ſummũ obiectũ: 
ſua quidez Gtitas indiuiſibilis eſt:cum Wo) 
nõ fitpunctalis neg linealis. ¶ Per fe pif mM 
cundã fpecié f.queritur / de q;titate diz 
ſcreta ſpei:? Ad qd reſpondendum eft ꝙ 
ipſa habet quantitatè diſcretam refpe= 
ctu ſuoꝛũ coꝛrelatiuoꝛũ cG quibus habet G 
eee 8 5 aut de⸗ 18 
creſcit ad placitũ actus ſuos. pe t pri= 1 
mam {pecie3 regule g.queritur7que e 2 * 
popes qualitss ſpei? Et reſpondendũ 
eft q eft ſperare. Nam (perare nõ com 


petit niſi fpei tantũ.¶ per fedam ſpeciẽ Ayr. 
queritur que eft appꝛopꝛiãta qualitas 
bonitas . Hf. 2 


magnitude ⁊ huiuſmodi.¶ per regula 
h. quericur de tempore ſpeĩ? E elt re= 
ſpondendum ꝙ eft in tempore: habi= 
tus enim nouus eft zdepedet a pꝛeteri⸗ 
tis. Et eſt in tempore pꝛeſenti / eo quia 
ipſa A sadhuc quis habet fuum actum 
⁊ ambit tempus futurũ:nam illud ſpe⸗ 
rat. Et hoc per regulam c.d. R. ſignatuʒ 
eft.€t in iſto paſſu cognoſcit intellectus 
ꝙ ſpes in tempoꝛe valde magnus habi 


er el. K. 


a 


tus eſt. Perregulamiqueritur/ybr _ of K 
habet ſpes actũm fuum⸗: Et reſgonden 21 


dum eft ꝙ ipſa habet ium in memozia 
recolibilitatem extra quam non poteſt 
habere illum. Nam extra recolibilita⸗ 
tem memoꝛie / obliuio eft habitus pꝛiua 
tiuus. Et hoc per regulam c. d. K. ſigna⸗ 
tum eft. ¶ Per. regulẽ R. que⸗ 
ritur / ſpes quomodo eſt /⁊ quomodo coꝛ 
rumpitur? Ad a dicendũ eft ꝙ ipſa eft 
per modu quehabet memoꝛia / diſponẽ 
do actum ſuum cũ pꝛincipijs ⁊ cuʒ alijs 
virtutibꝰ:ſicut homo in tꝑe neceſſitatis 
qh fe non por adiuuare cũ ſuis virtuti⸗ 
bus / adiuuat fe ch bonitate dei⁊c.Et fiz 
militer cũ miſerioꝛdia ⁊ cuʒ charitate 
dei / z hmõi. Sug ructio eſt quã⸗ 
do in ſubiecto ĩ quo eſt / euenit peccatũ 


Mona pars 


qð malũ eft/z cõtra miſericoꝛdiã ⁊ cha⸗ 
ritatè dei /ratione cuius peccatoꝛ pꝛiua 
ts ſpe cadit i deſperationẽ. ¶ Dex cba 
regulã. R. querit᷑ / (pes cum quo eft: 

6 rñdendũ ¢ ꝙ ipfa eft cũ diſpoſitione 
tern in quo eft: cũ hẽabitibus pun⸗ 
cipioꝛũ ⁊ virtutũ:⁊ maxime cum ſummo 
agente qui ipᷣ am ſpeciem cauſat /⁊ ſub⸗ 
iectum ex ea habituat ⁊ induit. 


De charitate per pꝛincipia 
deducta. 
— itas eſt habitus volũ⸗ 


Charitas cls charitas ratiöe fue 

ben 3 bonitatis eleuat voluntatẽ 
pia dedu⸗ 8 ad amandũ diuinam boni⸗ 

cia. tatem plus q; ſemetipſam. 
WM ? @Charitas ratione fue magnitudinis 
1 ola bona facit cõia. ¶ Chaxitas cuz ſua 


duratione facit durãre /ãmare cũ boni⸗ 


2 = tate / magnitudine ⁊c. ( Joluntas cum 

Atar poſſe charitatꝭ vincit omit Ciparitas 

cum mãgna duratione diſponit intelle⸗ 

ctum ad intelligendũ ſunimũ intelligi⸗ 

7p bile, Quonid de? eft ſumme amabilis: 

a ideo volũntãs cũ charitate eleuat ſunʒ 

Oo. amare ad diligendũ plus deũ q; ſemet⸗ 

9 ißam. Quoniã deus eft per fe amabilis 

uwk 2 non per fe credibilis / neqʒ; ſperabilis: 

. en, inquammũ eft de ſe:ideo charitas eft al⸗ 
wal" tioꝛ virtus q; alie virtutes. 0 f Charitas h 

un cum veritate viuit:⁊ etiã vifteĩt ĩm̃agi⸗ 

nabilia et ſenſibilia. e in om 

AD nibus inuenit delectationẽ. @ Charita 

nO diſtinguit inter pꝛopꝛiũ ⁊ cõe.¶ Cha 

Cumra ritas ad verũ bond ⁊ cõcoꝛdantè finem 

Inne reducit ois. ¶ Charitas no inuenit cõ⸗ 

‘ trarium. ¶ Uolũtas per charitatem eft 

Prin- pꝛiũs in amoꝛe:⁊ per velle eft poſterius 


rd in llo. Caritas eft media erittes in: 
Se ter amicũ et ſuuʒ amatd.  Charitas in 
omnibus quieſcit. der alla she 
8 0 maioꝛ / eſt ⁊ 8 7 aliqua alia 
ex. ¶ Charitas omnia bona coequat. 
¶ Charitas cũ minoꝛitate eft infirma. 


— Dieecharitate ꝑ regulas dep 


— ducta. 
5 Uerxit᷑ / x itas fit has 
. bitus yolutatis?. Et rnden 
A Seal dũ eft ꝙ fic:vt volũtas cum 


eta a aritate poffit plus deum 
„ — iligere q; feipam. Et ꝑxi⸗ 
m IG mum tanta quanta feipam. ¶ 3 
i ma ſpeciẽ regule. c. querit᷑/qͥd eft cari: 
tas? Et rñdendũ eft ꝙ charitas eft illa 

urtus cũ qua volũtas aſcèdit ad diligẽ⸗ 


Charvias 


dũ deũ ⁊ ꝓximũ ſuũ ſupꝛa ſuũ poffena- 

turale. Per 155 {pecté querit᷑ cha: ¶ 7m ſi 

ritas “spe in fe ſibi coeſſentiale. Pa ht 7 

ſpõdendũ eft ꝙ ſuas fpecificas relauo- i} 

nes ci quibꝰ eit ſpecificata peti Sa cma 

tertiã ſpeciem querit᷑ / quid eft cha 

in alio? Ad qð eft dicendum ꝙ ipa eft in 

— — bona / in 1 — 

⁊ in oibusvirtutibꝰ imperatrix ⁊ guber -~-—. f- 
f i ulu 


natrix. ¶ Per qua ect@ querit᷑ / qd 
h3charitasin alto.£t fe ſpõdenqũ elt ꝙ Pp 
ipa hz in oĩbus quicdd 9 tpl: “37° & 
main fpeciem regule o.querit/charitas p e6 
de quo eſt:dicẽdũ eft ꝙ ipa elt de ſeipᷣa: 
eo q; creata eſt. ¶ N cd (pecié que: Wr 
ritur / charitas de quo elf? cut dicenduʒ a 
eft ꝙ ipa de fititudinb? coꝛrelatiuoꝝ * 
volũtatis / de qbus in ſuo capło locutiſſu Pv 7 


= Bia 


mus. (pe Decie Fe chari⸗ 

tas cui? eſt? Ad qd r ñdendũ eft ꝙ eſt vo 
lũtatis:nã ſuus habitꝰ eſt. ¶ Per ꝑꝛimã 

ſpeciẽ regule 5 quare Jor 
eſt! Et eſt rñdendũ ꝙ ipᷣ a eſt /qꝛ effect? 

dei eft.q her ſcdᷣam ſꝑeèciẽ querit cha- fn 
ritas quartet? edũ eft q ipa eft 

vt volutas poſſit amare deũ fup ſuis vi⸗ 
ribus: et etiã ſuũ amicũ ⁊ ſuſiinimicũ. 


Et 5 ppl FA pete tp - 

re charitas eft altioꝛ virtꝰ.¶ ‘Der pri 

fpecié regule f. querit᷑ / de Leste ott (ort 

nua charitat ? Ad qd rhdeda eft ꝙ ipa 

hz admirabil€ quãtitatẽ / eo qꝛ yolutas 

cum ipſa diligit deũ / ⁊ ſuũ amicũ /⁊ ſun; 

inimicũ. ¶ Per fedam ſpeciẽ querit7oecDi | mt 

psa berels carina tis? Et rñdẽ⸗ f 
rm eft ꝙ ipa hʒ quãntitatẽ diſcretã ra 

tione differ entie ſuoꝛũ coꝛrelatiuoꝝ cus 

quibꝰ creſcit aut decreſcit ad placitum 

ſuũ actũ / ſua quantitate cõtinua exiſtẽ⸗ 

te fine diuiſione / ⁊ augmentatione /⁊ di A , 

minutione. ¶ Charitas em nõ eft habi⸗ 

tus punctalis neg linealis. = Pro 15 

ma ſpeciẽ regule g. querit᷑ / que eft: 

pꝛa qualitas charitatis?€t rñdendum 

eft ꝙ eft fud ſpecificũ amare. ¶ per fez A pyro 

cundã fpecié querit᷑ / que eft appropza= 

ta qualitas cheritatis: Ad qo rñdendũ 

eft ꝙ bonitas zc. Naʒ bona eft zc. Nam k 

iuſta eft z.q per xc eritur de = 

tꝑe charitatis? Tui fndendũ eft per ter 

tid fpecié regule.c.q ipſa eft in illo fine 

fucceffione/eo qꝛ habitus ſpiritualis eft 

fed eft in ſucceſſione mediante fubrecto 

in quo eft/z inquoinfluit/z refluitact® ? . 

ſuos / mutãdo obiecia:⁊ hoc per regulã 4 

c. d. R. ſigtũ &. CT Per rikllcha- 4 

ritas vbi eft? Et r elt ipᷣa eſt in 


fubiecto habituatiue:⁊ ĩ obiẽcto obiecti 
ue. Et hoc ꝑ regulã. c. d. R.ſißtũ e ¶ Per 


K. pꝛimam regulam K.queritury/ch aritas 
quomodo eff 7 Et reipondendum ett ꝙ 

ce seeft per lum modum per quem eft ſimi 
1 litudo collecta a voluntate deducta per 
pꝛincipia exceptis contrarietate ⁊ mino 
ritate:ct etiã eft in e regularũ 
ſubſtẽtata / deo exiftente ſua cã t volun⸗ 
tate exiſtente ſuo obiecto cum diſpoſi⸗ 
tione fine Hate esch Der fecunda regu: 
lam K.queritur/charitss cum quo eft? 
Fd quod reſpondendum eft ꝙ eft cum 
agente:videlicet cG deo qui eft ſua cau⸗ 


iectum:et eft ch pꝛincipijs t regulis ſuo 
modo / ⁊ cum alijs virtutibus fine quiz 
bus eſſe non poteſt. ; 


De patientia per pꝛincipia 
deducta. 119 


latatis:1dvolatas cd bonita. 
te fue patientie vincit fua 
? malicram. ¶ Uolũtas cum 
> es Imsgnitudine patictie vicit 
irã. ¶ Patlẽtis cH duratiõe 1 —— 
impat eta. 81213 c poteſtate c 
ritatis ⁊ hũilitãtis oĩã vicit.¶ Haren 
cũ Deliberatione intellect? oꝛit᷑ / viuit et 
nutrit᷑. ¶ Patiẽtia cũ charitate eft de ge 
nere h itate q] Patiẽtia ſub chari⸗ 
tate eft maioꝛ virtus q; ſub alig alia vir 
tute.¶ Cotra verã patiẽtid nulla tra ſta 
re põt. ¶ Patiẽtia co paſſiõe acquirit le 
—ticiã et delectationẽ. ¶ Patit᷑tia no difti 
guit inter vituperanté ⁊ vitüperatüm. 
¶ Patietia cũ charitate / pietate ⁊ lumi 
litate eft cõnexã.¶ Patietia nd curat de 
vindicta. ¶ Patiẽtia in pꝛincipio habet 
paſſionem /in fine actiònẽ ⁊ victoꝛiam. 
é Irans eft mediũ exiftés inter labo 
re ⁊ quieté.€ Mõ de ꝑaticẽtia habituatꝰ 
femp eft in quiete.¶ Patiẽtia cũ maioꝛi 
labove eft maꝛoꝛ virtꝰ. ¶ Patiẽtia cocge 
pꝛoſperitates ⁊ aduerſitates. 


Homo cum minoꝛitate pa 
tientie eſt in periculo. 


Trũ patiẽtia fit foꝛtioꝛ vir⸗ 
tus abſolute/ q; ĩpatiẽtiavi 


patiẽ̃tia ẽ habitꝰ poſitiuus: 

N ipatiẽtia aũt pꝛiuatiuꝰ. Et 

in iſto paſſu cognoſcit intellect? ꝑ ques 
modi hé peccat. ¶ Per p2i ECE re 
gule c qͥrit᷑ / qᷓd eft patictiarAd qd dicen 


ö — De nouem ſubiectis. 


ſſatet cũ ſua voluntate que eft fuuzfubs h 


tiũ? et rñdẽdũ ẽ ꝙ; ſic / eo qꝛ 


Fo. lxxj. 


dũ eſt ꝙ eft virtus q mouet volũtatẽ ad ” 
eligendũ paſſiões ſuꝑ vir ibꝰ ſuis. ¶ Per 
feciida fpecié querit / qͥd h3 i ſe patiẽtia 
coeſſentialiter? Ad qd dicẽdũ è ꝙ h ſi⸗ 
militudines paſſiuas pꝛincipioꝛum cum 
quibus patit᷑.¶ Per tertia iꝑecit queri 
tur / patiẽtia dd eſt ĩ ãlio et rideda eg 

ipſa ẽ habit? vincẽs a pacificãs duos he 

mines inter felitigates.£t eft in puidé 
tia cõſolata qi aliter factũ fe nd põt ha 


bere. ¶ P rtd ſpeciẽ querit᷑ / quid 
dz patietia in aſid⸗ et retpoueda ey ipa 


oft m ali 


bt m fe 


D3 tn volatate fees p ber de voliitas P. 
in ſeipſa ꝑ poſterius. ¶ ‘ber ꝑʒzimã ſꝑe- ni. 
ciẽ regte d.queritur / patiẽtĩã de quo c? Qn 


et reſpõdẽdũ eft ꝙ ipia eft de ſuis bili⸗ 
bus ſpeci ficis cũ quibꝰ ẽ ipecifica virtꝰ. 
G Ner tertiã ſpeciẽ querit᷑ / patitẽtià cu⸗ 
dung elf: Cüf rere Tul reipodeda eft ꝙ ipſa eft vos 
lũtatis q̃ cũ ca ſummittit fe ad paſſiões. 
¶ Her ꝑumã ſpeciẽ regule e. querit᷑/pa⸗ 
tiẽtiã qre eFet reſpõdedũ eſt ꝙ ipſa eft: 
naʒ charitas / pꝛudẽtia/iuſticia/foꝛtitu⸗ 
do t humilitas cauſant illã in diſpoſita 
⁊ pꝛopoꝛtionata volſitate / ſubmittendo 
eã alteri volũtati. q Per 9 fpecies. 
querit᷑ / patiẽtia Gre eft2Ad qd eft dicen 
dũ ꝙ vt intellectus zyolitas habeãt de⸗ 
liberationem cõtinuam / eligẽdo vtilia. 
0 um ie regule f. querit᷑ / de 
q; titate cõtinua patiẽtie?⁊ reſpondẽdũ 
eft ꝙ ipſa hʒ cõtinuã q;ᷣtitatẽ / eo qꝛ non 
eft habit? pũctualis / neq; linealis/neg 
diuiſibilis. eciẽ querit/ D. afr m+ 
de qᷓ;tuate diſcteta patientie? Ad quod 
reſpõdẽdũ eft ꝙ ipſa hʒ qᷓ;titatẽ diſcre- 4. 
tã. Nã ex pluribꝰ paſſiomibꝰ eft). as Prope 
prima ſpeciẽ regule g.q̃ritur / q eft p J 
pis qliras patietiezet rñdẽdũẽ ꝙ paſſi 
ilitas. A pf ſoli patiẽtie cõpetit p= 
pꝛie:per virtutẽ enim patiétie patiẽs pa 
titur. ¶ Per ſecũdã ſpeciẽ q̃rit᷑/ q eſt ap⸗ 
pꝛopꝛistã Glitas patientie? Et rñdẽduʒ 
eft ꝙ bonitas / magnitudo ⁊c.victoꝛia/iu 
ſticia ⁊c. ¶ Per regulꝭ h querit᷑ / de tem 
pore patictie? qd reſpõdenduʒ eft p 
tertiã ſpeciẽ regule c. ꝙ ipſa eft in tẽpo⸗ } 
renoua.£t p qrta ſpeciẽ eiuſdẽ eft ĩ illo a 1 
ſucceſſiue / ipſa exiftete i vno tꝑe fubyna f 
paſſiõe:⁊ in alio tẽpoꝛe ſub alia: 2 fic de 
alijs ſecũdũ qd ꝑ regulã cd. R. ſignatũ 
eſt. ¶ Der regulã i. quęrit᷑/de loco patiẽ 
tie: Et refpou-ndus eſt ꝙ fua loca ſunt 
bilitates pꝛicipioꝛũ:vt cũ ipſis ⁊ in ipſis 
fit ſpecificaviriꝰ fine habitꝰ: et ; ꝑ regu 
lã c d. R. ſignatũ . ¶ Per pz 2 
K. querit᷑ / patiẽtia quomo eſt: Et feſpò 
dendaje ꝙ ipſa eft per illũ modũ p que 
collecta eſt ex bilibus pꝛincipioꝛuʒ in i 


Der 
forml 


fir 


Com - 


; 


Nona pars. 


pore neceffitatis cum deliberatione/vt 

ira et impatiẽtia nõ oꝛiatur. Et hoc p re 

gulã c. d. R. ſignatum eſt.¶ Per ſecũdaʒ 
regulã R i tientia cu quo e? Et 

refpondendum eft ꝙ ipſa eft cum deli⸗ 

beratione intellectus ⁊ voluntatis:⁊ eft 

cum victoꝛia bonitatis ⁊ magnitudmis 

⁊c.· excepta contrarietate.Et eft cũ alijs 

virtutibus cum quibus eft connexa fine 
quibus eſſe non poteſt. ‘ 


ftv 
De pietate p pꝛĩcipia ðducta. 
De pieta Is lũtas cum bonitate pie⸗ 
te ber pn ib Day Ne fe diſpont ad Baers 


cipia des Add doloꝛeʒ de laguoze pꝛoxi 
ducta, OY Alni u dee ieta 
ls mouet volutaté ad habe 

= da doloꝛẽ magna de aduer⸗ 

ſitatibus fui amici ⁊ etiã inimici. ¶ Pie 

c. tas durat ca charitate/ſhumilitate /patiẽ 

tia ⁊ mãſuetudine. ¶ Uolũtas cuz pote⸗ 


ſtate pietatis poteſt cauſare in coꝛde ſu 
ſpiria:⁊ in oculis lacheymas ⁊ fletus: et 


in anima triſticiã. ¶ Intellectꝰ intelli⸗ 
git ꝙ ſigna pietatis fant charitas/hũili 
tas / patiẽtia / mãſuetudo / ſuſpiria ⁊ fle- 


tus.1 te eft amabilis / eò qꝛ ci ipſa 
volũtas deftrutt {ud crudelitatẽ. ¶ Pie⸗ 
yl tas cũ charitate / humilitate ⁊c. oltendit 

fe eſſe virtutẽ᷑. ¶ Uera pietas ẽ vera me⸗ 


dicinia vdlũtatis.Uolſitas ca 1 5 pu⸗ 
nat ſuus lãguoꝛ ⁊ ſua triſticia ſint ſua 


gloꝛia ⁊ ſua delectatio.¶ ird 
arf de habitu charitatis no diſtiſiguit inter 
— proprid ⁊ comune. Moma pi? cũ pieta 
te cõcoꝛdat ⁊ pacificat inimicos. ¶ Pie⸗ 
tas cũcharitate ⁊ humilitate / patiẽtia ⁊ 
7 4 mmatuetudine /oradict ampictati/a et 
fſua inimica. ‘pietae e peice oꝛ⸗ 
male ⁊ humile:fu 17 25 7 fetꝰ funt ſua 
materiã:⁊actus eſt ſuus finis. ¶ Pietas 
in medio charitatis ↄſiſtit.¶ 2 
fr ne actu no defcit.€t in iſto paſſu cogno 
{cit intellect*q volũtas ci pietate fe de 
lectat:qhi pr? dolet / v fſet / zſuſpirat. ¶ l 
la lex cũ qᷓ maioꝛ pietas pot habert opoz 
tet q fit vera. ¶ Domo hius languoꝛes 
ſuos coequat cit lãguoꝛibꝰ pꝛoximi fur, 
¶ Pietas cum minoubus fignis oſt en⸗ 

dit ſe eſſe minoꝛem. 


De pietate ꝑ regłas deducta. 


5 5 Trũ charitas ſit habitꝰ pieta⸗ 
De pieta N Al tiset reſpõdẽdũ ¢q ſic. Ratio 
te per re⸗ ys A bul? ẽ / qꝛ charitas rone ſummi 
gulas de⸗ E obiecti eſt pꝛius:pietas autem 


ducta, krone obiecti inferioꝛis ẽ poſteriꝰ. ¶ Per 


loꝛẽ de lãguoꝛibꝰ ꝓximi ſui 
dã ſpeciẽ Nane quid bs pieaoin te 


(Teta 


Bas: 
prima ſpeciem regule c.querit᷑ / quid eſt n fr 
pictas? Ad dd dicendũ é ꝙ ipſa eft virtꝰ 4 di 
cũ qua volũtas mouet fe ad habẽdũ do 1 
erecan fers fi 


coeſſentialiter? Et ett dicendũ ꝙ ipſa h 
ſuos coꝛrelatiuos cũ quibꝰ eft ſpecialis 
virtꝰ. ¶ Per terliã ſpeci querit/ and è ? n 
pietas in Aid: ẽt reſpõdedũ eft ꝙ ipſa ẽ 

virtus ſignificata in ſuis ſignificatiuis: 
videlicet in charitate / humilitate / patiẽ 1 
tia / mãſuetudine / ſuſpitijs / fletibꝰ/⁊ hu 
iuſmodi:ſicut vinũ ſignat᷑ vedi rone raz é 
mi exiſtẽtis coꝛã 10 0 pie e e him 
fpecié querit᷑ / quid hʒ pretas in aliorEt 
reſpondẽdũ ẽ ꝙ hʒ ſua ſigna in hoĩe pio 

ficut impietꝗs hʒ {ua ſigna in hoie ipo, D 


 Rer pꝛimã fj pecié regule d.querit᷑ / de. 
quo e ſt᷑ pietãs: et rẽſpondẽdũ eft ꝙ ipſa [nm 
eft de ſeipſa / eo qꝛ eſt habit? acquiſitꝰ. 

daz ſpeciè querit᷑ / de quo eft W/) 
pletas: Et reſpondẽdũ eft ꝙ ipſa eft ex 
ila materia ſignata ꝑ ſua ſigna. g Por 


— 


tertiã ſpeciẽ guerit᷑ / pietas cuius eft 7e 
reſpondẽdũ ẽ q ipſa ẽ ſubiecti in quo ẽ: F. 
ficut inſtrumẽtũ agẽtis. ¶ Nex ꝑꝛi on 
ſpeciẽ regule f.querié/pietas ta € con 
tinue:et refpodeda eft ꝙ ipſa ꝭ tãta B= 
tap fua fignaett fignificata.( Perfecd Niſer 
da ſpeciẽ querit̃ / que eft Gtitas difcreta 
pletatigr < retpadenoe eq ipſa habet 

titatẽ difcreta cũ qua auget ⁊ decre⸗ 1 f 

cit 15 actũ ſine . ⁊ diminu 
tide q;titatis ↄtinue fue eflentie. Per yv70 
puma ſpeciẽ regule g. querit᷑ q̃ ẽ ppit ＋ 7 
glitas pietatis: et reſpõdẽdũ eft ꝙ com 
1 2 de lãguoꝛe Fan ſui. 
r ſecũdã ſpecieʒ querit᷑ / q ẽ appꝛo⸗ 4 

dea res letatis? Et Diced t ꝙ mi? 4 
ſticia. $24 trifticia ẽ forma cõmunis:⁊ſic p 
de charitate /hũilitate:⁊ ſic de alijs ſuis 4 
ſignis. ¶ Per regula ꝑ. querit᷑ / de tẽpo- a · 
gelte ele ef tepoce/anp tua figna 
gulã c. ꝙ ipſa eſt ĩt qi ꝑ 8 
eſt fignificata/2if ic de alijs c. d. R. ſigna 1 44 
tis. ¶ Der regula i.querit᷑/ de loco pietaa 
tis? Et ett refpordenda ꝙ pietas eſt in 
hole pio:⁊ eft in oibus illis ſignis cũ qui 
bus eſt ſignata. ¶ Per puma Tegulaz R. K 
1 quo ene A 498 cll ett Dice 

ũ ꝙ ipſa eft per illũ modũ quẽ h3 ho⸗ 
mo pius ad acquirẽdũ la cũ charitate / 
hunulitate/patiẽtia a2 mãſuetugine zc. K 
¶ Per fee egulã R. pietas ci quo é? 
Cui ñdẽdũ ¢ ꝙ ipa ẽ cuʒ ſuis ſignis:ſi⸗ 
cut faber ca ſuis inſtrumẽ us: yidelicet 
cũ foꝛnace / incude / martello / foꝛcipibus 


⁊c. ¶ 500 U 0 de nouẽvirtutibꝰ:ei ſicut 
diximus De Eplis ꝑ pꝛincipia ⁊ regulss: 


— De nouem ſubiectis. Fo. lxxij. 


r auaricia fit generali? De auart 
peccatii obiectiue: Et reſpõ cia p regu 
deẽdũ eft ꝙ ſiciqꝛ plura ⁊ di⸗ las dedu⸗ 


Inf 


De auaricia p pricipia dducta 
laricia cũ ſua malicia ipes 


dit bonitatẽ ꝙ nõ ſit rõ bo⸗ 
A no ꝙ agat bonuz de bonis. 
IA Auaricia cuz ſua magni 
Y itudie magntficat maliciã / 
durationẽ / poteſtatẽ cũ ſuo 
actu. Quãto durat auaricia / tãto durat 
ſuus act? infatiabilis:et ꝓpter hoc aua 
rusaugmẽtãdo diuitias/credit qeſcere / 
fed nõ pot. ¶ Paleſtag guaxicie eſt ha⸗ 
bitus pꝛiuatiuus poteftatis Iargitatis: 
ſicut furdeitas poteſtatis audi. Qua: 
pꝛopter a uarꝰ no h3 poteſtatẽ quieſcen 
tem. Sicut fides eleuat intellectum ad 
credendũ veritates (up ſuis viribus:⁊ſic 
augricis eleuat intellẽctũ ad credenduʒ 
falſitatẽ ſuꝑ viribus ſuis:⁊ ſicut auarus 
credi fic charitas exaltatvo 
latatẽ ad diligendũ ſuper ſuis viribus. 
fic auaricis eleuat ila ad diligendũ fu⸗ 
tura: ⁊ non quieſcit in his que ʒ.¶ Hõ 

5 agis hz / tãtomagis fe cre⸗ 

it eſſe virtuefum. 0 auarus credit 


N. poe qð eſtverũ / ꝙ falſum ſit:⁊ ecõuerſo 
icut infidelis.Qã auaricia⁊ faſitas cõ⸗ 


nemũt:ſicut largitas ⁊ veritas ſuo mõ. 
¶ Auarus no fe delectat in his q̃ h3:ad- 
huc enim indigenté ſe credit:neq; in his 


—_————que fperat:nd em̃ hs ila. ¶ Ho auarus 


nO diſtiguit inter largitate ⁊ aũariciaʒ⸗ 
eo q credit ꝙ hoc gd eft auaricia / ſit lar 
gitas. ¶ Auatꝰ rone auaricie cũ aliquo 


TOY poie vir tuofo cocordatia habere no pat: 


nã illa ofbus virtutibꝰ cõtradicit. ¶ 2 
auarꝰ q;tomagis eft diues/rantomagis 
cOtradicit ꝓximo ſuo:qꝛ fini bonoꝛũ eſt 
cõtrariꝰ.¶ M auar ertit pꝛincipia 
poſitiua in pꝛĩuatiua: et fic qᷓ;̃tomagis 
credit qᷣeſcere/tãtomagis laboꝛat: ſicut 
aliqs ho credes meliꝰ videre cuz oculig 
obcecatis/q; cũ vidẽtibꝰ.¶ 195 a1 

ſua auaricia omnia cõtungit ⁊ mefurat. 
¶ Mõ auarus cũ fine pꝛiuatiõis quieſcit 
ficut hõ patiẽs famem / ⁊ illi placet pati 
illã. ¶ MNõ auarus cũ maioꝛibꝰdiuitiijs ẽ 
magis aur: vñ patetq; q; to magis h3/ 
tãto magis appetit habere.¶ M avuar? 
nd coequat:nã auaricia cõſiſtit in extre⸗ 
mis. ¶ Minoꝛ ausricia minoꝛa ſigna 13: 
ficut maioꝛ matoza habet. 


De auaricia ꝑ reglas sducta, 


a 4 uerſa obiectat ⁊ appetit. 


* Aer mieten regule 
AANA! c.quent/quid eft auaricia: 
Et reſpondendũ eft ꝙ ausricia. eft pec⸗ 
catũ qd deuiat bonaa fine ad que ipſa 
ſunt. ec ꝑeciẽ querit᷑ / quid 
gusricia gz in fe coeſſentialiter? Et re⸗ 
ſpondẽdũ eft ꝙ hz coꝛrelatiuos pꝛiuati⸗ 
uos:ſicutlargitas habet ſuos poſitiuos. 
¶ Per tertiã ſꝑeciẽ querit᷑ / quid eſt aua 
rici d Et feſpondẽdũ eft ꝙ ipſa ẽ 
in hoĩe auaro habitꝰ pꝛiuatiuꝰ cuʒ quo 
ſibimet caufat paupertatẽ / ⁊ triſticiaʒ / 
⁊ labeꝛem:ſicut ho cappaiꝰ nimiã ⁊ ma 
gna cappa cauſat ſibimet tediũ ⁊ labo⸗ 
Te. to auar- babitu palate habitua⸗ 
tus / in fais diuitijs/neq; in alijs hʒ re⸗ 
quié:fed potius laboꝛein ⁊ anguſtiam. 
Ci Her pumafpecié regule d. qᷓrit᷑/auari 
cia dẽ quo eff2£t refpodenda eft ꝙ ipa 
eft de feipfa:non em hz natura: neq; eft 
creatura eo qʒ eft peccatũ:neq; é virtꝰ. 
¶ Per ſecundã ſpeciẽ querit᷑ / auaricia 
de quo eſt? Et reſpõdendũ eft ꝙ ipa eft 
ex ðfectu moꝛali hois:ficut ſurdeiigs ex 
defectu nature:nã ſicut ſurdeitas eft 


cta. G 


im ? 
25 


tim ali 


D. 


nnn 


Mint 


bitus pꝛuatiuꝰ cõtra habitũ poſitiuum 


auditus:ſic auarꝰ eft contra habitũ poſi 
tiuũ largitatis: et in iſto paffu cognoſcit 
intellect? de quo eft peccatũ. ¶ Per ter= 
tid ſpeciẽ querit᷑ / cuiꝰ eft auaricis: et re 
ſpondendũ ẽ ꝙ eft hois auari:ſicut cap⸗ 
pa cappati. ii 


er pm ff lee. fer 
Gert qugd een e bel Er Te ng 


dã eft ꝙ illa é:q2 hõ nd vuli habere lar⸗ 
gitatẽ:ſicut nudeitas hois eſt / qꝛ homo 
indutus no eft. ¶ Per ſecũgã ſpeciẽ que 
ritur / auaricia quare eſt: Et refponden 
dum eſt:vt homo non habeat largitatẽ/ 
neg requiẽ in ſuis bonis.¶ ima 
ſpeciem regule f.queritur de quantita⸗ 
te continua auaricie? Et eft reſponden⸗ 
dum ꝙ ipfa hʒ @titaté cõtinuã : nã ha⸗ 
bitus cõtinuus eſt:ſicut cappa cappati. 
@ Per ſecũdã ſpeciẽ querit᷑ de qᷓ;titate 
difcreta auaricde> cui dicendũ eft ꝙ ipa. 
hz qᷓᷣtitatẽ difcreta:vt ipa poſſit augere 
t diminuere actus ſuos ad placuum. 
Per pꝛimã ſpeciẽ regule g.querit᷑ / q̃ 
eft pꝛopꝛia q̃litas auaricie? d qð eft di 
cẽdũ ꝙ eft infaturabulitas:et in iſto pa 
ſu cognoſcit intellectꝰ ꝙ auarꝰq;toma⸗ 
StS h/ tantomagis appetit Nie per: 
ſecundam ſpeciem queritur/que eſt᷑ ap 
bꝛopꝛiata qualitas auaricie? Et reſpon 
dedi. eh ꝙ cht pauꝑtas / laboꝛ/triſticʒa / 


i 


De guls 
per pꝛinci 
pia ldedu⸗ 


r Heroes ⁊ inferioꝛe. | 


Qn 
Wnt 


| Mona pars. 


⁊ huiuſmodi. ¶ querit᷑ 
de tempore auaricic? Et feſpondenduʒ 
eft ꝙ homo auarus eft in tẽpoꝛe de aua 
ricia habituatus habens doloꝛè de pꝛe⸗ 
teritis / cogitando ꝙ plura potuiſſet᷑ ac⸗ 
quirere / ⁊ laboꝛat in tempore pꝛeſenti 
cum bonis:⁊ habet doloꝛem:quia nõ vti 
tur futuris. Et hoc per regulam c. d. k. 
ſignatum eft . Nee i. quent: 
tur auariciavbi eſt? Et cit reſpondendũ 
ꝙ ipſa eft ĩ habitibꝰ pꝛiuatiuis cuʒ qui⸗ 
bus eftfignataz figurats:videlicet ima 
licia /iniuria / mendacio /incõſtãtia /⁊ hu 
iufmodi.Et hoc per regulã c. d. R. ſigna 
tum eft.q Per ꝑꝛi egulam R. que 
ritur / auaricĩã quomodo eft? Et eft dict 
dum yy ipſa eft per moda nolendi:vide⸗ 
licet quia voluntas non vult habere lar 
gitatem. ¶ Per fecundam regulam R. 
queritur /auaricia cum quo eſt? Et ẽ re⸗ 
ſpondendum qipfa eſt cum potentijs 
inferioꝛibus cõtra ſuperioꝛes: videlicet 
cum imaginatiua /ſenſitiua / contra in⸗ 
tellectum amatiuam ⁊recolitiuam: que 
quidem ſeipſas diffoꝛmãt cum auaricia 
bonoꝛũ ſenſibiliũ ⁊ unaginabilium. 


De gula per pricipia deducta. 


Omo guloſus cũ nimia come 
ſt otstione facit ſibi 
malum: ⁊ tamen credit bene 
d facere. ¶ Momo guloſus cuz 
E magnitudine magnificar ſuũ 

alum. Jabores hominis guloſi plꝰ 
durant q; fue dẽſectationes.¶ Sulofus 
cu; poteſtate gule non poteſt contra gu 


nit intellectum ad credendum ꝙ ipᷣa nõ 
fit peccatum. eft ꝑpeccatũ quod 
diſponit voluntatem ad appetenduz ni 
miam cõmeſtionem et potatione3: ſicut 
fides diſponit intellectiꝝꝭ ad credendũ. 
¶ Hula eft peccat um quod ſimpliciter 
eft contrs omnes virtutes. ¶ Sula ẽ ha 
bitus mendax. Nam cuz ipſa homo de⸗ 
cipit ſemetipſum:t per ipfam ad infir⸗ 
mitatem ⁊ moꝛtem diſponit ſe.¶ Sula 
cauſat delectationem in guſtu: labore 
autem ⁊ doloꝛes in tactu.¶ 5 
fundit ⁊ intenebꝛat omnes potentias fu 
Scoꝛ⸗ 
dat nimiam comeſtionem cus nimia po 
tatione.¶ contradicit curialitati 
⁊ ſanitati et dmitũs. ¶ Sula iu pꝛinci⸗ 
pio dat leticiam:ſed in fine dat triſticiã. 
* ¶ Hula son menſurat cibum / neq; poz 
tuʒ. ¶ Sulo ius cauſa gule non iuenit re 


lain’. ¶ Sul catum quod diipo: p 


quiem. ¶ Waiores pꝛopꝛietates ⁊ dele⸗ 
ctationes guloſi ſunt nimia comeſtio ⁊ 
potatio. ¢ LAulolus non menſurat cum 
equali menſurã:nõ enim coe quat ſuam 
digeſtionem ⁊ retentiuam cum ſna ap⸗ 
petitius:⁊ homo minus guloſus eft cir⸗ 
ca ſanitatem:qui autem magis guloſus 
eft/circa infirmitatem. 


De gula per regulas 
deducta. 
Trum gula ſit maioꝛ habi 


tus volũtatis  intellect?? 
2 N t reſpondendum ẽ ꝙ fic. 


3 N us namq; cuz vo⸗ 
E 


N 
47 


luntste appetit cibum e po 
: tum. Cum intellectu auré 
diſcernit inter maius ⁊ minus. ¶ Unde 
ſequitur q intellectus diſponit gulaʒz g 
ignoꝛantiam / tvoluntas per appetiuuz. C- 
Der peunam {peciem regule c.quertz . m fi 
tur7quid eff guls: Et reſpondenduz eft 
@ eft Aer cum quo guloſus nimiũ 5 
comedit ⁊ bibit ¶ Der ſecundam ſpeciẽ hrm f 
queritur/gula quid hbabetinte coeſſen⸗ 
tiale: Et reſpondendum eſtꝙ habet coz 
relatiuos pꝛiuat uos contra rclatiuos 
E temperantie:ſicut homo mon 

ruoſus habet ſuos coꝛrelatiuos cõtra 
naturales coꝛrelatiões. ¶ Der teruam /n 
2 queritur / quid eft gula in alio: 

~t reſpondendum eft ꝙ ipſa eft in men 
fa incurabilis /⁊ in homine deriſibilis / 
⁊ in ſocietate mendax / et in homine ẽ pi 
gritia/infirmitas /⁊ doloꝛ ⁊ in marſipio 
pꝛodigalitas.⁊ in anima peccatuʒ ⁊ cul 

a. ¶ Rer. quartam ſpeciem queritur / ht 
quid habet gula in alto? Ad quod dicen A 
dum eft ꝙ habet in ſubiecto in quo eft 
dominium:nam ſicut homo cum obedié 40) 
tia 7 ſe ad paſſionem / ſic cum gu- -7>”,’ 
la ad ſubiugstionem. Sale derne; Qnm 
ciem regule d.queritur/gula de quo ẽ? 
Et reſpondendum eft ꝙ ipſa non eft de 
aliquo pꝛimitiue. pan peccatum eſt:et 
quia peccatum nibil eft /⁊ nihil non eſt 
ex aliquo: ideo patet ꝙ gula non eft ex 
aliqus. ¶ Per fecundam ſpeciem queri⸗ Mat 
tux / gula Sams Et dicendum ett ꝙ 
ipfa eft ex defectiua moꝛalitate ghomi⸗ 
nis:ſicut ſurditas eſt ex defectiuo mot 
nature. ¶ Per {peciem querit/ fos | 
sula cuius eſt: Ad quod dicendus eft ꝙ E 
ipfa eff ſubiecti cuius ẽ:ſicut cappa cap 
pati. ¶ ciem regule e. 
n @ quare eſt? Et reſponqen 

um eft quia habitus acquiſitùs eft p 


guloſum: ſicut cappa ꝑ cappatũ. ¶ Per 
ſcdam (pecte querit᷑ / gula quare eſt: St 
rñdenduù eft vt ꝑò per illã ſit deriſus / pi 
ger / pauper / inurmus / ⁊ qnq; moꝛtuus / 
⁊ in gehenna poſitus. ma 

regute r.querit/gula pts et? Et rnden= 
dum ett ꝙ ipſa hs intantũ magnã Gu- 
tate cõtinuã:ꝙ ipa eft indiuiſibilis:⁊ gu 
loſus cũ ipa turaxi non pot. ¶ er te- 
cundã ipe ci querit᷑ / q; ta eft guia difere 
tiue? Ad qd rndendũ elt q ipa eft tanta 
quot vitibus guloius vtit᷑ / illã augmẽ⸗ 
tando / aui diminuèdo actus ſuos ad pla 
citũ ſuũ.¶ ‘Per ꝑꝛunã fi regule g. 
querit / qᷓ elt ppua gualitas gule: Et re 
ſpondedũ eit ꝙ inſaturabiutas aie per 
guſtuz vltra ſuas vires. Et in iſto paſſu 
cognoſcit intellect? per qué modũ gula 
ſubleuat appetuũ intellect? ſuꝑ viribus 
1 rete 5 2 aqua / calefa⸗ 
tendo iliã ſuꝑ viribꝰ ſuis. ¶ Per ſcdam 
ſpecie g. querit᷑/qᷓ eit appꝛopꝛiata qua: 
litas gule:⁊ uic rñdedũ eft ꝙ incuriali⸗ 
tas / deriſio / paupertas/cdꝛiẽtas⁊ hmõi. 


Et in iſto pailu cognoſcit intellectꝰꝙ pri 
m ipecies ↄpẽtit aie. Sed fcda coꝛpoꝛi 


rõne cuius gula plus efficit᷑ in aia / ⁊ de⸗ 


inde in coꝛpoꝛe. ¶ Per regulã h.querit᷑ / 
de iꝑe gule: Et rndendu cit q; ipa eſt᷑ ĩ 

ulo habitus nouus. ¶ Adhuc eit in tpe: 
qꝛ ipfa iꝑe pꝛeterito put, fam guloius 
codolet:q? plus nõ potauerit ⁊ comede⸗ 
rit. Et ſimiliter pꝛeſenti vtit᷑ / ꝙ media: 
te illo habet pꝛaticã. Et ſimiliter futuro 
vtitur:quando deſiderat comedere ⁊ bi⸗ 
bere. ¶ Item in interno vtit᷑ illo in quo 
ipſe pauetur fame ẽt᷑ ſium ineſtimabi⸗ 
lesz ſempiternas. Pex regulã i.queri⸗ 
tur / gula vbi eſt? Et reſpondendũ eft ꝙ 
ipfa eft in furs coꝛrelatiuis habitus pꝛi⸗ 
uatiuus / et in illis in quibus eſt. Et hoc 


pꝛimam regulaʒ R. ueritur / gula quo: 
modo eſt. Et eft reipondendim 9 licut 
temperantia eft per modum poſitiuum 
fic gula eft per medum pꝛiuatiunʒ. S u⸗ 
loſũs ei non habet modum / nec; men⸗ 
ſuram in comedendo / neg in bibendo. 
¶ Per ſcdam regulam R. queritur / gu⸗ 
la cam quo eft 2 Ad quod dicendum eft 
ꝙ ẽ cuʒ ſua cauſa ſicut ca ppa cũ ſuo cap⸗ 
pato ũ per illũ eff facta fiue artificiata. 


De luxuria ꝑ pꝛĩcipia deducta 


7 Uxuria ratione bonitatis ta⸗ 


L I ctiue maleficat ⁊ inculpat bo⸗ 
8 nitatem caſtitatis.¶ Luxuria 
ratione magne dulcedinis ta⸗ 


runs De nouem ſubiectis. 


per regulam c. d. R. ſignatum eſt.¶ per 


Fo lxxiij. 


ctiue magnificat magnitudinẽ z penam 

ratiocinanteʒ.Et in iſto paſſu cognoſcit 

intellectus per qué moda oꝛitur conſciè 

tia. ¶ Luxuria ratione durations de- D 

lectabiltir cozpozalia cauſat durabiles 

penas in inferno. ¶ Eu bmittie or 

poteftatem fpirituale; poteſtati coꝛpo: 

rali. Et in poe cap 3 1 

per quem modu luxurtoſus eft ligatus. 

Hagen men intelllectũ ad cre- S 

dendu q; ipa non fit peccatũ: ſicut aua: 

ricia peruertit aad credendũ q ipſa 

no fit peccatũ. Et in iſto paſſu cognoſcit 

intellectus ꝙ eſt obſtinatio peccatoꝛis. 

¶ Luxu de. pulchꝛitudinis factet 

mulieris filocapit luxur ioſum ad amã⸗ 

dum turpitudines ⁊ fetoꝛes inferiozes 

quos mulier habet in ſe.Et homo mul⸗ 

tum filocapt? per luxuriã credit fe eſſe 

multũ virtuoſum. Et de tali c edulitate 

multuz miratur intellectus. ¶ Au 

eft habitus mendax / eo qꝛ incipit c byl 

chꝛuudine z quieſcit in turpitudine.£t 

ner qd eft 1 ipſum yeeros So 

q Luxurioſus per oclectatione qua Pa⸗ 

bet in pidedoAtidiendo/imaginando et a 

cogitado/z tangendo/in via amittt glo 

riam paradiſi:⁊ acquirit penas ſempiʒzʒ 

ternas oĩbus ſuis potentys in inferno. 

¶ Luxurioſus non diſtinguit inter tux⸗ if: 

924 2 75 . ien 
a ex iſtis facit vnũ finẽ / vnum quicte. 

C isin 7 — 11 99 

⁊ turpitudines ad vnum finem. ¶ A an 

riofus contradicit caſtitati per luxuria: a 

vt per caffitatéipfe non habeat felicita⸗ 

tem. Uerũtamen hoc non eredit facere. 

¶ L uxuria incipit cũ fenfiuwa:z multi⸗ 

plicat cau ati cil Imaginatiua/yfosquoe. -- 

in ratiocinatiua fit pam. | Finis Lak ef ru 

rie influit fenfitiueret ſenſitiua refſuit 


fini. Et hoc mediãte imaginatiua / vſcz⸗ 
quo in peruerſa rat 


iocinatiua peccatũ 
dulce u bende m quieſcit in pul 
chꝛitudinſdꝰ: deinde in turpitudinibus 
⁊ fetoꝛibus.¶ aden ci maioꝛi⸗ Mao 
bus fignis fe oftedit 2 demoòͤſtrat. ¶ Uir als 
et multer equaliter peccant per lutuz 24 
riam: et non equaliter fe diligit. ¶ u 
xuria minoz eft per coꝛpus:matoꝛ au 
tem per animam. Nan per coꝛpus eſt 


in fieri: per animam dutem elt in fa: 
cto effe. 


De luxuria per regulas de⸗ 
ducta. i ‘ ; 


2 


Deluxu⸗ 


ria Rregu 


las dedu⸗ 
cta. 


— 


vf m 2 
hy m fr 
Spi nb 


him alio 
D. 


al nynrin 


Peas Tus luxuria ante incipiat 
f per unaginationẽ /q; ꝑ ien= 
tum? = rndenga eft ꝙ; fic, 
Imaguſãiiũã enim prop 
; quiozelt röcinatiue q; ſen⸗ 
ſitiua. ¶ N pana ſpeciè regule c que⸗ 
ricur / qd eſt ſũxuriã ? Et rndendũ eit 
ip ia elt pctm̃ cui ꝓpꝛie cõpetit luxuriã⸗ 
ri. ¶ Per ſpeciè querit᷑ / dd habet 
luguria in fe coeſſentialiter? Et rnden⸗ 
dum ett ꝙ ipa habet mos coꝛrelatiuos 
cu quibꝰ vit pcun ſpeciale. ¶ Per tertiã 
ſpeciè querit᷑ qd eſt iuxuria in alio: Et 
e ft ꝙ ipa eſt in ede — 5 in⸗ 
num. Sed wm coꝛpoꝛe extenſuʒ. Et in 
ſto paſſu cogno c intellectus per qué 
pe a lr eſt i 5 fine lucceſſione: 
in coꝛpoꝛe cũ ſucceſſione.¶ Per quar⸗ 
tam ſpeciè querit᷑ / qͥd 3 fanart oto 
Et rndendu eft ꝙ ʒ in hoie in quo eſt / 
alutudine per dominatione: cut cappa 
in cappato per oꝛnametũ. ¶ Per ꝑꝛimã 
ſpeciem regule d. querit / iuxuria de quo 
eſt? Et rndendu eit ꝙ ipᷣa eſt de ſeipia: 
eo qꝛ elt peccatd.gd no eit de aliquo:pec 
catù em nil eft. Per ſcdᷣam ſpeciem 
querit/luxuria de q 5 dendũ 
elt ꝙ ipact de moꝛali monftruoiitate: 
eo qt habitꝰ pꝛiuauuus eft in moꝛalibꝰ: 
ſicut ſurditas in naturalibꝰ. 0 ef ter⸗ 
tid pecie querit᷑ / luxuria curus eff? Et 
rndendũ cit ꝙ ipa eit ſubiecti in quo e: 
ſicut cappa ere 
regule c. quer aux / iuxur̃ia quare eſt? Etc 
rndendu cit ꝙ ipa elt qꝛ havi? acquiſi⸗ 
tus e. ¶ Per ſcoaʒ ſpecie querit᷑/luxuria 
quare eit Et rndedũ eft ꝙ ipa eſt vt nõ 
fit caſtitas: ſicut ſurditas eft:ve no fit au 
ditus.⁊ ſicut aqua calida eſt: vt nõ ſit fr 
gida. per cie regule f. querit᷑ 
qhta elt iuxut᷑ ia ↄtinua: Et rudendũ eft 
pa 3 q; utate cõtinuã: eo qꝛ habitus 
mdiuiiibilis Ace n ſpeciẽ q̃rit᷑ 
luxuria quaca eft diſcretiue? Ad qo eft 
dicendũ q eit tãta GHG luxuria pot au⸗ 
gere aut Ouminuere actus ſuog:ęt in ito 
paſſu cognoſcit intellect? ꝙ ieade eſſen⸗ 
dia ⁊ etis habitu coſiſtit q; titas diicreta 


p plures sce? differetes numero. ¶ Per 


pring ipecté regule g.querit/q eft pro= 
pꝛia qualicas lugurieret eft dicendũ ꝙ 
eft illaà p qua elt ſpeciale vitiũ. Sicut ca 


lid. tas eit ꝓpꝛia qualitas iguis. ¶ Per 


ſcdaʒ ſpeciè querit᷑ / 4 eſt appꝛopꝛiãta qᷓ 
litas luxurie: ei rndẽdũ gp z calefacus 
cu qua caro luguriol crefeu. Per reguld 
h. queri᷑ de tpe luxurie? St rndenda eft 
ꝙ luguria eft in vno iꝑe ꝑ apritudiné ra 
tione ſenſitiue et un:ginatiue:et in alio 
dempoze per fact eſſe ratione cOceptus 


Nona pars 


anime. Ec hoc per regulã e.d. k. ſignatũ J. 
eſt.¶ Per Teguls l ꝗuerit᷑/luxuria vi 
t. Leif ridondi @ ipfae ft un entire « df 
ua imaginatiua p mitrumentalé in aig 

aut per eſſenus i habitũ. Et hoc per rez f 
gula c. d. R. ignihcatũ ed. C N XK 
Tegula3 R. querit᷑ / luxuria quo eſt: Ad 
qd eft dicendu ꝙ ipa eſt per modum vi 
dendi/audiendi / tangendi / imaginãdi. 

et per modũ anime concipiẽtis ⁊ impe⸗ 
rants .@ Per icdam regulã R. querit᷑ / K 
luxuria cum quo eft? Et reſpõdendũ eft 

ꝙ pia eſt cum peruerſis motibus:ſicut 
aqua calida que eft cum ſua peruer ſa ⁊ 
cõtraria natura: videlicet ch caliditate. 

tt ſicut intellectus cum ignoꝛãtia ⁊ aus 
ditus cum ſurditate. 


De ſuperbia per pꝛincipia 
deducta. aw 


' Uperbia ratione fue malicie De ſuꝑ⸗ 

actt delcẽdere ſubiectum in bia p pꝛit 
quo eſt:ſicut gumilitas facit cipia oes: 
afcédere asian 8 eft. ducta. 

e ma o ſuperbie par⸗ 
uificat ſubiectũm ſuũ:ſĩcũt filieas mace, 
gnificat aun arene fuperbie dupo 
nit ſubiectũ ve ipium habet in gehenna 
penas lr boteſtare U Rateltas tuper=? 
die contra poteſtateʒ humilitatis (tare 
non poteſt. ¶ Ille eft tuperbus qui cre⸗ 
dit havere fua bon natur alia ⁊ ſuas di 
uitias a femetipo.G Domo diligens pl? 
ſeipſum q; deum eft iuperbus . ¶ Sur 
perbus quando coꝛrigitur credit fe eſſe 
virtuolum:⁊ coꝛrigens q fit viuoſus. 
ja eft habitus mendax: nam 

credit a cendere 2 deſcendit.⁊ etiã quã⸗ 
do credit verum dicere / dicit falſum. o 
mo ſuperbus no quieſcit cũ aliquo:neq; f 
aliquis cum eo. ee bunt 
guit inter fut ſuperbiã ⁊ alterius humi 
litatem. ¶ S cũ omnibus vitijs ( 
concoꝛdantiã habet. ¶ Superbiaocibus coprt 
virtutibus contradicit.¶ eh Pun 
pꝛincipiũ:ꝙ id qd eft ſuperius / facit de⸗ 
ſcendere:qð autẽ inferiùs eſt / facit afcé= f 
dere.q Auimpedit medium ex-. 
iftens inter pꝛincipũ et finem. Quapꝛo⸗ 
pter ipſa deicendu ⁊ non aſcedit. ¶ Su 
perbus nung muenit quieteʒ. 
jupbta matoza ſigna habet. = 
bus non inuenit ſibi equalem / neq; vule 
ſociun.Minoꝛ ſuperbia eft per coꝛpus: 
ino autem per animam. 


De ſuꝑbia ꝑ regulas deducta. 


e ſuper 


im 


Not 


"yn al 


sur Denouemſubiectis: T Fo Artitij, 


FT rut ſuperbia fit maxime pꝛiuatiuis eſt:videlicet ex pꝛiuatà bonſ⸗ 
Finder intellectuʒ q; ꝑ volun: tate /humilitate ⁊c. ae imam ſpe⸗ 


atem. Ste um qi ciem regule.g.queritur/ que eſt pum Truf 
per intelſẽctũ.naãin inteſſẽ: ſpecies fuperbie? Et reſpondendum eft 
aus eft pꝛimus in obiectã: ꝙ eft aſcenſus indebitus. ¶ per ſecun⸗ Apr: 
ls do. Sed yoluntascofequé- dam ſpeciem en e Taalitae 
tia in cligendo. @ Ber pruma loeag res appropsiata fuperbie. Et reſpondẽdum 
Sa ane e ta. eit ſuperbis ? Ad eſt ꝙ è᷑ deſcenſùs debitus violent?:cotra 
qð dicẽdũ eft ꝙ ipa eft peccatũ qð quã: rio autem modo poteſt dici de humilita 


to credit alccdere/tanto deſcẽdit. te. ¶ Per regulam b.queritur de tem- . K. 


ſcdam ipecie; queritur / fuperbia ba pore ſupẽrbiẽ: Et refpodendum eft per 
bet in fe coeſſentialiter? Et reſpõdendũ pꝛimam̃ ſpeciè regule.d.q ipfa eft tũc / 
eſt ꝙ ipſa habet ſuos coꝛrelatiuos pꝛi⸗ quando incipit effe:videlicet quando hu 
uatiuos ⁊ oppoſitos relatiuis poſitiuis militias coꝛrumpitur in ſubiecto: et ſu⸗ 
humilitatis. Rer ale A quent, rbia introdueit᷑ in illo / vt puta quan⸗ 
quid eft fuperbia in alioz Ad qd diceduʒ do dicitur. S eneratio ym’ ett coruptio 
eft ꝙ ipᷣa eſt in intellectu indicatiua: in alterius. Et hoc idem ſignatumeſt per tas. 1 


yoluntate electiua:z in memoꝛia conier Red Kal Des pet ed dena c * 


n fp bauuae in omnibus peccatis unpera- ſuperbia vbi eſt: Et eſt refpondendum 
U 


trix. ¶ Queritur per quartam ſpeuem © ipſa eft in ſubiecto in quo erat humi= 

uld habet (uperbia in alio? Et rñden⸗ litas aut eſſe debebat. Et hoc per regu⸗ 

um eſt ꝙ ipſa habet in ſubiecto in quo gulam c. d. R. ſignatum eſt. r pris K- 
eft de ſcenſum ſicut anima in coꝛpoꝛe cur mam pg K. queritur / fu iã que 
rente motum. ¶ Per. mre_ modo eft. Et eft reſpondendum ꝙ ipfa 
gule d. queritur᷑ / ſupet᷑bia de quo eſt? Et eft per modum contrarium modo humi 
eft reſpondendum ꝙ ipſa eft de fais coꝛ litstis:ficut amare quod eft per modus 
relatiuis exiſtentibus pꝛiuatinis ad re⸗ delectationis: odire autem per modum 
latiuos poſitiuos hꝛũuitatis. Sicut nox potion AT Ret fecundamregulam RK. K 
que eft abſentia diet: et ſurditas eft ab- n eli que eſt᷑: Et ey oa 
fentia auditus. ¶ Per ſecundam fpecies dendum eft ꝙ ipſa cum pꝛiuatione hu⸗ 
queritur/fuperbia de quo eſt? Et re⸗ militatis / obedientie / iuſticie / et huiuſ⸗ 
ſpondenduz ẽ ꝙ ipſa eft de ſuis correla modi: et etiã cum omnibus alijs que de 
tiuis ſpecifieis ex quibus eft peccatum ipſa pꝛedicantur. 


ſpecificum. Et in ifte paſſu cognofcit in: 
llectus ꝙ pzima ſpecies habet reſpe⸗ re 1 
aum ad delectum ui contrarij:ſecũda De accidia per pꝛicipia de/ 


autem ad fe tantum. ¶ Per tertiam f 14 
ciem queritur / ſuper bia cuius eſt: ad qd ducta. 
dicendum eſt Ae eft fur ſubiectu naz 
fuse pablo 0 ea 5 
egule e. queri uperbia quare eft? 
Sr elt feſpondendunf quia de fubiecte 
in quo eft humilitas / ẽ abſentats: ſicut ger. ¶ Accidioſus ad euitã⸗ cta. 
cecitas eft in eo:quia de fubiecto in quo dum vtile coe ex ſõtiiditus. 1 
eft vilibilitas / eſt abſentata. 8 CAccidianurat cus, ſuperbis / pigritia / 
dam ſpeciem queritur / ſuperbiã quare ira et huiuſmodi.¶ Accidia impedit ho 
eſt. Et reſpendendum eſt ꝙ iꝑſa ẽ vt hu mines qui pꝛoponunt agere bonum et 
militas non poſſit eſſe ficut finis ignis euitare malum:et nd poſſunt. Qam eo⸗ 
eft in colerico/vt finis aque non ſit in il⸗ rum poteſtas ab accidia eft carcerata. 
io. ¶ Der_pumam ſpecieʒ regule. f. que ¶ Aceidia alterat et inficit intellectum 
ritur de continua quantitate ſuperbie? et ip lo ignoꝛatur. Alen un be 1 
Et reſpondendum eſt otha habet cit voluntatem pigrã ad diligendum bo 


lam: nam habitus indiuiſibilis eſt:ipſa num: ſollicitã sat ad amandum malum. 
enim quando generatur in inſtanti ge⸗ i 


jofusadagendaé Deacct 
malũ / eft velox et ſollicitus: dia iꝑ pꝛin 
ſed ad agendũ bonuz eſt pi cipia dedn 


’ ze ¶ Accidia indicat pigritiã p vᷣtute: fed 
neratur. Et quando coꝛrumpitur in in⸗ diligẽt nt pro vitio.¶ is ange 
ſtanti/coꝛrumpitur. ¶ Per ſecugam ue: ris é pigra:(3 ĩfalſis ſollicita. ¶ Accidio 
ciem queritur de quantitate diſcreta ſu: ſus no fe delectat cũ habitibꝰ poſitiuis / 
ety Et reſpondendum eſt ꝙ ipſa ha {5 cũ pᷣuatiuis.¶ Accidiofus ratione a. 

t illam. Nam ex pluribus pꝛincipijs cidie ⁊ pisricie fui tele Wenn 


a 


De acci⸗ 
dia per re 


ducts. 


. 
cfm 
hit om fe 


In alu 


Ades 


in faciendo ſtientiaʒ / ſed confundit illã. 
Accidioſua concordat fuas potentias 
per totes 7 inferioꝛes in omnibus poz 
tentijs. Qã cũ ipſis eft piger in acquire 
do virtutes.¶ Accidioſus contradicit di 
ligentie virtutum cuz follicitudite vitio 
rum. ¶ Accidia ꝑeruertit pꝛincipia poſi 
tiua in pꝛiustiua. Quaꝑzonter acciqio⸗ 
ſus murmurat ⁊ fingit ſe vaticinatoꝛeʒ: 
⁊ dat conſilium qi non eſt neceſſe:⁊ rez 
ꝛehendit de bonis:⁊ eft inimicus finis. 
dhuc forma ligat / materiã coꝛrumpit: 
vt ipſe ages de pigritia fit habituatus. 
¶ Accidia impe ediũ:vt pꝛincipiuʒ 
debſtũm̃ non inueniat finem in quo qᷣe⸗ 
ſcat.¶ Accidioſus cõtra finem quieſcit: 
fed in fine laboꝛat. Qã aceidia eft inimi 
ca finis perfectionis. ¶ Maioꝛ accidia ẽ 
fons omniũ vitioꝛum. ¶ Accidioſus cuʒ 
ſua accidia eſt ſons omnium vitioꝛum. 
¶ Accidioſug cum ſua accidia coequat 
actus vitiozd vet accidia fit fortis contra 
diligentiã virtutũ. ¶ Minoꝛ accidia ẽ cir 
ca minoꝛẽ diligentiam / circa maioꝛem / 
aut nequag. 


De accidia ꝑ reglas deducta. 


Aueritur / vtrum accidia fit pec 
{4 4} \cati moꝛta? Et reſpondẽdũ eſt 
gulas de⸗ E. ꝙ ſic:ipſa eniʒ impedit omnes 


bic mira 


‘actus virtutũ.¶ 
tur intellectus:cum accidia fit peccãtũʒ 
moꝛtale:⁊ per multa ſigna ſit ſignata ⁊ 
figurata / quare eft ita parũ nota ab ho 
min bus / vſq; quo recoꝛĩdatur maioꝛem 
partem hominũ eſſe habituatã de acci⸗ 
dia. ¶ Der pei i le c. queri⸗ 
tur / quid eft accidia 2 Et reſpondendũ é 
ꝙ accidia eſt peccatum cuʒ quo accidio⸗ 
ſus dolet de bonis primi fui:fed gaudet 
de malis illius. 7 eciẽ que 
ritur/qd hʒ accidia in fe coeſſentialiter? 
Et reſpondendũ eſt ꝙ ipſa hʒ ſuos coꝛ: 
relatiuos qͥ ſunt de coꝛrelatiuis / pꝛiuati 
nis charitatis. $24 hd charitatiuꝰ gau⸗ 
det de bonis primi ful: z dolet de malis 
illius. ¶ Der textiã ſpeciẽ guerit᷑ / quid ẽ 
accidia in alio? Et reſpondendum eft gp 
ipſa eft in bonis pigraz malinola:in ma 
lis aũtvelox ⁊ ſollicita z electiua. ¶ Per 
alte e en dd h in 
alio? Ad qd dicẽdũ eft ꝙ ipa hʒ in oibus 
peccatis ſuos act? im: ieʒ 
regule d. q̃rit᷑ / de quo eft accidia? Ad qd 
dicẽdũ ẽ ꝙ ipſa ẽ de abſentia charitatis 


in fubiecto in q̊ charitas erat:ſi cut cone . 
quẽs G9 nõ eſt /qꝛ ſuũ antecedés no eft. 


¶ Per ſecũdã ſpeciẽ querit᷑ / accidia deg 


M ona pars. 


ſpeciem querit᷑ / accidia cui 


kritatig / impediẽdo ei fin. ¶ er 


dolet de bonis. r d 4 


dum tempus habet. (| Decal dur 1d. e. 
ritur 2 vbi eſt ? Ad quod dicen⸗ 


gligunt agere bonum:ſed diligunt age⸗ 


Nam ſicut charitas habet modum eſſen 


eſt· Ad qd dicenqũ eſt ꝙ ĩpſa eſt de ſuis 
fee ee, 

U. 12 
ee 


r 

fpodenda é ꝙ ipfa eft ſubiecti in quoé F 
ficut ſurdeitas ſurdi.¶ [ e for: 
cies regule e.queritur/accidia quare ¢? 4 
Et reſpõdẽdũ eft ꝙ ipſa eft ex eo qꝛ haz 

bitus acquiſitus eft:ficut dies eft: qꝛ ſol 
lucẽs fuper terra eſt.¶ udg 

ciẽ querit᷑ / accidia Gre eſt: Et refponden 
dũ eft vt charitas non habeat ſubiectuʒ 
in quo exiſtere poſſit:ipſa namq; habit? 
pꝛiuatiuꝰ eft contra habitũ poſitiuũ cha 


— 


Conk 


ſpeciẽ regule f.dritur/ de cotint ita 
te accidie? Et reſpondendũ eft ꝙ ipᷣa ha 
bet illã in omnibꝰ vitijs cauſatis ab es. 
ecundã ſpeciem querit᷑ / de conti D 
nua q; titate accidie: Et refpondendum 
eft ꝙ ipſa hʒ illã in omnibus vitijs cau 
fatis ab ea. ¶ Per ſecũdã ſpeciem quert 
tur / de q; titste diſcreta accidie? Et rez 
fpondenda eſt ꝙ ipſa habet qᷓ;titates di 7 8 
fcretas rone differẽtie vitioꝛũ in quibus 
z differentes actꝰ. ¶ Ne ꝑꝛimã fpecié Jop 
regule g. queritur / que eft proptta qua⸗ 7 
litas accidie? Ad qð dicendũ eft ꝙ eft pt 
gricia.nam abſq; ea agere non poteſt. 
© Per ſecundaʒ fpecié queritur/que eft / 
appꝛopꝛiata qualitas accidte? Et eft re 
ſpondendũ ꝙ maliuolẽtia / iniquitas:ac 
cidioſus enim per ed gaudet de malis/⁊ 


de tépore aceidie? Et reſpondendũ eft ꝑ 
regula c. ꝙ ipſa eft in Wo pigra: vt ſubie 
ctum in quo eſt non agat aliquid vtue / 1 P 


dũ eft ꝙ ipſa eftin pigricia anime ima⸗ 
gingtionis et ſenſitiue:que quidem ne⸗ 


remalum. A wer eme reed 4 
queritur/accidia quomodo eſt: et refpo 
dendum eft ꝙ ipſa ett per modum exi⸗ 
ſte ntem contrarium modo charitaus. 


di in diligendo bonum pꝛoximi ſui:⁊ in 
odtendo malum de malis illius /ſit acci⸗ 
dia eft per cõrtarium moda. ¶ Per ſecũ JA 
dam regulam R. queritur /accidia cum 
quo eſt? Ad quod dicendum eft ꝙ ipſa ẽ 
cum habitibus pꝛiuatiuis yirtutum : vi 
delicet cum iniuria / impꝛudentia ac. Aꝗ 
hue eft cum pigricia / ira ⁊ . 


De inuidia per pꝛincipia 
deducta. ef 


De nouem ſubiectis. 


A Nuidus appetit habere bo 
Ana aliena 1 ee ute 
ui ter malũ ſequitur 
dines ts rebus ſpirituali⸗ 
= “bus. Stfiboc vere — 
epe cognoſceret: iaminuidia nd habe⸗ 
* rie en biene cum magni⸗ 
8 tudimdus alioꝛũ vitioꝛũ eſt:⁊ ideo cum 
vnica magnitudine virtutis deuinci nõ 
Dur poteſt. ¶ Anuidis durat cum duratione 
Alioꝛũ Vitiord:quapzopter fine duratio⸗ 
ne aliarũ virtutũ deuinci nõ poe. 2 
aliard vurtutd i rth 

Pre tetas inuidie eft radicata i potettati 
alioꝛum vitioꝛum. Et ideo deuinci non 
poteſt fine charitatis poteſtate in po⸗ 
teſtatibus aliarum yirtutum. ¶ Intel⸗ 
af lectus inuidioſus eft peruerſus et alte⸗ 
ratus per inuidiam. on em cognoſcit 
[ eam:cuius cura conſiſtit in hoc / videli⸗ 
Dol. cet q iße intelligat eam. ¶ IAnilidis de⸗ 
uiat volũtatem ã ſummo bono: verũta⸗ 
mien curari poteſt / reducendo volunta⸗ 
Iii tem ſepe ad ſummũ obiectum / obiectã⸗ 


i do illud.q Amte non habet virtutes 

fed vitia: idcirco fi voluerit habere vir⸗ 

+ tutes / mutet ea que habet in ea que nõ 
V habet. ¶ Anuidua non habet veritatẽ: 
fed falfttatem: tdarco ſeipſum decipit. 
Cuiuscura jpotelt adipiberi/videlicetvt 

Gio: feipfum nd vecipiat . ¶ Inuidus quan: 
do habet ea q̃ inuidebãt / adhuc in tpis 
non quieſcit. Nam ipſum ↄſcientia moꝛ 
rf. det. ¶ Inuidus tot actus habet diver: 
N fos per inuidiam/quot ſunt alioꝛum vi⸗ 
nioꝛũ: verũtamen curari poteſt ſepe nu⸗ 


merando illos. ¶ Inuidiacũ gliqua vir 
Cn tute concoꝛd antiam non habet /cui cura 


eft in cognoſcendo hoc. Inuidia contra: de 


mr dieit virtutibus cuʒ habitibus pꝛiuati⸗ 
uis:cuius cura fit cum contrarietate ha 
bituũ poſitiuoꝛũ. ¶ Inuidia incpit cum 
ſenſibilibus:⁊ diſponitur cum imagina⸗ 
bilibus:z perficitur cũ ſpiritualibꝰ / de⸗ 
ſtruẽdo imaginabilia ⁊ 3 
uidia eft menſura cũ qua inuidus men= 
ſurat iniuriam / impꝛudentiam /⁊ huiuſ⸗ 
maodi. Sed cura cõſiſtit per manſuram 
A iuſticie / pꝛudentie/⁊ huiuſmodi. ¶ In⸗ 
uidus non quieſcit in his que obiectat. 
Nam ea cum laboꝛe deſiderat:cura ta⸗ 

men datur / cum ille laboꝛ euitàtur vſq; 

quo ad quietem perueniãt. 1 nuidus 

AY cum maꝛoꝛuinuidia maioꝛes lab a 

vet:verũtamẽ cum maiozicharitate po⸗ 

teft curari vt maioꝛes actiones habere 
poffit. ¶ Anuidia ci ſuo actu oés actus 
alioꝛũ coequat.£t huius cura cofiftit cũ 
charitatis actu cũ quo coequant omnes 

alij actus pirtucum . ¶ IAnuidus ea que 


Fo. lxxv. 


poſſidet / credit effe minoꝛa: ⁊ ꝙ illa que 
inuidet / ſint maioꝛa: ſʒ cura ↄliſtit que⸗ 
rendo que eft vtiluas ⁊ ſinis illius. 


De inuidia per regulas de⸗ 


ducta. 
Fand ee al, a tal 
: t dia per re 
da: Se reſpondendũ eſt ꝙ gulas de⸗ 
ſic. Aan auarus non opie⸗ lla 
a ctat tanta quantũ inuidus. 
Auarus nãq; hoc qð obiectat /credit ha 
pesca oe an ane tem a funt : 
impoſſibilia ad habendũ i aide i 4 m 
mã ſpeciẽ regule c. querit᷑ / quid elt inui= f 1 
dia? ad qd eft dicendG q ipa eft peccatũ 
cum quo inuidus appetit habere aliena 
abſq; ratione. ¶ 


ter:⁊ rñdendũ eft ꝙ ipſa habet ſuos coz 
relatiuos priuatiuos ci quihꝰ eft id qd 


eft. Per textiã ſpeciẽ querit/dd eft in⸗ rft m valve 


uidis in aliozEt re elt q ipa e 


in inuido habitꝰ cũ quo inuidioſus ſem⸗ hi = 
an nho 


per laboꝛat cuz triſticia ⁊ dolore. ¶ Per 

quartam ſpeciẽ queritur / quid habet in 

alio? Ad qð dicendũ eft ꝙ ipſa habet in 

inuidioſo altitudinẽ ⁊ pꝛeiãcentiã:ſicut . 

cappa in cappato.d] Ret puma (peciert Eno 

reguled. queritur / inuidia de quo eft? 

Ad qd reſpondendum eft q ipſa eft de 

ſuis coꝛrelãtius pꝛiuatiuis et ſpeciſicis 

cum quibus eft peccatũ ſpecificum:ſicut 

ſurdeitas de ſůis / et audire de ſuis. 

¶ Per ſcdam fpeciem queritur / inuidia . 
- qe fñdendum eft ~ ipſa 

eft de ſuis ſpecificis relatiuis:ſicut cect= Po 


tas defuie.< Ber tertiã fpecié queritur 

inuidia cuins eff? Ad qdrndenda eft ꝙ 

ipfa eſt ſubiecti in quo eſt habitus:ſicut F. 
maliuolẽtia eſt volũtatis ⁊ obliuio me⸗ 

moꝛie /⁊ ignoꝛantia intellect? .< er pt form 
mã fpecié regule e.qrit inuidis Gre eff. 

Et reſpondendũ eft ꝙ eft/er eo q: a 

eft effect? ab inuidiofo cauſatꝰ:ſicut fur 

deitas eſt effectus cauſatꝰ a defectu auG- 7° 

ditus. ¶ per ſedam fpeciem querit᷑/ in⸗ 

uidia andre ene et relpondédum eft ꝙ F 
ipfa eſtvt ſubiectũ inquo eft inuidia /p 

tiatur laboꝛem:⁊ in inferno per petuum (on i 
doloꝛem ⁊ triſticiã. ¶ Per i{pecies 

regule f. querttur/de continua q;titate 

inuidie? t reſpondendum eft ꝙ ipᷣa ha 

bet eam tantam stam cum ea inuidio⸗ — 

fus poteſt menſurarę auariciã / luxuriã D fan. 
gulam — r eciẽ que⸗ 

rutur de q; titate diſcrets 110 1 Et re⸗ 


5 ¶ Per ſcdᷣam ſpeciẽ que⸗ M m fe 
ritur qd habet inuidia in fe coẽſſentiali⸗ 


Ew 


De ira ꝑ 
pꝛincipia 
deducta. 


Dole 


ee 


* ~ 


ſpondendũ eft ꝙ ip̃a habet illã. Nã mul 
tos actus differ ẽtes numero habere po 
teſt.¶ Pe | regule g.queriz 
tur/que eft ꝓpꝛia qualitas inuidie? Ad 
qd dicendũ eft qd eft quedã paſſio quaʒ 
inuidus habet i appetẽdo aliena. 
fcdain fpecté querit᷑ que eft app 
qlitãs muidie.d qd dicẽdũ ẽ gp ꝭ iniu⸗ 
ria. Nã ipſa 8 iuſticiã ẽ et impꝛũdẽtia d 
impꝛudentiã eſt:⁊ ſicde alijs. (pe 
gula h.queritur de tpeinuidie . Ad q 
icendu eft ꝙ ipſa eft in eo/ficut habit? 
nouns in fubsecto: quia in yno tpe habet 
vnum actũ:⁊ in altero aliũ? Adhuc quia 
ſuũ ſub iectũ eſt aliquo tꝑe in vno loco ⁊ 
alio tꝑe in alio loco ⁊ gnĩõi: ¶ 
lam i. querit᷑ / inuidia vbi eſt: Et reſpon⸗ 
denduʒ eft q; ipa eft in aĩa a qua fabꝛi⸗ 
cata eſt:⁊ etiã in inaginatise:nam me⸗ 
diante ipſa facta eſt. Et eid in ſenſibili⸗ 
bus quibꝰ ſignata ⁊ ſigurata eft. ¶ Per 
pꝛimã regulain R. queritur inuidia 
eſt? Ad qð eft dicendũ ꝙ; ipſa eſt per mo 
dum obiectandi aliena cõtra rationem 
cum actibus infectis ſubiecti in quo ipa 
eſt.¶ Bex. ſcham regula R. queritur /in⸗ 
uidia ci quo eſtꝰ Et reſpõdendũ ẽ ꝙ; ipa 
eft cũ habitibus pꝛiuatiuis ex quibꝰ eff: 
videlicet cũ malicia / iniuria ⁊ hmõi. 


De kappen deducta. 


F luntas ſe ch ira ad 
30 9 tendum bond abſq; deli⸗ 


beratiõe . Et ideo remediũ 
eh’ Ara ci magno furoꝛe vin 
dr didſed remedia vat cũ 


cõſiſtit cum deliberatione. 


magna abſtinẽtia ⁊ deliberatiõe . Ira 


q; diu durat /iãdiu durat ſuus actus. Re 
medium conſiſtit in obiectando obiectũ 
peregrinuz:⁊ in tlio perfeucrare. ¶ Pg⸗ 
teſtas ire ch poteſtate patientie ⁊ abſti⸗ 


net ĩe ⁊ etiã deliberationis deuincitur. 


@ Ara confundit intellectũ/eo iqꝛ aufert 
abi ellĩgere:remediuz aũt eft red⸗ 
dere ſuum intelligere intellectui. ara 
peruertit volũtatẽ in odiẽdo qð dʒ dili⸗ 
obec vo — —. 5 
refurgat p diligere. ¶ Uolũtas cũ ira eſ 
in vitio:rẽ mediũ xo eius eſt / vt ch abſti⸗ 
hentia ſit in virtute. ¶ Eura 
nO intelligit virtutẽ:ſed in hoccofiftit re 
mediũ / videlicet ꝙ per patiẽtiã cogno⸗ 
feat ed. q Pelle Hatch odire patit᷑ eã 
vim / qͥeſcit aft per amare ⁊ curat᷑.¶ 5 


iratꝰ no diſtinguit inter ſui malũ⁊ alte⸗ 
Rus malũ:remediũ Ho cõſiſtit in diſtin⸗ 


ata G 


mona pars: . 


guẽdo. Mone jratus cõcoꝛdat vitium 
cũ mio poteft dari remediũ in con⸗ 


coꝛdãdovirtutè ci virtute.¶ 


Con 


7 (i 
tus cõtradicit patientie / cuius in mediũ h 
Brow 


cõſiſtit vt reſiſtat᷑ ci cũ patientig.¶ gra 
incipit ci audire:ſed coꝛrũpit᷑ ca smare. 
cdr at fine menſura:remediũ 
cõſiſtit in menſurãdo cũ menſurs. HQul⸗ 
lus hõ quieſcit cũ ira: oĩs ho cũ patiẽtia 
gioꝛi pas 7y/, 
} abilis:no aut econuer⸗ 
ſoꝛet in iſto paſſu cognoſcit intellectꝰ 7 7 
virtus abſolute foꝛtioꝛ eft vitio. Gra (02 5H N 
in tus N 


quieſcit.¶ Maioꝛ ira abfi 


tiẽtia eſt imp 


equat act? intellectus ⁊ volũtatis 


roꝛe/quoꝝ remediũ pot dari in coequã⸗ 
do illos cù abſtinẽtia/patientia ⁊ chari⸗ 


tate. ¶ Minoꝛ ira cum maioꝛi patientia 
deuincitur. f 


De ira ꝑ regulas deducta. 


catum qᷓ; aliqd aliud pecca 
tum? Et rñdendũ ett ꝙ fic: 
m furoꝛe names intellectus 

= nullaz deliberationè habet. 


N 


. 
quid eft ira: ad qð eſt dicendũ ꝙ ipa eft 
peccatũ cũ quo voluntas ſine delibera⸗ 
tione odit bonũ ⁊ diligit malũ. bent 
cundaʒ ſpeciẽ queritur/quid habet fi 


coeſſentiale⸗Cui reſpondendũ eft ꝙ ipa 


habet ſuos coꝛrelatiuos confuſos ratio= 
ne furoꝛis. ¶ Per teruuã fp 

quid eft ira im ghoz7Cut dicendum eſt q 
ipfa eft in voluntate ligamẽ cum quovo 
luntas ſe ligat ad odiendum abſq; ra⸗ 


tione:⁊ intellectus ad ignoꝛandũ: z mes 


moꝛia ad obliuiſcendũ. ¶ Per. 
ſpeciẽ rhe habetin aliò: Ad qd 
reſpondẽdum eft ꝙ ĩpſa habet in volun 


tate imperiũ / eo qt imperat ei odire bo⸗ 
num 2 diligere maluʒ. Adhuc habet do⸗ 


minum in intellectu ⁊ in memoria. Qaʒ 


intellectui imperat ignoꝛare: memoꝛie 
autẽ obliuiſci. ¶ Per puma —— regu⸗ 
le d. queritur / ira de quo eff? Ltrnden= 
dum eft ꝙ ipſa non eft de aliquo. Nam 
peccatum̃ eft: peccatũ namq; non eft de 
gliquo materialiter loquendo. @ 
cundam ſpeciem queritur / ira de quo 
eſt? Ad quod reſpondendum eft ꝙ ipſa 
—— de ape 1 cli — 
us eſt in ſua ſpecie. ¶ Per tertiam ſpe⸗ 
ciem queritur / ira cuius et? Ad quod 
eſt dicendum ꝙ ipſa eſt ſubiecti in quo 
eſt. regule e. 


1e 
queritur / irã gu: Et reſponden⸗ 


Trum ira ſit generaliꝰ pec D 


ecié regule c.queriturs 


rd 
an 


1 


22 


e ira 
reglas 
ducta. 


iCe 
pm fr 
Wer fr 


r / in 


hime 
Pri 
Var 
Ps 


2 
yr 


(Pn 
(Por. 


falfieer 


dam eft ꝙ ipla eſt:quia ipſa eſt in ſub⸗ 
tecto in quo non ſunt charitas / patien⸗ 
tia ⁊ abſtinentia. ¶ Per ſecunc E 
ueritur / ira quare eft? Et huic reſpon 
endum ꝙ eſt vt virtutes non habeant 
actus ſuos. ¶ Per prima ſpeciem re⸗ 
gule f. queritui / ita q cotiſiũe: 
Et reſpondendum eft ꝙ ipſa eft tanta 
quantum pꝛiuat actus ã charitate / pa⸗ 
tientia / abſtinentia: et etiam a iuſticia 
et pꝛudentia / et huiuſmodi. ¶ Per ſecũ⸗ 
dain ſpeciẽ queritur / de quantitate di⸗ 
ſereta ire? St huic dicendum eft ꝙ ipſa 
habet eam quãtum creſcit aut decreſcit 
actum fuum. ¶ P L e 
gule g. queritur / que eft pꝛopꝛia quali⸗ 
tas ire? Et dicẽdum eſt ꝙ eft furor. a 
ſoli ei competit.¶ Per ſecundam too 
queritur/que eſt appꝛopꝛiata qualitas 
ire? Id quod dicẽdum eft ꝙ ẽ impatiẽ⸗ 
tia/inabſtinẽtia:⁊ huiuſmodi ¶ Per re⸗ 
lam h. queritur / de tempore ire? Et 
Breen ett ꝙ ira eſt in illo. Nam ha⸗ 
bitus nouus eſt:⁊ in illo multiplicat ſuũ 
actum . ¶ Per regulam t.querttur / ira 
vbi eft? Ek Teſpondeſtdumi eff ꝙ eſt in 
voluntate ediendo/z iniuria iniuriãdo / 
⁊ huiuſmodi.Et etiam eft in motu:nam 
quanto magis mota eft / tanto magis 


multiplicat ſuum nemme Ret de i 


regulam K.queritur/ira quomodo eft? 
Ad quod dicendum eſt ꝙ ipſa eſt modo 
peruerſo intellectus voluntatis et me⸗ 
moꝛie /⁊ imaginationis ire / peruerſio⸗ 


ne exiſtente ſub ratione cauſe furozis/z 


fine deliberatione. ¶ Per ſecundam re 
gulam R. queritur / ira com quo eft? Et 
refpondendum eft ꝙ ipfa eft cum ſenſi⸗ 
bilibus imaginabilibus: et etiam cum 
peruerſa anima / et cum habitibus pꝛi 


uatiuis pꝛincipioꝛum:videlicet cum ma 


licis /⁊ huiuſmoqi. 


De falſitate ꝑ pꝛincipia dez 
ducta. 


“AF 


fus decipiens aliũ 
Ddecipit feipfum: cui” cogni⸗ 
tio eft per diffinitionem bo 
pee magnitudine non cognoſci⸗ 
tur: fed cognoſcitur cum magnitudine 
legalitatis. ¶ Falſitas durat / dum non 
cognoſcitur: nam quando cognoſcitur/ 
cotrumpitur. ¶ Falſitas nõ habet poſſe 
contra intelligere: ſed contra credere 
pꝛudeètia quidem eft ſus inimica. 


De nouem ſubiectis 


Fo lxxvj. 
fitas cum credere decipit intelligere. ony 

Falfitas ſub vmbꝛa legalitatis facit ( 
e diligere:{3 finis legalitatis ipᷣam ofé l 
dit ⁊ pꝛobat . ¶ alſitas cum hypocriſia 
fingit fe eſſe virtutez: pꝛudentia autem 
deſtruit et manifeſtat illam qualis eft. 
C2 8 coe veritatis non agit: 
vnde ſequitur ꝙ ipſa cum actu veritas 
tis cognoſcit᷑. A fallitaa promiteit de⸗ 
lectationes:fed dat penas: per oc ipᷣa 
e ¶ Falſitas non diſtinguit / if 
f. 

Cuy 


vil 


vr 
Glo. 


ed confundit. 3dcirco a diſtinctione co 
gnoſcitur. ¶ Homo falſus concoꝛdat fer 
ſibilia ⁊ eoꝛum ay decipiat imagi⸗ 
nationem ⁊ intelleciũ / qui cum ſua con 
coꝛdantia enucleat pꝛedictam falſitatẽ. 3 
CFallitas contradicit finicum quo con Covhan 
tradicitur falfitati. ¶ Falſitas in pꝛinci jm 
pio fe delectat:in fine autem triftatur wa 
cuius ratione agnoſcit᷑. ¶ Falſitas ab: 7y/ relen 
ſtrahit medium exiſtens diſp̃õſitum in⸗ 

ter pꝛincipium ⁊ finem. Et ideo per hot 


cognoſcitur.¶ Momo falſue in pꝛincipio 


quieſcit:in fine autem laboꝛat / ratione 
falſitas cum maioꝛi legalitate aghoſeſft. 
¶ Momo falfus coequat ſimile cũ ſimi⸗ 58 t 
fitas cum minoꝛi virtute cognoſcitur. vn 
De falfitate per regulas de⸗ 
re Tourn falfitde fetta fortis De falſt 
we Sciex legalitas? Er rnden⸗ tate ꝑ re⸗ 
x dum eft ꝙ non / eo ꝙ lega= gulas de⸗ 
28 ( ſed falſitas puatiuꝰ. ¶ Per. oo 
ritur falfitas/qd eft? Et rhdenda on th m fe 
m ſpeciẽ q̃uerit᷑ / qd h3 falſi⸗ 
tas in fe ſibi coeſſentiale? Et rñdedũ ẽ ꝙ 
fentia conſiſtit. ( afpeciéqrity „/ n ali 
dd eft falſitas in alto2£tr eft 
traria ſigns:⁊ in 1 eſt dece⸗ 
ptiua per ignoꝛantiam intellectus:⁊ in athe 
f ht in ohio 
glio? Ad quod eftdicendum ꝙ ipſa ha⸗ 
bet in pꝛincipijs pꝛiuatiuis actus fio D- 
mam fpeciem regule d. queritur/falfic 
tas de quo eſt? Et reſpondendum eſt 


cuius ipſa falſitas eft cognita. ¶ Maioꝛ Bin w 
l / cuiꝰ ratiõe falfitas eft cognita. ¶ Fal 
ducta. 
Ws te lutss eft Habitus poſitiuus: qucts. 
prima ſpeciè regule c. Ante⸗ 
ip a eft pct cH quo hõ decipita decipit̃. r yy +h 
ipa hz ſuos coꝛrelatiuos ex dbus ſua eſ⸗ 
ipſa eft in ſenſibilibus deceptiua per co 
fine eft inimica. 00 5 ber felt 
ciem queritur / quid Habet falſitas in 
contra pꝛincipia poſitiua.¶ Der ote ii mii 
ipſa eſt de ſe ipſa. anes een e 
uy 


De incon 
ſtantia ꝑ 
prncipia 
deducta. 


Mona pars 


Cper 11275 Specient queritur/falfitas 
de quo elt? Ad ad reſpondendum eft ꝙ 
ipſa eft de furs pricipijs ſpecificis pꝛiua 
tuiuis cum quibus ipſa eft ſpeciale pecca 
tum:ſicut ſurdeitas de ſuis cum quibus 
eſt mõſtruoſitas fpenaliend Ret gers 
ſpeciem queritur/falfitas cuius eft? Et 
reſpondendum eſt ꝙ ipſa eft ſubiecti in 
quo eft:ficut habitũs.¶ mg ſpe⸗ 
cleʒ regule e.queritur/falfitas quare é 
Et reſpondendum eft ꝙ ipſa eſt/qꝛ i ſuo 
fubiecto non eſt legalitas. ¶ Per ſecun⸗ 
dam ſpeciẽ queritur/quare ¢ tas: 
Et eft reſpondendũ ꝙ; ipſa eſt: yt hõ de⸗ 
N icut N 15 zyt mediate 
illo fit effectus ab aliquo.¶ Per peas 
ſpeciè regule f. querit᷑ /quanta eft faſſi⸗ 
tas continue: Et reſpondendũ eft ꝙ ipa 
eft tanta quantum ſubiectũ de ipſa age 
re poteſt. ‘Ber ſecũgã {peaé f.querit/ 
quanta eft fallitas difcrerine? Ad quod 
dicendum elt ꝙ ipſa habet q;titatem di 
ſcretam cauſatam a pꝛincipijs pꝛiuati⸗ 
uis. ¶ er puma f egule g.queri= 
tur/que eft pꝛopꝛia qualitas falfitatie? 
Ad quod ẽ dicendũ o eft deceptio:nam 
illius actus ſpecialis eſt.¶ Pet ſecundã 
ſpeciẽ qritur/que eft q̃litas ro i * 
ta falſitatis? Ad quod eft dicendum ꝙ ẽ 
mendacium / hypocriſis ⁊ huiuſmodi. 

Der regulam g. queritur de tempore 
falſitatis: Et reſpondendum eft ꝙ ipfa 
eft in tẽpoꝛe / eo qꝛ habitus nouus eftiet 
in illo hz actꝰ toed Pe reguls i. a 
ritur / falſitas vbi eft? ? pondenquz 
eft ꝙ ipſa eft in hominibus mendacibus 
a hypocritts ⁊ deceptoꝛibus. ¶ Per pꝛi⸗ 
ma tegulã R. queritur /falſitas quomo 
eſt: Et reſpondendũ eft ꝙ ipſa eft p mo 
da figmenti decipiẽdi z mentiendi ⁊ hu 
iuſmodi. ¶ Per ſecũdã regula R. quet̃ĩ⸗ 
tur / falſitas tim quo eff? Et reſponden 
dũ eft ꝙ ipſa eft ci diſſimulatione at 
deceptioe ⁊ huiuſmodi: vt per hoc Ne 
dictum eft / ſignatum eft. 


De inconſtantia per pꝛinci⸗ 
pia deducta. 4 


mM e  peuincitur. Incöſtstia gdiu durat / t 


tie nõ 3 pofle. ae ellectus cũ incõſts 
on 3 forte inte fee eh Sole 

cit inconſtantia non eft amabilis. ¶ Co vol 
ftantia cum inconſtantia non eft yirtus. 
os 2 inconſtantia no e 

effe ſimul inveritate. u ede 3 
—— — delete e de gene 
re 


laboꝛis. ¶ Conftantia aperit ⁊ diſtin⸗ N- 

guit differentias:inconſtantia autẽ clau 

dit ⁊ obſcurat eas. ¶ ia incõ⸗ 

ſtantia non concoꝛdant in genere neg ĩ N 
fpecie.q De onſtantie eſt 
in principio debet ei reſiſti. = 

modum graue eft ci refiftere. Quonias 
conftantie eft et per pzius : ideoomnia 
inconſtantia e ſterius. ¶ Cate 

tia coniungit:fed inconſtantia diſiũgit. 

¶ Domo conftans quieſcit cum con 


tia? s autem cum inconſtantia 
laboꝛat.¶ Maioꝛ inconftatia ſupꝛa mas 
ioꝛem conſtantigm eſſe non poteſt:neq; 


Fv gradum. ¶ Conftantia ⁊ incon⸗ 
antia ratione liberi arbitrij equaliter 
ſunt eligibiles:fed no ſunt equaliter mé 
ſurabiles. ¶ Winoꝛ inconſtantia cũ ma 
ioꝛi conſtantia de facili vincitur. 


De inconſtantia per regu⸗ 
las deducta. 


Truz inconſtantia fit ma 5 
A sis habitus voluntatis q De ince 
N i intellectus? ſtantia 
dum eft ꝙ fic.voluntas q- reglas d 
g At dez magis eſt alterabilis ducta. 

fp intellectus. Ratio hui? 
eft:quia intellectus eſtdiſcurſiuus:volũ 
tas autẽ ſubito eft alterabilis. Quapꝛo⸗ 
pter intellectus cognoſcit ꝙ remedium 
contra inconſtantiaʒ eft aũferre ſubita 
tionem voluntatis/ponendo cam in di⸗ 
ſcurſu cum intellectu.¶ uma ſpe 
ciem regule c. queritur / qui incon= 


q 


ft raf 
ſtantia: Et refpondendus eft ꝙ ipſa eſt 
riuulus deuistus a fine cõſtãtĩe.¶ Per H 7 1 
ſecundam ſpeciem queritur / incoftatia 
quid habet in fe coeſſentiale? Ad quod 
reſpondẽdum eſt 95 ipſa habet ſuos coꝛ 1 
relatinos cum quibus eft id qc e. ¶ Per «P77 4 
tertiam fpecié querit᷑/ quid eft inconſtã 
tia in alio: Et reſpondendum ‘eft ꝙ ipa ; 
eft in voluntate imperatrix /⁊ in intelle= * 
ctu inobediens/zinimaginatione veres „ „ 
cũdioſa /⁊ in fenfibilibus labilis. ¶ Per 977” 
rtã ſpeciẽ querit᷑ / quid hʒ in alio: Et re 
pondẽdũ ẽ ꝙ ipſa hʒ defect foꝛtitudi⸗ 
nis in volũtãte/⁊ in ꝓmiſſiõe deceptio⸗ P- 


ne. ¶ Per prima ſpeciẽ regule qͥ.q̃ritur / 


4 Jaun. De applicatione. 


inconſtantia de quo eſt? ad qd dicenduʒ 
eft q ipſa ẽ de ſemetipᷣ̃a:eo qꝛ peccatũ 
¶ Per ſecũdã ſpeciẽ querit᷑ / inconſtãtia 
de quo eſt: Et eft dicendũ q ipſa eft ex 
ſuis pꝛincipijs pꝛiuatiuis aſſpecificis cũ 
quibus eft hoc oc. er tertiã ſꝑe⸗ 
ciẽ queritanconitantia cur eit? Cui re⸗ 
ſpondedũ eft ꝙ ipſa eft ſubiecti in quo 
elt ſuus rer ¶ Per pr 5 

e. querit᷑/ incõſtantia gre eſt? Et re 
e dendũ elt ꝙ ipſa eft q: in fubiecto 
in quo eſt / conſtãntia non eft: ſicut cali⸗ 
ditas q̃ eft in aqua calida:nã in ea non ẽ 


frigiditas. un ir intellectꝰ p que 
modum ſunt.ſimiles habitus naturales 
habitibus mozalib’. ¶ Per ſec {pe 


cié regule e. querit᷑ / inconttantia quare 


eſt: Ad qd dicenqũ gp ipſa eſt vt conſtàa ¶ 


tia non habeat eſſe. Et in iſto paſſu co⸗ 


gnoſcit intellectus ꝙ peccatũ nihil ẽ:eo 
qʒ eſt contra eſſe. r pum m 
regule f. querit᷑ / inconſtãtia ta elt? Ec 


reſpondendũ eſt ꝙ ipſa eſttãta quãtuʒ 
conſtantiã impeqit. ¶ Per ſecundã ſpe⸗ 
ci querit᷑ / de qᷓ;titatè diſcreta ineonſtã 
tie? Ad qd dicendũ eft ꝙ ipſa hʒ tla: qꝛ 
volũtas eft fepe alterabilis in pꝛactica. 

| ciem regule g.querit/q 
eft ppzia qlitas inconſtantie? et reſpon⸗ 
dẽdũ eft ꝙ ẽ alteratio yolitatis.q Per 
ſecundã ipecié reguleg querit᷑/q̃ eſt ap⸗ 
pꝛopꝛiata Glitas inconſtãtie? Et huic t̃e 
ipõdendũ eft ꝙ ẽ debilitas foꝛtitudinis 


coꝛdis. ¶ Per regula Nena ef de tẽpoꝛe 
inconſtãtiè: et reipondenda eft ꝙ ipſa ẽ 


in illo tẽpoꝛe in quo volũtas eft altera⸗ 
bilis ⁊ habituata ex lla. Adhuc eft in tẽ 
poꝛe in quo volũtas cũ incõſtantia agit 


contra conſtãtiã. ¶ Per regula i querit᷑ / 
incoftantia vbi eft 2et Yipondendi ech 


ipſa eft in debilitate volũtatis ⁊ etiam ĩ 
pꝛiuationeꝭ perſeuerantie ⁊ in ſuis locis 


ſupꝛadictis.¶ Per pꝛumã regulã R. q̃ri⸗ 
tur inconttaua que ettskurre ſpondedũ 
eſt —.— eſt ꝑ cõtrariũ modũ ꝑ quem 
eft aitgtia:g qũidẽ ꝑ modũ diſcurſtuuz / 
deliberatiuũt eleciiuũ cũ pꝛudẽtia⁊ ma 
me cũ foꝛtitudine. ¶ Per ſecũdã regu 
K. queritur / inconſtaſtiĩa cuʒ qu eſt: 
et huic refpondendum: eft ꝙ ipſa eft cũ 
fubitanes alteratione: ⁊ eft cum ſua ca 
ciuus eft effectus:et cum pꝛiuatione con 
ſtantie ſicut vmbꝛa que eſt cum pꝛiua⸗ 
tione lucis. ¶ Diximus de nouem ſubie 
ctis diſcurſis ſiue deductis per pꝛinci⸗ 
pia ⁊ regulas huius artis: et per ea que 
de ipſis diximꝰ: de alijs quidem peregri 
nis eis attributis poterit artiſta dicere 
ortificialiter fim modo, 


vine Explain 
„ 


Pplicatio 


diuidit᷑ in. xv. par⸗ 
tes. ¶ Pima pars 
eſt'ꝑi 


ꝓAbſtractũ ⁊ cõcre 
tũ. ¶ Tertia p pꝛi⸗ 


euscua⸗ 
ꝑ multi 


De applicatione per impli 
citum et explicitum. 4 


font in q̃ſtiõe: vt fi querat 

vtruz fitde?. ¶ In aftione 

= iſta p vtrũ / eſt applicata b. 
21 tial set 
ſic artiſta 03 feadiuuare cũ iftis termi: 
nis qͥ ſuntiſũb b.⁊ fivult fe iuuare/appli 
cet ulos terinios iplicatos in ipa Site 
q ſunt explicati ĩ arte: ficut funt 2 
tudo/eternitas zc.qin ſi des & /eſt p infir 


ä pPplicatio q fit p implicit 
erplicita hat fie-widelicet 
ꝙ recipiantur termini qui d 


nitã magnitudinẽ / eternitatẽ᷑.⁊ fino fae * 


infinita magnitudo ⁊ eternitas /ſequit᷑ 
ꝙ de? nõ ſit:⁊ ſic habebit camerã b. c. d. 
90 einceps diſcurrrat ꝑ iſtos ter ni 
ad ꝓbãdũ dea eſſe vel ad impꝛobãdum 
{icut tres termini funt diſcurſi ꝑ pꝛinci⸗ 
pia a crplica aoe fe den fut bua ter 
mini explicatiĩ vt fi grat;ytrum deus fit 
eternuszrecurrat ad aliũ terminũ expla 
cari i ipſa q̃ſtiõe:vcʒ ad poteftaté ⁊c. nã 
ſi S eternus / põt eſſe etern?:2 find e /nõ 
põt ee eternꝰ. ¶ Uiteris fi tres ſunt ters 
mini igitioe explicati:ficut qrẽfe/ytruʒ 
fit bond q de? iit intantũ infinitus per 
fua magnitudinẽ:ſicut ꝑ ſuã eternitatẽ 


et ſicgabet᷑ camera bed et ĩ b. impli⸗ 
. Difimm am ** 
J yrr Regular aT 
“9° pty ba; ula bis. 
0. ne-. ig 


ai mu inh. 


12 pry enuñ pnnn 


Fo lxxvij. 


Decime 
partis prt 
cipal Ru: 
bꝛica. 


‘Prima pe 
ecime ps 
tis prncia 
palis de 
applica= 


* 
tione per ve, 
implicitũ 0 


ierplici= 
1 C 
hn Mary 
vn Trrem 


Dum Ami 
Ins Tommy 


g- ſubiulln 
rr mn ge. 
An- 


2 ——— 


ref fu. 


atin 
Jen 4 


ab ſreuſ. ſnd fr 
Comm Air 


Decima pars. 


cata bonitas / differẽtid /⁊ vtrũ:⁊ in c. ma 
gnitudo / cõcoꝛdãtia ⁊ quid eft :z in d. du 
ratio /contrarietas /⁊ de quo. In 4 
dé terminis ſunt ĩplicate diffinitioncs ⁊ 
ſpecies regularũ. Ai fictoiacamers ap 
plicetur ad ppolita.f.ad coclufionc;:et 
ficut exẽplificauimus in predictis:1ta po 
teſt exẽplificari in alijs.¶ leerius fi G- 
ratur / vtrũ deus fit magis actu p fuuin 
intelligere q; ꝑ ſuã eternitatẽ. applicet᷑ 
maius ad maioꝛitatẽ:⁊ minus ad mino⸗ 
ritatẽ. Minꝰ cm eſt de genere minoꝛita 


tis. t nere marozitatis:et 
fi queratgytr 2 per ſuã po 
reftate sfieut per {ua volũtatè.recurrat᷑ 


ualitate ing cõparatio eft implica 
ta:ſicut mal’ in_matoztate/z minus in 
minoꝛitate:⁊ fi qrat/ 1 2 
recurrat᷑ ad virtutẽnuſtus em eft de ge⸗ 
nere virtutis:et recurratur ad bonitatẽ: 
cum ſit bonum ꝙ deus fit iuſtus:⁊ fic de 


alijs ſuo modo. 


z Deapplicatione per abſtra 
ctum et concretum. +74 


Sta applicàtio q̃ttuoꝛ mo⸗ 


Secunda q dis eft diceda.¶ Pam? mo 

s decline aus éqn termini polttt ing 
tis pꝛin⸗ Aſſtise bnt abftractione ſub⸗ 
Palis que ſtãtialẽ :ſicut ſunt cermin? 


eſt de ap⸗ Juliet cee ene dans: 
plicatõe ꝑ Igneitas ddé eff eſſentiã fubſtantialis: 
abſtractũ ignis aũt ett terminꝰ ↄcretꝰ ⁊ ſubſtãtia 
⁊ gcreinʒ. lis. ¶ Secãdus ẽ gh abſtractũ ẽ acciden 
tale ſiuẽ accides:z ſuũ cõcretũ fitr : cut 
q; titas ⁊ qᷓ;tũ:qᷓ;tũ dico inq;tũ eft habi⸗ 


tius eft qñ abſtractũ ẽ ſubſtãtia:⁊ ocre= 
lida dico inq;tũ eft habitꝰ:qꝛ ſic eft accĩ⸗ 


des. Quart’ eft qñ abſtractum ẽ acci 
des:⁊ ſuũ cõncreiũ ᷑ ſubſtãtia:ſicut albe 


Pe applicatione per ſecun 


tus:⁊ fic ẽ accidetale fine accidés.q Ter 
tũ eft accidẽs:ſicut igneitas⁊ calidũ. Ca 


bona:⁊ find conuertant᷑ ſicut eternitas⸗ 
magnitudd:naʒ aliqua magnitudo no ẽ 
eternitas z ecõuerſo: neq; aliqua bonis 
tas eft magna: quia aliqua bonitas eft 
parua:et fic de alijs ſuo modo. a 


dam figuram. 4 


pplicatio ꝑ ipſam ſecũdã fi Quart 
gurã fit ꝑ ip os triãgulos:⁊ pe deci 

| 22 

52 


per ſcalãspoſitas ſuꝑ angu 
los: in quibus ſealis eft im- ¢ 
pure pꝛincipiũ generaliſ de a 
Amd prncipid ſpecialiſn cationè ¢ 
mum / ⁊ pꝛincipiũ ſubalternũ. Pincipiũ 
generaliſſimũ / ſicut differétia no habes 
aliquid ſupꝛa fe. Pꝛicipiũ ſpecialiſſimũ 
ficut differẽtia exiſtẽs inter iſtũ lapideʒ 
⁊ iſtã plãtã e vero/ficut dif 
8 cri ns en Kan, 

ile zc igin in iſta ſcala eft imp 
catus a ente 2 Peſtenſtus intellectus: 
et extra iſtas ſcalas aſcenſus 2 deſcen⸗ 
ſus intellectus nequag eſſe pot impli⸗ 
cate ene mne ea ꝙ termini ſe⸗ 
cunde figure funt explicabiles ſecũdum 
ꝙ in ipſa figura iacent ſecundum qð de 
ipſa dicimus. ¶ Ulte dicimus op fez 
cida figura eft applicabilis ad pꝛunam / 
ficut ponere differentiam inter bonita= 
tem et bonitatem ⁊c.et poncre concoꝛ⸗ 
dantiã inter bõitatẽ ⁊ bditatẽ:vt ſisna⸗ 
tum eft in tertia figura. 


Deapplicatione ad tertiam 
figuram. +14 
Quin 
E | Pplicatio queſtiõis ad ter? ꝑpsdecim 
iam figuram fiat fic:vides ptis prin 
licet fi materia queftionis cipalis q̃ 


eſt de b.applicet c. ad b. ⁊ ſi de appli 


do ⁊ albũ:et dico albũ {ub rõne coꝛꝑis d 
albedie habituati:et ſic e ſubſtãtia ⁊ nõ 
accidés. Oẽs iſti quattuoꝛ modi ſunt im 
ae i terminis Qftionis ⁊ ecõuerſo: ⁊ 
ic debẽt explicari in concluſiõe ad iſtos 
quattuoꝛ modos / vt intellectus non deci 
piatur per variationem medi. 


8 : 25 1 
e 


— — 


Tertiaꝑs 2 14 5 re nest a 

decime ꝑ⸗ icati zmã fi Et hoc idem poteſt dict de d.e.⁊c.et 

ais pains: eapplicatise g pa figura. talis applicatio eft infallibilis ⁊ valde 

alis ã eſt fF i Scũdũ q; dictũ eft fiat affir Seneralis. 

Sapplicz⸗ 2 mãdo vel negãdo:videlicet 2 dats 

tide p pꝛi: ~ circulariter p coucrfionem-O- Fe applicatione ad quartã 
mam HSU e lubiecti ⁊ Pdicatuficut bo⸗ fi * 
ram. 5 Jnitas magna: magnitudo f iguram. * 


De applicatione. Fo. lxxviij. 


Seats ps — qrte figure fit ſic: vi- quinq; potentie ſunt ei partes diſcrete / 
ep> delicet fi materia gfticis cõpe: eo quia ſunt differentes. ¶ Nex regulaʒ 
tit camere b. c d. applicẽtur ad g. homo eft ens cui pꝛopꝛiè compertt 
lis que E ipfam camera: et ſi materia cõ minificare: ⁊ ens riſibile: ⁊ eſt ens ſcri-⸗ P Ay bigs 
ſt de ap⸗ petith.c.zce.znon cum d.voluaturcir bens ⁊ equitãs/⁊ huiufmodi .q Per re- 
Aicatione culus minoꝛ ⁊ ponatur e. ſub c.⁊ flat ca: gulag h. homo eft ens in tempore intelli⸗ elt 
d quartã mera n fignificata lit= ges /legès c. ¶ Per regulã i. hõ eſt en ³ 
iguram. derarũ chquibUsfoluatur qͥſtio: ⁊ ſicut vinea fodiens:⁊ in ecclefia eft deum ro: 
diximus de iſtis:⁊ ita pot dici de aliſs. gans. ¶ et re gulam modalitatis ho- 
ot a ap⸗ C3 fia applicaue eft magis generalie mo eſt ens habens modum mechaniʒã⸗ 
illa de tertia ſigura / eo q: càmera eſt di ⁊ generanqi alium hominem. ¶ Per .A- 
de tribus litteris:⁊ in tanto eſt genera= regulam inftrumentalitatis homo e 
eraliozé, lis ꝙ cfs cameras tabule continet in ſe. ſubſtantia generans alium hoinineʒ cũ 
ae : b 3 e 2 755 ae 
Saas iginit: clauum ⁊ huiuſmod i. Et ſicut dedimus 
7 De applicatise ꝑ diffinitiöes. exemplum de homine :ita_poteft dari 
ee N de alijs ſuo modo. ¶ Et in iſto ꝑaſſu daz 
? = Ecũdũ modi huius artis/ar- ta eft doctrina per quam homo Icĩst fa 
Septima | tiſta debet diffinire terminos cere diffinitiones diuerſimode de vna 
q ſunt in q̃ſtione / ſiue ſint exp: ⁊ eadem re /ipſa aoe per vniuerſas 
— plicati aut implicati: ſicut fi cogitationes ſeu diffinitignes que pr? 


ipalis G¢ 2 querat᷑ / vtrũ de? fitinfinitus? ignota erat. Ex ideg artifta dʒ diffinire 

applica: Et tũc reſpondẽs d3 diffinire deũ ⁊ fini taliter gp diffinitiões remancat illeſe. 

ide ꝑ dif⸗ tatem / dicendo ſic: deus eft ens fic perfe 

initiões. erin 5 | fend indiget A a 0. licatiSead — 
itas eſt ens cui competunt infini 

ta coꝛrelatiua ſine quibus eſſe minime 8 D e app icatt ea regu aS, 

poteſt. ¶ Ultexius / ſicut dicitur.bonit 

eft ens ratione ius bonus agit bonuʒ: 


fic poteſt dict ꝙ magnitudo elt id ratio 
ne cuius magnus agit magnus: et ſic de 


Uando queritur pe aliquo 

dubio / debet artiſta appli⸗ Oe 

— =| 4 0 tdug 
care illud dubium ad regu 8 


Alijs ſuo modo. ¶ Ulterius quidemter= N las ſucceſſiue. Qã ficut chi Pap hag 
: } minus pofitus in queftione /poteft quiz ſtallus pofitus in cole r 8 ote 2 E 
D dem multipliciter diffiniri /diſcurrendo beo / ſe habituat in ip ſo:et etiam ft pona ee 155 tie 
per ſpecies reguiarum. ¶ Et primo per tur in viridi / ſe habituat de iplort fic de © atise 4 
“fe pecies regule c. ſic. homo eft animal ra alijs.fic quando diſcurritur ignotum ꝑ = a | 
tionale:e T pꝛimã ſpeciẽ:per ſecũ regulas ⁊ ſpecies resularum / tunc igno Sulas. 
mie dũ vero ſpeciẽ/hõ eſt animal habés ſua tuin eft coloꝛatum ſiue declaratum per 
coꝛrelatiua pꝛobꝛia: videlicet hominifi⸗ ſpecies regularum in quibus eft poſitũ 


. lig cantem / hominificabile:⁊ hominificare. ſubiectiue et obiectiue:et tunc intelle⸗ 
mn Et p tertia ſpeciẽ hoeft animal in me tus cegnolcit pipecies regulsrũ illud 
8 


91 es / — — — ſcribẽs: quod erat 8 A dedi 
I: in equo equitãs/⁊ hmõi.¶ Et. ꝑex Gr: mus exemplum de homine diffinito per 
im allo tã ſpeciem eiufdercgule/homo eſt ens regulas / ſed ratione maioꝛis declaratio 
ö habens maioꝛem poſſeſſionem in bꝛutis nisvolumꝰ exemplificare de natura de⸗ 
JV. ⁊ plantis.¶ ums ſpeciẽ regule q. ducta per n ſpe⸗ es 
at hoeft ene pꝛimitiuũ inhobilitare fenfiz ciem regule c. dicimꝰ ꝙ hatoraeft alten > 
4 tiuitatis.¶ Per ſecũdã ſpeciẽ homo eft tia in ſuo naturali concreto ſubſtentata „ v fe 
3 ensconftitutum ex anima ⁊ coꝛpoꝛe. et mots per actum naturalẽ in quo actu 
E a jer tereia (pecies bo eſt ens cui funt eft in quiete.¶ Per fecundam ſpeciem hr m fv 
ſubdita beutaz! plate /z Gulf cab per pit eft eſſentia habens conaturalia coꝛrela 
ma ſpeciẽ regule e. homo eft ſuhſtantĩãa tiua:videlicet naturatiuum / naturabi⸗ 
per ſuã humanitatẽ. ¶ Her ſecũdaʒ ſpe le et naturare/ſine quibus eſſe non po- fe 
F. tiem homo eft ens creatũ ad ſeriieèndũ teſt.¶ Per tertiam ſpeciem natura ẽ in · xm a 
ae” deo cum vegetatiuis ⁊ ſenſitiuis.¶ Per ſubiecto m qu ẽſt actiua⁊ paffibilis<o> 
regulam f. homo eft ens quatum naturare. ¶ Per quarts fpecies natura . i ulis 
tinuum per ſuam elementatiuam / vege hz in ſubiectò ĩn qud eſt/actionem ⁊ paſ 
tatiuam / ſenſitiuam / imaginatiuam et fioné ⁊ actũ:⁊ hocp agentem naturalem 
ratiocinatiuam lex quibus eſt. Et iſte ⁊ per naturalem foꝛmam / materiam ⁊ 


3 — 1 — — 


| 


— — 


eo tiam naturaliter. ¶ Per 


X. ta. ¶ 
K. di /⁊ hmõi.¶ 


Decima pars. 


D. finem / et cum naturalibus inſtrumẽtis. 


Lebt pin ſpeciem regule d. natura 
e entia pꝛũnitiua. e⸗ 
ciem eft de furs coꝛrelatiuis afcendendo 


ad effentia:z ſuũ cõcretũ eſt de ipſis de⸗ 
ſcendendo ⁊ contrahẽdo.¶¶ Per tertiam 
ſpeciem natura eft ſubiecti In quo eſt / 


P eo qꝛ de ipſa naturaliter agit, ber pꝛi⸗ 
8 ip main ſpeciem regule e.natura eff:qz e 


ens ↄtinens in fe ſua coꝛrelatiua ex quiz 
bus eſt. ¶ ‘Per ſcdᷣ am ſpecieʒ natura eft 
vt alia entia habeant exiſtentiã ⁊ agen⸗ 
natu⸗ 
ra eft eſſentia habens continug ita 


9 2 indiuiſibulẽ:⁊ ſua cõcreta ſunt et ᷓti⸗ 


tates difcrete. ¶ per lregulaʒ g.natura 
habet pꝛopꝛias actions ⁊ pãſſidnes: ſi⸗ 
cut natura ignis per calefactioné:app20 
e vero habet ſicut habet aqua ca⸗ 

efacta q̃ hʒ calefactiuũ/calefactibile et 


2s. calefacere.£ti ifto paſſu cognoſcit intel 


lectus ꝙ natura eſt inttpe cotinue z ſuc⸗ 
ceſſiue:continue quidé per q;titatẽ con⸗ 
tinuã:ſucceſſiue autẽ ꝑ diſcretas q;tita⸗ 
tes in quibꝰ eft natura in tꝑe.¶ re⸗ 
gulam i.natura eft in loco:ſicut cõtendũ 
in continente / ⁊ agens in agibili. Et eft 
in ſubiecto in quo eſt ſubſtentata ⁊ mo⸗ 
8 A niodalitatis natura ha 
bet modũ miſcẽdi / generãdi ⁊ coꝛrũpẽ⸗ 
egulas inſtrumẽtali⸗ 
tatis natura eft cum ſũis inſtrumentis: 
ficut ſubſtantia ch ſuis accidentibus:et 
mechanicus cum ſuis inſtrumẽtis:et fic 
de alijs. Sic quidé natura diſcurſa per 
fpecies regular eſtquidẽ cognita per 
ĩtellectũ /eo qꝛ ſpẽcies figuificat ei id qd 
natura eft per exiſtentiã ⁊ agẽtiam. de 
x ſicut diximꝰ de natura:ita poteſt orci de 
alijs:⁊ etiã de cõcretis (com id qd ſunt. 


fit ſupꝛa naturã. Et ſic dĩſeut rendo mi- 
raculã 5 regulas/cognoſcit intellect? 
miraculũ per ſuũ contrariũ:eo qꝛ mira⸗ 
culum intrat ſpeciem regularũ per con 
trariũ modũ per qué intrat natura. Et 
in iſto paſſu coguofcit intellectus quo⸗ 
modo vnum cõtrarium cognoſcitur per 
reliquum cum regulis. 


De applicatione per ta⸗ 
Nona ps bulam. ms 


decĩe par 

tis pꝛinci⸗ Pee] Pplicatio tabuletẽꝙ termi 
alis. A ilni queſtionum applicentur 
e appli N ad ipſam tabula. 

catione p | 7 termim queſtionis conue⸗ 

tabulam. ü mot pꝛime colũne videlicet 


b. c. d. que eft pꝛima colũn:ſicut ſi que⸗ 


ratur/virG eſſe um bond g mun⸗ 
dus eſſet ab eterno. Aut i. querãt᷑ /vtrũ 
fit actus infinitus: poſſto q; bonitas fie 


ratio ꝙ agat bonum: et ꝙ magnitude 
fit ratio illus actus ꝙ fit magnus: ⁊ ꝙ 
eternitas faciat durare illum actum / ab 
eternoꝛ in eternum / opoꝛtet idem dura⸗ 
re actum infinitũ. ¶ Ulterias ſi termini 
queftionis competant ſecũde columme: 
a — queratur/ 1 udo — 
oteftatis quare eft? t refpondendum 
eft q eſt ꝙ pcorrelatiua bottatis / ma⸗ 
gnituqinis ⁊ ptãtis:⁊ fic de alijs ſuo mo 
bnd np deen colina d 
bilis ad alia: ſicut᷑ cõlũn e 
plicabilis cum pꝛima⁊ cum tertia/eo 5 
cõtinet de pꝛima b.c.⁊ de tertia ſiłr:a fie 


de alijs:cũ ſint concatenate adinuicẽ. St 
in iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ ge 
colũne pñt applicari ad eandé coclufios -4 7° 


nez. Et fic cognoſcit fe valde generalẽ ꝑ 
am applicationè q eſt valde genera⸗ 
lis. Fie: git 5 ſit 
eternus? tunc {Sa cãmera q̃ eſt b.c.t. b. 
applicat᷑ ad camera ſuperioꝛẽ. Et ſic de 
camera que eft b. c.t.c.et ſic de alijs vſq; 
ad t. b. c. d. Ratio huius eft/qz eternitas 
eft terminꝰ in qone explicatꝰ.¶ Adkuc 
1 poteſtas mũdi ſit ĩfinĩ⸗ 
42 p 
ſicut ett applicata qᷓſtio facta de eterni⸗ 
tate mũgdi:⁊ teneat negatiua. t 
ſequeret᷑ magnũ incõueniẽs gy mundus 
eſſet ab eterno:ſic ſequeret᷑ magnũ incõ 
ueniẽs ꝙ mũdus haberet prace ifinitã. 
Et ſicut dicimꝰ de mundo: ſic d his qᷓ in 
ſe cõtinet / dici pot. Tb ſi querat᷑ / 
ytrũ nus angelo ꝓducat sting angela? 
Applicet᷑ rñſio ad bc. d. am̃ inter eſſen⸗ 
tiam angeli ⁊ hois ſiue roſe / eſt magna 
differẽtia. Qã corpus hoĩs exiſtit ſub ge 
nerali materia elementoꝛum / ratione 
cutus vnus homo poteſt pꝛoducere fine 
generare aliuʒ hominẽ /⁊ vna roſa alia. 
De angelo autein non eft fic. Anus em 
angelus non habet de quo pꝛoducat aliũ 
angelũ: ci no fit deriuatꝰ ab vna⁊ eadẽ 
materia gñali angelica:cũ fit finitꝰ i ſua 
pꝛimitiuitate. ¶ Sicut dedimus exem⸗ 
one per ea que dixi de tabula: 
ic poteft dict de pluribus alijs ſuo mo⸗ 
do. ¶ Bpplicatio vero que fit per tabu⸗ 
lam/requirit ꝙ conſeruentur ſpecies ⁊ 
regule camerãrum / et applicentur ea 
que fignificant ad pꝛopoſitum:videlicet 
ad concluſtonem / affirmando vel negã⸗ 
do conuententer aut inconuenienter: 
ſicut patet per exemplũ ſupꝛadictũ. 


licet᷑ relponſio ad colũnã b.c. d. 


3 


E 


— 


bcrb. 


Ww 


ecla ps 
cime p= 
3 pꝛinci⸗ 
iis de 
yplica- 
dne per 
jacuatio 
ez tertie 
zure. 


* 


De applicatione. 


De applicatione per euacua 
tionem tertie figure. 


poyflicatio que fit per tertiã 
figuram / fit iſto modo: vide 

E licet ꝙ termini qui ſunt in 
g queftione explicati / appli⸗ 
centur ad euacuattone ter⸗ 
tie figure /⁊ illi camere cui 

magis termin conueniunt:ficut fi que⸗ 
ratur/yurumn fit e bean corre gp bo⸗ 
nitas ⁊ magnitudo habeant coꝛrelatiua 
ſubſtantialia: et vtrum illa coꝛrelatiua 
ſint in bona ⁊ magna concoꝛdantia. Et 
tunc talis queſtio applicetur ad camerã 
b. c. ea que mipſa camera dixi 
mus in capitulo euscustionis / queſtio 
quidé erit oluta: et ſic de alijs queſtio⸗ 
nibus / ſecundum ꝙ termini ipfaru; po 
terunt intrare cameram / affmãdo vel 
negando z conuementer aut inconueniẽ 


ter. ¶ Uterus fi fiat erhebe in 
eternitate flip 5 ee ab rod 
no poſſit eſſe. Et applicetur la queſtio 
ad eameram bar 80 ad cameram c. d.⁊ ad 


cameram d. e. Et ſecunduʒ quod in ipis 
cameris dictuʒ eff / queſtio quidem erit 


ſoluta: et fic de alijs queſtiombus / ſecun 


dum ꝙ termim ipfarum poterunt intra 
recameras:affirmando vel —.— 5 
uenienter aut incõuenienter. ack 


queſtioꝭ fubalterna applicetur ad que? 
ſtionem particularem /et econuerſo: fis 


cut ſi queratur / vt inbonitate fi 
magna coꝛrelatuiã: Et iſta queſtio ap: 
plicetur ad iſtam/ptrumin böitate Soꝛ 


tis vel iſtius roſe ſint magna coꝛrelati 
ua. Et tunc iſte queſtiones applicentur 


ad cameram b. c. Et tunc innenietur re⸗ 


ſponſio iã ſoluta per ea que dicta ſunt. 
mpl uexat᷑/coꝛrelatiua magni 
tudinis de quo funt: ei coꝛrelatiua Soꝛ 


tis de quo ſunt? Applicentur iſte q̃ſtio⸗ 


nes ad camera c. d. ⁊ dftio ſubalterna ap 


plicet᷑ ad qſtionè pticularé:2 tac tempo- 


11. 

Undecia 
pars deci 
me partis 
pꝛicipalis 
de appli⸗ 
catione ꝑ 


multipli⸗ §¢ 
cationem 


quarte fi⸗ 
gure, 


eis inuenietur conclufio declarata et ſi⸗ 
gnata ꝑ ea g iã dicimꝰ in ipſa camera:⁊ 


fic de alijs cameris. Et de hoc dabimus 
exemplum in tractatu queſtionum. 


De applicatione per multipli⸗ 
cationem quarte figure. a ee 

ay Fixim? ꝙ multiplicattogr- 
ie figure confiftit in quinq; 


I modta:yideltces in multipli 
cauone / in inuentione me⸗ 


gun poatione maioꝛis ꝓ⸗ 


poſitionis ⁊ minoꝛis / in ſoluendo falla⸗ 
cias: et i doctrina per quaʒ alie artes fa 
liter poſfunt addict. zt idcof arta 
yult multiplicare pluresrationes ad ea 
dem concluſionem⁊ tnuenire multa me⸗ 
dia /⁊ pꝛobate maioꝛem ⁊ minoꝛem pꝛo⸗ 
poſitionem /⁊ ſoluere fallacias / eĩ faeili⸗ 
ter et bꝛeuiter docere alias ſcientias cũ 
iſta arte generali:applicet modum quẽ 
tenuimus in multiplicatione quarte fi⸗ 
gure. Nam ule modus eftyniwerfalis.z 
per illum modim/modus quidem par⸗ 
ticularis erit regulatus ⁊ luce faciꝰ. 4 
in vntuerſali relucet particulare ⁊ econ 
uerſo:et hec ſufficiãt. nã ſaij ¢ ðclaratũ. 


1% De applicatione mixtionis 


Fo. lxxix. 


pꝛincipioꝛum et regularum. 


nes iſta i duas partes diuidit᷑ 
5 In pums dice de pꝛicipijs 


explicat’. ¶ In fda de iplicats 

q applicabim? pꝛincipis ex⸗ 
plicatis locis regularum huius artis. 
Ipſa ocata erũt centum 
dime: hoc quidẽ facimus / vt ars fit ma⸗ 
gis materialis intellectui ad inuenien⸗ 
dum multas concluſiones. De ipſis au 
tem parum intendimus dice re / ex eo qꝛ 
pꝛolixitatem euitamus. er ea que 
de ipſis dicemus / poteſt artiſta cogno⸗ 
{cere pꝛoceſſum cutuflibet foꝛme p om⸗ 
nes regulas: ficut fecimus in deductio 
ne pꝛincipioꝛũ explĩcatoꝛũte: etiãꝑ regu 
las: et pꝛio de prima parte ſic dicemꝰ. 


Piꝛima pars. 


ratur /ytrũ ſit eng h 


dinis ⁊ eternitatis: et etiã yideat p que 
modũ bonitas eft diſcurſa ꝑ pꝛincipia z 
regulag et fic de alijs pꝛincipijs:⁊ tac cõ 
Gudat affirmado vel negãdo ſecũdũ q 
pꝛincipia ſunt tali mõ/ꝙ pꝛicipia⁊ regu 
le remaneãt illeſe:⁊ tac intelleciꝰ inue⸗ 
niet Pitatede h de qͥ drit᷑. Que veritas 
erit lucefacta p tla diſcur ſuʒ: TTicut de 


dimꝰexẽplũ de bõitate / magmtudine et 


eternitate: ta pot dari de alus pꝛinci⸗ 
pijs. Et hc ſufficiãt Pra ad pᷣmã prem. 


<1 3: k 5 
Se applicatione nouem ſub⸗ 
s iectoꝛum. : e 


Duodeci⸗ 
ma ps de⸗ 
cime ꝑtis 
principa = 
lis que eit 
deapplica 
tione mi⸗ 
xiionis pr 
cipioꝛuʒ ⁊ 
regularuʒ 
in duas ſe 
ctat᷑ pars 
tiũculas. 


3 queftio continet in ſe ter Queſtio 
minos explicatos / ſicut fi q̃: ſuꝑ pꝛima 


P parte hus 
gn eternũ: recurrat᷑ ad ca ius duode 
pitulũ bonitatis / mmagnitu: cime ꝑtis 


Decima pars, 


Tredeci- reps Jetũ eſt de nouẽ ſubiectis: 
ma pars idcirco fi qᷣſtio erit de deo / 
decime p= | applicetur ad pꝛimuz ſub⸗ 
tis pꝛinci⸗ leciũ:⁊ diſcurratur ꝑ ipluʒ 
palis de ficut deus eft diſcurſus ta⸗ 
Applica⸗ li modo /ꝙ affirmatiua vel 


tione no⸗ negatiua conueniant cum textu. Si q d 


nem ſubie {tio eft de angelo / applicetur ad fechda 
ctoꝛum. ſubiectũ in quo angelus eft diſcurſus:et 
teneatur de queſt one hoc qð conuenit 
cũ textu.Et fic de alijs ſubiectisſuo mo. 


Deapplicatione ad cẽtum 


foꝛmas. 

8 Ocamꝰ qͥdè centũ formas. 
EN a im abſtracio ipſas qdeʒ 
decie ꝑtis YY Ad cõſideram'. aliq̃ erat gene⸗ 
puncipa [Nd Ve lrahhme: au erat fubalter 
lis que ett |, lie: cuilibet forme aſſigna 
de applica mus {ud ↄcretuz: vt q̃libet 


10 foꝛina intetlectui magis eluceſcat:⁊ ma 
ane ae xime cum quid ſit / ſic quidẽ abſtractum 
mas. aut cõcretũ. Qã extra ipſa ſnullũ ens eẽ 

põt:et pꝛimo de parte pꝛima eft dicẽqũ. 


De entitate. 


Pꝛia foꝛ⸗ Ntitas ĩ arte iſta eft termi 
ma de en⸗ nus implicatus:⁊ ſua diff. 
titate. 


2 Init io flert por/ficut fiũt dif⸗ 
finitiones alioy pꝛincipion 
E.. explicatoꝛũ hut? artis / ideo 
artiſta applicet ad diffinitionẽ bd 

magnitudinis ⁊c. Sicut em bonitas eft 
cã quare aliqͥs bonus agit bonũ:ſic enti 
tas ẽ cã Gre gliqd ens cauſat aliud ens. 
Et ſicut magnitudo eft cd Gre bonitas ẽ 
magna: ſic entitas eft cã gre bonitas eft 


mycin enscet fie be alls <ouG coctermvero el 
F sil 55 et ens iplicatũ i ſecũda ſpecie d. ⁊ in pri 


mae. et ea ex quibus eft implicata /qdð ẽ 


Drum. kel e eee c. ſunt:et iõ qᷣcquid que⸗ 
F. itür de entitate ⁊ ente / applicetur ad 


pꝛincipia explicata:⁊ ad regulas fiat ta 
le iudiciũ de ipſa /ſicut eft factum de ipa 
bonitate / magnitudine zc, 


2 pPeeflentia, «6 


ae Uonil entitas7 effentia csuer- 
Secunda 1 \eueur: ſequit᷑ gy eſſe ⁊ ens con- 
forma de S Juertant᷑:et is ſicut diximꝰde en 


effentia. titate ⁊ ente:fic poſſumꝰdicere 


de effentia 7 eſſe. ¶ Sid trũ iter 
eſſentiã z effe ſit diffẽrentia. Tic iẽꝑ 
3 ris recurrat᷑ ad differẽtiã q̃ eft termin? 


2 nit Eu 
Erne fr. 
( mitrum 


explicatus /t fiat iudiciũ ſecũdũ ꝙ diffe⸗ 
rẽtia eft diſcurſa ꝑ omnia pꝛincipia ⁊ 
o¢s regulas: et tic abſqʒ dubio appare⸗ 
bit ꝙ affrmatiua in gitione è tenenda. 
¶ Alfferẽ tia em eft eſſentia ⁊ ſua coꝛre 
latiũã ſunt᷑ in rõne altuuginis abſtrahẽ 

oꝛet ſua cõcreta (unt i rõne infinitatis 
continendo:et fic patet ꝙ differétia cõſi⸗ 
ſtit inter eſſentiam et eſſe. Et ad hoc re⸗ 
gula b. conſentit. 


3 De pnitate. 


Nitas eft forma cui pꝛopꝛie cõ f 
petit vnire. et iꝑſa quidem eft osc 
„ applicabilis bonitati / magnis vnitate, 
A tudini ⁊c.cum fit bona / magna 
⁊ cetera. Sicutynitas eft bona ꝑ bonita 
te/t magna per magnitudinem. Sic bo 
nitas eft vna per vnitatẽ /et magnitude 
eft alia/vna creatura per ipſam vnita⸗ 
tem /et fic de alijs.Et i iſto paſſu cogno 
ſcit intellectꝰ ꝙ differetia diſtinguit in⸗ 
ter bouitatem et magnitudinem: vt fiz 
cut pricipia differẽtia/vt quodlibet pꝛin 
cipium habeat ſuam pꝛopꝛiamveruatẽ. 
Et idcirco ſi in queſtione eft terminus 
erplicatus/recurratur ad hoc quod dis 
ctum eft in dere bomitatis <imagnt: 7 0 
tudinis et differente /⁊ fiat rẽſponſio fe 
cundum @ de ipſis dictũ eff. ¶ Concre- 
tum quidem ynitatis eft implicatu3 in 
concreto bonitatis / magnitudinis ⁊c. 
onus eſtynus /t magnus eft ali⸗ 
vnus. Ipſe vero vnus habet ſua correla 
tiua ex quibus eft . Noc applicabile eſi 
ad ſecundam ſpeciem d.⁊ ad pꝛimam e. 
Et ipfa correlatiua funt applicabilia aà 
ſecundam ſpecieʒ regule c.⁊ ad pᷣmã d. 


+ De pluralitate. 


— Luralitas eft foemd Quar 
aggregata de plurib? foꝛma 
differentibus numero luralit 
[pt patet per fecidam 5 
peciem tegule c. que 
eſt fans fore. Jois ve © 
<= ieee. 3 eſt ad 
inci pia explicata: eo quia bonasma: 
ena er eterna eft .Etficut eft bona per 
bonitatem/et magna per magnitudinẽ 
tc. Sic bouitae 2 magnitudo funt plu⸗ 
res per ſeipſaʒ plurglitatè. Et eiiã (unt 
lure s bonitates differentes ſpecie. Et 
ic de magnitudine: vt patet per ſecun⸗ 
dam ſpeciem regule c. que eft fu’ fons. 


Cena cfor 


¶ dꝛime vero cauſe pluralitatis ↄſiſtũt 
per differ ent ⁊ cõcoꝛdãtiã ⁊ ꝑequali⸗ 
taté:2 lic de alijs coꝛrelatiuis ⁊ plural: 
tas eſt applicabilis ad ipſa pꝛincipia et 
ecouer(o. fui vero cõcretũ elt ee 
le concreto bonitatis / magnitudinis ⁊c. 
Sicut ꝑatet in elementato gd eft bona 
magnũ /s eſt vnũ ex pluribus cõſtitutũ 
yt pluralitas in ipio lit ſubſtentata. 


De natura. 


Atura eft forma cui ꝓpꝛie 
cõpetit naturare.Et q; prt 
cipia fat naturalia ꝑ nate 
& 3 [raid natura è applic bilis 
ad borcate haturale 7 ma 
— gnituqinè natural :⁊ ſic na 
tura pot cognoſci ꝑ diſcurſum punapio 
rũ ⁊ regulaĩ ũ:⁊ de ipo ſuperiꝰ largo ms 
U - Calter? icabilie 
ad coꝛrelatiua naturalia bonitatis / ma⸗ 
gnitudinis ⁊c. eo qꝛ fine concretis ipſa 
coꝛrelatiua naturalia eſſe non poflunt. 
ncretũ turale applicabile e 
ad cocreta naturalia: vi patei ꝑ ſecundã 
ſpeciè d. ⁊ ꝑ pꝛimã e. ¶ Ulteriꝰ gz boitas 
yng natura ʒ cũ magnitudine/alia cus 
duratiõe ⁊c.⁊ ecouerio:applicabilis eft 
ad mixtionem / vbi diximus de bonitate 
deducta /⁊ magnitudine /⁊ duratione. 


5 


SDegenere. 


Enus eſt cng conſideratuʒ 
¶valde confulum quod de 
pluribus differentibus ſpe 
Je predicatur .De genere 

n niem ſatis diximũs in lo⸗ 
gica noug quam fecimus. 

applicabile eſt ad pꝛincipia explicata: 
eo quia per ipſum ſunt generalia: ſicut 
genus quod per bonitatem eſt bonum / 
et per magnitudinẽ magnum ⁊c. Spm 
quòq; applicabile eſt coꝛrelatiuis ex pli 
catis eo quia ipſa coꝛrelatiua ſunt gene 
ralia per ipſum /⁊ etiam fua coꝛrelatiua 
cogno cũtur ꝑ ſecũdã ſpeciẽ regule c 
terius ſuũ cocreta applicabile e t ad fe 
cũdã ſpeciẽ regule d. ⁊ ad pᷣmã e.cũ Gb? 

oſcimꝰ gp genus eft ens reale: ⁊ per 
ſe 270 85 qꝛ ti nõ /coꝛtelatiua pꝛĩicip oꝛũ 
explicatoꝛũ generalia eſſe non poſſent / 
nec; per conſequens pꝛincipia explica⸗ 
ta generalia eſſe poſſent. 


De ſpecie. 


* De applicatione. 


tio € iſta 


dus nucro. Spes qdezap 
plicabilis Tad loca i mixtioe vbi dicim 
bonitas magna ⁊c. Q bo erat ge 
neraliſſima nõ oind e generalis qñ Dict 
tur boitas magna: co qꝛ ↄtracta eſt ad 
fpecialé magnitudine:⁊ tic de alijs. ¶ UL 
terius applicabilis eft ad coꝛrelatiuã eo 
quia quodlibet pꝛincipioꝛũ explicatoꝛuʒ 
3 coꝛrelatiua ipecialiaz ꝓpꝛia differ en 
tia nüero ꝑ differẽtiã:⁊ fic pecies appli 
cabilis ẽ ad differentiã q̃ eſt pꝛincipium 
explicatũ in arte iſta: que quide differẽ 
tia diſtinguit genꝰ in plures ſpecies dif 
ferétes numero : ficut ko qͥ eſt vna ſpe⸗ 
cies / ⁊ leo alia. ¶ Fte fpecies applicabi= 
liseſt ad mediũ:na Itt eömiiſtit 
inter pꝛincipiũ ⁊ finẽ: ie ſpecies conſiſtit 
inter genus ⁊ indiuiduũ:et in ito paſſu 
cognolcit intellectus ꝙ ipecies neceſſa⸗ 
ria eft ens reale:qm̃ ſicui pꝛincipiũ et fi 
nis non eſſent ĩ extremitate meqi / niſi 
medi effet ens reale:ſic neq; per conſe⸗ 
qués genus ⁊ indiuiduũ effent entia rea 
lia. ¶ Cõcretum abt ſpeciei eft ſpeciale / 
qo quidẽ eſt applicabile ad ſecundam 
ſpeciè regule d. ⁊ ad pꝛimã e.cũ quibꝰ eſt 
cognoſcibileunſenſibile autem ⁊ image 
nabile eft . ¶ Ulteri ſunt alie ſꝑecies q 
ſunt naturales ſicut vinbilitas p poten 
tid viſiuã ⁊ hmõi.q̃ cõiſtat ꝑ vuùm ⁊ po 
tentiã:ſicut col oꝛes ⁊ figure q ꝑviſum in 
ſubiecto funt feniati.g Gher un ale 
ſpecies q p vᷣtutes morales conſiſtut in 
potetia: ſicut iuſtincabilitates ꝑ iu ſticiã 
prudétificabilitates p pꝛuge ua: credi 
billtates g fidẽ:et ſperaficabilitates per 
e. ⁊ ille ĩpecies tales funt fanta mata 
cut imaginabilis imaginationis:et in⸗ 
ugibilia iniellectus:et amabilia volũ 
is: et memoꝛabilia memoꝛie. Uexũta⸗ 
n ſpecies virtutũ fust ſecundarie. 


De indiuiduitate. 


 s2diuiduitas é diffinibilisꝑ 
prima ſpe cle regule t. Qam 
i \ticut bonitas eft rõ bono ꝙ 
jagat bonum :fic indiuidur- 

tas è᷑ rd idiuiduo ꝙ pducat 
indiuiduũ. et ſicut indiuiduitas eſt bo⸗ 
na ꝑ bonitatẽ ⁊c. ſic bonitas eft ⁊c. indi⸗ 
uiduata per mdinidurtate : fic de tuts 
concretis 2 relatiuis cũ quibus eſſentia 
eft indiuiſibilis:que coꝛtelatiua bonita 
tis / coꝛcelauua ind: uiduitaus ſunt ap⸗ 
plicabiſiã: xt ĩtellect habeat notiem pa 


me 
8 


Fo lyxx. 
Pecies in hac arte eſt prin Septi 
cipia explicatũ:⁊ ſua diffini Bana 15 


pumving 


t Species €ens gd ipecie. 
pdicat᷑ de Siar ibus differe: 


Ad melia 


Octaua 
foꝛma de C. 
indiuidui 
tate. 


Fee 
F e “erm 


I , 


) 


(ome fa 


Decima pars 


vero coꝛrelatiua fentirt neq; una 
poſſunt: cum ſint extra figur am in eſſen⸗ 
tia poſita ⁊ contenia. ¶ Concreri indi= 
uiduitatis eſtindunduũ. Et boc per fez 
cundam ſpeciẽ d. ⁊ per pꝛimã e eſt ofté- 
ſibile. In elementatis vero eſt ſenſibile 
⁊ imaginabile:vt patet per iſtam roſam 
⁊ iſtum leonem. 


9 De pꝛopꝛietate. 


Ropꝛietas eſt pꝛincipiũ ex⸗ 


Nond foꝛ 5 plicatũ: vt patet per regu⸗ 
ma de p= lam s. Ged tw alije prrct- 
prietate. PAG / pijezregulis elf puncipid 
„ moucatum Er tua diffini⸗ 
io eft applicabilis ad pꝛi⸗ 

c. mam ſpeciem regule c. ¶ Nam ficut bo 


nitas eft ratio quare bonus agit bonum 
fic pꝛopꝛietas elt ratio ꝙ pꝛopꝛius agat 
pꝛopꝛiu. Et ſicut bonitãs habet ſua ꝓ⸗ 
pꝛia cowrelatiua per ꝓpꝛieatẽ: fic pꝛo⸗ 
. habet ſua coꝛrelatiua bona per 


nitatem. fwopzietas aũt applicabilis 
eft ad differents. Flam ſicut differẽtia 


_ eft caufa differendi:ſic ꝓpꝛietas appꝛo⸗ 


„ pꝛiãdi:⁊ fic de alijs. ¶ Ulterius:concre- 


3 


Decima 
foꝛma de 
ſimplicita Re 


te. 


tum pꝛopꝛietatis eft pꝛoßiũ er cotrela⸗ 
tiuis concretis conſtitutum:⁊ hoc per fe 
cundam ſpeciem d⁊ per pꝛimã e. ſigni⸗ 
ficacunmrett : ſicut iſte homo qui elt pꝛo⸗ 
pꝛiũ animal: ⁊ ute leo qui eft aliud pꝛo⸗ 
pꝛium animal: et iſte equus:⁊ iſta rofa 
que eft aliud corpus ꝓpꝛiũ:⁊ fic in mo⸗ 
ralibus:ficuc Sgtes qui habet ſuuʒ ꝓ⸗ 
pꝛium equũ: et ‘Plato ſimiliter: vt gatet 
per tertiam ſpeciẽ d. Et in iſto paſſu cos 
gnoſcit intellectus 9 quibus pꝛincipus 
ſcientia iuris oꝛitur: ⁊ in quibus pꝛinci⸗ 
pie confiftit:: quibus pꝛincipijs iuri⸗ 

a vti debet: et etiam cognoſcit ꝙ iura 
ſunt applicabilia ad mixtionem pꝛin⸗ 
cipoꝛum ⁊ regularum. 


 Ochmplicitate. 


mplicitas eft applicabi⸗ 
is ad pꝛincipia huius are 
tis / eo qꝛ per ſimiplicitaiẽ 
ſunt pꝛincipia ſimplicia / 
: ficut ſimplicitas eff bona 
2 — per bonitateʒ / magna per 
magnitudinem:⁊ ſicut ꝑꝛincipia expli⸗ 
cats ſunt diſcurſa i mixtione pꝛincipio⸗ 
rum ⁊ regularum:ſic ſimplicitas poteſt 
diſcurri per omnis pꝛincipia ⁊ regulas. 
Sua quidẽ diffinitio eft per pꝛimã ſpe. 
ciem regule c nam ipfa eft forma quare 


— 


ginari pꝛincipia ſunt ſimplicia i 


per ſcdam ſpeciẽ regule c 

relatiua ſimplicia ſicut bonitas que ha⸗ 
bet ſimplices bonificatiuũ / bonificabile 
⁊ bonificare/⁊ cũ ſimplicitate/⁊ ſuis cos 
relatiuis conſiſtit via ſimplex eſſentia 
habens per pꝛimam ſpeciẽ regule d.ſim 


Fon ⁊ pꝛumitiua pꝛincipia. Concretus 


o ſiue ſuum eſſe eft ſimplex. Et Hoc ſi⸗ 
gnatuz eft per ſcdam ſpeciem regule d. 
et per pꝛimam e. 


ii De compoſitione. 


ẽſt ad contractionem ⁊ ob⸗ 

uiationem pꝛincipioꝛuʒ ex⸗ 
plicatoꝛum: vt patet in capło bonitatis 
deducte in pꝛincipia: v bonitas 
magna eft duplicata:⁊ bonitãs magna 
⁊ durabilis eſt triplicata zc.conftituens 
do compoſitũ ex pluribus pꝛincipijs ex⸗ 

licatis. Et in iſts paſſu cognoſcit intel⸗ 

ectus vnde oꝛitur cõpoſitio:⁊ ad hoc cõ 
ſentit regula R. 9 tio 
habet ſua coꝛrelatiua cõpoſita:vt per fe 
cundam ſpeciem c. patet. ⁊ fic in creatis 
bonitatius quidem z magnificatuis zc, 
ↄponunt᷑ magnificabile z boniflcabile:⁊ 
etiã bonificate ⁊ magnificare fimptr co 
ponuntur ⁊c.et inuicem vnã eſſentiam 
conſtituuut: quã eſſentiã cõpoſitionẽ vo 
camus.Suum eſſe fiue ſuum concretuʒ 
eft compoſttũꝭ it᷑ellectui lucefacto per 
ſcdam ſpeciem regule d. et per pꝛimã e. 


2 De foꝛma. 


Oꝛma eft applicabilis ad 
pꝛincipia:ideò ſicut pꝛinci⸗ 
pium diſcurritur per pꝛin⸗ 
= cipia explicata et regulas: 
1 fimiliter foꝛma pot diſcur⸗ 
ri ſuo modo:hoc tamen di⸗ 
cimus de foꝛma compoſita in creatis / eo 
qꝛ bonificabile eft de genere materie: ſʒ 
in deo non. ¶ Fors eft ila eſſentia cuʒ 
qua agens agitin matena naturaliter. 
Spia quidem foꝛma cõpoſita haber ſua 
coe IAtiua cõpoſita: vt ſupꝛa dictuʒ eft. 
Sed forma ſimplex in cauſatis non ha⸗ 
bet cotrelatiua/eo qꝛ eft vna pars ſim⸗ 
plex ſubſtantie:videlicet foꝛmiſicans fiz 
le agens quo ad puma ſpeciem e. con⸗ 
ſiderata:⁊ h̊ idẽ de forma accidẽtali dict 
pot. Talis quidẽ foꝛma inſenſibilis et 


Duod 
ma foꝛ 
de fi 


98 applicatione 


mimaginabilis eft / ingstum extra figu 
ram eft.Concretu; vero ſuum ſiue eſſe / 
eft foꝛmatum:eo qꝛ a forma denomina⸗ 
tum eft. ¶ To m qd eft enere 
coꝛpoꝛis orem ⁊ figur am / eſt viſi⸗ 
bile:⁊ per oursciem tangibile:⁊ in lapi⸗ 
de de èlementatiua foꝛmatũ: ⁊ in plan⸗ 
ta de vegetatiua:⁊ fic de alijs.Et hoc 
ſecũdam ſpeciem regule det per paz 
e. ſignatum eft, 


Fo lxxxj. 


tia eit compoſita ex fora a materia: et 
ex ipſis ↄiuncta:⁊ in tertio numero po⸗ 
fita AT Concretd xo flue eſſe eft ſubſtan⸗ 
tiale vt per fedam ſpeciem regule det 
Pp pꝛimãe.ſignatũ eft intellectuizet etis 

enſitiue ⁊ imaginative in elemètatis. 


De accident. 


Kaba eft implicatum in 
»'eriagiilo croceo: vbi §z ma⸗ 
ioꝛitas eft inter accidens et 
accidens . Et ideo ſuus di⸗ 


Aſcurſus eft applicabilis per 
per ola pꝛincipia et regulas in triangu⸗ 
lo ſupꝛadicto:diſcurſus ſupꝛadictus im 
plicatus eft. ¶ Ace i ouna 
per fe no exiftés/nifi ad ſuum fine pꝛin⸗ 
cipaliter fe habet:ſed ad fine; ſubſtan⸗ 
tie. Accidens tamé no habet coꝛrelatiua 
pꝛoꝑꝛie / ſed per accidẽs:eo qꝛ ſubſtantia 
ex (po elt habituata / quãta ⁊ ſituata ac. 

tulo bonitatis vbi ðꝛ / bonitas 


Comrrin 


Decima- 

quinta for 
ma de ac⸗ 
cidente. 


13 De materia. 1 


Iteria eft eſſentia ſimplex 
paſſiua: et eſt applicabilis 


es, 

8 + ((g paffione prime ioꝛũ ex⸗ 
( YA plicatoꝝ / ſicht ad bomfica: 

J Ny) XY bilesmagnificabtle 2c. Aue 


; — quidem ſunt de genere ma 
terie ratione paMionis.q Mater 

non habet cõcreta:⁊ hoc per ſchᷣam ſpe⸗ 
ciem regule c. eo quia fimplicitas ponit 
ꝙ ſit vna ſimplex pars ſubſtantie ſua 


fio. Et ſuũ pꝛiĩcipiũ pᷣmitiuũ p prima 
peciẽ regule d. ſignaũt eft. ¶ Concr 
vero ſiue materiatũ eſt co Thun ex 
luribus paſſionibus:ſicut eft bonifica⸗ 
bile magmfteabile ⁊c. ¶ ¢ 
teriatũ per fcdam ſpeciẽ regule d. et per 
imã e.eſt declarãtum. ¶ Jpſum qui: 
dem materiatũ eft fons a quo deriuant 
‘ots materie particulares:ficut foꝛmatũ 
à quo deſcendunt omnes foꝛme parti⸗ 
culares reducte de potentia in actum. 


14 De ſubſtantia. a oe 


eſt magna ⁊c.Accidens oꝛitur eo qꝛ mul 
tiplicatio compoſiti eſt. ta per ti⸗ 
tates oꝛtã per accidẽs. Et qꝛ ęſt aſſitua⸗ 
ta in fubiecto/fitus quidẽ eft oꝛtus per 
accidens:⁊ fic de relatione que eft acci⸗ 
dens:⁊ fic de alijs pꝛedicamẽtis:⁊ etiaʒ 
de motu / et huiuſmodi. ¶ Con xo 
accidens ẽ accidẽtale qd applicabile eft 
ad fcdam ſpeciem regule 0.7 ad pꝛimã 
e. ſicut archa que eft fubiectit accidenta⸗ 
le / eft eo qt habet accidentalé figuram 
p artificiũ. Et ſicut de logico q accidẽta⸗ 
iter eft magiſter. Et fic de alijs ſuo mo. 


De quantitate. 
: Decmas 


inter ſubſtãntiã ⁊ ſubſtan 
tid: et ideo diſcurſus ſub⸗ 
— flantie eft implicatus in 
diſcurſu maioꝛitatis per ols pꝛincipia z 
Tegulas:diffinitio auteʒ eft applicabilis 
ad diffinitionẽ bonitatis ⁊c. ut 
bonitas eft ratio bono q; pꝛoducat bo⸗ 
num:ſic ſubſtãtia quo ad ſuũ genus eft 
rõ 8 ꝓducat ſubſtãtiatũ;. ¶ Subſtãtia 
quidẽ habet ſua coꝛrelatiua ſubſtãntiã⸗ 
lia per ſcdam fj e c. videlicet 


ſubſtantiatũ / ſubſtãtiavile et ſubſtãtia: q; 


re. S leſt applicabilis ad 
bonificatius⁊ magnificatiuũ:⁊ ſubſtan⸗ 
tiabile eſt applicabile ad bonificabile et 
magnificabile:⁊ ſubſtantiare ad bonifi⸗ 
re ⁊ magniſicare. Et ĩ iſto paſſu cogno⸗ 
fcit intellectus per qua modũ ſubſtan⸗ 


ntitas eft terminꝰ expli⸗ 

catusin hacarte.f.in regu: | 
la f.fed ſua diffinitio eft ap 
plicabilis ad diffinitionẽ bo 
— iutatꝭ ⁊c. Qã cut bor 

ens rõne cui? bonus agit bonũ:ſicquã⸗ 
titas eft ens ratione cuius (tus agit / 
q; tum ſua pꝛimitiuas et oztus ſunt ap⸗ 
plicabiles ad capitulũ bonitatis dedu⸗ 
cte per pꝛincipia: qð eſt vna cik ntia et 
magnitudo alia. ⁊ quãdo cõtrahuntur / 
ſequitur multiplicatio:⁊ per cõſequens 
titas ſine qua multiplicatio in exea⸗ 
turis fieri non poteſt. Et hoc per pꝛimã 
ſpeciẽ regule d. viſum eft. Et i iſto paſſu 
cognoſcit intellecius vnde out qᷓtitas. 
¶ Atem q titas eft applicabilis ad coꝛ: 
reſati Alla pe m ſpeciẽ 
regule c. Que coꝛrelatiua ex 3 in 


1 


| : ;: . . CNG Ree Sw P| 
i | » Decima pars. 
menfurata ſunt per differentiã que fa⸗ Ctio eft terminus implica⸗ Decin 

ciat ipſa differentia / in tanto ꝙ magis tus i coꝛrelatiuis:⁊ ad ipa nona 
neg minus funt. ¶ Quantus autem eft ,Quidé coꝛrelatiua eſt appli ma de 
ſuum cõcretum per ipam qᷓ;titatẽ men⸗ cabilis.ſ.ad bonificatiuiʒ / action 


ſuratum:ſicut aibus qui per albedinem magniſicatiuum ⁊c. 2 fi 

eſt coloꝛatus. : ~~ ' Diffinitio ‘applicabilia € ad 
j diffinitionem bonitatis ⁊c. Si im 

De qualitate. ne bonitas eft ens ratione cuius 


„li Dedmaſe 
By ptima for 
mad qua, 


8 * 
ae ſua quidem di 
litate. — 2 


ficans fit qualis/agédo: ⁊ bonificat fit 

g qualis /patiẽdo. ¶ Iꝑſa quidé qualitas 

applicabilis eft ad ctrelãtiua tu 

tialia ꝑ fcdam ſpeciẽ᷑ c.q̃ coꝛrelatiua ex 

qualitãte ſunt habituata. St ipa q̃itas 

ex iplis coꝛrelatiuis aſſituata. Per ter⸗ 

tiam Wo fpecié regule c ꝓonit ſubiectuʒ 

| quale in quo eſt:qð quidé ſubiectũ qua: 
| le eft ſuũ ocretum.¢ | L 

| eft applicabilis ad fedam fpecie regule 

d. In caplo bonitatis diſcurſe per prin: 

cipia ⁊ regulas:⁊ fic de magnitudime zc. 

tas que eft pꝛincipũ genera: 

iſſimum / noͤ eft qualis: vſq; quo eft con⸗ 


tracta:ſicut qñ dz:qualis eft bonitasꝛ et 


rhdet᷑ ꝙ illa eft magna ⁊ durabilis ⁊c.⁊ 
tũc qualitas oꝛtaà eft ꝑ accidens per cõ⸗ 
tractionem pꝛincipioꝛĩum. 


r Derelatione. 


Soa Elatio eft terminus impli: 

A KE) cats rica biffinitio appli 

Kae) \ cabilis eft ad diffinitionem 

DASA vonitatis ⁊c. Nar ſicut bo⸗ 

nus creat bonũ per bonita⸗ 

tem:ſic relatiuus creat relatũ per rela⸗ 

tionẽ. Si em̃ eſt relatinꝰ /ſequit᷑ relat’. 

— Si t añcedẽs / ſequit᷑ ꝙ fit 

⁊ econuerſo.Et ſi eſt concozdantia/ 

equit᷑ ꝙ fit pluralitas:⁊ ſic ð alijo.Rela 

| tus eft quidefuus cõcretus de ipſa rela 

0 tione /⁊ in ipſa habituatꝰ/⁊ huiuſmodi. 

| C Adbuc relatio exiſtens ⁊ accidens eft 

quidem applicabile ad cotractionem ⁊ 

mixtionem pꝛincipioꝛũ cum prima ſpe⸗ 

| cie recule d. ⁊ cum (eda regule c. Siem 

bonitas eft magna / ſequitur ꝙ habeat 

| coꝛrelatiua bona ⁊ magna / fine quibus 

bonttas nequaq; pofler eſſe magna. Et 
| fic de alijs ſuo modo, 


9 Deactione.⸗ 


Wecima⸗ 

octaua foꝛ 
ma de ra= 
tione. 


. 


Ualitas eſt terminus expli⸗ 
catus:yt pᷣiʒ per re 2 
A diffinitionẽ bonitatis appli 
=U cabilis ⁊c. Qã ſicut bonitas 

eft ens ratione cuius bonus agit bonũ: 
fic qualitas eft foꝛma que pomt ꝙ boni 


ns? Depaſſione. 


ts ⁊ econuerſo. Et hoc per pꝛimam ſpe⸗ 


FElſt diffuſus . Sieut inte ectus qui uum a 


agit bonum: ſic acuo eſt ratio in agente 
ꝙ agat tiipaffum fue concreto: tamen 
fon eſt nomen impofitum per rectam 
lineam. Ipſum xo concretũ per fesam 
ſpeciem regule d. eſt ſignatum. 1 
Jus actio per pꝛimã ſpeciẽ d.eſt declaz 7», 
po Ai 1 per — wid 

2 ffinitionem medi: 2 fic de 
alijs fuo modo, 


Aſſio eft terminus pas Digefi 
tus. ¶ Et e lis foꝛma 
ad cosrelatina. ¶ Per fech= paſſione 
dam ſpeciem regule c. ſe & 
ad bonificabile / magnifi= - 
= cabile ⁊c. Ideo ſicut illa coz 
relatiua paſſiua ſunt per mixtioné prin 
cipioꝛũ:ſic paſſio que eft generale — 
cipium / poteſt deduci per mixtionẽ prin 
cipioꝛum ⁊ regularũ.¶ 1 8 
ſuus ↄcretus qui in paſſion eft aſſi⸗ 
tuatus / ⁊ de ipſa habituatus. Ipſa vero 
aſſio oꝛta eft in contractione et mixtio⸗ 
ne pꝛincipioꝛũ:ſicut bonitas que eft paſ⸗ 
ſio / inqᷓ;tũ eft de magnitudine habitua⸗ 


eaves 


, 


Con 


ciem regule d.clarum eſt:⁊ ad hoc regu⸗ 
la b.conſentit. 


De habitu. & 


8 na peincipiamn’¢ ft 75 4 
implicatuʒ: fed applicabi 

left ac pꝛincipia explicata, ina de ij 

Si bonus agit bonũ bitu. 
e habituado fe de virtute mo 

rali bona:fic habituans habituat fe de 
habitu moꝛali rõne habitus: fic de bos 
nitate habituata de magnitudie. ¶ a 

bituatũ xo eft ſuũ concretũ. Nam ſicut 

album eſt de albedine habituatũ:et cap 
patus de fel ignis de caliditate:et 
luſtus de iuſticia:ſic habituatus de ha⸗ 

bitu. @ ver pꝛimam ſpeciem re: 

gule det in mixtione pꝛincipioꝛũ ⁊ re: 

gularum / cognoſcit intellectus vnde 

habitus oꝛitur: et in quibus ſubiectis 


i 


intelligibile intrin ſecũ habituat de fan 
talmatibus peregrinis: vt fantaſmati⸗ 
dus ſcitis / intellectus de ſciẽtia fit habi⸗ 
tuatꝰ. Et hoc ꝑ regula b.manifeſtũ eft. 


ᷣItus eft terminus implica⸗ 
tus: f icabilis ad 


Let = 
Ty} Orrelatina per ſcdam fpecie 

7 l resule c.⁊ d.et pꝛimam e. et 
E Be depp — 
tis ⁊c. Sua quide oiffinitio applicabi⸗ 
lis eft. Stam ports donitas eft ratio bo 
no quare bon? agit bonũ in eſſentia bos 
nitatis: fequit igit᷑ vt coꝛrelatiua boni⸗ 
tatis ſint affituata ⁊ ecõuerſo. Et fic ſi⸗ 
tus eft accidens cauſans aſſituationẽ᷑ in 
pꝛincipijs. ¶ Ulterius ce 
regule 9.2; Otractionem et mixtio⸗ 
nem 755 ioꝛum ⁊ regularũ cognoſcit 
quidè intellect? vbi ſitus eft oꝛtus:a vbi 
Duct de potẽtia i actũ:ſicut bonitas ma 

gna que eft aſſituata: ⁊ ecouerfo.£t coz 
relatiua bonitatis funt aſſituata in coꝛ⸗ 
relatiuis magnitudinis:⁊ ad hoc regu⸗ 
la b.conſentit. 


a 


El diff nitio ẽ applicabilis ad dif- 
E finitionẽ pꝛincipij. Mloco e 
pꝛincipiũ cũ g oĩa entia ſunt tinentia ⁊ 


Gen fe, Sesppllcatione. 


5 — 

ma regtam fs thet infttm ok Es 
mobilia fat mobilta de nouo loco ad no= 
uum locũ.¶ Ipᷣe ęti é 
ad coꝛrelatiũa a qͥbꝰ erit:qn ipa correla 
tiua ſubſtãtialia col locãt in ſeipᷣis cowre 
latina pegrina . Sicut ignis ini igmbils 
etiã caloze coloꝛat aqua calefacta.£t ge 
nerãs in ſuo intrinſeco generabili gene 
rat generatum / ⁊ huiuſm̃odi. Collocatũ 
gutem eſt ſuum concretum. 


De motu. 


obilia ſunt mobilia: ⁊ ſua cotrelatiua 
exeũt a coꝛrelatiuis ſubſtantialibꝰ /ſicut 
accidẽs a ſuꝑſtãtia. ¶ Motꝰẽ qͥdẽ 
cuz quo ſubſtãtia mouet fe ipam localf/ 


gugmẽtałr ⁊ alteratr. Localr / ſicut cela 
qd mouet fe circularit᷑ ci Tuo appetitũ q 


caliditatẽ:⁊ ho de ſanitate ĩ infir mitatẽ: 
⁊ iuſticia in iniuriã/⁊ hmõi. e 8 
cretũ eft res motiua.eſſentia No mot? ẽ 
inſenſibilis ⁊ inimaginalis: ſʒ i ſubiecio 
in quo eft/eft ſenſibilis ⁊ imãginalis:ſi⸗ 


i cut viſus qͥ attingit mouentẽ ⁊ motũ /qñ 


martellꝰ mouet clauũ. Et tact’ qͥ attin⸗ 
git motũ ĩpulſum. t dico ꝙ attin⸗ 


> gat moti quo ad eſſentiã ipᷣius motꝰ:ſq 


figura tantũ: et fic de alijs fuo mo ſicut 
uiſus qͥ attigit lapidẽ cadentẽ:ſed no at⸗ 
tingit eſſentiã mor? /negs lapidis:ſed co 
loꝛem ⁊ figura tantũ. 


De immobilitate. 1 


a2 
2 


‘a9 itionẽ ſua di 


piabilia. Sic immobilitas eft pꝛincipiũ 
ci quo imobilia ſunt tinobilia/fiue ꝑma 
nẽtia:ipᷣa qdé imobilitas eft applicabi- 
lis ad ſua coꝛrelatiua intrinſeca /a qbus 
nequags ſeperari pat. Sicut foꝛmia ab 
Actione / ⁊ materia a paſſion / ⁊ calidus 
Acaliditate / et bonus a bonitate / et ho⸗ 


mo a ſua ſpecie ⁊c.¶ e 
immobilitatis eft imobile: coꝛrelatiua 


Hteta. Ipe Gdé eft applicabilie ad deci: at imobilitatis ſunt ine . ble 


Fo. lxxxij. 


Uigeſima 
quita foꝛ⸗ 


Otus eft principia implicatũ 
AEE Rei titto e app icabi⸗ 
Sus ad diffinitionem pꝛicipij: 2 
Pash Case etid ad F. regni er fie de ald 6 


8. tu 


Ww 
le Ger 


A. 


ed gñe mot ctalx /ſicut plãta cre 
ſcẽdo ⁊ gñ̃ando. Alters cut pind Ath 
qd mutat᷑ in acetũ:⁊ĩ aq de frigiditatein 


Gna 


Ey D)mobilitasé pꝛincipiũ im Uigeſim 
plicatũ:ſed ad eee diffi rie 158 
nitio appli: ma de im 


ne cabilis en ee mobilita⸗ 


A eſt cã q̃re entia ſumt pꝛmci⸗ te. 


on 


Comrie 


of 


Xxvij. foꝛ⸗ 
ma de If: 


ad sap 


inctn, 


Decima pars. 


t Imouere:ſlcut f eſſentia itellecto ignis 
⁊ huiuſmodi: in quo ſunt intellectiuꝰ/in⸗ 
telligibile z intelligere:⁊ ſunt immobi⸗ 
lia:et hoc quia ſunt ꝑmanentia ꝑ differẽ 
tla ⁊ ꝓpꝛietates ⁊ differẽtiã num̃eroꝛũ. 
na fi eſſent mobilia / eſſentia quidẽ intel 
lectus coꝛruptibilie ⁊ alterabilis eſſet:⁊ 
hot et fic de eſſentia ignis ſuo modo. 
¶ Jmmovile vero eft ſuũ cõcretũ p pꝛi⸗ 

ma ſpeciẽ regule c.⁊ ꝑ regulam d. ho 
gnatũ eſt.¶ Immobile git ſcdᷣm ſecũda 
ipecié regule e. extra fe non appetit qͥ̃e⸗ 
tem:⁊ fic de alijs. 


2 Oe inſtinctu. 


Hſtingte eft pꝛincipiũ im⸗ 
plicata:2 eft applicabilis ad 
ſaplẽtiꝭ g eft parce coat 
catũtel p cofequés eft appl 
cabilia sd ottinitiong (pig 
tie cũ decima regula. een fapte- 
tis eft ens ratione cuius fapiens intelli 
Surfic inſtinctus naturalis eft ens rone 
cuius fubiecté in quo natura eſt / natu: 
piats 1 ſcdm 55 ſuã fj 1 7 5 in 
plata. $29 ſuus inſtixctus fe hʒ ad gene 
rare floꝛes /fõliã/fructus ⁊ N hu 
iuſmodi.et fic de bꝛutis q̃ habet inſtin 
ctũ a induſtriã ad viuendũ ꝑ ſecũdã ſpe 


ciem regule c. ¶ Correlatiua tinftinctus 
ſunt applicabilia ad cotrelatiua pꝛinci⸗ 


— Loz explicatoꝛũ:et ie⸗ 
Comm we xp ũ:et fic de alijs ſpecie 


bus ſuo modo. etG eſt res 

inſt incta: vt 0 ſecundã fpecié regule c.et 
er puma e.fignatum:et ſuus finis cof 
it in ſecũda ſpecie regule e. 


; Deappetitu nature. 


— 
ON. 


ſuũ cõtracti: vt p fechdg ſpeciẽ d. gᷣmã 
e. ſignatũ ẽ/cũ quo mouet fe ad ſecũdaʒ 

ſpecie᷑ regule c. vt defcat ſicut hõ qͥ mo⸗ 

uet fe cum ſua voluntate ad amoꝛes ſi⸗ 

ue ad amatum ⁊ huiuſmodi. 


+9 Deattractione. 


cath: €applicabilis ad dif 
finttionẽ fins bi ee: 
Nt Qi finis attrahit ad fe qᷣe⸗ 
; iti / ſicut boificas bonifics 
/ et volũtas qmaiũ / ⁊ an⸗ 
ace 1 17 A 1 1 1 
idũ/⁊ huiuſmodi.¶ Coꝛrelati ats 
tractionis applicabilia funt ad cozrelae 
tiua pꝛincipioꝛũ explicatoꝛũ p ſecũdam 
ſpeciè regule c. Qa attrahès attrahit at 
tractũ in paſſiõe fue eſſentie:ſicut ignis 
gerè in ſua calefactiõe / vt ipſe aer fit ca 
lefactus:⁊ anhelitꝰ gereʒ / vt ipſe ger fit 
reſpirstus. Et potẽtia obiectũ/vt fit ob⸗ 
iectatũ:⁊ fic de alijs fue md. Sus vere 
cõcretũ eft res attracta:attrahit ẽ 
cies/2 operatiões naturales ad fe:yt fit 
agẽs:⁊ yt per ipſum pꝛincipia explicata 


Frractio e paincipins impli Trix f 
VTtractio ¢ pꝛincipiuz impli — U 4 


ge 


poſſint hfe actꝰ:⁊ in fecũda ſpecie regte 5 


€.quiete3:z gmõi:ſicut magneo q a tora 
pecté fia attrahit ferrũ:vt ſiccitas⁊ fri 
ditas exiftentes in ferro artificialiter 
defeat in ſiccitate ⁊ frigiditate magne⸗ 
tis /q̃ eR ſubiectũ natur ale:et in boc pat 
ſu cognoſcit intellectꝰ ꝑ quẽ um ea 
que ſunt artificialiter /attrahuntur per 
ea que naturaliter ſunt. 


5 De receptione. 


Eceptio eſt pꝛĩcipiũ impli⸗ 
catũ:et ſua quid duni 


Xxx. fi 
ma det 


ch Z pPpetitus nature eft ptinc 
| Xxviij. foꝛ 25 eg ⁊ ſua Saen 
ma de ap N do applicabife ag volũta 
petuu na- A 2 ice duffinitiõis. 24 ſicutvo 
ö Allũtas appetit obiectũ:⁊ po 
: N nit ipſum deſideratũ et de 
ipfo concupiſcentiã hz: fic appetitus fe 
ö 
4 


4 A applicabilis eft ad diffini⸗ ception: 
tionẽ 


Ase ; . 
SONS J ficut attractioad pꝛincipiũ 

— fornale:s ſicut in coꝛrelati 

uis tiuꝰ quidẽ enere attractiõis 

ficut bilis eft de generẽ fẽceptiõis:tamẽ 

nõ dico ꝙ 359155 babeat coꝛrelatiua: 

q ſi haberet sia ſequeret᷑ ꝙ tiuus ⁊ bi⸗ 

lis effent idé nGero:et filr forma ⁊ mate 

ria/qd eft impoſſibile. Sed dico ꝙ rece⸗ 

ptãs recipit receptibile pegring i paſſio 

ne fue eſſentie / ſicut yilugs coloꝛẽ in ſuo 

| lis q eft in ſubiecto/hʒ appetituʒ: vt ha: viſibili / ⁊ intellectus in ſuo intelligibili 

beat actũ fudl.f.boificare:z hoc per ſecũ ſpecies pegrinas recipit/z guiuſmodi. 

i dã ſpeciẽ regule c. ſignatũ ẽ. Appetitus Stetige pad cognoſcit intellect? ꝙ 
h (ua correlating applicabilia ad coꝛre obiectũ nd mouet poĩtiã/ſʒ potẽtia mo 

lating volũtatis. Ipſe et appetitus hz uet fe cum obiecto. $24 aliter obiectum 


h3 ad obiectũ /yt in ipo defcat-ficut ele⸗ 
mẽta q̃ habét appetité ad elemẽtãdum: 
⁊ plãta ad veget andũ:⁊ ad generare flo 
res / folia ⁊ fructus: ⁊ ad multiplicare 
ſuã fpecié in indiuidua. Et ad hoc cõcur 
rit pꝛincipia explicata:ſicut boitas aia= 


vbudln nen mows ee bir he Hr rwomhomy 


ra lone mem 
: obuAw 


Cate forme 


effet agens 2 patiẽs:⁊ per os potentia 
actus eſſent cõfuſi. Et agès et patiens 
eſſent idé numero in natura: et ulud ide 
poſſet dici de attractione t paſſione / q 
eft umpoſſibile.Cõcretũ vo receptionis 
eft receptũ / qð applicabile eft ad ſcdam 
ſpeciẽ regule d.⁊ ad pꝛimam e. videlicet 


eft conftituté de pluribus bilibus in 

ublecto in quo eft, 

3* De ſantaſmate. 

. Antafina fine ies ap⸗ 
rigeſt⸗ plicabilis di 1110 
gd nem fpeneet en cuʒ 
ina uarta ſpecie in meta⸗ 
mimtaſma fiene Sage niſi cũ fan 
e. Itaſma Fantaſma qui⸗ 


dé eft applicabile ad pꝛimã ſpecit regu: 
led. x ad diffnitionẽ princtpy et hoc fic, 

Domo vidẽs equũ nd imaginat᷑ ipᷣm:et 
qficlaudit oculos / aut equus eſt in ab⸗ 
ſentia:tũc imaginat᷑ pᷣmi⁊ fantaſma eft 
deductũ de potentia in acta: et 
receptũ in imaginatione in qua intelle⸗ 
ctus colligit ipᷣm:⁊ ponit ipᷣm in ſuo in⸗ 
telligibili vt ſcientiã habeat:2 etiã po⸗ 
nit ipm in memoꝛia in qua cõſeruatur: 
et deinde aliud fantaſma acquiritet fic 
de volũtate per cõcupiſcibile ⁊ tiraſcibi⸗ 
le. Gt in ifto palin cognoſcit intellect? 
per que modũ generat ſcientia fine mo⸗ 
dus:et ad hoc cõcurrũt oĩa pꝛincipia ex: 
plicata z regule. Nam valde diffiale eſt 
generale fantaſma ratione paruitatis 
entis in quo ea ende dne 
matis eſt res fantaſiata de pluribus ſi⸗ 
militudinib? conſtituta. In beutis autẽ 
non tranfit vltra imaginationẽ. Nam fi 
tranſtret:iam bꝛuta haberẽt ſciam. Sed 
eft permanés in imaginatione / vt indu⸗ 
ee ſtriã habeant ad viuendũ:⁊ hoc per re⸗ 

gulam b.manifeſtum eft. 


Be De plenitudiue. * b 


˖ l Lenitudo eſt pꝛincipiũ impli⸗ 
mech e {ua bifhintio applica: 
forma dc Pose ad diffinitionẽ bonita⸗ 


2 de tis / magnitüdinis ⁊c. Nam ple 
Nenitudi⸗ nitudo bonitatis eft ratio g ges 
de. num. Et plenitudo magmtudinis eft ra 


tio ꝙ bonitas fit plena de ipſa / ⁊ econ⸗ 
uerſo.?t fic de alijs in mixtione pꝛinci⸗ 


De applicaiione 


fo lxxxiij. 

do cõcretũ eft plenũ:⁊ hoc eft manifeſtũ 

per ſcdam peciem d. ⁊ per pena zc. Et 
maxume qh per ſcdam ſpeciem regule e. : 
quietat᷑. ¶ Uacuitas allt eft fu oppolt: Uarntar 
tum. Et ſua di 0 app icabiſis ad 

trarios terminos ecius.£t het per pꝛe⸗ 

de euacuatione ſufficiant. 


3 De diffuſione. 
e g eu Feed 


atũ:⁊ ſua diffinitio eft ap⸗ 
UP Volicabilisad diffinitionem fom ve 
Raty jfvonitatis/oifferetie tc. Aa 


tat fe in fubiecto i quoefty cõtrahẽ o fe 
ad magnitudinẽ ⁊ durationẽ ct. differẽ⸗ 
tia a ect fg cu 2 . 
tiuis per ſcdᷣam fpecié fignatis, n= 
cretũ autẽ diffaſionis eft diffuſum 

de diffuſione habituatũ:⁊ in ipᷣo aſſitua⸗ 
tum ⁊c. vt per ſcdᷣam fpeciéd.z per pus D 

mam e. mãnifeſtũ eft. ſitũ aGr dur yr Hrir h 
fuſionis eft reſtrictio que applicabilis I 

eft ad diffinitioné concoꝛdantie:cum ipa 

quidẽ auarus cauſat auariciam. 


34 De digeſtione. 


— Aten eſt principi6 ime Trigefie 
ZO GY plicata.. Et ſua diffinitio èẽ maquar⸗ 
A \applicabilis ad diffinitio: ta forma 


(pny 


2 


i 3 nei Fintis zmaiotitatis, de dige⸗ 
5 a J Pamumata Pusdisern ſtione. 1 


; - virtutes peregrinas in ſua 

pecie cũ (ua maioꝛitate:ſicut planta in 
qua digerunt᷑ elemẽta in ſua ſpecie: ſic 
in anunalt per potũ ⁊ cibũ. ¶ Coꝛrela⸗ 
tiua vo digeftionis applicabilia ſunt ad 
coꝛrelatiua virtutis ⁊ maioꝛitatis.Suũ 
quidé concretum eſt digeſtum de dige⸗ 
ſtione habituatum. 


35 De expulſione. 
xpulſiq eſt pꝛincipiũ impli Trigefi- 
Pa: da dot Appeals 1 


lad diffinitiongotrarietatts, foꝛma de 
Nam pul cotrariũ expellit expulſiõe. 
alu cõtrariũ i ſubiecto in 
quo eſt.Et hoc ptʒ in aĩalibꝰ 1 fecẽ᷑ / vri⸗ 
nã ⁊ ſcabiẽ. Et in plãta ꝑtʒ fitr ꝑ floꝛes / 
folia ⁊ fructꝰ/qͥ in ipᷣa no habẽt ꝑmanẽ⸗ 


pioꝛũ ⁊ regularũ ſignatũ eft. — tiã:⁊ fic moꝛalit᷑ de rege expulio de ſuo 


coꝛrelatiua plenitudims fun a= 
bilia ad coꝛrelatiua bonitatis que ſunt 
plena de coꝛrelatiuis plenitudinis.Suũ 


regno / ⁊ peccatoꝛe de gr dei/et de fine 

quare ¢. ¶ . cotrelatiua expulſio⸗ 

nis applicabilĩã oe con 
i 


<fomafinn Scala 4 net leer be 17 


. ˙ 


I Se — 


Decima pars 


trarietatis. Suũ vo edneretũ eft expul⸗ 


ium de expulſione habituatum. 


De ſig nificatione. 


tione. 


0 uliitio 


Trigell⸗ 
maſeptia 
foꝛmã de 
pulchꝛitu 
dine. 


Trigeſi⸗ 


maoctaua 


foꝛma de 


bo coꝛrelgtiuis ſignificationis bonitas 
deʒ ſignificat hoc qd eſt /t ea q cõtinet 
in ſe:ſuũ aft cõcretũ eft ſignatũ ⁊ 1 
habituatũ. Occultatio Ho é oppoſitũ ſi⸗ 
gnificationis / et Tua diffinitio ic. appli⸗ 
cabilis eft ad terminos oppoſitos ipius 
ſignificationis. N f 


37 De pulchꝛitudine. 


‘Olebritudo ett peincipiũ im⸗ 
plicata:2 fua d ffinitio appli 
J cavilie è ad diffinitiones pᷣn⸗ 
‘| cipioꝛũ explicatoꝝ. N s 
tas 2 magnitudo ⁊c. ſunt pu 
chtitudines /exceptis cõtrarietate ⁊ mi⸗ 
noꝛitate: th minoꝛitas pꝛopoꝛtionata in 
fubiecto in quo eſt /pulchꝛã eſt: vt ptʒ in 
puerto puo.Correlatiua Wo ꝑulchtudi 
nis cõſiſtũt ꝑ Tedam ſpeciẽ᷑ rege ¢. ſtcut 
pulchꝛa ca que natural caufat pulchꝛũ 
effectũ. Et ſicut intellect” ĩ imaginatiõe 
cauſat pulchꝛã figurã cũ amoꝛe rõne fi⸗ 
his p fcdam ſpeciẽ rege c. deſignati:et 
etia per regulã SP qua cõſiſtit pulchꝛa 
t maxime 5 pee qualitatẽ q; p appꝛo 
ꝛiatã. Et lit ꝑ maioꝛitatẽ magis coͤſi⸗ 
it puichenrndd cß p minoritates vt ptz ĩ 
rhetoꝛiea Iq rheioꝛicꝰmagis coloꝛat ſua 
verbs cuz maioꝛi fine q; cum minoꝛi. 


33 Penonitate, 
QOuitas eft forma prima cuius 
, fubiecti Habituat᷑ de nouis ha 
bitibus:ſicut celũ qd habitua- 

tum ẽ de loco/tpe et motu:⁊ ſic 


47 


nouitate, de oĩbꝰ indiuiduis elementatis pot dici. 


9 


Et hoc ꝑ pꝛimã ſpeci ‚ſignatũ ẽ 

ma qͥdeʒ nouitas fic opoꝛtuit eſſe:ſicut 
fuerũt pꝛimꝰ motꝰ /a ths/z iotꝰ. ¶ t in 
iſto paſſu cognoſcit iniellectus ꝙ extra 


39 De ydea, 


tp̃us lochs moth nulla nouitas eſſe põt᷑ 
eo qꝛ ſunul ¢ ſemel et ꝙ ſint. Et ad 
hoc conſentiunt regule b.Q.t, 


117 


Dea in eternitzte eft deus: 
¥P " 5 in nouitate cif creatura 
fe = figura arched an 

AA\ ditatioe carpétar no⸗ 

i ae aũt Dedicta de pote 
in aciũ fuit antiqua. Et ſatis plane 
manifeltat in coꝛrelatiuis diuinis p ſe⸗ 


cũdꝭ ſpeciẽ regle c.ſignat s. ¶ Diuinus 


em̃ intelligẽs in ſuo ꝓpꝛio intelligibili 
infinito ⁊ cterno attrahit o¢s nouitates 
ab omi fubiecto creato denudatas:que 
qͥdẽ nouitates ſunt ydee diuine:ſed per 
tertiã fpeciem eiuſdem regule ſunt crea 
ture noue / finite /⁊ terminate. 


4% De mathematica. 


—> Fthematica é foꝛma cũ qua 
¥ intellec anus denudat 
ſubſtãtiã ab acadentib’que 


I fubfiftit eis / vt gen? ⁊ ſpe⸗ 
; cies facere poſſit cf qbꝰ ac⸗ 
quirat ⁊ faciat ſcientiã. J pla qdé forma 
mathematica eft exẽplatꝭ et de nu 
mediate ydea denudata ab olb°creatu: 
ris / yt Ydca cũ forma mathematica co⸗ 
gnoſcat᷑ Et hoc ptʒ ꝑ prima fpecié reste 
d. ⁊ ꝑ ſedam ſpeciẽ fegte e.⁊ p arta ſpe⸗ 
cié fegte R. Talis aa foꝛma eft gen? in 
oibus foꝛmis q cunt de potentia in 
actũ:yt ptʒ in nono ſubiecto. 


De ente in potẽtis exiſtẽte. 


— 


J 
= i Garbo ẽ i poréria. san be 
ducit᷑ illa forma de porétia in act Kom 
tant qͥdẽ in tali deductione fiue genera⸗ 
tione ſua accidẽtia. Et qñ̃ pᷣdicta foꝛma 
oꝛta eft ch antedictis acẽidẽtibꝰ/iam cus 
ip is habituata ẽ:q̃ qdé accidẽtia oꝛiunt᷑ 
ſiue oꝛta ſunt ex aceidẽtidꝰ i actu exifté- 
— § 9 eed erat : 
tẽtia. ¶ Et I iſto ꝑaſſu cognofeit inte 
ect? quo ena THBMatIa ot ab altera 
ſubſtãtia:⁊ accidétia ex alteris aceiden= 
tibꝰ naturatr. Et ad hoc cõſentit regu⸗ 
la d. eũ diffinitiõe bonitatis : 


poteſtstuis 


T 

ma 
foꝛma 
dea. 


xl. fort 
de mat 
mati 


A De applicatione. Fo. lxxxiiij. 


pꝛincipij ⁊ medij. Simiłr ad hoc igni:ipſe em̃ ꝑ calidũ et ſiccũ regnat ie 
1 


conſentit ſecunda iſpecies regule e.⁊ re: alios triagulos. gu 
gule. g. ⁊ quarts ſpecies regule R. lum g humidũ⁊ ca ud ert di 29 2 
terra aliũ ꝑ ſic⸗ 

cogno= 


tat frigi ine 

a “us cum 2 U. int 2 
+ Mepuncteita e. tig iutellect? enen bc 1 

g ö ti metatum eſt plenũ /rõne cuius elem 
eee kabel ad copofitd p ester 

pozis: pictus qdé tata € p- tiam/cocozdatia ⁊ contrarietaiẽ. ¶ S 
pe minoztate ꝙ indiuiſibi mirat᷑ intellect? qué de talihꝰ triagulia 
bo eintstü op ap fclam/co nung fuerine ĩ ſen 
: Sed recoꝛdat᷑ tr gure pla⸗ 


pf rar ne qͥ fenfibilis eſt/cũ quo imaginat ⁊ co 
gi * 5 ut ifto patty 12105 hie St, gnofcit triangula naturalé/mediate th 
90 lich trenfibite z imaginabilis: (5 ads regula .< {ca ſpecie regule d.⁊ c. * 


( moꝛali obiectato ic 
Sen e Dequadrangulo. 


ſclam Stad cafentit regula b % pri= Uadrangulusnaturalis eft 
L * 4 e 7 a is e 
b- ma fpecies rege d. St fic de regula f. et Wifisura habẽs quattuoꝛ an- n 


i. dici poteſt. 
43 De linea. — — ati Duo anti rect / €0 zt 
Fy 3 funt de genere triangult. quodlibet em 
eee element hz duas qualitates: videlicer 
tuta ex plurib pActiscori= yng ppzls % l appropriata:ve pts ire 
1 nnie:cur ctremita tes ut duo Sula g.iquadragulo quideigms habet qt 
de li⸗ R pũcta:⁊ eſt ſcda ps cotꝑis. Et vnũ angulũ tang rex /aer fimiliter ali 
St ſcda: eo qꝛ ex pluribꝰ puctiscoftituta ⁊c. Et ptʒ:qꝛ quadrãgulꝰ diuiſibilis eft 
eſt: vt ſignatũ eit in r en in quattuoz triãgulos equales cũ lineis 
picts qͥdẽ quãtitatẽ diſcretã ſignãt:lon⸗ Ddiametralib? e ele 
Pandi a ata Does oe intellect? p que modu quadragul’mul= 
puncti ſignificãt quatita iſcretã. uplicek p nue triãgulos:⁊ triãgulus 
der püctos linea diuiſibilis eſt/latitũdo tres lines: ⁊ linea ꝑ pũctos ↄtinuos. 
‘Outs oe ex — a ra — 
ep ons oꝛit᷑ fupficies ex lõgitudine ⁊ 88 
aiddine firaul egtftenb? in fubiecto in q +6 De circulo. 
ſunt: ra 1960 1115 . 
unctoꝝ. ct? aut magis eft roti: 
Busin Batu logs 2 lae:ve ptz in 
ramis frõdẽtibꝰ in arboꝛe. ¶ Adbuc rõ qua 2 : culo 
* eft/qzcirculusrone celi cur” fifituz cdtinet in fe oẽs alias figu- N 
do foꝛtioꝛ figura eſt in motu nature q; ==) ras: ab ipfis quidẽ deſcẽdit 
aliqua alta figura. t in iſto paſſu co ⁊ cõſtituta eſt:vt pts per feoam ĩpeciem IL A- 
gnoſcit intellect? qᷓ funt pzicipia primi: regule d.⁊ per quarta ſpeciem R. Circu 2 
7200/0 vipaint en 
itu / cies ⁊ i ⁊c. Intantũ v 
on a — N — liz linea circulart pictaliter ad ſimi⸗ 
+47 De triangulo. „ ſitudinem celivque ett maioꝛ figura : et 


1 ad hec regula b. conſentit. 

S dangulue é ſoꝛma habẽs AY 
N ae . De coꝛpoꝛe. ay 
e 

Uy uodli t c 7 

Qs 2 : = E us eſt mode xlvij.foꝛ⸗ 


.at fd criangula:fi de un 
1 imꝑnia q habet vnũ angulé ex lssitudle/latitudie ⁊ p- ma de cor 
ZA funditate affituata:t ex fp hoe. 


aun per bung N | 

Mie 2 aliũ per ſiccũ - icie hituata.3p3 qͥdẽ cozp” 

frigidd, alts dde3 tridgulus attribuit h3 ꝑtes coeflentiales.f.pir 8 imer 5 
ah An fi WM iii 


jaw N NN Gabel Hel 


$7 Irculus eſt figura vltima ⁊ 
Asroltimst:q: 5 eft ß xlvi. fore 


7 A | aliqua glia figura. 3pa em ma. de cis 


EE 


P CU 


jingle Decima pars. 


angulos ex quibꝰ eft cõpoſitũ ⁊ plenum 
2 · deni due ſpeciẽ Ind corpf termi⸗ 
nãtur in luis d e 
L. ciẽ d. eſt ex ſuis partib? ei ntialib⸗ 
f p regulã f. h ꝙᷓ titatẽ cõtinuã ⁊ diſcretã 
77 ⁊ꝑ regulã g eſt aggregatio cõis ex ſub⸗ 
ed ftgtia ⁊ accidétibus cõpoſita:⁊ p regula 
h. eſt in tpe.p regula i.eſt in loco.p regu 
1a R. eſt in motu . ¶ Sed miraé iũtellę⸗ 
ctus de octaua ſphera qré ipfa no eſt in 

alieno loco cõtentã. Et dubitat 
tõſiderat ꝙ coꝛpus eff fm̃itũ ⁊ de figura 
bab cnataaliog effet ei dare infinituz: 

quod eſt impoſſibile. 


+8 Deſfigura. 


A gura eft accidẽs cõſtitutũ 
ex itu z haditu:  p ſecũdã 
Ai {| fpecié regule c. ſunt fue par 
testa p tertia ſpeciè euiſde 
—ỹ ch habitus in coꝛꝑe.⁊ ꝑ q̃r⸗ 
tã hʒ lineas rectas ⁊ curuas. pra qui: 
dé figura cB coloꝛe eft obiectivifis/cus 
lineis aũt ⁊ angulis abiq coloꝛe eft ob⸗ 
iectũ tactꝰ:⁊ ch oĩbꝰ pᷣdictis eft obiectuʒ 
imagination paſſu cognoſcit 
intellectusq; imaginatiò eft generalioz 
potẽtia qᷓ; vilus/figura aũt nõ eft obie⸗ 
ctũ intellectus fine imaginatione. Et in 
iſto paſſu cognoſcit inteſlectꝰ ꝙ moꝛtuo 
hoie aia retinet ſpecies Ga acquiſiuit cũ 
imaginatione: vt de hacyita ⁊ coꝛpoꝛe in 
quo fuit / memoꝛiam habeat. 


De generalibus rectitudinibꝰ. 


2 Ectitudies sfiales funt fer 


lix.foꝛ⸗ do coꝛpꝰ eft cẽtrũ ꝑ lineas 
wma 00 * q, OYamictratesve 
neralibus pus poſſit effe in motu:vcʒ 
rectitudi⸗ ad ſuꝑius⁊ inferiꝰ /añ̃ et re 


————— tro /Ockire ⁊ {iniltre:itte q= 
dé fex rectiiadies (unt coeſſentiales mo⸗ 
tu.q Sed mirat intellect? Gre ſunt ſex 
€ no plure des / ſed reco 
tur motũ qͥ nõ pot effe ꝑfectꝰ abſq; ipᷣis: 
fi aũt effent pluresaut paucotee suas 
ctus qdé eſſet:vt pts p tertia a qᷓrtã ſpe⸗ 
ci reg le c ꝑ ſecũdã ſpeciẽ eiuſdeʒ ſi⸗ 
gnatũ ẽ ꝙ ſex r̃ectitudies pᷣͥdicte ſunt co 


nibus. 


eſſentialiter ꝑtes motꝰ in quo coꝛpꝰ eſt 
Iſſituatũ ⁊ habituatũ. Sed tek 
lect? Gre coipꝰſphericũ nd h3 tales rectt 


tudles Bdictas:flax caput hoissocul?/ 


d hindi. Sed recordat mũqũ qͥ eft 
rea qdẽ mũdus no gil 
Rit Who rectituqinibꝰ/eo qꝛ vitimũ cox 


— eft qd cauſat ſuàs ſiłitudines in p= 
ictis coꝛpoꝛibꝰ fphericis/vt de eo intel 
lectus noticiam habere poſſit: et ad hoe 
conſentit regula b.z R. 


% De monſtruitate.⸗ 


tus nature a terminoa quo ð mõ 
Nad terminũ i què i ſubiecto tate. 
in quo e ꝑ nimiã ĩfluẽtiã aut 
indigetis virtutis corporis 
ſuꝑloꝛũ/⁊iferioꝝ deſtioꝝ/⁊ 
ſiniſtroꝛũ /⁊ ena exiſtẽtiũ añ ⁊ retro. C ꝗ 

les quidé mot? cauſant habitus pꝛiuãt 
uos:vcʒ cecitaiẽ / ſurqitatem /⁊ hmõi. Rõ 

hin? ẽ:qꝛ extra ſecũdã fpecié regule c. 

Et in tertia ſpecie ipſe mot? è imꝑfeciꝰ 

⁊ th Grea ſpecie h3 illas amperfectioncs 
deficrente feciida fpecie regule c 


si Deverinatide, x 


Eriuatio eft fubiecth gñale 
if qd pticulare Detcédit ab J.) form 
vIniuef ſali/ſicut riuulꝰa fon de 
dere linea a pũctis:⁊ triãgu tione. 
Faas lus 2 lineis:2 ea a pare: 
tibus p gñalia iſtrumẽta:aↄcluſioa ſuis 
pᷣmiſſis:⁊ p cõſequẽs ab ãtecedẽte ⁊ ſcia 
a rebꝰ/mediãte thi intellect. Et intel 
lect? fic cõſiderãs deriuationẽ / cognoſcit 
p ſecũdã ſpeciẽ regule — deriustio cõ C 
inet in fe cotrelatiua eſſentialia quibꝰ 
multa ꝑticularia deriuantur:ſicut mul⸗ 
ti filij ab eis parẽtibꝰ:⁊ multa elementa 
ta a qᷓttuoꝛ elemétis generalibus:⁊ mul 
te ſciètie ꝑ vnũ intellectũ inuemuntpe 
quidé intellectus in fe ↄtinet eſſentialia 
@ generalia relatiua cũ quibus indrit et 
facit multas ſciẽtias intellectus ab ea= 
dé foꝛma ſiue ſpecie deriuatas. 
iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ; relati 
ua ipſius intellectus ſunt ſuꝑioꝛa:⁊ ſcie 
inferioꝛes.⁊ fpés in medio ſunt:ſicut in⸗ 
ter cauſam ⁊ effectum:et in iſto paſſu co 
gnoſcit 3 quo ⁊ quomodo deriuant᷑ ſcie. 


s< De vmbꝛa. 
t᷑ habitus ꝑꝛiuatiuꝰ fot 
mb73 e ha t babe: Li.for: 


re ſuas rectitudines de q: bia. 
dus iam ſuperius locuti ſu 
mus: eo quia coꝛpꝰ exiſtès 
in medio /euʒ impedit:⁊ de hoc manife 
fte experimentũ habemus p vmbꝛã ar⸗ 
boꝛis ſiue turris . Sed hic querit inʒelle 


Con pom 


ctus / vmbꝛa cuius eft coloꝛ:⁊ſignificatio 
vmbꝛe quid eſt: Et conſiderat ꝙ ger eft 
dyafanus:qꝛ extra vmbꝛã recipit coloꝛẽ 
ſolis ⁊ ignis: vcʒ luciditatẽ:⁊ in loco in qͥ 
eft vmbda recipit coloꝛẽ terre: ſicut cri⸗ 
ſtallus in ſubiecto croceo habituat fe de 
croceitatẽ:⁊ĩ quando ponitur in ſubiecto 
nigro/pabituat fe de nigredine. ¶ Et in 
iſto paſſu cognolcit intellectus q lu 
coloĩ ſo is a ignis:et nigredo è coloz ter 
re eam serie: ⁊ albedo aque q 
cauſat aibedinem. Qui quidem criſtal⸗ 
lus nihil sliudieR niſi aqua congelata. 
¶ Figura autem vmbꝛe eft terminus in 
quo lux apmbea terminantur: et ad hoc 
conf eg diffinitio edd a 4 ones et 
quarta (pecies regulec.@ Sed querit 
intellectus que eft cauſa pa mane 
dubitac vſq; quo conſiderat ꝙ luna eft 
coꝛpus dye fahum in quo apparet ym: 
bea terre. Sed quare no appa: 
ret in ſole qui eft corpus dyafanum. Et 
dubitat vſq;quo recoꝛdatut᷑ ꝙ fol eſt eo 
loꝛatus 2 ſua luce — — 
fic a ſole:ſicut caliditas aeris eſt a cali⸗ 
ditate ignis:⁊ hoc ꝓbant regule g.⁊ b. 


5 De ſpeculo. 


=~ Peculum eft coꝛpus dyafa 
num difpofita ad recipien 
dum omnes figuras et pꝛe 


bellectus Sed miratur in- 
tellectus cũ vitrum fit coꝛ⸗ 
— pus dyafanum / quare nd 
Tecipit figuras ficut ſpecu 

lum qð eft muiturts Sed recoudatur ca 
pitulum vmbꝛe cũ quo declarat dubiu. 
itrũ ſiue plumbũ eft coꝛpus dya 
fanum in vtraq; parte recipiens dayfã⸗ 
nitatem tranſeuntem per ſex rectitudi= 
nes de quibus iam locuti ſumus. Sed 
in ſpeculo non eft ſic:plumbum enis re= 
ſiſtit aliquibus rectitudinibus ratione 
fue groſſiciei materie ⁊ fue magne com 
pactionis: partes quidem plumbi ſimul 
ad inuicem̃ valde compacte ſunt. Et iõ 
ſicut arbor cauſat vmbꝛaim: eo quia èxi⸗ 
ftit in medio lucis:ſic vitruʒ exiſtens in- 
ter plumbum et aerem ei figuram ſiue 
coloꝛ qui ei pꝛeſentatur /generat in fe 
vmdꝛam ſimilem figure ei pꝛeſentate p 
ſimiles habitus et colozes ¶ Et in ito 
u cognoſtit intellectus que mt pit. 


\ 


rea vmbꝛe ſpeculi: vt patet per re⸗ 1 


gulae b. 2 g. 
54 De coloꝛe et coloꝛato. 


De applicatione. 


Fo. lxrxv. 
Oloꝛ eſt qualitas exiſtens I i175. foꝛ⸗ 
obiectum Berg tem colo- cea Ripe 

rato habitus: figiira colo= lore z colo 
rati eft gabitus coloꝛis. rato, 

— ¶ Colo: ſubſtã 

i ia in qua coloꝛ ſubſtentat᷑. 

¶ Coloꝛ quide3 h coꝛrelatiua ſubſtan⸗ 

tia lia: ſed coloz eft habitus coꝛrelatiuoꝝ 

ſubſtantialiũ. Et per pꝛimã fpecié regu⸗ 

le de ſeipſoꝛ⁊ per tertiam ſpeciem <p 

eiuſdem̃ eft coloꝛati. ¶ Coloꝛ per ꝑai 

ſpeciẽ regule g.eſt pꝛopꝛiã qual tas: in 5 

hoĩe vers ſiue in planta vera ſed appꝛo 

pꝛuate:eſt in homine picto fiue plata pi⸗ 

cta ⁊c.qᷓ;titas aũt coloꝛis no € et ꝓpꝛia: 

fed potius eft ei appꝛopꝛiata:verũtamẽ 

coloꝛati quidẽ eſt.¶ Et in iſto paſſu coz 

gnoſcit inteliectus F qué modu vnuʒ ac 

cidens eft in alio affituatum ratione re⸗ 

Sule g.ficut dictum eft de coloꝛe ⁊ colo⸗ 

rato:ſic Dict pot de caliditate ⁊ cal ido. 


De pꝛopoꝛtione et pros 
poꝛtionato. cy 
Set lie g. Lv. foꝛma 


Roportio ſuhſtantialis fi: 
| fie per relating cõſupſtan⸗ 3 ed 
jtialiasrt patet per infinits⸗ poꝛtiona⸗ 
tem cui {unit proportionata to, 
ſua coꝛrelatiùa conſubſtan 
tialia fine quibus infinitas no poſſet eẽ 
in exiſtentia et agentia finitus quides 
non eft pꝛopoꝛtionatus infiniete medta= 
te infimre qui ei pꝛopoꝛtionatur: ⁊ hoc 
idem dici poteſt de Aah ratten be dt. 
et eternare:et fic dẽ alijs rationibus di= 
uinisꝛet ſimiliter poteſt dici de coꝛrelati 
uis ſubſtantialibus in ſubſtantus crea⸗ 
tis: ſicut in intellectu in qͥ intelliges / in⸗ 
telligibile ⁊ intelligere ſunt coꝛrẽlatiua 
ei pꝛopoꝛtionata naturaliter. Scientia 
autem non poteſt eſſe ei — tar 
non enim poteft ei fufficere ſicut ligna 
ignt. lus poteft ignis ligna com= 
burere:(§ ipſã Sni abundare:verumta 
men pꝛopoꝛtio accidentalis in coꝛrelati 
uis bene poteſt exiſtere ſicut inter cale⸗ 
factum ⁊ calefacere. ¶ t in iſto pa 
cognoſcit intellectus ꝙ nullum accidés 
poteſt pꝛopoꝛtionari fubſtantie quo ad 
pondus. Nam ſubſtantia in plus fe ha⸗ 
betꝛaccidens autem in minus. hoc qui 
dem clarum eft per diffinitionem maio 
ritatis ⁊ minoꝛitatis:ſi i= 
iciam pꝛopoꝛtio poteſt dart inter fub= 
ſtantiam ⁊ accidens:et tater acctdens ⁊ 
accidens. ¶ Et in iſto paſſu casnoſcit in⸗ 
tellectus per quem modũ membꝛa ani⸗ 


— 


c 


: Decima pars. 


widlia ſunt pportionata i eo / ⁊ moꝛes in 


hole cũ quibus ſubiectũ ẽ ꝓpoꝛtionatũ. 8 110 


56 Be vilpofitione et diſpoſtto. 


Lj. foꝛma 


de diſpoſt 


tiõe et diſ 
poſito. 


Lvij. foꝛ 
ma ð crea 
tione et 
creato. 


ae 


Fipofitio ſubſtãtialis ¢ fez 
{main qua coꝛrelatiua ſub 
ſtãtialia ſunt equaliter di⸗ 
ſpoſita ꝑ obieetũ /potentiaʒ 
ve actuʒ cut in diuina boni 
tate infinita ⁊ eterna que ẽ diſpoſita ra 
tio bono ifinito z eterno ꝙ pꝛoducat bo 
num infinitum et eternuz / qui eſt diſpo 
ſitus bonificanti:⁊ fic de bonificare pot 
dict qͥ eſt ei diſpoſitus per bonitateʒ inſi 
nitam ⁊ eterna:veratamen ? alia diſ po: 
fitio per accidens:qued patet per tertt: 

ſpeciem regule c.ficut deus qui diſponit 
fe ad iudicãndum ⁊ pꝛocedendum ſecũ⸗ 
dum gp hõ fe diſponit adrecipiendũ iu⸗ 
dicium aut ad veniam. Non tamen dico 
quo ad põdus:ſed quo ad ĩũſticiã. Weũs 
enim magis fe diſponit ad hominem ra 
tione fue bonitatis / q; homo ad ipſum: 
ſicut ignis qui eſt magis diſpoſitus ad 
comburendum ligna / q; ligna ad ſufficiẽ 
dum eius combuſtion i et fic de intelle⸗ 


ctu humano poteſt dici. Intellectꝰ qui⸗ fi 
dem magis eft diſpoſitus ad intelligen- 


dum obiectum accidentale q; ipſuʒ ob⸗ 
iectuz / vt ab eo intelligatur ſicut intelli 
gibilitas lapidis que non eft intellectut 

zopoꝛtionata / altioꝛem quidem pote 
intelligere:ſicut ſenſibilitatem ſentiẽtẽ / 
gut celi aut angeli ⁊c. que alttozes intel 
ligibilitates ſunt q; lapidis intelligibili 
tates:et fic de homine poteſt dici: homo 
enim plus poteſt currere q; currat. a 
non vult currere qᷓ;tum pòteſt: z fic de 
Blijs ſuo modo poteſt dict. 


S pBecrcatione et creato. 


tio eft i eternitate vdea 
per fec pecié regule c. 
æduare ab eterno ⁊ in eterno 
N eſt per diuinã ſapiẽtiã ſcita 
a Tp diuinã volũtatẽ amata: 

fed in ente creato eft habitus ⁊ actio re 
{pectu tertie ſpeciei regule c.⁊ ꝑ quartã 


ſpeciẽ eiuſdem regule . Creatio que eft 
¢dea habet creacionem que Seats ¢ ft 


cũ qua habet creatum nouum / paſſiona 
tum ſub ipſa actione / habituatum ſub 


noua creatiõe.¶ Et in iſto paſſu cogno⸗ 
ſcit intellectus per Siem riod ydea 
tranfit ad ydeatum/multiplicando ſuã 
ſimilitudinem refpectu quarte ſpeciei 


N soem 
rſrutum 


ft regulaʒ R. ¶ Et in iſto eos os 
tellectus/eo quia de pre atione ha 


s9 De miſericoꝛdia⁊ miſericoꝛ 


regule R. 
epredeftinatiser Bdefttato, 


edeftinatio eft in ſapiẽtia + vi 
dei /in eternitate ydea/ficé cote h — 
ab eterno ſicut in eterno: ꝗeſtina 
hoc rõne cotrelatiuoꝛum ſe ne 2 
cide ſpeciei regule c. Intel ſtinato. 
ligens enim eternum in ſuo pꝛopꝛio in⸗ 
telligibili eterno:intelligit ommia pꝛete 
rita ⁊ noua: futura ⁊ noua ſunt a parte 
ante. ſ. ab eterno:ſed pꝛeteritaa antiqua 
ſunt a parte poft.f.in eterno Adciteo Bs 
deftinatus exiſtens in medio duoꝛũ pre 
dictoꝛum terminoꝛum per accidens/eft 
de noua pꝛedeſtinatione habituatus:fi= 
cut cappatus de noua cappa:⁊ ideo pꝛe 
deſtinatio vna eſt per ſecundam ſpecieʒ 
reaule «28 vero per tertiam ſpeciem 
eiuſdem. Qam reſpectu eiuſdeʒ ſpeciei 
fecunde eft ydea: fed reſpectu tertie eft 

abitus creatus ad quem habitum fe 
diſponit libere pꝛedeſtinatus ad agen⸗ 
dum bonum / ſicut cappatus qui eſt in⸗ 
dutus cappa noua: ⁊ ſicut iudex qui fe 
diſponit ad iudicãdum per habitum iu⸗ 


nn 


icie. Alioquin p̊ᷣdeſtinatio que ẽ ydea/ 
non haberet m̃odũm̃ creandi pꝛedeſtina 
tionem nouaʒ ab eterno ⁊ in eterno ob⸗ 
iectatã / quod eft falſum:vt patetip q̃rtã 

et in⸗ 


bet magnam declaratione3:fed dolet qt 
talis declaratio parum eſt ſcita in mun⸗ 
do. am infufcatio pꝛedeſtinationis pe 
nit mmtos hotes t erroꝛe ⁊ i dubitatiòe. 


diato. 


Iſericoꝛdis eft in eternita Lix. for 
c ydea fecundum refpe- ma de mi 
ctum regule c. 2 reſpectu ſericoꝛdia 
tertie ſpeciei eſt habitus ⁊ miferis 
eriftés in pꝛedeſtinato no: coꝛdiato. 
8 uo qui ſe diſponit ad cõtri 
1 80 et e Nee 
em de commi sede miſeri 
bituetur:ficut predeftinatus de et — 
inatione per bonas operationes cum 
fua libera voluntate amatas. Alioquin 
niſi peccatoꝛ difponeret fe ad recipiẽdũ 
veram:tam non poſſet eſſe gabituatus 
de miſer icoꝛdia:ſicut hs mal? agẽs ma⸗ 
lũ / nõ pot habere habitũ bonitatis.¶ E 
in iſto paſſu gaudeant peccatoꝛes agen⸗ 


Come gore 


tes penitentiam. $123 deus poteſt plus 
ccare 


rere q; homo 
Pius pont de li 5 cõburerẽ 85 ligna 
non poſſent ei ſufficere. 


Og De neceſſitate anecefitate: 


Tens Pot dere 27 
tet p fecunda ſpeciẽ regu= 
silec.zqz abſq; neceſſitate 
— eſſe non põt: ſequit᷑ ꝙ ne⸗ 
ceſſitas eft antecedẽs ⁊ neceſſitatuis cõ⸗ 
ſequẽs eft:ficut diuina bonitas infinita 
⁊ eterna que eft ratio infinits bono et 
eterno qd pducat bonũ eterna ¢ inſini⸗ 
tũ:et id eft neceſſitatus rõne bo 
nitatis / ⁊ ꝑ conſequẽs ꝓductus a pduce 
re ſunt lg 1 12 . — 5 
regule c.patet. erius fequitur alia 
meceftitas 4 gechlſ tate: wake t ſi hõ 
bon? eft / ad bonũ neceſſitatus eſt. Se 
fi eft malus / ad malũ. Qa iuſticia dei fic 
neceſſitat iudiciũ iudicando: ſicut in 
ricoꝛdia dei ad veniã parcẽdo:et in ifto 
ſſu cognoſcit intellect? ꝙ peccatoꝛ qñ 
e diſponit ad recipiẽdũ ſudiciũ /ſemet⸗ 
ipſum iudicando:ãd penitentiã fe diſpo 
nit ad recipiendũ veniã. ¶ Ulterius coz 
gnoſcit intellectus per quem moduʒ mi 
fericozdia dei ⁊ iuſticia neceſſitant actꝰ 
ſuos in ſubiecto nouo:de cuius noticia 
intellectus eſt valde gauiſus. 


7 De ſoꝛtuna : foꝛtunato. 
Saupe gc extra e 
ERS habitus 


cũ quo fortunat? fe diſpõit 
ad ills bong foꝛtunã p acct 
dés:ficut viatoꝛ iens in ꝑe⸗ 
grinationẽ ꝗᷓ᷑ a caſu ĩuenit aurũ:ipᷣa Jae 
fortiia ẽ ꝑ ſcdaʒ ſpeciẽ regłe d. ⁊ gʒ eẽ in 


ſubiecto in qͥ ép q̃rtã ſpeciẽ regle c.⁊ eft 
E nih ecied.£t é extra prin 


cipiũ mec / fin / ccoꝛdãtiã⁊ Srietaté: 
4 aũt maioꝛitatẽ ⁊ mĩoꝛitatẽ nd eft. 


Et in iſto cognol tit intellect? ꝙ 
fonunã h3 para de eſſe quo ad ſeipſam: 
{3 quo ad foꝛtunatũ magnũ eſſe habet. 


De oꝛdinatione et oꝛdinato. 


Lxij.for 5 Rdinatio ẽ aggregatio mul 
made cdi tows punciprorti:ve vnũ pri 
natione et cipiũ cũ alio qᷣeſcexe poſſit i 


Adinato. b 


vno fine. Oꝛdinatũ quidẽ ¢ 
{ud cõeretſi:⁊ eff dẽ ſus oꝛdi 


De applicatione. 


Fo lx xxvj. 


natione habituatũ. ¶ Oꝛdinatio primo 
incipitur ꝑ ſecũdã ſpeciẽ regule c. vt fit c 
habitus in fubiecto in quo eſt:et hs ſuaʒ 
quieté per quartã ſpeciẽ c. Ipſa quidem 
oꝛdinatio hʒ ſua pzncipia piimltĩua:vt 
patet ꝑ prima ſpeciẽ regule d.⁊ ꝑ diffini 
tioné pꝛincipij:᷑ eft conſequentiã p diffe 


nitionem cõcoꝛdãtie cuius contrarietas 


pa eſt ſua inimica / deficiente modo per re⸗ 


gulam R. deſignato. 
és De conſilio ⁊ conſulto. 


2 / 
— Onſiliũ ẽ dubitabilis pe Lith. for 
fs — quies. cee tierce 
vero 3 MS duübi⸗ ſulto 
2 tadilẽ ꝓpoſitionem per ſe⸗ 2 
cundã ſpeciẽ c diſcurẽdo regulam b.ten 
tando per qué modum confultus eft fi- 
guratus cũ pꝛincipioꝛũ diffinitionibus / 
⁊ ꝑ nouũ ſubiectũ in tertia fpeciec.q ſit 
hãbituatꝰ de virtutibꝰ in ſpecie quarts 
<cuns bebitus fit remotus a vitijs no 
x 121 a mediantibus regulis d.¢.f. 
0 abe 6 


2 We . ‘ 

+ De gratia ct gratiato. 
Ratia eſt ꝑꝛimitiua forma i Lxiiij. fot 
gratiato poſita Tine grati ma de gra 
merito :vĩ pʒ ꝑ 8 ſpeciẽ tia ⁊ gra 
d. ⁊ ꝑ maioꝛiiaiẽ dãtis gra: tiato. D. 


— 


= 
5 


A orlte 87 
ti.? ꝑ minoꝛitatẽ · recipien 


tis ipſam:⁊ etiam per habitum charita 
tis ¶ Adhuc gratia eff in gratiato per 
diffinitionem bonitatis:⁊ per magnifi 
centiam voluntatis de liberalitate habs 
tuate:pꝛopter quod in iſto paſſu cognos 
{cit intellectus per quem modu3 gratis 
eft diffuſiua in ſubiecto in quo eft: ⁊ qñ 
pꝛoducitur / non impeditur a ꝑꝛincipis 
ſuperioꝛibus ſed ab inferioꝛibũs: videli 
cet quando conſiderat ſe eſſe dignum re 
cipiẽdi gratiã rone ful meriti:nõ aut ra 
tice largitatꝭ ⁊ benignitatꝭ dãtis gr̃am. 


os De perfectider perfecto. 


Erfectio ẽ foꝛma ĩ ſubiecto Lyy. foe 
i Bye ecto. quteta cum qua 3 
| 


ſubiectum perfectum quie fectione ⁊ 
tat ſe / habituãdo de ea que perfecto, 
in ſubiecto perfecto eſt ha 


bituata:vt patet per tertiam ſpeciem c. 
faden ere 
ſpeciẽ᷑ c. ꝑ multos rĩumos.:vcʒ per multa 
pꝛincipiã ⁊ regulas huius artis. Et ta⸗ 
lis per fectio maxim eft moꝛalis:vt aa 


Decima pars. 


aret in nono ſuviecto. Uerũtamen eft 
828 natur alis ꝑfectiſſuna eſſentia⸗ 
ſiter et naturaliter / infinite et eterne. 
Ipſa 1 ꝑfectiſſima eft per ſua ꝓpꝛia 
⁊ cõſubſtãtialia relatiua p ſcdᷣam ſpec 
c. defignata. Perficiẽs ei de fua ꝑfectio⸗ 
— a — 2 — — eer 

ectũ:⁊ nõ de aliquo ente:qͥ quidep 
ctus eft ei coeſſentialis:a ambo inuick.ſ. 

erficiens ⁊ perfect? / per ficiũt actũ. . ꝑ⸗ 
Kere qui eſt eſſentialis ⁊ ſubſtantialis. 


6G De declaratione coetlarato, 


Sexageſi Egaratio eſt forma in qua 
maſexta * intellectꝰ diſtiguẽdo qᷣeſcit 
forma de mediãte diffinitione cõcoꝛ 
declara⸗- dãtie a diffimtione cotrac 
tione⁊ de⸗ ſrietatis oimode fegregata. 
clarato. —(Dedlaratũ eft ſuũ in quo 


declaratio ẽ hablcꝰpt ertiã ſpeciẽ 
c. Sua vo eſſentia cõſiſtit in fcda ſpecie 
c. in 5 intelligés declarat a fe intelle⸗ 
ctũ eſſe paſſiuſi⁊ hoc ꝑ intelligere.Et in 


ilto pam cognoſcit intellectꝰ p qué mo⸗ 


dũ habitꝰ oꝛit᷑ a ſubſtãtia p accidens:vt 
declaratio a ſcia fieri poſſit / mediãtibus 
tii pꝛincipijs ⁊ regulis huius artis. 


67 De tranſubſtentatione et 


tranſubſtentato. j 
Sexageſi Ranſubſtẽtatio ẽ actꝰ nature i 
maleptta e denndato abvna 


fozma de foꝛma antiqua. Et induit᷑ foꝛ⸗ 


canine ma nona vt fu? act” polit eẽ ĩ 
Hentatloe motu ſucceſſiue in gñalibꝰ z coruptibi⸗ 
3 lie. 425 abiq teli trãſubſtẽtatione na⸗ 
entato. tura quide effet ligata quo ad ſuũ acti 
ſubſtãtialẽ / ⁊ etiã quo ad actũ ſuoꝛũ acci 
dẽtiũ:⁊ imutabilis effet ſuus habit? prt 
uatius:2 ad ↄñs diffinitiões ſuoꝛũ prin 
,  cipiord eſſent deſtructe:qð eft impoſſibi 
C~ le. De ea ddẽ pot habere noticia arti⸗ 
ſta largo modo in ſeptimo fubiecto in 
quo vegetatiua deduct per pꝛincipia et 

regulas huius artis. 


65 De alteratione ⁊ alterato. 


ay Lteratio eft forma nata in al⸗ 

ꝛerato: vt ptʒ per tertiã ſpeciẽ᷑ 
c. Et iſta talis alteratio oꝛitur 
ab aſteratione exiſtente in ſe⸗ 


Serageſi 
maoctaua 
foꝛma de 


alteratiõe ci da ſꝑecie c. ſicut riuulus a fonte. ¶ Et e 
iſto pallu cognoſcit intellectus vis 


⁊ alterãto if 


motus naturalis ⁊ moꝛalis. era: 
tione quidè cognoſcit viã naturale ipfir 
motus:in generatione aũt alterant᷑ for 
ma ⁊ materia. Qa alterãs in ſuo ꝓpꝛio 


ié alterabili alterdt res vemetes:yt mot? 


fit in freri / ⁊ in facto eſſe / mediãte diffi⸗ 

nitione medij.Alteratio xo moꝛalis eſt 

q homo mutat ſe de no habitu in aliũ / 

ficut de iuſticia ĩ iniuriã / ⁊ de ira ad pa⸗ 7 

tientia/zde logica ad medicinã / ⁊ de tri 

ſticia in gaudiũ /⁊ huiuſmodi. 
12 


De infinitate ⁊ infinitato. 


Nfinitas eſt forma habens Sexageſſ 
rt) 5 infinitd abomt finito ma nons 
N abſq; infinitato foꝛma d. 
nequaqᷓ; et pot. Ratio hui” infinitate 
2 Neſtiq: mſubiecto FESTUS 2 infinitas 
quies eſſe non põt. Ipſa quidè infinitas to. 
habet ſuos cozrelatitios per ſcdᷣam ſpe⸗ 
ciem cote quidẽ habere non pot ab ſq; . C- 
infinita bonitate / magnitudine et eter⸗ 
nitate ⁊c. aliter implicaret᷑ cõtra⸗ 
dictio videlicet qd effet in finita ⁊ nõ in⸗ 
finita:⁊ ꝙ eſſet impedita et nõ impedi⸗ 
ta:qð eft impoſſibile. Ipſa infinitas eft 
cauſa finitatis flue finiti: yt pts per ter 
tid ſpeciẽ c. infinitate habẽte actionẽ in bei la 
infinito ⁊ in ente ae l per quartam hr 
ſpeciẽ c. finitus ſic eſt gabi e pal= 
lone / ſicut eft habituatus de nouitate. 
£23 ale baberet vnũ habits infinitũ et 
alia finiti/qd eft impoſſibile. ¶ Et ĩ iſto 
aſſu cognoſcit intellect? ꝙ ſicut finitas 
55 coeſſentialeg coꝛrelatiuos finientem / 
finitũ ⁊ finire:ſic et multos melius infi⸗ 
nitas h.. infimtente / infinitũ ⁊ infinire: 
alioqum natura finitatis ſe haberet in 
plus. Natura autẽ infinitatis in minus: 
quod eit impoſſibile. * f 


v De deceptione ⁊ decepto. 


71 De honoꝛe et honoꝛato. 


11 L 
Onoꝛ eft habitus actiuus in 
» for: mY honoxite:pafiu’ aũt in hone 
bo= P |\rato:et 16 honozas eit in plus 
E Ar eo qꝛ in ſecunda 


oS pecic regule c. cauſat habiiũ 
honoꝛis: et in tertia eft honoꝛãs:⁊ in ãr⸗ 
ta hʒ habitũ honoꝛis:⁊ honoꝛatus reci⸗ 
tt in tertia recipit:⁊ in Grea eiuſdem 

3 habitũ honoꝛis. ¶ Et in iſto paſſu co⸗ 
gnoſcit intellect? ꝑ qué meda ge habe 

tus eft in multis tiuis aſſituatus. ¶ Ul⸗ 
terius cognoſcit p quẽ modũ yituperas 
eft magis habituatus de vituperatione 
q; vituperãtus. Et de tali noticia per ar 
te fic muẽta / eſt valde gauiſus itellectꝰ. 


De capacitate ⁊ incapacitate, 
5 acita a cũ q ca 


quidem conſiſtit per ſetundam̃ Tpeciem 
regule c. per quam eft habitus poſitiuꝰ 
exiſtens in tertia ⁊ quarta ſpecie eiuſdẽ 
regule. Et hoc cum diffinitionibus pꝛin 


cã pacitas autem in ſecunda fpecte non 
eft cauſata:abitus namq; pꝛiuatiuus 
eſt ⁊ 8 ab 1 bñficio pꝛincipio 
rum ⁊ regularum. Nerũtamẽ incapãci⸗ 
tas vicina eft diffinitioni contrarietatis 
2 minoꝛitatis. ¶ Et ſſu cogno⸗ 
ſcit intellectus / quid eft cauſa ruditatis 
intellectus et crudelitatis et impietatis 
voluntatis. . e 


De erxiſtẽtia ⁊ agẽtia. 


tia noticia haberi pot in pꝛimo ſubiecto 
in capitulo in quo deus diffmitur. 


Ch De applicatione. 
74+ De compꝛehenſione et aps 


cipioꝛum et ſpeciebus regularuʒ. ¶ An⸗ 


inuentꝰ eft fu? 


Fo. lxxxvij. 


O 
pꝛehenſione. . ‘ 
el Lxxiiſj. 
Gunmeeet 10 ages com: foꝛma de 


0 = 224 
pꝛehenſione cõpꝛehẽdit / ẽt compꝛehẽ 
b . cd appꝛehẽſiõe ãppꝛehẽdii oot ⁊ ap 
fed copiehedu rone graue prchéfio = 
A unfinitatis:ſeꝗ hic mtratur ne. 
intellect? q̃ eft cã quare ages cu cõpꝛe⸗ 
fione obiectat appꝛehenſuʒ:ſed recoꝛ 
atur homing guſtantẽ gutta vini/com⸗ 
pꝛehẽdo ſuã q̃ſitatẽ in gutture cũ q ap⸗ 
prehedit ꝗ̃litatè vini dolij:ſicut intelle⸗ 
ctus q cũ ſenſu appꝛehẽdit eſſentiã ſen⸗ 
ſatu ſed non compꝛehẽdit eſſenuã ſenſa 
ti denudatã a ſenſu.¶ Et i Aſſu co⸗ 
pends intellectus p'quée mode coptes 


endẽs ⁊ appꝛeher deez per diſcurſum 

pecierum reguc e. ait ¢ 
regule c. cõpꝛehendit oiffintendo/z per 
ſecundã apprehendit:qz ſeipſum no pot 
cõpꝛehẽdere:eo qz appꝛehẽdens eſt:et p 
pꝛimã fpecte cee Renesse e Cc 
tertig ſpecie c.eft cõpꝛehendẽs:ſẽqͥ i qr 
ta ſpecie eiuſdem regule eft habituatꝰ 
de compꝛehenſione et appꝛehenſione. 

Et in iſto paſſu eft intellectus: valde 

alts et ſubtilis. 


75 De inuẽtide et inuento. 


ö Lxxv.foꝛ⸗ 
55 Nuentie eft forma cuz qua >FEV.IC 
fa AY) intellect? uuenit inuẽtũ. vt ma de tne 
17 


gnatq inuẽ ies in fue in⸗ ⁊inuento. 
2 eto ppꝛio / inuenit inuẽta 
ꝑegrins:ſicut intellect? in ſuo ꝓpꝛio ins 
telligibili ſpecies euenientes facit intel 
ligibiles: ⁊ in tertia ſpecie eft cã inuẽti 
in inueniendo : in quarta autem ſpecie 
habitꝰ. ¶ Et in iſto paſſu 
cognoſcit ĩtelleciꝰ p qué moda facit ſciẽ 
tiam:⁊ dd eft ſuũ fubsectavidelicet ars 
iſta: eo quis cum pꝛincipijs et regulis 
inuenit inuentum. 


20 

De ſimilitudine et aſſimilato. 

Imilitugo ẽ forma cig aſſi Lxxvſ. feꝛ 

milas affimilat ſuũ aſſimi⸗ ma de ſi⸗ 

iatũ:ĩpfa quidé ſimilitudo miluudie 

S ducur p pꝛincipia / ſicut per ⁊ aſſimila 
<3 bonitaté:eo qꝛ ꝗlibet ro eft to. 

bonaꝛet alia ſiłitudo p ſecũdã fpecté re⸗ 

gule c ſi cut affinnlas qͥ affimilat ſibi aſſi C- 

milstũ:vcʒ ho pater aſſunilat ſibi filiuʒ 


per feciids ſpeciè regule c.fi nentione <. 


forma de 
antecedé= 
te z conte 
quente. 


potentia / 


obiecto et 
Aetu. 


77 pBeantecedéte et conſequẽte. 


. Decima pars 
fpecie hũana:⁊ponit ſuã ſimilttudinẽ cognoſcit intellectus ꝙ falſum aſſerunt 
10 io 4 880 hutuſt Dicented ꝙ obiectũ mouet poiẽtiã: et ve 
aun nene doc magnitudo ⁊c. rũ aſſerũi dicẽtes ꝙ potẽtiã mouet ſe ad 
funt fimiles ꝑ coꝛrelatiuos: nam ſicut obiectũ ci ipo obiecto in tertia ſpedie c. 
boitas h3 fuos coꝛrelatiuos ꝓpꝛios:ſic ⁊ i een ⁊ obiectd eft in eodem 
magnitiido hz. ¶ Itẽ bonitas ic. ʒ ſuos paſſu: in grea aũt ſpecie potẽtia hʒ actie 
cotrelatiuos ſimiſes eſſentialiter: nam iẽ: in eade fpecie obiectu hʒ paſſionem. 100 
adinuicé ſunt vna bonitas:et fic de alijs cEtin ifte pallu cognofcitintellect? @ 
ſimilitudinibus ſuperioꝛibꝰ pꝛimitiuis motiuus naturaliter no appetit eſſe im 
⁊ cauſatiuis a quibus deſcendũt ſimili⸗ mobilis / neq; ecõuerſo.¶ Gti aſſu 
tudines inferiotes / ſenſibiles⁊ imagina cognoſcit intellectꝰ quis eft capax ad re 
biles:ficut plures homines qui ſunt ſi⸗ cipiẽdũ magna ðclarationẽ philofophie. 


lese T b lural i | | 
am een e Degencrstione etcopuptise. ey 


28 . 


Atecedẽs é forma cauſans 


gnitudo fit bona bonitatẽ. ¶ Adbuc fi diuerſos fines habèt adinuicẽ. 
magnitudo eſt in 


ꝗtluo / bonificabili z bonificare eft ha 
tus confecutus in homine.ét fi homo 


De potentia obiecto et actu, Ores lictasficut ddéd aue 
eats f A loe/corruptioe’ ⁊ priuatise/applice — 

\- aue Steen le 3. 4 tur capitulo gf atidisrcorruptisie t pate 

v= let aft off fubiecta in suoin. Usttoistali mo ꝙ ea qͥ dicta ſunt in ipſe 

— eee ſed ae eft 3 fine lefa:na p fe (at nota.mo 
EE cncrio potètie 2 obiecti. Et At itedun® applicare hac arté gate ad 


re g es pric : = 
Cr coe runt bene e fpecié ¢ fi di becaro elt shaved aoe d artes 
incatinne CH eee ae bo et vr fadtes bac arté alias artes fils 
nificatiuus eft potẽtia fiue forna. £4 . 
ipa 


actiuus eft bonificatiuus:et obiect poffint addifcere 2 habere:⁊ primo de 


ſiuus quid: eft: boificareauté eftactus iheologia dieemns. as 
egredicnsababobuegétiniftopaty 380 Detheologia. 


} ; fa Ahr = Pmfwo 
(Potent 5 o hrrilum ay mrnho 15 En upp he 
D 22 Aah 


Adr“ 1 = 


ren 


Conta Form, N f 5 é 
De applicatione. Fo. lxxxviij. 
tur pꝛelibate qͥſtiõ. Tali vero mõ 
ba explicata ⁊ implica u 7 
tionabiliter in coclufioe ꝓpoſita:⁊ ĩ iſto 
paſſu cognoſcit intellectus ꝙ bec ara ẽ 
mirabile ⁊ valde generale ſũbiectũ ins 
tellectum philoſophi. 


De geometria. 


7 Eometria eft ars inuẽta ad Lxxxij.fos 
merurada lineas/agulos et 8 ges 


ipfo dicuntur ꝑ b. c. ⁊c. Et ft querat᷑ /q̃re 
deus non poſſet non eſſe / recurrat᷑ ad re 
guls in qua q̃ritur gre deus eſti⁊ fi q̃ra 
tur vtrum deus poſſit eſſe malꝰ:autvtrũ 
fint plures dij:recurrat᷑ ad loci in quo 
dicitur 4 — eſt ratio ꝙ pꝛoducat 
bond inſinitũ z eternũ:⁊etiã ad illũ locũ 
in: quo de? oiffinitur gc a 
q lex eft vera /aut lex Miſtianoꝛũ / aut 
iudeoꝛum / aut ſarracenoꝛũ: recurratur 
ad ſubiectũ in quo de deo loquit᷑ / ⁊ reſpi 
Gat in eo quo lex implicata eſt:et fi pee: 
dicatoꝛ de deo vult pꝛedicare / extrapat 
materiã ſermonis de ille fubiecto quod 
eft via perditiõi magna ⁊ valde diffuſa 
materia: et fic de alijs. Co en 
cognoſcit intellect? p que modũ prin; 
ſubiectũ eft ei valde magnũ obiectũ de 


i. etia per centũ formas/nd phi⸗ 

tractat naturaliter de angelis/ 
de cels / de hoĩe / de vmaginatiua . ſenſiti 
ua /vegetatiua 2 elementatiua. De au: 
raculis ait nequac; nã ſupꝛa na jo 
ſunt:quapꝛopter fi alids querer philofo 
phice / recurrat᷑ ad pcicta ubiecta appli 
cado de quo querit eis. Taliast mo res 
ſpoͤdeat cid de q Grit/remaneat illeſuz 
tenédo de aftioe affirmatiuã autnegatt 
us: nã illa q tractant in antedictis fuble 
ctis clara ⁊ maifetta funt itellectui fubs 


ritur fit implicatũ ſiue ꝑegrinũ / applice 
sur Pdictis explicatios qh eis reſpᷣõdea 


tiliter intelligẽti. Si aũt id d Ae tee 


ctatur de @titate ſigna 
tk : p mediũ mẽſuratiòis qd 
e dt 7 5 f. diſcurſuʒ ꝑ bc. 
e. f. g. i. ĩ R. des ipſa q;titas eft jubie⸗ 
ctũ geometrie:ſicut mẽſure ſuperioꝛes q̃ 
cauf ant inferioꝛes:nam bonitas eftyna 
menſura ſecũdũ ſuã rationẽ:⁊ magnitu 
do alia ⁊c.Et hoe fignat p ſcalas ſecun⸗ 
de figure ⁊ p (peties re gularſi: et idarce 
bonitas in tãto q; to eft menſurat bons 
⁊ nagna:yt bonus ⁊ magnus producat 
bonum z magnum. Et hoc ſignificatur 
in loco in quo locuti ſumus de puncto /li 
neg triangulo ⁊ quadrangulo / circulo ⁊ 


figura. Amplius menſure incipiunt ꝑ 
coꝛrelatiuos fecunde ſpecĩeĩ regulec. 7 


deriuantur in tertiam in qua ſunt gabi 
tuati menlurans / menſuraium ⁊ men= 


ſurare, In quarta autem ſpecie mẽſura 
tus hʒ Habitũ inquãtũ figuratum:ſicut 


val i bet colozem set hoc ſignifi⸗ 
1 an multum gauiſus elt. cabin’ p 11 5 duas fire be tes 
| De philoſophia. Sequitur pꝛima ſigura. 


figuras:et qꝛ ĩ hac arte tra metria. 


j f 


Decima pars. 


ö 1 one ꝙ iſte quadeagul? valeat 
Pst — Ndaf i duas ptes equa: 


a.icéa b. et tertia c. Modo querit᷑ quo⸗ 
modo intellectus incipit inuenire geo⸗ 
metriaʒ: Cui 1 eft per diffi⸗ 


les per lined diametrale:⁊ yna pars di⸗ 
| a ‘ | uidatur in duas. Et maloz pars yocetur 


4 nitionem 7 regulã f. h. Eʒt 
+4 R. ⁊ etiam per ſubiecta pe az 


ta. nã intellectus per viſum attingit in 
ipſa figura nouẽ angulos. A em̃ habe- 
ret tres: . tres: ⁊ c. tres. 
attingit cu imaginatione duodecim an⸗ 
gulos.Qam fi a. valet tanta tum b. et 
c. tot angulos habet per intellectũ cum 
imaginatice qͥt habét b.⁊c. ꝑ ſenſuʒ. ſed 
b. ⁊ c. habẽt ſex:ergo 4.5 ſe:quoꝛũ tres 
ſũt actu (com viſuʒ:alteri Ho tres ſunt 
in potẽtia quos intellectus cũ imagina⸗ 
tione attingit extra ſenſum: quia nung 
fuerũt in ſenſu cum quibus geometria 
de quãtitate exiſtenti in potentia facit 
A deducta in ſen⸗ 
ſum per ſimilitudinẽ:⁊ per experientiã 
talis ſcientia remanet in intellectu et 
in imaginatione extra ſenſum: cui ſciẽ⸗ 
tie ſecunda ſpecies regule g.eſt ſuũ ſub⸗ 
iectũ: ⁊ tertia ⁊ quarta {unt experitie 
dicte ſcie. ¶ Et ĩ iſto paſſu cognofeit in⸗ 
tellectus per hodum geometria 
facit ſcientiam:viqelicet cum quantita⸗ 
te que eft ei in potentia / menſurat quã⸗ 


utãtẽ que eſt in ſenſu. ¶ Et in iſto ꝑaſſu 

ie ſat ! alfa eft iſta ꝓ⸗ 
titio:nihil eft in intellectu quin pꝛuius 

it in ſenſu. Nam linea que eft in in⸗ 


tellectu / nunc furt in ſenſu ⁊ ſicut tres 
Su Anguli in potentia qui ſunt in a. nunq; 
a fuerunt in ſenſu. ¶ Alterius cum intel 
lectus cuz circino non poſſit menfurate 
lineam circulareʒ /quomodo ipſe poteſt 
3 ſcire quot palmos habere poteſt lines 
‘3 


9 


nud 
Je 


2 


Lau 
yaa ws 


que ſunt extra ſenſum / de quibus iam 
locuti ſumus. e modũ deſcen 
dit ad menſuras ing nt in ſenſu:⁊ per 
diffinitionem medij:et per regulam f. vi 
delicet per fluxũ ⁊ reflurum:z per qua- 
titatem diſcretam ⁊ continua menſurat 
circularem extra ſenſum:conſiderando 
an palmos habere poteſt. <t puro 
acit iſtam figùrã in qua ſunt tres qua: 
dranguli ⁊ vnus circulus / vt patet. 


Sequitur ſcða figura. 


J 
* 
on/p 


7 
leu. 


1a. 
05 


circutaris it extenderetur. Et tunc intel 
lectus aſcendit ad meins lüper weg 


¶ Suppono ꝙ qua drandulus mino: 
equipolleretquattuoꝛ palmis equalibꝰ: 
et quadrangulus maioꝛ valeat ſex pal⸗ 
mos: fic dico ꝙ quicquid conſiſtit inter 
quaituoꝛ et ſexꝝ / equipollet quinq; pee 
mis. Sed circulus ↄſiſtit inter quadra= 
gulum maioꝛem⁊ minoꝛem / vt patet ad 
fenfunreo quia contentus eft per maio 
rem: ipfe circulus continet minozé con 
tentum linearum:ergo patet neceſſarie 
ꝙ circulus fi extenderetur / equipolleret 
quinq; palmis exiſtentibus inter ſex et 
uauuoꝛ:ſicut in numero in quo ſecun⸗ 
vnitas exiſtit equaliter inter prima 
vnĩtãtẽm̃ ⁊ tertiã. ee hoc idem dici pot 
de tribus vnitatib iter ext 
tibus in numero nono que equaliter cõ 
ſiſtunt inter tres vnitates antepoſitas 
2 poſtpoſitas. Amplius intellectus fa 
eit alig demonſtrãt videlicet ponit 
vnum quadrangulum rubeũ equaliter 
inter quadrangulũ maioꝛẽ ⁊ minoꝛeʒ cũ 
quo quadrat circulum (com menſuram 
continentis t contenti. Tculus 
continet quadrangulum rubeuʒ ⁊ 
uerſo: vt patefit in extremita eo⸗ 
ee eee . 
nea quadranguli.Se ngulus 
rubeus equipollet quimiq; palmis / eo qꝛ 


conſiſtit inter quadrangulum minoꝛem 
2 maioꝛẽ equaliter. Ethocperexperite 
tiaʒ e fi quadrangulus ru⸗ 


beusextenderetur cum circino:ergo li⸗ 
neã circularis equipolleret quiq; / ſi ex⸗ 
tenderetur.¶ It demon⸗ 
ſtrationem videtur quadrangulus ru⸗ 
be? ⁊ circulꝰ eqͥpolle: e: l quãter quat⸗ 
Guccvalent.zig, domos. Et fimiliter ſex 
1 


io ＋ 2 sas 


= 


De applicatione 


quater vat flue equipollét. xxiij do⸗ 
mibꝰ:ergo ide ſequ 7 quq; ꝗter equi⸗ 
pi Et ſic pts qd qarãgu 

rubeꝰ ⁊ circul? exiſtetes equałt iter 
qdrãgulũ maioꝛẽ ⁊ minore adinuicẽ ede 
pollet.¶ Ei ĩ tito ꝑaſſu cognoicit intelle 
ctus ꝑ mean de de — ia facit ſciẽ 
tiã / manſurãdo cũ hoc qd eft extra ſen⸗ 
funsin quo ſenſu oat experientia:ſicut 
carpẽtatoꝛ qͥ menſurat ita magna archã 
mẽte ſua / quãta ipa in ligno /in potẽtia 
de quo ligno ipᷣe carpẽtatoꝛ actu / ita ma 
gnã archã deducit / quantã men ſurauit 
in potentia in pꝛedicto ligno. 


5 De aſtronomia. 
eri. = Stronomia eſt pare cf qua 
uma de 

{ 


1 cognoſcunt virtu⸗ 
ſtrono⸗ tes 2 mot? quos celũ habet 
us. in inferioꝛibus effective: in 

Jarte iſta loquit᷑ de celo — 
d. deſignato. ET at 2 
biũ de celo: reeurrat ad tertiũ ſubiectũ. 
et reſpondeat᷑ dubio ſcõm ns explicat 
in ſubiecto celiztali aft 1 ꝙ hoc 
Szde cels / remaneat illeſum: vt fiqrat/ 
vtrũ ſit aliud celũ niſi 3 mundi: 
Et rñde ak negating iffinitionẽ cõcoꝛ 
datie. A Andes celũ/iaʒ ambo cõ 
uenirent in n figura abſq; 
ſubiecto cot ambobꝰ:⁊ implicarẽt ↄtra⸗ 
dictioné:qd eft impoſſibile. Species em 


nõ poſſunt eſſe ab ſq; genere: eq; 
tia ⁊ ꝓpinqͥtas cox eſſe pnt vt apparet. 


Sequitur tertia figura. 


BS. 


fo lxxxix. 
Per iſtas duas figuras quarũ wna 
vocãt᷑ a. alia vocat᷑ b. que quidé diſtant 
per partes ſuper ioꝛes ⁊ infer idꝛes: ⁊ nõ 
per partes mediocres: vt pt3 per tres li 
neas. Qaʒ due unt longe:⁊ vna bꝛeuis 
et. E let dare P vacuitas eſſet ſubie⸗ 
ctum linearum longarũ ⁊ linee bꝛeuis: t 
fic darert᷑ diſtantia ⁊ ppinquitas i ſub⸗ 
recto vacuo:qð eft impoſſibile. ¶ t in 
iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ alin 
celum ſtellatũ no eft capax ad eilenda: 
vt nõ ſequat᷑ pꝛedictũ incoucniens:neggs 
diff initio concoꝛdantie deſtruat᷑:tñ dicꝰ 
ꝙ poſſibile eft ſcdm celũ eſſe / eo qꝛ poz 
teſtas dei eft infinita:⁊ ti eſſet / diſtantie 
quidẽ ⁊ pꝛopinqu itates eſſent in poten⸗ 
tia ⁊ in diſpoſitione:ſeq extra celos non 
effent actu / deficientè ſubiecto.ſcʒ loco 
exiſtente inter celos vacuitate. eat 
hic miratur intellectus que eft cauſã 
fol nõ ſit calidus / que eft ratio quare ca 
lefacit aerem. Sed confiderat ꝙ fol fic 
cauſat caloꝛem per ſuam pꝛeſent᷑iã:ſicut 
tenebꝛas per ſuam abſenuiam vt dies ⁊ 
noctes eſſe poſſint. 


De arithmetica. 
87 


akne 0 55 inuenta L xxxiitj. 
i numerandũ multas vni fo:ma ve 
= | tates. Ninci ia ‘arithmeti: arithmes 
: U ſunt pana pia Hiusar= tica. 
tis. LAM pꝛincipia pumi⸗ 

tiua in q;tum ptimitiuã/ſunt numera⸗ 

lia. Sicut bonitas que eſt vnũ pꝛincipiũ 

in genere et m̃agnitudo aliud ⁊c. Et qe 

pꝛincipia ſunt mixta ad muicẽ:ideo wont 

ponũt numerũ numeratũ habẽteʒ duas 
ipectes:videlicet numerũ parem / ficue 

duo pꝛincipia:⁊ imparem ſicut tria / aut 

quings pꝛincipia ⁊c. Et in iſtis qͥdẽ duã⸗ 

bus ipeciebus ois numerus numerat᷑. 

CSunt alia ꝑꝛincipia numeri per coꝛ⸗ 

relatiios febe fpecitr vepule confides EC: 
ratos:ſicut in eſſentia bonitatis in qua 

vnus coꝛrelatiuus eft bonificans: alter 
bonificatꝰ:⁊ alter bonificare. Et in iſtis 
tribus / numerus ꝑfiat᷑ quo ad eſſentiã 
bonitatis. ¶ Bonitas in numero fignifi- 

cat pꝛimã vnitatẽ: ⁊ bonificatus ſcdam 

oꝛtãm a puma ynitate. Bonificare aũt 

tertiaʒ oꝛtam apredictis.£t qe iſte tres 

vnitates ſunt per numerũ parẽ ⁊ impa⸗ 

rem. ideo multiplicat᷑ numerus per pas 

reʒ ⁊ imparẽ. Sicut ter tria ſunt.ix.vni⸗ 

tates:⁊ per cõpoſitionẽ numeri paris et 

imparis inuenitur quinta vnitas.aam 

duo ⁊ tres ſunt quinq; * the 


ee SE 


HN 9 F mori 
192 Decima pars 


de alijs. Et in iſto paſſu eognoſcit intel⸗ 


lectus per qué modũ arithmeticus com 


ponit ⁊ multiplicat numerũ. Ample 
pt arithmeticùs multiplicare poſſit nu⸗ 


merũ per tertiã ſpeciẽ can figuris:ficut 
x. vnitates in iſta littera. x. que lr̃a ſigni⸗ 
ficat. x. vnitates ⁊ fic vſq; c. ⁊ vſq; ad mi. 
⁊ fic de alijs.¶ Et iu iſto paſſu cognoſcit 
intellectus ꝙ arithmetica eft der iuata a 
geometria. Sicut ein per figura que eft 
in capto geometrie/linea circularis inẽ⸗ 
ſuratur a geometra cu; tribus quadrã⸗ 
gulis:ſic arithineticus cũ iſtis lr̃is vide⸗ 
licet.x.c.d.⁊ m. menſurat mille. Et om̃ia 
illa ſignantur in regula modalitatis ⁊c. 


¶ In ſcda eae regule c. numerus ha: 
bet figura. In quarta ſpecie regte e. in 


quibus figuris intellect? cũ ſenſu ⁊ ima 


ginatiõe attingit multas vnitates:ſicut 
intellectus geometrie qͥ attingit cũ ſen⸗ 
ſu hoc qd eft extra ſenſum: vt in figura 
8. ⁊ b. dicitur. 


„ De muſica. 
7 we Ofica eft ars inuẽta ad oꝛ⸗ 
aun de 55 dinandũ multas voces con 
ſica. coꝛdantes in vno cãtu ſicut 


* Grmel⸗ f 


multa ee ia ad te 5 
nem: ⁊ iſta diffinitio ſigna 
N per diffinitionẽ concoꝛdan⸗ 
e eee Alerd re- 
cepta eft per relationẽ ad cozrelatitios 
muſice:ſicut em̃ carpentatoꝛ cõcepit fi⸗ 
gurã arche in ſua mente.Et ipſe ea de⸗ 
ducit de potẽtia in acta. Sic quidé mu: 
= eae an voce ceca 5 . — 
ipſam deducit in tertiã ſpeciẽ regule e. 
in qua mufica eft habitus a quo muliz 
cus eft pꝛacticus.¶ Mu ic 
cus per ſex gradus afcendendo ⁊ deſcen 
dédo/fic dicẽdo. mi. fa d 
3 mirat᷑ intellect? quare ſunt ſex gra⸗ 
us:⁊ nõ plures neq; paucioꝛes. 


coꝛdatur capłm rectitudinũ ſupꝛa tra: 
ctatuʒ. ¶ Et in iſto pati cognoſcit intel 
lectus per qué m̃õqũ debet fe iuuare cũ 


centũ foꝛmis ſuperius tractatis appli⸗ 
cãdo illis dubia queſita. 8570 adhuc mi 
ratur intellectus de quinq; vocibꝰ/qua⸗ 


re ſunt quinq; ⁊ non plures nec paucio: - 
res dere ſpheras elemen⸗ 


toꝛũ /et quinta eſſentiã que ſunt per ter 
tium et ſeptimũ ſubiectũ ſignate.Et qꝛ 
ipſe cõſiſtunt in motu:⁊ qu mois gene⸗ 
rat ſonũ:⁊ muſicus a ſono extrahit vo⸗ 
cem. Inde cognoſcit intellectus ꝙ; oꝛdi⸗ 


Nata vox pꝛimitiua eft per quings voces 
fimplices ex qous deriuant littere con⸗ 


ſonantes ſiue compoſite. oft, os p | 
quare ſunt quinq; vocales/z non plures en 
neg ꝑaucioꝛes. intelle 
ctus Gre Ifa e eſt magis cõponibilis cuʒ 
alijs lris in alphabeto q; a. et a. qᷓ; u.et 
uaxe i.⁊ o.nõ caufant cõſonantes / ſicut 
aclũt a.⁊ u. Sed recoꝛdat᷑ iriangulũ cõ 
pofitd ex maioꝛitate ⁊ minoꝛitate quem 
intrãt lr̃e vocales. Qã e.ʒ plus de ma⸗ 
teria q; a.E quidẽ caufath.c.d.f. g. lm. 
n. p. r. s. t. ⁊ x. abeto aũt a. cauſat 5 
hg. K. a quidem mato: eft q; u. eo qꝛ cau⸗ 
ſat duas lr̃as cõſonãtes ſupꝛadictas:ſed 
u.cauſat Ant toe tn ee ⁊ mi 
noꝛitas funtiyocalib’ : et ꝑ ↄñs equa: 
litas eft in o.⁊ i.nullã em ↄſonantẽ cau⸗ 
ſant. Inte fic cõſiderãs e.maioꝛẽ 
q; a.rone mater ĩẽ/cognoſcit ꝙ e. ↄuenit 
ch motuterxre:a.aũt cũ motu aque. Raz 
tio huius eſt /qꝛ terra hʒ pl? de materia 20 
q; aqua. S ouenitch motu aeris 
qꝛ hʒ minus de materia q; aqua: o. autẽ 
cõuenit cũ motu celt:qz figurat᷑ in oꝛe ꝑ 
oe ad fimilitudiné figure circularis. 
Lcõuenit cũ igne rone gracilitatis 
⁊ gcuitatis / ex eo qꝛ gʒ minꝰde materia. 


$4 Derhetoꝛica. 
i ; „ Txxxvſ. 
= Hactorica eft ars inuéta ous forma de 


qua rhetoticus coloꝛat ⁊ oꝛ ; 
nat ſua ba. derte ele rhetoꝛics 
1 eſt generalis:iqcitco rheto- 
rico eſt generale ſubiectum 
ad oꝛdinandũ ſua verba: videlicet vi cB 
5ꝛ. Bonitas èꝭ magna: ⁊ bonitas eft eters 
na:⁊ iam oꝛnat᷑ plus qñ ↄ iungunt᷑; / dicẽ⸗ 
do ſic. eft magna et eterna. Et 
ideo rhetoꝛicus oꝛnat ſua verba qh colo⸗ 
rat pulchꝛũ ſubiectũ cum puichro pꝛedi⸗ 
cato. Sicut pꝛedicari in figura a. omnia 
pꝛincipã de vnoꝛ eodeʒ fubiecto. 

alius modus oꝛnãdi ſiue coloꝛs di:vide⸗ 
licet oꝛnare pꝛincipiũ cum furs coꝛrela⸗ 
tiuis. Sicut oꝛnare bonitatẽ cũ bonificã 
te / bonificato ⁊ bonificare. coꝛ⸗ 
nare quélibet relatiuũ ci alijs relatiuis 
dicẽdo ſic:bonus/magnus ⁊ eternus ps 
duct bonificatũ/magnificatũ ⁊ eternas 
tum. ¶ Amplius eft alius modus oꝛnã⸗ 
di:videlicet ornare” pid cũ ſua diffi 
nitione/⁊ cũ diffinitionibus alioꝝ pꝛin⸗ 
cipioꝝ: vt cũ dicit᷑: bonitas bona / magna 
⁊ eterna eft ratio bono ꝙ ꝓducat bonũ / 
magnũ ⁊ eternũ. Sicut logicus inuenit 
naturales coiunctiones inter ſubiectuʒ 
⁊ pꝛedicatũ:vt vera cõcluſio fit in ſyllo⸗ 
giſmo. Sic rhetoricus inquirit naturas 
les coniunctiones inter ſubiectũ ⁊ peer 


9 1 5 
De applicatione. Fo. xc. 
dicatũ:vt pulchꝛũ ſuvbiectũ poſſit oꝛnari vt cum v. Coꝛpus humanũ habet aiam 
a ſuo eſſentiali pꝛedicato/dicẽdo fic.Do rationale: ⁊ aĩa rationalis Habet coꝛp⸗ 
mina regina habet pulcheã faciẽ / pal bene diſpoſitũ ad agendũ vonũ cum vi⸗ 
chꝛos capillos / pulchꝭas manꝰ et indi. goꝛe /⁊ hmõi. Et hoc eft 5 — per 
¶ Et aqhuc aus modus oꝛnãdi ſubie: ſealã pꝛincipij ⁊ ſue diffinitionis. ¶ Am⸗ 
ctum̃ per accidens:vt g he puſches plius rhetoꝛicus oꝛnat medium pak 2 
habet pulchꝛa cotonã: loquit puic chꝛo pꝛincipio:⁊ oꝛnat fing cum pulchꝛo 
verbal x ona regina eft bona: et hoc ptʒ niedio: ſicut in amoꝛe in quo amans bo 
per regina g. en im br Apel nus amat de ſua bonitate bond amaxe: 
cum voce ſisnificatiua:vt cum & / apꝛi⸗ ⁊ amatus eft oꝛnatus ⁊ coloꝛatus de ſuo 
lis et mayus qui ſunt pulchꝛioꝛa voca- amare: ſicut bonus qui eft habituat? de 
bula:q; quãdo dz october ⁊ nouẽber / eo bono habitu. Et hoc ptʒ per diffmitionẽ 
qt ſignãt floꝛes /⁊ folia /⁊ auium cant / pꝛiucipij / medij ⁊ fins. ¶ Ulterius rhe= 
-@renouatione tꝑis / ⁊ rerũ generabiuũ. tozicus plus poteſt oꝛnare ſua verba 
October auté ei nouẽber nequaq;. Moc pꝛincipijs ſubſtantialibus ⁊ neceſſarijs: 
id pot dici de fontibꝰ / lluminibꝰ / riuu: q; cum accidentalibus flue contingenti⸗ 
lis /pꝛatis / arboꝛibꝰ / ymbꝛis et hmõi: q bus /ſic in factis:ꝙ plus eſt exiſtẽtia q; b 
ſunt pulchea vocabula ſcõm ſenſum et F : qꝛ pꝛinci⸗ f 
imaginationé:z hoc ptʒ per regulam e. pium neceſſariũ plus quieſcit in fine: 
cus ficut laudat amicuʒ ſuum accidentale ſiue contingens. Et hoc pts 
cum pulehtis verbis applicatis ad fine per triangulũ maioꝛitãtis et minoꝛita- 
bonum: ſie vituperat ⁊ ſpernit inimicuʒ tis:⁊ per diffinitionem pꝛincipij ⁊ finis. ' 
cum pulchꝛis verbis ⁊ remotis z deuia= Kang rhetoꝛicus oꝛnat ſua verba 
tis a fuo fine: vt cum ðꝛ religioſo ingo: dec nde per pomibile 2 impoſſibile: 
neſto . Si ego fuiſſem religioſus / ha⸗ + per facile ⁊ difficile:⁊ per vtile ⁊ inutt 
buiſſem pulchea honelta vba: hoc ptʒ le:⁊ per frequentius ⁊ rarius/¢ hmõi:⁊ 
per diffinitionẽ finis concoꝛdantie ⁊ con hoc ptʒ per regulam b. c. d. ac. ¶ Adhue 
trarietatis. ¶ Adhuc rhetoricus oꝛnat rhetoꝛicus oꝛnãt ſua verba eum puer= 
ſua verba (com officium gentium vt qu bijs pulchꝛis applicatis ad pꝛopoſĩtũ:vt 
mo loquitur de ſcĩa / de largitate/⁊ ca ptʒ in rhetozica nous quam fecimus. 


ſtitate / et hmõi. liter in militia 5 2 
eſt 3 St: homo lõquit᷑ de au⸗ 8 De logica. 124 
dacia/de pꝛobitate⁊ nobilitate/de equo ay 

de enſe ⁊c. Et de arte mercature loqui pews Dsica eſt ara cum qua lo⸗ 
deargete de cd tnereibue precio: n F eus ment naturale cor Axrrit. 
ſis / z hutufmodi.Criagricultura loqui . H I iunctioné inter ſuviectũ et forma de 
de cApo/ferro/hozto/z plãtis ⁊ anima⸗ pꝛedicatũ / que eft medius logica. 
libus. Ham ſicut mercatoꝛi eft pulchꝛũ cum Be neceſſarias cõclu⸗- 


vocabulum loqui de auro ⁊c. ſic eſt pul⸗ ſiones ſcit facere Logic per diffinitioz 

chꝛum vocabulũ ruſtico loqu de campo nem medij inuenit media contiguuʒ: et 

aut ferro/⁊ Nuntius per cõuenientias exiſtentes inter ſubie⸗ 

ricus oꝛnat cum tribus gr vide ctum et pꝛedicatum: et de hoc datur ex⸗ 
licet politiuo /cõparatiuo⁊ ſuperlatiuo. emplum in multiplicatione quarte figu 7 mS ayo 
Sed oꝛnat plus cum cõparatiuo/q; cuz re. ¶ Adhuc logi g ng LY. 


= 


Politivo: et plus cum fuperlatiuo / eedicabilibus et de x. pꝛedicamentis: x Hic 
cum comparatiuo:vt cum dicit᷑:roſa ch Seboe exemplũ in ergerste centum foꝛ⸗ 2 * fa 
pulchꝛa:ſed plus oꝛnat cuʒ dicit:rofa eft marum. Wende mae de ſyl⸗ 

ulchxioꝛ flos q; viola. Et iam plus qñ logiſmo:⁊ dẽ figuris:⁊ de fallacijs:et de 
dicitůr:roſa eft pulcherrima oniniũ flo: omnibus iſtis iam fuperius exemplifi⸗ 
rum. Et hoe ptʒ per diffinitionem maz catũ eft in multiplicatione quarte figu=- 
ioꝛitatis et minozitatis. once ub re. t deo fi oe logiea aliquod dubium 
ricus oꝛnat quãdo colotat pulchꝛũ ſub⸗ oꝛitur ſiue queftio peregrina / redqucat 
iectum cum pulchꝛo adiectiuo: aut de ad ea que dicuntur de logica /tenẽdo de 
oꝛnat pulchꝛum ſubiectum cum pulcho queſtione affirmationem vel negationẽ 
Adiectiuo:vt cum ðꝛ:regina eft bona:re> tali modo qꝙ ea que dicuntur de logica 
gina eft inkonefta. inkonefta pul- in hac arte/remaneant illeſa. ¶ Adhuc 
chꝛius vocãbulũ eft & malicia . ¶ Ahe: loglcus facit ipꝛedicatum ſuperioꝭs de 
toꝛicus cus pulcha forma coletat mate: inferioꝛi: ficut aĩal de homine predica=* 
riã:⁊ cũ pulchꝛa materis coloꝛat foray tur:et coꝛpus de 9 * Atia de 


Decima pars. 


oipoꝛe. ¶ Itẽ ponit multiplicitatè gene 
Le genus genera iffund:ve ſubſtã 
tia⁊ genus ſubalternũ: vt coꝛpꝰ ammal. 
t ſimiliter ſpeciei multiplicitatẽ ponit 
onit ſpecies ſubalternas:ſicut ſunt 
dia ulla que ſunt inter ſubſtãtiã ⁊ hoies 
in recta linea. Nomo aũt eft ſpecies fj 
cialiſſima: ub ipfa enim nĩiil eſtꝭ et o 
ſunt p triãgulũ maioꝛitatis / minoꝛitat 
⁊ eqũalitatis:⁊ per triangulũ pꝛincipi 
medij ⁊ finis:ficut bonitas q̃ eft pꝛinci⸗ 
pid generaliſſimũ / qñ non contrabit:qn 
aut cõtrahit᷑ in medio /eſt genus five pꝛi 
eipiũ ſubaliernũ: ſic dicendo: bonitas eſt 
magna. sa inter generaliſſimum % {pe 
cialiſſimum contiftiried qiicontrakitur 
ad ſpeciẽ ſpecialiſſinã ſiue ad ĩdiuiduũ 
reſpectu fims tũc iꝑis elt pꝛincipiũ (pe- 
cialiſſimũ: vt ci dicitur bonitas hois fiz 
ue petri eft magng. legicꝰ tractat de dif 
ferentia differętiãdo:⁊ de cocozdatta cõ⸗ 
coꝛdãdo: ⁊ de cõtrarietate contrariando: 
vnde intellectus cognofat p qué moduʒ 
logica eſt app icabilis ſiue applicanda 
ad figura a.⁊ t. ⁊ euã cognoſcit ꝑ quem 
moda logicus nõ ꝑõt ſtaxe 998 0 artiita 
huius artis:ng logicus volens dettruere 
pꝛincipia huius artis g ſunt ſtabilia ẽt 
immutabiliacõfunditur petendo ab eo 
intendit cõcluder e:⁊ intellecta cõclu⸗ 
one coͤcluditur ei ch ſtabilitate ⁊ imu⸗ 
tabilitate pꝛincipioꝛũ ⁊ ſpecieruʒ /regu 
larũ:⁊ſtatim neſciet quo euadet.¶ Iteʒ 
3 fe de en cõſid : 
prim ie regule c.tãtum: genera: 
iis autẽ avaifta but? artis p ots ſpecies 


regule c.tractat. 2ogic tractat pe led 
darijs intentionibus aditictis pꝛimis: (5 
generalis artiſta tractat de pꝛimis p fes 
cundam fpecié regule ca per pꝛimam ⁊ 
quartã de ſecundarijs ficut logicꝰ. ¶ Et 
in iſtopaſſu cognoſcit intellectus gp To= 
ica eſt ſcientia ĩ ilis fine labilis: 
tem ars generalis permanens eft 
i cus facit concluſio 
nem cus duabus pꝛemĩſſis:generalis au 
tem artiſta huius artis cum mixtione 
pꝛincipioꝛum ⁊ regularum. ¶ Adbuclo. 
gicus non poteſt inuenire veram 
cum logicd:generalis autem artiſta cuz 


iſta arte inuenit. Qar illa lex eft vera 
quam pꝛincipia: a le uius artis in⸗ 
trare poſſunt.¶ Amplius | 1 
difficilis ad addtfcendum : ec autẽ ‘ars 
eft multum facilis ratione mixtionis et 
concatenationis pꝛincipioꝛum et regu⸗ 
larum. £+ ideotplue went addifcere 
aruſta. de hac arte vno menſe /qᷓ; logicꝰ 
de logica vno anno. i 


Hy an fur a 


9 wa Dl . 


Jrianouli 
Syn. wee 


. 


De graͤmatica. 83 
ive , 
= Rammatica eſt ars ad inue Lxxxviqj. 
niendũ moda recte loquen foꝛma d 
di/recteq; ſcribendi p diffi: grammac 
nitionẽ differentie. ¶ Hza= tica. 
maticadiuidit᷑ in. ix. mõdõs 
eft de grammatica:⁊ 
de numero octo partiũ oꝛatidis.¶ Secũ 
dus de caſu. ¶ Tertius de cõiugatione. 
¶ Quartus de declinatiõe. ¶ Quint? de 
genere. ¶ Sextꝰ de regimine . ¶ Septi⸗ 
mus de conſtructione. ¶ Octauus de oꝛ: 
tographia. ¶ Nonus de figura. di: 
matica eft applicabilis ſiue applicanda 
huic arti. Nam ſicut grammatica docet 
moduz recte loquedi /rectẽq; 
fic ars iſta docet{iuenire alias artes. 3d 
circo grammaticã ad hancartem appli⸗ 
camus:vt in noſtro intellectu magis cer 0 
ta fit et clarificata.q Odin er T 01) 
tidis/vez:nome/pronome/pticipiuz/ver= 
bum / coniunctio/pꝛepoſitio/aduerbium 
et interiectio. Some 8 eſt 
seins — canst arttis/icn — — 
i ic. Deut enun ſunt pꝛo⸗ 
nomen quod etfde3 eſt applicabile ſiue 
applicandum:naʒ pronomen ꝓ pꝛopꝛio 
nomine ponit᷑:pꝛincipia enim hui artis 
noĩa ſunt:vt iam dictũ eR ſuperius:⁊ p= 
pꝛiet atẽ habent: quia pꝛopꝛia nomina 
funt ratione generalitatis qua habent. 
Pam applicari poſſunt vnicuigs faculta 
ti. Peincipia autem alteri? facultatis fis 
ue ſciẽtie nd poſſunt applicaxi alijs fe 
tijs:non em̃ habet ꝓpdetatẽ ita genera 
le /quẽadmodũ pꝛincipia huius artis ha 67 
bent. ¶ eſt applicãda ſecũde ſpe⸗ /r 
ciei regule c. videlicet bonificare/magni 
ficare c. Significant em̃ actũ quemad⸗ 
modũ ⁊ cle Datticipifianplicabile * 
eft in eadẽ ſpecie e. vt paĩet ꝑ ſigniſcati 
ua bonificantis ⁊ bonificati/magnificã⸗ 
tia⁊ magniſicati/⁊ cetera. ¶ Coniunctio (on- 
implicata eft in eadẽ ſpecie c. in honiſi 
care. nam bonificare coniũgit bonificã⸗ 
tem bonificatum ad eſſendum vnuʒ co. 
cretum per fectum:ſicut couiunctio con⸗ 
iungit diuerſas eae eſſendum 
vnam perfectam oꝛationẽ. ¶ Adhuc ad⸗ 
uerbium in eadem ſpecie impſĩcãtur:vt 
cũ dicitur/boniſicans bene bonificat ſuũ 
bonificatũ q; agens be 
ne 8 5 cere wes —— 5 9 
ergo ipſi implicatur aduerbium. ¶ Pee IN 
bol eſt applicabilis ad quartamfpe © © 7 
ciem regule c. vel ad regulam inſtrumẽ⸗ 


talitatis. Nam grammatic de ipſa gra 


imus 


5 


e 


(Inn gar ™ 


maticà facit inſtrumentũ cum quo redu 
cit caſum ad actũ. ¶ Interiec 
tioni volũtatis eſt 


No = EPoianwrca 
c.. in bonificante . 24 bonific 
fe eft non deſcendens ab aliquo alto in 
cd tuz eft noĩatiuus:⁊ eft ipiũ alio⸗ 
rum caſuum ab eo defcendentia . ¶ Si⸗ 
wuiliter genitiuus implicat᷑ in (eda [per 
cie regule c. videlicet in boni ficato ⁊ bo⸗ 
nificare. Bonificatus em ⁊ boniſicare a 
bonificante ſunt deſcendentes: ſicut ge⸗ 
nitiuus a ſuo noĩatiuo.Et etiam ad ter⸗ 
tiam ſpeciẽ regule d. põt ãpplicari.Naʒ 
illa poſſeſſionem ſignat:ſicut genitiuus. 
Dat ¶ Aahuc datinus implicat᷑ in {eda ſpe⸗ 
cie F̃ẽgũle cian bonificato ⁊ bonificare. 
am vbonificans dat ei effe:t ambo / ſcʒ 
nificãs ⁊ bonificatus / dant eſſe ad bo 
nificare. ¶ Adhuc accuſatiuus unplicat᷑ 
in eadẽ regła.ſ.in tertia ſpecie. In ipſa 
em̃ terminatur actus agentis / tang in 
patiente. Ac uus erm eft ille caſus 
8 — actus go —— in 
2 iue pauẽte. ¶ Amplius yo- 
catiuus implicat᷑ i quarta Tpecie eiuſdẽ 
regule. In ipſa nanq; vocatiuus hʒ ſuuʒ 
vocatũ obiectiue. Et etiam in regula b. 
poteſt applicari:vt ptʒ bene intuenti na 
turd pꝛedicte regulẽ. ¶ Ablatiuus — fe 
catur in ſcda ſpecie c. ſ. iñ ẽſſentiã Dont= 
ficantis/bonificatiz bonificare. dips, 
eft pꝛincipiũ ⁊ cauſa iſtoꝛũ triũ cotrelã⸗ 
— tiuòtũ effentiatr ⁊ naturaliter. ¶ Con⸗ 
2 iugatio eft implicata in (eda ſpeciẽ re= 
gule c.ſ.in eſſentia⁊ ſuis coꝛrelatiuis:vt 
in bonitate ⁊ ſuis coꝛrelatiuis. Bouitas 
em eft pꝛincipiũ ⁊ cauſa ſuoꝛũ cozrelati= 
uoꝛum ab ea deſcendentiũ /⁊ fe ad inui⸗ 
cem differentiũ fcdm ſuas diuerſas pz 
pꝛietates:ſicut in coniugatione eſt dare 
rs pꝛincipiũ a quo deriventur voces 
multe differẽtes fe ad inuicẽ perſo⸗ 
nas / ⁊ tꝑa /⁊ motꝰ/⁊ ſic de alijs. 22 
clinatio implicat᷑ in fed ſpecie regule ¢. 
na bonificare ⁊ bonificatus deſcendunt 
a bonificãte generãdo:ſicut vnus caſus 
ab alto declinãdo. ¶ Senus implicat᷑ in 
coꝛrelatiuis {cde ſpecieĩ regule c. Qã in 


Gin. 


— — om̃e genus implicat. Bonificãs 
em ſignat maſculũ genus ratiõe actio⸗ 
nis: bonificatus vo femininum ratione 
paſſionis: bonificare autẽ ratione neu⸗ 
tralitatis in neutrũ.¶ L 

tur in maior poteſtate ⁊ virtute reſpe⸗ 
ctu regentis:⁊ etiã in minoꝛi poteſtate 
ct yirtute reſpectu recti ſiue regibilis. 


/ 
De applicatione 


dinis debitt. Princ pꝛius eft me⸗ 
dio et fine feom viam nature:et hoc pts 
per eius diffinitionẽ. Et etiã mediũ pu? 
eſt ipſo fine: yt etiã pt3 per eius diffini⸗ 
tionem. Et finis eft vliimus: vt (pts per 
eandem rationẽ. In fine em̃ pꝛincipium 
quieſcit:⁊ hoc fit per rect ⁊ debitũ oꝛdi 
nem. Sic quidẽ etiã in cõſtructione fup 
poſitum pꝛeponit᷑ /⁊ appoſitũ poſtponit᷑ 
vt cum ðꝛ / petrus currit. No ene 
oꝛdinat qui vult tectũ pꝛeponere edifica 
tioni domus. 5 
poſt edificare:nam impoſſibile eff. Ot 
i a modalitatis im⸗ 
plicatur. I pſa em regula docet quomo⸗ 
do pars eft pars:⁊ quomodo vna pars 
eft in alia parte:ſiue cõiungit᷑ cum alia 
parte. ¶ Adhuc quomodo partes ſunt ĩ 
toto:z totum in ſũis partibus:z poſtmo 
dum quomodo totum tranſmittit extra 
ſe ſuam ſimilitudinẽ:ſic ⁊ in oꝛthogra⸗ 
hia in qua docet᷑ quomodo littèra e 
c quod eft: et quomodo vna litters 
comungitur enm alia littera:⁊ vna oꝛa⸗ 
tio cũ alia oꝛatione:⁊ yn? accent? cũ alio 
accentu ⁊c. ¶ Figura implicatur in diffi 
nitione contrarietatis:z cocozdatie diffi 
nitiont quidẽ cõtrarietatis applicatur. 


am inquantũ figura eft vitiũ factum 
2 — recta grãmaticam / contrariatur 
grammatice. Sed qꝛ ipſa figuxa poteſt 
eſſe in gramms tier per Arg rationers 
quam continet in fe:ideo diffmitioni cõ 
coꝛdantie applicatur. Qam illa ratione 
quaʒ habet figura/cõcoꝛdãt᷑ ci Frãma⸗ 
tica:⁊ eft poſita ĩ grãinatica:aliter eniʒ 
non poneretur in ea. 


V De monalitate 


ribus tractauimꝰ in nono ſub⸗ 

iecto:⁊ ideo ſi queratur de ali⸗ 

ana moꝛalitate q fit in ipſo ſubiecto ex⸗ 
5 icata /recurrat᷑ ad ipᷣm ſubiectũ:ſi xo 
uerit implicata / recurrat᷑ ad ea q ſunt 
explicata ⁊ in ipſo ſubiecto:ſicut ſi que⸗ 
ratur de iniuria/recutrat ad ĩuſticiam. 
Et ſi querat᷑ de largitate/recurratur ad 
quariciam. num enim — ¢0s 


3 Qꝛalitas eft habitus ad agen⸗ ö 
NE d bond aut mala. ¶ De mo⸗ ase 


Fo xcj. 


i& Sue 


E gulo pꝛincipij / medij ⁊ finis ratione oꝛ⸗ 


Ortho 


Nur 


r 


moꝛalita⸗ 
te. 


—— 


Docume: 
tumad vi 
tia vitãda 


Jer un fa 


Jon In fix: 


Decima pars 


ofcit pet reliqué. Quive va virtute 
cit ſubiectũ ⁊ de illa Lcant pꝛim̃el⸗ 


pia huius artis:ipᷣa qͥde virtus multipli 
cat ⁊ foꝛtificat᷑ / non quo ad eſſentiã/ſed 
quo ad actũ:vt cum 82. Charitas eft bo⸗ 
na: charitas eſt magns chf itas elt dũ⸗ 
rabilis ⁊c.Et fic diſponit charitatem ꝙ 
ipa fit habitus cũ quo ho agat char itã⸗ 
tem bene / z magiſtraliter /⁊ durabiluter 
zc. Qui autẽ vult de e vitiũ: faciat 
de eo ſuviectũ:⁊ de ipfo pꝛedicent᷑ pꝛinci 
pia huius artis /oicendo fic. Crudelitas 
eft mala: crudelitas quanti e dna / 
tantũ eſt mala:quantum eſt durabilis / 
tantũ é mala ⁊ periculoſa zc. ¶ Qui be⸗ 
ne magiſtraliter vult yt virtute /dſſcũ 
rat eas per euacuationẽ tertie figure: vt 
uz dꝛ. Chaxitas eft bona ⁊ magna.De- 
inde querat dd eft charitas bona ⁊ ma⸗ 
gna:⁊ fic de alijs que cõtinent᷑ in came⸗ 
rab. c. Et modũ deſcẽdat ad came⸗ 
ram b. d. Et fic de alijs:⁊ dicat᷑ / bonitas 
charitatis de quo durat? Et tuc rñdeat᷑ 
per illũ modum per qué rñdet᷑ in illa ca 
mera de queſtionibus que in illa ſunt / 
tali modo ꝙ non ſequatur contrarietas 


inter hoc qd ðꝛ in ipſa camera: z hoc qd 
dicet᷑ de charitate. Et boc ids fio ao 
pot fieri de crudelitatẽ. Et 1dco per talẽ 


soda charitas habebit nutrimentũ:ſed 


crudelitas nõ. Bond em per fe eft amaz . 


bile qi cognoſcit᷑ cuz magnitudine ⁊ du 
ratione per hoc qð ſuperius dictum eſt. 
¶ In multiplicatione quarte figure po 
teſf Motalis vtĩ yirtutibis cõtra vitia / 
diſcurrẽdo ; tutẽ flue vitiũ per tabulã / 
inquirédo mediũ artificialit᷑ ſicut facit 
logicus ſcdᷣm ſuam arté.£t per tale mo 
dũ moꝛalis pot fe habituare de vᷣtute:⁊ 
denudare fe de vitio:ſicut de charitate⁊ 
bonitate que ſunt in conueniẽtia natu⸗ 
re moꝛalis:eo qꝛ charitas abſq; boniia⸗ 
te eſſe nd põt. Sicut homo qui fine ani⸗ 
malitate eſſe non pot. Et de tali artifi⸗ 
cio ⁊ doctrina valde gaudet intellectus. 
¶ Oinne vitiũ ⁊ ois virtus poſſunt inue 
niri per Ipecies regũlaꝝ. Uitiũ ſiue vir⸗ 
tus eft inuenibilis per vnũm̃ oda quo 
ad vnã ſpeciẽ:⁊ per aliũ quo ad alteraʒ. 
Sicut ſenſus qͥ per vnũ modũ inuenit ĩ 
pomo coloꝛem:⁊ per alium modũ ſapo⸗ 
rem: et per alium grauitatem. A ſimili 
charitas diſcurſa ꝑ quattuoꝛ ſpecies c. 
inuenit᷑ diuerſimode. Et fic de crudelita 
te pot dici ⁊ inneniri. ¶ Qui vult 

vir tutes ⁊ euitare vitia: Yule mul⸗ 
tiplicare xᷣtutẽ ⁊ duminuere vitiũ / recur 


ene qð eſt de hole. 
qd inuenit hoĩem diſcur ſum p 


b pen en ⁊ regulas /adiuuet fe dd acqui- 
ren 


um virtutes /⁊ ad euitandũ vitis: 2 
ſi ad hoc impedit /recurrat ad ſubiectuʒ 
imaginationis / ⁊ ad ſubiectũ ſenſus:et 
tunc erit magis diſpõ dacquiren= 
dũ virtutes /⁊ ad cuitandé vitia. Si at 
omnia iſta nõ fufficiant/recurrat ad pat 
ma ſvetm̃ / oꝛãdo:⁊ tũcvideat ꝑ qué mo⸗ 
dé de? ¢ diſcurſus ꝑ pꝛiciꝑia ⁊ regulas/ 
habituãdo fe de ſpe. Et iſtud eft vltimũ 
remediũ. Et ſi hp finẽ / bene quidẽ. 
Et ſi nõ attingit ipſum / deficit: qꝛ neſcit 
agere artificialiter de iſta arte. 


De politica. 


1711 


litatẽ ciuitatis. 
c deriuat᷑ a moꝛaſſtãtẽ et ideo 
politica tractabilis eft p nos 
num fubiecti/acquirendo virtutes cons’ 
tra vitia cũ quibꝰ virtutibꝰ publica vu 
litas conſtituatur / diſcurrẽqdo politicam 
1 ⁊ regulas huius artis ſuo 
modo.ficut diſcurrunt᷑ virtutes et vitia 
in nono ſubiecto: ⁊ ipſa eft cognita per 
ſuam diffinitionẽ / ⁊ per ſuos cozrelati= 
uos per ſcdam fpeaem regule c. ſigna⸗ 
tos: per tertiã ſpeciꝭ eft habi 1 
Et per quartã ſpeciẽ gentes habent ha 
ditum politicũ. Et fic poteſt diſcurri po 
litica per alias ſpecies regularũ ſuo mo 
do. g — — eſt oꝛdo poſitus in ſenſu 
cum vt Tis: Icut in ciuitate in qua 
poſitũ eſt foꝛum rerũ quibus homo vti⸗ 
tur cauſa neceſſuatis / ſicut victualibus 
⁊ alis rebus ſimilibus iſtis. ¶ Ulterius 
politica eft oꝛdo quo ab bene eſſẽ: ſicut 
pulchꝛa aſſituatio vicoꝛũ / ꝑlatearum et 
prt re of — in 3 
⁊ huiuſmodi. ¶ Amplis politica requi⸗ 
rit ĩ ciuitate mĩõs/valla ⁊ armaturas 
c. cum quibus iſtis oĩbus ciuitas poſſit 


sy Dlitica em are cum qua bur: Nc. foi 
A senſes procurat publica vtiz de Bol 
fa quidem 


7 


fe defendere a ſuis inimieis.¶ nter d fr 
1: 


uitaté ful dominiũ debent eſſe 
legia exiſtenua {ub ratione mediſ:ſicut 
logicus facit inter ſubiectũ ⁊ pꝛedicatuʒ 
ch diffinitione cõcoꝛdãtie ⁊ finis. Et ills 
prtutlegia debẽt cuſtodire cofules/bur= 
genſes vt inter dominiũ ⁊ ciuitatẽ fit tẽ⸗ 

ramentũ ⁊ ius determinatum. 
iuca in ciuitate eft forma generals te⸗ 
ſpectu ciuitatis. In qualibet aũt domo 
ciuitatis eft foꝛma ſpecialis: et hoc cum 
medio in quo coniũguntur foꝛina gene= 
ralis ⁊ ſpecialis. Et hoc per diffinitionẽ 
concoꝛdantie / et per mixtionem pꝛinci⸗ 
pioꝛum:ipſo tamen medio ab omni con⸗ 


— — 


—— 


ee 


8 


trarietate remoto. ¶ Politica meta 
A ſiee fang eft per mentém fanam confiiz 
Linyirtut bus babiuatozumsinfirma- 
tur autem ⁊ diffoꝛmatur per cofules ba 
bituatos vitijs.¶ Politica viuit cũ ꝑꝛin⸗ 
f cipts fubftantiatibus ⁊ netelargs : Ted 
eit in periculo moꝛtis cum pꝛincipijs ac 
cidentalibus ⁊ contingentibus. — —— 
politica no fit ſubiectũ difficile: idèo hee 


que diximus de ea ſufficiant. 
9 De iure. 
8 Us eſt actus regulatꝰ in ho 
mine de iuſticis habituato 
* per prima ſpeciẽ regule c. 
Ay Why, CQuattuo: (unt pꝛincipia 


; pꝛim̃itiua iuris.ſ.ius diui⸗ 
nuin / ius gẽtiũ / ius naturale /⁊ ius poſi⸗ 
tiuũ. ¶ Jus diuunũ conſiſtit ꝑ diffinitio- 
—— eren f eiu l. ⁊ concoꝛ⸗ 

ie exiſtẽtiũ inter deũ ⁊ holem. 

gẽtiũ ↄſiſtit ꝑ diffinitionẽ — 
eq̃litatis exiſtẽtiũ inter hoĩem ⁊ hoĩem. 

tnaturale conſiſtit neceſſaria 

@iffinittone rõnis / bonitatis magnitudi 
nis ⁊c. ¶ Sed ius poſitiuũ conſiſtit vo⸗ 
luntaria ratione hominis / inueniendo 
ipſum / ponẽdodiffinitionem bonitatis / 
maguitudinis/ c. Et in iſtis terminis 
ſiue pꝛincipijs omne genus iuris conti⸗ 
netur per ſcdam ſpeciẽ regule c. ¶ Per 
tertiã ipecié c. ius eſt in alio. Et ꝑ quar⸗ 

tam ſpeciẽ eiuſdẽ / actionẽ habet in iudi 
cato. ¶ Iterũ ius habet foꝛmã ⁊ mate⸗ 
riam in ſedða ſpecie d.⁊ puma e.ex dbus 
eſt. In ſeda aũt ſpecie e. iuſticia eft ſub⸗ 
iectũ iur isi iudicio: ſequit᷑ ꝙ iuſticia fit 
ſubiectũ de quo pꝛedicent᷑ pĩĩcipia huiꝰ 

rtis cum diffinitionibus eoꝝ:vt cũ ðꝛ. 

Julticia eft bona:iuſticia eft magna ze, 
¶ unde ſequit᷑ q iuſticia eft ratio bona 

⁊ magna iudici/yt ipᷣe faciat bonũ ⁊ ma 
gnũ iudiciũ ⁊c. Et per hoc ptʒ ꝙ pꝛinci⸗ 

pia huius artis funt forme ip ius iuſti⸗ 
die fine qͥbus iuſticia perfecta effe nd po 
teſt a de iuſticia eft ſubiectũ eax 

f pss tur in eo. Uerũtamẽ ipa iu⸗ 

f z eſt foꝛma reſpectu iudicis habi⸗ 
tuati de ipa. ¶ Iterũ eft forma ratione 
hv — — ers cum 5 in iu: 

icato: ⁊ per ↄſequens catus 
eft ſua mitra chf. iderande lte modo. 
Nam ſupꝛa ipſum iudiciũ ſit a iudican⸗ 
te:ſicut actus fit in agibili ab agẽte. Et 
hoc clare ptʒ per tertiam ſpeciem regu 
le c. ¶ In iudicio recto ⁊ perfecto ſequi⸗ 
tur ꝙ ĩudex diſcurrat iuſticiã per pꝛin⸗ 
eipig ⁊ regulas hui? artis /ſicut diſcurſa 


. 


De applicatione. 


eft in nono ſubiecto. Et ſi hoc facit /iu⸗ 
ſticia cum iudicio in iudicato eft forma 
perfecta et neceſſaria:⁊ ſine aliqua con 
{clentia dubitatiua iudex vti poteſt ea 
in ſuo ſudicato. ¶ Si autem iudex eam 
non diſcurrat per antedicta: vt ſupꝛa di 
ctum eſt: male quidem contingenter/et 
etiam cum conſcientia vtitur dubitati⸗ 
ua predicts iuſticia: quod eft anime fue 
magnum ⁊ terribile periculuʒ. Qui em̃ 
magnum dãnum dat abſq; pꝛudentia ⁊ 
diſcretione / dignus eſt iudicio penoſo. 
¶ Jus ſcriptum verum eſt:ſi pꝛincipia 
et regule huius artis in eo eſſe poſſint. 
Si autẽ in eo eſſe nd poſſunt / tale qui⸗ 
dem ius fantaſticum /⁊ fictum /⁊ di 
matũ eſt. Pꝛincipia namq; huius artis 
et regule / vere ⁊ neceſſariè ſunt fine ali 
quo defectu. am vnumquodq; verum 
et neceſſarium eſt/ꝙ id quod ett non po 
teſt aliter fe haberẽ . Sicut criſtallus po 
fitus ſupꝛa diuerſos coloꝛes coloꝛatur: 
ſic leges aut canones quando ponuntur 
ſiue applicantur iſtis pꝛincipijs ⁊ regu 
us huius artis coloꝛantur: hoc eft foꝛti⸗ 
ficãtur dinerſis rationibus heceſſarijs. 
Et cito iudex per iftum moda videt pez 
ritatem vtriuſq; partis: quod non facit 
abſq; pꝛedictis: immo cum magna diu⸗ 
turnitate tẽpoꝛis ⁊ laboꝛioſoſtudio has 
bet videre veritatem:⁊ adhuc eft dubi⸗ 
tatio.¶ Et in ifto paſſu cognoſcit intel⸗ 
lectus ꝙ ius non eſt:ars:⁊ ꝙ non poteft 
reduci ad artem / reducendo ipſum per 
pꝛedicta pꝛincipia et regulas: cum ius 
non fit ars: ideo non eſtmirum fi eft con 
fuſum ⁊ pꝛolixum:⁊ intellectus in eo im 
peditur.Subiectũ iuris in aia maxime 
oliftit / tãꝑ memoꝛiã q; ꝑ intellectũ:qð 
eft otra debitũ oꝛdinẽ potentiaꝝ ipſius 
aĩe. $24 intellectus eft pꝛimitiuꝰ ad in⸗ 
ueſtigandum ⁊ inueniendum iura:⁊ vo⸗ 
luntas eſt conſecutiua ad ipſum in eli⸗ 
dendo / deinceps memoria ſpecies con⸗ 
feruando . Et qꝛ vniuerſale eft plus q; 


ꝑticulare:⁊ qꝛ memoꝛia eft ſubiectũ ꝑti⸗ 


culare ꝑticulariũ ex qb? no eft ſcia:idcir 
co quo ad plures ius nõ eft bene diſpo⸗ 
ſitũ / neq; bene oꝛdinatũ in aia. Et inde 
ptz ꝙ deficiẽtibꝰ pꝛincipijs / deficit ars. 
¶ Foꝛma iuris extra ſuã ꝓpꝰiã materiã 
per regulam g. deſignatam /agere non 
poteſt:neq; econuer ſo. Et ideo neceſſa⸗ 
rium eftiuritte vt ſciat que ſunt mate⸗ 
ria ⁊ foun iuris. oꝛma reſpectu pꝛin⸗ 
cipioꝝ huius artis eft aggregatio tiuoꝝ 
pꝛedictœtũ pꝛincipioꝛũ:videlicet /iuſtifi⸗ 
catiuũ / bonifactiuũ / magnificatiuũ ⁊c. q 
TONE cõcoꝛdãtie in ne ae 


gau e, 


Fo. xcij. 


Conecluſio 
quare ius 


nO ef arg, 


* 
+ 


vet ; 


el eae : i 7 
Wn mu mn. Conny in pri homme. 
Juin. Comer: 3! unliſ- my Lin Or Harm 


* 


Decima pars. 


Juſtificabile autẽ ⁊ bõificabile ⁊ magni 
ticabile ⁊c. funt materia iuris: foꝛma th 
t materia diſcurſis p recta lined regula 
rũ cuz diff mitionibus pꝛincipiotũ. ¢ t 
in iſto paragrapho applicatuʒ eft qdqd 
de iure dict põt. ¶ Ju luxe intellectus ẽ 
foꝛtioꝛ cũ imaginatiog q; cd ſenſu /e gz 
altioꝛ potẽtia ꝭ imaginatiua q; ſenſus:⁊ 
cũi intellectus fit altioꝛ potẽtiã & imagi 
natio:iõ foꝛtioꝛ ẽ in ſeipſo q; in imagina 


Documẽ⸗ tide. Etyt ena ſclat agere de q̃ſibet 
br WE potẽtia {com ꝙ eſt magis alta ⁊ minus 


alta: conſulo iũriſte ꝙ de ſubiectis deſi⸗ 
gnatis per e.f.g.habeat e 
ſulo ꝙ iuriſta diſcurrat per ſpeciẽ rez 
Sular um ante det iudicium. Aliquod 
em iudiciũ eft copetés ci vna ſpecie/qð 
nõ eft cõpetens cũ alia: ſicut in fecunda 
ſpecie regule c.apparet. Nã ĩ ipſa ſecũ⸗ 
3 ſpecie / iura oꝛiunt᷑ a necẽſſitate:ſed ĩ 
tertia ſpecie eiuſdẽ regule ↄcurrũt a cõ 
tingentia:et hoc manifeſtuʒ ẽ ꝑ diffini⸗ 
tionem̃ maioꝛitatis ⁊ minoꝛitatis. 


De medicina. 


xcij. foꝛ: e dicina ẽ habitus cuz quo 
ma de me |k medicus ꝓcurat ſanitateʒ 
dicina. patiẽtis. ¶ Medicus dʒ re 


* currere ad migtione punti 
S pioꝛũ z regulaꝝ huius ar⸗ 
is. nꝛã p ld modũ ꝑ qué 
mifcent/habituabinfe medicus ad habẽ 
hen dG habituʒ cum quo ſciat facere mixtio⸗ 
ne medicinarũ /in faciẽdo decoctiones / 
vnguéta / emplaſtra / ſyrupos/graduan⸗ 

Nimum do herbas cotra moꝛbũ. ¶ In ſubiecio 
doͤcumẽtũ d.deſignato celũ difcurritur ꝑ pꝛincipiã 
pro medi: ⁊ regulas:⁊ qꝛ pꝛincipia ſuꝑefioꝛa ⁊ re⸗ 
cis. Sule agũt in inferioꝛibus:iõ medicus re 
5 currere 03 ad antedicta ſubiecta: vt ipſe 
Aſte e videat fib q̃ cõſtellatiõe infirmus patia 
inr:cum q̃ ⁊ 58 ae 03 . ree 
cticare in paticte.q Ftera ie tc? fe dz 
S habituare de fubsecto p f.defignato : vt 
nen pe ſciat vti imaginatione / vt intellect? 
de ſenſualibus facit ſcientiã in pꝛedi⸗ 
cta imaginatione / ſciat ipſe ea vti extra 
ſenſum:⁊ cum ea deſcendere ad ſenſum 
obiectiue:⁊ cum ſenſu aſcendere ad ima 
ginationeʒ / tali modo ꝙ imaginatio fit 
medium exiſtens recte ⁊ oꝛdinate inter 
ſenſum ⁊ intellectum:⁊ hoc cum diffini⸗ 
ium .tlone medi: Bdbuc medicus recurrat 
documens ad ſubiectum per OSH: t ſciat) 
tum ſenſu / vigendo coloꝛem infitmi ⁊ vrine 
etufdem:et refpiciendo feces ipſiꝰ / odo⸗ 
rando anhelitùm / et gudiendo planctꝰ / 


P. 


rie. 9 a 


L 
lem quidem modum medicus ſciãt coz 
gnoſcere gradu3 herbarum/et virtutes 


t ſciatvti 


et clamoꝛes ipſius / et ſuuʒ appetitum / 

⁊ tangendo pulſum / ⁊huiũſmodi. 

dicus enim qui ſenſu vti nefclt none BS aes 
nus medicus. ¶ Amplius recurrat me⸗ 

dicus ad fubsectum per h. defignatum: 

vt de modo illius / et per quem 55 


i 
} 
ua eft diſcurſa / ſit habituatus. 


earundem quas habent in patiente:qm̃ 
fi fiet decoctio de vna herba calida in Gr 
to gradu:⁊ ficca in iertio:gumida in ſe⸗ 
cundo: et frigida in pꝛimoꝛet de alia her 
ba frigida in quartò: et humida ĩ tertio: 
— = . — calida in pees a 
e alia herba gumida in quarto gradu: 
frigida in tertio:calida in ſecũdo ſicca 
in pꝛimo:tunc tempoꝛis medic? poterit 
cognoſcere per . g. que herba in 
decoctione eft preuales fue habeat ma 
ioꝛem virtutẽ.¶ Et ad hoc eſt dicendum 
ꝙ herba calida i quarto gradu eft pꝛe⸗ 
ualens. Ignis eniz dominatur ſupꝛa ae⸗ 
rem / dando ſuam caliditatem. Et aer in 
aqua / dando ei de ſua humiditate / vn⸗ 
de patet ꝙ ignis fit dominus aq. ¶ Am 
plius recurrat medicus ad ſubiectũ pt. 
deſignatum: vt de mo illius ꝑ quẽ el 
tatiua eft diſcurſa / ipſe habituet cum 
medicus practicet in patiẽte: medico ith 
cognoſcẽte naturã elemẽtoꝛuʒ /⁊ cõpoſi 
tionẽ eoꝛũ in patiẽte:⁊ hoc maxime mez 
diãtibus regulis f. g. .i. R 
q ſcripta ſiue inuẽta ſunt ꝑ :ypocratem/ 
Salienũ /⁊ Auicẽnã: et ſic de alijs:appli 
cet medicus ꝑꝛincipijs ⁊ regulis huius 
artis: ⁊ ſecũdũ q applicare ea poterit in) 
ipſis / fiat iudiciũ:exponẽdo ⁊ declarãꝗ 
auctoꝛitates eoꝛũ. ¶ Qã ſicut cãpſoꝛ hs 
verã noticia ⁊ ientiaʒ de bono aut 
falſo auro / fricãdo ipſum ſuper quẽdaʒ 
lapidé nigrum:ſic medicus H vera note 
21 experietiaꝝ ⁊ ſcripturaꝝ mediane / 
applicado eas pꝛincipijs ⁊ regulie hu? 
artis /reſpigẽdo qué coloꝛẽ (methapho⸗ 
rice loquẽdo) ab ipfis pꝛedicte ſcriptu⸗ 
re recipiũt. ¶ Et in iſto paſſu valde gau 
det intellect? /rartone cõgnitionis modi 
poſitiui:quia ipſa poteſt reducuad artes 
p iſtam artem neceſſarijs cõcluſionibꝰ. 


7 De regimine pꝛincipis. 
Pp imen eft forma cuz qua 


{uum 
ralia: et ideo princeps ha⸗ imine pꝛi 
bituet intellectum ſuuz de cipalis., 
none ſubiecto cuz que ſciet 


Un firm 


regere et gubernare ipſum. ¶ Item re= 
cur rat ad alia ſubiecta: ſicut te: 
ctum b. cognoſcẽdo ⁊ diligẽdo ip ſum:nã 
per eius cognitiones dirigit fe ad regnã 
dum ⁊ gubernãdum. ¶ Adhuc recurrge 
ad ſubiectũ e. Nam puncipe cognoſcẽte 
modũ p qué ho eft aſſituatus in pꝛinci⸗ 
pis ⁊ fegulis:ipſe quidẽ ſciet vti gomi⸗ 
ne / iudicãdo ipſum / aut ei ꝑcẽdo. 0 Am 
Pl’ habeat noticia ſubiecti p f.deſigna⸗ 


De applicatione. 


fo. xciij. 


cis. Nam ars eft habit? impugnabilio. 


Miles quidem ns illam / habet vi⸗ 
ctoꝛiam contra illum qui arte nefcityti. 
¶ Kortit cans coz ho 


minis:⁊ maxime quando de ipſa fat ha 
bere noticiam: et ideo quãtomagis ipᷣaʒ 
ſciuerit / tantomagis caufat audacism. 


¶ unge fequitur ꝙ ft milesvult ſcire p= 
fecte forttudinem /recurrat ad nonum 


Fortitude 
quid fis, 


i:vt iple ſua imaginaiioe ſcĩat ver in ci⸗ 
uitate /⁊ in bello /⁊ in iudicio /⁊ in confi: 
io / ⁊ huiuſmodi. Sicut ents ruſticus ne 


ſubiectum in quo perfecte ipſa tractat᷑. 
e e ho Els bhp 
lotion eft munitus ; fideo. miles fe in⸗ 0 7 


duat pꝛediccis virtutibus / deo tamè ad- jam vh F 


fat agere equuin/currere. Sic ꝑꝛinceps 
abſq; imaginatione oꝛdinatã neſcit f̃e⸗ 
N quidẽ neſcit vti rebꝰ 
enfibilibus fine oꝛdinata imaginatiõe. 
qd Ferne s delten debet habere goticiã 
ſubĩecti ꝑ g. deſignati: vt ſuo ſenſu ſciat 
ptt quo ad ſeipſuʒ /⁊ quo ad ſuos officia 
les: ep ula q ſunt ſenſibilia deducat de 
imaginatione ad intellectũ:⁊ de intelle 
ctu ad nonũ ſubiectũ. Si at princeps. 
dixerit ꝙ ei hec ſunt dĩfficilia: Reſpon⸗ 
deatur illi ꝙ ipſe ad hoc faciat ſecundũ 
oſſe fuumiet vltra poſſe ſuum habeat 
ſuos ſapiẽtes qui ſciãnt facere:⁊ ei con⸗ 
ſilium dare. T aure md ꝙ pꝛincipia ⁊ 
regule remaneat abſq; lefioe:z pnceps 
cũ ſummo ſubiecto fit in concoꝛdãtia: et 
ab of contrarietate remotus. ¶ t into. 
paſſu cognoſcit intellectus p quem mos 
puz regimen pꝛincipis reduci 2 ad ar 
tem:⁊ de eo ſcientiam agere. Et vtinam 
pꝛinceps inueniatur qui regim̃ẽn fuum. 
ad artem reducat / ad quam diſponat fi 
lium ſuum:et ipſum eam doceaufiue do 
ceri faciat.Et per conſequens omnibus 


incipibus do ꝓ ↄſilio ꝙ eã addiſcant. 

xcliij.foꝛ Ilitià eſthabitus cum quo 
iN miles iuuat cipem /vt 
eng g „ 


es enim inuentus eſt / yt ꝑ 
N tp fun poſſit iuſticia ſuſten 
erase tart.€t ideo milesfe debet 
habituare de mfticia per lum modum 
per quem iuſticia eft diſcurſa per pꝛin⸗ 
cipia et regulas huius artis ĩ nono ſub⸗ 
lecto: vt de ipfa miles perfectam noticiã 
habere poflit. ¶ Quoniã miles indiget 
Peukert in belleideo ebet habe 14 8 
in habitu: vt cũ illa foꝛtioꝛ fit cõtra ſuuʒ 
inimicũ:ſcire ergo dʒ eã miles ſecunduʒ 
quod eſt diſcurſa in nono ſubiecto: vt cũ 


ea artificialiter ſe de fendat a furs inimi 


ei 


iuuante per lum modum per que3 diſ⸗ 
currũtur in nono ſubiecto. ¶ Miles per 
bonitatem vult eſſe bonus:⁊ permagnit- 
tudinem vult habere magnam victoꝛiã / 
⁊ honoꝛeʒ / ꝛeguiuſmodi.¶ Et in iſto paſ⸗ 
fu cognofcit intellectus per qian toda 
militia ad artem reduci poieſt. Et etj 
cognoſcit ꝙ virtutes maioꝛes armature 
ſunt in anima / q; armature coꝛpoꝛis cũ 
a — Nam ars non cont 
bitin coꝛpoꝛe:ſed in anima tantũ. a A 

liti competit ꝙ fit nobilis ase ili 
tas quidem eſt magnus habitus in coꝛ⸗ 
de /a qua oꝛitur magna audacia faciei ⁊ 
Dextre manus / que cauſant victoꝛiã /au 
dacia coꝛdis exiſtẽte calls. In 

eft neceſſaria magna imaginatið ⁊ maz 
gnus ſenſus. ¶ Magnitudo pᷣͥdigoꝛũ oft 
ſtit per Difeur fant vir 251 Bont : bie 
cti. Nam ſicut vnus enſis cũ foꝛtioꝛi bꝛa 
chio deuincit alium enſeʒ exiſtentem in 
debilioꝛi bꝛachio:ſic vnus miles cũ ma⸗ 
ie ſenſu ⁊ imaginatione deuincit aliuʒ 
militem in bello. ¶ Et ĩ iſto paſſu cogno 
ſcit intellectus ꝙ quandoq; pauci mili⸗ 
tes deuincunt multos. 


De mercãtia. 
Excautia eft hab 


pecuniã multiplicare poſſit: 
licut in tractaiu pꝛincipioꝝ 
: ⁊ regularum cognoſcituùr:vi 
delicet per qué moda vnum pꝛincipiuʒ 
habet fe cũ alio:ſicut ĩ mercatura emẽs 
ſe habet ad vendentẽ cũ ſuis pꝛincipijs 
⁊regulis:⁊vendens ſimiliter ad ementeé. 
fe habet cum ſuig:vt quilibet poſſit haz 
bere hoc quod eft maius per hoc qd eft 
maiꝰ. ¶ Onde fequitur ꝙ ille mercatos 
qui ſcit d ere funm iniellectũ/ĩima⸗ 
ginationem et ſenſum per pꝛincipia et 
regulas huius artis:habet maioꝛitatem. 


itus inuen Key. foꝛ⸗ 
tus cum quo mercatoꝛ ſcit ma ð mer 
emere ⁊ vedere: vt ipſe ſuã cãtia. 


2 
AN 3 vr 
ede e“ 


Jf: 


1. 
a I 


Kev} [for * 
ma de na- 
uigatiõe. 


Penge 


“Ce 


> -antellectus per ſubiectum e. vt de rebus 


ao 


Decima pars. 


fcientie in emendo ⁊ vendendo / q; alius 
mercatoꝛ neſciene hunc diſcurſum pꝛedi 
ctũ. ¶ Mer gate: dcquid agit in emendo 
aut yeltdendo/facit illud cũ ſuo intelle⸗ 


c tu et volũtate z memoꝛia:⁊ iõ debet vti 


iplis potentijs ſecundũ oꝛdinationè na⸗ 
turalè ipſius ate:videlicet ꝙ intellectus 
fit pꝛimitiuus intelligẽdo:⁊ voluntas cõ 
fequétia eligèdo:⁊ p cõſequẽs memoꝛia 


ſpecies cõſeruãdo:cũ quibus fit emptio ad 
* Tt venditio in 


ene n foꝛo:et iõ mercatoꝛ vt arti⸗ 
ficialiter ſciat facere/ponat ſuã imagia 
_ tone ⁊ ſuũ ſenſum in mercatura / ſine qͥ⸗ 
bus non fiunt emptio ⁊ venditio. Et hoc 
ſciet facere fi ſciat fe habituare de fub- 
iectis per c. f. g. deſignatis.· ¶ Et in iſto 
paſſu cognoſcit intellectus per que; m 
modũvnus mercatoꝛ multiplicat magis 
pecuniam q; alter. ¶ In ſubiecto de e, 
tractat᷑ de homine:⁊ Nene de cote 
pore eius. am pars illius eft. Et quia 
emptio et venditio fiunt neceſſitatè coz 
Ports: ideo bonꝰ mercatoꝛ diſcurrat ſuũ 


neceſſarijs coꝛpoꝛis hie noticiam poſſit. 
q la ſpẽs⁊ Greg regte c.ſunt ma⸗ 
Sia fubicctã Mercator mediate re⸗ 
gula h.⁊ i. Qa eadẽ mercatura fiz 
ue res ẽ ꝑui pᷣcij ⁊ magni ſecũdũ 
locoꝝ et tpis diuerſitatẽ· 8170 
fiue mercature bit pl? deyalozeipno 
t e q; in alio:⁊ plus in vno loco q; 
in altero. Et etiam plus in vno homine 
cauſa neceffitatis et vtilitatis. In alte⸗ 
ro autem homine cauſa boni eſt ⁊ hono 
ris. Juanes ſecunda ſpecies regule 
c. mediante regula g. cauſat lucrum in 
emptione et venditione. Pꝛopꝛium ents 
ad àltioꝛeʒ finem fe habet q; appꝛopꝛia 
tum. E que pꝛopꝛiè elt ne⸗ 
ceffaria hoi /magis ꝓlongat᷑ a ↄtingẽtia 
q; res q̃ è neceſſaria per accidẽs. er 
catura in hoĩe fideli virtnoſo e t 
tus pfect®: ie aũt deceptoꝛe ⁊ peccsa 
toꝛe é hitus per fectꝰ:⁊ iõ q vult eẽ bon? 
mercatoꝛ /habituet fe de vixtutibꝰ ꝑ illũ 
modũ p qué tractat᷑ de ipſis ĩ nono ſubie 


cto. Qin Motette bit? foꝛmatꝰ po 
nit coitatezfoctetate ĩ 1s biffoematno 
aũt / pᷣuationẽ cõitatꝭ ⁊ ſocietatꝭ. Int 
ta alia de mercatura poſſent dici:ſʒ ſũ 
ciãt ea q dicta ſunt cauſa beeuitatis, 


Denauigatise, *~ 
Paws Auigatio e ars ci q naute 
ye ſciunt ire p mare. ¶ Qaui 


gatio qͥdẽ deſcẽdit ⁊ of a 
geometria/⁊ motu / tꝑe / et 
loco mediãtibus qͥ ad ſuos 
coꝛrelatinos ꝑ ſcdam [pez 


— — 


— 
. 


regule c. ſignatos:qͥ ſunt motiuꝰ/mobi⸗ 
lis /⁊ mouere /tꝑe ⁊ loco mediantibus. 


II aust e tpe ẽ ĩ vno loco:⁊ ĩ alio 
pore it a Oleo m 1186 


arithmetica deſcendunt᷑ ad arte iftat vt 
Geſeaves ar — — ſuis locis: ergo pʒ A 
uigatiõis pᷣmitiu 
pr deleedit: fecadarie A; eometria 
rithmetica: vt patet icta. ¶ Et 
d hoc declarãdũ / feci Ne iſtã gun e 
uiſaʒ i Gttuoz triãgulos: vt in ea patet:⁊ 
e ↄſtituta ex ãgulis recti / acut ⁊cbtuſis. 


Sequitur figura nauigatiòis. 


¶ Et ſuppono 


o q in illo loco in quo ſunt 
q̃ttuoꝛ anguli ãcuti /ſit trãſmõtana⁊ poz 
tus nauis:⁊ ꝙ ibi ſit nauis yolés ire per 


oꝛientemiſ dit per exaloch:et quan 
do iuerit per quattuoꝛ miliaria / ipſa ꝗᷓt⸗ 
tuoꝛ miliãria penes exaloch non valent 
nifi triaverſus oꝛientem. Ratio buius é 
quia in duratione motus primo genera 
tur ynitas ſiue punctus: ⁊ quando na⸗ 
uis inuenit per octo miliariã apud exa⸗ 
loch / ipſa quidem non valentverſus oꝛit 
tem niſi ſex. Ratio huius eft: quia caus 
fatur ſecundã ynitss que cum pꝛima 
caufat vnam lineam compoſitaʒ ex dua 
bus ynitanbus fiue punctis £tquande 
inuenit nants plus per quattuoꝭ milia⸗ 
ria / cauſatur tertia pitas; et fic cauſat 


; 


CPE Seapplicatione: 


triangulus perduodecim militaria /ter 
quater caufatur quadrangulus/quater 
tria. Et fi r per quem moduzʒ 
in motũ nauis componitur triangulus 
et quadrangulus. Per modu; quẽ dedi⸗ 
mus de motu nauis per duodeciʒ milia 
ria / poteſt nauta cognoſcere ꝙ eundo p 
exaloch/ per centum miliariã deuiatur̃ 
nauis ab oꝛiente per. 25. miliaria/naue 
admittente in quattuoꝛ miliarijs penes 
exaloch / vnum miliariG apud oziente3/ 
mot nauis pꝛius exiſtente per punciũ 
deinde per lineam:⁊ poſtmoqũ per triã 
gulum:⁊poſt per quadrangulum. Si ng 
his recedit a poꝛtu:⁊ vult ire perſus oꝛiẽ 
tem:ſed cum vadit per meridiem: ipſa 


gquideʒ deuiatur in duplo ab oꝛiente re⸗ 


ectu deuiatiõis = facit: quando va⸗ 
it apud exaloch. Ratio huius eft :quia 
exaloch conſiſtit in medio oꝛientis ⁊ me 
ridiei. ¶ Et ſi nauis vadit per lebeich: 
ſed tamen vult ire penes oꝛientes/cau⸗ 
fatur deuiatio in triplo. Et fi yadit per 
occidété/caufatur in qua Ofte 
Super modi per queʒ naute poflunt ar 
ari deulationem loci ad que intẽdũt 
tre:⁊ motus qué dedimus ei artis ad co⸗ 
gnoſcendũ deuiationẽ / oſtendendo pꝛin 
cipia generalia ſine quibus nauis non 
— in motu. Que pꝛincipia ſunt 
: videlicet punctuo/linea/ triangu⸗ 
tus ⁊ quadrangulus.£t dũmmutio vniꝰ 
miliary för fps 


Tarioy penes exaloch 


te in medio l. ⁊ n. Raàtione cuius diſtat l. 
ab m. per medietaté miliariũ.3. ⁊ dimi⸗ 
dium. ¶ Ad tertiã queftioné reſponde⸗ 
mus fic:d . ſunt. g. milia 
ria. ⁊ ab l. vſq; ad n.ñ.⁊ dimidium: vt ſu 
Bra.pbata eſti⁊ fic multiplicãt. 11.2 dimi 
iũ. Quapꝛopter apparet ꝙ l.diſtat ab 
o. per. õ. miliaria min? quat᷑ta:⁊ fic ſolu 
ta eft tertia queſtio . ¶ uaxtã ques 
ſtionẽ reſpondemus ſic de portu vſq; ad 
o. ſunt octo mliaria: ⁊ de n. vſq; ſunt 
duo miliarig minus quarta: ⁊ fic ſequi⸗ 
tur ꝙ m. diſtat ab o. per medietateʒ de⸗ 
cem iniliarioꝛũ minus quarta q̃ ſunt. 5. 
miliaria minus octaua: et fic foluta è q̃r⸗ 
ta qͥſtio.¶ Secũdũ ꝙ data eft ars ad co 
gnoſcendum diftantias exiſtentes inter 
I. m. n. ⁊ o.mõtiũ ꝑ miliaria ſupꝛadicta: 
fic potes cognofcere diſtãtias alioꝛũ ma 
tiũ per miliaria ſupꝛadicta/multiplicã⸗ 
do miliaria ꝑ triãgulos⁊ quadragulos, 
¢ Lariutbmeticus multipli⸗ 
cat numerum /nuſſſer ter tria /⁊ ꝗᷓ 
ter quattuoꝛ:ſic nauta 17 facere te 
mili modo. ¶ Declaratu eft ergo p qué 
moda poſſunt c N 
loco maris eft nauis / arbitrãdo diſtan⸗ 
tas penes trãſmontans ad oꝛientẽ / me⸗ 


Fo . xciiij. 


Exalog 


lr brich 


ridiem atq; occidentẽ exaloch / lebeich / vr 


maiſtre ⁊ grech / reſpectu loc: maris in 
quo ofiftit nauis. Et iſta doctrins eft fa 
cilis/bꝛeuis/⁊ valde vtilis/⁊ generalis / 
⁊ particularibus applicabilis.¶ 


et duouim octo miliarioꝛum penes me: gulam g.⁊ per ſubiectũ eleinẽtatiũe co⸗ 
ridiem ꝛet fic de alijs.q Mod intendi⸗ gnoſcitur q; fi motus oꝛitur ab oꝛente / 


mus dare doctrinã ⁊ artèpᷓ quas naũ 


uis:et hoc intendimus exẽplificare/oſtẽ 
dendo gtd diſtat vnus mons ab altero. 
¶ Suppone gp fit pnus mos penes oꝛiẽ 
teiirtonge a petit quo aſſiſtit nauis p 
4. miliaria qui vocetur.l.talis mons set 
ꝙ ſi alter mons apud exaloch / diſtans a 


portu per.. milidria:⁊ ꝙ ile mons vo fic de alijs ſuo modo poteſt dici. ¶ Ad- 
ſit alter monsverfus me huc nauta debet conſiderare mul 
a poꝛtu per.. miliaria tes aeris. Nam ſi aer eft groſſus ⁊ fri⸗ 


cetur m. Et 
ridiem bitte 


ipfe habet maiozé inclinationem penes 


eft humidus et caſidus . ¶ Sꝛecus aut 
frigidus et humidꝰ/qui cauſatur a tra 
montana. ¶ Item fi ventus dependet 
ab exaloch / ſpſe habet maioꝛem declara 
tionem penes oꝛientem q; ad meridieʒ: 
eo quia meridies eft calidus et ficcus:et 


ſciant cognoſcere in quo loco maris ẽ na exaloch q; penes grecuʒ . ¶ Exaloch em 


2 ꝙ vocetur n. ¶ Ulteriusfupponog fit gidus / iam fignificatum eſt ꝙ ventus 
alius mons penes meridiem diſtans a oꝛitur à tranſmontana. Su autem ger 
8 


poꝛtu per. g. miliaria:⁊ ꝙ vocetur o. mo 
o querit᷑ qt diſtat l. ab m.⁊ ab n. Et 
tum diſtat o. ab l. ⁊ ab m. ¶ 

ueſtionem ⁊ ſecũdaʒ refpondemus fic. 
i Figura ot triangulos /vt ꝑ 
et.. . T. J. componunt . ve 
triangulus ⁊ quadrangulus habeant cõ 
poſitionem:⁊. . diuidũtur in duas par 
tes equales / qualibet habẽte.3.miliaria 


cum dimidio. ¶ Unde fequit q ab l. vſq; 
6d n. ſunt miliaria. 3. dim̃iqiũ / m. exiſtè 


fuerit tenuis et: humidu 


a Tignatunt 
eſt ꝙ ventus egreditur ab oꝛiente:ſed 
ſi aer eft humidus et ſuptilis /ſignatuʒ 
eſt ꝙ vent? exit a meridie: Si vero aer 
eft ficcus, et frigidus / iam ſignaturlq 
nt 


mM. 
* 


Af: 


0 
cuynimio y 
Den 


ventus pꝛocedit ab occidente.¶ Qu a 
ſecundum coloꝛes quos habent — pr yubrr 


ventos:ficut nubes rubea ſignat oꝛien⸗ 
talẽ vẽtũ:et fi habuerit coloꝛẽ aureũ /ſi⸗ 
gnatvẽtũ meriqianũ:⁊ſi habuerit coloꝛẽ 
Abũ / ſignat vẽtũ ſeptetrionalẽ:et ſi ha⸗ 


a 


Decima pars. 


buerit coloꝛẽ nigrũ / ſignat: ventum oc: nit iuſticiã /pꝛudentiã 2 foꝛtitudinẽ:poſt 
cidentalẽ.¶ Y quangoq; eſt cõ aũt peccatum / triſticiã ⁊ languoꝛes. Et 
poſita ex pluribus colonbusiet ĩunc ſi: ideoreducenda eſt ad diffinitionè pꝛin⸗ 
gnat migtioné ventoꝛũ:⁊ ſcdᷣm ꝙ eſt ma capi ⁊ regulã h. ¶ Conſc bo⸗ 
gis de vio coloꝛe q; de alio /ſignat ma: nitate ⁊ magnitudiſiẽ atc perſeueran⸗ 
Sis vnuz venta qᷓ; alia.  Qluura quigé tia piuit.Sed cum maliaa ⁊ paruitate 
ſcdm lam partẽ egredit᷑ a qua yentum ⁊ inconſtantia moꝛitur. Quapꝛopter re 
illius ſignat᷑. Et fi ufcationibusz ducenda eft ad diffinitionẽ bonitatis / 
tonttruo ſuo modo pot dici.¶ Nauomug eee ⁊ durationis. ¶ Confcige 
aque maris motuʒ ventoꝛũ ci cũlãr em tia foꝛtificatur cuz primo ſubiecto / oble 
ſignat / vento habente talem affituatio= ctãdo ipᷣm ſcdᷣm 2 eſt diſcurſuz per pꝛin 
ne z: ſicut limax ſiue teſtudo habet. Qui cipia ⁊ regulas.£t fic auget actum ſuũ 
quidé ventus eſt aſſituatus circulariter a qua oꝛiunt᷑ contritio / ⁊ confeſſio/⁊ ſa⸗ 
vt aqua maris aſcendat:ſicut facit pul- tiſfactio. Babucper ipfam conſcien⸗ 
uis ſubtilis ſuꝑ terra. @Adbucfibulo- tiam / a coꝛde Mipiria otiuntur:⁊ ab ocu 
nus ſicut eſt coſoꝛatus / pꝛopĩiũ ventum lis lachꝛime:⁊ ab ore otationes multe:⁊ 
fignat:ficut in nubibus dictuz eft. Ne hoc ꝑ regulã i.ſignatũ eſt:¶ 

tranſmontana ⁊ ferro nd opoꝛtet loqdũ cuz ĩuſticia diuina facit miſer tas; 
nam de illis experientiã habemus:neq; ⁊ cũ magmtudine ⁊ eternitate multipli 
hic eft cauſa queréda quare attrahit fer cat illas:cũ bonitate aũt / magnitudie/ 
rum. N c eft ſuus loc :ſed po⸗ ⁊ miſericoꝛdia diuia mediate / ch ſpe /æ 
tiusinaturalibus habet locũ: naturali penitentia dat conſolationẽ hominibus 
quidẽ competit iſta petere zinquirere. ¶ Conſcientia non doꝛmit:nec etiã ho⸗ 
Dum intellectus 3 ſupꝛa⸗ mine dõrm̃irẽ permittit / ratione amiſ⸗ 
dictũ eft de nauigatione / gaudet:q⁊ val ſionis tempoꝛis ⁊ penitentie. Et idcirce 
de de nauigatiõis doctrinã habituatꝰ ẽ . vigilatio /oꝛatio ⁊ diligentia cum timote 


NIE ut fue ofanguinee ſiue ei yicine. Juz 
9 7 De conſcientia. tellectus ſic conſiderans / — 4 


ſcientiam fic diſcurſam: gp cõſcientia fit 


onage⸗ D Onicictia eft forma cn qus diſcurſa per pꝛincipia 2 regulag/eft im⸗ 


de cõſcien 


tia. 


c miſſis / icdᷣm qð in ſubie⸗ fi i 
P| sto. quarto fignatum eft:qp tione eft valde gauiſus. 


intellectũ: quo ad volũtatẽ eft electiua: 
quo ad memoꝛiã eft conſeruatiua: ideo 8 
qui conſcienua bene vult vti / deducat 8 
ipam per nonũ ſublectũ. Saad I; 9 modes fequédos ⁊ vitãdos ma 
magna canſat᷑ a diffinitiõe matoztatis: E os: maxime fi ille modus di 
parua aut a diffinitione minoꝛitatis:tẽ: ſcurſus fuerit per pꝛincipia et regulas 
perata autem et virtuoſa a diffinitione huiꝰ artis:⁊ etiã ꝑ noue ſubiecta:vt in⸗ 
equalitatis ⁊ virtutis. ¶ Conſcẽtia ont tellectuspꝛedica tis ⁊ audientiũ abun⸗ 
à poſſibili ⁊ intelligere:nõ ãũtem̃ ab li det ĩ magna materia: ⁊ talis pꝛedicatio 
. 12 et ignoꝛare. Et ideo tractabi= valde vtilis et valde facilis eft: ſicut eft 
is eff cuz diffinitione poteſtatis ⁊ intel valde artiflciata ⁊ i magno fublecto edi 
bia et r t deducta per princi: ficata ⁊ collocata. ¶ Nꝛegicatoꝛ ſicut ar⸗ 
pia et regulas eft cognita: et maxime ſi tificiat ſuũ intelligere ad Deduicendurtic 
eft deducta per cõmixtionẽ pꝛincipioꝛũ. dʒ artificlare ſuã volũtatẽ ad diligendũ 
Nam quodlibet pꝛincipiũ declarat eaʒ volũtat audiẽtiũ:vt ſermo tanta valeat 
quo ad feipm: et quo ad alia pꝛincipia / ꝑ exiſtẽtiã/quãtũ valet ꝑ apparẽtiã. Et 
ratione cutus conſcientia clare cauſat. diffinitionẽ equalitatis intellect? 
Et dat pro cõſilio / vt fiat cõtritio/⁊ con- ⁊ voſũtatis: vt in ſermone intellect? ⁊ vo 
feſſio /⁊ ſatiſfactio de commiſſis. ¶ Con. lũtas eq̃liter qeſcant:alioqͥn ſermocina⸗ 
fcientia oꝛitur a coꝛrelatiuis principiow toꝛ in fermone ſuo ẽ habituatꝰ de vana 
cum amore: ⁊ eft in tertia ſpecie cum ti⸗ shied, edi artificiare memo 
more a triſticia. In quaxta auteʒ ſpecie ridaudientit ci artificto fui ſermõis ar 
ſubiectũ in quo e705 Bet cum ipa paſ⸗ tificiati:fi de ſubiecto pᷣdicgtoꝛ pꝛedicat 
ſlonem mediante ſcda ſpecie rẽguſe e. cowncta ĩ natura ꝑ ſubiectũ /ſient iuſti⸗ 
Caulceentia anieqh fiat peccatũ / diſpo⸗ cia deiẽ magna, ¶ iſericodid dei en 


24 
Redicatic eft forma cf pee 
catoꝛ infoꝛmat ppłm ad 


ſcientia eft forma actiua ꝑ De pꝛedicatione. 15 98 


forma de 
pᷣdicatiõe 


n De applicatione. 


magna:e vnd iſtarũ eft ita magna ſicut 
altera /ratiõe cuius pꝛedicatoꝛ debet exi 
ftere in gaudio ⁊ tim̃oꝛe / mediãte iuſti⸗ 
cis /pꝛudentia ⁊ ſpe. Et talie habit 

moꝛis ⁊ amoꝛis audientiũ /ẽ eras 
tionabilis z amabilis:ficut eft valde in⸗ 
telligibilis. toz fic debel 2 
re in pꝛed Aicut facit intellect? in 
inueniẽdo ea de quibus ſcientia eſt: in⸗ 


— 
> 


ſiue partes fut thematie /fui ſermonis. 
Nan 2 diffinitionem populus cogno 
iat diffintum. ¶ Adhuc dedbet cõſidera 
re per qué modu er pꝛinci 
piaz regulas / ſicut datum eft exempluʒ 
incentũ foꝛmis. Et per talé modũ intels 
lectus picdicarorid c audientia habebit 
magng requié.Quong deus eft cuʒ ma 
Shitudine intelligibilis / amabilis/⁊ res 


tellectus enim facit ſcientiam de ſenſiti colibilis: parka pꝛedicatoꝛ debet dare 


uis in imaginatiõe extra 
c facit ſcientiã de inte 
etipſo extra imaginationẽ. Sic pꝛe⸗ 
dicatoꝛ debet deſcendere ad ſenſum / dẽ⸗ 
do ei experientias ſenſibiles: ⁊ poſtmo⸗ 
dum debet afcendere ad imaginationẽ / 
dado ei experiẽtias imagiabiles. 
huc deinceps ad intellectũ aſcendere de 
Bet / dãdo ei experientias de intelligibi 
libus.€t fic de voluntate ⁊ memoꝛia po 
teſt dici ſuo modo. Si aũt hoc non facit / 
ſuũ quidé ſermonè obfcurat ⁊ cõfundit: 
eo qꝛ in memoꝛia audiẽtiũ labilis eſt /in 
intellectu ignotus eſt /⁊ in volũtate ne⸗ 
glectus talis pꝛedicatoꝛ ſiue ſermo. 
C In euacustione tertic figure da exẽ 
pluin eũaciiandi cameras ⁊ 15 ſermoci⸗ 
natoꝛ debet euacuare /ſimili mo dictio⸗ 
nes ſiue pꝛopoſitiones in themate poſi⸗ 
tas. Et etiã debet querere mediuz facié 
di conclufiones per illũ modum qui da⸗ 


- 
= 


- 
= 


ſenſum. ¶ Ad: 
lügtohöle - 


ͤyt multũ intellic 


magnã noti 
hoc poteſt 


gatur / ametur ⁊ recolatur:et 


facere cũ mixtione pꝛincipioꝛum ⁊ regu 


larũ:⁊ etiã cũ pꝛimò fubiecto, Si ute 
hoc non facit / uus quidé ſermꝗ ãm̃per⸗ 
fectus⁊ labilis erit. Tx unt quo⸗ 
rum vnus eft omntmode per ect? ablas. 
aliqua imperfectione: ⁊ iſte eft eterna ⁊ 
infinita gloꝛis. Aliꝰ e r imper 
fectus: ⁊ iſte eft iffferſſũs in quo eft pes 
na ſempiterna. Tertius autem eft prim 
air parum̃ imperfect? :z iſte ta 
is / eſt iſte mundus: et ideo pꝛedicatoꝛ 
dz iſtos tres locos recitaxe /⁊ ðclarare /a 
dicere quid ſunt / qͥd habẽt in ſe /⁊ ꝓpter 
quid ſunt / ⁊ quã vtilitatẽ habent in ſe. 
Locus enim omnimode perfectus tota 
liter effmabilis / imperfecius penitus 
eſt odibilis. Qui autem partim perfe⸗ 
tus / ⁊ partim iñſp̃ẽrfectus /in parte qͥ⸗ 
m amabilis eſt ratione ſue perfectio⸗ 


tus eff in multiplicaioe Gree figure:na - nie set in parte odibilis ratione fue im⸗ 


per tala intellectus audientiũ firmioꝛ 
eft per intelligere q; per credere aucto 
ritates ſanctoꝛũ: eo q credendo intelle⸗ 
ctus agit extra ſuũ actũ naturalem qui 
eft intelligere. Nam vnũquogq; magis 
gaudens ct contentui ert quando ſuo 
proprio actu vti poteſt:et ficut de intelle 
cu dietũ eſtata de volũtate ⁊ memoꝛia 
dict poteſt {ue modo. ¶ In geometriadi 
citur per qué moda facie dẽ t 
ica dat᷑ exem 


nes. Similiter in arithmetica 

plus per qué modũ aritmeticusnume 
rat vnitates.¢ Adbucinr ca dictũ 
eft per qué modus thetozicus oꝛnat ſua 
verba: et ideo ſermocinatoꝛ in ſermone 
ſuo debet ha 


perfectionis. ¶ Ma ſic intellectus ↄſide 
rat /cognoſcit per quem mõdũm ferme 
einatoꝛ poteſt ſuum ſermonem reduces 
re ad artẽ pꝛedicãdi / vt artificialiter et 
facilius ſciat facere ſermones:ſicut nes 
fecimus vnam partem ſermocinandi in 
qua ſunt centum et octo ſermones con⸗ 
conſtituti ſiue facti artificialiter. 
59 


* Deonatione. 
Ratio eft [forma ci qᷓ oꝛans 


be * Ompo[ nvr * 


108 ſirmom 


Fo. cxv. 


je 


Tria lore. 


Xciz. for 
ma de 
tione, 


277 5 v. 


bed. 


1 1 


Decima pars. 


— mae bond magnũ naturaliter: fic 
tua altiſſima bonitate ⁊ magnitudie 
ꝙ pꝛoducas in mũdo moꝛaliter ſiue effe 
ctive multa bona ⁊ magna / cum quibus 
tuus populus fit bonus ⁊ magnus / te be 
nedicẽdo ⁊ magnificando /⁊ tec concot⸗ 
dantiã habédo. Quoniã tu die es eſſen 
tia ⁊ ſubſtãtia / i q tia hõitas ⁊ Magni 
do bit coꝛrelatiuosbonos⁊ ifinitos ad 


⁊ ligare illã cũ ſummo obiecto axtifiela⸗ 
liter ⁊ continue dũ oꝛat. Et intellectꝰ re 
cordatus é arte 82 f 0 BmMoris qua 
fecimꝰ: q effet bond fi affociaret pᷣdictam 
oꝛationẽ᷑ / ſiue cõiũgeret cũ ea. ¶ u 
orator imploꝛet ⁊ b ñdicat deũ p Mum 

dũ ꝑ qué deus ẽ diſcur ſuo in pꝛimo ſub⸗ 


iecto. eus cin non exaudit peccatoꝛes 
cõtra ſijãs Fõnes:neq; eng cõtra earum 


ſuicem diſtinctos / vt apparet in te. Qm̃ relatiões:qꝛ inturiaret ſibijpſi:qð e im⸗ 


tu dñe es bonus:⁊ magnꝰcreatoꝛ idcirco 
placcat tibi ꝙ tuus populus ſit in te bo 
hus ⁊ magnus laudator ⁊ ſeruitoꝛ: vt tu 
habeas populũ tuũ bonũ ⁊ magnum in 
moꝛibus differentibus ⁊ concoꝛdantibꝰ. 
COrater fiue c6tiplatoz poſtq; euacua 
nerit camera D.c.ctiacuet cameram b. d. 
⁊c. O dulciſſima boitas/in ſubiecto eter 
no s diſtincta diffuſione: atq; ab 
omni cõtrarietate remota:⁊ es de teips 
pꝛimitiua ⁊ eterna fine aliqua ſubiectie 
ne:ſic de tua benignitate⁊ eternitate cp 
defendas populũ tuũ a penis ſempitet 
nis. ¶ Cõtẽplatoꝛ flue oꝛatoꝛ ꝑoſtq; eua 
cuauerit tora te Fü ann a o die 
in alium ſucceſſiue: deinde tranſeat ad 


guultiplicationé 1 figure / cõtẽplan 
2 orado p moda ipſius figure: videli 


cet ꝑ cola b.c.d.2 fic de alijs/cõſiderã 
do m̃ediũ naturale eriftés inter Lare ¢ 


ctũ⁊ pꝛedicatũ:et dicat fic.O reueren 

bonitas poſtq; naturaliter es bona bo⸗ 
no magnoꝛ eterno in te / ⁊ de te fine ali⸗ 
quo alto tibi pꝛeiacente:igitur habes ne 
tuũ populũ in obliuione: videtur ꝙ fic. 
Nam in mũdo plus eft de malo‘ de bo 
burt f tudo e malicie magis 
durat / q magnitudo bonitatis abſit do 
mine: es qꝛ de tua benigniſſima bonita⸗ 
te ⁊ magnitudine fuit deducere tuũ po⸗ 
pulũ in tẽpoꝛe:qꝛ non erat:vt ipᷣe in eter 
nũ te collaudaret / benediceret ⁊ magni 


ficaret.¶ Oꝛ uacuet ſic camerã b. 
c. t. b. dicendõ. famine deus Altiſſime / 
tua bonitas magna elt tibi ratio /⁊ bona 


amagna ratio / diſtinguendo vt ꝓducas 
bonũ⁊ magnũ a te diſtinctũ coꝛrelatiue: 
no aũt quo ad eſſentiã bõitatis z magni 
tudinis:eo ꝙ eſſentia tua vna eft. Et qꝛ 

oe ita ẽ:ergo tua altiſſima ꝓductio de⸗ 

cédat ad nos benigniter⁊ magnifice no 
bis declarãdo z mõſtrando bonuni⁊ ma 
Luz: ⁊ in magnũ bonum nos inducat:⁊ a 
magno mals nos defendat.¶ Qzsto: fic 
oꝛãs / iã vnũ obiectũ obiectado polletilic 
cut intellect? qͥ nõ põt intelligere alias 
ſpecies / dum intelligit illas qᷓs inuenit. 
é gpaſſu cognoſcit intellect? per 
que i oꝛatoꝛ potcogere [ua anima: 


pomibile.@ ?t n iſto paſſu cognoſcit in 
tellectꝰꝙ cu peccator òꝛãs fine ↄſcientia 
@ cõtritiõe nil boni ĩpetrat oꝛatide ſua / 
alo eũ deridet ⁊ ace enn e 
cõtẽplatoꝛ ſiue oꝛatoꝭ rogat deu Te 
qð ipſe ẽ pꝛima cã /ſubiectis begs ine 
per c. q. e. f. g. i.. ⁊ etiã p R. quo ad virtu 
tes. $24 ꝑ cogmtiones cauſe cognoſcitur 
effectꝰ: a ecouerfo . ¶ Erin iſto paſſu co⸗ 
gnoſcit intellect? ꝙ ſũbĩectuʒ otations 
¢ valde magnũ ⁊ diffuſum. ¶ Ooꝛatoꝛ /i 
lua oꝛatiõe dilige plus ded q; tenĩeipᷣm̃ 
⁊ etiã q; alia:et fi hoc facis / ĩiuſtus es et 
prudés:z de charitate t ſanctitate habi 
tuatus. Qui habitus eft amicus tuus in 
oꝛatiõe / intantũm̃ q mediante ipſo tua 
oꝛatio venit ad R aũt᷑ hoc no. 
facis /nullũ quidẽ amicũ habes:imo de® 
eft tuus inimic?:eo qꝛ eis imuria facis. 
0 9 bis ꝓ cõmiſſig /iuſti⸗ 
ciã Det t eas diligedo:nõ ait odit᷑ 
do: q; fi fic / miſericoꝛdia dei non poſſet 
eſſe tua amica:eo az iniuſtꝰ eſſes:⁊ tuus 
Habit? effet crudelis:⁊ a ſpe /t charitate 
ꝓlongatꝰ:⁊ etiam tuuʒ amare in odire 
effet ꝑuer ſum:de quo odire eſſes in eter 
nd hãbituatꝰ. ¶ O coteplato: ſiue oꝛatoꝛ 
fi non potes incelligere ⁊ attingere alti⸗ 
tudinem diuinarum rgtionum 2 ſuoꝛuʒ 
actuſ:oꝛa credẽdo.Qã vltrapoſſe/nullũ 
repꝛehẽſibile t. Uerũtñ tale intelligere 
eft poffibile Tale ait credere ĩ tua ora 
erer Cee 1 5 7 025 tuũ intel 
igere:ſi ipſum hre potes. ¶ Qoꝛatoꝛ / in 
tua oratige excita tuã eatcteers OOF 
re ipſam p pꝛincipia ⁊ regulas: et fi hoc 
facis/ch ca ipetrabis ↄirĩtiont. Et fi dif 
curras ↄtritionẽ p pꝛincipia ⁊ regulas/ 
impetrabis motũ a coꝛde a qͥ egredient 
gemitus z ſuſpiria:⁊ a coꝛde ad oculos 
aqua aſcẽdet / madefaciẽdo tuã faciem ⁊ 
tuas nan? ⁊ veſtes: et illã aqua ſenties 
calidã:qꝛ a caltdoz feruẽte fonte oꝛitur: 
et illa aq ſancta ꝓcurabit tibi confeſſio⸗ 
nẽ. Et fi ↄ feſſionẽ diſcurris p pꝛincipia e 
regulas/ipfa ducet te ad ſatiſfactionẽ ⁊ 
penitẽtiã:qᷓ quidẽ cõiũget te cũ deo ĩ glo 
ria ſempiterna.¶ i tug oꝛatio 
ue cõſidera aduerſitãtes ⁊ 


(omen gern 


quas dedit tibi per ſuũ amoꝛẽ.aduerſi⸗ 
tates / vt habeas patientiã ſub ſua iuſti 
5 aritateʒ 
ſub {ua gratia. Et vnũ ⁊ cide 
amoꝛeʒ funt tibi Oate piperitates ⁊ adz 
uerſitãtes/benedic /lauda a dilige diui⸗ 
nd amoꝛẽ:⁊ ei gratias qᷓ;plurimas red: 
de. Nã cuz reali amore deus ipſas in te 
amatiet fi tu eas in deo amas / tuꝰ amoꝛ 
pꝛocurabit quidẽ in gloꝛia eterna ſempi 
ternũ amare.¶ O pzator fi tuꝰ ĩtellect ẽ 
impeditus ꝑ tuũ ſefiſuʒ ⁊ Imaginatione7 
aſcẽde ad puma ſubiectũ/oꝛãdo:ꝛdiſcur 
re teipfum extra ſenſum ⁊ imagiationẽ. 
Aut fi vis deſcendere /oꝛa mediãte ſen⸗ 
ſu a imagtnatiõe / diſcur rẽdo oꝛationẽ ꝑ 
ſubiecta defignars DS.EL tte tẽpoꝛis vt 
debis ꝙ forme iñ̃fẽrioꝛes mul poſſunt 
cõtra ſuperioꝛes in oꝛatiõe: et de iſta do 
string multũ gaudet intel ſectꝰ. ¶ Qa 
toꝛ / diſcurre p nonũ ſubiectũ tua oꝛãtiõ⸗ 
nẽ /intelligẽdo/amãdo /⁊ recolendo /⁊ ti⸗ 
mendo / ſperãdo /⁊ gratias reddendo: et 
non quieſcas donec a coꝛde tuo ſuſpiria 
egrediant᷑:⁊ lachꝛime emanẽt:ſt autem 
abſqʒ pᷣdictis qeſcas / iã bonus ⁊ magn? 
oꝛatoꝛ es. ¶ O orator adiuua te cuʒ hoc 
qð dicta eſt in centu formis / diſcurrẽdo 
nd foꝛmã ⁊ poſtmodũ aliaʒ:⁊ diſcurre 
uãlibe: forma ꝑ pꝛincipia ⁊ regulas:et 
ic habebis magna ſubiectũ ad inueniẽ⸗ 
dũ multas nouas 1 + oꝛatoꝛ 
uer{a 10 


j Deinge 023 H te:z pro 
Amico tuo:⁊ H mortuiis. Et Hoc ax ti cia 
luer:vt ſupꝛãdictũ eft:vt tua aia de boa 
⁊ magna oꝛatiõe fit hituata:⁊ cũ tali ha 
bitu fit cũ deo pẽitꝰ ligata ⁊ ↄcatenata. 


De memoiia per pꝛincipia 
% deducta. 


Donis memoria r ita gfecta 
Ncũt intellect? z 

ũtas / de quibus pfecte p= 
tractauimus in mixtiõe pꝛĩ 
apioꝛũ:iõ de iſa hit volu⸗ 
mus tractare ꝑfecte/diſcurrẽdo ipſaʒ ꝑ 
pꝛincipia ⁊ regulas:vt illã pfecte cogno 
ſcamus:et etid vt demus doctrinã: vide⸗ 
heet ꝙ ſicut ea diſcurremꝰ ꝑ pꝛincipia ⁊ 
regulas:fic q̃ ibet foꝛma cẽtũ formarum 


pot diſcurri ꝑ pricipia ⁊ regulas.4[ We 
usta feat ona naturaliter — — 
teʒ:ſic mozaliter ſua bonitas eff ei ro @ 


deducia. 


bon 


moꝛia ꝑ magnitudinẽ ẽ magna rone cu- 
zus fua magnitude eff ei rõ ꝙ agat ma 


Ms 


De applicatione. 


recolatbonũ recolibile obiectiue. ¶ Mę. 


Fo. xcvj. 


gnũ recolere /cũ quo recolat magnũ re⸗ 

colibile ſiue obiectũ qð idé eft: ficut cap a 
patus h3 vnũ habitũ ꝑ cappa/zp tunica On 
aliũ cd qua eft tunicat᷑:ſic memozta per 
durat on h3 vnã cOditioné:ct p poteſta 

té aliã. Qã p duratione facit Durare ſuũ 
recolerẽ:⁊ tr̃actat ð prerits:z 8 ptãtẽ ha 
alia ↄditionẽ:⁊ tractat ð poſſibili.¶ We 5 
3 ra pseu —— 

cũ volũtate. Qã p intellectũ recipit ſpe⸗ 

cies deſiderãtas aut oditas: et ꝑ illum VO bam 
modũ p qué recipit ſpecies avolũtate/ꝑ 
eũdẽ moda ei reddit. Memoꝛia eft ha 
bitus virtuoſus naturaliter eo qz natu 
raliter recolit obiectũ yirtuofesmozaliz 
ter h3 habituʒ virtuoſuʒ. Qñ aũt recolit 
habitſi vitioſuʒ / ʒ habituz vitioſuʒ per 
accidẽs.¶ Memoria p veritatẽ ẽ vera: 
ꝑ ea vere attm̃qſt᷑ obiecta recolendo:qñ 
attingit ipfu3 reſpectu finis / eſt habit? 
iuſtus ⁊ verus:qñ ante attingit obiectu 
cõtra finẽvltimũ /ẽ habit? iniuſtus ⁊ fa 
ſus. ¶ Et iſta ꝑaſſu cognoſcit itellectus 
per qué modum cauſantur virtutes ⁊ vi 
ti 


2. neee eg bene habet dele⸗ 
ctatione/recolédo:2 cu pena habet triſti 


vy. 


Gloria 


ciam. Item quando appetit fecolere:et 
nõ poteſt recolere/h3 penam cum qua ẽ DI 
habit? paſſiuus ⁊ pꝛiuatiuus.¶ Męemę⸗ 


ria cum differentia recolit Dinertimode 
obiecta:nam ſicut intellectus cognoſcit 8 
differentias obiecioꝛum:ſic memoꝛia re νιẽjz 


colit las. Ratio huius eft: quia differẽ 
rentia eft ita generale pꝛincipium fine 7 7/tw rv pln. 
inſtrumẽtuz memoꝛie ficut intellectui. 71 
q N ione concoꝛdantie cõcoꝛ ( nu 
dat in obiecto cum intellectu et volunta 
te / recolendo obiectum / intellectum / et 
amatum / aut oditum / vt obiectum pas 
tiatur per iſtas potentias in eodeʒ tem 
7 


Pore] Pemas sene contrarieiãte cõ 

tradicit qũandoq; m̃tẽllectui ⁊ volunta 

ti /non reddendo eis ſpecies quas appe 

tunt reeuperare : quia non eft diſpoſtta 

ad reddendum ſpecies:aut intellectus 

⁊ voluntas nõ appetunt recuperare: qꝛ 

memoꝛia nõ reddit eis ꝑ illum modum 

ꝑ quẽ intellectus ⁊ volũtas tradiderũt 

ei:aut intellectus ee 1 5 5 ni⸗ 

mis pꝛõꝑta /⁊ ecõuerſo:aut intellect? aps , 

petit vnã ſpeciẽ /⁊ voluntas aliaʒ. ¶ 0. 5 ni 

in pꝛincipio agit xecolẽdo:⁊ memoꝛĩ 

fua forma ſiue inſtrumẽtũ ca quo recoz. 

lit obiectũ:et ipſum obiectũ eft ſubiectũ 

ſiue materia:rccolée aũtẽ ſuus fints: et 

4 ip 15 82 8 . 3 yah 
t paut/z p cofeques agẽs. ¶ In m 

ria memoꝛãri eſt medium ene 2 i 

rantem et memoꝛalẽ / eũ quo memoꝛãs / 


* 


Hecima p ars. 


memoꝛadileq; coniungunt᷑:ſuppoſito ꝙ 
menſuratio fit per recta lined equaliter 
er minatã inter memozanté ⁊ memoꝛa⸗ 
em. ¶ Terinini memoꝛie ſunt tres:vi⸗ 
delicet potentia/o actus:extra 
iſtos / memoꝛia non habet poſſe. Et ꝑ fi⸗ 
nem pꝛꝛiuatiõis / memoria eft habit 
uatus:ſicq; deficientibus actu ⁊ obiecto 
ad eã:licut deficientibꝰ luce ⁊ coloꝛe ad 
oculos: inis aũt vltimꝰ memoꝛie elt re⸗ 
colere recolibile.¶ oꝛia FONE maio 
ritatis vna eſt maioꝛ alia per eſſentiam 
ſiue per quãtitatè. vna em memoria 3 
maiòꝛẽ actũ q; alia. ¶ Ulterius qi me⸗ 
moꝛia habet maioꝛẽ ac qũidẽ eft 
maior habitus/non dico ꝙ ſua eſſentia 
creſcat aut decreſcat:eo qt nõ eft diuiſi⸗ 
bilis nec coꝛruptibilis: cum fitporétia 
ſpũalis:ſed cũ homo agat cum memoria 
ad placitum.Et fic tñ ea quãdoq; reco⸗ 
lit multũ:quandoq; paruũ.¶ Wemous 
naturaliter ⁊ equaliter exiſtit inter n= 
tellectũ ⁊ voluntatem:vt equaliter reci⸗ 
piat ⁊ reddat fpectes intellectas ⁊ dile⸗ 
ctas:verũtamẽ quãdoq; recipit ſpecies 
dilectas nõ intellectas.Et hoc eft qñ cre 
dit /⁊ non intelligit ratione — agẽ⸗ 
tis:qui magis deſiderat credere q; intel 
ligere. emoꝛia cũ minozitate eff cir 
ca nihil: yn ſẽquit᷑ ꝙ qhipfa obluuiſcit᷑ / 
eft habit? pꝛiuatiuũs rone minoꝛitatis. 


De memoria per regulas 
deducta. 


Ueritur / xtrũ memoria citiꝰ re 
cipiat ſpecies = intellectũ q; 


Decima⸗ 


— 
decie par- 0 


uinta 


tus PUN jectus facit ſcientiã:⁊ volutas h3 delibe 
palis de rationẽ᷑ rote {ue libertatis . ‘er pul: 
memoua mam ſpecièregule c.querit/qdelt mez 
pregulae moꝛia: ?t dicendũ eft ꝙ eft potetia cui 
deducta. ppꝛie competit recolere. ¶ Per (cd 
wege quertit᷑ / quid habet menĩoꝛiã in fe 
coeſſentialiter? Ad qs dicengũ eft ꝙ ipᷣa 
habet ſuos cozrelatiuos: videlicet mez 
moꝛatiuum / memoꝛabile et memoꝛare. 
¶ Yer tertiã ſpeciẽ querit᷑/ memoꝛia gd 
eſt in alio? t eft dicẽ dum 5 ipſa eſt in 
bonitate bona dbiectiũe / ſuppoſito ꝙ 
intellectus ⁊ volũtas quieſcãt in illo ob⸗ 
iecto. Et eft i malicia mala /poſito ꝙ vo⸗ 
luntas diligat ulld mali. ¶ Ad 
moꝛia eft in ſubiecto habitus ca quo cu 
ſtodit ſciẽtuiñ. ¶ Nex. duartã ſpecit᷑ que⸗ 
ritur qa hʒ memoꝛia in alio? Cui 2 
dũ eft ꝙ hʒ inbono obiecto ponſtãtẽ/et 
in magno magnitudinẽ ⁊c.cũ hʒ actũ in 


— tmn 
3 obietnrn 
Re Mitta Ae ie 


1 
om fe 
hm fe 


＋ mm alio 


4 volũtate? Et rndendũ a? @ 
fic ratio huius eft/eo q tntel= 


ſubiecto ⁊ in obiecto.¶ Per prim§ ſpe⸗ 1 
ciem regule d querit᷑ / emoua de que mi 
eſt? Et ett rñdendũ q eft de ſeipᷣa:nam 

creata eſt. Et ipᷣ a quidem no elt genita: 

nec facta ex aliquo ei pꝛeiacente. ¶ Dep Mn. 
ſcdam ſpeciẽ queritut / memoua de que 

eft?Ad go dicendũ eft ꝙ eft de ſuis ſpe⸗ a 
cificis materia ⁊ forma / ch Go” agit per @ rf 
ſuam fpecié . pecie eiuſdt EOF)" | 
regule querit᷑ / mẽmoꝛia cu eft? Et rez 3 
ſpondendũ eft ꝙ ipᷣa eft ſubiecti in quo 

eſt. ſicut pars eit iui totius naturaluer g. 

aut moꝛalit / ſicut cappa cappan. «per 

puma fpecé regule e.querit/ memoua y 

quare eſt: Ad qð rñdendũ eſt ꝙ ipia eſt 
coftituta ex ſua forma ⁊ materia i Per fin 
fcdam ſpeciꝭ eiuſdè regule querit᷑ / me⸗ 
moꝛia Gre eft? Ad qd dicendũ eft ꝙ alla ; 
prose entia ſint 8 — 3 2 J: 

e pteritis Do poſſit re ſciaʒ. MI. 
— dea regle f. querit᷑ / vtrũ Come 4 
ria habeat quãtitatẽ cõtinuã:cũ ipa non 
fit linealis? Cui rñdendũ eft ꝙ fic. 1 i 
potẽtia ſpũalis ⁊ finita eft z indiuit 
lis. Omie qdé ens finituʒ eft ᷓtũ. Et ſĩ j 
aliqd ens nace — 8 eft q; 
tum: quare ptʒ ꝓmemoꝛia tita 
seine. Per fcoam fpecié pin poe Dye 
memozta habeat Btitate diſcretam? Lt 
rñdendũ eſt ꝙ ſic:vt p differẽtiam ſuos 
cotrelauuos ſupꝛadictos babere poffit: 

ꝑ memoꝛatiuũ em hʒ vnũ coꝛrelatiuũ:a 
per memoꝛiale hz alterum. 2 per me⸗ 
moꝛare habet alteruz. Qui guiem dicit 
memoria no habere iſtos cotr̃elãtĩũos/ 
dicit quidẽ eã eſſe vacuatã ⁊ indigentes 
natura ſua:qð eft umpoſſibile:quãre pts 
N regret b3 Btitares — — Pep 
correlatiuon. ¶ Per puma ſpeciè reg 
g. querit᷑ gue eft pp Fer duese memo / LE 
rie? Et rñdedũ eft q; ẽ ſua recolibilitas 
ficut in hoĩe riſibilitas. ¶ Per ſchaʒ ſpe⸗ Pl’ 
cié querié/q eſt appꝛopꝛiata Glitas me⸗ 
mote? Ad qð rñdedũ eft ꝙ ẽ habit? mo 
ralis:videlicet iuſticia / ſpes ⁊c. aut iniu⸗ 
ria ⁊c. aut grãmatica ac. aut militia ⁊c. 
aut agricultura ⁊c. Per regulam b. 
queritur / ptrum memoꝛi inſtempo⸗ 
re? Et eee quia 
noua eft mediante motu fubiecti in quo 
eſt:ſicut anima mota in coꝛpoꝛe mobilt. 
Et ſic delalijs ſpeciebus regule h. ꝓoteſt 
dict ſuo modo / quas habet pet c. d. R. 
deſignatas:quarum Declaration€é dunit 
timus artiſte bene intuẽti cauſa bꝛeui⸗ 1 
tatis. Cum memoꝛia non habeat ſuper⸗ 
ficiem / queritur vtrum ipfa fit in loco? 
Et reſpondẽdum eft ꝙ ſicſicut pars in 
ſuo toto fine cõactu:ficut in coꝛpoꝛe gle 


Ff. 
ctl kK 


d KY 


Ct Be tt 


3 


De queſtionibus 


Nam fi Gs videt aliquẽ 11 
o ſuo / ipᷣe tam cito fecolit filiũ ſuũ per 
ſimilituqinẽ ulius. ¶ Per fedam fpecies 
K. querit᷑ / memoꝛia cum quo opliutrat? 
Ad qð rñdẽdũ ẽ q ci minotitate diſcur 
ſa per oia pꝛincipia ⁊᷑ ſpecies regularũ. 
m ficut maioꝛitas canfat habitũ po⸗ 
itiuũ:ſic minozitas pᷣuatiuũ ſuo modo. 
¶ t de centũ foꝛmis: et data ẽ do⸗ 
deen fon eee 
t fo pꝛincipia⁊ re i 
Artis. Et mn fine foꝛmarũ ve ints 
quét artes les per hanc ar 
taciliter addiſci poſſunt. 


¶ Undecima pars 
pꝛincipalis. 


De vndecima parte pꝛinci⸗ 
pali que eſt de queſtionibus. 


r per euachationem 
tertie figure. ¶ Tertia pars eft qua fa⸗ 
ciemus de queſtionibꝰ per multiplica⸗ 
tionè arte figure. ¶ Quarta eft de que⸗ 
ſtionibꝰ quas faciem? ꝑ mixtionẽ pꝛin⸗ 
cipioꝝ. Quinta elt ve Gitionib? Gs fa⸗ 
ciemus p nouẽ fubiecta. q Sexta eft de 


Qftionib® ceniũ foꝛmaꝝ. Uerũtamen de 
ſtionibꝰ aliqᷓs ſoluemꝰ ⁊ aligs r aſmit⸗ 
temꝰ ad an Bu? deter fande m ite 
earũ ſunt unplicate et ſignate:⁊ in illis 
quas ſoluemꝰ/docebimꝰ pꝛacticã huius 
artis: ⁊ dabimus doctrinã ad ſoluendũj 


N iuil in [ peer 


fin 


Fo xcvij. 


alias qᷓſtiones peregrinas que pitt ſolui 
ſcdm . per and loluem 1 — que⸗ 


lapi= ſtiones.¶ uare tranſmittemus 
f — — — eſt:quia 


euitamus pꝛolixitatẽ:⁊ qꝛ illi qui ſciunt 
iſtam artẽ poterũt illas ſoluere per ean 
loca in quibus ſolutiones earũ ſunt uns. 


plicate. ¶ Item dicimus ꝙ per queſtio⸗ 
p nes quas faciemus, roth doctrinaʒ 


ad faciendũ queſtiones / abſtrahẽdo il⸗ 
las a ſignificatis regularum. 
“Nag K-55 $2 tabula funt.\¢eriilj.coltie 


ei? ner qt euitamus pliritaté 
aideo nolumꝰ facere q̃ſtiões. 
Ode vibus colũnis:ſed tantũ⸗ 
l A modo. de fe a i 
abimus doctrina; @ i 7 
— aſtiones per o¢s colũnas tabule. 
De queſtionibus pꝛime co⸗ 
lume O. C. D. Z. 
r iſtã columns iam feci⸗ 
N mus queſtiones: vt pts in 


Seneralis / volumꝰ ite⸗ 


rere eã / abſtrahedo ab ea aliquas que⸗ 


ſtiones. Et ficut ipſa ẽ generalis:ſic alie C 
columne ſunt generales. Cper camera. 
b. c. d. querit᷑ / vtrum fit aliqua bomtas 
infinita⁊ immenſa per bonificationem / 
ficut eternitas per durationẽ: Et riders 
GG eft g ſic:alioquin eternitas no effet 
tora bona/neqs tota magna: ꝗqð eft im⸗ 
poſſibile. ¶ Querit/quid eft infinita et 
immenfa bonttas7£t ridendé eft ꝙ eft 
effentia habẽs in fe multos / infinitos ⁊ 
immenſos coꝛrelatiuos per ſcdᷣam ſpe⸗ 
ciem c. ſignatos. ¶ Querit᷑/infinita ⁊ im 
menſa duratio de quo ẽſt:?t rñdenduʒ 
eft p puma ⁊ ſcdam fpecié regule d.⁊ ꝑ 
{cdam regule c. Et ad hoc teftat reguis 


bus b. q ipſa eft de coꝛrelatiuis eternis bos 


nitatis ⁊ magnitudinis / ſine qb? eterni⸗ 
tas non poteſt eſſe infinita et immenſa 
be. t. b. ¶ Atrum benitas ꝑoſſit gs 
gna fine dilfinctione7Et relpondendus 
eft ꝙ non:eo qꝛ non effet naturaliter ra 
tio bono ꝙ ageret bonum:cum in omni 
agere opoztest eſſe diſtinguere. Queri⸗ 
tur/quid eft magna diſtictio bonitatis? 
Et reſpondendum eft ꝙ illa eft de ſuis 
cotrelatiuis in quibus eſt ſubſtentata:⁊ 
cum quibus habet naturam:⁊ eft ote 


tiap b.c.t.c, 
effe, magna fine co ua: Et res 
tio mb E tabula 


Ey columna dpa 


bite 


b AI L 


proc 


fpondetidG eft ꝙ nõ.Qã ſicut cõtrarie⸗ 
tas fe habet 2050 efle:fic concoꝛdantia 
ad eſfe. Que: it᷑/ quid eft magna magni= 
tudo bontearies Pr fn dend i eft ꝙ eft vt 
ifa habeat coꝛrelatiuos ei naturales b. 
cit. d. ¶ Queri fi lus fit maioꝛ 
celo? Et ridenda eft q fic. Ratio Ruins 
eft:qz angel? habet cœrelatiuos cu qb? 
obiectat deũ:celũ vero nõ. ¶ Querit/ 
eft magna cõtrarietas celi? Et rm 

eft ꝙ eft immobilitas quã habet / poſi⸗ 
to ꝙ; ipᷣm nd moueat fe. Sicut ignis ha⸗ 
beret magnã cõtrarietatẽ:ſi per ſuã le⸗ 
uitatẽ nõ poſſet 2 meng gn 255 * 
re eritur de quo o⸗ 
tis telt Serfden um eft ꝙ eft de ſuis 
cotrelatiuis per ſcdᷣam ſpecieʒ regule c. 
deſignat b. d. t. b. ¶ UAtrũ i eternitate fit 
differẽtia? Et rñdendũ elk q; lic vt ip 
poſſit habere ſuos coꝛrelatiũos fine qͥpꝰ 
non haberet naturã / neq; bonitatẽ infi⸗ 
nitam. ¶ Querit᷑ / bonitas motus celi de 
quo eſt? Et rñdendũ eſt q ipſã elt de fe= 
ipa:vt per ſuos coꝛrelatiuos ſignatũ eft 


ip 

b. d. t. e. Oo OT ea Sonat ent 
—— o concotdent: Et rñdendũ e 
@ ſic:nam fine concoꝛdãtia diuina boni⸗ 
tas no haberet infinitã magnificationé 
neg diuina magnitudo infinitam boni 
ficationé.q i Left magna cõ⸗ 
coꝛdãtia diuine eternitatis ⁊ divine bo- 
nitatis? Et huic dicendũ eft ꝙ eft eſſen⸗ 
tia ſuoꝛũ cotrelatiuoꝛũ:videlicet bonifi⸗ 
catiui / eternificatiui q ↄueniunt in vno 
nũero:⁊ bonificabile's eternabile i alte⸗ 
roꝛa bonifacerez eternare ĩ altero. et iſti 
tres ↄueniũt i vna eẽntia bõitaii ⁊ eter⸗ 


nitatis eſſentialiter b.d.t.d. ¶ Utrũ iter 
diuinã bonitatẽ ⁊ eternitatẽ r rieras⸗ 
Et rñdendũ eft ꝙ ſic / ſuppoſito 7 eter⸗ 
nitas impediat bonitati actum ſuum:⁊ 
ecõuerſo:qð eft impoſſibile. Suppofiz 
to inter diuinã bonitatẽ ⁊ etermita 

eſſet cõtrarietas:querit᷑ / illa ↄtrarietas 
de quo eſſet? rt rũdendũ eft q ipa effet 
de pꝛincipijs pꝛĩũãtiiis exiſtẽtibꝰ cõtra 
coꝛrelatiuos poſitiuos bonitatis eter⸗ 
nitatis:qð eft impoſſibile:⁊ contradictio 
manifeſta b. t. b. c. ¶ Atrũ in ſimplici eſ⸗ 
fentia bonitatis pofit exiſfere differen⸗ 
tia ⁊ concordantia 2 Et rñdendum eft ꝙ 
ſic/poſito ipa bonitas habeat ſuos coꝛ⸗ 
relãtiuos per ſcdᷣam ſpecieʒ c. ſignatos: 
qui quidẽ per differentiã ſunt plura:et 
per cocordantia funt idem per eſſentiã. 
¶ Queritux quid ſunt differentia ⁊ con 


cozdantia in effentia vonitatis: Et re- 


ſpõdẽdũ eft per tertiã fpecie regte cy 
ple ſũt id qd ip̃e tant; adkus ſunt ipſa⸗ 


Jina 0° Andecima pars. 
met ponitas b. t. b. d. Subpoſito ꝙ be br 


mũdꝰ fit eternꝰ: vtrũ i ſua bomtate pot 
ſent eẽ inuicẽ differẽtia et ↄtrarietas? Et 
rñdendũ eft ꝙ non: nulla em bona diffe⸗ 
rentia coꝛam cõtrarietate eterna ſtare 
poſſet. queritur / bona differẽtia de quo 
eft2et ridendum eft ꝙ 3 eſt de coꝛre⸗ 
latiuis per ſcham fpecié d. deſignatis b. 


d nue pn bee ep mundus ſit eter⸗ 


nus: vtrũ bonitate eterna poſſint 
effe inuicẽ concoꝛdãtia et contrar ietas? 
St ridendum eft ꝙ nõ:aliter ei concoz 
antia haberet bonum actũ concoꝛdan⸗ 
di ⁊ contrariandi ab eterno in eterno: 
⁊ etiam contrarietas:qð eft impoſſibile. 
eee auid eft magna dtrarictasbo 
nikatis:et rñdendum eft op eft videlicet 
——.— ſit in ſubiecto naturali/qð fit 
bituatum de moꝛali malicia: ſicut in 
ele peccatore eren, quid eft 
magna Oifferentia eternitatis:⁊ rñden 
dum eft ꝙ eft illa quaʒ habet eternitas 
per ſuos coꝛrelatiuos.queritur magna 
differentia eternitatis de quo eftzet re⸗ 
ſpondendũ eſt per pꝛimã ſpecieʒ regule 
aa ee 
. oteſt eſſe pꝛeiace ts 
queritur / quid eft magna dend tes 
li? Et 5 ot boca 8 ſui — — 
cuz qui eſt:⁊ mouet ſeipᷣm. 
Querit᷑ magna cõcoꝛdantia celi de quo 
eſt? Et ridendum eft ꝙ ipſa eft de furs 
cozrelatinis cum quibꝰ habet motum / 
⁊ naturã:a mouet ⁊ naturat omnia coz 
poꝛa inferioꝛa c. d. t. d. Quexitur / quid 
eft magna contrarietas peudentie ⁊ lu⸗ 
xurie: et rñdendũ eft ꝙ eft moꝛalis con⸗ 
trarietas.queritur de quo durat moras 
liscontrarietas?£t rñdendũ eft q ipſa 
durat de habitibus pofitiuis ⁊ pꝛiuati⸗ 
uis ad inuicem reſiſtẽtibus in ſubiecto 
8 quo 1 Ht atl eb et 
m iuſticia ⁊ pꝛudẽtia t ma 
Conrorterentia @ concoꝛdantiã? et re⸗ 
ſpondendum eft ꝙ ſic:eo qꝛ cauſant ma 
gnos actus per magna merita. ¶ Que⸗ 
ritur / quid eft magna differentia ⁊ con⸗ 
coꝛdantia iuſticie ⁊ pꝛudentie? et reſpon 
dendum eft ꝙ magni relatiui cum quiz 
bus differunt ⁊ cõcoꝛdãt c. t. b. d. ¶ Atrũ 
in eſſentia magna poſſit 
et contrarietas? Et reſpondenduz eft qr 
ſic:poſito ꝙ eſſentia fit compofita:ficut 
effentia hominis et elementoꝛũ. Sed in 
eſſentia fimplici nequaq; c.t.c.d. 1 
ſito ꝙ in magnitudine ſimplici eſſent 


concòꝛdantia et contrarietas: queritur / 


quid eſſet illa magnitudo: Et reſpon⸗ 
dendnz eft ꝙ eſſet eſſentia impoſſibilis. 


que romr.g bm 


CQueritur magna concoꝛdantia ⁊ con⸗ 
trarietas de quo ſunt? Et huic dicendus 
eft per prima ſpeciè regłe d. ꝙ eft de fez 
ipſis. Nam ſupia magnitudm̃ẽ nullum 
ens pꝛeiacet d. t. b. c. ¶ . in eterni⸗ 
tate ſint differentia concoꝛdãntia: et re 
ſpondendũ eft ꝙ ſic:nam alias in eter⸗ 
nitate bonitas nõ effet ratio ꝙ ipa age⸗ 
ret vonum. Names eternitas fine cõcot 
dãtia haberet aliquid cum quo diſtaret 
a cOtrarietatet ocioſitate:qð eft impol= 
fibile. Queritur / differentie cõcoꝛdãtie 


dtbc 


eft ꝙ nõ: qꝛ fi fic/ eternitas eſſet compo 

ſita ex pluribus eſſentijs cõtrarijs ⁊ coz 
rkruptibilibꝰ: vt pes in elemẽtatis. ¶ Po⸗ 
fito ꝙ celũ effet ex pluribꝰ eſſentijs con⸗ 

, trarijs:querit de quo effet ſua duratio: 
Ad qd dicendũ eft ꝙ ipſa effet ex habi⸗ 

of tib? poſitiuis ⁊ privatitus qð eft impoſ⸗ 
FCA ſſbue d. tc. d. ¶ Pofito in effentia an⸗ 

1 geli effet cOcozdatia et cõtfarietas:que⸗ 
rñdẽdũ eft ꝙ ipa effet de ſuis cõtrarijs: 
uð eſt impomnbute queritur/quid eft du 
ratio angeli? Et reſpondẽdum eft ꝙ eft 
concoꝛdãtia ab omi cõtrarietate remo 
ta t. bc. d. ¶ Quexit᷑ / vtrum differentia 
poſſit eſſe ſubiẽctũm concozdatie z con: 
trarictatis2et reſpondendũ eft ꝙ nõ:eo 
qꝛ concotdantia fe habet ad eſſe: c ontra⸗ 
rietas autẽ ad nõ eſſe in ſubiecto in quo 
ſunt. queritur / quid eft differentia in cõ 
coꝛdantia ⁊ contrarietate? Et rñdenduʒ 
‘eft ꝙ differentia in concoꝛdãtia eft pꝛin 
‘ cipium poſitiuum:⁊ in contrarietate pri 
uatiunm.d Queritur de quo durat dif: 
ferentiazet ridendum eft ꝙ ipſa durat 

de fuis coꝛrelatiuis concordantibus per 
eſſentiã ab oib? cõtrarietatibꝰ remotã. 


the 


ay Uleritur/que eff masna pote- 
teſtas etermeatiszet reſpondẽ 
dum efticy eft poteſtas infinita 
—="'z eterna/vt per ſuos coꝛrelati⸗ 
t. T. uos ſignatum eft.querit de — eſt ma⸗ 
ca vf gna plas eternitatis: Et rñdeduz eſt ꝙ 
eft de eternis e ptãs 
etermitatis quare elt: 


Dequeſtlonibus 


Fitur / duratio angelica de quo effet? Et 


⁊ mdendũ è ꝙ eft 


ex eo qꝛ eternitas pot habe re infinitos 
⁊ eternos coꝛrelatiuos c. d. t.c. ¶ Querit᷑ 
quid eft unfinita cõcoꝛdãtia eternitatis: 
et ridédum eft ꝙ ipa eft infinita eſſen⸗ 
tia ⁊ eterna.querit᷑ infinita ⁊ eterna eſ⸗ 
fentia de quo eſt:? Et rñdendũ eft ꝙ ipa 
eft de infinitis et eternis coꝛrelatiuis / 
ere . poſſet eſſe infintia ⁊ eter⸗ 
c. d. t. d. Puppolite in eternitate 
effet cotrarietas:querit 40 eſſet illa con 
trarietas: et rñdendũ eſtꝙ ipa eſſet inſi 
nita ⁊ immèſa eſſentia /ex cõtrarijs infr⸗ 
nitis ⁊ eternis cõſtitura . querit᷑ magnis 
tudo etermtatis de quo eſt? Et rñdendũ 
eft ꝙ eft de furs cozrelatiuis fine qͥbus 
ſua magna magnitudo eẽt finita⁊ ocios 
ſa c dt querit᷑ dd eft magnũ pꝛicipiũ 
efernitatiszet rñdẽdũ eft qꝙ; eſt eſſentia 
eterna ⁊ infinita.querit᷑ / magnũ pꝛinci⸗ 
pium eternitatis de quo eſt: Et rndẽdũ 
eft ꝙ eft de ſuis coꝛrelatiuis infinitis et 
eternis.querit᷑ / pꝛincipiũ infinitũ ⁊ eter 
num quare eſtꝛ Et rñdendũ eft ꝙ eſt ex 
eo qꝛ eternitas hʒ infinitos coꝛrelatiuos 
ab omni ocioſitãte ſegregatos c.e.t. c 
¢ Quen dd eft infinita ptãs: et rider 
um eſt q; ipſa eft infinita concoꝛdãtia. 
¶ Querit᷑ / quare eft infinita ꝑtãs? Eure 
ſpondendũ eft ꝙ eft qꝛ hʒ infimtos coꝛ⸗ 


relatiuos c. e.t.d.querit᷑ / ifinita ptac de 


quo eſt? Et rñdẽdũ ẽ ꝙ ipᷣa Coe ſuis coꝛ⸗ 
relatiuis ab omni cõtf arietate remotis. 
queritur quare eſt poteſtas ſine cõtra⸗ 
rietate? Et rñdendũ eft ꝙ ipſa eff eſſen⸗ 
tia infinita ab omni cõtrarietate feps 
rata. c. e. t. e. ¶ Quer ſt infinitũ 
pꝛincipiũ? ⁊ ridendu eft ꝙ eft: nã in ſe⸗ 
Metipo hʒ ſuos infinitos coꝛrelatiuos in 
quibꝭ quieſcit.querit᷑ / quare ẽ ptãs infi 
nita2z huic dicẽdũ € q ¢ ex eo qꝛ ipſa no 
dt fine ſubiecto ifihito c querit 
d eft magna cõ coꝛdãtiã: Et rndeda eft 
q ipa eft magna eſſentia ab om̃i cõtra: 
rietate remota.querit᷑ / magna cõcoꝛd 
sac ps LLL eqũ eſ 10 99 
magnis coꝛrelatiuis / pꝛimitim : 
ritur /qd eft magnũ pꝛincipiũ? Et rñden 
qũ eft ꝙ eft magna cõcoꝛdãtia ab omni 
ↄtrariètate remota.querit/qudre ẽ ma 
Sn pꝛincipiũ:⁊ rñdendũ eft ꝙ eft ex eo 
qt hʒ magnos eee 
ritùr / quid eft magna contrarietas pꝛin 
cipij: Et rñdenqũ eft ꝙ eft eſſentia eua⸗ 
chans pꝛincipiũ a ſuis coꝛrelatiuis.que⸗ 
ritur / de quo eft magnum pꝛincipuum? 
Et reſpondendũ eft ꝙ eft de ſuis coꝛre⸗ 
latiuis a ↄtrarietate remotis . Hel eft de 
ſuis coꝛelatiuis quibus cõtrarietas mi⸗ 
nime poteſt contradicere re 


Fo. xcvlij. 


cdte 


cdtd 


E 


E 


cord 


cr fe 


c rei 


das cF re 


“eae 


4 
d 


at 4 


n 


Atcd 


dtc 


rEcd 


„ t „ 


* * dv 


Gndecima pars. 


t.c.qEternitas ⁊ poteſtas Gre ↄcoꝛ 
Sister õdendũ ẽ ꝙ ipſe 2 t vt 
poſſint exiſtere ⁊ agerẽ ab eterno et in 
eterno. Cocozdstia eternitatis z pote 
ſtatis grit quid eſt? et reſpõdendũ e ꝙ 
eft eſſentia eterne potẽs.¶ Querit/acoz 
dstia eternitatꝭ⁊ ptãtis de qͥ ? ¶ Ad qd 
dicẽdũ eft ꝙ ipſa ẽ de eternatius ⁊ poſſi 
ficatiuo/eternabiliz poſſificabili / ⁊ eter 
nare ⁊ poſſificarę d. ng. ¶ Querit᷑ / q̃re 
cõtrarij fines no poflunteffe ab eternoz 
Et reſpondendũ eft ꝙ ex eo qꝛ in eterni 
tate ẽ q̃es.¶ Querit /des eternitatꝭ de qͥ 
eſt: Et reſpõdẽdũ eft ꝙ eft de ſuis corre 
Iatiuis ab oibus cõtrarijs remotis d. e. 
¶ Poteſtageterna Gre pot ab eterno 

@ in eterno:? Et reſpõdendũ eft qꝛ ipſa ẽ 
zunitiuitas eterna. ¶ Poteſtas eterna 
Fre eft pꝛincipiũ eternũ? Et reſpõdendũ 
eſt:eo qꝛ poteſt ab eterno ⁊ in eterno d. 
Lad: ¶ Poſito ꝙ celũ fit eternũ:querit᷑ / 
que ẽ ſus eterng ↄcoꝛdãtia⁊ otrarietas? 
Et r eſpõdedũ ẽ ꝙ ſua cõcoꝛdãtia ẽ vna 
eternitas actiua ⁊ paſſiua:et ſua contra 
rietas eft alia eternitas q̃ eft actiua et 
paſſiua:qgeſt impoſſibile.Qã eternitas 
non poteſt effe ex cõtrarijs:cũ fit infini⸗ 
ta. ¶ Cotrarietas eterna de quo eft? Et 


reſpondenduz eſt ꝙ ipſa eſt de ſubiecto dendũ 


naturali /⁊ habitu moꝛali:ſicut fi cappa 
tus effet indutus cappa ignitiua eee 
¶ Querit᷑ / quid eft pꝛincipium etet̃ nit 
tis: ad qð reſpondẽdũ e /vcʒ gp eft cõcoꝛ⸗ 
dantia ſuoꝛũ coꝛrelatiuoꝛuʒ. ¶Querit᷑ / 
concoꝛdãtia eternitatis de quo eſtꝛ et re 
ſpondèdũ ẽ ꝙ & ex coꝛrelatiuis eternita⸗ 


t d ¶ Queritqre concoꝛdantia x _d.zed.e.t.e. e deus no hs 


tia et.. 
contrarietag non poſſunt eſſe vna potes 
ſtas? Et huic dicendum eft ex eo qꝛ con⸗ 
cozdantia tendit ad eſſe:cõtrarietas aũt 
ad nõ eſſe cõtrarietag.¶ Querit᷑ / quid ẽ 
contrarietas coꝛpoꝛis ⁊ aie in homine? 
Et reſpõdẽdũ ẽ — eft ex cõtrarijs ſinibꝰ 
ſiue ↄtrarijs coꝛrẽlatiuis e. t. ce ue⸗ 
ritut/que eft poteſtas pꝛudentie ⁊ pore 
Kas ſuperbie? Et reſpondendũ ẽ ꝙ pote 
ſtas fupbie ẽ habitꝰ pꝛiuatiuꝰ: pꝛudeẽtie 
abt poſitiuꝰ. ¶ Querit / qre ptãs fupbie 
⁊ptãs pꝛudẽtie no ſuntvna piãs: Cũi di 
cendũ eſt ꝙ ppter hoe q diffinitio con⸗ 
coꝛqãtie non pot cõcoꝛdare illas in vno 
fine / cum ſint cõtraria pꝛincipia g. i d. 
¶ Queritur /qᷣre poteſtas nõ pot eſſe * 
cotrarije pꝛincipijs: ⁊ huic dicendũ eft. 
poteftas h3 pꝛincipia relatiua et ſe⸗ 


ei Queritur /contraria Ni de quo 


t reſpondendũ eft ꝙ ipſaſunt ex 
contrarije funbus tic. de. ¶ Queruur⸗ 


& aad 


Gre concoꝛdãtia eft pꝛincipiũ pꝛĩmitiuſ: 

ed cotrarictas eft cõſecutinu? Et reſpõ 
dendum eft ꝙ concoꝛdãtia eft pꝛincipiũ 
pofitiud:contrarietas ait pꝛiuatiuum. 
CQueritur/anid eft pꝛimitiuitas cons 
coꝛdãtie /z pe erioꝛitas cotrarierans? 
et reſpõdẽdũ elt ꝙ pumitimtas cõcoꝛdã 
tie eft quado plutes res fe habét advnũ 
Poſterioꝛitas contrarietatis eſt:vcʒ qñ 
multa non fe habent ad vnũ. ¶ Querit᷑ / 
vtrum concoꝛdantia ⁊ contrariètas tine 
ex vno ⁊ eodem pꝑꝛincipio: Et reſpõden⸗ 
dum ẽ ꝙ nõ:qꝛ n fe habẽt ad ynu fines. 


De queſtionibus tertie colũ⸗ 
ne D. E. F. T. 


ert / q̃re de® eft ita potẽs 
p ſua eternitatẽ: ſicut ꝑ ſuũ 
intellectũ? t reſpondendũ 
N eſt qꝛ ſua eternitas ⁊ ſuus 

—— intellectus ſunt vna ⁊ eadẽ 
e ié/poteftas eternitary 
de quo eſt: Ct refpondendũ eſt ꝙ elt er 
ſuis coꝛrelatimisvt poſſit ꝑ ipſos ab eter 


no / ⁊ in eterno exiſtere ⁊ ãgere¶ Que⸗ 


ritur/ptas eternitatisqᷓ; ta eſt? Et reſpõ 

endũi eft @ ipſa eft tata ꝑ poſſificatio⸗ 
nẽ /c ta eft p durationẽ ꝗ. .d. ¶ Queri 
tur / qᷓre contrarietas no pot ĩſſe in pote 
ſtate eterna? Et dicendũ eft ꝙ ptãs eter 
na its eft infinita ꝑ poſſificationez / ſicut 
ꝑ durationẽ. ¶ Qũerit᷑ / poteſtas eterna 


de quo é72 reſpõdẽdũ eft ꝙ eſt de feipa: | 


vt patet ꝑ pꝛimã ⁊ ſecũdã ſpeciẽ regule 


pꝛmeipiũ: Reſpondẽdũ eft qꝛ ipſe haber 
poteſtatẽ eterna cui nulla alia poreitas 
pꝛe iacet. Queritur/poreftas celi de qͥ 
eſt? Cui dicendũ eft ꝙ eft de ſeipſa:quia 
non eſt ex aliquo pꝛi ore fibi pꝛeiscen 
te periuatadieg.t.C uerit᷑/poteſtas 
celi quanta eſt: Et reſpondenduʒ eſt q 
Etãta q; ta ſunt ſua coꝛrelatiua.¶ Quẽ⸗ 
ritur / quere celum eſt mobile: Reſpon⸗ 


‘dendum eft ꝙ eft mobile per ſua cꝭrre⸗ 


latiua:vt patet per pꝛimam ſpeciem re 
gule e.et per fecundam eiuſdem eft mo⸗ 
bilesvt effent i iferioꝛibus mobilitates. 
¶Queritur / motus ceil de quo eſt: et re 
ſpondendum eft ꝙ eft de ſuis coꝛrelati⸗ 
uis fine quibus no haberet motũ natu⸗ 
raliter in ſe/nec extra fed. .d. ¶ Que 


9 fez xit᷑/ coꝛrelatiua eternitat gc ſunt?ꝰet r- 
gregata a cotrarictate p concoꝛdantiã. dẽdũ eft ꝙ ſunt tot quot ſunt cotrelati⸗ 


ua diuini intellectus: alioquin diuina 


eternitas impediretur per eternam con 


trarietatẽ quod eft unpoffible.€| Ques. 


dvtr 


3 5 y Jabuin m- 
* De queſtionibus 


e 


dtdv 


rit᷑ / correlatiuꝭ eternitatis ex quo funt? 
Et rñdendũ eft ꝙ ſunt ex ſeipſis: et hoc 
ↄtrarietas eterna non pot unpedire: qz 
non eft d. f. t. e. ¶ Querit᷑ / quar e eterm: 
tas non habet ᷓtitatẽ: et rndendum eft 
eo qꝛ eſt ex coꝛrelatiuis infinitis. querit 
eternare eternitatis tus eſt? Et rndé- 
‘Guz eſt qꝙ eft tantus q; tus eft intellige⸗ 
re dininus .@ Querit᷑ / eternare ex quo 
eſtꝛ et rndendum eft ꝙ eft ex eternare ⁊ 
eternato:ſicut intelligere diuinus eft ex 
intelligente ⁊ intellecto. d. d.e.¶ Que⸗ 
ritur quare in eternitatẽ cotrarietas no 
eft pꝛincipiũ? Et rndendum eft ꝙ eft ex 
eo q; eternitas nõ eft coꝛruptibiſis /neq; 
peccatrix. ¶ Suppoſito ꝙ in eternita⸗ 
te effet cotrarietas:queritur illa de quo 
effetzet rñdendũ eft ꝙ eft de contraria⸗ 
tino ⁊ eternatiuo / cõtrariabili ⁊ eterna⸗ 
bili / ⁊ contrariare ⁊ eternare:qð eft im⸗ 


dA td. ＋ poſſibilę. d. t. d.. ¶ Querit᷑ medium ex⸗ 


d+ f 


iſtens inter Fortitudines fide ex quo eft? 
Et ridéda eft ꝙ eſt ex vᷣtutibꝰ: ſicut ge⸗ 
nus ex ſuis fpecieb®. queritur / qᷓ;ta eft 
contrarietas inter fide z infidelitatẽ? et 
rñdenduz eft ꝙ tanta eft tum inter fe 
differũt:⁊ ipa ait drietas extra aiaʒ nõ 
eſt in ſubiecto in qͥ inuiceʒ infidelitas et 
fidelitas ſtare non pñt. d e.. ¶ Queri⸗ 
tur quare eternitas eft pꝛm̃ũm pꝛinci⸗ 
pium: Et rndendũ eft ꝙ eternare eſt in 
ipſa pꝛimũ medium. querit᷑ in pꝛincipio 
eterno mediũ Geum eft? et rñdendũ eft 
ꝙ eft tantum qᷓ tum eft menſuratuʒ per 
eternitatem ⁊ eternatũ.¶ zin⸗ 

iare eternũ de quo eſt? et rndeudum 


e eſt de eternante pꝛincipiante / et 
4 * f t d — 


efte 


cf FF 


ato principiato e.f.t.0./ Poſito 
‘neilectus non fit contunctus cum a 
pore hominis: querit᷑ quare eft homo? 
Et rñdenduʒ ett q homo eft nd deficiẽ⸗ 


te ei {cba fpecie d.z e.queritur homo de 


quo eftzet rñdendũ eft per ſcdᷣ am ſpeciẽ 
regule d. ꝙ ipſe eft de coꝛpoꝛe ⁊ anima 
rationali. ¶ Querit᷑ / cõtrarietas homi⸗ 
nis ta eft? et rñdendum eft ꝙ ipſa eft 
tanta q; te ſunt fue partes contrarie ad 
inuiceʒ ef ce. ¶ Querit᷑:ſi poteſtas dei 
eft rantum pꝛius / ſicut ſuus intellectus? 
Et rñdendum eft ꝙ ſic: eo qt ſunt idem 
pꝛincipium.queritùr quare in potefta: 
te diuina non eft materia: et reſpondẽ⸗ 
dum eſt eo quia eſt infinitas in qua ma 
ter ia eſſe non poteſt ef. c querit᷑ / qua⸗ 
re in diuina poteftate opoztet eſſe me⸗ 
dium? Et reſpondendũ eſt ꝙ in intelli⸗ 
oer diutnosintelligere eft medium: et 

oc pꝛobat regula e.queritur e di⸗ 
vine poteſtatis quantum eſtꝛ S treſpon 


dendum eft ꝙ eft tantus tum eft ſuus 
poſſificatiuus ⁊ ſuus poſſificabilis infi⸗ 
nitus et de. ¶ Quer itur / pꝛincipia ho⸗ 
mint de quo ſunt: ade ad ſcalã angu⸗ 
li d. ſcde figure:z vade ad ſcdᷣam fpecié 
regule d. queritur quare homo habet li 
berum arbitriumꝛ et refpondendum eft 
per pꝛimam ſpeciem regule e.eo quia ẽ 
de pꝛincipijs contrarijs:per ſecundã au 
tem ſpeciem ſignatum eſt ꝙ habet liz 
berum arbitrium vt acquirat meritum 
Eil. N:: ¶ Queritur quatre poteſtas ima 
ginatiue non eft ex contrarijs: et reſpon 
dendum eft ex eo quia ſuum mediuʒ eft 
ſimplex.queritur / medium imaginatiue 
de quo ẽ:⁊ vade ad ſcdam ſpeciẽ regule 
d. queritur mediuʒ imaginative Sturn 
eſt? Et rñdenꝗũ eft ꝙ eft tantum q; tum 
eſt menſuratũ per imaginatiuũ ⁊ ima⸗ 
ginabile . ¶ Queritur / quare ho⸗ 
mo habet poteftate exiſtendi ⁊ agendi: 
et reſpondendum eft quia ſua pꝛincipia 
ſunt ad hoc naturaliter diſpoſita.que⸗ 
ritur / q; tuʒ homo poteſt exiſtere ⁊ age= 
re? et reſpondendũ eft ꝙ tantum qᷓ;tuʒ 
ſua peincipia ſunt ad hoc difpofita f. t. x. 
e. ¶ Queritur / pꝛincipia intellectus 
quo ſunt: Uade ad pꝛimã ⁊ ſecundã {pez 
ciem d. queritur / pꝛincipia intellectus 
quare funt2Uade ad regulã e. ¶ Queri⸗ 
tur / pꝛincipia intellectus quot funt2Ua- 
de ad coꝛrelatiuos intellectus ft. d. f. 
vs inſtinctus celi de quo eft? Ua⸗ 
e ad pꝛimam ⁊ ſecundã ſpeciem regu⸗ 
le d. queritur / inſtinetus imaginatiue 
tus eſt? d ade ad capt imaginatiue 
er intellectum ⁊ per medium ſignatũ 
f.queritur quare medium intelle⸗ 
ctus eſt? et reſpondenduz eft ex eo quia 
abſq; medio intellectus non effet pꝛinci 
pium intelligendi. ¶ Queritur / intelli⸗ 
gere tus exiſtit inter intelligentem ⁊ 
intelligibilem? Glade ad captin intelle⸗ 
ctus:⁊ ad paragraphos per pꝛincipiũ ⁊ 
mediũ ſignatos ⁊c.⁊ ad paragrapha vi 
delicet q; titatis t.d.e.f.querté influétia 
influés t hoĩe dẽ 4 € Uade ad paragra 
hos otrarietatis pꝛincipij z medij qui 
it de ſubiecto hois i ſubiecto celi.que⸗ 
rif quare celum agit in homine? Uade 
ad regulam e.exiſtentem in ſubiecto ce 
li: ⁊ in ſubiecto hominis. queritur Gra 
celum eft imaginabile? Uade ad q;tita⸗ 
tem exiſtẽtem in ſubiecto celi /et in ſub⸗ 
iecto hominis / et ĩ fubiecto imaginatio⸗ 
nis per ſuam poteſtatem. N 
De queſtionibus quarte co 


lumne. E. F. G. T. 
a O if 


Fo xcix. 


epee 


ctrAf 


4 


frd¢ 


frdf 


pt ee 


De Gftio- 
mbꝰ quar 


te colune. © 


E. F. 5. T 


Ft e 
Fr 


A 


er * 


„ 


9 


Vndecima pars. 


Ueritur /quare deus poteſt 
V tantũ tum per ſuam ſa⸗ 
te u pientiam z volũtatem? Et 
2 reſpõdendũ eft per regulã 
a e ⁊ per pꝛimã ſpeciẽ regule 
. ã deus ita eft infinitꝰ ꝑ 
ſuã infinitã ptãtẽ / ſicut per (ud infinite 
intellectũ ⁊ yoluntaté.querié diuma poz 
teſtas q; ta eft 2 et ridendum eft ꝙ ipa 
eft tanta q; ta eft ſcibilis per infinitum 
Nun 2 wolnenate py ener | 
diuina poteftas qualis eft? t rndendũ 
eft q elt talis qualis ipa voluntas elf e. 
f. t. c. querit᷑ quare diuina ptãs eft pꝛin⸗ 


cipiũ infinuũ: et rñdendũ eft qꝛ per ſuũ 


intellectũ eft ſcita infinite. queritur diui 
na poteftas qᷓ;tum eft ſcibilis? ⁊ rñden⸗ 
dum eft ꝙ eft taniũ ; tum ſuus intelle⸗ 
ctus eft infinitꝰ gf. tf. queritur / quare 
poſſe € i diuina poteſfate media? Et re⸗ 
ſpondendũ eft gz in diuino intellectu eft 
intelligere media. ¶ Querit᷑ poſſe diui⸗ 
ne poteſtatis qᷓ;tũ eſt? ⁊ rñdendũ eft ꝙ 
eft tanta qᷓ;tum eft intelligere diuinum̃ 
e. ft. g. queritur quare finis conſiſtit tã⸗ 


tum̃ per diuinã poteſtatẽ /; tum per di 


uin ui intellectũ et reſpõdendũ eft per 
hoc qꝛ deus eft infinitus tantũ per fun; 
eee per ſuũ intelligere.querit 
inis diuine poteſtatis quantus eſtꝰ Et 
0 eft q eft tantus quantus 
eft finis intellectꝰ: queritur/fints diui⸗ 
ne poteſtatis qualis eft? et reſpõdendũ 
eft ꝙ eft talis qualis competit infinito 
Banne eke i 4 Oueritur quare di 
uina poteſtas eſt pꝛincipiũ infinitũ? Et 
reſpondendũ eft ꝙ fuum poſſe amatur 
per diuinã voluntatem.queritur qualis 
poteſtas eft amata infinite? et refpondé 
dum eſt ꝙ eſt illa que habet coꝛrelati⸗ 
uos infinit tf. quèritur quare di⸗ 
nina voluntas pot plus amare vnũ ho⸗ 
minem q; omnes?Uade ad diffinitioné 
voluntatis / ⁊ poteftatis/z medij /⁊ etiã 
ad ſcalam medij fede figure. ¶ Querit᷑ 
qualis homo eft magis amabilis ã diui 
na yoluntater Et reſpondendũ eft ꝙ eft 
le qué diuina voluntas poteſt plus. di 
liger e. queruur quare aliqs homo eft 
magis amabilis q; omnes: et reſpondẽ⸗ 
dum eft qꝛ diuina voluntas eft abfolu- 
ta in amando. queritur quo medio pot 
de? magis amare hominẽ:? Nade ad dif⸗ 
finitionem volũtgtis / poteſtatis /⁊ me⸗ 
di /⁊ etiã ad ſcalã medij e. g. t.g · querit 
quare finis diuine poteſtãtis elt tantuʒ 
Zmabilis tum finis diuine volunta⸗ 
tis? Et dicendum eft ꝙ diuina poteſtas 
eſt tantũ potens q tum̃ diuina voluntas 


eft volens. ¶ Querit᷑ qualẽ ſinem poteſi 

diuina yolitas magis amare? Et reſpõ 

dendum eft ꝙ eft illa quam diuinus in⸗ 

tellectus magis intelligere. ¶ Et 

in iſto paſſu cognofcit intellect? qualia 

lex eft magis àmabilis ert. ef. ¶ Que⸗ „ F 1 

ritur quare deus potuit pꝛmcip̃are mis i! 

dum nouG2Uade ad regulã e.⁊ ad diffi⸗ 

tiõeʒ medij.querit᷑ nouitas midi quãta if 

eftret reſpõdendũ eft q ẽ tanta q; ta di= 

uina ptas ipam menfurate por. ¶ Et m 

ifto paſſu cognofcit intellect? ꝙ impoſſi⸗ 

bile eft mundum effe ab eterno ec. e.g. . . 

¶ Queritur quare deus potelf Pain a 

piare maius princi pid? et reſpondendã 

eft qꝛ pot pꝛincipiare maioꝛẽ᷑ finé.queri= 

tur in quali pꝛĩcipio habet deus maius 0 

pofle?Uade ad regulg g. ⁊ ad diffinitio⸗ 1 
fs 

fi) 


rem poteftatis ⁊ finig t. tf. g. ¶ Querit᷑ 
quare de? poteſt caufare mats mediuʒ 
⁊ maſoꝛẽ finem? St rñdẽdũ eft qꝛ habet 
poteſtatem infinitã.¶ 1 
mediũ creatũ quale eft?z reſpoiſdendũ 
eft ꝙ eft illud in quo diuina poteftas hs 
mas poſſe:⁊ i qͥ poſſe ifm mediũ põt mã 
gis quiefcere.¢| Queritur maius mediũ 
creatũ qᷓ;tum eſt? et reſpondendũ eft ꝙ 
eft tantum q; tum deus potefl ipᷣm caũ⸗ 
fare fg. te · queritur quare deus tantuʒ 
diligit aliquod pꝛincipiũ / q;tum diuing 
faptentia ipm poteſt intelligere? Et re⸗ 
ſpondendũ eſt qꝛ diuina voluntas tantũ 
0 per amare/quanté diuinus intel 
ectus per intelligere. ¶ Pꝛincipiũ maz 
gius q;tuʒ eft amabile? Et reſpodendũ 
eft ꝙ eſt tantũ amabile ꝙᷓtũ eſt intelli⸗ 
gibt e.quale pꝛincipiũ eft magis amas 
ile. Et rñdendum eit ꝙ eft illud qd eft 
magis intelligibilef querit quaz 
le medium eft intelligibile et aimabile? 
Ad quod dicẽdum eft ꝙ eft lud quod 
deus magis poteſt intelligere ⁊ amare, 
¶ Waius media q; tum eſſ intelligibile 
⁊ amabile? Et re pc eft ꝙ eft tã⸗ 
tum q;tũ de? pete intelligere z amare 
f.g.t.g.querit qualis finis eft magis in⸗ 
kelttg twee ⁊ amabilis. Et reſpondendũ 
eft eft ille qué deus poteſt magis in⸗ 
telligere ⁊ amare. ¶ Quer itur maioꝛ fic 
nis quantus eſt: Et reſpondendũ eft ꝙ 
eft tãtus qᷓ;tum deus poteſt intelligere 
⁊ amare.¶ Et in iſto paſſu cognoſcit in⸗ 
tellectus qualis lex eft vera per [fcalam 
differentiè et concotdantie f.t.e.F. que⸗ 
ritur quare diumus intellectis intelli: 
git maius pꝛincipium creatum /q; intel 
ligere poteſt? Uade ad diffinitionem ing 
tellectus ⁊ pꝛincipij ⁊ maioꝛitatis: et ad 
regulã e. ¶ Queritur quaniũ eſt maius 


Fare 
44 1 | 
AA 


Fe 


ki ef 


Pi FEY 


ret 4 


hum yp Jabutanme . 
ä De queſtionibus. 


medins effe poteſt? Et ic eft addẽ⸗ 
dum inant mnie ari intel 


lectũ eft magis 1 f. t.e. g. que⸗ 
ritur quare diuinus 9 


t maius lum? Et reſpondendũ 
Shae intelli it maioꝛe finem.q Queri⸗ 
tur quale i Pha Rad 8 

agis intelligere 2 pondé- 
dum eft ꝙ eft illud quod in maioꝛi fine 

iefcerc poteſt. ¶ Prin in 
ioꝛi fine qmeſcere poteſt/qᷓ tum eft? Et 


— 


reſpondendũ eft ꝙ eft tantum ti per 


— e 1 in ma: 
t = f. g. ueritur quale me 
dium eff magisthtelligibilevet reſpon⸗ 
dum eft — eft illud gud deus poͤteſt 
magis intelligere. ¶ Illud medium qs 
deus pot magis intelligere quanta eft? 
et eft dicendũ ꝙ eft tanta quantũ diui⸗ 
d e ay ec intel one oteft 
g. t. e.f.queritur quale pꝛincipiũ eft ma⸗ 
sis ainabile 2 et reſpondendũ eft ꝙ eſt 
illud quod a 3 bie 
is amare. uare aliqu incipt 
eh magie amabileset refpondenda eft 
quia diuina voluntas poteſt ibm magis 
amare € apedio magis amabile quãtũ 
eſt? Cui refpondenda eft ꝙ eft tantum 
quantum diuina voluntas poteſt ipſum 
magis amare g t.e.g.queré quale me⸗ 
diũ diuina volun eft magis ama⸗ 
rezet reſpondendũ eft ꝙ eft illud quod 
in maioꝛi fine quieſcere poteft 2 Querit᷑ 
quare diuina voluntas debeat amare 
maius pꝛincipium? Et reſpondendũ eft 
qꝛ maiùs pꝛincipiuʒ eft magis amabile 
f.t.g.queritur quale mediũ eft magis 
‘Siabites et huie dicendum eft ꝙ eft id 
in quo maioꝛ finis pot quieſcere. ¶ Ma⸗ 
ius media quod in maioꝛi fine quieſce⸗ 
re poteſt / quantum eftzet reſpondendũ 
eft ꝙ ẽ tantũ quantum diuina volutas 
id amare poteft_t.e.f.g.queritur quare 
in principio opoꝛtẽt᷑ dare medium? Cui 
dicendum eſt vt pꝛincipium per ipſum 
medium poſſit tranſire ad finem : et in 
tpfo quieſcere. ¶ Medium per qd pꝛin⸗ 
cipium tranfit ad quantum eft2 
Et reſpondenaũ eft ꝙ eſt tãtum quan⸗ 
tum menfuraté eft inter ſuuʒ pꝛincipiũ 
et finem,@ Queritur quale medium eft 
magis menfurabile? Et reſpondẽdum 
eft qꝙ eſt id qd magia exiſtit inter pꝛin⸗ 
cipium et ſuum ſinem. 


Dequeſtionibus quinte 
columne. F. S. H. T. a 


Fo. c. 
5 +, n virt? eſt ma: Se nio⸗ 
: Sis intelligibilis: Et reſpõ⸗ +. 
dẽdũ eft 0 eſt ula qua diui oi 
N nus intellectus maioꝛeʒ no S. . 
N poteſt intelligere.queritur “ . 
=! Virtus qua diuinus intel⸗ 
lectus maiozem intelligere non poteſt / 
quanta eſt:? Ad qð dicendum eft ꝙ illa 
eſt tanta ꝙ diuina volũtas eam 
amare non põt.queritur yirtus quans 
deus non pot magis intelligere ⁊ amaz 
re quando fuit: Et refpondédum eft ꝙ 
fuit anteq; virtus que non eft magis in⸗ 
telligtbilis et amabilis ibu 
medium eft magis intellligibile?Et ree 
ſpondedum eft q; eft illud qd eft magis 
amadile.¶ Queritur media qð eft maz 
Sts amabile quantum eft2£t reſpondẽ⸗ 
— 20 eft ꝙ eft tantum oe 1 
Aectus pot ipm intelligere f.g.t.g, 
¶ Querxit᷑ qu 2 f ndi elf magia 
amabilis? Et reſpondenaũ eft ꝙ eft tlle 
quo diuinus intellect? nõ poteſt magis 
intelligere. queritur maioz finis mundi 
quantus eft? et rñdendũ eft ꝙ eft tan⸗ 
7 ee eet intellectus i 
ntelligere pot f.g.t.b.queritur / qualis 
wſtantia en nase ede zintelliz 
Sibilis: zrfidendi eft ꝙ eft iſia que eft 
remota ab omni accidente. ¶ Subſtan⸗ 
tua remota ab omni accidente quando 
fuit?2 ref; stated eſt ꝙ fuit anteg il⸗ 
la que abſq; accidente effe non poſfunt. 
¶ Maioꝛ ſupſtantia creata quanta eft? 
⁊rndendũ eft op eft tanta ꝙ maioꝛ a diz 
uino intellectu ⁊ diuina voluntate intel 
lige non pt / nec amari fhetc Media 15 h 4 ＋ 
qd maius a diuino inteſlectũ nd poteſt 
intelligt / añ fuit:⁊ ridendum eft ꝙ fuit 
Antec; illud mediũ qd non eft tãtũ vir⸗ 
tuoſum. ¶ Maioꝛ virtus creata quantũ 
eft intelligibilisꝛ⁊ rñdendũ eft ꝙ eft tis 
2 quanta 5875 8 re in⸗ af 6 4 
telligere pot f. t.g. Maioꝛ fins vᷣtutis 
qñ fuit22 nden et ꝙ fuit antec; vir 8 
tus finis que no eft tantũ intelligibilis. 
¶ Msioꝛ finis virtutis create quantus 
eſt Et dicendum eft ꝙ eft tantus quan⸗ 
tum 5 teenies uf 7 4 
poteſt f. gt. h. ¶ Maioꝛ virt? inte 
quando ff reſpondendũ eſt ꝙ an⸗ & 
tec minoꝛ vᷣtus intellectꝰ. Maioꝛ wrt? 
intellect? q; ta eſt? Et rñdendũ eft ꝙ eft 
— ag pissed Aualie gn igs — ose 
re pot f.t.f.g. e Qualis finis medij pot 
a DeoMEIPMeclligt. Et rñdẽdũ eft get A. 14 
finis qui eft fut intelligere. Finis maz 
ioꝛis intelligere quantus ett? Cui di⸗ 
cendum eſt ꝙ eſt 8 or diuinus 
ut 


7 
FS 


A 


Fb 


A 


ghef 


84 


ht fx 


ht gh 


intellectus Ft fb. e e me 
did intellectus quando fuit.¶ Ad quod 
dicẽdũ € ꝙ furt cunc qh maioꝛ intellectꝰ 
fuit.¶ Maius mediũ intellectus Hum 
eſt? Et reſpõdendũ eft ꝙ eſt tãtũ quãtũ 


intellectus maioꝛ eft 8 Mãioꝛ fi 
nis intellectus q̃lis elf: ſcẽduz eft q 


eft talis ꝙ maiotẽ diuinus intellect? in 
telligere non põt.¶ Maioꝛ finis intelle⸗ 
ctus quatus eft? Et reſpõdendũ elt Re 
tantus ta ſubſtãtia abſq; accidẽte eſſe 
poteſt. ¶ Subſtãtia Gre fine accidẽte cé 
pot qh fuit: Et dicẽdũ eft ꝙ fuit anteq; 
ſubſtãtia q̃ fine accidẽte eſfe nd potg.b. 
t. ¶ Querit᷑ / qᷓde mediũ virtutis ꝭ maã⸗ 
Gis diligibile? Et reſpõdẽdũ eft ꝙ eft i= 
lud gd eft in virtute magis amabile.q̃ri 
ritur mediũ qd eft magis amabile quan 
do fuit: Et dicendũ eft ꝙ fuit anteq; me 
diũ qd non eft tantũ amabile.¶ Wediũ 
volũtatis q; tũ elt? Et reſpondedũ eft q 
eft tãtũ Ged virtuoſum effe põt gg. t. g. 
¶ Quertt᷑ / aualis virtus eft magis ama 
bilis. ¶ Ad qd dicendũ eft ꝙ eft illa que 
cauſat maioꝛẽ fine. Finis maioꝛis vir⸗ 
tutis qh fuit? Et reſpondendũ eft ꝙ fuit 
tic an magisamata fult gt; ¶ Que 
ritur/glis yirtus pot eſſe mai creatu⸗ 
ra? Et dicẽdũ eft ꝙ eft illa qᷓ pot magia 
amari. i Uirtus q̃ pot magis amari qa 
fuit? Et reſpõdendum eft ꝙ fuit ante 
virtus que no eft iãtũ amabilis ¢.t.f.g. 
¶ Queritur /ꝑ Gle mediuʒ acquiné ma 
toz finis? et ridedũ ẽ @ ẽ ꝑ illud quo nul 
lũ aliud pot amari.¶ Finis 3 nõ põt ma 
gis amari/quãtus eſt? Ad a dicendum 
eft ꝙ ipſe eſt tãtus quãtus finis volũta 
tis effe pot g. t. f.. ¶ Querit᷑ / quale me⸗ 
did eft maius quod eſſe pot? Et reſpon⸗ 
dendum eft ꝙ eft illud qs magis diligi 
non goteſt. ¶ Mediũ qd magis diligi no 
poteſt qñ fuit? &t reſpõdẽdũ eft ꝙ ẽ tac 
Qf maioꝛ voluntas elt, ¶ Maioꝛ volun⸗ 
tas Gta eſt? Et reſpondendũ eft ꝙ ẽ tã⸗ 
ta (td matus amare eft 1 0 ue 
ritur matoz finis volũtatis qᷓſis ẽſtzet re 
ſpondẽdũ eft iq; é talis qᷓlis eft ꝑ mains 
amare.¶ Finis qui eft per maius ama⸗ 
re qñ fuit? et dicendũ eft ꝙ fuit anteq; 
ſinis qui non eft ꝑ maius amareh,t.f.g, 
¶ Queritur glis virtus fe hz ad mai ciẽ 
finem2et reſpondendũ eft ꝙ; eft illa que 
habet maius medium. ¶ Uirtus habés 
maius media Gta eft? Ad qd dicendũ é 
@ eft tanta Gti eft ſuũ mediũ.¶ Uirtus 
habens fe ad maioꝛẽ fines quando fuit? 
et refpondendum eft ꝙ ipſa fuit antes 
virtus habens fe ad minozem fines b.t. 
Ah. queritur / qualis finis eft maior? Et 


vindecima pars. 


refpondédum eft # Zille in quo mai 

virtus quieſcit.¶ Uirtns quiettés in ma 
lori fine qñ fuit? Cui reſpõdẽdum eft ꝙ 
fuit anteq; ſubſtãtia que abſq; acciden 
te eſſe non pot t.f.g.b. ¶ Qualis finis ẽ 
in maioꝛi Sudtione? Ad q um e 
ꝙ; è ille qui eſt cõtra matozem perfectio 


14 N b 


nem. Srunis qui eft in maior ꝑfectione 
quando fuit? et reſpondendũ eft ꝙ fuit 


antes finis qui eft in maioꝛi privatise. 
CFine exiſtens in maior pꝛiuatide B= 


tus eftzet reſpondendum eft q eft tan⸗ 


tus a quanto maioꝛi fine per fectionis 
deriuatus eft, 


De queſtionibus ſexte colũ 
ne. G. H. J Ar 


Ueritur /glis lex eft magis 
vera? et reſpõdẽdum eft ꝙ 
eft illa q cauſat maioꝛesvir 
tutes.querit᷑ / ybi eft maioꝛ 


3 in maioꝛibus virtutibus. 
Queritur / volũtas qñ eſt virtuoſa et 
pee et Ferpondedean eft ꝙ eft tic qua= 
tate g. ꝑ.t. g. ¶ Querit/qlis lex fe habet 
gid Virtuofum fine? et reſponden⸗ 


a 
dum eft ꝙ ẽ᷑ illa q̃ caufat altioꝛẽ ſpẽ / cha⸗ 
ritatẽ ⁊ virtutẽ. ¶ Querit᷑ / volũtase 00 é 


virtuofaret dicẽdij eſt ꝙ èẽ tune qñ ſe hʒ 
ad virtuoſiſſimũ 10e / 
qualis lex eft maioꝛ? et re in eft 


ch eft illa in q ſunt maioꝛes fpes ⁊ chari= 
tas. ¶ Quexit᷑ / volũtas gh elt maioĩ: Et 
reſpondẽdu unc qñ de maio 


ri charitate ⁊ ſpe habituata eft g. h. t. ĩ. 
uexit᷑ / qualis q̃litas eft virtũdſã et 


do eſt habituata de 11 2 chari⸗ 


¢ 
reſpòͤdẽdũ eft ꝙ ẽ illa que ofiftit p eqles 
amoꝛẽ / amatũ z amare. uerit᷑ / vbi ẽ 


equalitas vu tuoſa amãtis ⁊ amati?⁊ re 
ſpõdẽdum eſt ꝙ; illa é involũtate in qua 
charitas ẽ altioz virtꝰ. ¶ Querit᷑/qñ ĩ vo 
lũtate eft altioꝛ virtꝰ: Et reſpõdẽduz eft 
ꝙ ẽ tũc qñ equales hʒ ſuos cõꝛrelatiuos 
eee e volũtas ẽ vera? 
“Ferpba 0 ẽ ꝙ Cilla q fe hʒ ad verũ fing. 
¶ Querit᷑/vbi eft finis verus: Et refpo- 
dendum eſt ꝙ ẽ in volũtate de ſpe ⁊ pa⸗ 
tiẽtia habituata 1 
patiétia ẽ maiot et fẽſpòdedũ ẽ q ẽ illa 
que eft in voluntate ex maioꝛi fpe habi⸗ 
tuata.q Queritur / vbi ẽ maioꝛ veritas? 
Et reſpondendum eft ꝙ; ef in volunta⸗ 
te ex maioꝛi ſpe et patientia habituata. 
¶ Queritur quando eft maioꝛ veritas: 
Et dicẽdũ eft ꝙ € tũc quãdo a maioꝛi vo 


lex: et refpodédum eft ꝙ e * 


i.t. ¶ Querit / lis of 


De iqſtio⸗ 


85 


1 


rR 


th 
t1 


(th 


#4 


157 


tah 


noeme vy Jabula - 
n Dequeſtionibus. Fo. cj 


it luntate ẽ amata git i. ¶ Queritur /vbi 


ſunt eq̃lesyeritãs ⁊voſũtas: Et dicendũ 
eft q in Deo. Queritur qualisvolũtas 
eft vera: Et feſpondendũ eft ꝙ eft ulla 
que eft ex veris coꝛrelatiuis ga. g. . que 
ritur / qualis fins eft ma t dſceſſdũ 
eft ꝙ eit ille cui cõpetit a maioꝛi volũta⸗ 
te ee e maior volũtas: 
Et reſpondẽdũ eft ꝙ eft tic qh obiectat 
maioꝛè fine fperido gt. g. i. ¶ Queritur 
vbi volũtas ⁊ finis funt les? Ad qd 
dicendũ eft g in fubiecto +4 ſpes z patiẽ 
tia ſunt eqles.queritur/qlis equalitas ¢ 
magis amabilis2?£t reſpondẽdũ eft ꝙ; é 
illa que eft ex coꝛrelatiuis yoluntatis g. 


t:: i. ¶ Querit᷑ qualis volũtas ¢ maioꝛ: 


et rẽſpõdendũ eft ꝙ è illa in qua eſt ma 
ioꝛ charitas. ¶ Quexit᷑ / qn eft maioz cha 
ritas: Et dicendũ eft ꝙ eft tune q in vo 
luntate eft maroz equalitas . queritur / 
vbi eft maioꝛ charitas?£t reſpõgenduʒ 
eft ꝙ eft in voluntaie in qua eft maior 
equãlitas b.i.t.g. ¶ Queritur /virtus ꝗᷓ 

charttas in quo fine quieſcit: et dicẽ⸗ 
dum eft ꝙ; eft in fine yero.queritur/qlis 


finig eſtverus? et reſpondendũ è ꝙ éille 
in quo eft caritas. querit᷑ / an ẽ chari⸗ 
tas? et dicendũ eft ꝙ eft tic qn eft patiẽ 
tia hai t.; ¶ Queritur / vbi ẽ maioꝛ cha 
ritaszet refpondendus eft ꝙ eft vbi eft 
maioꝛ veritas.queritur qñ € maioꝛ cha⸗ 
ritas? Et reſpondendum eft ꝙ eft tunc 
qñ eſt maioꝛ veritas d:. ¶ Querit᷑/ 
voluntas et veritas ybi flint equales: et 
refpondends eft ꝙ eft in ſubiecto in quo 
conuertuntur.queritur patientia ⁊ cha 
ritas quãdo ſunt equales: et reſponden 
dum eft gp eft tunc quando virtus et ve⸗ 
ritas funt equal th . ¶ Queritur / 

uãdo volũtas eff matoz7et reſponden⸗ 
dam eft.p maioꝛ gh ſe habet ad maioꝛẽ 
finem extra ſuasvires p charitatẽ. que⸗ 


ritur qualis charitas eft maioꝛ: Et dick 


dum eft ꝙ eſt ulla que cum maioꝛi ſpe 
habet convenientiam 26.11. Querit/ 
q in fine eft equalitas? Cm dicendum 
eft ꝙ eft tune qh in ipſo fine ſunt ꝓpoꝛ⸗ 
tionate fpes/charitas et patientia. que 
ritur qualis equalitas eft virtuoſa? Et 
reſpondendũ eſt ꝙ eft illa que conſiſtit 


per equales fines virtuofos . queritur / 


vdi fint equales fines virtuofizet dicen⸗ 
dũ eft q eft in ꝓpoꝛtione {pet / patiẽtie 
et charitatie ht. h.. ¶ Maier equalitas 
vbi eſtꝛ cui Dicendo eft ꝙ eſt in illa lege 
in quavirtutes magis poſſunt eſſe equa 
ies. ¶ Queritur / quando eft maioꝛ equa 
litas: Ad quod dicẽdum eft ꝙ eft tũc qñ 
eft maioꝛ ſpes ⁊ patientia ii. queri 


tur / qualis veritas eft maior Et dicèdũ 

eft ꝙ eft illa que ſe habet ad maioꝛem 

finem̃. ¶ Queritur vbi (pes eft maioꝛ⁊ ⁊ 

dicendũ eft g ẽ in illa lege per quaʒ ho 

mo ſperat maioꝛem finem. ¶ Maio lex 

quando fuit incepta: Cui dicendum eſt 

q tunc 8448 maioꝛ Meer fuit nes ie 
pᷣta g. t. g.i ueritur / vbi ſpes ⁊ pati 
tia Tunt equales: Ad quod dicenduʒ eft & 
ꝙ eft in fine earum. ¶ Quexitur / qualis 
equalitas eft magis vera: Et reſpondẽ⸗ 
dum od ꝙ eſt illa 40 ſe habet ad verio hj 
rem fine g. t. ha · ¶ Queritur / in quave 
ritate eſt Mer cal res Et refpondé 8 rt 
dum eft ꝙ eft in illa que habet verioꝛes 
coꝛrelatiũos. ¶ Queritur / quando ẽ ma 
ioꝛ equalitas? Ad quod dicendum eft ꝙ 
tunc quando habet maioꝛes coꝛrelati 
noes. ueritur/in quo fine vir: 17 y 4 
tutes eſſè poſſunt magis equales: Et re 2 
ſpoͤdendumeſt ꝙ eft in illo in quo ſpes / 
patientis et charitas habcnt maioꝛes 
aptitudines .q Queritur/qualis homo 
eſt maioꝛꝛ et reſpondendum eft eft ille 
in quovirtutes funt magis equales / aut 
fuerunt. ¶ Queritur / quando fuit ma⸗ 
tor homo: et reſpondendum eſt ꝙ tune 
qi maioꝛ finis fuit inceptus. 


De queſtiòibus ſeptime co 
lumne. H. J. K. T. 


Ueritur quando habet De q̃ſtiõi 
charitas / patientia ⁊ pie bus ſepti⸗ 
tas actus fuoszetrefpo- me colum 
dendum eft ꝙ ẽ tic quã⸗ ne . J. 
do hõvtitur fis. Que R. C. 
ritur / vbi eft via glozie? 

et refpondendum eft ꝙ 

eft vbi charitas eſt / patientia et pietas. 


ie quando eſt?et re 
ſpondendum eft ꝙ ĩpſa eft per modum 

qué habent inutce caritas / patiẽtia et 
pietas. ¶ Querit᷑ cũ quo eft via glozie2z e 
feſpondendũ ẽ ꝙ eft ci charitate /patié 6 é 

tia ⁊ pietate hach. ¶ Querit᷑ / an chari 1 7 
tas ⁊ patiẽtis funt matoꝛesꝛ et ref 5 

AG eft q eft tune quandoſunt contrama 

ioꝛem tram ⁊ falfitatem-( Queritur in 

quo funt maioꝛes hoie charitas ⁊ patie⸗ 

tiazct reipondendum eft ꝙ eſt in illo q 

edificauit maioꝛem legẽ ⁊ magisvirtuo 6 2 > 
famb.i.ti.€ Queritur ybiignisyegee 1 F 1 
taturzet fe ſpondendum eft q; eft in pe⸗ 

getatiua: ſicut vegetatiuavegetat in fen 

ſitiua. itur Gre virtus ⁊ veritas 

{unt equales 2 et rẽſpondendum eſt qꝙ ẽ 


nir 


hk+ 6 


Ak +i 


Akela 


671 


GL. 


Undecima pars. 


in ſuis coꝛrelatiuia h. lt. R. ¶ Querit᷑ / 

vbi virtus eft in minoutatezad qd dicen 
dũ eft ꝙ eft in minoꝛ veritate. ¶ Quert 

tur qñ charitas ⁊ patiẽtia pietas ſunt 
in minoꝛitate? Cui dicendũ eft ꝙ ẽ tunc 
qñ ira / falſitas ⁊ incõſtãtia pugnãt foꝛti 
ter otra las. Querit᷑ / qñ ira /falſitas 
⁊ incõſtãtia pugnatotra c . gd yo 
tid z pietatẽ: Et reſpõdẽdũ eft q elt cuʒ 
minoꝛitate chaxitatis / patientiẽ ⁊ pieta 
tis h. R. l. R. ¶ Querit᷑ / qñ charuas⁊ pie 
tas funt maioꝛes? St reſpõqdẽdũ eft q; ẽ 
tic qh charitas ⁊ pietas pugnãt virili- 
ter cotra irã ⁊ incòſtãtiã. quẽrit᷑ qñ cha 
ritas ⁊ pietas vincũt irã z incõſtãtiamꝛ 
et refpodeda eft ꝙ vincũt eas p modũ 
maioꝛẽ qué habèt cõtra minoꝛe modum 
ire ⁊ incòſtãtie.querit᷑ cU quo charitas ⁊ 
pietas vincũt ira ⁊ incõſtãtiã: ad qd di 
cedũ ẽ ꝙ cũ maioꝛibus actibus quos hñt 
hg. lꝛ. t. i. ¶ Querit᷑ / xbi charitas 3 maio⸗ 
rénelectationeFEt dice dũ eft ꝙ in mato 
ri equalitate ſuoꝛũ coꝛrelatiuotũ.queri⸗ 
tur qñ charitas hʒ maioꝛẽ delectationẽ: 
Et dicendũ eft q; thc quãdoẽ cõiũcta cũ 
pietate ⁊ pãtiẽtia. ¶ aft chart: 
tas eft cõiũcta cũ patictia ⁊ pietate: Ad 
Qd dicẽgũ eft ꝙ ꝑ modi iunctaruʒ ſimi 
lutudinũ. ¶ Qũerit᷑ / cũ quo charitas eft 
cdᷣiũcta cũ pietate ⁊ patiẽtia:? et reſpon⸗ 
dendũ eft ꝙ cũ coꝛrelatiuis ſuarũ virtu 
tũ h. lꝛ.t. li. ¶ Queritur / qñ chaxitas et 
pictas d lſtãt a minoꝛitate: et reſpondẽ⸗ 
qũ eft ꝙ tic qit ſunt maioꝛes cõtra iraʒ 


2 incõſtantiã.querit᷑ / quõ charitas ⁊ pie 


tas diſtant a minoꝛitate ⁊ et reſpõdẽduʒ 


eft q tic qñ ſunt maioꝛes cõtra iram et 


inconſtantiã. queritur / quõ charitas et 
pietas diſtant a minoꝛitate : et reſpon⸗ 
dendum eſt ꝙ eft ꝑ modi quẽ habent in 
exiftédo a maioꝛitãte. ¶ Queritur / cum 
quo charitas ⁊ pietas diſtant 3 minoꝛi⸗ 
tate? et reſpondendũ eft ꝙ ci maioꝛita⸗ 
te quam habent ad nuicem h h.. que 
ritur vbi charitas eft maioꝛ et reſpon⸗ 
dendum eft ꝙ in maioꝛi fubftantia ab 
omni accidente denudata. queritur / qñ 
equalitas eſt in maioꝛi equalitate? Ad 
quod dicendum eft ꝙ tunc habet maio⸗ 
rem actum iunctum cum actu patientie 
t. h:. ¶ Queritur / quando charttasz 
pietas funt maioꝛes: Et reſpondendum 
eft ꝙ quando ſunt in pꝛactica contra mi 
noꝛem iram ⁊ inconſtãtiã. ¶ Queritur / 
quando charitas ⁊ pietas diſtant a mi⸗ 
noꝛitate? Et reſpondendum eft q p mo 
dum quem habent per maiczitaré.que- 
ritur cum quo ira et inconſtantia deuin 
cunt charitatem et pietatem 7 et reſpõ⸗ 


dendum eft ꝙ cum minoꝛitate charita⸗ 
tis ⁊ pietatis ꝑ.t. d. ¶ Queritur/ quan fy 7. 
do charitas, patientia ⁊ pietas ſunt mi 
noꝛes: Et reſpondendum eſtq tunc qua 
do ira /falſitas ⁊ inconftantia ſunt mato 
res. ¶ Querit᷑ / vbi charitas / patientia ⁊ 
pietas ſunt minoꝛes? Et reſpondenduʒ 
eft ꝙ in illo ſubiecto in quo ira /falſitas 
et inconſtantia expellunt ipſas. ¶ ue: 
ritur / quomodo ira / falſitas etconitans = 
tia coꝛrumpunt charuatem / pietatem / 
patientiam 2 Et reſpondendum eft ꝙ p 4 
modũ qué habent / coequando fe ad in⸗ 
nicem contra charitatẽ / patientiaʒ ⁊ pie 
tatẽ. ¶ Queritur / cum quo ira / falfitas 
⁊ inconſtãntta cõtrumpunt charitatem / 
patientiam et pietatem? Et reſponden⸗ 
dum eft q cum minoꝛitate qua habent : 
charitas/patientia et pietag Llz.t..qre 1 ke 
tur/vbi gloꝛia acquiſita effmaiowetre 
ſpondendum eft q in matozitate legis. 
¶ Queritur/quomodo maioꝛ gloꝛia fait 
acquiſita: Et reſpondendum elt ꝙ quã⸗ 
do verioꝛ homo edificauit veriotem le⸗ 
gem. ¶ Queritur/quomodo verioꝛ gloz 
ria fuit acquiſſtã: Et refpondendum eft 
ꝙ per maioꝛem modum quem habebãt 
charitas / patientia⁊ pletas.queritur / cũ 
pied maioꝛ gloꝛia fuit acquifitar2 reſpõ 
endum eft ꝙ ci homine de maioꝛi ca 2 
ritate / patientia et pietate habituatot. 1 K 
l. t. i. ¶ Queritur / vbi veritas et gloꝛia 
Tuntequateszet reſpondendum eft ꝙ in 
ſubſtantia ab omni accidente ſeparata. 
¶Queritur / quomodo veritas et oxen 
unt equaleszet reſpondendum eft ꝙ p 
modum quem habent ad inuicẽ p equa 
les coꝛrelatiuos.queritur cum quo ver 
tas et gloꝛia ſunt equales? Et refpondé 
dum eft ꝙ cum furs coꝛrelatinis equali + kt 
ober re ¶Queritur/minoꝛ gloria 
vbi eff: Et reſpondendũ eft ꝙ eft. in mi⸗ 
nore veritate /charitate /patientia ⁊ pie 
tate.queritur / qñ minoꝛ gloꝛia ẽ in veri⸗ 
tate? Et reſpondendum eſt ꝙ tunc quan 
do charitas /patientia et pietas habent 
lentos actus? qũẽritur / quando minoꝛ 
gloꝛia eft in veritate? Ad quod dicendũ 
eft ꝙ per modum quem habent chari⸗ 
tas /patientia et pietas.queritur /cũquo 
minoꝛ gloꝛia eft in minou veritate? Ad 
quod dicendum eſt ꝙ cũ minoꝛibus acti . 
bus charitatis /patièntie ⁊ pietatig i. t. FA? 
lꝛ. i. ¶ Queritur / vbi eft maioꝛ veritas? 
Et reſpondendum eſt ꝙ eſt vbi eſt ſua 
maioꝛ equalitas. ¶ Queritur / quando 
eft maioꝛ veritas? et dicendum eſt ꝙ tie 
quando eft ſua maioꝛ equalitas i. h. le. 
¶ Queruur pbi eft minoꝛ chatitas? Ad 


a 


aiv f 


if 


hs 


760 


rata. ¶ 
ria? et reſpondend 


2 


quod dicendG,< ꝙ ẽ in minoꝛi charitate / 
patientia ⁊ pietate ¶ Queritur / quãdo 
eft minoꝛ charitas? et reſpondenduz eft 
@ tunc quando patientia z pretas funt 


m̃inoꝛes. queritux / au odo charitag ẽ 
minoꝛ? et reſpond eſt q; ꝑ modum 


qué habent patientia et pietas. querit᷑ / 
€u3 quo charitas eft minoꝛ? ad quod di 
cendum cũ minoꝛitate / patientia⁊ 


pictate 144 k. queritur/ vbi veritas eſt 


et reſpondendũ eft ꝙ eft mmioꝛ ĩ 
ſua minoti equalitate.queritur/ uãdo 
veritas eft minoz? et reſpondendũ ẽ q 
per modũ minoꝛe quẽ hʒ in ſua equalita 
te. queritur /cũ quo veritas eft mino: ⁊ 
reſpõdedũ eft ꝙ ci minoꝛi lege k. t. i. 
Queritur/vbi eft maioꝛ gloꝛĩã :e fè⸗ 
ſpondendum eft ꝙ eft vbi eft ſua maior 


equalitas. queritũr / uando eſt maioꝛ 


gloria? et reſpondendũ eſt᷑ eff tunc qn 
eft ſua maioꝛ equalitas.queritur / quo- 
modo eft maioꝛ gloꝛia? et reſpondendũ 
eft ꝙ eft per modum quem abent ſua 
core latiua conſubſtantialia exiſtentia 
equalia ab omnibus accidentibus fepa 
i eſt maioꝛ glo 
op eff cum mato 
rttate ſueꝛum cotrelatiuoꝛũ. querit᷑ / qn 
maioꝛ gloꝛia ⁊ minoꝛ glotia ſunt inuicẽ: 
et reſpondendũ ef ꝙ eft tũc añ sia con 
iuncts eft cũ cozpe dueri£/ai inaice glo 
ria et minoꝛ glozia conſiſtunt in minoꝛi 
fubiecto? et reſpõdendũ eft ꝙ eft ꝑ mo⸗ 
dum quem habent ſenſitiua ⁊ imagina- 
tiua c minozitate.et ratiocinatiua cuʒ 
maiotitate. ¶ Q / aud minoꝛ glo⸗ 
ria ⁊ maioꝛ gloria coſiſtunt in ſubiecto 
adinuicẽ: et reſpondendũ eft ꝙ ẽ p act? 
ſubſtantiales et accidentales. ¶ Quert- 
tur / ci quo maioꝛ gloria et minor glotia 
confiftunt in fubiecto2et refpondedum 
eft ꝙ eft cũ ſenſitiuis / imaginatiuis ⁊ ra 
tiocinatiuig lt. .R· ¶ Queritur/quan= 
do eft maioz gloꝛiã : et reſpõdẽdũ ¢ ꝙ eft 
moda fubiect ab omni minoꝛitate re 
motũ. queritur /cũ quo eft minoꝛ glows? 
ad quod dicẽdũ eft op eft ci minoti acta 
ipſius gloꝛie t alk Al Oueritur vbi eft 
maioꝛ minoztas7e ref pondendum ¢ ꝙ 
eft in peceg io ſiue in minoꝛi equalitate. 
queritur / quando eft minoꝛ equalitas: 
et reſpondendum eſtq; ¢ tunc q eſt ma 
ioꝛ equalitas in pꝛiuatione. queritur/ 
quo eft minus peccatũ: et reſpõdendũ e 
eft cũ fenfitiua fine electiõe ate quer: 
tur / quãdo ẽ minus peccatũ: ad quod di 
cendum eft ꝙ eft cum ſenſitiua tantum: 
et tunc eft peccatum veniale. 


De queſtionibus 


De queſtiòibus 
euacuationis ter 
tie figure. . 


Neugcuatione tertie figu= 
J r̃᷑e ſunt ĩã fãcte multe q̃ſtio 
nes generales 2 folutiones 
earũ:⁊ fic poſſunt fieri que⸗ 
ſtiones ⁊ ſolutiões ꝑticula⸗ 


fo ci 


Secunda 
parsynde 
cime ptis 
pꝛincipa⸗ 
lis que eſt 


res/tenendo eundem modum quem te: de queſtio 


nuimus in vniuerſalibus. Modus enim 
particularis oꝛitur et derinatur ab vni⸗ 
uerſali modo:ſicut effectus a ſua caufa, 
¶ Dicitur in camera bc qꝙ; bonitas eſt 
magna:z poſtmodum ytrum bonitas fit 
magnazet quia b. ſignificat deum / boni⸗ 
tazem / diffe rentiam / uſticiam et auari 
ciã. C. autem fignificat angelum/magm 
tudinem / concoꝛdantiam / pꝛudentiam / 
gulam: vt dictum eft iam in alphabeto. 
¶ Adeo poſſunt abſtrahi de camera b. c. 
mite queftiones particulares: vt quan 
do queritur /vtrũ diuina bonitas fit ma 
gna: trum in diuina bonitate ſint coꝛ⸗ 
relatiua diſtincta: in DL 2 
nitate fit concozdantia. Poftmodum po 
teft queri. Quid eft in deo bonitas ma⸗ 
gna? Quid ſunt in diuina bonitate coz 
relatiua ? E eft in diuina bonis 
tate ſua concoꝛdantia. t deinde poteſt 
queri per ſecundã ſpeciem regule c. di⸗ 
uina bonitas magna quid h3 ĩ ſe ſibi co 
eſſentiale: Et de differentiaz concoꝛdan 
tia poteſt dici. et poſtmoduʒ poteſt que 
ri per tertiam ſpeciem regule ¢.fic ques 
rere:divina bonitas magna quid eft in 
alio: et diuina differẽtia quid eft i alio? 
et diuina concozdantia quid eft in alto? 
Deinde qualiter diuina bõitas magna 
quid habet in alio? Diuina differentia 


quid habet in aliozet diuina concoꝛqan 


tia: quid habet in alio ? et omnibus iſtis 
factis / quelibet queftio poteft ſolui:te⸗ 
nendo eundem modum quem tenui⸗ 
mus in foluendo queftiones genera⸗ 
les / deſcendendo a ſolutione vniuerfali 
ad particularem / concoꝛdando / et incon 
ueniens euitando . enim vni⸗ 
uerſale eft contra fuum particulare et 
econuerfo. Sed exemplificare hoc / eſſet 


cũ nimis prolicum . Quapꝛopter dimitti⸗ 


mus ſolutiones artiſte hinus artis cau⸗ 
fa bꝛeuitatis. q; mõ fiat 
ueſtio de diũina bonitate ⁊ magnitu⸗ 
ine: extragatur folutio a diff initione 
den et a diffiniude bonitatis: ⁊magnitn 


nibus eus 
cuationis 
tertie ign 
re. 


bc 


Undecima pars. 


dinis / concotdando diſſinitiones et ſpe⸗ 
cies regularum / tenendo affirmatiuam 
aut negatiuam. Et if fal⸗ 
ubilis:ſicut exemplificauimus de diui⸗ 
na bonitate et magnitudine:ita pot dict 
ſuo modo de bonitate et magnitudine 
angelica:⁊ de bonitate et magnitudine 
iuſticie: et de bonitate et magnitudine 
pꝛudentie:et de maliciaet magnitudi⸗ 
ne auaricie. Et de malicia ⁊ mãgnitudi 
ne gule.Et ficutdigimusde camera b. c. 
fic poteſt dict de queſtionibus que ſunt 
implicate in camera b. d. ⁊ in camera b. 
e. Et ſic de alijs cameris que ſunt in ter 


tia figura. ¶ Et hec fufficiant cauſa bꝛe⸗ 
uitatis de queffionibus que portant fie= 
ri per tertiam figuram. Et in iſto ꝑaſſu 
cognoſcit intellectus ꝙ tertia figura eff 
valde generale /a quo poſſunt abſtrahi 


quaſi innumerabiles queſtiones parti⸗ 
culares ⁊ ſolutiones edrum. 


faciẽdo de ſubiecto pꝛedicatũ /a ecõuer⸗ 
ſo: onitas magna / bonitas eter⸗ 
na/bonitas porés ⁊c. Magnitudo bona / 
magnitudo eterna / magnitudo potens 
S<-Jdarse e de hole de bonitate et 
magnitudine:z de bonitate ⁊ eternitate 
⁊c. recurrat᷑ ad captin bonitatis ⁊ para⸗ 
4 5 bonitatis et magnitudinis et ſi 
queſtio eft de bonitate et eternitate/re⸗ 
currat ad paragraphũ bonitatis 2 eter⸗ 
nitatis: ⁊ ſic de alijs.et — 7 — ſolu⸗ 
tiones ab illis locis in quius folutiones 
ſunt ſignate:⁊ hoc ſic. A ene 
paragrapho in capto bonitatis ꝙ boni⸗ 
tas eft per ſe rõ bono ꝙ agat bond ſiue 
pducat. Sed qꝛ eſt magna ratio dupli⸗ 
cata bono per magnitudinem ꝙ produ 
cat magnum bonum: idcirco ft quera⸗ 
tur / vtrum bonitas fit ratio deo ꝙ pꝛo⸗ 
ducat magnum bonum:concedatur per 
ea que fuperiue dicta ſunt. ¶ Ulterius 


1 in capitulo bos 
18 q bonitas per ourationé eft du⸗ 
rabilis: et fic per Durationem eft ratio 


triplicata vt bonus agat bonũ / magna 
et durabilem:vt patet . ꝙ fi fiat queſtio 


C Wequeftionibus multipli⸗ 
8 cationis quarte figure, 


Tertia Altiplicatio quarte figure vtrũ diuina bonitas fit ratio deo ꝙ ipſe 
rs deci⸗ Cl eft.y.modis/vt dictũ eit. Et pꝛoducat bonum eternuz fine durabile / 

e partis ; ficut fit młtiplicatio quinq; recurratur ad capitulum bonitatis in 
incipac ) U (G|modis:fic poifunt fierique- tertio paragraph. et abſtrapat᷑ a tex⸗ 
18 que- ie ſtiões quings modis. Et fic tu ſolutio / caufa mixtionis / diffinitio⸗ 
ſtionib. de pꝛimo modo et alijs ali⸗ nis / bonitatis et duratiõis:⁊ ſic de alijs. 
aud dicemus. 4 5 bdi⸗ 1 — eft lud bonũ magnus 

uiditur in.iiij. partes. ¶ Pꝛima eſt: qh qð deus product? Recurratur ad capi⸗ 

robat seftnouus per vigin⸗ tulum bonitatis ⁊ regularum per quas 

ti rauones. Et hoc per columnã bc. d. bonitas eft deducta: ſicut quando dici⸗ 


Et ſicut dicitur de mũdo:ſic poteſt dici 
de his que ſignantur per b. c. e.in alp 

beto / factendo ſolutiones cuiullibet ſi⸗ 
gnat fio modo.ſicut b. qð ſignificat dea 
bonitatẽ / differentis / iuſtieiã/auariciã. 
Et tic de 820 ſignificat angelũ / magni⸗ 
tudinẽ ⁊c. Et 0.99 ſignificat celum / eter 
nitatem ⁊c.Et fle quelibet queſtio par⸗ 
ticularis ſuã ſolutionẽ implicatã habet. 
pe a ge pot reduc ad artem 
tenédo modũ iſtius artis. Et ſicut dixi⸗ 
mus de primo modo:ita pot dici de aijs 
ſuo modo. ¶ Et hec ſufficiãt de multipli 
catione quarte figure cauſa bꝛeuitatis. 


tur / quid eft bonitas 7 Et tic reſpõdeat᷑ 
per illum texium ad queſtionem ſcõm 
diffinitionem bonitatis . St queratut/ 
deus de quo product bonum: Recur⸗ 
ratur ad capitulum bonitatis et ad pa⸗ 
ragraphum regule d. in quo queritur 
bonitas de quo elt: t er 
trahatur folutio: et fie de alijs. ¶ Si⸗ 
= dedimus exempluz de bonitate dei: 
ſtã Pot dici de bonitate angeli ſuo mõ: 
⁊ de bonitate iuſticie:⁊ de bonitate pꝛu⸗ 
dẽtie:et de malicia auaricie z gule:⁊ fie 
de alijs ſuo mõ ſpecifico. ¶ Et hec de 
queſtionibus mixtionis fufficiant cauſa 
Bꝛenitatis. Et hoc quia ars eft fufficiés 


3° De queſtionibus mixtionis 


ad faciendum et ſoluendum alias que⸗ 
pꝛincipioꝛum et regularum. 


ſtiones. ¶ Et in iſto paſſu cognoſcit in⸗ 


tellectus ꝙ mixtio pꝛincipioꝛuʒ eft ſub⸗ 
Quarta . * iecum valde generale ad faciendũ mul⸗ 
ꝑs decime Nmixtione pꝛincipioꝛum et tas queftiones. Et ꝙ in textu folutios 


nes funt implicate ⁊ ſignate. 
¶ Et hec de quarta parte decune par 
tis pꝛincipalis. 


ptis pnaz > regularum oftenditur quan: 
Palis de ldo quodlibet pꝛincipiũ diſcur 
ſtionibꝰ. = reé p alia pꝛincipia et regłas / 


De queſtionibus nouem 
ſubiectoꝛum:et primo de pꝛi⸗ 
mo ſubiect o quod eſt deus. Et 
pꝛimo per pꝛincipia. +o 


D euitàndũ pꝛolixitatẽ ali 
quas queſtiones ꝓponimꝰ 
facere de deo: e 9 ſextu ab⸗ 
ſtrahere : ⁊ per tẽxtũ folue= 
ire / ad oãdũ doctrinam quo⸗ 
modo artiſta ſciat abftrabere qͥſtiones 
nouẽ fub= 9 textu:⁊ ſoluere eas ꝑ illũ texiũ a quo 
ectoꝛum: abſtrahunt᷑.¶ Alias gitiones intẽdimꝰ 
t pꝛimo ð facere /⁊ a textu abl e:fed non ſol 
aly ſub uere cauſa bzeuitatte;fed ad textũ debi 
ecto qdé tũ eas reducere/ad dandã doctĩ mã:per 
deꝰ· Et P= qué modũ artiſta ſciat ſolnere qᷣſtiones 
mo ꝑ pun per textũ debitũ. Qui qui us e ge 
ia. neralis ad multas qͥſtiones.Et iſtũ mo⸗ 
dũ ⁊ oꝛdinem ꝓponimus tenere in alijs 
ſubiectis. ¶ Cert ꝑ aliqué modu3 ſit ne 
ceſſariũ ꝙ deus producat bonũ : Solu⸗ 
tio:vade ad ſubiectũ dei in paragrapho 
bonitatie. <q Querit /quare deus ex ea⸗ 
uit 8 —5 75 5 — je oped pa 
ragraphũ. ¶ Utrũ deus producat bonus 
infinitũ: Solutio in tertio paragrapho. 
¶ Utrũ deus poſſit creare ens infinitũ:? 
Solutio in Grto paragrapho eft ſigna⸗ 
ta. ¶ Utrũ eternitas habeat actũ infini⸗ 
ti ⁊ cõnaturalẽ? Solutio in pote paz 
ragrapho. ¶ Utrũ deus ꝑotuiſſet creaſſe 
celũ infinitũ ⁊ eternũ? Solutio in ſexto 


ragrapho. deus fit neceſſitatꝰ 
84 and Unirltpe Solutio in ſepti 
mo — — ¶ Utrũ poſſe pꝛimũ ſit 
cã a po 9 “ea octa⸗ 
uo paragrapho. ¶ Utrũ deus cũſuo in⸗ 
tellectu Lecker ſe ad pꝛoducendũ infi 
nitũ iutelligibile? Solutio in nono para 


7 


27 Qi ignoꝛa 

aliquibus ſummus pduct?2 Solutio 
in decimo Aa ¶ Utrũ ſit dare 
volitũ ꝓductũ inifinitũ: Solutio invnde 
emo paragrapho. ¶ Queri£/g eft cau⸗ 
fa charitatis Fo ern ti en 
mo paragrapho. cerius Fidédv ẽv 

volfitas creata obsectaret ſum̃m̃ũ ama 
tũ ſuper ſuis viribus/.adiuuãte charita⸗ 
te. ¶ Utrũ deus mediãte ſua virtute infi 
nitã pducat virtuoſum infinitũ? Solu⸗ 
tio ĩ deciotertio paragrapho. ¶ Quexi⸗ 
tur /ꝗ̃ ẽ prima eã virtutũ moaliũ? Solu⸗ 
tio i decunoquarto. ¶ Itrũ diuia Pitas 
poſſit eſſe ocioſa quo ad fig rõnẽ? Solu 
tio in. 15. ¶ Quexitur Gre ſunt virtites 
create? Solutio in. 16. ¶ Utrũ deꝰ poſſit 


De queſtionibus. 


E gulas factis. 


Fo. ciij. 
tantum de ſua eri tum ipſe ẽ: So a 
lutte i. 17. ¶ Qũerit᷑ / qre è aliavita? So 


lutio in. ig ¶ Utrũ diinne ratiões fine 
aliqua diſtinctione poſſint habere act? 
infinitos? Solutio in. 19. ¶ Querit / qa 
eft prima cã multitudinis entiũ differé: 
tid genere/fpecie/z nũero? Solutio in 
20. ¶ Utrũ in deo fit coeſſentialis ↄcoꝛ⸗ 
dãtis: Solutio in. ⁊ 1. ¶ Querit᷑/qre de? 
creauitynũ mũdũ ⁊ no multos? ſolutio 
22. ¶ Queritur/quare in deo nd ẽ ↄtra⸗ 
rietas: Solutio i. 23. ¶ Querit᷑ / qre de? 
gʒ nolle:cũ ſuũ velle fit infinitũ? Solu⸗ 
tio in. 24. ¶ Utrũ deus fit pꝛincipiũ i ſe 
ꝑfectũ: Solutio in. 25. ¶ Querit᷑ / quare 
deus creauit pꝛicipiare: Solutio i. 26, 
¶ Ulteriꝰ vt cognoſceret᷑ creare iſinitũt 
vtrũ deus tin fit infinitꝰꝑiſuũ intrinſecũ 
agererficut p ſuum intrinfecum exiſte⸗ 
re? Solutio in. 27. ¶ Querit᷑/qre deus 
creauit media naturalia 2 ſolutio i. 2 8. 
¶ UAtrũ diuine rationes quieſcant in fez 
ipſis? Solutio in. 9. ¶ Querit᷑/quare 


deus creauit fines pfectos 2 Solutio in 7 
30. ¶ seflet maioꝛ ſimpliciter: i u- 
pofito q; fue dignitates non haberent 


Sun, pro 


actus infinitos? Solutio in. 31. CQ 


ritur/quare deus creauit maiotitates: e Hei 


et cum quo creauit las? Solutio i. 32. 
¶ Utrum in deo fit equalitas: Solutio 
in. 33. ¶ Queritur / quare deus creauit 
equalitates? Solutio in. 34. ¶ Ulterius 
creauit deus equalitates fic cum ſua eq 
J creauit bonitates cum ſuã 

nitate. ¶ Queritur/quare in deo non 
eſt minoꝛitas: Solutio in. 35. ¶ Cum in 
deo non fit minoꝛitas / quarè creauit mi 
noꝛitates? Solutio in. 36. ¶ Ulterius: 
quia vnum contrarium magiscognofcs 
tur per reliquum. 


De queſtiòõibus dei ꝑ regu⸗ 


— pe te AL deus ſit ens +9 

‘4 V neceflartum sade ad pꝛi⸗ De que: 

0 mũ paragrapũ regularũ ſtionibus 
punm lubiecti 1000 82803 deipregu 
queritur/quomodo I 

bee — eee Solutio 3 

eodem paragrapho / ⁊ in alijs. oo 

ritur quid eft era neceflarin37Solutio 

in ſecundo paragrapho/et in fuis confe 

quentibus.¶ Queritùr/quomodo deus 

diffinitur?Solutio:vadead capitulum 

diffinitionis dei primi ſubiecti. Citrus 

deus de fe fit actus purus 7 Solutio in 

tertia regula pꝛimi fubiecti. q Querit᷑ / 

ytrum in deo aliquid ſu de aliquo:So⸗ 


Docu min 


Undecima pars 


lutio in eadez regula in ſecunda ſpecie. 


¶ Aueritur /quare deus eft neceſſariuʒ 
ens: Solutio in quarts regula in pꝛimã 
ſpecie. ¶ Utrũ deus fit deus de deo? So 
lutio ĩ eadẽ regula in feda ſpecie. ¶ Utrũ 
in deo fit qᷓ;titas:? Solutio in regula f. 
Querit᷑ de deo ꝑ equalitatẽ: et reſpõ 
Senda eft p regula g. ¶ Utrũ actꝰeternꝰ 
fit in tꝑe? Solutio in regula h. ¶ Utruʒ 
deus {it collocatꝰ ſiue cõtẽtus? Solutio 
in regula i. ¶ Querit᷑ ꝑ qué modũ deus 
eriftit? Solutio i pꝛĩa regula R. ¶ Que 
ritur /quõ deus agit? Solutio in cadens 
regula. el Querit᷑ / deꝰcũ quo ẽ hoc qd ¢? 
Solutio in (eda regula R. ¶ Queritur / 
deus cũ quo agit hoc qd agit? Solutio ĩ 
eadé regula. ¶ fecunus ꝗͥſtiões de d 
uncipia ⁊ regulas:quapzopter ſi fiat 
thio ꝑegrina de deo / applicet᷑ ad textũ 
tue loch ei cõpetẽtẽ:⁊ foluatur ꝑ ipſuʒ / 
tenendo affirmationé aut gegationem / 
tali modo ꝙ textus non deftruat. (Ole 
ius fi de deo multe fiũt q̃ſtiões /tenea 
tur modus tertie figure ⁊ fepté colũna⸗ 
ri pꝛedictarũ in quibus feciinꝰ queſtio⸗ 
nes:⁊ dentur eis ſolutiones p ſeipſas ſi⸗ 
gliatas. Et hoc docet capitulũ applica⸗ 
tionis. ¶ Adhuc fi artiſta vult bre młta 
media ad pᷣĩobãdũ aliquid de deo /recux 
ratur ad capitulũ multiplicatiõis qᷓrte fi 
Sure qd docet inuenire multa media:et 
Docet pꝛobare p pꝛius ⁊ pofteri?. ¶ Qm̃ 


de deo non por pꝛobare aliquid per p>” 


et iõ fi qᷣſtio indiget ꝓbatiòe ꝑ èquipa⸗ 
rantiã:ſicut fi aliqͥs vellet ꝓbãreytrũ tit 
allqua⁊ infinita poteftas:pzobetur per 
infinitã eternitate.g Ulterius q vult ge 
bare ꝑ equiparãtiam:ſſcut quando q 

ritur / quare in anima intellectus / me⸗ 
moꝛia et voluntas ſunt equales: Ad qd. 
reſpondeatur:quia de? eft equaliter in⸗ 
telligibilis / et amabulis/et recolibilis. 
Anal de der er quene ſufficiunt 
in qũalibet potentia anime /tria coꝛre⸗ 
latiua per ſecundam ſpeciem c.deſigna 


ta: Et teſpondendum eft ꝙ in qualibet 
ratione diuina ſufficiant tria coꝛrelati: 


ua. ¶ Si queratur/quare deus creauit 
vnum min t non multos: Sic p= 


vetur:videlicet ꝙ deus eft vnum :idcir⸗ 


co creauit vnum mundum. ¶ Si quera⸗ 
tur / quare deus diligit vnam creaturas 


plus 15 alen Refpoudendus eſt / quis 
quando creauit mundum:intelligit ſma 
toꝛem finem creationis q; potuit intelli 
gere. ¶ Adbuc fi queratxtrũ deo cõ 

tat magis create maior q; minoꝛa: Re 
ſpondendũ eft 16 Sennen 
conueniunt cuz ſuis dignitatibus & mi 


minoꝛa: et ſic de alia, 


De queſtionibus ſecundi 
ſubiecti quod eſt de angelo:et 
primo per pꝛincipia. sz 


pie Usre gel? pecea uit poftés eG 
de it ipſum totũ bo bus 
nũs? Et refpadeda eſt ꝑ viffi diſub 


Inttioné maioꝛitatis ⁊ mino ad e 

2 ritatis. ¶ Adhucvtrũ age: angelo. 
li in ſua locutione habeat inftrumentaz primo 
Et xęſꝑondendũ ẽ ꝙ fic:videlicet boni⸗ P 
tatem et alia pꝛincipia eis: cõnaturalia / 

uolibet habente ſua coꝛrelatiua.⁊ hoc 
ignatum eft per primum paragraphuz 
capituli angeloꝛum. ¶ Queritursptrum 
vnus angelus producat alium angelũ: 
Solutio in pꝛimo paragrapho. Que 
ritur / que eft caufa magis angeli? Solu 
tio / in ſecundo paragrapho . queritur / 
trum angelus fit coꝛruptibilis? Sos 
lutio i tertio paragrapho. ¶ Queritur / 
que ſint inſtrumenta angeloꝛum? Sos 
lutio in quarto paragrapho. ¶ Cum an 
gelus no habeat oculos:quomo itelligit 
colozes? Solutio in qͥnto.queritur / quo 
angel? pot diligere ſenſibilia: Solutio 
in fexto. Qneritur / angelus quo acqͥ⸗ 
rit meritũ: Solutio in ſeptimo. querit᷑ / 
cũ quo angelus facit ſciẽtiã:? Solutio in 
octaue. ¶ Querit᷑/q̃ ſint delectationes 
angelozum? Solutio in nono.queritur / 
vtrum in eſſentia / angeli ſint multe res 
differẽtes numero: Solutio in decimo. 
¶ Queritux / angeli cum quo cõueniũt: 
Solutisinyndecttno.queritur/angelus 
bonus ⁊ angelus malus per qué mod 
ſunt contraxũj. ¶ Adhuc queritur que 
pena mali ãgeli: Solutio i duodecimo. 
CUtré angelus fit compoſiiꝰ “Solutio 
in decimotertio. ¶ Utrũ angel? habeat 
q;titatẽ: Solutio i decimoq̃rto.¶ Atrũ 
Angelus fit ita perfectus ꝑ ſuãvolũtatẽ 
ficuit us poms ⁊ ſuũ ĩtellectũ / ſicut 
p ſuã bonitatẽ ⁊ ſuũ intellectũ /ſicut per 
ſuã volũtatẽ:? Solutio in. 15. querit᷑ / qᷓ⸗ 
re Agel? hʒ poteſtatẽ in inſerioꝛibꝰ? So 
lutio in. i ec ura fit bonũ g ĩ angelo 
fu? intellectꝰ / volũtas⁊ memoꝛia fint eG 
les naturaliter: Solutio in. 17. ¶ Cum 
angelus fit bonus naturatr/q eft cã Gre 
eft malus molaliter? Solutio ing... 


De queſtionibus angeli p 
regulas. 1144 * 


De queſtionibus. fo.ciiij. 


De q ſtidi Neritur per quẽ modũ pꝛo- j ¶ Trum bonitas celi cauſet De qᷓſti 
bus ange vatur ꝙ angeli ſint? Solu- bonitates inferioꝛes.queri me ne 


lip regu: tio in pꝛuma regula.querit / tur quare fiũt mõſtruoſita ſubiecti 
las AE angelus quo. diffinitur⸗ſo- tes? ¶ Queritur ꝙ ſaturnꝰ eſtde el 
a lutio in ſecunda. ¶ Querit᷑ / dicitur niãſus:cu non ſit ex per pꝛinci 
quid eft natura angeli.querit᷑ / de actio- Weta contrarijs? Solutio in pꝛi⸗ pia. 
nibus ⁊ paſſionibus angeloꝛum. ¶ Cuz mo paragrapho bonitatis tertij ſubſe⸗ 

angelus non habeat imagination / cuꝭ cti. ¶ Poſito 4100 nõ eſſet ꝑ ſe mobile. 


quo intelligit imaginabilia:¶ Omnes queritur /vtr̃ũ pie eſſet magna ⁊ dura⸗ 


iſte queftiones foludtur per fecundã re 
gulam ſupꝛadictam. ¶ Queritur q ſunt 
pᷣꝛincipia innata angeli.queritur / que é 
forma angeli:z que eft ei? materia. q̃ri⸗ 
tur / angelus malus cuius eft? ſolutio in 
tertia regula. ¶ Queritur angelus per 
quem moda habet᷑ cantas.querit7 vtrũ 
Angelus quieſcat cũ yno fine:aut cũ plu 
ribus? ſolutiones in qᷓrta regula. 

este de @titate cotinua z diſcreta sge 


m:pofito ꝙ angelus nõ haberet ma poſſt 


teriã:vtrũ poſfit recipere paſſiones? ſo: 
lutiones in qͥnta regula.querit de quali 
tatibus fpecificis angelic quibus agit 
fpecifice:et ſimiliter de q̃litatibꝰ appꝛo⸗ 
priatis cũ quibꝰ agit mozaliter?folutio- 
nes in ſextã regula.q Querit᷑ de ſucceſ⸗ 
fione ⁊ continuatione angeloet :cum an 
gelus non fit coꝛpoꝛeus: vtrum habeat 
inẽſuras tẽpoꝛis? ſolutiones in ſeptima 
regula. ¶ Utruʒ angelus fit collocatus. 
¶ Utrũ angelus trãſeat ꝑ medi? ſolu⸗ 
tiones in octaua regula.queritur/p qué 
modum angelus exiſtit in ſeipſo/⁊ agit 
extra ſeipſum: ¶ Guerit᷑ / per qué modũ 
Angelus patitur: olutiões in nona regu 
la. querit᷑ / vnus angelus cũ quo intelli⸗ 
it aliũ? ¶ Querit᷑ / angelꝰcuʒ quo tẽtat 
mines. queritur / angelus cũ quo mo⸗ 
uet lapides: ſolutides in decid regula 
p R. ſignata. ¶ Utrum angel? patistur 
per ignez? dieimũ q ſſc. xt patet p pri? 
⁊ per pꝛimã ſpetiẽ᷑ e.⁊ per ſecũdã gᷓ.⁊ ꝑ 
diffinitionẽ diuine poteftatis. Nã {i de? 
vult ꝙ angel? poſſit mouere lapides 
ne coĩpoꝛe:ſimiliter p diuinã poteſtateʒ 
Pot pati p ignẽ.queritur /vtrũ ãgeli ſint 
noſtri nũtij ⁊ adiutozes 2 et reſponden⸗ 
dum eft ꝙ fic. Qm̃ ſicut celũ cum furs 
pꝛincipijs innatis eſtcoãdiuuatinũ prin 
cipijs elementatis effectiue ⁊ naturali⸗ 
rer: vt habeant actus ſuos:ſic angeli ad⸗ 
iuuant: non vt habeamus virtutes moz 
rales:et hoc p regula b. ⁊ c.ꝓbari pot. 


st De queſtionibus tertij 
ſubiecti quod eft ð celo 
per pꝛincipia. 


bile: Solutio in ſecũdo. ¶ Utra celũ mo⸗ 
ueat feipfum? Solutio in tertio.g Utrũ 
one Fe ya 2 7455 infe 
rioꝛa? Solutio i qrto. celũ non ha 
beat intellectũ:quõ ſe Kammer 80 moe 
dũ inferioꝛa? Solutio in quinto.g Cum 
celũ nd habeat volũtatem: quid eft ca gy 
moueat inferioꝛa ad habèdũ appetituz: 
Solutio in ſexto. ¶ Utrũ celica ſua vir 
tute moueat virtutes inferiozes 1 
e elementati / vegetati⁊ ſenſati:ſicut 
charitas mouet volſitatẽ ſupꝛa ſuas vi⸗ 
res ad amãdũ ſũmũ obiectũ ⁊ ſuũ inimi 
cli Et rñdenqũ eſtꝙ ſic:celũ tamen natu 
raliter:charitas aũt moꝛaliter: vade ad 
r. Queritur/vtrũ celũ hʒveritateʒ inna 
tam cũ qua cauſet veritates inferioꝛes? 
Solutio in octauo. ¶ Cum celuʒ non ba 
beat voluntatem /queritur vtrum ipſuùʒ 
habeat delectationem: ſolutio in nono. 
¶ Utra celũ habeat differẽtias innatas 
ad diſponendũ differentias inferioꝛum 
elementatoꝛũ: ſolutio in. 10. ¶ Utrũ con 
coꝛdantia celi ſit ei pꝛincipium innatuʒ 
cum qua diſponat cõcoꝛdantias et apti⸗ 
tudines inferioꝛes? ſolutio in. 11. ¶ Utrũ 
celum habeat contrarietatem innataʒ? 
ſolutio in. 12. ¶ M rũ c in 
cipium innatum cũ quo pꝛincipiat apti⸗ 
tudines inferioꝛes? Et reſpondendũ eft 
9 fic. Nam ſicutartiſex cum anima de⸗ 
jucit figuraʒ arche de potentia in actm 
fic formas ſenſibiles et vegetabiles:va⸗ 
dead.13. Utrum celũ habeat medium 
innatum cũ quo moueat ⁊ diſponat me⸗ 
dia inferioꝛa? ſolutio i. 14. ¶ Queritur / 
quis eft maioꝛ fins celi naturaliter fine 
quo quꝛeſcere non poteſt:ſolutio in.i 5. 
¶ Utrum celum habeat maioꝛitatem 
cum qua diſponat ⁊ habituet aptitudi⸗ 
nes inferioꝛes: ſolutio in. 16. We 
celum habeat equalitatem tnnaram c 
cum qua coequet ⁊ pꝛopoꝛtionet equali 
tates inferioꝛes? ſolutio in decimo ſepti 
mo. ¶ Queritur / quid eft minoꝛitas ce⸗ 
li: ſolutio in. 18. 


De queſtionibus celi per re 
gulas factis. 


Endecima pars. 


Uexit 
%I\ abseterno cum ipᷣm no fit 
i coeruptibile2Giade ad re 
gulam b. tertij ſubiecti. 
¶ Pofito ꝙ celuʒ nõ mo⸗ 
ueat᷑ ſẽipᷣ n: quet it᷑ / ytrũ 
= effet pꝛunũ mobile natu⸗ 
raliter? Solutio in regula c. ¶ Querit᷑ / 
vtruʒ cela habest coꝛrelatiuos innatos 
foꝛmalr:⁊ nacuralr fine qͥbus nõ poſſet 
cauſare coꝛrelatiuog inferioꝛes? Solu⸗ 
tio in (eda ſpecie c ¶ Querit᷑/vtrũ celuʒ 
recipiat maiꝰ ⁊ minꝰ: Solutio in tertia 
ſpecie c. ¶ Querit/dd hʒ celũ in inferio⸗ 
rib’? Solutio i Grta ſpecie c. ¶ Querit᷑ / 
quare celũ eſt incoꝛruptibile. Solutio i 
prima ſpecie d. Utr in 
ti pia ſpecificata bo agat ſpecifice: 
Solutio i (cds ſpecie d. ¶ Querit᷑ / ytrũ 
mot? celi poſſit refiftere miractis? So⸗ 
lutio in tertia ſpecie d. ¶ 

oar fit neceſſariũ: Solutio i pᷣma fpecie 


2 int e€ mobi: 
litates in 


0 
loses naturalr7Etrhdenda 
eft ꝙ nõ. a 8 fine chari⸗ 
tate noipoſſet habere ad amanda deum 
ſupꝛa ſeip̃am:neq; ad amãdũ ſuũ inimi 
cum: ſic g nis ⁊c. non fe poſſet habere ad 
mouendũ aquã naturałr fine motu ce⸗ 
li. Celũ ein eſt pꝛius: ignis aũt poſteriꝰ. 
Et vade ad ſcdᷣam ſpeciem e.g Querit᷑ / 
be . cũ Nate teh obliqua in 
“C1 ut extra ſe. ¶ Quertit / vtr 
cela habeat qᷓ;titates difcretas:cuʒ ipm 
4 55 e e i reglaf. 
a e celuʒ agit ꝑ ſpeciẽ ſpeci⸗ 
Ac. ¶ Querit᷑ / vtrũ caliditas ⁊ ficcitas 
fint glitates appropriate ſolis? Solutio 
nes in bes pe g. ¶ Querit᷑ / per qué mo⸗ 
da ths celi gʒ r̃ationẽ cauſe ⁊ caufati/ce 
lo exiſtẽte et ſubiecto? Solutio in regła 
h. ¶ Utrũ celũ fit in loco? Solutio in re⸗ 
Sula. Querit/p qué moda celuz agit 
in inferioꝛibꝰ: Et riidenda ‘eft ꝙ agit p 
ſuũ modũ in modo inferiori:ficut pꝛius 
in poſterioꝛitate per ſuũ modi. Que- 
ritur / celuʒ cum quo agit in inferioꝛib: 
Et rñdendum eft ꝙ cum ſuis Puncipiie 
innatis:ſicut cauſa que cum ſuis cauſis 
cauſas cauſat. 7 


7 
De queſtionibus.iiij. ſubie⸗ 
cti quod eſt de homine:⁊ pꝛimo 
per pꝛincipia. 


find eft gnitudies ſint ei tones ꝙ agat magndꝛ 


Solutio in ſcdo paragrapho.¶ Utrũhs 
durat dupkr: Solutio eerie dune 
1 N ſpecificã poteſtatẽ ad ageda? 
Solutio in quarto. ¶ Utrũ in ſpecie hu= 
mana fit vnicꝰ intellectꝰ ad plures? 
lutio in qᷓnto. ¶ Utrũ in ſpecie hũana fit 
vna volũtas aut plures? Solutio in. vſ. 
Querit᷑ / virtutes moꝛales a quo cau⸗ 
ant? Solutio in. vij. ¶ Utrũ intellectus 
hũanus attingat eſſentias rerũ: Solu⸗ 
tio in.viij. Co aia nd ſit de natura cot 
poꝛis:querit᷑ quare triſtat᷑ de laboꝛe coz 
poꝛis: Solutio i.ixc ¶ Querit᷑/ꝑ qué mo 
dum ho facit ſciam /amationẽ ⁊ memo⸗ 
rationé? Solutio in. x. ¶ Poſito ꝙ ho nd 
effet cõitunctus: vtrũ aia ſenſitiuia / ima⸗ 
ginatiua et rõcinatiua poſſit obiectare 
idé obiectũ:? Solutio in.xſ. tm 
fit naturale? Solutio in.xij. ¶ Utrũ pꝛi⸗ 
mitiua cauſalia includant in hole? So: 
lutio in. xiij. ¶ Querit᷑ p qué moda gia ⁊ 
coꝛpꝰ cõiungunt᷑: ¶ Qũerit᷑ vtrũ hũidũ 
radicale vniat᷑ nutrimẽtali. ¶ Ulterius 
querit p qué modũ homo viuit ⁊ moꝛit᷑. 
¶ Adhũc grit p que inodũ ho trãſit ĩ ter 
tium numeri. (Fite queſtiões ſunt ſi⸗ 
gnate ⁊ ſolute ĩi.xiiij.medij iiſj.ſubiecti. 
trum in hole cõiungant᷑ multi fines 
differetes fpecie et numero? Solutio in 
xv. ¶ Querit᷑ Gre ſunt maioꝛes potẽtie ⁊ 
minozes in hete? Solutio in. xv. Ura 
ho fit equalt cõiunctꝰ ⁊ copelit?? Solus 
tio in. xvij. ¶ Querit per quem modum 
homo habet inclinationem ad peccan⸗ 
dum? Solutio in.xviij. paragrapho. 


De queſtionibus hominis 
per regulas. 


are hõ cognoſcit᷑ magis 
| Wiaffirmationes q; per — 
ö —.— Solutio in regła b. 
N yquarti ſubiecti.¶ Querit᷑ 


beet Qué modũ de hole piit fier 
plures diffinttiones / G de Bliquo alio 
ente creato.¶ Utrũ hõ fit magis cogno⸗ 
ſcibilis q; angelus / aut celũ/ãut bꝛutũ / 
aut platita / aut lapis / aut elementum? 
Me qones ſoluunt᷑ in paragrapho regu⸗ 
le c. in prima ſpecie.¶ Queritur ex qui⸗ 
oe — 1 en Solutio itcsa 
ecie c rum embꝛio in matrice nu 
triat ſe / aut nutriat:moueat fe/aut mo⸗ 
ueat? Solutio in.iij.ſpecie c. ¶ Querit᷑ / 


Ueritur / vtrũ bd agat bonn uid habet homo in ſeipſo: Solutio i 
De qᷣtio⸗ 2 dus fpecige Solutio in prince Ag pete, q.cvuerstur que funt princiz 
nibe quar o in quarto ſubiecto capituli pia primitiua, hominis? Solutio in pꝛi⸗ 
ti ſubiecti. © Rois. Utrũ in hoie multe ma ina ſpecie d. ¶ Poſito ꝙ ho non eſſet c= 


De queſtionibus 


pofitus ef anima 2 corpote.querit pre 
de quo eſſet? lolutio in ſecunda fpecte d. 
¶ Ulterius queritur /vtrũ homo moꝛia⸗ 


tur / vel pars eius? Solutio in eadẽ ſpe⸗ 


cie. ¶ Poſito ꝙ aia mozeret : piri deus 
effet i bũmẽt iuftus?folutio in .iij.ſpecie 
d. ¶ Querit᷑ quare homo per ſuaʒ aiam 
eft ens neceſſitatum? Solutio in pꝛima 
ſpecie e. ¶ Atrũ ia hominis fit immoꝛ⸗ 
talis: ſolutio in ſcðᷣa ſpecie ẽ.¶ Poſito c 
homo non effet coniunctus: vtrum ha⸗ 
beret quantitatẽ continuam? ſolutio in 
pꝛima ſpecie f. ¶ Cum anima non ſit in 
coꝛpoꝛe per contractũ:queritur per quẽ 
moduz homo eft qᷓ;tus? Solutio in ſeda 
ſpecie f. ¶ Utrũ homintficatio fit magis 
aos qualitas in hoie qᷓ; rifibilitas? 
Solutio in regula g. C Querit᷑ vtrũ ho⸗ 
mo fit magis qualis per virtuteʒ q; per 
vitium? et reſpondendũ eft ꝙ fic: habi⸗ 
tus enim poſitiuus plus poꝛtat q; habi⸗ 
tus pꝛiuatiuus:⁊ vade ad ſcdᷣam ſpecieʒ 
g. ¶ Utrum homo fit in fieri / aut i facto 
effe? Solutio in regula h. m bo-= 
mo fit in ſeipſo? Solutio in regula b. 
Utrum homo fit ſenſibilis: et Teſpon⸗ 
endum elt ꝙ non. Nam accidẽtia ſunt 
ſenſibilia:ſubſtantia autẽ non:ſed intel 
ligibilis. ¶ Cum homo nõ fit ſenſibilis: 
queritur / quomodo ipſe intelligit?z re⸗ 
fpondenda eft ꝙ intellectus plus pot ꝑ 
ſe / et per imagiñationẽ / z 13 — q; g 
ſenſum tantum.t?t vade ad regulam R. 
880 ci quo homo eft vniuerſa⸗ 
1 * 
eſſentia hoĩs non fit ſenſibilis / cum quo 
eft intelligibilis? et reſpondendũ eft ꝙ 
ſicut deus eſt amatus ſuper vires volũ⸗ 
tatis per charitatem:ſic humanitas eft 
intelligibilis per intellectũ ſupꝛa vires 


ſenſus.¶ Queritur cum quo homo refit, 


ſcitabit᷑ẽ et reſpõdendũ eft ꝙ cum iuſti⸗ 
cia dei ⁊ ſuis meritis. » 5 


De queſtionibꝰ quinti ſub⸗ 


Olutio in ſcda regula R. ¶ Cum 


Fo. cv. 


cinatiue: Solutio in (eso paragrapho. 
¶ Atrũ in bꝛutis imaginatio fit potetia 
altioꝛ? ſolutio i tertio. ¶ Utrũ imaginas 
tua habeat poteſtatẽ in ſenſitua ⁊ non 
econuerſo? ſolutio in quarto. ¶ Utrum 
imaginatiua habeat inſtinciũ ſpecificũ 
vt agat per ſuã ſpecieʒ: ſolutio in quin⸗ 
to. ¶ Utrũ imaginatiua e 
tum fpecificd vt agat per ſuã ſpeciꝭ? ſo⸗ 
lutio in. vj. ¶ Utrũ imaginatiua habeat 


bꝛutũ per imaginationẽ attingat ſuam 
eſſentiã ⁊ alioꝝ eſſentias? Et rñdenduʒ 
eft ꝙ no: gz aliter ipm faceret ſciam:qd 
€ ipoffibile:z vade ad. viij. paragraphũ 
¶ Utrũ imaginatio in bꝛutis moueat fe 
cũ obiecto:aut obieciũ moueat eã: So⸗ 
lutio in. ix. ¶ Utrũ imaginatiua fine ſua 
differentia ſpecifica effet fufficiés potẽ⸗ 
tis? Solutio in.x. (Et ytrũ fpeculé fic 
maxime imago ⁊ ſignũ imaginationis? 
Solutio in eodẽ. ¶ Utruʒ imaginatio fit 
potẽtia obiectiua per concoꝛdantis po⸗ 
tentie ⁊ obiecti? Solutio in.xj. ¶ Utrum 
umaginatio fit potẽtia cots leticie ⁊ tri⸗ 
fticie? folutio in.xij. ¶ Utruʒ imaginatio 
fine ſua fpecifica materia poſſet recipe 
re ſpecies peregrinas? Solutio in. xiij. 
¶ Utrum imaginatione deficiente ſiue 
ipa non exiſtente inter intellectũ ⁊ ſen⸗ 
ſum / ipſe intellect? poſſet facere fciam? 
Solutio in. xiiij. ¶ Atrũ imaginatio ha⸗ 
beat quieteʒ ſpecificã ⁊ ꝑfectã? Solutio 
in. xv. ¶ Utrũ imaginatio habeat ſpeci⸗ 
fica maioꝛitatẽ? Solutio in. xvj. ¶ Utruʒ 
potentia imaginationis cõſiſtat equali⸗ 
ter inter potẽtiã ratiocinatinã ⁊ ſenſiti⸗ 
uamꝰẽt rñdetur ꝙ fic ppoztionaliter: 
fed quo ad pondus nõ. Et vade ad. xvij. 
paragraphũ.¶ Utrũ imaginatio fit mi⸗ 
tor i bꝛuto q; ĩ hoĩe? ⁊ rñdẽdũ eft ꝙ ſic. 
Bꝛutũ em̃ nõ pot imaginari montẽ au⸗ 
reum.Et vade ad. xviij paragraphũ. 


De queſtionibus imagina⸗ 


ſpecificã virtutẽ: ſolutiò in. vij. ¶ Utrum (vt {e707 


iectiquod eſt imaginatiua per 


4 
pꝛincipia diſcurſa. tiue per regulas 


Truz imaginatio fit de eſ⸗ 


* De ãſtio⸗ 


pC — 


“ig: Trum eſſentia imagina⸗ A4 ſentia coꝛpoꝛis? Solutio in ne img 
n . 2 Z tionis fit magime gobie⸗ \Gy A\regula v. Queritur per Caer 
ti ſuviecti eG A ctationẽ: vt abũdãtia boz ö 5 quem modum de imagina⸗ p regulas 

eſt ima Y nitatis coliftat inter 11 15 „ JH tione maior noticia haberi 
ginatiua iam intellectiuã ⁊ ſenſi⸗ poteſt? Solutio ĩ regula c. 


tiuaʒ? ade ad pꝛimũ pa 
ragraphum bonitatis quinti ſubiecti. 

¶ Atrum magnitudo imaginationis ſit 
inſtruwmentũ obiectiue potentie ratios 


dur. 


= Trũ ſenſus poſſet fentire 
. Ae i d fentatii line bonttate: So 
ſubiectietz , lutio in pmo paragrapho 
2 * A ſexti ſubiecui. ¶ Qũerit᷑ in 
bey E quo ſenſu particulari fen 
US gp n- titiua eft magis magna? 
p tol de⸗ Solutio in ſcðo. querit᷑ ſenſitiua ci quo 


Undecima pars 


in bento? folutio in. ij. ſpecie c. ¶ utrum 
imaginatio habeat aptitudines ⁊ rece⸗ 
ptiones in ſenſatis: Solutio in. iiij.ſpe⸗ 
cie c. ¶ Ura imaginatio fit ſpecies? So 
lutio in pꝛima ſpecie d. ¶ Utrũ imagina 
tio fine ſua ſpecifica materia poſſit᷑ eſſe 
materia paſſiua: Solutio in (eda ſpecie 
d. ¶ Itrũ imaginatio fit inſtrumẽ tum? 
ſolutio in tertia ſpecie d. ¶ Utrũ imagi⸗ 
natio habeat cauſas fpecificas?folutio 
in puma ſpecie e. ¶ Utrum mũdus effet 
ꝑfectꝰ abſq; imaginatione?/olutiotn fe 
cunda ſpecie e. ¶ Queritur imaginatio 
quãta eft? folutio in pꝛima ſpecie f. que⸗ 
ritur q eft cã quare imaginatio creſcit 
aut decreſcit fud acti fine augmẽtatiõe 
< diminutione fue eflentie? ſolutio in ſe⸗ 
cunda ſpecie f. ¶ Querit᷑ qd eſt ꝓpꝛia ꝓ 
pꝛietas imaginationis: Solutio in pms 
Ipecie g. ¶ Utrũ imaginatio habeat has 
Bitũ:cũ tha fit habitꝰ intellectꝰ? ſolutio 
in fcda ſpecie g. ¶ Querit᷑ ꝑ queʒ modũ 
imaginatio ſit in iꝑe:cũ ꝑ fe fit im mobi⸗ 
bis? Solutio in regta h. ¶ ' 8 
ginatio vbi hʒ ſuuʒ actũ? ſolutio in reg 
pd unaginatio quo obiectat obie⸗ 
*folutio in pꝛima regula R. ¶ Queri⸗ 
tur / imaginatio cum qua complexione 
eff actiua ſiue receptiuã: ſolutio i fcda. 
regla R. querit᷑cũ quo imaginatiua de⸗ 
cipit᷑:⁊ rñdendũ eft ꝙ cũ mmmio inſtinctu 
et appetitu. ¶ Querit᷑ Gre imaginati⸗ 
ua eſt infenfibilis? Et rñdẽdũ pee 
tie nãq; inferioꝛes nõ aſcendũt ad attin 
gendqͤum ſuperioꝛes potentiss. 


De queſtionibus. vj. ſubie⸗ 
cti qd eſt de ſenſitiua per pꝛin⸗ 
ciplaveducta, %° 


durat: ſolutio in, iij. ¶ utrũ ſenſus ſen⸗ 
fet per ſuã fpeaé? Solutio ĩ. iiij. ¶ Utrũ 
ſenſus habeat inftinctum? Solutio in. v. 
¶ Utrũ ſenſus habeat appetit: a qua⸗ 
re vifus fe delectat in videndo? Solutio 
in ſexto. ¶ Utrum ſenſus habeant vir⸗ 
tutes fpecificas? Solutio in. vij.¶ Et 
— — ſen 10 vere fenfat W e So⸗ 
utio in. viij . queritur quare pulchꝛitu⸗ 
Go eft diſpoſitio ſenſus? folutio in. ix. 


¶ Utrũ iudiciũ ſenſus cõſiſtat per cdem 
ſenſum aut particularẽ : Solutio in. x. 
quent q eft cauſa quare ſenſus fenfat 
fenfatusrfolutio in. j. ¶ Queritur quid 
decipit ſenſum? Solutio in. xij. querit᷑ | 
per quem moda fen‘us eſt aſſituatus in | 
ſuis caufis? ſolutio i.puj. ¶ Utrũ ſenſus 

pucularis tit meqiũ inter ſenſum cõem 

⁊ ſenſibilem? Solutio in.xuij. ¶ Utrum 
ſenlare peregrinuz deſcendat a ſenſare | 
intrinfeco: Solutio in eodem. ¶ Utrum 
51. — — 5 8 1 wenden. | 

trum fenius habeat finem wnat 

Solutio in. xv. ¶ Ctra aliqua maioꝛitas 
fit pꝛincipiũ innatũ ſenſui? Solutio in 
xvj. ¶ Queritur vtrũ aliqua equalitas 
fit pꝛincipiũ innatuʒ ſenſui? Solutio in 
xvij. ¶ utrũ aliqua minoꝛitas fit de eſ⸗ 
ſentia fenfus? Solutio in. xviij. 


De queftionib? ſenſus per 
regulas diſcurſi. 


N Cleritur vtrũ ſenſus ſit de ſen⸗ De q̃ſtio⸗ 
ie feet vi a fentue ie infertus nibas fem 
H in vegetato: E qua o homo 

— moꝛiĩ: ſenſus quo vadũt? So- gulas dia 
lutiones in regula b. ſexti ſubiecti. que: ſcur ſi. 
ritur quid eſt. ſenſitiua: ſolutio in ſecũ⸗ 


do capitulo: et in pꝛima ſpecie regule c. 
$23 wi eft ſua diffiniuio implicata. que= 
ritur vtrũ ſenſus poſſit ſenſare abſq; cot 
relatiuis innatis: ſolutio in ſcda ſpecie 
c. ¶ it quid eft ſenſus in ſenſatis 
obiectiue:? Solutio in.iij.ſpecie c. ¶ Utré 
aliquod obiectuʒ fit de eflentia fenfus? 
Solutio in cade. Citrus e poſſit 
habere obiectũ extrinſecuʒ fine obiecto 
intrinſeco: Solutio in.iiij.ſpecie c. vtruʒ 
ſenſitiua hominis ſit intantum natura⸗ 
lis ſicut in bꝛuto? ſolutioun pꝛums ſpecie 
d. ¶ Utrum ſenſus fine ſua ſpecificaà ma 
teria poſſit eſſe actiuus atq; receptiuꝰ: 
Solutio in ſecunda ſpecie d. ¶ trum 
ſenſus communis poſſideat ſenſus par⸗ 
ticulares ? Solutio in tertia ſpecie d. 
¶ Utrum ſenſus abſq; fpecifica foꝛma ⁊ 
materia year effe ? Solutio in pꝛima 
ſpecie e. Qatar vert ſenſus com: 
munis ſit:vt ſicnt ſint ſenſus particulas 
res: et vtrum ſenſus particulares ſint: 
vt ſint obiecta ſenſata? Solutiones in 
ſecunda ſpecie e. ¶ Queritur quantitas 
ſenſitiue ex quo eft? Solutio in regła f. 
¶ Utrum fine quantitate difereta ſen⸗ 
fus particulares poſſint eſſe? Et r 

dum eſt ꝙ non:eo quia quilibet ſen 


De queſtionibus. 


itas per caliditatemet àrtifex per 


fus eft q; tus. ¶ Utrum propria qual 
ſenſus cauſet appꝛopꝛiatàm qualitatè 
ſenſati: Solutio in pꝛima ſpecie g.que⸗ 
reipondenduim en bis eff ab babitu 
1 endum e a eſt a t 
ſenſus. Et vade ad. fecundam ſpeciem 
g. ¶ Utrum ſenſibilitas lapidis rema⸗ 
neat in tempoꝛe clauſis oculis. Et re: 
ſpondendum ef ꝙ non: ſicut ſecunda 


egulam h. (Ques 
ritur / vbi ſenſus ſenſat ſenſatum? Selu 
tio in regula i. ¶ Uirum ſenſus attin⸗ 
gat ſubſtantiam: Et dicendum eft ꝙſic: 
inqᷓ; tum eft cuz ea coniunctus: non au⸗ 
tem inquantũ eft ab ea feparatus. Si: 
cut viſus qui non attingit fubſtantiã la⸗ 
pidis: eo quia cum ipfa non eft coniũ⸗ 
ctus. ¶ Queritur per quem modum fen 
ſitiua fenfat fenfatum? Solutio in ſpe⸗ 
cie ree R. ¶ Queritur vtrum ſenſiti⸗ 
tiua ſenſat ſenſatum cum ſimilitudine 
om fenfit:que fimilitudo eft habitus 
. — ficut cappa cappati? et vade ad 


i: 
cdam regulã R. ¶ Utrũʒ ſenſitiua ſint 
coniuncta cũ ſuo o ſübiecto? 
quod dicendũ eft gp ſic:vt patet per pꝛi⸗ 


mam diffinitionem̃ concoꝛdantie ⁊ me⸗ 
dij: et vt pꝛincipium habeat medium 
per quod tranfire poſſit ad ſuum finem. 
q Utrum ſenſus fit coniunctus cum fen 
ſato: puta cum lapide aut audibili ⁊c. 
Et reſpondendum eſt ꝙ non: eo quia 
habitus ap et nouus eft: ſi⸗ 
cut cappa ĩ cappato: cappa eft enim nõ 
coniuncta cum cappato:ſed eſt ei appli⸗ 
cata per contactum. 


De queſtionſbus vegetati⸗ 
ue per pꝛincipia. 


aT getativa fit bons 
mR) ables actu bonitatis? Et 
V 


vegetatiua que eft in bꝛutis: ⁊ tila q eft 
in ages ſint vna et eadem ? Solutio 
in ſcdo. ¶ Poſito q vegetatiua nõ effet 
coniuncta cum vegetato:vtrum vegeta⸗ 
tum haberet de quo durare poffet ? ſo⸗ 
lutio in tertio. ¶ tra vagetatiuã fit po 
tens per ſuam :poteſtatem fpecificam? 
Solutio in quarto. ¶ Utrũ vegetatiua 
habeat inſtinctum aut vegetatum? Re⸗ 
ſpondendũ eft ꝙ vegetatum Rabet in⸗ 
Ginctum per veẽgetatiuam: ſicut ignis 


artem. Et 
vade ad quimtum. ¶ Aueruur / quid eft 
appetitꝰvegetatiue:⁊ a quo oꝛitur? So⸗ 
lůtio in ſexto. ¶ Utrũ vegetatiua ſit in 
veritate ſua aſſituata:⁊ econuerio. Et 
vtrum vegetatum fit vere vegetatum? 
Solutio in. vii. ¶ Queritur q eft cauſa 
quare vegetatiua habet delectationẽ? 
Et reſpondendum eſt ex eo ꝙ habet ap 
petitum:et vade ad.ix.¶ Utrum vegetã 
uua habeat differentiam innatam? So 
lutio in decimo. Et quare viridis colot 
generalioꝛ eſt in plautis q; alius? Sos 
lutio in eodem. 1 8 inter vegeta⸗ 
uuam ⁊ vegetatũ ſit concoꝛdantia per⸗ 
fecta:ſicut ip ſa ¢ inter rõcinatiuũ ⁊ rõci⸗ 
nabile:ei int imaginatiuã⁊ imaginabis 
i I 2 pape pe Solutio 
in. xſ. @Queritur/que eft cauſa coꝛru⸗ 
ptionis vegẽtãtiue : Solutio ĩ.xij. que⸗ 


ritur vegetatiua per quem modum eft 
pꝛincipiũ? ſolutio in. xiij. ¶ Queritur / 
per quẽ modũ vegetatiua ſtat ſub rõne 


medij:⁊ ꝑ qué modũ aĩalia viuũt de ea: 
Solutio in. xuiij. ¶ Querit᷑ ꝑ qué modi 
vegetatiua ſtat ſub rone finis? Solutio 
in. xv. J r/vtru yęgetatiua ha⸗ 
beat maioꝛitatẽ ge neralẽ innata a qua 
deſcedãt maioꝛitãtes ꝑticulares. ¶ Ad⸗ 
buc 1 an in ſpecie hũana yn? bo ẽ ma 
tor altero: Et an in eadé arboꝛe yn? fru 
ctus eft maioꝛ alio? ade ad. xvj. ¶ utrũ 
vegetatiua ſine q̃litate poſſet coequare 
multas plantas in eadẽ ſpecie:ſicui mul 
tas rofas?Uade ad. xvij. ¶ Utrum vege⸗ 
tatiua fine minoꝛitate poſſet habere of⸗ 
ficiũ maioꝛificandi: Solutio in. xvijj̃. 


Fo.cvj. 


De queſtionibus vegetati⸗ 


awa 


ue per regulas. 


eri vtrũ inatali vegeta: 
tiua fit ſenſata: Et vera fens 
fs) ſatuz fit vegetatũ? Solutio 
ö W in tpfa_ regula. ¶ Ulterius 
{ ‘eft ridendum ꝙ fic : vt aĩal 
poſſit tranſire in teruũ nu⸗ 
merum. ¶ Quexit᷑ / qd eft vegetatiua: 
Solutio in prima ſpecie c. ¶ trum ve⸗ 
getatiua poſſet habere actũ fine coꝛrela 
tiuis ſibi innatis: Solutio ĩ ſcda ſpecie 
c. ¶ Querit i ꝑer qué modũ vegetaùua é 
aſſituata in eſementatiua ⁊ in.x.pꝛedi⸗ 
camétis? Solutio in. ij .ſpecie c. ¶ Utrũ 
vege tatiua fit in elemẽtatiua plãtata: 
Solutio in: iiij.ſpecie c. vtrũ vegetatiua 
fit potẽtia pᷣmitiua adyegetãdũ? olutio 
in pᷣma ſpecie d. ¶ Utrũ Ss pofs 


De Ffties 
nibus ve⸗ 
Setatiuep. 
regulas. 


Andecima pare: 


fit effe fine {uis coꝛ relat iuis innat ? So 


lutio in ſecunda ſpecie d ¶ Utrũ vegeta 


tiua fit fubdita aialt i qͥ e? ſolutio i.3.ſpe 


cie d. ¶ Utrũvegetatiua fit habitꝰneceſſi 


tat? ĩ fubiecto i q ẽ ? Solutio i. 1. ſpecie 
e. ¶ Queritur / vtrũ vegetatũ fit in vege 
tatiua / aut in ſeipſo ꝑ ula.q Utrũ vege⸗ 
tatiua poſſit eſſe fine q;titate continua 
cuz ↄtinuo motu: Solutio in pꝛima ſpe 
cre f. ¶ Poſiio ꝙ vegetatiua non habe⸗ 
ret qᷓ;titatem diſcretã vtrum ipſa vege⸗ 
tatiua poſſet eẽ de ſua effentia fine qua 


ipſa non poſſet eſſe in motu ſucceſſiuo? 


Solutio in ſecunda ſpecie f. ¶ Utruʒ ve 
getatiua poſſit ggere fine ꝓpꝛietate ſpe 
cifica. ¶ Adhuc queritur quod è nomen 
allins,proprietatis? Solutio in pꝛia ſpe 
cie g. ¶ Queritur / que eſt qualitas ap⸗ 
pꝛopꝛiata vegetatiue:? Solutio in ſecun⸗ 
da ſpecie g. g fn iT cn 
in motu cõtinuo p ſũã q; titatẽ cõtinuaʒ: 
et in motu ſueceſſiuo per ſuã q;titatein 
diſeretam? Solutio in regula h. ¶ Que 
xitur / vtrum vegetatiua habet locum 
ſibi connaturalem? Solutio in regula i. 

viſtua vegetatiua que 


Malt potentia q; vegetatiua: Gre no 


De ãſtiõi 
bus elemẽ 
tatiue per 
pꝛincipia 
diſcurſa. 


attingit ſubſtãtiã plate ſicutvegetatiua 
attingit eã:ex eo quia vegetatiua parti 
cipat cũ ea per cõtactũ:viſiua autẽ non. 
¶ Queritur /ꝑ qué modũ vegetatiua ve 
getet? Solutio in pꝛĩa regula R. ¶ Que 
ritur cũ quo aliquod vegetatũ vegetat 
Aliud vegetatum? Solutio in regula R. 
¶ Queritur / vtrũ vegetatiua fit ſenſibi 
bis? Ad quod dicendum eft ꝙ non: eo qz 
eft inferioꝛ potẽtia q; ſenſitiua. ¶ Utrũ 
vegetatiua moueat ſeipſam: et reſpon⸗ 
dendum eft ꝙ ſic: vt patet per diffinitio 
nem ſuam / et per ſuos correlatiuos /⁊ p 
ſuum inſtinctum et appetitum. 


De queſtionibus elementa 
tiue per Fanatiker. 


Ueritur / vtrum fit bonum 
ep elementa exiſtãt fub ele 
mentatis: Solutio in pꝛio 
paragrapho. ¶ Pofitogele 
nmnentã non exiſterent itt 
mentatis:vtrum elemẽtatiua exiſteret 
perfecte magna? Solutio in ſecundo. 
¢ Wee aut 
elementatu3? Solutio in tertio.¶ Utra 
elementatiua elemétet de elemẽtis ele⸗ 
mentata: Solutio in quarto. ¶ trum 
quodlibet elementum agat per ſuã ſpe 
eich? Solutio in quinto . ¶ Queritur/q 


eft cauſa motiuà elementatoꝛũ : Solu⸗ 
tio in ſexto. ¶ Utrum virtutes elemèta⸗ 
a Fe wae i yna Naas rte 
in feptimo.g Utruzʒ alchimia fit 
fibulis? Solutein octauo. 1 nent 
que eft cauſa intenfitatis ⁊ extenſitatis 
in elemẽtatis? Solutio i nono. ¶ Utrum 
elementa ſint actu in elementatis? So⸗ 
lutio in decimo. ¶ Queritur / que eft cã 
temperãtie elementoꝛum: Solutio ĩ vn 
decimo. ¶ Queritur / que eft cauſa coꝛru 
ptionis in elementatis? Solutio in duo 
decimo. ¶ Utrum aliqua obiectatio fit 
de effentia elementotum:2 ytrum vnum 
elementum fit ſubiectum alterius? So⸗ 
lutiocs in. iʒ. ¶ Etvtrũ i: elemẽtismixtio 
fit ancedészcopofitio ofequés? Solutio ĩ 


eodẽ.¶ Utrũ inter elemẽta z elemẽtata 


fit dare mediũ: Solut io. 14. ¶ Querit᷑ / 
quid eft quies elemẽtatiue five elemen 
tori? Solutio i. 15. ¶ Querit̃ / ꝑ qué mo⸗ 
dũ maioꝛitas elemètatiue eft aſſituata ĩ 
elementatis? Solutio in. 16. ¶ Utrũ ele 
menta aliquo modo ſint equalia: Solu⸗ 
tio in. 17. ¶ ere coe modũ mino⸗ 
ritas eſt aſſituata in elementatis 2 So⸗ 
lutio in decimo octauo. 


De queſtionibus elementa 
tiue per regulas. 


8 e ſint cõ 
polita: fi ſunt copofita :q- 
ritur vbi funt copofita? So 
u lutio in regula b. queritur / 
dd € elemètatiua: ſolutio in 
octauo ſubiecto. ¶ Utrũ coꝛrelatiua ele: 
mẽtatiue ſint ſubſtãtialia: Solutio i ſe⸗ 
cũda regula c. ¶ Utri elemẽtatiuavłele 
meta poſſint agere de ſeipſis fine elemẽ 
tatio? Solutio: tertia ſpecie c. ¶ Item 
qᷓrit᷑ / vtrũ i elemẽtatiua fit imago infini 
tatis dei. ¶ Atrũ elemẽtatiua habeat in 
elemẽt is ⁊ elemẽtatis fut eſſe? Solutio 
in. . ſpecie c.qᷓrit᷑ / ytruʒ elemétating fit 
4 pꝛimitiuũ ad elemètãdũ: So⸗ 
utio in pzia ſpecie d. ¶ Querit/ytrũ ele 
mentatiua elemẽtet elementata ex ele⸗ 
mẽtis:ſicut vegetatiua ex elemẽtisvege 
tat ipſa:? Solutio in ſecunda ſpecie d. 
¶ Uirũ elementatiua fit poſſeſſa ab ele⸗ 
mẽtis aut ab elemẽtatis: Solutio i ter⸗ 
tia ſpecie d. ¶ Queritur / que ſunt cauſe 
elementatoꝛũ: Solutio ĩ pꝛima ſꝑecie e. 
¶ Querit᷑/virũ abſentatis elemetis ab 
elemctatina /ipſa eẽ poſſet in qͥete? So⸗ 
lutio in ſecunda ſpecie e. ¶ Utrum ele⸗ 
mentatiua habeat continua quatitares 
per omnis elementa? Solutio in pꝛima 


tatiue per 
regula, 


De queftionibus 


ſpecie f. ¶ Queriturquare elemenrati= paragraphoe. 


ua habet diſcretas qᷓ;titates? Et reſpon 
dendũ eſt  ficer co qꝛ ipſa eft ex ele⸗ 
mentis:⁊ yade ad fcoam ſpeciem f. que⸗ 
ritur que eſt pꝛopꝛia qualitas elemen= 
tatiue:⁊ virum ſint due caliqitates dif⸗ 
ferentes genere:⁊ ſic de duabus ſiccita⸗ 
tibus / ſolutio in pꝛima ſpecie g. ¶ Utrũ 
elemẽtatiua habeat qualitates appꝛo⸗ 
pꝛiatas: ſolutio in {eda ſpecie g. ¶ Utrũ 
elementatiua lit mouens ⁊ mota: ſoiu⸗ 
tio in regula h. ¶ Utrũ elementatiua fit 
in elemetatis eſfentiałr:⁊ vtrũ tranſit in 
ſpherãſgnis:? folutioes ĩ regła i. querit᷑ 
elementa per quem modum intrant cõ⸗ 
poſitionem:ſolutio in pꝛuna regula R. 
¶ Queritur elementatiua cum quo con 
ſiſtu in motu generationis ⁊ coꝛruptio⸗ 
nis? lolutio in ſcda regula R. querit᷑ ele 
mentatiua quomodo eſt aſſituata in ele 
mentatis? ade ad regulã modalitatis. 
¶ Utrũ elemẽtatiua fit habitus elemẽ⸗ 
tatoꝛũ? vade ad capitulũ habitus in cen 
tum foꝛmis. ¶ Querit᷑ vtrũ elemẽtati⸗ 
ua elementet elementata in materia ele 
mentatoꝛũ: vade ad ſuos coꝛrelatiuos ꝑ 
ſecundã ſpeciem regule c. ſignificatos. 
¶ Utrum fit vnus ignis aut plures: et 
vtru n ſit quintum elemètum? vade ad 
diffiniuionem finis ⁊ concoꝛdantie. 


De queſtiõibꝰnoni fubiecti 
qd eft de virtutibuss vitijs. / 


De ãſtio⸗ By : 

ö cut ſenſus cõis cũ ſuis ſenſi 
Tabiecti cS } Bus particularibꝰ ſenſat ſen⸗ 
elt de vir⸗ rl ſibilla: fict aia cd} ſuis potẽ⸗ 
Tutibu et e e Buuuficatvireuificabilia:z 
yitye. Hoitiat vitiabilia. Et qꝛ hoc fa⸗ 


cit mediantibꝰ pꝛincipijs huiꝰ artis /vtit᷑ 
Prurib’z vitijs artificialiter:ſicut logic? 
q cuz pꝛincipijs logice vtié ſyllogiſmis. 
quapꝛopter ſcdm moda pᷣdictũ intẽdi⸗ 
mus facere q̃ſtiones:⁊ per ipᷣm mo dum 
ſignificãtur ſolutiones:⁊ pꝛimo de iuſti⸗ 


cia dicemus. ‘ 
De queftionibus iuſticie p 
pꝛincipia. 


Ueritur vtrũ iuſticia ci ſua 
bonitate cauſet bona ita 
folutio:vade ad pꝛimũ pa⸗ 
ragraphũ tuſticie in nono 


a iS A ſubiecto. ¶ Utrũ iuſticia cl 
N ua magnitudine magnifi⸗ 


cet magna iuſtificabilia: ſolutio in {cdo 


De q̃ſtio⸗ 
nib? iuſti⸗ 
cie ꝑ pꝛin⸗ 
cipia. 


¶ Querit᷑ per qué modum 
durat iuſticia: ſolutio in texiio. ¶ Utruʒ 
ala habuuet fe de poſſe iufticie:quo cau 
ſent iuſta? folutio in.iiij. quent ꝑ qué 
moda iuſticia exiſtit in potẽua? folutio 
in. v. ¶ Querit᷑ per quẽ moda iuſticia ẽ 
a nabilis: olutio i. vſ. querit᷑ quo iuſti⸗ 
cia oꝛitur:⁊ ad iura applicat? ſolutio in 


f O. c vij. 


vij. C Utru aia fine Mate poſſit cauſa⸗ 
re iuſticiã.⁊ iuſficiã iuſtificabiliã? ſolu⸗ 


tio in. viij. ¶ Adhuc querit᷑ p que modũ 
iuriſta faciliter poſſit addiicere iura na 
turaliaꝛ ſolutio in code. ¶ Utrũ iuſticia 
cauſet quietè cum iuſtificabil bus? ſolu⸗ 
tio in.ix.¶ Querit᷑ cũ quo principio tus 
riſta pot cognolcere iuſticid intenſam et 
extenſam? ſolutio in. x. ¶ Querit᷑ ꝑ ques 
modum cognoſcit᷑ iuſticia:? ſolutiõ in xf. 
querit᷑ cũ quo cogno cit᷑ iniuria? ſolutio 
in. xij.querit᷑ per quem modũ iuſticia et 
ius differunt! ſolutio in. xiij. ¶ Fre que⸗ 
ritur per qué modu iuſticia fe habet ad 
pꝛincipia naturalia: ſolutio in eodem. 
¶ Utrum iuſticia habeat mediũ ſpecifi⸗ 
cum? ſolutio in.xiiij.¶ 2 
nis iuſticie? olutio in. xv. querit᷑ que ſint 
eauſe maioꝛitatis iuſticie? ſolutio in. xvj. 
¶ Queritur cum quo pꝛincipio huiꝰ ar⸗ 
tis iuſticia habet maioꝛè conuenientiaʒ 


ſolutio i. xvij.querit᷑ c quo minoꝛ iuſtis 


cia cognoſcitur? ſolutio in.xviij. 


or De queſtionibus iuſticie 


per regulas. 


Au eritur vtrũ iuſticia coꝛrupta 
ö in homine ipſa reuertat᷑ in eũ⸗ 
* dem numerum / quando iniu⸗ 
ma regula videlicet b. in capitulo iuſti⸗ 
ci¢ in nono fublecto. ¶ Quertiur quid 
eftiufticia2 olutio ĩ pꝛimã ipecie c. que⸗ 
ritur. iuſticia cum quibus eft habitus 
ſpecificus? ſolutio i ſecũda ſpecie c. que⸗ 
ritur quid eft iuſticia in iuſtiſicabilibus 
Et refpondendum eft ꝙ eft ſic in iuſti⸗ 
fieabiltbus cauſa moꝛaliter: ſicut ſen⸗ 
ſitiua in ſenſibilibus naturaliter:⁊ va⸗ 
de ad tertia ſpeciẽ c. ¶ Queritux vtrum 
iuſticia babeat difpolitionem dd ĩẽciuã 
ſolutio in.iiij.ſpecie c.queritur que ſunt 
pꝛincipia pumitiua iuſticie. ſoſutio in 
pꝛima ſpecie d. ¶ Querit᷑ que ſunt pꝛin⸗ 
cipia ſpecifiea iuſticie cũ quibus eft for 
ma ſpecifica. ſolutio in ſecunda ſpecie d. 


De qſtio⸗ 
nib? iuſti⸗ 


cie 


per'res 


ria coxrumpiturziolutio in pꝛi Sulase 


ofp 


Grit qd eft poſſeſſoꝛ iuſticie.ſolutio i. li. 


fpecie d. q̃uerit᷑ Gre iuſticia eft neceſſita⸗ 
ta. ſolutio in pꝛima ſpecie a 190 uerit᷑ 
1 


4! 


[um romcent 


x 


kid Andecima pars 


quare iuſticia eſteſolutio ĩ ſcda ſpecie e. 
queritur vtrum iuſticia habeat qᷓ;tita⸗ 
tem continuam? ſolutio in pꝛima ſpecie 
f. ¶ Uirum iuſticia in ſubiecto in quo eft 
fit i fiexi / aut in facto eſſe? ſolutio i ſcda 
ſpecie f. ¶ Querit᷑ que ẽ ꝗlitas pꝛopꝛia 
iuſticie? Solutio in pꝛima ſpecie g. que⸗ 
riturq . funt appꝛopꝛiate iu⸗ 
ſticie? ſolutio in ſcdᷣa ſpecie g ¶ Querit᷑ 
per quẽ modum iuſticia exiſtit localiter 
ſucceſſiue? Solutio in regta h. ¶ Cũ iu⸗ 

ſticia no fit punctalis neg linealis / per 

quem modum conſiſtit in ioco:⁊ vincat 
tuſtificabilia: ſolutio in regula i.querit᷑ 

per qué modum cõſiſtit iuſticia in theo- 

rica ⁊ pꝛactica? ſolutio in pꝛima regula 
R. ¶ Gueritur / iuſticia cum quibus eſt 

quod eft? Solutio in ſecũda regula 
queritur / iuſticia cum quo generatur 

⁊ coꝛrũpit᷑: ⁊ rñdendũ eſt ꝙ generatur 

cum furs pꝛinaipijs poſitiuis:⁊ coꝛrũpit᷑ 
cũ pꝛiuatione ſuoꝛũ accidentiũ. ¶ Que⸗ 
ritur / ius naturale quomodo eſt? vade 
ad paragraphum modalitatis ſupꝛadi⸗ 
ctum. ¶ Queritur ius pofitiud cum quo 
eſt : ⁊ reſpondendũ eft ꝙ ipm eft cuʒ cre 
dere z fupponere/z cum contingẽtibus 
obiectatis a voluntate eta memoꝛia ex⸗ 
tra intelligere. 


5 De queftionibus pꝛudentie 
perprincipia, 4 


T q ic cauſet pꝛu 
79 ente ci aendette 
4 
2 


AV A ficut fenfus cõmũis ſenſat 


V 
N az ſuis particularib? fen 
bind“ ſenſibilia St rndé 
— . dũ è ꝙ ſic:alioqͥn pꝛudẽtia 
non eſſet ſpecifica virtus:neq; anima ha 
beret illud cum quo poſſet pꝛeuidere et 
eligere bonum: ⁊ euitare mãalum.queri⸗ 
tur per quem modu3 homo fe habituet 
Depzudentia? ſolutio in primo paragra⸗ 
pho pꝛudentie in nono fubiecto.g Que⸗ 
ritur vtrum magnificare bonitatẽ fit de 
ratione prudétie ? Solutio in fedo.que- 
ritur per quem modum vna pꝛudentia 
pꝛeualet alteri? ſolutio in tertia.¶ Atrũ 
I ‘Ptudentia fine pꝛouidẽtia ſit ita potẽs: 
Solutio in.iuij. querit᷑ pꝛudẽtia cur? eft 
habitꝰ? ſolutio ĩ. v. q̃rit᷑ Glis pꝛudẽtia ẽ 
pꝛimitiua ⁊ qualis confecutiua? ſolutio 
in. vj. queritur pꝛudẽtia per qué moduʒ 
eft per rectaʒ lineam aut per obliqua? 
ſolutio in. vij. TUG om̃ia pꝛeuidibilia 
Aint vtilia? Solutio in. viij.querit᷑ qua⸗ 
re ptudentia eligit laboꝛẽ? ſolutio in.ix. 
queritur per que modum prudengia et 


De qſtio⸗ 
nibꝰ pꝛu⸗ 
dentie per 
pꝛincipia. 


impꝛudentia differunt 2 folutio in deei⸗ 
mo. ¶ Utrum pꝛudentia abſq; alia vir⸗ 
tute poſſit habere exiſtentiam? Solutio 
in vndecimo.queritur pꝛudentia ⁊ im⸗ 
pꝛudentia per que media ſunt contra⸗ 
riantes ad inuicem? ſolutio in duodeci⸗ 
mo. ¶ Queritur per quem modum pꝛu 
dentia ⁊ impꝛudentia bellant in ſubie⸗ 
cto? ſolutio in.xiij.queritur per qué mo 
dum pꝛudentia ⁊ impꝛudentia opponũ⸗- 
tur per mediuz? ſolutio in.xiiij. ¶ Quez 
ritur per quem moda pꝛudens ⁊ inſpᷣĩu⸗ 
dens fe habent ad finem? ſolutio in. xv. 
queritur per quem modum pꝛudentia 
et impꝛudentia opponuntur in maioꝛi⸗ 
tate? ſolutio in. xvj.queritur vtrum pꝛu⸗ 
dentia ⁊ impꝛudentia ſe impugnant in 
equalitate? ſolutio in. xvij.¶ Utrum pꝛu 
dentia cuz minoꝛuate poſſit eſſe in ſub⸗ 
iecto: Et reſpondẽdum eft ꝙ non. Nam 
de ratione pꝛudentie eft eligere maioꝛi⸗ 


tatem:⁊ vade ad.xviij. ö 
De queſtionibus pꝛuden⸗ 
tie per regulas. 
A Uerrit᷑ / udẽtia ſup⸗ 


onli contingentiam? So⸗ 
u 


| 

ö 575 jlutio in regula b. queritur 

8 quid eft pꝛudentia: folutio 
E A ipma ſpecie regte c. Urs 

———=" correlatut intellectus tint 
habituati ex coꝛrelatiuis pꝛudentie? Et 
reſpondendum eft ꝙ ſic:⁊ vade ad ſecũ⸗ 
dam ſpeciem c.queritur pꝛudens quid 
habet per pꝛudentiã: ſolutio in. iiij.ſpe⸗ 
cie c. ¶ Queritur que ſunt pꝛincipia pꝛi 
mitiua pꝛudentie:? ſolutio in pꝛima fpes 
cie. ¶ Queritur per quem m Uz 
dentia elf yirtus fpecifica ? Solutio in 
fecunda fpecte d.queritur vtfũm̃ pꝛu⸗ 
dentia aliquo modo poſſit eſſe peccatũ: 
⁊ reſpondẽdum eft q fic ratione ſubie⸗ 
cu quod ipſa male vtitur: ſic amare qd 
eſt peccatum quomodo per ipſum dili⸗ 
gitur:⁊ vade ad tertiam ſpeciem d. que⸗ 
ritur de pꝛudentia quare ipa eft foꝛma⸗ 
liter2folytio in pꝛima ſpecie e. ¶ trum 
diſcretio ⁊ diſpoſitio fint de gene ẽ pꝛu 
dẽtie:⁊ rndédu è ꝙ; ſic. ⁊ vade ad. ij. ſpe⸗ 
ciẽ e. ¶ Utrũ pꝛudẽtia fit mẽſura pꝛudẽ⸗ 
tie? Et reſpondendum eft ꝙ ſic. et vade 
ad pꝛimam ſpeciem f. queritur que eft 
cauſa quare pꝛudentia habet q; titates 
diſcretas? ſolutio in ſecunda ſpecie f. 
¶ utrum pꝛudentia fit pꝛopꝛia ᷓᷣtitas 
pꝛudentie:? Solutio in ſecunda ſpecie g. 
¶ Queritur / ytrum malieia aliquo mo⸗ 


Spi. 


De queſtionibus. 


do poſſit eſſe qualitas pꝛudentie? Et re 
ſpondendum eft ꝙ fic:ficut inſtrumen⸗ 

tum qd poteſt effe malũ quando malus 
agens cu ipſo male agit:⁊ vade ad ſecũ⸗ 
dam ſpeciem g. (Queritur vtrũ pꝛudẽ 
tia ſtet magis per pꝛeuidere futura / q; 
per eligere pꝛeſentia? Ad qd dicendum 
eft q ſic:ratio huius eft qz futura ſunt 
plura per contingẽtia / q; entia pꝛeſen⸗ 
tia per erperientia:z vade ad regulam 


h. ¶ Queritur pꝛudentia in quibus 
eipijs dd cõſtſtit? Et retpodend eft 
@ in bonitate /intellectu / virtute / diffe⸗ 
3 fine ⁊ maioꝛitate: ⁊ bisa 7 re⸗ 
gulam i.queritur per queʒ modu homo 
Serer bi da: olutio i pᷣma regla R. 
querit᷑ pꝛudẽtia cũ quibus pꝛincipijs eft 
fortis? ſolutio in feda regula. . ⁊ queri⸗ 
tur vtrũ eſſentia pꝛudẽtie quieſcat / cre⸗ 
ſcat aut decreſcat in ſubiecto in quo eft? 
⁊ reſpondendũ eit ꝙ non:eo qꝛ habitus 
indiuiſibilis eſt:qꝛ ip non eft puncta⸗ 
lis /neq; linealis. Sed de = mirat᷑ in⸗ 
tellectus:quare actus prudentie creſcit: 
donec confiderat diſcretas Hutates 
quas habet. 


De queſtionibus foꝛtitudi 
nis:⁊ pꝛimo per pꝛincipia. 


Ueritur vtrũ ‘pofita foꝛtitu 
De Ftisi PS Y] inesoonantar foꝛtificabi⸗ 


9 1 lia:ficut poſita potentia vi⸗ 
1 J y fiuaponuntur vifibilia Et 
mop 15 b Alretpondendum eft a fic:qz 

s bein i non / iam foꝛtitudo non 


poſſet habere fantaſmata: 

ſicut potentia viſiua non poſſet habe⸗ 
re vifibilia. aT Queritur / foꝛtitudo cum 
quibus nutritur ⁊ gubernatur? ſolutio 
in pꝛimo paraarapho foꝛtitudinis noni 
ſubiecti. querit᷑ / foꝛtitudo cuz quib? eft 
impugnabilis? ſolutio in.. querit᷑ / per 
quem modũ foꝛtitudo eſt vincens et do⸗ 
minans: ſolutio in tertio. ¶ Querit᷑ que 
‘eft cauſa quare foꝛtitudo eft fortis? So⸗ 
luto in quarto. queritur foꝛtitudo cum 
quo eſt magis foꝛtis? ſolutio in quinto. 

¶ Utrum foꝛtitudo fit foꝛtioꝛ cum timo⸗ 
re q; cum amoꝛe? Ad qd dicenduz eft ꝙ 
cum amore. ¶ Amoꝛ em eft cauſa timo⸗ 
ris.Et vade ad ſextum paragraphum. 
¶ Queruur / otrũ abſq; foꝛtitudine ali⸗ 
qua virtus poſſit eile foꝛtis? Et reſpon⸗ 
dendũ eft ꝙ non. Naim aliter effent due 
foꝛtitudines differentes ſpecie. Et vade 
ad ſe eee Auerit᷑ per qué moda ho 
mo elt audax : Solutio in octauo,que- 


rit᷑ quare homo eft magnanimus: ſolu⸗ 
tio in nono.querit᷑ per qué moda foꝛti⸗ 
tudo ⁊ pꝛudentia conueniũt ad inuicẽ: ſo 
lutio i ⁊.querit᷑ feꝛtitudo ci quo eft maz 
ioꝛ? ſolutio in. xi. queritur / foꝛtitudo qua 
coꝛrumpit᷑: ſolutio in. xij. ¶ Utrum foꝛti 
tudo fine fantaſmatibꝰ poteſt eſſe ſpe⸗ 
cifica virtus? ſolutio in.xiij. ¶ Utrũ foꝛ⸗ 
titudo exiſtat medium inter iuſticiam ⁊ 
pꝛudentiam / et inter iuficiam ⁊ tempe⸗ 
rantiam / ⁊ inter pꝛugentiã ⁊ teperan⸗ 
tiam? Et reſpondendũ eft ꝙ ſic:vi virtu 
tes ſint maioꝛes i medio & in extremi⸗ 
tatibus:⁊ vade ad.xiiij.¶ Foꝛutudo cuz 
qͥ cauſat victoꝛiã: ſolutiò in. xv. ¶ Foꝛti⸗ 
tudo quo vicit accidctia? Solutio i. xvj. 
quent gre foꝛtuudo foꝛtioꝛ ẽ cũ equa⸗ 
litate q; cum inequalitate:⁊ reſpondẽ⸗ 
di ẽ ex eo ꝙ ſua coꝛrelatiua ſunt equa⸗ 
lia:⁊ vade ad regula b.⁊ in. xvij. ¶ Quez 
ritur / foꝛtitudo cum quo deuincit᷑? Sos 
lutio in decimooctauo. 


De queſtionibus foꝛtitudi⸗ 
nis per regulas. 


Gare charitas eſt foꝛtioꝛ cũ 
3 q; ci aduer⸗ 
itatibus? Solutio in regu 

la b. noni fubiecti. ¶ Que⸗ 
ritur quid eft forutudezTo 
lutio in 19 9 5 ſpecie regu⸗ 

le c. queritur / foꝛtitudo vtrũ habeat foꝛ⸗ 
tificabilia in potentia per foꝛtificabile 
innatũ? ſolutio in {eda ſpecie c. ¶ trum 
foꝛtitudo fit habitus aliarum yirtutu3? 
Et reſpondendũ eft ꝙ fic. Nam fineipa 
non effent fortes? Solutio in.iij.¶ Utrũ 
foꝛtitudo habeat in pꝛincipis ſuis Tus 
fantafmata 2? Solutio in. iiij. ſpecie c. 
querit᷑ que ſunt pꝛincipia pꝛimitiua foꝛ 
titudinis2ifolutio ipma ſpecie d. querit᷑ 
per quam natura foͤꝛtitudo lhabeat ſua 
fantafmata? folutio in ſecũda ſpecie d. 
vtrũ foꝛtitudo fit ſubiecti in quo eft fine 
di ſpoſitione? ſolutio in tertia ſpecie d. 
¶ Querit᷑ quare fortitude habet in poz 
tentia foꝛtificabilig ſpecificabilià:? Et in 
actu quo modo eft in pꝛatica: ſolutio in 
pꝛima ſpecie.¶ Queritur quare alie vir 
tutes in bello habent victoꝛiam contra 
yitia 2? Solutiò in feda ſpecie e. ¶ Que⸗ 
ritur foꝛtitudo qᷓ;ta eſt in alijs virtuti⸗ 
bus ⁊ reſpondendum eft ꝙ; ipfa eft tanta 
ta qᷓ;ta elt victoꝛia earuʒ:⁊ vade ad pꝛi⸗ 
mam ſpeciẽ f. ¶ Utruʒ foꝛtitudo habeat 
actus menſuratos? Solutio in fecuns 
da ſpecie f. ¶ Atrum . 0 

ul 


2 * 


Fo.cviij. 


De qᷓſtio⸗ 
nib? fortis 
tudinis p 
regulas. 


De aſtiõi 
bus tépe 
rãtie:⁊ pit 
mo ꝑ pꝛin 
cipid. 


Undecima pars. 


tia crefeat aut decrefcat? Solutio in prt 
a ſpecie g.¢ Queritur /q̃re actus chac 
itatis creſcit aut decreſcit ad placituʒz? 
Solutio in ſecũda ſpecie g. ¶ueritufr / 
vtrũ foꝛtitudo fit in tpe:cu ꝑ fe fit in con 
tinuo inſtanti? Solutio in regula h; q̃ri⸗ 
tur / vtrũ foꝛtitudo fit t victoꝛtavirtutũ? 
Solutio in regula i. Queritur / foꝛtitu 
do quomodo cauſat᷑? Solutio in pꝛuna 
regula k. queritur / foꝛtitudo ca quibus 
habitibꝰ eft magis habituata? Solutio 
in. 2 regula k. queritur / foꝛtitudovtruʒ 
foꝛtiot ſit cũ imaginatiua q; cũ ſenſiti⸗ 
ua et re pondẽdũ eſt ꝙ; fic: eo ꝙ cũ ima 
ginatiua eft deliberatiua cum ſenſitiua 
nequag.. 


De queſtionibus tempers 
tie. et pꝛimo per pꝛincipia. o> 


Trum poſita temperantia / po 
N Al natur temperabilia : ſicut poſi⸗ 
V ta potentia auditiua / ponun⸗ 

uur audibilia? St reſponden⸗ 
dum eft ꝙ fic nam ficut audi⸗ 

tus e ſſet fruſtra ſine audibilibus:ſic tẽ⸗ 
per antia fine temperabilibus. ¶ Et in 
iſto paſſu cognoſcit intellectus ꝙ queli⸗ 

bet virtus ſpecifica cauſat ſuas Ipecifi⸗ 


FN 


cas virtutes:ſicut ãtecedẽs ſuũ cõſeq̃ns. 


Et ideo intellectus pea que cognoſcit é 
valde mozalis.q ritur/gre tẽperan 
tia eft amabilis: Solutio in primo para 
grapho téperatie.queritur/ytra tẽperã 
‘tia fit magna quomodo eft difficilis ? ſo 
lutio in ſecũdo.¶ Utrũ tẽperantia noua, 
fit facilis? Solutio in tertio. ¶ Utrũ té= 
perãtia poſſit exiſtere p fe Solutio in 
quarto.queritur /vtrũ téperantia extra 
ſeibilitatẽ fit a cõtingentia: ſolutio in. 5. 
¶ Utrũ tẽgerãtia fine amabilitate peri⸗ 
clitet2folutio in ſexto.querit̃/qᷓre tẽpe⸗ 
rãtia frequentius) eft neceſſaria q; alia 
virtus? et reſpondendum eft quia gula 
quotidie pugnat contra illam: ſolutio ĩ 
ſeptimo.queritur Gre tẽperãtia cõuenit 
cumvirtute? et reſpondendum eft ꝑ hoc 
quia fine virtute non poſſet vincerè gu: 
laʒ: ⁊ſolutio in. g. ¶ Queritur /quare tẽ 
perantia eft vtilis? Solutio in nono.q̃ri 
tur temperantia cum quo pꝛincipio ha⸗ 
bet maioꝛem vigoꝛeʒ:; ſolutio in decimo. 
queritur / téperatia cum quo tendit ad 
quietems ſolutio in. 11. ¶ Queritur / Gd 
eft magis inimica temperantie / aut gu⸗ 
ta/aut auaricia? Solutio in. 1⁊. querit/ 
demperantia in quo tẽpoꝛe magis indi 


7 


get foꝛtitudine? ſolutio in. 13. queritur / 
tẽperãtia vbi menſurat: ſoſutio in 14. 
quer tur /qre labo: eft quies tẽperãue: 
et reſpondendũ eft vt acquirat merituʒ 
cu laboꝛe: ⁊ vade ad. 15. ¶ Quexitur /tẽ⸗ 
perdua cũ quo eft maior? Solutio i. 18. 
queritur / actus temperãtie cũ quo eſt: 
ſolutio in. 17. ¶ Temperantia cum quo 
eft in firma? Solutio in. 18. 


De queſtionibus temperã 


tie per regulas. 
ö Ueritur / temperãtia ꝑ qué De 152 


r 
ae 


é S quid eft2folutio in pzia ſpe 
cle C.queritur tẽperãtia cũ quibus:zybe 
cauſat ſua tẽperabilia:videlicet ſuasſpe 
cies? ſolutio in. 2. ſpecie c. queritur / tem 
perantia quid eſt in ſubiecto in quo eſt? 
folutio in. 3. ſpecie c. ¶ Queritur /tempe 


rãtia quid habet in alijs virtuubus? ſo⸗ 


lutio in Grta ſpecie c. queritur q̃ ſunt pꝛĩ 
Cipla pꝛimitiua temperantie? ſolutio in 
prima ſpecie d ¶ trum t 

abſq; imaginatione poſſit habere actuʒ 


la b. queritur / temperantia re 


modũ particip at cum̃ alus bus tem 
pvirtuubus: ſolutio in regu⸗ perãtie g 
Dy 

2 


gulag, 
i 


fuumefolutio in fecdda fpecie d.querits D 


vtrum temperantia fit hominisaut ani 
mezet reſpondenduz eft ꝙ vtriuſq;: fed 
maxime hominis:eo qꝛ homo cũ anima 
cauſat ipfain:et in tertia fpecie d-quert= 
tur temperantia gre eft fozmaliter?fo= 
lutio in pꝛima ſpecie e.queritur / tempe 
rantia quare eſt: et reſpondendum ẽ vt 
ſint temperabilis:et vade ad ſecundam 
ſpeciem e. querit᷑ / temperãtia q; ta eft? 
ſolutio in pꝛima ſpecie f. querit᷑ / tempe⸗ 
rantia quot i cretas habet? 
⁊ refpondendnm eft ꝙ tot quot ſunt ſua 
temperabilia:⁊ in ſecunda ſpecie f. q̃ri⸗ 
tur / que eft pꝛopꝛia qualitas temperan 
tie: ſolutio in pꝛima ſpecie g. ¶ Gueri⸗ 
tur / ytruz temperbilitates pꝛincipioꝛũʒ 
ſint ſecundarie qualitates temperãtie: 
folutio in fecunda ſpecie g.queritur quo 
modo temperantia cauſãt ſuas ſpecies 
in tempoꝛe? ſolutio in — dae h. querit᷑ / 
temperantia vbi cauſat ſuas ſpecies? ſo 
lutio in regula i. queritur / temperantia 
quomodo temperat temperabiliazet re 
fpondendum eft per ſimilitudinẽ:videli 
cet ꝑ illũ moda p qué ſenſus ſenſat ſen⸗ 
ſibilia:et vade ad pꝛimam regulam K. 
queritur / tẽ peraua ca quo eſt? et reſpõ⸗ 
dendum eft ꝙ ipſa eft cum iuſticia /pꝛu⸗ 
dètia ⁊c. quert / ytrũ tẽperãtia fit altioꝛ 


virtus q; caftitaszct reſpondendum eft 
Q ſic / extenſe:intenſe vero non. 

De queſtionibus fidei per 
Principia, 9 


De q̃ſtiõi 


1 Trũ poſita fide / ponãt᷑ fic 
bus fidei re : far poſito 
A pꝛĩcipia olfatu / ponantur odoꝛabili 

| tates? Et reſpõdẽdũ eſt ꝙ 


ſic:nã ſicut olfatus effet va 
cuus ſine odoꝛabilitatibꝰ: 
fic fides fine credulitatibꝰ. ¶ Queritur / 
que eft ca Gre intellect? agit ſuꝑ (ua na 
tura: Solutio in. 1. paragrapho fidei in 
nono ſubiecto. querit᷑/q̃ eft ca quare cre 
dere aſcẽdit fup intelligere2fo'utio i.2. 
¶ Queritur / quid eft fides in pee pec: 
catoze? Solutio in.3.q Utrũ fides z itel 
lectus fe poſſint habere circa eddé intel 
lectũ /ſolutio in.. ¶ Queritur/p quem 
modũ intellectus afcédit cũ fide ad ſum 
mũ obiectũ? ſolutio in. 5. ¶ Utrũ intelle⸗ 
ctus poſſit intelligere ſummũ obiectum 
fine fide: ſolutio in.. ¶ Utrum fides fit 
bitus intellectus2folutio in.. querit᷑ 
quis eft pꝛius in veritate:aut fides: aut 
inteilect??folutio in. 8. ¶ Querit᷑ / qua⸗ 
re intellectus aſcẽdit cũ laboꝛe intelligẽ 
do:fed cũ delectatiõe credẽdo: ſolutio in 
nono. ¶ Querit᷑/ꝑ qué moda intellectꝰ 
eft inftataneus ⁊ ſucceſſiuus obiectãdo? 
ſolutio in. 10. ty jue u 
intelligere ⁊ credere concoꝛdãt in eodeʒ 
obiecto? ſolutio in. ii. querit᷑ / per qd fiz 
gnũ cognoſcit᷑ q̃ lex ẽ vera / aut lex chꝛi⸗ 
ſtianoꝝ᷑ / aut iudeoꝝ / aut ſarracenoꝛuʒ? 
ſolutio i. 12. querſt᷑ / qué modũ fides ẽ 
diſpoſitio itelleciꝰ:ſolutio ĩ.iʒ. querit᷑ / ꝑ 
quẽ moda fides ⁊ intellectus aſcedũt ad 
obiectũ:ſolutio i. 14. quexit᷑/ꝑ qué mo⸗ 
dũ ĩ via fides exiſtit iter itellecta ⁊deũ: 
ſolutio i. 5. querit᷑ / vtrũ due leges oppo 
fite poſſint eẽ vere ⁊ bones ſolutio i. 16. 
querit᷑ / q ſunt figna cũ gb? cognoſcit᷑ye⸗ 
ra fides ⁊ falſa fides? ſolutio i. 7. vtrũ 
mai? intelligere fit coutra maius crede 
re? ſolutio in. 18. 


De q̃ſtiõibusfidei ꝑ regulas. 


Ueritur / qð meritũ ſit pꝛiꝰ 
Alt fidet7aut intellectꝰ?ſo⸗ 
lutio in regula b. querit᷑/qͥd 
eft fides? ſolutio in.. ſpecie 
rc. querit᷑ / ꝑ qué modũ fides 
eſt habitꝰ : ſolutio in. 2.fpecie c. querit᷑ / 
ꝑ quẽ modũ pnus habitus conſiſtit ſuꝑ 


De q̃ſtiõi 
bus fidei 
P tcgulas 


De queftionibus. 


Fo. cix. 
aliumꝰ ſolutio in tertia fpecie c. qnerit᷑ / 
quid habet fides in potèlia anime: a eco 
uerfo2folutio in quarta ſpecie c. ¶ Utrũ 
fides fit a generante aut a creante 2 ſo⸗ 
lutio in puma ſpecie d. ¶ Utrum fide 
agat per foꝛmaʒ ſpecificã? ſolutio in ſe⸗ 
lutio in ſecundã ſpecie d. ¶ Utruz fides 
fit poſſeſſa ab intellectu? Et reſponden⸗ 
dum eft ꝙ ſic:naʒ ipfa eft habitus ipſiꝰ 
inteilectus:et vade ad tertiam ſpeciem 
d. queritur / fides a quo dependet? ſolu⸗ 
tio in pꝛima ſpecie e. ¶ Utrum fides 
vt intellectus gab eat altum̃ intelligere 
ſiue credere? olutio in ſecunda fpecte e. 
queritur fides quanta eſt? ſolutio:vade 
ad pꝛimam ſpecieʒ f.queritur / que ſunt 
quatitates diſcrete fidei? et reſponden⸗ 
dum eſt ꝙ ſue crudelitates:etyade ad ſe 
cundam ſpecieʒ regule f. queritur / fides 
cum quo agit? ſolutio in pꝛima ſpecie g. 
queritur/quid eft diſpoſitie fider 2folu= 
tio in ſecũda ſpecie g. queritur /per qué 
modum fides confiftit in tempoꝛe: cum 
ſit immobilis:⁊ quando ipſa coꝛrumpi⸗ 
tur. ¶ Utrum eadem fidee reſurgat? ſo⸗ 
lutio in regula h. ¶ Utrum fides fit in⸗ 
tellectus? ſolutio in regula i. queritur / 
er quem modum deus cauſat fideʒ: ſo 
utio in pꝛima regula R. queritur / fides 
cum quo eſt: ſolutio in ſecunda regła Iz. 
¶ Utrum fides fit in pꝛima? Et reſpon⸗ 


dendum eſt ꝙ non:eo ꝙ intellectus et 


ipſa non poſſũnt eſſe in eodem gradu: 
¶ Uirum infidelis habeat fidem: Et re 


3 fpondendum eft ꝙ non:co ꝙ non. fides. 


enim abſq; eius veritate effe nõ poteſt. 
De queſtionibus ſpei in 
nono ſubiecto. Et primo, 
per pꝛincipia. “9 


Trum ſpes ſit cauſa ſperàa De que⸗ 
i 7S biliu3/ficut guſtus guſtabi ſtiombus 
fq lium? Et refpondendum ẽ ſpei in no 
Aq fic:alioquin non effet vir no ſubie⸗ 
N tus: verũtamẽ ſpes cauſat cto:⁊ prio. 
— fyerabilia moꝛaliter:guſtꝰ ꝑ pricipra. 
autem guſtabilia naturaliter. ¶ trum 
ſpes fit habitꝰ memoꝛie /ſicut charitas 
vol untatis et fides intellectus? ſolutio 
in pꝛimo paragrapho capituli ſpei ĩ no⸗ 
no ſubiecto.queritur memoꝛia cuʒ que 
afcendit ad ſůmmũ obiectum: ſolutio in 
ſecundo ¶ Queritur/ ſpes cum quo du 
rat? ſolutio in tertio. queritur / quid eft 
i memoꝛisa poteftas ſuperioꝛ ⁊ poteſtas 
inferioꝛꝭ ſolutio in quarto.queritur/qd 
eft magnus amicus hominis in hors fue: 


— 


— — 


8 


Undͤecima pars. 


mortis2folutio in. 5. ¶ Queritur / quid ¢ 
magna afnica hois in ſuis aduerſitati⸗ 
bus? Solutio in.. ¶ Queritur / memo⸗ 
ria cũ quo eft virtuoſa: ſolutio i.. que⸗ 
ritur que eſt ſpes foꝛmata ⁊ ſpes diffoꝛ 
mata: ſolutio in. 8. ¶ Queritù / quare 
ſpes cauſat leticiã:ſuũ aũt oppoſitũ tri⸗ 
ticiã: ſolutio in. 9. ¶ Queritur / que dif⸗ 
ferentia inter fperarez recolere: ſolu⸗ 
tio in. 10. ¶ Queritur / ꝑ qué moda reco 
lere ⁊ fperare fe diſponũt adinuicẽ: ſolu 
tio in. 11. ¶ Queritù / vtruʒ ſpes legiti⸗ 
ma ⁊ ſpes ſpuria poſſint effe in eodem 
ſubiecto? ſolutio in. 12. ¶ Queritur / que 
eft infirmitas memoꝛie? Solutio m. I;. 
il Queritur ſpes p qué modum eft mẽ⸗ 
AiG inter deũ ⁊ homineʒ? ſolutio in. 14. 
C Querit᷑ / per qué modum ſpes caufat 
quietẽ:ſolutio in. 15. ¶ Queritur/p qué 
moda ſpes eft ſignũ vere legis? ſolũtio ĩ 


tur / ſpes ci quo generatur aut eoꝛrum⸗ 
pitur? Solutio in.i.regula R. ¶ trum 
ſpes ſit cũ diſpoſitiõe ſqpiecti in qͥ eſt?ſo 
lutio in. ⁊. regula R. Ctra ſpes ſit al⸗ 
tioz virtus q; iuſticia? Et dicèndũ eft q 
ſic:eo quia iuſticia menſurat co mẽſura 
Spes autem ſupꝛa menſuram. ¶ era 
fpes fit amica miſericoꝛcie: reſponden 
ũ eſt ꝙ ſic:eo qꝛ ſua ancilla eſt. ¶ Utrũ 
fps fit tefaurus pauperum: St dicen 
um eſt FY ſic:eo quia cauſat leticiam et 
ſugattriſticiam. ¶ Queritur / quid é ini⸗ 
mica (pet? Et dicimꝰ 8 obliuio. ¶ Utruz 
ſpes caulat iuſticiã: Et reſpondenduʒ ⁊ 
@ fic:hd em ſperãs ideo iuſtũ fe reddit. 


De queftidibus charitatis 
et primo pprincipia, 72 


Trũ charitas fit cã charita Ie Fin 
biliũ:ſicut tactus eft cã ta: bus chari 
ctibiling 2 Et dicimus ſic:ſi tatis ⁊ pꝛi 
enim charitas no eſſet cau mo ꝑ prs 
fa charitabiliũ: nõ poſſet eẽ᷑ cipia, 

a 5 0 1 pn 

Ak Loess us ſenſus cõmunis no effet cã ad iudi⸗ 
De q̃ſtiõibꝰ {pei per regulas. Crag ſenſibilia.¶ Queritur / dre chari⸗ 
tas eft habitus voluntatis:? Solutio in 


16. ¶ Utrũ (perare ⁊ recolere fe poſſint 

coequare in aſſumẽdo ſummũ obiectũ? 

ſolutio in. 1. queritur / per quem modũ 
eccatoꝛes cadunt in deſperationemꝛſo 
utio in. 18. 


He Trum fpes fit habitus me primo paragrapho charitatis in none 
ge q̃ſtio:- YP Inoue: Solutio in. 9. ſubie fubiecto.¢] Queritur / q̃re charitas facit 
nibꝰ ſpei ꝑ cto ĩ capitulo ſpei in regula omnia bona cõmunia? Solutio in ſcdo. 


regulas. b. ¶ Querit / qd eft ſpes?ſo ¶Queritur / charitas ci quo facit dura 


lutio in pꝛima ſpẽ c. queri⸗ 
— kur / ſpes cuz quibus agit ꝑ 
ſuã ſpeciẽ: ſolutio in. 2. ſpecie c. querit᷑ / 
quid eft ſpes in alio? folutio in. 3. ſpecie 
c. ¶ Queritur / pes cuius cf sptitudo? 
Solutto in. 4. ſpecie c. ¶ Utrũ ſpes ſit a 
generãte aut a creantezet reſpolidendũ 
eſtꝙ ipſa eft creãte:eo qꝛ ſupꝛa ſubiectũ 
eft edificata:ſicut cappa ſupꝛa cappatũ: 
et vide in pꝛima ſpecie d. ¶ Querit᷑ / coꝛ⸗ 
relatiui ſpei a quibꝰ deriuant? Solutio 
in. 2. ſpecie d. ij Queritur /fpes cui? eft 
inſtruinẽtũ? Solutio in. 3. ſpecie d.quert 
tur / ſpes q̃re eft ſpes? ſolutio in.i.ſpecie 
e. ¶ Querit᷑ / ſpes quare eft? Solutio in 
{cda ſpecie e. ¶ Utrũ ſpes fit indiuiſibi⸗ 
lis ? Solutio in. I. ſpecie f. ¶ Queritur / 
ſpes in quo creſcit ⁊ deſcreſcit? Solutio 
in ſecũda ſpecie f. ¶ Queritur / quid eft 
pꝛopꝛius actus ſpei? Solutio in.i.ſpecie 
g. ¶ Queritur / qᷓ ſint ſecũdarie pꝛopꝛie⸗ 
rates (pei? Solutio in ſecunda ſpecie g. 
¶ Quené/per quem moda omnia tem 

ord in (pe compꝛehenduntur? Solutio 
in regula h i Queritur/ipes vbi cauſat 
ſuas ſpecies: Solutio in regula i.queri 


re feipfam? Solutio in. 3. ¶ Querit/cha 
ritas Gre vincit cia? Solutio in. 4. que⸗ 
ritur / ꝑ qué moda charitaseſt diſpoſitis 
intellect? ad intelligedũ ſummũ intelli 
gibile? Solutio ĩ. 5. ¶ Queritur / cũ quo 
volũtas fe diſponit ad amãdũ fummus 
amabile? Solutio in.. querit᷑ / q̃re cha⸗ 
ritas eft altioꝛ virtus @ alte virtutes? 
ſolutio in.. ¶ Querit᷑ / cũ quo charitas 
vincit᷑:⁊ cum quo vincit imaginabilia ⁊ 
fenfibilis? Solutio in. 8. ¶ QAuerit᷑ /q̃re 
charitas in oibus inuenit delectationé? 
Et 1 eſt ex eo qꝛ ipſa ele⸗ 
uat volũtatẽ ſupꝛa imaginabilia ⁊ ſenſi⸗ 
bilta2 Et ſolutio in. 9. ¶ Queritur / qua⸗ 
re charitas no grit ea que fua ſunt? So 
lutio in. 10. ¶ Queruur / que eft de raz 
tione charitatis? Solutio in vndecimo. 
¶ Queritur / quare charitas non inue⸗ 
nit contrarium? Reſpondendum eſt per 


hoc quia ipſa vincit illude tt ſolutio in 


12. ¶ Queritur per quem modum cha⸗ 
ritas habet pꝛius poſterius? Solutio in 
. ¶ Queritur / quid eft nuncius inter 
amicuʒ ⁊ ſummũ amatũ? Solutio ĩ. 14. 
¶ Queritur / yoluntas cũ quo in omnihꝰ 


De queſtionibus 


„ in. 15. ¶ Queritur /eũ 

uo charitas eft ſignum vere legis ? Et 

refpondendum eft ꝙ cũ maioꝛitate:⁊va 

de ad. 156. ¶ Queritur / quid eft ſignum 

0 charitatis? Solutio in. 17. ¶ Queritur / 
quid eft coꝛruptio charitatis? Solutio 
in decimo octauo, 


De queſtionibus charitatis 
per regulas. 


volũ 
la b.ĩ nono ſubiecto.queri⸗ 
AV tur dd eft charitas: ſolutio 
Fn in pra fpecte c. queritur / 
— ehartaababens ſpecificas 
ſpecies cum quibus eff ſpecificavirtus? 
ſolutio in ſecunda ſpecie c. ¶ Queritur / 
quid eft charitas in alis virtutibꝰ? So 
lutio in tertia ſpecie c. ¶ Quer itur / Gre 
charitas habet quicquid vult? Et reſpõ 
dendum eft per hoc ꝙ eft altioꝛ virtus 
omnibus yirtutibus : ⁊ vade in quarta 
ſpecie c. ¶ Queritur / quare charitas eft 
infuſa ⁊ non acquiſita? Et reſpondendũ 
eſt per hoc quia per acquiſitionem non 
poſſet effe ita alta virtus ſicut eſt:niſi ꝑ 
infuſionem:⁊vide in pꝛima ſpecie d. q̃rĩ 
tur / charitas ex quo eft?folutio in ſecun 
da ſpecie d. ¶ Queritur / quare qualitas 
eft voluntauis: Solutio in tertia ſpecie 
d. ¶ Queritur / quid eft cauſa charita: 
tis? Solutio in pꝛima ſpecie e.g Queri 
tur / quare caritas eft? Solutio in ſecũ 
da ſpecie e. ¶ Queritur /vtrum charitas 
habeat magnaʒ quantitatem? Solutio 
in pꝛima ſpecie f. Gerum effentia n 
ritatis crefcat aut decreſcãt? Et refpon= 
dendum eſt ꝙ non:ipſa enim non e 
bitus puactalis neq lineales:z vade 
‘ad fecundam ſpeciem̃ f. ¶ Querttur/dd 
eft pꝛimitiua quantitas charitatis? So 
luuo in pꝛima ſpecie g. ¶ Queritur/que 
eft ſecundaria qualitas charitatis? So 
lutio in fecunda ſpecie g. ¶ Querit᷑ / per 
qué moda charitas ẽ inſtantanea ⁊ ſuc⸗ 
ceſſiua? Solutio in regula h. ¶ Querit᷑ / 
charitas vbi eft? Solutio in regula i.q̃ri 
tur / charitas quomodo eſt? ſolutio in 
x. regula K. ¶ Queruur / charitas cum 
quo eſt? Solutio in ſecunda regula k. 
¶ Queritur / per quod homo poteft co⸗ 
gnoſcere fi ipſe habet charitatẽ aut no? 
Et reſpondendum eft per ea que de illa 
ſuperius dicta font. = . 


De queſtionibus patientic 


De Hist N Trum charitdofit habitu 
2 : UR vA yo ? e ee 
id \ 
v3 


Fo. cx. 


in nono ſubiecto:et primo per 
pꝛincipia. 


Vm Trum patientia ſit ſic cã pati: De q̃ſtiõi 

i 7 vbilium?s ſicut affectus affectibi⸗ bus patie 

EN lin eft caula: Et reſpondenduzʒ tie ĩ nono 
AES eft q; fic. Nam ſicut affectus nõ ſubiecto ⁊ 

effet ſenſus abſq; affectibilibus: ſie nec pꝛimo per 

patientia effet virtus abſq; paubilibus, pꝛincipia. 

¶ Queritur / patientia cum quo eft ha⸗ 

bitus yoluntatis? Solutio in pꝛimo pa⸗ 

ragrapho patientie in nono ſubiecto. 

¶ Queritur / voluntas cum quo vincit 

iram: Solutio in ſecundo. ¶ Queritur / 

patientia cuz quo eft fortis? Solutio in 

tertio. ¶ Utrum patientia cum adſtinẽ 

tia et pꝛudentia ſit potens? Solutio in 

quarto.¶ Queritur / patientia cum quo 

viuit? Solutio in quinto. ¶ Patiẽtia cũ 

quo eft de genere humulitatis? Solutio 

in ſexto.¶ Patientia ci qua virtute eft 

magis alta: Solutio in.7.qUtrumves 

ra patientia quietat ea que ſua ſunt: fo 

lutio in octauo. i or itt fu⸗ 

gat trifticiam? Solutio in nono.¶ Utrũ 

patientia diſtinguat inter ſuum amicũ 

et ſuum inimicum? Solutio in decimo. 

¶ Queritur / patentia cum quibus virtu 

tibus eft cõne xa: Solutio in vndecimo. 

¶ Queritur quare patientia vincit? So 

Intto in. 12. ¶ Quer uur / patientia quid 

habet in caufis? Solutio in. 13. Quere 

tur / patentia inter que eft medium: So 

lutio in. 14. ¶ Queritur / homo patiens 

cum quo quieſcu? Soluuo in. 15 queri= 

tur / patientia cuz quo eft maioꝛ virtus: 

folutto in. 16. ¶ Queritur / quod ett offi⸗ 

ciu3 patientie? Solutio in decimo ſepti 

mo. ¶ Quertrur patientia eum quo pers 

cliiatur: Solutio in. 8. 


De queſtionibus patientie 
per regulas. : 


ayy Cleritur are patientiaablo 5. sisi 
ey Val lute eft fortior x impauiens 5 e qitior 
I tia: Solutio in egula b. que bus patié 

GF Ag vit / quid eft patientia ? ſo⸗ 

eet utio in pꝛima ſpecie c.que= las. 

ritur /patientia ci quibus patitur? ſolu 

tio in ſecũda ſpecie c. ¶ Utrũ patiẽtia fit 

in charitate manſueta /⁊ in pꝛudẽtia diz 

ſcreta? ſolutio in. 3. ſpecie c. ¶ Atrũ vo⸗ 

lũtas p patientiã habeat ea q̃ vu lt? dlu 

tio in.. ſpecie c. queritur /q̃ ſunt panics 

pia pꝛimitiua parientic? ſolutio in. i.ſpe 

cle q q̃rit / q ſunt pꝛincipia ſecũdaria poe 


2 — 


<ndecima pars. 


tientie? Solutioin.ij.fpecied. ¶ Que: quovincit impietatem? Solutio in. xij. 
ritur voluntas cuz quo deſcendit ad eli⸗ 9 quid eſt materia pietatis? 
genduz paſſiones? Solutio in. ij. ſpecie Et reſpondendum eft ꝙ ſuperoia: non 
d. querit᷑ patientia cuz quibus virtutibꝰ tamen dico per rectam lineam:ſed per 
eft neceſſitata: ſolutio in pꝛima ſpecie e. obliquam: videlicet eft occaſio: fed non 
querit᷑ patientia quare eſtꝭ ſolutio in ſe tamen cauſa. Et vade ad. xiij. ¶ trum 
cunda ſpecie e. ¶ Utrum eſſentia patiẽ: pietas fit in extremis? Solutio in. xuij. 
tie habè at cum quo creſcat? Solutio in queritur cum quo voluntas fe delectat q 
pigs ſpecie f./Utrum patientia ha in ſuis aduerſitaubus:? Solutio in. xv. 
eat qualitates diſcretas? Solutio in ¶ Utrum maioꝛ pietas fit maius ſignũ 
ſcda ſpecie f. querit᷑ que eft ꝓpꝛia pꝛo⸗ vere legis: ſolutio in. xx. ¶ Querc᷑ / pie⸗ 
prietas patientie: ſolutio in pꝛima ſpe: tas cum quo menſurat? ſolutio in. xxij. | 
cie g. ¶ Querit᷑ que ſunt fedarie quali⸗ din vtrum abſentia ſuſpirij et ‘ 
tates pauétie” Solutio in (5a fp eae g. fletus fit fignum minoꝛis pietatis: ſolu 
q̃rit᷑ ꝑ N patictia Cin tpe a at tio in decimooctauo. 
taneã p illã nouitatèẽ qua accipit in fur ree fe . 5 
creatige:2 ſucceſſiua de vno i alid? folu- De queſtionibus pietatis 
tio in regula h. ¶ Quertt᷑ que ſunt loca per regulas. 


patiẽtie? Solutio in 1 i. queritur / De ditice 
patiẽtia quõ acquirit᷑? ſolutio in pma re 1 ; i - 
gula K.quenié oatiẽtia cũ quo Wa yA 5 — ee ra pope nib? pieta 
tur2folutio in {eda regula RG Quid eft Ao nono ſubiecto in capi⸗ tis per re: 
ante cõtra irã / aut patientia aut abſti⸗ Atulo pietatis.¶ Querit᷑ qd gulas. 
nentia: Ct rñdendũ eft ꝙ patiẽtia. Naz eſt pretas? olutio in puma ; 
ipfa abMinétia a patienti out. Utrus AMES 5 ccie c. queritur pietas cã 
patientia cauſet᷑ equaliter a foꝛtitudine dp agit ſpecifice? ſolutio in ſecũda ſpe⸗ 
2 pꝛudentia? Rñdendũ eſt ꝙ ſic: alioqn ce c. queritur pietas cuius eſt ſisnum: 
iam patictia non effet fons nb ſtinẽtie. rer in tertia 55 e 
7 j 7-4 abet pietas in ſubiecto in quo eſt.ſo⸗ 

5 De queſtionibus pietatis lutio inquarea ſpecie c. querit᷑ que ſunt 
in nono ſubiecto.⁊ pꝛimo per punapia pꝛioꝛa pietatis: ſolutio in pꝛi⸗ 
eee 71 ma ſpecie d. ¶ Utrum ſuſpiria ⁊ fletus 
pꝛincipia· ; ſint ſigna ſignificantia materiaʒ pieta⸗ 
tis? ſolutio in ſecunda ſpecie d. Utruʒ 


dſtio⸗ Trũ pietas fit cauſa pieta pietas fit voluntatis? Et reipondendu 
ape Ge A bilũ: ſicut imaginatio eſt eft ſic:ed quia ſuus primus motoꝛ eſt: et 


i rf he 
9 A 
mb? pieta ea cauſa imaginabilium Et vade ad tertiam ſpèciem d. ¶ Queritur 


Tubt gate N dicimus ꝙ; lic. Quia ſicut cum quo cognoictur qtitas pietatiss 
pumo per E imaginat o nd ect Habit? ſolutio in pꝛima ſpecie f.  Queritur 
zicipia. ſine imagi bilibꝰ:ſtc pie: quo pietas creſcit aut decreſcit actum 
tas fine pietabilibꝰ. ¶ Querit᷑ cũ qͥ vo: ſuum ſolutio in fecunda ſpecie. ¶ Que⸗ 

: luntas ſe diſponit ad habendũ dolores ritur que eft pꝛopꝛia qualitas picta⸗ 
ꝓximi ſui? Solutio in prio paragrapho tis? ſolutio in puma ſpecie g. «| Aueri⸗ 

pletatis in nono ſubiecto. querit᷑ vtrum tur que eft fecundaria qualitas pieta⸗ 

fufpiria et fletus ſint fignamague pie⸗ tis? ſolutio in ſecunda ſpecie g.  Que= 

tatis? ſolutio in ſcdo paragrapho. que: ritur quomodo cognofcitur pietas ? ſo⸗ 
ritur / pietas ci quo durat? ſoluiio in ij. lutio in regula h. ¶ Querit᷑ vbi eft pie⸗ 

¶ Quexuur que ſunt figna ptãtis pie: tas: ſolutio in regula i. Queritur pie⸗ 

tatis? Solutio in. iiij. querit᷑ cuz quo in: tas quomodo acquiruur? ſolutio in pꝛi⸗ 

tellectus cognoſcit pictaté? ſolutio i. v. ma regula R. queritur pietas cum quis 

Orit q̃re pietas ẽ amabilis. ſolutio i. vj. bus eff? olutio in ſecũda regula R. que⸗ 

¶ Pictas cũ quibus fe oſtẽdit eſſe virtu ritur pietas cum quibus eſt:quomodo 

tem? Solutio in. vij. ¶ Querit᷑ quid eſt generat ſuſpiria ⁊ fletus. dicendum eft 

mediana crudeligvolũtatis: Soſutio in ꝙ per modum quem habet charitas ad 

Vi. Uolũtas cũ quo ſe cõſulat? Solu mouendum cum pietate imaginatiua 

20 in. ix. ¶ Querit᷑ quare pietas non di monentem ſenſitiuam calefaciendo coz 

uinguit inter pꝛopꝛiũ ⁊ cõmune? Solu⸗ vt influat ſuſpiria/cum quibus calefa⸗ 

tio in. x. ¶ Noino pis cuz quo pacificat ciat aſcẽdẽtẽ ad octos calefactos a quo⸗ { 

MUMCUI Solutio in.xj. ¶ Pietas cum rũ caloꝛe aq fugit lachꝛumado. Diximꝰ 


De queſtionibus. 


de nouez virtutibus:et ſicut diximus de 
illis ꝑ pꝛincipia ⁊ regulas:fic poteſt dict 
de vitijs ei contrarijs modo contrario: 
videlicet de iniuria / impꝛudentia / de⸗ 
bilitate coꝛdis / intemperantia / infide⸗ 
litate / deſperatione / crudelitate / impa⸗ 
tientia et impietate. 


De queſtionibus vitioꝛum 

in nono ſubiecto per pꝛincipia 
etregulas deductoꝛum. Et pri 
mo de auaricia. 7~ 


AA Fraser habeat fuae 
N R largitas ſuas 
bus vitio- M Et dicunꝰq ſic:alioqͥn ipſe 
ra nono IAN fon boars quo effent 
ubiecto cõtrarie. UQuertt᷑ / auari⸗ 
puncipie. AN cuz quo impedit largi⸗ 
⁊ regulas tatem? Solutio in prio par agrapho in 
deductoꝛũ capitulo auaricie in nono ſubiecto. que⸗ 
⁊pꝛimo ð ritur / auaricia cum quo magnificat ma 
Byaricia, lum? Solutio in. 2. ¶ Queritur/qre aua 
rus non quieſcit? Solutio in. 3. ¶ Atruʒ 
auarus poſſit quieſcere auaricia: Solu 
tio in. 4. ¶ Querit / q̃re auarus credit 
effe largus? Solutio in.. ¶ Atrũ quart 
cia eleuet volũtatẽ ſuꝑ virib® largitatꝭ: 
Solutio in.. ¶ Utrũ ho auarus ſub ba 
bitu auaricie credat aut intelligat? So 
lutio in.. ¶ Queritur / an hö auarꝰ hoc 
qꝗð eſt ver ũ credat eſſe ſalſum? Solutio 
in. 8. ¶ Utrũ auarꝰ habeat cuʒ auaricia 
aliquid in quo quiefcat? Solutio in. 9. 
¶ Queritur/hs auarꝰ: vtruʒ credit hoc 
qð eft auaricia / ſit largitas? Solutio in 
decimo. ¶ Utrũ ho guãrus cũ hoĩe iuſto 
pꝛudẽte ocozdare poſſit? Solutio in. 11. 
CQueri€ Are hs auarus eft mal? vici⸗ 
nus fiue focus? Solutio in. 12. ¶ Que⸗ 
ritur /hõ auarꝰquõ fe hʒ cũ pꝛicipijs cau 
falibus? Solutio in. 13. ¶ Do auarus co 
quo menfurat ea q̃ hz: Solutio in. 14. 
¶ Utrũ hõ auarus qᷣeſcat cũ habitibus 
iuatiuis ſicut largus cu poſitiuis? So 
utio in. 15. ¶ Querit᷑ /dd eft maioꝛitas 
auaricie: ſolutio i. 18. q̃rit᷑ / re auaricia 
nẽ cõſiſtit i medio? ſolutio ĩ. 17. ¶ Utrũ 
minoꝛitas auaricie fit contra largitate? 
Solutio in. 18. 


De Gtidib? auaricie ꝑ reglas. 


De Gist 


De qſtiõi ~ Trũ auaricia fit generaliꝰ pec 
busauart FWA n elne feel veau 
cie per re: l tur/dd eft auariciã? Solutio ĩ 3p 
gulas. A piia ſpecie c.qritur / qᷓ ſũt coꝛ⸗ 


relatia auaricie? Solutio i. 2. ſpecie c. 


Fo. cxj. 


querit᷑ / q̃re auaricia ẽ de gñe pauptatis, 
Solutio in. 3. ſpecie c. ¶ Quer i / quid hʒ 
bo auarusin fuis diuitijs? Solutio i. 4. 
ſpecie c. ¶ trum auaricia habeat natu 
rã⁊ et reſpõdendũ eft ꝙ non:eo ꝙ large 
tas habeat eã:et vide in prima ſpecie d. 
queritur / peccatũ auaricie de quo e: So 
lutio in ſcd a ſpecie d. ¶ Utrũ ho auarus 
fit auaricie: et re ſpõdẽdũ eft ꝙ ſic:q; fiz 
cut largus é lagitatis:et vide in tertia 
ſpecie d.querit᷑ / auaricia Gre eſt? Solu⸗ 
tio in prima ſpecie e. querit᷑ / vtrũ auari 
cia fit vt ho nõ q eſcat: Solutio in ſecun 
da ſpecie e. ¶ Utrũ auaricia ſit cõmixta 
ci largitate? Solutio in patna ſpecie f. 
queritur auaricia cũ quo creſcit aut de⸗ 
creſcit actusſuos:? Selutio in ſecũda ſpe 
cie f. querit᷑ / q̃re hõ auarus qᷓ;tomagis 
hz tãto plus appetit habere: ſolutio in 
pꝛĩa ſpecie g. querit᷑ / qᷓ ſunt ꝓpꝛietates 
appropriate auaricie: ſolutio in ſecũda 
ſpecie g.queritur/quomodo ho ausrus 
vtitur tꝑe? ſolutio in regula h. querit᷑ / 
guaricia vbi eſt? ſolutio in regula i.que 
ritur / quõ auaricia eft? ſolutio in puma 
regula k. ¶ Itẽ reſpõdenqũ eft ꝙ ipſa ẽ 
per modum nolendiſicut largitas eft p 
modum volendt.queritur/auaricia cum 
quo eft ? ſolutio in ſecunda regula R. 
¶ Utrum peruerſum velle et peruerſuʒ 
nolle ſint cauſe auaricie? et dicimus ꝙ 
ſic. Ratio huius eſt:quia rectum velle ⁊ 


rectũ nolle ſunt cauſe largitatis. 


De queſtionibus gule:et pꝛĩo 
per pꝛincipia. 72 


Trum guld fic cauſet gulo 
Ilſitatem:vcz ſuas fpecies :fi- 
cut teperatia temperalita⸗ 
Altes et dieimus ꝙ ſic:quia fi 
non:iam gula non haberet 
—.— cum quo effet peccatum ſpe 
eificum:ſicut tẽperãtia hʒ cũ quo ẽ yire? 
ſpecifica.queritur / homo guloſus:vtruʒ 
cognoſcitq; nimia comeftio facit ſibi ma 
la:2th credit ꝙ faciat ſibi bonũ et reſpõ 
dendũ é ꝙ habit? guloſitatis facit ipſuʒ 
credere hoc qd é ſupꝛa ſuũ intelligere:⁊ 
vide in pꝛimo ꝑagrãpho noni ſubiecu in 
c. gule qᷓre hõ gulolus creditq; nimia po 
tatio no fit malũ? et reſpondedũ ẽ ꝙ ma 
gna guloſitas magniſicat credexe:⁊ put 
cat intelligere: vide in. ⁊. queritur /qͥre 
ho eft guloſus poſtq; delectationes Ge 


De gts 
bus gule⁊ 
pꝛimo per 
pꝛincipia. 


0 


os 


3 p suld/no dürãt tantum q; tuʒ pene 
quas p illas patitzet dicẽdũ ¢ ꝙ € ex eo 
qt fupponit ⁊ nõ ĩtelligit:⁊ vide i tertio 


De Hitist 
busgule p 
regulas. 


Undecima pars. 


Queritur Fre hd guloſus fub habits 
pi eft ene: ine in. 4. ¶ Quert- 
tur / q eft diſpoſitio ad peccãdũ: ſolutio 
in. ¶ Quer itur / que è cã ꝑuerſi appe⸗ 
utus volũtatis: Solutio in. &. ¶ Quare 
gula eft cõtra oẽs yirtutes? Solutio in 
. ¶ Queritur /cũ quo hõ in meſa deci⸗ 
pit ſeipſum: Solutio in. 8. ¶ Queritur / 
cũ quo gula /in quo ſenſu cauſat delecta 
tiones /i in quo doloꝛes? Solutio in. 2. 
¶ Quare gulofus non diſtunguit inter 
infirmitatem ⁊ fanitaté? Solutio in. 10. 
¶ Queritur / hõ guloſus cũ quo vtit᷑ con 
coꝛdãtia? Solutio in vndecimo. ¶ Sula 
quoꝛũ ẽ inunica? Solutio in. 12. ¶ Que⸗ 
ritur / q ſunt ſigna gule ? Solutio in. 13. 
¶ Utrũ guloſus peruertat mẽſuram et 
1 in. . 

uare hõ gulofus no inuenit quietem: 
Solutio in. 15. ¶ Itè reſpondẽdũ eft q 
ipſe ci gula inquirit quietè.querit᷑/ que 
{unt mãioꝛes ꝓſperiigtes guloſi? Solu 
tio in. 16. ¶ Querit᷑ / cũ G menſura gulo⸗ 
ſus méfurat pꝛincipia innata vegetati⸗ 

ue? Solutio in. 17. ¶ Queritur /cũ quo 
homo guloſus eft contra charitatem? fo 
lutio in decimo octauo. 


De queſtionibus gule 
per regulas. 


Trũ gula depẽdeat magis 
2 volitate q; ab itellectu2 
Solutio in regula b.queri 
flu / qd eft gula 2 ſolutio in 
BS 110 ſpecie c. ¶ Queritur / 


— fit mditruofitates gule? 
Solutio in ſcha ſpecie ¢. Querit᷑/ quid 
eft gula ĩ fubiecto in quo eft2folutio . 3. 
ſpecie c. ¶ Queritur /gula Gd bs ĩ ſubie 
cto in quo eft2folutio in. 4. ſpecie c. que 
ritur / gula Gre non eſt de aliquo? ſolutio 
in pꝛima ſpecie d. ¶ Utrũ guia fit de ha⸗ 
bitibꝰ pꝛiuatiuis? Solutis i. 2. ſpecie d. 
¶ Querit᷑ / vtrũ guia fit aie aut coꝛꝑis:⁊ 
reſpondendũ eft ꝙ ipſa eft aie prio:feca 
darte aũt coꝛꝑis.Nã peccatũ in aĩa et ꝑ 
aĩam incipit: ¢ deinde per coꝛpus:⁊ vi⸗ 
de in tertia ſpecie d. ¶ Utrũ gula ſit a ne 
ceſſitate aut a contingentia: Solutio in 
pꝛima ſpecie e.g Queritur/gula gre é 
Solutio in (eda ſpecie e. Querit /Gre 
guloſus nõ pot moꝛaliter ſaturari:ſʒ tã 
tũ ſaturat᷑ ſenſibiluer? Solutio in pꝛia 
ipecie f. ¶ Adhuc eft reſpõdẽdũ ꝙ ipfa ẽ 
tata td gu oſus ſuũ actũ augmentare 
õt. ¶ Queritur/p qué modũ gula ſub⸗ 

t appetitũ volũtatis / imaginatiõis 


2guftus? Solutio in pꝛima 
tur/q ſpecies gule cõ 
ri? Solutio in ſec 

ritur /quãdo fe habet gula in tem 
Solutio in r 


eft ꝙ ipſa eft per contrarium moduzʒ té 
perantie:⁊ vadead pꝛimã regulã R. qᷓri 
Are ci. quo eſt: Solutio in {eda re= 
gis a iuſticia & a pꝛudentia:et reſpon⸗ 
dendum eft ꝙ ficeo qꝛ temperãtia g eft 
ſuũ fith / cõſiſtit ꝑ eq̃litatẽ. ¶ Utrũ 
gula diſtet eqluter a foꝛtitudine ⁊ prudé 
tia: et reſpondenduz ẽ ꝙ fic: eo qꝛ abſq; 
temperãtia in ipſis eſſe non poteſt. 


De queſtionibus luxurie ꝑ 
pꝛincipia. 73 


luxuria nõ haberet cũ quo reſi 
ſteret caſtitati. ¶ Queritur cũ quo luxu 
ria reſiſtit caſtitati? Solutio in pꝛio 
ragrapho. ¶ Queritur per quem m 
luxuria eft occaſio conſcientie? Solutio 
in ſcdo. queritur / culpa de quo durat? ſo 
lutio in. 3. ¶ Queritur /ꝑ qué modũ lu⸗ 
xurioſus ẽ ligatus: Soſutio in. 4. queri 
tur / luxurioſus an credatq luxuria non 
fit peccatũ: ſolutio in. J. ¶ Queritur /lu 
xuria quare cũ pleris ſignis cauſat act? 
ſubſtantiales: Solutio in.. ¶ V trũ lus 
xuris faciat aſcendere credere ſupꝛa in⸗ 
telligere? Solutio in.. ¶ Queritur / lu 
urioſus cum quo — ſeipſum? So 
utio in. g. ¶ Luxurioſus ci quo diſpo⸗ 
nit fe ad laboꝛes? ſolutio in. 9.queritur/ 
quare intellect? luxurioſi ẽ obftinatus? 
Solutio in decimo.querit᷑ / an pulchtitu 
do ⁊ turpitudo cõcoꝛdãt? Solutio in vn 
decimo. ¶ Utrũ luxuria fit habitus cons 
trarietatis? Ad qd dicendũ eft ꝙ fic: eo 
qꝛ ipſa éhabitus ꝑuerſus: et vide i. 12. 
¶ Luxuria quomodo eft peccatũ: ſolu⸗ 
tio in. iʒ. ¶ Queritur / imãginatio eft in⸗ 
umentũ lururie? Solutio in. 14. que⸗ 
ritur / quid eft vltimus finis luguriofi 2 
Solutio m.. ¶ Maioꝛ lururia cũ quo 
cognoſcit᷑ ſolutio in. 156. ¶ Querit᷑ / qre 
luxuria ceetando fe multiplicat? Solu⸗ 
tio in. 17. ¶ Queritur / per quem modũ 
luxuria in ſuo fubiecto conſiſtit in vnoꝛ⁊ 
codem tempoꝛe in fieri: et in facto eſſe? 
Solutio in. i 8. 


loca gule? va ay ner gut : 
* 1 . : 
tur/gula quomodo elt Refpondonduts 


Queritur /vtrũ gula diſtet ma 


Trũ luxurta caufet luguriabi De 
dia flat caftitae cautarcaftabi * 
Ilias et dicimus ꝙ ſic. Alioqum rie ꝑ prin 


De queſtionibus 


De queſtionibus luxurie ꝑ 
regulas. 


lia? Solutio in regula b. q̃⸗ 

— ritur / quid eft luxuria: So 
lutio in pꝛima ſpecie c. ¶ Querit᷑ / vtrum 
luxuria agat per ſuaʒ p euem: Solutio 
in fecunda fpecie c. ¶ Queritur/luguria 
yor eft peccstum intenum:⁊ ybi iuſtan⸗ 
taneum / et in inſtãtu et vbi eft in fuccel= 
tione? Solutio in tertia ſpecie c. ¶ Qua 
re luxuris habet in homine luxurioſo tã 
magnam poteſtatem 2 Et ref pondendũ 
eft ex eo qͥuia ſuus habitus eit. Solu⸗ 
tuo in Quarta ſpecie c. ¶ Cum luxuria fit 
habitus cauſans malum magnum:qua⸗ 
re dicit᷑ ꝙ ipſa nihil eft? Soi utio in pꝛi⸗ 
ma ſpecie d. ¶ Queritur / vtrum luxuria 
dependeat a monſtruitate mers? So⸗ 
lutio in ſecũda ſpecie d. ¶ Querit᷑ / vtrũ 
homo fit lugurie et econtra: Solutio in 


tertia ſpecie d.queritur/quare lnxuria ¢, 


eft 2et è dicendũ ꝙ ipſa eſt quia ſua cau 
fa ſua eſti Et vade ad pꝛimam ſpecieʒ e. 
queritur/quare luxuria eft habitus pꝛi 
uativus:cum fit inftrumentum fubiecu 
in quo eft 2 ſolutio in ſecunda ſpecie e. 
¶ Utrum luxuria habeat quãtitstem co 
tinuã: Solutio in pꝛia ſpecie f. ¶ Atruʒ 
luxuria corrumpatur / do act? 
ſuos? Solutio in ſecunda ſpecie f.quare 
eft pꝛima qualitas luxurie? Solutio in 
prima ſpecie g. ¶ Que eft ſecundaria lu 
xurie qualitas: Solutio in fecunda ſpe⸗ 
cite pea quem modum luxu⸗ 
ria eſt in 2 ſolutio in regula h. 
C Queritur riaybi cauſat ſuas ſpe 
cies? Solutio in regula i. queritur / luxu 
ria quomodo eft 2 ſolutio. in pꝛima re⸗ 
gula R. queritur / luxuria cum quo eſt: 
folutio in ſecunda regula li. queritur / 
luxuria cum quo generatur :et cum quo 
coꝛrumpiturꝛet ref} r eft ꝙ ipa 
generatur cum coꝛruptiene caftitatis: 
et cotrumpitur cu; caſtitatis generatio 
ne. queritur /quid eft remediũ luxurie? 


et eſt reſpon ꝙ eſt recoꝛdari ſepe 

ea que de ipſa dicts ſunt:xumaginari pe 

nas infernales et gloꝛiam celeſtialem. 
De queſtionibus/ 
ſuperbie per pring 
cipia. 


Trũ fi ia ſit cauſa ſu⸗ 
ANG Tet Nuititas hu 
N iniliũ: Et reſpõdendũ ẽ ꝙ 
M fic: eo qꝛ ſunt Rabi? dry. 
uerit᷑ / an luꝑbia aſceden 
o deſcẽdet? Solutio in.i. 
ꝑagrapho.querit᷑ / an ſuꝑbia minotif 
iubiecium ſuum:cum ipia appetat ipᷣm 
effe magnum: Solutio in ſetundo.qua⸗ 


re ſuperbia eft inimica ſubꝛecto in quo 


Solutio in tertio.querit᷑ / qusre po⸗ 


as ſuperbie contra Wa We . 
t⸗ 


militati: ſtare non poteſt: ad qd d 


Fo.crij. 


De qͥſtiõ⸗ 
b? fupbie 
ꝑ pꝛieipia 


eft ex eo ꝙ ſuperbia elt habitus pꝛiuau 


uus:humylitas auteʒ poſitiuns. ¶ Utrũ 
ſuper bia fit habitus iuperiꝰ ꝑcredere:⁊ 
defcendat per intelligere? Solutio i, 5. 
queritur/qre eft homo ſuperbus: ⁊ Gre 
per ſuperbiã defcendat: ⁊ Gre per velle 
defcendit? Solutio in. 5. ¶ Utru ſuꝑbia 
fit per credere aut per intelligere? So⸗ 
lutio in ſepumo. ¶ Utrum fuperbia fit 
de genere virtutũ: Solutio in octauo. 
queritur /quare homo ſuperbus nõ qᷣe⸗ 


ſcit: Refpondendu3 eft per hoc qꝛ humi 


lis quieicit:zyide in. g. querit᷑ square bo 
rb? no ouftinguuzet reſpondendũ ẽ 
ꝑ hoc qꝛ nõ cognoſcit ſemetipſum: ⁊ vi⸗ 
de in. io. quare ſuꝑbia 3 cocoꝛdãtiã ch 
oibus vitijs:ex eo q hũilitas cũ oĩbꝰ. vir 
tutibus cõcoꝛdat:⁊ vide in vndecimo. q 
re ſuꝑbia ↄdicit virtutibꝰ ꝓpter hoc qz 
hũilitas cõtradicit oĩbus vitijs: ⁊ ſolu⸗ 
tio in.i z. ¶ Utrũ ſuꝑbia ſit occaſio hauls 
tatis? Solutio in.13.q eft cã Gre ſuꝑbia 
deſcẽdit: ſolutio in.14.qre tubiectu cuʒ 
quo fuperbia ¢ nõ quieſcit ob hoc quia 
iplum cũ hũilitate qeſcit?ſolutio in. 15. 
¶ Cũ quo maioꝛ ſuꝑbia cognoſcitur: ſo 
lutio n.16. quare fupbia no vult ſociuʒ 
equale: ſolutio:qꝛ Rumilicas vult illuʒ: 
⁊ vade ad. 17. ¶ Utrũ ſuperbia fit ma⸗ 
gis per ſenſum q; ꝑ intellectum: poſito 
tamẽ ꝙ intellectus credat: ſolutio i. g. 


De queſtionibus ſuperbie 
per regulas. 


tierif/in qua potéts ale 2p 


fupertue? Solutio 
qua fupertus? Solutio 

rests d. ¶ Queritur /qd 

eft ſuper bia? Solutio in 

prima ſpecie c. ¶ Quare 

— ad fuperbia elt peccatũ ſpe 

cificum ? Solutio in fecunda ſpecie c. 

¶ Queritur/quid eft fupbia in altjs pec 

cans? Solutio in tertia specie c. quid a 


nib? {up ' 
bie p re 
1405 18 


De aqͥſtio⸗ 
nibꝰ acci⸗ 
die ꝑ pꝛin 
cipid. 


Andecima pars 


ſuperbiã in ſubiecto in quo eft? Solutio 


in aiſj.ſpecie c. ¶ Superbia de qͥbus eſt 


habitus pꝛiuatiuꝰ: ſolutio in puma ſpe⸗ 
cie d. Querit᷑ que ſunt pꝛimarie fpecies 
ſuꝑbie:⁊ que ſunt ſecùdarie? Soluno in 
{cba fpecte d. ¶ Utrum ſuperbus aliquo 
modo fit fuperbie ? Solutio.dicẽdũ eft 
ꝙ fic: qt ab ipa capt? eſt. Et vade ad ter 
tiam ſpeciè ð. ¶ Quare eft ſuꝑbia: ſolu⸗ 
tio in pꝛima ſpecie e. ¶ Querit᷑ / ſuꝑbia 
quo tendit ? ſolutio in ſecunda fpecie e. 
¶ utrũ ſuperbia ch q;titate cõtinua coz 
rũpat᷑: ſolutio in pꝛima ſpecie f. ¶ Que⸗ 
ritur quare fuperbia hʒ quantitates di⸗ 
fcretas? ſolutio in fcda ſpecie f. ¶ Que⸗ 
ritur que eft pꝛima paſſio ſuꝑbie? ſolu⸗ 
tio in pᷣꝛima ſpecie g. ¶ Querit᷑ que eft 
appꝛopꝛiata paſſio ſuperbie? ſolutio in 
{eda ſpecie g. ¶ Querit᷑ ſuperbia quãdo 
incipitur:? ſolutio in regula h. Suꝑbia 
vbi cauſat ſuas ſpecies? Solutio i regła 
i. ¶ Querit᷑ ſuperbia quomodo eſt? So 
lutio in pꝛima regula R. ¶ Querit᷑ ſuꝑ⸗ 
bia cum quo eft? Solutio in ſcda regula 
R. ¶ Utrũ ſuperbia inhereat alijs pec⸗ 
catis: Et dicendũ eft ꝙ fic Ratio huius 
eſt: qꝛ humilitas inberet alijs virtutibꝰ 
@ Utrũ fuperbia inſit angelo maligno? 
Et dicẽdũ eft ꝙ ſic:nã ipe ingeret malo. 


De queſtionibus accidie 
per pꝛincipia. 74 


i en vtrũ accidia habeat ꝑ 
| ſuã naturã accidibilia:ſicut 
5 ſollicitudo ſollicitabilia:Et 

| reſpõdendũ eft ꝙ fic:vt hã⸗ 
= beant cum quibꝰ fint cõtra⸗ 
rie. ¶ Queritur / vtrum accidiofus rone 
ſue malicie ſit accidioſus? Solutio in 
primo paragrapho. ¶ Querit᷑ q accidia 
ambit pigritiã⁊ ſollicitudinẽ? ſolutio in 
ſcdo. ¶ Querit᷑ accidia cũ quibꝰ durat? 
ſolutio in tertio. ¶ Quare homo volens 
agere bonũ / eſt negligẽs? ſolutio in.iiij. 
¶ Quare intellectus ſub habitu accidie 
ignoꝛat eam? ſolutio in. v.Cũ volũtas fit 
creata ad diligẽdũ bonũ:q̃re odit tllud? 
ſolutio ĩ. vj. ¶ Quare accidia iudicat di⸗ 
ligentiã ꝓ vitioꝛ ſolutio tn. vij.¶ Quare 
accidig in veritate eft pigra? Solutio in 


~~ pil. Quare accidioſus delectat᷑ in ma 


lis:⁊ pigrat᷑ in bonis: ſolutio in.ix.qua⸗ 
re accidia eft inimica ſciẽtie: ſolutio in 
x. querit᷑ aceidia quo agit ꝑ cõcoꝛdãtiã⸗: 
folutio in. rj. ¶ Querit᷑ accidia cui eft 
ↄtraria: ſolutio in.xij.queritur pigritia 
quo fe habeat in cauſis? ſolutio in .xiij. 


a ‘en 


¶ Querit᷑ accidia ꝑ qué modũ impedit 
bonuz? ſolutio h quare acetone: 
femp eft i labore? ſolutio i.xv.querit᷑ qd 


eft fons vitioꝛũ? ſolutio in.tvf. Ques . 


rit per qué modũ i pr eft foꝛtis: ſolu 
tio in.xvij. ¶ Querit᷑ minoꝛ accidia cui 


eft pꝛopinqua? ſolutio in. xviij. 


De queſtionibus accidie per 
regulas. 


lis /neq; linealts? ſoluuo i (eda ſpecie f. 
9 Querit᷑ que eft pꝛopꝛia qualitas acct 
ie: Solutio in pꝛima ſpecie g.queritur 
que ſunt paſſiones appꝛopꝛiate: ſolutio 
in fda ſpecie g. ¶ Accidiofus qñ vtitur 
tempoꝛe? ſolutio in regula h;. querit᷑ accé 
dia vbi eft2folutio in regula. Accidia 
quomodo eft genita? ſolutio in pꝛima re 
gula k. ¶ Accidia cuʒ quibus efficitur? 
Solutio in ſecunda regula R. querit᷑ ac 
cidia a quo cauſatur magis / aut ab in⸗ 
tellectu aut a yoluntate?z eft reſpondẽ⸗ 
dum diſtinguendo: videlicet ꝙ ipſa cau 
ſatur ab intellectu per pigritiã: ⁊ a yo: 
luntate magis per ſollicitudineʒ. Ratio 
8 eſt:quia intellectus in acquiréde 
pecies laboꝛat:voluntas aft nequaq;. 
¶ Quare ocioſi tas ⁊ follicitudo fit ſpe⸗ 
cies accidie? Et reſpondendũ eft qꝛ intel 
lectus non habet ingerentiam ad verũ 
pꝛopter pigritiam:⁊ ideo cauſat ocioſi⸗ 
tat: voluntas autem pꝛopter inherẽtiã 
quã habet ad malũ / cauſat ſollicitudinẽ. 


De queftionibus inuldie 
⁊ pꝛimo per pꝛincipia. 


uare mins coæ Me q̃ſtio⸗ 
nibus acct 
e ateperre 
gulas. 


ſtio⸗ 


* 
r 


De aͤſtio⸗ 
nibꝰ inui⸗ 
die per re 
Sulas. 


2 
ea ficut fenfirua fenfibi 


ua habet ſpecies naturali⸗- 
er:inuidia autẽ meꝛaltter. ũ ap⸗ 
petere bonum abſolute fit bona? Solu⸗ 


tio in pꝛimo paragrapho. ¶ Utrum alt 
2 virtus per ſe poſſet re inui⸗ 
Solutio in ſcdo. ¶ Queritur per 


quem modũ deuincit᷑ inũidia: Solutio 
in tertio.queritur cum quibus poteſta⸗ 
tibus inuidia deuincitur? ſolutio in. iq. 
queritur que eft cura cõtra inuidid: ſo⸗ 
lutio in. v. ¶ Que eft coꝛruptio muidie? 
folutio in. vj. ¶ Inuidioſus vtrũ per qd 
mutatur fur hãbitus pot eſſe virtuoſus? 
Solutio i. v. ¶ Per qué modũ inuidio⸗ 
fus ſeipᷣm decipit? Solutio in. viij. qua⸗ 
re inuidia non dat delectatlonè ſubiecto 
in ape eft 2 foiutio in. ix. ¶ Querit᷑ per 
quã modii inuidioſus in numerando yt 
tia /poteſt curari {ua inuidia:ſolutio in 
decimo. ¶ Intellectus per quem modus 
o git contra inuidiam? ſolutio in vndeci⸗ 
meq snide et charitas cum quibus 

itibus fe habent ? Solutio in. xij. 
Que eft difpofitio inuidie? Solutio 
in. xid.¶ Querit᷑ cum qua menſura de⸗ 
ſtruitur mẽſura inuidie:ſolutio in.xiiij. 
¶ Utrũ inuidia poſſu cauſare quietem: 
ſolutio in. xv. ¶ CG qua maioꝛitate ma⸗ 
ioꝛitas inuidie deuincitur? ſolutio ĩ.xvſ. 
¶ Cum qua equalitate deuincit᷑ equali⸗ 
litas inuidie:folutio in. xvij. ¶ Inuidio⸗ 
ſus pet quem modum fe habet ad ſua ⁊ 
ad aliena: ſolutio in. xviij. 


De queſtionibus inuidie 
per regulas. 


Aare inuidia eft generalis pec 

ctũ q; auaricia:? Solutioire 
1 sula b. ¶ Querit᷑ quid eft in⸗ 
A ͥidia? ſolutio in prima ſpecie 
c. inuidia ci qͥbus eft hoc qd eft2folutio 
in ſeda ſpecie c. ¶ Inuidia quid eft i ſuo 
ſubiecto? ſolutio i. ij. ſpecie c.querit᷑ / in⸗ 
uidia de quibus eft peccatũ ſpecificũ:ſo 


lutio in pꝛima ſpecie d. ¶ Inuidia de q· ¶ Q 


bus eft fecũdeærie? ſolutio in fcda ſpecie 
d. ¶ Utrum inuidia fit ignoꝛantia intel: 
lectus z maliuolentia voluntatisꝛ ſolu⸗ 
tio in. iij. ſpecie d. ¶ Inuidia Are eſt ef⸗ 
fectusꝛ ſolutio in pꝛim̃a ſpecie e. ¶ Atrũ 
muidia fit immica ſubiecti t quo eft? ſo⸗ 


lutio in ſcda ſpecie e. ¶ Inuidia quanta 


De queſtionibus 


eſtꝛſolutio in prima ſpecie f. quare inui⸗ 
dia por habere multe actus differẽtes 
numero :? ſolutio iu.ij.ſpecie f. ¶ Que ẽ 
prima paſſio inuidie: ſodutio in.. ſpecie 
ST Queritg eft appꝛopꝛiata patho in⸗ 
uidie: ſolutio in.. ſpecie g. ¶ Inuidia ꝑ 
qué modũ cofiftit in tpe.folutio in regu 
la h. ¶ Signa inuidie vbi fiunt2 ſolutio 
in regula i.querit᷑ inuidia quo eſt: ſolu⸗ 
tto in pꝛima regula R. ¶ Jnuidia ch a 
ſignis cognoſcit᷑? ſolutio in.ij.cegula R. 
querit᷑ vtrũ inuidia deſcẽdat ab intelle⸗ 
ctu aut a volũtate: et huic dicendũ eft ꝙ 
ab ytrogs:ab intellect quidé rõne fup= 
bie:ſed ayolitate rõne auaricie.q Utt̃ũ 
memoꝛia ⁊ unaginatio ſint potẽtie ces 
inuidie? Cui dicẽdũ eft ꝙ; ſic eo quia tpe 
ſunt potẽtie cões intellẽctui ⁊ volũtati. 


De queſtionibus ire et pris 
mo per pꝛincipia. 


rum tot iraſcidilia ſint 
fub ira quot char ſtabilia 
is funt (ub charitate 2 Et di⸗ 
8 

: =——J rates ſicut pfectiocs. que= 
ritur dd eft remediũ wrest 


NN pet Sy 


„ a 


in. xvij. ¶ Que poteſt effe minor/aut pa⸗ 
tientia aut ira? Solutio 1. Ai. 


Fo.cxiij. 


De q̃ſtio⸗ 
nibꝰ ire et 
pꝛimo per 
Principia. 


Undecima pars; 


De gtionib⸗ fre p regulas. 


Trũ ira fit generaliꝰ pec⸗ 
cath? Solutio in regula b. 

4} Queritur/quid eft ira: So 

a lutio in pᷣma fpecte.c.quac . 
„re ira eft habit? cõfuſus? ſo 
e. utio in {eda ſpecie c. quid 
ẽ ira ĩ aĩa: ſolutio i.iG . ſpeciẽ c. ¶ Quare 
ita Sto magis tangit᷑ / tanto magis mul 
tiplicat? Solutio in. iiij.ſpecie c. ¶ Utrũ 
ira ſit de ſeipſa: Solutio in pᷣma ſpecie 
d. ¶ Ira de qͥbus pꝛincipijs eft? Solutio 
in. ij. ſpecie d. ¶ Utrũ ira habeat onium? 
Solutio in.iij.ſpecie d. Ses quare eſt 
effectus:ſolutio in pma ſpecie e. ¶ Ira 
quare eft? ſolutio i. ij.ſpecie e.quata eft 
ira cõtinue in pꝛima ſpecie f. Ira quate 
creſcit aut diminuit actus ſuos: ex eo 95 
iraſcibilia funt ſpecies eius?⁊ vide in fe 
cunda fpecie f. ¶ trum furoꝛ fit ꝓpꝛia 
paſſio ire? Solutio in prima ſpecie g. 
que ſunt ſecũdarie paſſiones ire? Solu- 
tio in.ij.ſpecie g. ¶ Per qué modũ ira cõ 
ſiſtit in tpe? Et dieimꝰ ꝙ per ſuã q; tita⸗ 
tem eft indiuiſibilis: ⁊ per diſcretã 

qua creſcit aut decreſcit actus ſuos ſuc⸗ 
ceſſiue.⁊ vade ad regula h. ¶ Fra vbi ẽ: 
Solutio in regula i.¶ Ira quo eſt? So⸗ 
lutio in pᷣma regła B.C Querit᷑ ira cũ qͥ 


eſt⸗ſolutio in. gᷓ.regla R querit᷑ qé ma VE 


teria ire: Ad qd dicẽèdũ eft ꝙ iraſcibila. 
ue ẽ foꝛma ire: ad qd dicẽqũ eft q; ira⸗ 
cibilitas cũ qua mouet irafcibilia.quis 
eft actus ire? dicendũ elt ꝙ iraſci qui eſt 
oꝛtus ab actione ⁊ paſſione. 


De queſtionibus falſitatis 

per pꝛincipia. 
De ãſtto⸗ 
nibꝰ falſi⸗ 


tatis ꝑ pᷣn 
Apis. 


: pi = 


tas eft habitus pꝛiuatiuꝰ 

2 =Negalitas autem poſitiuus. 
Utrum homo falſus poſſit tantũ falſi⸗ 
care q;tum homo legalis yerificare? 
Et dicẽdũ eft q nõ:eo q bonitas eft ha 
bitus legalitatis:malicia aũt falſitatis: 
Et ſolutio ẽ in pᷣmo paragrapho, ¶ Fal 
fitas cum quo cognofcit?folutio in edo. 
¶ Falſitas ch quo cozrumpif? ſolutio in 
ij. ¶ Falſitas ch quo habẽt poſſe? Solu 
tio in. iii. querit᷑:falſitas cũ quo decipit 
intellectũ: ſolutio i. v. ¶ Quod eft ſignũ 
falſitaus? ſolutio in. vj. ¶ Utruʒ ypocri⸗ 
fie fit gabitus falſitatis? Solntio i ij. 


¶ Quare falſitas cognoſcitur? Solutio 

in. viij. ¶ Per ques moda delectationes 

pene ſunt figna fãlſitatis? Solutio i.x. 
Q Otrum falfitas cõfundat differenias 

vt ipſa non cognoſcatur? Solutio in.x. 
¶ Queritur falſitas quomodo decipit 
imaginationẽ? Solutio in xj. ¶ Cũ quo 
falfitas depꝛehediteſolutio ined quo⸗ 
per per pres 12 — itas co 
ghofcitur? Solutio in. xiij. ¶ Per quem 
modũ mediũ eſt ſignũ falfitatis- Solus 
tio in. xiiij. 8 Faltitas per queʒ modum 
appꝛehendit᷑? Solutio in. xv. ¶ Waloꝛ 
falfitas cum qua maioꝛitate cognoſcit᷑? 
ſolutio in. xv. ¶ Equalitas per qué mo⸗ 


dum eſt ſignũ falſitatis? ſolutio in.xvij. 
gare 


| Hays oh fit licitũ: aut mai 
veritas ſciri poſſit? Et reſpondendũ eſt 
ꝙ fic:pofito tamen ꝙ falfitas non fit cd 
fed oceafio. Et vade ad. xviij. 


Degqueſtonibus falfitatis 
per regulas. 8 


Trum fallitas fit ita fortis De qͥſtio⸗ 
in tétatione ſicut legalitas? nibꝰ falſi⸗ 
Et reſpondendũ 415 nõ: tatis per 
leo qr foꝛtitudo que eſf vir= regulad. 
tus / concordat cum legali⸗ 
tate. Et vade ad regulaʒ b. 
Falſitas qd eft? Solutio in pma fpe= 
cle c. ¶ &flentia falfitatis cũ quibus eft 
Solutio in {eda ſpecie c. ¶ Quid eft fal⸗ 
ſitas in alfjishabitibus 2? Solutio ing. 
ſpecie c. ¶ Querit/aptitudo falfitatis p 
quem modus eft2folutio in.iiij.ſpecie c. 
¶ Quod eft pꝛincipium pꝛimĩtiuũ falſi⸗ 


tatis? ſolutio in pꝛima ſpecie d. ¶ Utruʒ 


falſitas agat per ſuam ſpeciem: folutio 
in ſcda ſpecie d. ¶ Falſitas a quo 1 
det plus / aut avoluntate aut ab intelle⸗ 
ctu: Ad qð dicendum eft g a voluntate 
tang a cauſa:ab intellectũ autem tan⸗ 
& ab inftrumento:et vide in tertia ſpe⸗ 
cie d. ¶ Que eft cauſa falfitatis? ſolutio 
in pꝛima ſpecie e. ¶ alſitas ad qué ter 
minum tendit? Solutio in feds ſpecie e. 
¶ Falſitas quanta eft continue? Solu⸗ 
tio in pꝛima ſpecie f. ¶ Que eft materia 
augmẽtationis ⁊ diminutionis falſita⸗ 
tis. ſolutio ĩ ſcdᷣa ſpecie f. ¶ Que eft pei 
maria paſſio ee i pᷣma ſpe⸗ 
cie g. ¶ Que eft ſecũdaria paſſio falſita⸗ 
tis. ſolutio in ſeda ſpecie g. ¶ trum fat 
ſitas cum ſua diſcreta quantitate ſit in 
ſucceſſione cum continua in ſudiecto in 
quo eſt.ſolutio t rea h. ¶ Falſitas vbi 
cit folutio. in. regula i: ¶ Falſitas. ques 


— 


eae. 


. 


* 


De queſtionibus. fo cri. 


mode eft? Solutio in pꝛima regula k. 
¶ Falſitas cum quo eſt: Solutio in ſcdᷣa 
rests k. ¶ Querit᷑ cui repugnat magis 
DL C „ 
et cients tame leoni. ¶ Fal fas cui 


impugnat magis / aut imaginatiom aut 

ſenſui? Et dicẽdũ eft ꝙ imaginauoni cũ 

mendacio:ſed ſenſui cùm ypocriſi. 

De queſtionibus inconſtan 
tie per pꝛincipia.. 


cõſtantie:ex eo gz ptãs oftantie cõuenit 
cũ eſſe:inconſtãtie aũt cũ nõ eſſe:⁊ vide 


in. itij. Et in iſto paſſu cognoſcit intelle⸗ 


ctus qua de cã hõ põt reſurgere a pets. 
¶ Quare inconſtãtia debilitat intelle⸗ 
ctid: ex eo qt ipſa eft habitus alteratio⸗ 
nis? e vide inv. ¶ Quare e 
Bliqno md nd et amabilis: ſolutio i. vſ. 
¶ d eſt figment’ cõſtantie? ſolutio in 
vi]. ¶ Utrũ veritas fit cõis cõſtãtie ⁊ in⸗ 
conſtantie: ſolutio in. viij. ¶ Quare incõ 
ftantia eſt de genere laboꝛis ꝓpter hoc 
qꝛ conſtãtia eft de genere quietis? 2 vi⸗ 


dei. Quid agit inconſtãtia ꝑ differẽ⸗ 


tame ſoſhtio in.. Per qué modũ con⸗ 
coꝛdãtia eft ſignũ incõſtantie? ſolutio in 


„ Ex per quẽ moda pꝛudẽtia ef inimi⸗ 
. cg inconſtantie: Solutio in.xij. ¶ Qua⸗ 


re inconſtantia eft pofterius? ſolutio in 
xu. ¶ Quarxe ꝑſeuerãtia eft inimica in⸗ 
conſtantie? ſolũtio in. xiiij. ¶ Utruʒ finis 
poſſit eſſe cõis conſtãtie ⁊ inconſtãtie: ſo 
Iutio in xv. Quare maioꝛ inconſtantia 
non pot eſſe ſupꝛa maioꝛẽ conſtantiã:ex 
eo qt eſſe antecedens:nõ eſſe aũt conſe⸗ 
quens? ⁊ vide in xv. ¶ onſtantia ⁊ in⸗ 
conftantia per qué moda ſunt equales? 
ſolutio in. xvſj. Quaxe conſtantia faci: 
liter deuinc ite ſolutio in. xvilj. 


De queſſionibus inconſtan 
tie per regulas. 


ueritk inconſtantis cuz qua De qſtio⸗ 
Sy | 3 atime cit magis mb" incon 
connexas ſolutio in regula ſtatie per 
b. ¶ Quid eft inconſtan⸗ regulas. 
tla? ſolutio in prima fpes 
dec. Inconſtantia cũ quo 
eft petm̃ ſpecificũs ſõutio in (eda ſpecie 
c. Incõitantia qa eft in potètijs ois? 
ſolutio in. iij.ſpecie c. quid habet incon⸗ 
ſtantia in volùtate z in mtellectu2folus 
tio in. iiij. ſpecie c. ¶ Utrũ eſſentia incon⸗ 
ſtantie deſcendat ab alia eſſentia? So⸗ 
lutio in pᷣma ſpecie d. ¶ Inconſtãtis et 
quibus pꝛincipijs ſpecificis eft? ſolutio 
in fda ſpecie d. ¶ Cuius eft inconſtan⸗ 
tias ſolutio in ter tia ſꝑecie d. ¶ Que fiz 
militudo cõſiſtit inter habitus moꝛales 
et habitus naturales: ſolutio in pꝛima 
ſpecie e. ¶ Queritur per quem modum 
intellectus cognoſcit ꝙ peccatum nihil 
eft? Solutio in ſecũdã ſpecie e. ¶ Qua= 
titas inconſtantie cum qua menfura 
menfuratur? Solutio in pꝛima ſpecie f. 
¶ Quantitas incõſtantie in qua potétia 
eſtꝰ ſolutio in ſcda ſpecie f. que eft paſſio 
pꝛima inconſtãtie:ſolutio in prima ſpe⸗ 
die g. que eft fecundaria paſſio inconſtã 
tie: ⁊ que eft ſua diſpoſitio? ſolutio in fe 
cunda ſpecie fi. ¶ Per quẽ moda incon⸗ 
ſtantia cõſiſtit in tempoꝛe? ſolutio in rez 
gula h. ¶ Inconſtantia vbi eſt? ſolutio 
in regula i. ¶ Inconſtantia quomodo 
eft2folutio in regula R. ¶ Inconſtantia 
ci quo eft? ſolutio in ſecunda regula R. 
¶ Queritur / conſtantia cum quibus vir 
tutibus pugnat maxime contra incons 
ſtantiam?⁊ reſpondendũ eft ꝙ cũ foꝛti⸗ 
tudine ſpei ⁊ charitatis. ¶ Queritur in⸗ 
conftatia cum raion vitijs pugnat ma 
Sis contra conſtantiã: ad qd dicendũ eft 
ꝙ cum auaricia / ſuper bia ⁊ gula.¶ Diz 
ximus de queſtionid us vitioꝛum:⁊ etiã 
de nouem ſubiectis:⁊ data eft doctrina 
per quem modus poſſunt ſolui queſtio⸗ 
nes ſupꝛadicte ⁊ etiam peregrine: tenes 
do modum quem tenuimus. 


Dequeſtionibus vndecime 

partis pꝛincipalis huius libꝛi f 
que eſt de applicatione ad cen⸗ dne 
tum foꝛmas. cime pris 
bus his 
U N parte iſta faciemꝰ q̃ſtio:- Hui? libꝛi 
nes : ſolutiones eaꝝ tranf: q̃ eſt de a 
|e Smittem' ad rubꝛicas ſcu ca plicatione 
5%; pnula g unt in decima par ad centuʒ 

8 ee 22 foꝛmas, 


se 
* 


De aq̃ſtiõi 
bus p ex⸗ 
plicitum ⁊ 
unplicitũ. 


De qſtidi 
bus 
ſtractũ et 
conct᷑etũ. 


Pp b 


Andecima pars. 


vimittimus intellectut bene intuenti. 
¶ Adpuc fupra quodlibet cdpituld facie 
mus multas q̃ſtiões:⁊ qͥlibeĩ ſolutio in 
quolibet paragtapho erit implicata / ſe 
cunduʒ ꝙ textus et cõpetit:videlicet pꝛi 
ma queſtio ad pꝛimũ paragraphum: et 
ſecunda ad ſecundũ:⁊ ita tranſmittetur 
Non ait nominabimus ſiue aſſignabi⸗ 
mus paragraphũ cã bꝛeuitatis:ſʒ ĩ fine 
q̃ſtiões ⁊ folutiones tranfmittem? ad ca 
pitulum ſiue rubꝛicam:verumtamẽ ali 
— queſtiones pꝛoponimus confeſtim 
uere. 


De queſtionibus per expli 
citum et implicitum. 77 


Ueritur / ꝑ qué modum fiũt 
7 2 applicatiòes ꝑ explicitũ et 
implicitũ. Quo applican 
tur ad q̃ſtionẽ iſti ter mini: 
iN A vtrũ deus fit. ¶ Quo appli 
a! cant ad ãſtionꝭ᷑ iſti termini 
vczytrũ deus fit etern?. Quõ applicat 
ad iſtã queftioné:vc3vtra fit bonũ ꝙ de? 
fit intantũ infinitus p fuam magnitudi⸗ 
nẽ / ſicut ꝑ ſuã eterniiãtẽ. ¶ Qũo applica 
tur ad ꝓpoſitũ:vcʒ vtrũ deus ſit magis 
actu ꝑ ſuũ intellectu3/ p ſuã eternita 
tè: ¶ Quomodo applicantur ad ꝓpoſitũ 
iſta pꝛincipia:videlicet vtrũ deus fit iu⸗ 
ſtus: vade ad decimã partes huius libꝛi 
ad rubꝛicã per expliciium ⁊ unplicituʒ / 
in qua ſolutiões harG queftionum funt 
implicate. 


De queftidibus per abſtra 
ctum et concretum. 


— 

Ueritur /quõ fit applicatio 
pꝛincipioꝛũ 0 abſtractũ ⁊ cõ 
eretũ: Et reipondends ẽ ꝙ 
ꝑ quattuoꝛ modos noĩatos 
— in decima pte hui? libꝛi/⁊ ĩ 
ꝛedicta rubꝛica. ¶ Per pꝛimũ modum: 
icut {i quer atur:vtruʒ ignis ⁊ igneitas 
diffe rũt?ẽ applicẽtur ad bonitatẽ ⁊magni 
tudinem ⁊c. cum coꝛrelatiuis eoꝛum: et 
apparebit differentia inter abſtractum 
et concretum. ¶ Per ſecũdũ:vtruʒ inter 
q; titatem⁊ q;tum fit differentia:appli⸗ 
cet bõitas accidétalis ꝑ abſtractũ / z bo⸗ 
nũ moꝛale ↄcretũ qd ẽ q;tũ. ¶ Per tertiã 
vtrũ inter caliditatẽ 2 calidũ fit differen 
tia:? Id hoc applicet᷑ bonitas ſubſtantia 
lis ad caliduʒ: et applicetur bond acci 
saler( per quartùm:ytrum inter albes 


dé plug poteftaré ſicut ꝑ ſuũ itellectũa ſ 


dinem et albuim fit differentia: Applice 
tur bonitas accidentalis ad albedinem: 
et bonum ſubſtantiale ad album: ſicut 
ad hominem album qui eſt — 
Et vade ad decimam partem ad ruoꝛi⸗ 
cam ſupꝛa ſignatam. ; 


De queſtionibus applicatio 
nis pꝛime figure. 


Trꝛuz de deo poſſit fieri ꝓ⸗ attist 
bo eparata a pbatione .de, — 
Ld Sq Propter quid ꝑ equipsra= cauiẽispꝛi 
By 14:2 q; vt cũ dicit᷑ vtruʒ in me fi 
deo bonitas ⁊ magnitude 
— cõuertant᷑: Ad ifta qttioné 
applicentur eternitas / poteſtas ⁊c. cum 


ſuis diffinitionibus ⁊ cum fins coꝛrelati 
uis earum per regulam c. ſignificatis:vt 
fiat circulatio ſubiecti ⁊ pꝛedicati:⁊ yas 
de ad applicationem pꝛime figure. 


De queſtionibus applica⸗ 
tionis ſecunde figure. 


* fit appli 
xatio sura:iicut ati 
fi queraé: vera fit differen Auomete 
tia inter bonitatẽ a bonita- 1e. 
Se" te2applicctur termini ques 
ftionis ad fcalam differentie. ¶ Ulteriꝰ 
ſi queratur que ſunt pꝛincipia genera⸗ 
liffima ſubalterua ⁊ ſpecialiſſima. ¶ Itẽ 
fi queratur per quem modum fecunda 
figura ẽ applicabilis fiue ſeruiẽs pric fi 
gure:vade ad applicationẽ fede figure. 


De queſtionibus applicatio 
nis tertie figure. 
J querat᷑:vtrũ bonitas ſit ma: De q̃ſtid 
Ina ſine ↄcoꝛdãtis? aut vtrũ bo bus appli 
nitas poflithabere ↄtoꝛdãtiaʒ catidis ter 
{ine differẽtiaꝛaut q ſunt coꝛrelatiua bo tie figure, 
nitatis: applicent᷑ ad cameram bc. ⁊ te 
neatur hoc a p ſigna camere ſignifica⸗ 
tur:zvade ad applicationé tertie figure. 


De queſtiombus applicatio 
nis quarte figure. 
Jdrat᷑ / vtrũ diuina bõitas ſit De ques 
Tato magna:ſicut diuina eterni 2 
tas? et vtrũ des fit ĩ tãto potés ore fa 
yolarate:applicent termini pꝛie que 


| 
| 
; 
it 


De queftionibus 


nis ad camera bie. d. Et termini ſecunde 
qõnis ad camerð e. f. g. Et teneatur hoc 
qo littere cameraruz lignificant:⁊ vade 
ad applicationem quarte figure. 


' De queſtionibus applica⸗ 
j tionis dfffinitionum, 73 


I queratur aliquid de aliquo: 
applicetur hoc de quo quent 
bus applt ad duffinitione: videlicet diffi⸗ 
cAtidis dif nirẽ cum:⁊ concludere de iplo per ſuam 
finitionũ. piffinitionẽ : ſicut ſi queratur. itrũ deus 

habeat actũ infinitũ. Deus eft ens inſi⸗ 
nitum: ergo deus non eft infinitus fine 
actu infinito. Et tic de alijs. Et vade ad 
applicationem diffinitionum. 


De queftionibus applica⸗ 
tionis per regulas. 73 


1 J queratur aliqd dubiũ: appli 

De q̃ſtiõi cetur illud ad reguias cum (ua 

bus ‘appit diffinitione: z diſcurat᷑ per ocs 

cationis ꝑ regulas: tac tale dubiũ declarabit᷑ per 

regulas. regulas ⁊ ſpecies earũ:⁊ fua declaratio 

faciet tale ð̃ubiũ trãſire ad aff.rmatio: 

né vł ad negationẽ Et iſta regła ẽ ifalli 

bilis:ſicut ſignũ qd vere ⁊ infallibitr ſi⸗ 

gnificat hoc cur? eft fignd. idé exẽplũ da 

tur in nouem ſubiectis.⁊ vade ad appli: 
cationem regularum. 


De queſtiombus applica⸗ 
tionistabule, 77 | 
J queratur:vtrum fit actus in⸗ 


: De Fftisi 


De q̃ſtiõi 


F finitus et eternus: applicet᷑ ad 
3 ot ALS puma columng : et querat per 
bule. regula c. Quid eft actus infinitus:⁊ qd 


eſt in bomeate p diffinitione bonitatis: 
⁊ quid eft in magnitudine p diffinitionẽ 
magnitudinis: et quid eft in eternitate 
per diffinitioné eternitatis . Et hoc per 
tertiã ſpeciẽ regte c. ſignificatũ é:poft cõ 
cludit᷑ ſcdʒ hoc qd lfe ſignificãt.Et fic de 
alijs. ¶ Et vade ad applicationẽ tabule. 


De qͥ̃ſtionibꝰ applicationis 
⁊ euacutionis.iij. figure. 
AL pause euacuatiõis tertie 
a gure fit iſto modo: videlicet 
ꝙ ſi in queftione bonitas eft 


nonis. 19. ynus terminũs:⁊ magnitudo alius ter: 
“figure, — minus: aut ft bonitas eſt yn? terminus 


De ãſtio⸗ 
mb? appli 
catiõis et 
euacua⸗ 


Fo. xv. 


2 nag eft alius terminus:2 ſic de 
alijs:applicet queftio ad camera bc. et 
euacuet᷑ iſta camera ſcõʒ modũ d atũin 
euacuatione tertie figure: ⁊ appli cẽtur 
que hauriunt᷑ ab ipa camera ad ꝓ poſi⸗ 
tum:⁊ vade ad applicationem euacuas 
tionis tertie figure. 


De qͥſtionibꝰ applicationis 


et multiplicationis.iiij. figure. 


0 Uerit᷑ per qué modũ ad vnam 
t cãdè cõcluſionẽ {cit ho inue⸗ 
: lire. xx.rõnes. ¶ Querit᷑ qué 
inuenit᷑ media inter ſubiectũ ⁊ pꝛedica⸗ 
tum ad faciẽdũ ſyllogiſmũ. Qué maioꝛ 
⁊ minot ꝓpoſitiones ſy logiſmi ꝓbant᷑. 
Quo ſoluunt᷑ fallacie per iſtã art. Quõ 
alie ſcie ꝑ ita artẽ faciliter addiſci pñt. 
Et vade ad applicationé quarte figure. 


De queſtionibus applica⸗ 
tionis et mixtionis pꝛincipioꝛũ 
et regularum. 


Ueritur quo pꝛincipiũ cũ prin 

cipio miſcet᷑ ad foluédas que- 

ſtides.quõ pncipia⁊ regle mi⸗ 
ſcent᷑ ad ſoluẽdũ qones.qritp qué modũ 
pnapia implicata applicant ad pꝛin⸗ 
cipia explicita:ſicut cẽtũ foꝛme: aui alie 
forme peregrine:vade ad applicaciongs 
mixtionis pꝛincipioꝛũ ⁊ regularum. 


De qͥſtio⸗ 
nibꝰ appli 
cationis ⁊ 
multipli⸗ 
cationis 


u. figure 


De ãſtio⸗ 
nibꝰappli 
cationis ⁊ 
mixt onis 
pꝛĩicipioꝝ 

⁊ regulaꝝ 


De queſtionibus applica / 


tionis nouem ſubiectoꝛum. 75 


Uertt᷑ fi Gftiog de deo / aut de 

angelo / aut de celo / aut de ho 

mie / aut de imaginatiua / aut 
de ſenſiiiua / aut vegetatiua / aut elemẽ 
tatiua / aut de moꝛalibus / ad q̃ locavide⸗ 
licet recurrere:⁊ ſolutionẽ inuenire:va⸗ 
de ad application noné ſubiectoꝛum. 


De queſtionibus applica⸗ 
tionis centum foꝛmarum: ⁊ pꝛi 
mo de entitate. 


79 
Uerit᷑ dd eſt entitas. Querit 
qd eft cõcretũ entitatis. Que 
\__4-_ eft differẽtia inter entitatẽ et 
ens. Et rñdẽdũ eft ꝑ foam OW regle 
i 


De qttist 
bus appli 
catiõis no 
uem ſub⸗ 

iectoꝛum. 


4 


De q̃ſtiõt 
bus appli 
catidis ¢é 
tũ foꝛma⸗ 
um: ⁊ pꝛi 
mo de en 
tuate, 


Gn decima pars 


De qſtio⸗ 
nibꝰeſſen⸗ 
tie. 


De Aftisi 
bus boni⸗ 
tatis. 


De Hftist 
bus plura 
litatis. 


We Hirisi 
bus natu⸗ 


t. el qua ſunt concret4. Moc idẽ dici pat 
vade ad centum formas ad pꝛimum cas 
pitulum entitatis. 
De queſti onibus effentie. 7+ 
Tri entitasz eſſentia cõuertã⸗ 
| 
pve 14 es ens no ↄuerterẽtur. 
N | Utruz inter eſſentiam ⁊ eſſe 
capitulum de effenusa. 
Dequeſtionibus bonitatis. 
279 
iſta bonitas eft vna? Quare 
iſta magnitudo eft vna? vtrũ 
runt2£&t fi differãt / que rit᷑ quare diffe⸗ 
rant: ad qd rndẽdũ eit vt vnitas fit iun⸗ 
multis differẽtibus numero. ¶ Quid eft 
concretũ vnitatis: et ſi dicat᷑ vnũ eſſe:q̃⸗ 
vnitas habeat ſubiectum in quo fit ſub⸗ 
ſtentatã:⁊ vt differẽtia poſſit fic intrare 
⁊ eſſeꝛꝭ ⁊ vade ad tertium capitulum qd 
eft de vnitate. 
Uerit᷑ Gd ¢ płalitas? ¶ Quid 
eſt fons pluralitatis.2 quid ẽ 
magnitudinis zc. ¶ Quid eft concretuʒ 
pluralitatis:vade ad quartũ capituluʒ 
80 De queſtionibus nature. 
Uerit᷑ dd eft natura? ¶ Utruʒ 
re. naturalia? Et rndendũ eſt ꝙ 
ſic:vt ptʒ per ſcdam ſpeciẽ regle c.quod 
mixta? vade ad. v.capim qd ẽ de natura. 
se De queſtionibus generis. 
gb? pꝛineipijs eft applicabi⸗ 
le: ¶ Utrũ bonũ abioluti fit 


pe fedam ſpeciẽ regte 0.2 B pꝛimã e. Et 
tur: Et rñdendũ eft ꝙ fic: alio⸗ 
fit differẽtia: vade ad centũ formas ad 
Uerit᷑ dd eft vnitas? Quare 
in creatis bonitas/ magnitudo ⁊c.diffe⸗ 
cta multis vnitatibus: ficut differentia 
ro quare eft ſuũ concretũ. Reſpondeo vt 
inter vnitatẽ ⁊ vnũ:ſicut inter eſſentiam 
De q̃ſtionibꝰ pluralitatis. 
5 7% 

cauſa differentie bonitatis et 

qð eft de pluralitate. 
aliq̃ pꝛĩcipia ſubſtãtialta ſint 
eft ↄcreiũ nature? ¶ satura ci quibꝰ é 
De Fist Verit᷑ Gd eſt genus: Genus 
genus! ⁊ fic de magno ⁊c. ¶ Utrũ honi⸗ 


bus genes 
ris. 


tas fit magis generalis 
q; accidẽtaliter: ⁊ rndeꝗũ eft ꝙ fic. Bo- 
nitas em̃ per ſubſtantiã eſt pꝛius: per ac 
cidés autem per poſterius. ¶ Utrũ gen- 
fit ens reale extra aiam: Et rndenqũ ⁊ 
ꝙ ſic: nã aliter aĩa crearet differttiã in⸗ 
ter ſpeciem ⁊ ſpecieʒ:qð eft umpoſſibile. 
¶ Utrũ bꝛutũ a tal poffit imaginari ge⸗ 
nus: ⁊ rñdendũ eft ꝙ nõ:aluer em̃ face⸗ 
ret ſciam. ¶ Adhuc etiã qꝛ imaginatio 
no attigit obiectũ abftracté cũ linea / fis 
ra / coloꝛe:⁊ {ic de alijs unagiationi⸗ 
us:ſed ipſa cõcretũ attingit:ſed ipſum 
concretũ attingit cum ipᷣis:⁊ vade aq. vi. 
cpitulũ qd eft de genere. 


De queſtionibus ſpeciei. 


Uerit᷑ jd eft ſpecies? Spe⸗ * 

4 Ga Vices 21405 loca huiꝰ anti oe 

{ eft applicabilis2Ffozma per ¢ oj 

q qué moda agit per {ua fpe- ~~” 

ciem. @ Ut 6 ſpecies fit ens 
fxreale extra giam?q utrum 

genus fine ſpecie poſſit pticipare cũ in⸗ 

diuiduo? Quid eft concretuʒ ſpecie. que 

eft differentia inter fpecié naturalem et 

moꝛalẽ: que ſũt ſpecies vᷣtutũ ⁊ vitioꝝ: 

vade ad.vij.capłm qð eſt de ſpecie. 

§¢ Me Gkisib? indiuiduitatis. 
Uerit᷑ Gd éindiuiduitas?quo De qᷓſtiõ 
indiuiduitas eft diffinibilis? bus indiui 
¶ Que ſunt coꝛrelatiua indi⸗ quitatis. 

uiduitatis: quare indiuiduũ eft indiui⸗ 
ſibile? ¶ trum indiuiduum effet ex⸗ 
tra animam: poſito ꝙ ſpecies non eſſet 
extra aiam 2? quare cozrelatiua indiui⸗ 

uitatꝭ nõ ſunt ſenſibilia. quid ẽ ↄcretũ 
indiuiduitatis:ex eo qꝛ indiuiduitas bs 
ↄcreta indiuiſibilia?vade ad.viij. cap 
gd eft de indiuiduitate. 


so De queſtionibꝰ ꝓpꝛietatis. 


Uerit᷑ q ẽ ꝓpꝛietas? pro: De qſtidl 
pie · que modũ eft pꝛici⸗ bus ꝓpꝛue 
pid iplicitũ ĩ hac arte? ¶ Dif. tatis. 

finitio ꝓpꝛietas ad qué reguld eft appli 

cabilis: Quare aoe eft rõ ꝓpꝛio:cũ 

ipᷣm ꝓdutat ꝓpꝛiũ? ¶ Utrũ ꝓpꝛietas fie 

cd appꝛopꝛiãdi:ſicut differẽtia differẽdi. 

Cocreth ꝓpꝛietatis ex . t. ¶ Pꝛopꝛie⸗ 

tas quõ fe hʒ i naturalibꝰ z 3 7 

@ Pꝛopꝛietas ꝑ qué modũ eft cã ſciaꝝ? 

Et ſic de mechãnicis? vade ad nonũ ca⸗ 

pitulum quod eff de pꝛopꝛietate. 


De queſtionibus. 


yo De aͤſtionibꝰ fimplicitatis, 


Uerit᷑ quid eft fimplicitas. 


| 
7 


we aſtiõi sere 


implicitas cui? eft cã: 
bus ſim⸗ Ne qb? eft appli 
plicitatis. dll ue funt ries ty 


a fimplicitatis 2 vade ad 
x. cap. qð €de ſimplicitate. 


8° We qͥſtionibꝰ cõpoſitionis. 


Uerit᷑ q eft cõpoſitio? ¶ Cõpo 

ſitio q; tum elt applicabiliee 

querié vñ oꝛit᷑ cõpoſitio? que 
ſunt correlatiua cõpoſita?Utrũ cõpoſi⸗ 
tio poflit eſſe in conipoſito:poſito @ ſua 
pꝛincipia ſimplicia non ſint in ſub iecto 
eſſentiałr?⁊ rndenda eft ꝙ nõ:eo qꝛ cõ- 
poſitũ nd haberet aliqͥd ex quo eſſet:et 
coꝛrelatiua cõpoſitionis et ſcdᷣa ſpecies 
d. z prima e. in mundo 16 eſſent: ⁊ vade 
ad.xj.capłm qd eft de cõpoſitione. 


8+ Wequeftionibus foꝛme. 


Uerit᷑ qd eft formarg Foꝛma 

quibꝰ pꝛincipijs eft applica⸗ 

bilis? ¶ Que ¢ differẽtia in⸗ 
ter fornis creatã ⁊ increatã: Utrũ foꝛma 
habeat coꝛrelatius: q̃re actio ẽ de rõne 
f forme ? vtrum foꝛma poſſit agere extra 
ſua correlatiua 2 quare foꝛma eft extra 
ſenſum? ¶ QS eft concretuʒ foꝛme: que 
ö ſenſibilia fine ſigna foꝛme? vade ad.xij. 
capitulum qd eft de forma, 


| Se gqueſtionibus materie. 


Uerit᷑ qd ẽ materia. Wa⸗ 
teria quibꝰ pꝛincipos but? 
artisẽ applicabilis: ¶ Ctra 
materia habeat coꝛrelati⸗ 


E 4 uaꝛ ad qð dicendũ eft ꝙ no: 
g nã ipſa iam effet de genere 


àctionis ¶ Concretũ materie ex qͥbo eft? 
¶ Quis eft vmuerſalis fons materie va 
de ad.xiij.capłim qd eft de materia. 


| 8. De queſtionibꝰ ſubſtantie. 


Oe iſio⸗ 
nibꝰ cõpo 
ſitionis. 


We ãſtiõi 
bus mate 
rie. 


De qſtiõi Huerit᷑ dd eft ſubſtãtia. ¶ Sub⸗ 
bus ſub⸗ CORE bo pꝛincipijs eft applic. b 
E ; 


cabilis. Utrũ ſubſtãtia habeat 
==" correlatiua.Utra ois ſubſtãtia 
creata fit cõpoſita ex forma et materia. 
quod eft cocreté ſubſtãtie.quare ſubſta 


ſtantie. 


tia eft per fe exiſtẽg. Et rñdendũ eſt ox 
eo/qt per forma eſt agens:⁊ per mate⸗ 
rid eft patiẽs:⁊ per coiunctioné eax eft 
cOpofita.quare ſubſtãtiꝭ ſubſtat accidẽ 
tibus ex eo ꝙ fine ipſis tẽ non põt /neq; 
agere. Utrũ ſubſtãtia fit ſenſibilis.Et di 
ciinus gy nõ: nam ſenſus non por tãtum 
obiectare cd accidẽtibꝰ/q;tũ ſubſtãtia é, 
Et vade ad . xiiij. captin de queſtioni⸗ 
bus ſubſtantie. 


3: Dequeſtionibus accidẽtis. 


Uerit᷑ dd eit aecidés. ¶ Ac⸗ 
cidens vbi eſt applicabilis. 
Utrum accidens fe habeat 


N 2 9 ad ſuũ finem pꝛincipaliter 
| ccidẽs a quo 


aut ad aliũ. 
diitur. ¶ Quod eft concre⸗ 
tum accidẽtis.querit᷑ / vtrũ duplex ſit ac 


cidens:videlicet vnũ intrinſecũ:alid ex⸗ 


Fo. cxvj. 


De q̃ſtiot 
bus accidé 
tis. 


trinſecũ. Utrũ ſenſus attingat accidens 


intrinſecũ Atrũ imaginatio poſſit ima⸗ 
ginari accidẽs intxinſecũ abſq; accidéte 
extriſeco fine ſenſibili.Utrũ ĩtellectꝰ ſi⸗ 
ne accidẽte itrinfeco et extrinſeco poſſit 
facere ſcientiã. Et vade ad.gy.capituld 
qð eſt de accidente. 


8: De queſtionibꝰ quatitatis, 


Ueritur quid eft q titas. 
uade ad diffinitionem bo⸗ 
nitatis:⁊ diffinias qᷓ;tita⸗ 
tem ſcdm modũ diff initio⸗ 


N ö 


nis bonitatis / dicendo ſic. 
— quantitas eft ens ratione 
cuius qᷓ;tus qᷓ;tificat qᷓ;tum. quantitas 


A quibus oꝛitùr. trum cauſa qᷓ;titatis 
fit confequentia. Que ſunt prime men⸗ 
ſure ; titatis. quid eft ↄcretũ ꝙᷓtitatis. 
Uade ad.xvj.capłm qd eft de q;titate. 


8. De queſtionibꝰ qualitatis. 


Iffinitio qualitatis ꝑ queʒ 
modũ poteſt inuenift. Ua⸗ 

e ad diffinitionem bonita 
tis:⁊ diffinias ipſam fedm 
( modum bonitatis / dicendo 
ſic. qualitas eft ens ratione cuius qua⸗ 
lis agit quale. Qualitas cuius eft ha⸗ 

itus applicatus.qualitas in quibꝰ eft 
affituata.qd eft concretum qualitatis. 
qualitas a quo oꝛitur. Et quare eft ac⸗ 
cidens. Uade 
qd eft de qual 


itate. 
l. Q iii 


De gids 
bus quãt 
tatis. 


De q̃ſtiõ 
bus quali 
tatis. 


ad decimũſepumũ capim 


nF Undecima pars: e 


g, Demqueſtionibus relationis. 
= ueriſur / relatio quibus ter 


De qſtöi⸗ minis è applicabilis: vt ho 
bus rela: N lat ipfam biffinire? Aud 
Cons, hk Re) eſt relatus:xiiruz cotractio 
tit pꝛincipiũ relatiois2Utra 
pꝛincipium ſine coꝛrelatiuis poſſet eſſe 
pꝛincipium:Uade ad. ig. capitulum qd 
eſt de relatione. 
De queſtionibus actionis. 
De q̃ſtiõi Ctio quibꝰ eft applicabilis 
bus actio- vt fit terminus erplicatus? 
nis. | Utrũ actio fit ratione cuius 
J Ages agit agibue: Utrũ con 
— =! creti actidis fit actionatũ? 
Cõcretũ actionis cũ quibus eſt deſigna 
tum et declaratum: ade ad. 19. capitu 
lum qð eſt de actione. d 
e Demqueſtionibus paffionis, . 
De que⸗ ¶Aſſio quibus pꝛincipijs eft 
ſtioibꝰpaf N AM | apphieabiis vrvufimatur? 
fionts, YA, ji Ctra gencrabilitas fit fous 
‘ A paſiõis? utrũ patio fit ens 
. a quo oꝛit᷑ paſſus:?Utrũ paſ⸗ 


ſus fit concretum paſſionis: Paſſio per 
quem modũ eft accidẽs: u ade ad. 20. ca 
pitulũ qð ẽ de paſſione. 


Sequeſtionibus babitus, 


5 Abitus per quem modum 
f eft applicabilis ad pꝛinci: 
pia huius artis: vt cũ ipſis 
14 diffiniatur. Per qué modus 

= habitus naturalis 2 moꝛa⸗ 
lis differunt?Quid eft concretũ habit? 
⁊ quid habituet eum? Mabitus a qͥ oꝛit᷑: 
Utrum fit dare habitum intrinſecum ⁊ 
extrinſecum? Uade ad.⁊i.capitulũ qd 
eft de habitu. 


Degqueſtionibus ſitus. 
Itus dbus pꝛincipijs hui? ar- 
fet ds A i aE ans pot 
diffiniri? Utrũ ſitꝰ fit accidés? 
in quo coꝛrelatiua entiũ aſſituãt᷑:Quid 
eft concretum ſitus? Situs a quo oꝛit᷑: 


ais 


De ãſtiõi 
dus ſitus. 


a pbi e: age ad. 2 ⁊. capitu. qð ẽ de fitus re 
§~ Degqueſtionibus tempoꝛis. 


r S mpus quid 2? Quetik t De Misi 

pus quibꝰ pricipijs e appli bus tꝑis. 
I cabile: Tepꝰ ci quo è mul⸗ 
A tiplicata?Utra motus fit ft 
S dna tẽpoꝛis? Quid e ↄcretũ 
: -~ tple?Uade ad, ⁊3. capitulũ 
quod eſt de tempoꝛe. 


De queſtionibus loci. - 
Ocus qa èꝛ Loc ad que prt 
cipia explicacae applicabi⸗ 
lis? Utrũ locus ſit mobtlis2 

Loc? a quibꝰ out? qd è con 


cretũ loci? Utrũ collocabile 
⁊ mobile fint ſigna loc? Et reſpondedũ 


ane 


De aſtidt 


J. 
bus loc. 


1 


eft ꝙ ſic? Uade ad. 2 4. capitulum quod BS 


eft de loco. 


De queſtionibus motus. #~ 


Otus ad que pᷣncipia ẽ ap: 
plicabilis: Coĩrelatiua mo 
tus a qb? coꝛrelatiuis oꝛiũ 
tur- uirũ nat coꝛrelatiuis 
0 motꝰ/naſcat᷑ motꝰ: trum 
motꝰ/abſolutꝰſit innatus? 
Utrũ mor? inatꝰ fit ſenſibilis: Utrũ mo 
bile fit diſpoſitio motꝰ ? virũ in curſu mo 
tus fit mouẽs:⁊ motꝰ? vtrũ appetitus fit 
cã mot?2ytrum celũ mediante motu ha 
beat coꝛrelatiua: qð eft ↄcretuʒ motus. 
¶ Utrũ celũ qᷣeſcat in motu aut ĩ mobili? 
vade ad. 2 5 capitulũ qð eſt de motu. 


De q̃ſtionibus immobilitatis. ~ 
A mobilitas dd eftzimmo- 1 

IS bilitas qͥbꝰ pꝛicipijs ẽ appli De q̃ſtiõi 
® cabilis? Qð eit incocretum bus immo 
may imobilitatis?d.ue funt coꝛ⸗ bilitatis. 

=== relatwua imobilitatis-Im⸗ 

mobile Gre ¢ imobile? querit᷑ / ꝑ que mo 

dé aliqd mobile eft immobile: Uade ad 

2. capitulũ qd eft de immobilitate. 


De qftionib? inftinct? nature. 3+ 


ſtinctꝰnaturalis dd In ee 
ince? naturalis qb? a De gist 
3 pile è applicabilis: Cid eft bus inftin 
SY cocretd iftinct? naturalis? CUS natu 
S auerit᷑ / qd ¢gnalis fons/p ce. 
uẽ qͥlibet forma agit fd3 ſuã ſpeciẽ: vd 
e ad. 2 7. cd. qð eft de inſtinctu nature. 


queſtionibus appetitus 
naturalis. 


bus mor? 


A 


De Gist 


14 


De queftionibus. 


= “Ppetitusnaturalis ꝑ queʒ 


tus naturalis quibuspꝛinci 
pijs applicari põt? Quare 
— pꝛincipia gener alia pᷣcedũt 
appetitũ? Que ſunt cauſe cõcreti appe⸗ 
titus? Utrũ appetitus quieſcit extra ap 
petibile? Appetitus ex quo durat? Ap⸗ 
fn ex quo creſcii? Atrũ appetitus 
it mouens et motus: vade ad. ⁊ g. capi 
pitulum qd eft de appetitu naturali. 


Degqueſtionibus attractionis. 


Uerit᷑ / diffinitio attractiõis 
Aauõ fieri pot: Attractio ad 
4 que pꝛicipia eft applicabi⸗ 
Allis: vtrum attractio aliquo 
modo ſit de gñe paſſionis? 
Utrum attrakens attrahat attrahibile 
extra ſuã eſſentiã? Attrahẽs ex qͥ attra⸗ 
hit attractibile? quid ẽ ꝑcretũ attractio 
nis: vtrũ attrahibile fit ſubiectuʒ attra: 
ctionis: ⁊ ipfa fit habitus attractibilis: 
Quare ẽ attractioꝛ vtrũ attrahẽs attra⸗ 
905 ꝑ ſuã ſpeciẽ? Attractiões moꝛales a 
do attractiorb® deriuant᷑: vade ad. 29. 
capitulũ qd eft de attractionibus. 


Deãtionibus receptionis, 
Eceptio qd ẽ? Receptio ad 


modũ diffiniri põt? Appetis 


né fine intellectu in facto eẽ: per quem 
moda generat ſciẽtia five mes: Per qué 
moda idè fantaſma recipit᷑ ĩ diuerſo mo 
do in aia? Quaxe fantma ẽ magis ge⸗ 
nerale in hoie q; in bꝛutis? Utrũ fanta⸗ 
fiatd fit fubsectu five concretũ fantafie? 
vtrũ fantaſiatũ fit cõſtitutũ ex ſimilitu⸗ 


dinibꝰ pꝛincipioꝛũ: Utrũ fantaſma fit in 
fenfu2vade ad. 31. capitulum qued è de 
De queſtionibꝰ plenitudinis. 
Tenitudo qd ẽ? Diffinitio 
eſt applicabilis? vtrũ potẽ 
4 tia fine coꝛrelatiuis poſſit 
2 abſcʒ eſſentijselemẽtoꝝ fit 
plenũ? vtrũ ocioſitas ſitvacuitas potẽtie 
poſſit implert ca nd plenis : vtrũ correla 
tiua pꝛincipioꝛũ ſint genera plenitudi⸗ 
eſſe? virũ habitus poſitiuus fit de gene⸗ 
re plenitudinis:et habit? pꝛiuatiuꝰ d ge 
plenũ:⁊ coꝛruptio ad nd plenũ? vade ad 
32. capitulum qd eft de plenitudine. 


fantaſmate. 
plenitudinis qb? pꝛicipijs 
eſſe plena? vtrũ elemẽtatũ 
qd eft cõcretũ plenitudinisꝛ vtrũ plenuʒ 
nis? vtrũ plenũ dicat effe ⁊ non plenũ no 
nere vacuitatis? vtrum ghatio tẽdat ad 
De queſtionibus diffuſionis. 


Fo.cxvij. 


85 


De ãſtiõi 
bus plem 
tudinis. 


— 


3% 


que pzncipia eft applicabi <n Fffufio dd eft 2 Et ſua diffi De q̃ſtiõi 
lis 2ytra receptio reſpectu n nitio ad q pꝛincipia ẽ appli bus diffu⸗ 
ſuoꝝ coꝛrelatiuoꝝ ſit de ge |e a \eabiliszQuot ſunt coꝛrela⸗: ſionis. 


De ãſtiõi 


nere actiõis vel paſſionis: 
: querit᷑ / receptio vbi recipit 
receptibile: de quo recipit ilud:⁊q̃re re 
cepit illud? vtrũ recipiés fit de gñe potẽ⸗ 
tie:⁊ coꝛruptibile de ghe obiecti: trum 
potètia moueat fe cum obiecto: aut obie 
ctũ moueat potẽtiã: Qð eft ↄcreiũ rece⸗ 
ptiõis:? Utrũ fit genꝰ generaliſſumũ ⁊ re⸗ 
ceptibile fit ſubalternũ? Et virũ recepti 
bile habe at ſpecies? Uade ad.3o.capitu 
lum quod eſt de receptione. 


De queſtiõibus fantaſmatis. 


1 7a Igeſtio qͤd eſtꝰ⁊ tua diffini De _tisé 
Bntaſma quid c: Fantaſma do qͥbus pꝛincipijs ẽ appli⸗ bus dige⸗ 
N D vt diffiniri poſſit / qbꝰ pꝛinci I De cabilis2cozrelatiua digeſtio ſtionis. 
Sat pi eft applicabilis?? Utrus ns ad que coꝛrelauua ſunt 
fantaſmata ſint in ſubiectdo - ne Quod eſt con 

in potẽtia ꝑ poſſibile: aut in cretum fine ſubiectum digeſtionis: vtrũ 


obiecto p materiã: potentia vbi recipit 
fantaſmata? vtrũ fantaſmata poſſini ge 
nerari fine potẽtie paſſiõe?vtrũ fantaſ⸗ 
mata ſint in fieri p ſenſum⁊ imaginatuio 


tiua diffuſiòis? vtrõ bõitas 
fine ſua diffuſione innsta 
poſſit fe diffundere extra 
alis eſſentiã:vtrũ diffuſum fit ſubiectuʒ 
diffuſiõis?⁊ vtrũ ipſa fit habitꝰ diffuſi? 
vtrũ diffuſio ſignificet eſſentis: virũ dif⸗ 
fuſuz ſignificet genꝰ:⁊reſtrictio fpecies? 
ytrũ diffuſio ſit cã largitatis:⁊ reſtrictio 
auaricie? vade ad. 3ʒ capiulum quod ẽ 
de Diffufione. 


De queſtionibus digeſtionis. 


ſpecies potentiarum digerant ⁊ digeru 
tur. Et vtrum per eundem modum di⸗ 
gerũtur in ſenſitiua:ſicut in vegetatiua 
⁊ imaginatiua:ſicut in ſenſitiua et irxra⸗ 


6 


Undecima pars. 


tionatiua:ſicut in imaginatiua.yade ad 
34. qð eft de digeſtione. 


De queftiontous expulſionis. 


De Gist 
bus expul 
ſionis. 


plicabilis? Que funt ſigna ex⸗ 
* pulfionis? ⁊ in quibus ſubiecti 
ipſa figna cõſiſtũt:citrũ vnuʒ fantaſma 
expellit aliud fantaſma:ſicut in vegeta⸗ 
tiua folium nouum expellit foliumvetꝰ: 
Utrũ actus vnius habitus expellit aliuʒ 
actũ alius habitus. Quod eft concretuʒ 
expulſionis? Utrũ peccatũ expellatur a 
gratia diuina: Et r eſpondendum eft 5 
non. quia nung fuit in ipſa:ſed expelli 
à peccatoꝛe p ipfam.Uade ad. 35. capitu 
lum quod eft de expullione. 


Xpulfio quid eſt: Et in quibus 
Se ſua diffinitio eft ap⸗ 


85 De q̃ſtionibus ſignificationis. 


De ãſtiõi 
bus ſigni⸗ 


ficationis 


me FSnificatio dd eft? Et ſua 
|, daffinitio quibus pricipijs 
‘eft applicabilis: Titra bo⸗ 
. Ae nus fit ſignũ bonitatis:et 
econuerſc? Occultatio qd 
= SS eft? ſua diffinitio quibus 
pꝛincipijs eſt applicabilis? Utrũ occult? 
fit ſignũ occultatiõis ⁊ econucrfo2Utrus 
effe fit ſignũ eſſentie z econuerfo2Utru3s 
accidens fit ſignum ſubſtantie zecouer 
{o2UtrG magnitudo bonitatis fit ſignũ 
bonitatis ⁊ econuerſo.¶ Uirũvnũ otras 
rium ſit ſignum fui contrarij:⁊ econuer⸗ 
ſo.¶ Utruʒ imaginatio fine ſigno poſſit 
imaginari᷑⁊ intellectus fine ſigno poſſit 
intelligere? Utrum actus fit ſignum po 
tentie? Utrum affatus fit ſignum men⸗ 
tis? Utrum fenfibile fit ſignum ſenſus. 
¶ Uutrum fubiectum fit ſignum pꝛedica 
ti ⁊ econuerſo. vade ad. 38. capitulũ qd 
eft de ſignificatione. 


— 
U 
2 
’ 


De Gtidibus pulchꝛitudinis. 


lchꝛitudo quid ¢2 Et ſua 
Ilorffinitio quibꝰ pzncipis 
eft applicabilis. ¶ Uirum 
magtitudo fit pulchꝛitu⸗ 
do bonitatis? Utrum coꝛ⸗ 
relatiua ſint pucheitudies 
bonitatis. ¶ Utrũ virtutes motales ſint 
pulchꝛitudines. ¶ trum maioꝛitas fit 
pulchꝛitudo virtutis? Utrum vitia fine 
pulchtitudines hoĩm: Utrum maioꝛ fiz 
des fit pulclritudo maiozis legis. Uirũ 


difpofitio et fint pulcheitudi= 
nes. ¶ Utrum vltimus fints fit pulchti⸗ 
tudo. vade ad. 3. capitulum quod ꝭ de 
pulchꝛitudine. 


De queſtionibus nouitatis. 


Ouitas quid eft? Utrũ effe 
ctus poſſit effe fine nouita⸗ 
4 te. ¶ Utrum tempus ⁊ loc? 
A, voſſint effe fine mouitate:⁊ 
A econuerſo⸗ Quare {cba no 
ne uitas antiquat prima noui 
tatem. ¶ trum ifinitasz.eternitas ſint 
de genere nouitatis. ¶ duare nobilitas 
conſiſtit magis ꝑ antiquitatẽ q; ꝑ noui⸗ 
tate. ¶ Quare noua t hoibus:ex eo 
quia ſumus in via. ¶ utrũ motus poſſit 


nouitatis 


effe fine nouitate7Uade ad. 38. capitu⸗ 


lum quod eſt de nouitate. 


97 Dequeſtionibus ydee, 


Dea qͥdẽ : Et ſua diffinitio 


X . pe 

| 7 pace quibus pꝛincipijs elt 
ö Applicabilis: Utrũ ydea ea: 

le dem poſſit eſſe extra coꝛrela 


tiuog diuinos. ¶ Utrũ noui⸗ 
tas fit effect? dee. ¶ Utrum 
effectus ydee impediat ipfain ? Uiram 
finitum et nouum impediat tnfinitum ⁊ 
eternum:et econuerſo? Utruin ydeatus 
fit ſimilitudo ſiue ſignum idee: vtrum 
ydee ſint infinite per caufam ⁊ finite ꝑ 
effectũ? vade ad.3 9. ca. qð eft de dea. 


De queſtionibꝰ mathematice. 
Athematica quid ẽ?¶ Utrũ 


A ANA fj| mathematica ſit cã omniuz 
4 ſcietiaꝝ:¶ u trũ mathema 
A tica ſitiſignũ ydearũ. Qua⸗ 


ire mathematica è extra na 
turã: ex eo qt extra animaʒ 
non eſt? ¶ Quare coꝛpuseſt diuiſibile in 
infinitum:ex eo quia mathematica ¢ in⸗ 
ſtrumentum infinitatis diuiſiõis?Qua⸗ 
re mathematica eft ſignum infinitatis? 
¶ Utrum mathematies fit ſicut habitus 
intellectus quo ad infinita itelligibilia: 
ſicut fides quo ad infinita creckbilia:? va 
de ad. o. capitulum quod eſt de ma⸗ 
thematica, 2 


De queſtionibus entis 
in potentia. 


De q̃ſtidi 
bus idee. 


* 

De q̃ſtiõi 
d' mathe 
matice. 


De queſtionibus 


De Fftisi 
bus entis 
in potẽtia 


ga in tia exiſtens qͥd 
ald nens exiftens in po⸗ 
tentia fit extra motũ/qᷓ;ᷣtita 
Wes, tet knot? Querit᷑ / quomò 
generant᷑ accidetia: trum 
vnum accidẽs oꝛiat᷑ ab altero:ſicut mor? 
8 motu:⁊cq;titas a qᷓ;titate:⁊uiuſmodi. 
QL Per que modũ ſubſtãtia otitur ab al⸗ 
tera ſubſtãtia:⁊ vnũ acadés ab alio acci 
dete:⁊ accidés a ſubſtãtia:vade ad. 4. 
capituld qd ẽ de ente in potentia. 


% De queſtiombus pũcteitatis 


e Sftisi Uncteitas quid & ¶ Quare 

ie 1 5 f 2 any eft; Groen pun: 

tatis, in fenfuz imaginatio 

spe | ne: ¶ Utrũ folus intellectus 

attingit pũctũ naturale: cuz 

punctus naturalis nung in ſenſu / nũq; 

in ——— — quo intel 

lectus facit de ah ſcientiã: Quare pun 

ctus eft indiuiſibilis? ade ad. 2. capi 
tulum quod eſt de puncteitate. 


8+ De aſtionibus line. 


Inea quid ẽ? Quare linea 


De aſtist 7 en ſecunda pars corporis? 
. E (trum Hines fit ex punctis 
7) ! 


F Que eft pꝛima pats coꝛpo⸗ 
3 Fis? ¶ Que ſunt pꝛimitiue 
cauſe Gtitatis cotinuez diſcrete? ¶ Poſi 
to ꝙ linea non fit ex punctis:vtru3 ipſa 
fit diuiſibilis:¶ Que eft cã lõgitud inis: 
Que eft cã latitudinis?¶ Suꝑficies a G 
cauſat᷑? pꝛofunditas a qb? oꝛit᷑. ¶ Que 
autem eſt in generationc / aut rotundi⸗ 
tas / aut logitudo/aut latitudo / aut pꝛo⸗ 
funditas: Que ſunt pꝛincipia pꝛimitiua 
corporis? Quare cireũferẽtia è altioꝛ fi⸗ 
guraꝛ vade ad. 4. capi. qð eff de lines. 


De queſtionibus trianguli. 


Riangulus quid eſt?⁊ vbi 
‘eft triangulus naturalis? 
A per quem moduz vnus 
gu trisguli regnat fup 
5 alis. ¶ Per quẽ moda tria 

——=" sul? eft aſſituatꝰ in ghatio 
ne 2 corruiptioe?@ Querit᷑/angulũs triã 
guli ex quibus eft cõpoſitꝰ i elemétato2 
quottriaguli funt aſſituati? Corpus ex 
quibus eft plenũ:vtrũ alidd ſit in itelle⸗ 
ctu qd nung fuerit in ſenſu? Gade ad 
44 capi. qð elt de triangulo. 


De qᷓſtidi ! — 
vus trian 
guli. 


Fo. cxoiij. 
De queſtionibus quadraguli, 77 


a Yi drigulus eft diuiſibilis in 
Igor agulos Mies Qua- buff ers- 
A dräagulus naturalis abet S uli. 
: quattuoꝛ angulos rectos. 

¶ Per qué modũ in elemetatis fit multi 
8 naturalis? Quare in naturali⸗ 

us pꝛima multiplicatio fit ꝑ lineã:⁊ ſe⸗ 
cũda p angulũ acutũ:⁊ tertiã p anguluʒ 
rectũ:⁊ vlũma ꝑ circulũ. ¶ Att̃ũ in natũ 
ralibus / punctũs ⁊ circul? fint extremi⸗ 
tates? Que cauſe ſunt rectitudinum et 
obliquitatum2Uade ad. 45. capitulum 
quod eft de quadrangulo. 


De queſtionibꝰ circuli. 77 


rculus quid eft? ¶ Quare = 
Va areabett vitima figura⸗ dre — 45 
arculus continet in ſe om̃es 
<7 41 aliasi figuras extẽſiue non 
c econtierio? Que ſunt ptes 
primitive circuli: Circulus quare ¢ maz 
102 figura/que effe poteft2Utré circulus 
fit ſignũ in finitatis:ytrũ motus circula ö 
ris fit ſignũ operis ifiniti? vade ad. 4. 5 
capitulum quod eſt de circirculo. 


De queftiSibus coꝛpoꝛis. #7 


cies fit et᷑ pluribus ſpeciebus cõſtitutg. 
Quare corpus tãtũmõ diuiſibile fit? Et 
Gre coꝛpꝰ h3 qᷓᷣtitatẽ cõtinuã ⁊ diſcretã: 


uare vnũ coꝛpꝰ terminat᷑ in alio coꝛme f 
con ex qb? 2 espolitt 2 Quare 8985 . 


fphera no eft in loco? Quo coꝛpꝰ ↄſiſtit 
in tpe/loco ⁊motu? q̃re oẽ coꝛpꝰ ¢ finttus 
vtrů i coꝛꝑe fit mot? ĩtrinſeco ⁊ extrifecs 
vade ad. 4 . capitulũ qd eft de coꝛpoꝛe 


Dequeſtionibus figure. v7 


ura dd eft? Figura ꝑ qué ‘eae 
| 8020 oliseriamode fen De ãſtist 
ſibulis et imaginabilis? Fi: busfigure 
I gura ex quibus eſt? Atrumm 
figura ſit obiectum foꝛme / 5 
ö fignui yel ſubiectiue ma⸗ 


Uadrangylus qͥd eft? Qua- De sitise 


Tndecima pars 


terie Figura cui fenfui eſt maius obie⸗ 
ctum: citrum ala retineat ſenſibilitates 
per figurã poſt mozté? Uade ad. xlxiij. 


caplm qð eft de ksura ⁊ cetera. 
De queſtionibus generaliũ 


rectitudimum. 84 
are ſunt ſex rectitudines? et 
De q̃ſtiõi quare ſunt ſex /⁊ no plures / ne⸗ 
bus gnaz | q; pauciores : Que ſunt centre 
liũ rectiiu cauerue? Et virũ motus effet 
dinum. poſſibilis fine ſex rectitudunbussdutruz 


rectitudines ſex tint partes coeſſentia⸗ 
les ipius motꝰ: Utrũ linea dyametralis 
fit vna rectitudo ſeptè rectitudinũ:Cuʒ 
octaua ſphera ſit coꝛpus:quare non ha⸗ 
bet feptem rectitudines / ex eo qꝛ figura 
octauã non habet in ſua eſſentia lineam 
diametrale: Uade ad. xlix.capitulum qd 
eſt de ſeptem rectitudinibus. 


De queſtionibꝰ monſtruo⸗ 
— a qd ẽ ? UerG mõ⸗ 
| A Giftruofitas fit diuinatio motus 
in naturaltb?? QAtrũ mõſtruo⸗ 
e fitas ↄſiſtat in medio habitus 
poſitiui ⁊ pꝛiuatum? Ctra poſſit dari ge 
neralis monſtruoſitas a qua deſcendũt 
mõſtruoſitates particulares: Utrũ mõ⸗ 
ſtruoſitas fit extra coꝛrelatiuos natura⸗ 
les: vade ad. l. caꝑlin qð ett de mõſtruo⸗ 
ſitate.¶ Adhuc q̃rit᷑ vtrũ mõſtruoſitas 
fit a cõtingètibus: ⁊ dicendũ eft ꝙ ſic: eo 
qꝛ ipᷣa no hʒ reciũ inſtinctũ ⁊ appetitũ. 


8 De ãtionibꝰ deriuationis. 


Eriuatio dd eft? vtrum de⸗ 
riuatio cõtineat in ſe coꝛre⸗ 
latiua? Que ſunt cauſe de⸗ 
bus deri⸗ riuationis? qui ſunt effect? 
uationis. l deriuationis? Utrũ motus 
fit poſſibilis fine deriuatione? vtrum ex 
diſpoſitione z pꝛopoꝛtione ſequat᷑ deri⸗ 
uatio? A quo ⁊ quomodo deriliant᷑ ſcie. 
et fic querat᷑ de mechanicis: et vade ad 
ij.capitulum qd eft de deriuatione. 


De queſtionibus vmbꝛe. 


De Fist Mbꝛa quid eft? vtrũ vmbꝛa fit 
bus vm⸗ habutus pꝛiuatinus? Que eft 
bre, caquſa ymbꝛe: Coloꝛ cuius eft? 


De q̃ſtidi 
bus mon: 
ftruofita- 
tis. 


5 


De õſtidi 


1 


Et figura vmbꝛe cuius eſt? Umbꝛa quos 
modo eſt:? vtrum fit vna vmbꝛa generas 
lis a qua deſcendant omnes vmbꝛe pars | 
ticulares? Cũ criſtallus fit diaphanus: 
quare eft vmbꝛoſus? Cum ſol⁊ ſuna fine 
coꝛpoꝛa dyaphana: quare luna eft cot⸗ 
us vmbꝛoſum:ſed fol non? Cum pecu⸗ 

um fit dyaphanũ:quare eft vmbꝛoſum. 
vtrum monftruofitas fit vmbꝛa nature. 
Utrum ignozanua fit vmbꝛa intellectus 
vtrũ peccatum fit vmbꝛa virtutis.pade 


— 


ad. lij. capłm qð eſt de vmbꝛa. 


BF De queftionibus ſpeculi. 


peculum quid eſt. Quare ſpe: De qſtiõi 
ko culum recipit figuras: et vitrũ bus ſpecu 
fimpliciter non. vmbꝛa ſpeculi ll. 
a quo eſt. Que ſunt pricipia vmbte ſpe⸗ 
culi.quare ſpeculum integrũ cauſat yng 
vmbꝛam:⁊ quando eft diuiſum / plures 
eiuſdem ſpeciei.et reſpondendũ eft per 
hoc ꝙ ſua qᷓ;titas eft continua ⁊ diuiſa. 
vade ad. liij. capłm qð eſt de ſpeculo. 


De queſtionibus coloꝛis et 
coloꝛati. 


Oloꝛ quid eft. Color quid ꝭ De q̃ſti 

ey in ſupꝛadicto. Coꝛrelatiua bus pi 
coloꝛis de quibus correla: ris 2 colo 

8 A I tints ſunt habitus. Coloꝛ rati. 

ex quibus eſt. Utrum poffit 

dart vnus coloꝛ ſub quo ſunt plurs co⸗ 

loꝛabilia. vtrum coloꝛ coloꝛet aerem per 

ſuam fpeciem. Coloꝛ quomodo eft pro: 

pꝛia paſſio et appꝛopꝛiata. Quare viſus 

non poteft attingere coloꝛem ab q; figu 

ra. Per quem modum vnus habitus eſt 

ſupꝛa alium. Quare non funt multe al⸗ 

bedines differentes ſpecie. Et reſpon⸗ 

dendum eſt ex eo ꝙ coloꝛ eſt genus ge⸗ 

neraliſſimum:et vade ad. liiij.capituluʒ 

quod eſt de coloꝛe. 


De queſtionibus propor. 
poꝛtionis et pꝛopoꝛtionati. 


Ropoꝛtio dd eſt:et ſua diffi dſtidi 

nitio ad que pꝛincipia eſt i 7 
applicabilis . ¶ Principia’ tionis ⁊ ꝓ 
ꝓpoꝛtionis q ſunt. Atrũ p- lonati 
portio fine diſpoſitiõe ⁊ cõ⸗ 
ditiõe e€ poſſit.ytrũ ĩ ꝓpoꝛ 


2 
bw 
a 


tione fit mõſtruoſitas: Quare inſinituʒ 
⁊ finitũ nd ꝓpoꝛtionant᷑: ¶ Poſito ꝙ in⸗ 
finitſi no haberet coꝛrelatiun: vtrũ fini⸗ 
tũ effet ei ppostionaté2Urré nouitas ꝓ⸗ 
poꝛtionet᷑ eternitati: Et vtrũ in infinita 
te poſſit eſſe ꝓpoꝛtio? Uade ad. 55. capi⸗ 
sud qd eſt de ꝓpoꝛtiõe et ꝓpoꝛtionato. 


De queſtionibus difpofitio 
nis et diſpoſiti. ss 


Iſpoſitio quid eſt: Que eft 
Difpofitto ſubſtatialis: etq 
fſaceidẽtalis: trum lapis fit 
tum diſpoſitus q fit ſen⸗ 

(aus, cbt ſenſus eft diſpo 
tus ad ſentire. ¶ Utr̃ũ ſenſus fit tantum 
diſpoſitus ꝙ fit imaginatus / q; tũ ima: 
ginatio eft diſpolita ad imaginandum: 
Utrã imaginatio fit th diſpoſita ꝙ fit 
intellecta / q; tũ intellectus ad intelũige⸗ 
re2Utrii deus fit magis diſpoſitus ꝙ ſit 
intellect? q; intellect? hGanus ad intel - 
ligere? Utrũ intellectus fit magie diſpo 
fitus ad credere in deũ q; ad intelligen 
dũ ipſum: Et reſpondendũ eft ꝙ fic: me 
diante tamen fide.¶ Utrũ deus fit ma⸗ 
gis diſpoſitus recoli ; memoꝛia recole⸗ 
re ipſum: Et reſpondendũ ẽ ꝙ ſic:alio⸗ 
quin fruſtra effet ſpes. Atrũ deus ſit ma 
gis diſpoſitus amari qᷓ voluntas hũana 
ad diligendũ ipſum? Et reſpondendum 
eft ꝙ ſie:alioquin fruſtra effet charitas. 
| ¶ rum deus fit : magis diſpoſitus ad 
| 


creare mada q; mũdus ad eile creatus? 

r Et reſpondendũ eft ꝙ non. effectus em̃ 

no tãt eft capax per ſuã paſſionẽ ᷓtuʒ 

c per ſuã actionẽ. Aliter enim celũ effet 

ita capax ad eſſendũ magnũ extẽſiue et 

infinite ſicut ad eſſendũ creatũ ab eter⸗ 

no: qð eft impoſſibile:pꝛopter quod in⸗ 

tellectus cognoſcit ꝙ inpoſſidile eft ce⸗ 

lum eſſe ab eternolet de hac cognitio⸗ 

ne voluntas valde letatur. QAade ad.56. 

capitulũ gd eft de diſpoſitiõe. C Adhue 

querit᷑:vtrũ deus ſit tãtũ diſpoſitus ad 

ggendum infinite ꝑ ſuã infinitatem et 

eternitaré/q@ta ad intelligendũ ⁊ volen 

dum per ſuum intellectum ⁊ volũtateʒ: 

Et reſpondendũ eft ꝙ non: nam in deo 

eft pꝛius neq; poſterius. ¶ trum 

deus fir magis diſpoſitus ad creandum 

maioꝛem cresturam q; minoꝛeʒ: Ad qd 

dicendum eft ꝙ fic:ficut maior efficiens 

eft magis diſpoſitus ad faciendum ina 

ius q; minus. ¶ Omnibus iſtis fic conſi 

| deratis / intellectus et voluntas ſuntyal 
de diſpoſiti adjetandum, 


* De queſtionibus. 


Fo.cxix. 


De queſtionibus creationis 
et creati. ) 


se Reatio quid eſt? Quare eſt De qſtio 
(A 1 creatio in creatoꝛe et ĩ crea nib’ crea⸗ 
N toꝛCreatio ꝑ queʒ modum tionis et 
ad 9) tranfit de ydes in vdeatũ: creati. 
uade ad.$7 capituld gs ẽ 


— 


de creatione et creato. 


De qͥſtionibꝰ pdeſtinationis. 


a 


Redeſtinatio quid eſt:vtrũ 
pꝛedeſtinatio fit xdea: Qua 5 
te in pꝛegeſtinatione dea pᷣgeſtina⸗ 
pced i ydeatũ create Pre- fonts. 
deſtmatus p quem maduz 
conſiſtit in pꝛedeſtinatione:? Pꝛedeſtinã 
tio per quem modum eft diuerſimode: 
Per quem modum pꝛedeſtinatio et libe 
rum arbitrium fe habent in ſubiecto in 
quo ſunt. ¶ Poſito ꝙ pᷣdeſtinatio coꝛrũ⸗ 
peret liberum arbitrium: vtrum mun⸗ 
dus eſſet creabilis:et iuſticia dei ſuum 
actũ in ipſo habere poſſet? Uade ad. 58. 
capitulũ qð eft de pꝛedeſtinatʒone. 


De queſtionibꝰ miſericoꝛdie. s- 


55 


I tericoidia quid eſt? Uirũ me qnes 
7 miſerico:dia fit in eternita: ſtionibus 
g te ydea2Utré aliqua miſe⸗ miſericoꝛ 
1 Wig Es ricozdia fit deus: Citra de? die 

ae ſit magis difpofitus ad par 

5 cendum . — . — ad pec 
eandum? utrum pꝛedeſtinatio et miſe- 
ricoꝛdia in fubiecto nouo conueniant:ſi⸗ } 
cut in eternitate 2 Utrum pꝛedeſtinatio 
poſſit impedire actum miſericoꝛdie ⁊ us 
ſticle: Et reſpondendum eft ꝙ non. Et 
vade ad. . capi. qð ẽ de miſericoꝛdia. 


De queſtionibus neceſſita 
tis et neceſſitati. Se. 


Eceſſitas quid eſt? Qeteſſi- De aves 
Alas quid eft in deo? Neteſ⸗ 3 
Neas quid cfttin fubiecto nos neceſſit 
uo: trum diuina iuſticis ⁊ tiꝰ. 
diuina miſericoꝛdia neceſſi 

tant hoiem ad gloꝛiaʒ / ipſo 

tent iam de cõmiſſis.¶ Ctr 


Aare peni de com 
miſericoꝛdia et iuſticia dei poffint! tan⸗ 
tum neceſſitare hoiem ad beatitudinem 
iudicando ⁊ parcendo / q; pꝛedeſtinatie 


Andecima par- 


et diuind ſapientia per intelligere? Et 
vade ad. o.capitulum quod eft de ne⸗ 
ceſſitate ⁊ neceſſitato. 


€ 
84. Dequeſtionibꝰ fortune et 
fortunati, r 


De que= j Ortung ga [y32Ubi eft ſubie 
ſtionibus ctũ foꝛtune. Que ſunt pric 
foꝛtune et pia Fortune? Utruzʒ fortuna 
foꝛtunati. I: ibabeat plꝰde eſſe p ſuũ effe 
a ctũ & ꝑ ſemetip̃ᷣaʒ? vtrũ for 

tuna foꝛtunet foꝛtũatũ:aut foꝛtunatꝰ foꝛ 

tunet ſeipſum cũ foꝛtuna:ſicut fags qͥ fa 

cit fe fcieté cũ intellectu? Et reſponden 

dũ eft nõ:qꝛ {cigs facit fe ſciẽtẽ cũ itel 
ligere:foꝛtunatus ait facit fe foꝛtunatũ 


cum ignoꝛãtia. ¶ Foꝛtũa qué é.vade ad 
Gl. capitulum quod eft de fortuna. 


De queſtiombus oꝛdinatio 


nis et oꝛdinati. 
We que: — Rdingtio quid eft? Ordina 


ſtionibus tio vbi incipii:⁊vbi qᷣeſcitẽq̃ 


oꝛdinatio unc peincibis pꝛimitua oz 
tis et ors |b ee LZ dinatiõis:vtrũ pꝛedeſtina⸗ 
dinat.. tio ⁊ celuʒ poſſint deſtruere 


oꝛqinationẽ hom inis / ⁊ plãtarũ / ⁊ aĩaliũ 
et elemẽtoꝛũ? vade ad. 2. capituluʒ qd 
eft de oꝛdinatione. f 


De q̃ſtion ibꝰ conſilij ⁊ cõſulti. 
Onſiliũ quid eſt? Cõſiliũ ad 


Iq pꝛincipia eft applicabile: 
vtrũ att habeat pꝛicipia 
gñalia cũ quibus fit gñale? 
e vtrũ cõſiliũ diſcurſuʒ ꝑ pꝛin 
cipia ⁊ regulas fit foꝛmatũ:⁊ no diſcur⸗ 
ſum ꝑ ipfas fit diffoꝛmatũ. vtrũ cofilium 
difcurfum ꝑ pꝛincipia ⁊ regulas fit aſſer 
muũ:⁊ nd diſcurſum ꝑ ipſas fit dubitabi 
le ⁊ ꝑiculoſum? vtrũ cofilta de cõtingen 
tibus fit piculofium?Quare ofilia ↄſiſtit 
magie p pꝛius q; p polteri??vtra igno⸗ 
rantiaz peccaiũ ſint inimice conſilij ? va 


5245 1 


We q̃ſtio 
nib confi: © 
Wz plulti. 


dead.63.capituluin. 


{pes cũ gratia fit foꝛmata.vtrũ fides ſi⸗ 
ne gratia fit fruſtra: Que virtutes re 
runt maioꝛè diſpoſitionẽ᷑ ad recipien 
gratiã:aut cardinalesaut theological 
Bratia gre eſt:ade quo eft :z quãta eft? 
Et vtrum fit pꝛopꝛia paſſio. S tatia qua 
eſtꝛet vbi eſt? et eum quo é2 Et vade ad 
6. capitulum. so 


De Giisib» pfectisis ⁊ pfecti. 7 
— Erfectio quid eft. perfectio 


ſcit.vtrũ ſumma pfectio fat 


per ficere ꝑfectuʒ de ꝑfecto. derfecen 


vtrũ vltimꝰ finis fit de genere pfectidis. * 


De queſtionibus declaratio 
nis et declarat .. 
Eclaratio quid eſt? Intelle 


ly 4 ctus vbi declarat dũbium. 
| Declaratio p qué modum 


— De ques 
ſtiõibꝰ des 
claratiõis 


oꝛitur tang habitus . quid ⁊ ðclarati 


| ' eft materia declarationis t 
2 hac arte. vade ad. ss. capi. 


De queſtiõibus tranſſubſta a 
tiationis et tranſſubſtantiati. 5 


RRanſſubſtãtiatio qͥd ẽ. vtri De qſtidt 
trãſſubſtãtiatioſit ĩfieri gut bus tranf 
in facto eſſe. Trãſſubſtatia ſubſtãtia⸗ 
tio quare eft .Tranfubftan toms et 
tiatio quomõ fit. Cũ quo fit trãſſubſtã 
trãſſubſtãtiatio. Tranſſubſtãtiatio itt tiati. 


eft. Tranſſubſtantiatio quomodo ↄſiſtit 
in tempoꝛeꝛ loco. vade ad. /. capitulũ. 


De queſtionibus alteratiõis.. 
lis per quem modum diffe-: rationis. 
I innatam:et mozalis per na 
ad. 6g. capit ulum. 


. teratio quid eft? Aleratio De Gist 
Ba a naturalis ⁊ alteratio moꝛa: bus alte⸗ 
runt. Utrum alteratio natu 
iralis conſiſtit per potentiaʒ 
tam. Altera: io ex quo eſt. ⁊ quare eſt. a 
aimed eft.z vbi eft.c cum quo eſt. va 
De queftionibue infinitatis 


a quo deriuat᷑. Per fectio cũ De J 
quibus quieſcii:⁊ in quo qe ctiome € 


in 
to 
cõburendũ infinita ligna / ſi haberet illa / 
ſit ſignũ infinitatis divine z infinire di⸗ 
nini: Utrumvirtus quam hz intellectus 
humanus durans in eternum:2 haberet 
fufficientigm Aenne multiplica⸗ 
ret numerũ infinituʒ intelligendo/et fit 
devolũtate diligendo/fit ſignũ infinita⸗ 
tis ⁊ ſui infinire. ¶ Poſito ꝙ celũ habe⸗ 
ret memoꝛiã innatã:⁊ motũ in eternum 
numeraret et recoleret dies infinitos: 
queritur / vtruz iſta me moꝛis effet ſignũ 
infinitatis et eternitatis et actuuʒ ears: 
falicet infinire et eternare: Et reſpondẽ 
dum eft ꝙ ſic: vt per locum 3 minoꝛi pa⸗ 


5 competãt magis infinite @ fini 


vade ad. 9. capitulum. 
SDe queſtiombus deceptio⸗ 
nis et decepti. ' 
132 Eceptio quid eſt? habitꝰ po 
De ane. — Am pꝛiuatiui per quem 
er modũ differũt in deceptiõe. 
dtionis € unũ decipiens decipiat ſe⸗ 


decepti. ; E pfum:⁊ ficde decepto. De⸗ 
ceptio ex quo fitzet quomodo fit:et quo⸗ 

modo cognoſcitur:et cum quo fit:et cam 
quo cognoſcatur:etvade ad. o.capitu. 


De queſtionibus honoꝛis et 
honoꝛati. = 


i S Onoꝛ quid ẽ: Quare hono⸗ 


— Ae iB) Rea (irasett p prius:et honoat? 
rig 2 hono n pofterius.Quare vitupe 
rati. aas eft magis vituperst' 


l q; ille cui infertur vitupe⸗ 
ratio. Quare petens ſibi honoꝛem non 
poteſt ab ipſo ſaturari? Et reſpondẽduʒ 


eſt ex eo quia ſoli deo debet᷑ Honor ab 


omnibus. Queritur / vtrum perésmagis 
honoꝛem p fe q; pꝛo deo / peccet plus q; 
alius qui peccat ꝑ auariciã? aut ꝑ aliu 


peccatũ. trum deus requirat aſiud ab 


hominibꝰ / niſi honoꝛẽ ſibi: QS ẽ magis 


fignd honors dei gut Lonos honoꝛa is / 


> 


„ Degaueſtionibus 


nire. Atrũ potentia qua hʒ ignis ad 


tet: et regula b. hoc negare non poteſt:⁊ 


Fo. exx. 
aut honor honoꝛati. vad ad. i eapitu. 

De queſtionihus capacita 
tis et incapacitatis. / 


Apacitas: quid eft? Eapacl De Fist 

tas zincapacitasi q diffe⸗ bus capa⸗ 

runt. Quid eft cã ruchtatis citatis et 
itellectꝰ. Quare intellect? ẽ incapacis 

„ magis capax ad numeran- tatis. 

da vnitates infinitas in numero:pofito 

ꝙ ſufficerent ei obiecta q; ignis ad com 

burendus omnia coꝛpoꝛa / ſi de lignis ha 

vexetiſufficientiam. A trum intellect? de 

fe fit magis capax ad intelligendum eS 

ad ignozadi.yade ad. / 2. capitulu3, 


De queſtionibꝰ exiſtentie ⁊ 
agentie. 77 
Xiftentia quid eſt? Agentia — 
3 gud eft? d een es W 
poſſit tan entis in ſe cõ i 
BQ nere quata ipfa eſt.Utruʒ 1 755 agen 
pꝛincipia pꝛinie figure poſ⸗- 


ſint exiſtere in aliqua eſſentia ſine agen 


tia. virum intellectus ſeparatꝰ poſſit tã 

tum intelligere q tum exiftere . vtrum ö 
pꝛincipia 84 eſſe in ſubiecto abſq; 

poſſe poteftatis.vade ad. . capitulum 

quod eft de exiſtentia. 


De queſtionibus compꝛehẽ⸗ 
ſionis et appꝛehenſionis. S/ 


= Omprebenfio quid eſteæt 
a2 appictenti quid eſt. In⸗ 


= gttis# 
C7197) | tellectus per quem moduz bus coms 
elt compzehendens et ap- 3 
We pzelendens.Quare fenfus, per nfio 
[EY non poreft tantuz compre: nis 
hendere ſenſibile ſentiendo / q; intelle: 

ctus intelligendo.vtrũ ee ee 3 

magis compꝛehendere intelligibilia q; 

ignis ignibilta , Quare potentie impe⸗ 

diũtur per appꝛehenſionẽ ⁊ nõ ꝑ cõpꝛe⸗ 
henſionẽ. ¶ Uirũ celũ mouens in eternũ 
copzehenderet plures dies ; ignis plu 

ra ligna ad cõburendũ: Ad gd dicenduʒ 

eft ꝙ ſic:eo quia celum cauſaret dies in 

ſua èſſentia:ignis autem non cauſgret ĩ 

ſe:neq; in alio ligna. ¶ Utrum per com 


d RE et appꝛehenſionem intel 


lectus /celum et ignis fint ſimilia ſigna 
infinitatis dei creationis mundi Uade 


ad capitulum. 74. 


We Aftio: ¥ 
nibꝰ inuẽ⸗ 
ois 2 ins aoe 


nenti. 


We q̃ſtio⸗ 


nib? ſilitu 
dinis ⁊ fis 


milati. 


0 


We ame- =e 
nib? ante: T p¥ 
cedẽtis et 


ↄſequẽtis 


Gndecima pars. 4 0 


De queſtionibus inuentio⸗ 
nis et inuenti. 8¹ 
ü © 


Nuentio quid eſt? Quid eft 
inuentum: Intellectus vbi 
v inuenit inuentũ:Utrũ inué= 

tio fit habit? innatus: utrũ 
; Aintellectus poſſet inuenire 
inuentũ extra ſuam eſſentiã:? Intellectꝰ 
quomodo ⁊ cum quo inuenit muctum? 
Utrum inuentũ fit ſubiectum ſcientie: 
Utruʒ imaginatio inueniat imaginatũ 
extra ſuã eſſentiã: Et vtrũ ſenſus inue= 
niat ſenſibile extra ſuam eſſentiam: da 
de ad. lxxv.capitulum. 


De queſtionibus ſimilitu⸗ 
dinis et ſimilati. 77 


f muilitudo quid eft? Simili⸗ 
j p litudo a quib? out. Sinuli⸗ 
tudo ex quibus eft? Agens ⁊ 
— er, eimer ane fimiz 
les? Queritur quomodo di⸗ 
uerſa ſunt ſimilia? Quare fimilitudo 
fine concoꝛdantia eſſe non poteſt? Que 
ſunt ſimilitudines ſuperioꝛes et infe⸗ 
rioꝛes? Prius ⁊ poſterius in quibꝰ ſunt 
ſimilia: Utruz deus habeat ſibi ſimile: 
Utrũ vna ſimilitudo moueat alia. Utrũ 
vnum ſimile fit de altero ſimili. Utrum 
intellect? habeat ofimilia . utrũ plures 
ſint ſimilitudies q; diſſimilitudies. Ua⸗ 
de ad. lxxvj.capitulum. 


De queſtionibus anteceden⸗ 
tis et conſequentis. 3⸗ 


Ntecedens quid eſt. Et conſe⸗ 
quens quid eſt? Utrũ inter an 
tecedenté z ofequenté ſitdare 
ee mediit neceffariu. Utré ante⸗ 
cedens et conſequens poſſunt eſſe abſq; 
coꝛrelatiuis pꝛincipioꝛum. Utrum vlti⸗ 
mus finis fie antecedès aut conſequẽs. 
Uade ad. lxxvij.capitulũ.¶ Adhuc que⸗ 
ritur cuz homo fit inferius:⁊ animal ſu⸗ 
perius:quare homo eft antecedẽs:ani⸗ 
mal gute conſequens. Quare antecedés 
eft pꝛius:conſequens aũt poſterius? So 
lutiones in predict capiiulo. 
. é 


De queſtionibus potentie / 
obiecti ⁊ actus. 


em Otentis/ obiectũ ⁊ actus De Gli 
font. ue confiftat in , 
medio potẽtie ⁊ obiecti. tri —— 


cootentis fit mouens zmota, 7 a 
utrum potentia moueat fe cum obiecto 1 
aut obiectũ fimptr moueat potentiam. va 
Utrũ mobilitas obiecti fit per pꝛius aut b 
per poſterius. Utrũ fit dare obiectũ in: 
Frinfect t extrinſecũ actui ꝙ obiecté eft 

rius:aut intrinſecũ aut extrinſecũ. Ua⸗ 
de ad. lxxviij.capitulum. 87 


De Gftionib” generationis/ 
⁊ coꝛruptionis / ⁊ pꝛiuationis. 


Eneratio qͥd eſt. Coꝛruptio dd De qſtio⸗ 
eft. Pꝛiuatio qd eft. ir gña: nib? gna⸗ 
Atio ⁊ coꝛruptio ⁊ p̃uatio ſint fiz tionis / et 
mul 2 ſemel in ſůbiecto. Utrũ coꝛruptio⸗ 
gñatio fit actiua:⁊ coꝛruptio ſit paſſiua. nis /⁊ pꝛi⸗ 
Utrũ ideʒ agens fit gignés et coꝛrũpẽs. uatiõis. 


Utrũ pꝛiuatio fit de ghe gñatiõis ⁊ coꝛ⸗ ai 
ruptionis. Utrũ pꝛiustio dicat eſſentiaʒ. 18 
Utrũ ſenſus attingat generationẽ ⁊ cot al 


ruptionem ⁊ pꝛiuationẽ. Atrũ genera⸗ 
tio ⁊ coꝛruptiòo z pꝛiuatio ſint pꝛincipia 
naturalia. Atrũ corruptio exiſtat inter 
generationẽ⁊ pꝛiuationẽ. Atrum ceꝛru⸗ 

tio exiſtat inter eſſe ⁊ nd eſſe. Uade ad 
xxix.capitulum. 


Dequeſtionibus theologie. 38 


Heologia jd é. Utrũ theo: De qſo⸗- 
logia fit ſcia. Theologia ꝑ nib? theo- 

lquẽ moda eft ſcia. Utrũ fit logie. 
eile ded eſſe. Utrũ fit ſci⸗ 

bile ꝙ deus nõ eft planta / 

lapis ⁊ hmõi. Utrũ coꝛrela⸗ 

tiua dei fint ſcibilia. Utrũ de? poſſit dif⸗ 
finiri. Utrũ eſſentia dei fit ſcibilis. UAtrũ 

ſcia ⁊ charitas dei ſint ſcibiles. Utrũ iu⸗ 

ſticia et miſericoꝛdia dex ſint ſcibiles. 

Utra fit ſcibile deũ non eſſe. Utrum im⸗ 

perfectio in deo fit ſcibilis.Utruʒ perfe⸗ 
ctio dei fit ſcibilis. Atrũ intellectus hu⸗ 
manus acquirat maius meritũ / deũ in⸗ . 
telligendo/ in efi credendo.Utré deus 
fit tantum intelligibilis a nobis/@rum 
amabilis .Utra fides eleuet tantũ intel⸗ 
lectu3 ad intelligentũ dñm q; charitas 
voluntatem ad diligentũ tom. trum 
in obiectando dominũ / ſpes conſiſtat in⸗ 
ter intelligere ⁊ amare. Per qué modus 
cognoſcitur que lex eſt vera. Per quem 
modum multa pera dict poſſunt in ins 


De qttionib? philofopbic. 


S uoſophia qdé. QS eft maiꝰ 
ſubiectum intellectui phile.o- 

phanti. Intellectus per quem 
= modi eft valde gener alis, per 
1 intellect? eit valide artificia⸗ 


loſophia poflit vti ſua natura. Utrũ in⸗ 
tellèctꝰ ab ſq; arte poſſit eſſe altus.Utrũ 
tellectus cum arte diſtat ab ignoꝛan⸗ 


la. ade ad. xxxſ capitulũ. 
Se queſtionibꝰ geometrie 


a Cometria quid eft. Qð eſt 
Aiſubiectũ geometrie. 


m enſu 
re à qb? oy ye oiunt᷑. Que ſunt ſub⸗ 

0 n 2 5 — 1 — habitus 
ti. Seom ncipi tũ 
Fe “ata in erte vita Ciera noué ſubie⸗ 
cta lint ſubiecta geometrie. Utrũ geo- 
metris poſſit menſurare nouẽ ſubiecta 

ſcdm modé eotum. S5 

— — per c u modum eft diſcurſa 
der artem — Pane sod 2 5 lo⸗ 
«a plicabi * 2 
dend eft ꝙ illic Head eff de anz. 
titate . ¶ Per qué modũ intellectus in⸗ 


extra ſenſum. Utrum geometria 
ſciennã de qᷓ;titate ſenſata:aut de quã⸗ 
tutate extra ſenſum. Utrũ is ſit 
ſubieciũ / ſiue ſignum / ſiue inſtrumentũ 
theologo ad manſurandum naturam:⁊ 
moꝛali ad menſurandũ motalitas. In 
geometria que ſunt menſure pꝛius / et 
que per us. Per qué moda geo⸗ 

metr ia poteſt menfurare lineam circu: 
larem extenſam:⁊ quadrare circulum. 
Circulus per quem modum quadrari 
hoteſt: oc 


De queſtion bus 


telligedo s amando. ade ad. xxx. cap. larem cum linea quadrangulari a econ 


eomeiria cum quo Pt 


eft menfurare lineam circus. 


fo.crrj. 


uerſo.Uade ad. lxxxij.captulum. 
De q̃ſtionibus aſtronomie. #9 


Stronomia quideſt. Utru i 

‘ aftronomia depédeat a 95 me atin 
metria. Utruz fit alia octa⸗ nomie. 
na ſphera /ſiue ali? mũdus 
‘fine aliud celum ſtellatum. 
¶ Cum fol non fit calidus / quare cale⸗ 
tacit aerem. ¶ Pulte alie queſtiones 

ent fieri de aftronomia: quarur ſo⸗ 


— 


lutiones Sunt implicate in tertio fub= 


iecto qð eſt de celo. Sicut fi queratur: 
poſito ꝙ effet alia ſpgera:vtrum eſſent 
diſtantie et ꝓpinquitates inter ipſas in 
actu aut in potẽtia. vade ad. lxxxiij. cap. 


De aͥſtionibus arithmetice. 


Rithmetica quid eft . Utré 

ern ettca dependeat a 
geometris. Que funt pꝛin⸗ 

cipia pꝛimitiua arithmetic 

ce. Que eft cauſa numeri. tice. 
Numerus quot e ba 

bet. ¶ Utrum numerus par fit pꝛius / 

aut numerus impar. Que ſunt coꝛtels⸗ 

tiua numeri. ¶ Queritur per quem mos 

dum pꝛima vn tas eft pꝛincipiũ nume⸗ 

ri:z pꝛima ⁊ ſchᷣa tertie vnitatis. Quare 

numerus perficitur in tribus vnitatib'. 

Utrum tertia vnttas fit ita pꝛopinqua 

me vnitati ſicut fecunde.que eft prc. 


ina multiplicatio numeri. per qué mo⸗ 
dum geometria et arithmetica ſunt fis, 
miles. vade ab. Ixxxiiij.capłin. 


De queſtionibus muſce. 3, 


Ufica quid eft. Quare eft . 
Cum quib? puncipis dif: De qᷣſtist 
finitio mufice fignificatur, bus muſi⸗ 
Quare funt ſex grademu⸗ ce. 


(fice. Que ſunt pꝛincipia 
— fꝑpmitiua vocis. Quare fat’ 
v. vocales /⁊ no plures / neq; pauciores, ' 
Uox a quo oꝛit᷑. Conſonãtes a qb? oꝛiũ⸗ 
tur.quare iſta littera e.eſt magis com⸗ 
gone ilis ch alijs litteris in alphabeto / 
g. et a.q; v.⁊ quar iet o non cauſant 
cõſonantes ficut faclunt a. et v. Nocales 
per qué modũ qpplicant᷑ diuerſimodis 
elementis. Queritur / quare o. in voce 
artribuit celo.vtrum muſica deſcẽdet a 


gromettis. ade ad ixrxy cap. 


De Aftisi 
bus logice 


Andecima pars. 


De queſtionibus rhetorice 
A Detorica quid eft? Quare 
chetorica eft? ¶ Que ſunt 


i Principia rhetoꝛice? ¶ Rhe 
loꝛicus quomodo cum vno 


17 N principio coloꝛat et oꝛnat 
N aliud: Quomodo ſubiectũ 


omatur cum pꝛedicato? Quomodo ſub⸗ 
tectum oꝛnatur cum ſuis coꝛrelatiuis:? 
Quomodo vnũ relatiuũ oꝛnatur cum 
alo? ¶ Per qué modu; ſubiecta oꝛnant᷑ 
cum diffinitionibꝰ:¶ Auomodo rhetoꝛi 
cus oꝛnat pꝛopoꝛtionem cum naturali 
medio ſubiecti et pꝛedicati? ¶ Rhetoꝛi⸗ 
cus quomodo oꝛnat pꝛopoſitioneʒ cum 
medio accidentali. ¶ Cum quibus vo⸗ 
cibus ſignificatiuis coloꝛat ſua verba. 
¶ Quare vox ſignificans turpe ſignifi⸗ 
catũ nõ eft de ratione rhetoꝛice.¶ Qua⸗ 
re ſenectus / moꝛs / october ⁊ noucber ⁊ 
hmõi / ſunt figna turpiũ ſignifica toꝛuʒ? 
¶ Quomodo rhetozicus cũ pulchtis ver 


bis laudat amica /⁊ vituperat inimicũ: 


¶Quomodo rhetoꝛicus ci pulchꝛis yer 


dis ſcvm officiũ oꝛnat ſua verbs? ¶ Cd 


quot gradibꝰ rhetozicus oꝛnat ſua ba: 
¶ Quomꝭ do rhetoꝛicus oꝛnat ſubſtanti 
numaũ adiectiuo. ¶ Quomodo rhetorte 
cus otnat ⁊ coloꝛat foꝛmã cum materia 
⁊ econuerſo. ¶ Rhetoꝛicus cũ quo medio 
coloꝛat pꝛincipiũ ⁊ finẽ. ¶ Quare rheto⸗ 
ricus oꝛnat magis ſua verba cuz pꝛinci⸗ 
pijs ſubſtãtialibus q; cũ accidétalibus? 


Quomodo rhetoꝛicus coloꝛat ſua ver 
ba ci poſſibili et ipoſſibili⸗ ¶ Quomodo 
rhctozicus coloꝛat ſua verba ci pꝛouer⸗ 
bijs ſiue exemplis.vade ad. lxxxvi. cap. 

De queſtonibus logice. ° 
Ocgica quid eft? Logicus 

5 en ich quo cõcludit neceflarie? 
2 iG Quomode logicus inue⸗ 

y R625) ftigat zinquirit mediũ in⸗ 

me ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum: 
¶Quomodo logicus tra= 

ctat de quinq; pꝛedicabilibus ⁊ de decẽ 
pꝛedicamẽtis. ¶ Logica quibus pꝛinci⸗ 
pijs hui? artis eft applicabilis. ¶ Qua⸗ 
re logicus no poteſt ſtare cõtra natura⸗ 
lem. ¶ Per qué modum cognoſcit᷑ ꝙ hee 
Ars eſt generalis et logica pticularis? 


uare logics eft lavilis et mſatiabilis: 
ed hec ars nequaq;: qt are logica non 


fufficit ad inueniend ũ vera legem mec 


autem ars ſic:quomodo ars ifta ⁊ logi⸗ 
dn differunt. Cum ſcientia iſta cotinest 
in fe logicam:quare eft magrefadiie aq 


addiſcendum a magis pe lo 
gica. vade ad. xxtvij capituunm. 
De queſtionibꝰ grãmatice. 


De qͥſtionibꝰ moꝛalitatis. 


5 Oꝛalitas quid elt? Que⸗ 
I ritur vbi ſunt loca mozali= 


modũ homo poteffe altus in ozatione et 
contemplatione.vade ad. lxxxix.capłim. 


De queſtionibus politice. · 


I Olitica quid eſt: Politica 
vnde oꝛitur: ¶ Utrum poli: 
luca fit tractabilis cum nouo 
75 e vulitas 

: * N 2 N * 

quid? coꝛrelatiuis — 


liticg cum 


0 


az. Rammatica qd eſt: ¶ Srã: Oe aſtidt 
5 — ' 
¶ Guomodo grã⸗ — . 


7 


4 


N 
— — 


i: 


De Gide) 
J 
ne 


TAQuomodo pPoliticd eft oꝛdo in ſenſi⸗ 
u Utrum politica contineat in fe 
bene eſſe PN pp ee politica deſcendat 
a rhetoꝛica? ¶ Que ſunt cõditiones po: 
litice: que eft forma generalis politice 
t que eft parucularis? ¶ Politica cum 
quibus habitibus eft iana:z cum quib? 


De queſtionibus 


per 77 modum ipſam faciunt. Ua⸗ 
ge ad. xej. capitulum. ¶ Multe alie que: 
ſtiones poſſent fieri: qugrũ in paragra⸗ 
phis ſupꝛadictis ſolutines ſunt unpli⸗ 
cate. Sed mirat᷑ intellectus ghare ma⸗ 
ioꝛes domim non reducunt ius ad ipᷣm 
ex eo quis intellectus eſt pꝛius:memo⸗ 


Fo. cxxij. 


eft infirma? Politica ex quibus viuit:et ria autem poſterius. 
cũ quibꝰmoꝛit᷑. vade ad. xc. capitulũ. eget Ss 7055 
Dequeſtionibꝰ iuris — De queſtionibus medicines 7 ~ 
q Peet : Edicina quid ch2@ Mediz De qſtic 
5 dna quibꝰ pꝛincipijs t re due medi 
 ducibilis . Sanitas cn qbe “ine, 


tur2q Jus politi bus principe 
tur? Jus poſitiuum quibus pꝛinci — 


fie 


ctum eius? ¶ Per queʒ modum iuſticia 


poteſt eſſe forma iuris ⁊ ſubiectũ eius? d 


Juſticia cum quibus pꝛincipijs eft di: 
— ⁊ inuenta? q Juſticia per ques 
um tranfit de necẽſſitate ad contin 
— ¶ Per quem modum cogno⸗ 
itur tus ſcriptum eſſe verum? quod eft 
ius diffoꝛmatũ / ſiue fictuʒ / ſiuę fantaſti⸗ 
cum? queritur per quem moduz ius 
verum ⁊ ius neceſſarium? ¶ Per quem 
moda ius pofitiuum ad ius verũ ⁊ necef 
ſariũ reduci põt. vtrũ ius pofitiud qd nõ 
teſt reduct ad ius neceſſariuʒ / ſit ius: 
Jus quo ẽ tentabile ⁊ cognoſcibile. Jus 
Per quẽ modũ pꝛobatur / ⁊ foꝛtificat᷑ / et 
Declaratur2queritur virus ius fit ſcien⸗ 
tia: ¶ Utrum ius feriptus (it magis per 
eredere q; per intelligere. ¶ Per quem 
modum iura intelligibilia et credibilia 
differũt: ¶ Conſcientia per que iura cõ⸗ 
ſiſtit magis aut per iura credibilia / aut 
iura intelligibilia:¶ Utrum ſanitas 
iuris pfittat per itelligere: ⁊ infirmitas 


ua cofiftat p credere.quare ius ſcriptũ 


cõſtat magis per memoꝛiã q; per intel⸗ 
lectum? quarè ius ſcriptũ eft tantũ pꝛo⸗ 


pᷣncipijs ẽ ſubiectuʒ medi⸗ 
eine, ¶ Per quem modum 
medicusi ex mixtione pꝛi⸗ 
ma cauſat mixtionẽ ſecunda medicina⸗ 
rum 7 que ſunt pꝛincipia pꝛimitiua me⸗ 
dicine. ¶ Utrum medicina requirat ꝙ 
imaginatio medici imagmetur imagi⸗ 
nahilia per ſenſibilia. vtrum intellectus 
poſſet facere ſcientiam de medicima. 
¶ Uutrum medicina fit ſcientia. ¶ Medi⸗ 
cina per quam potentiam anime eſt per 
pꝛius:⁊ per qua poſterꝭꝰ. ¶ Per gd pꝛin 
cipiũ ſiue pꝛicipia medicus vti {cit me⸗ 

icina. que ſunt ſigna medicirs. ¶ Utrũ 
ſigna medicine repfentent pino oo nei 
ligere: ⁊ deide ad credere.⁊ fic de ima 
ginatione et fenfu . quare medicina eff 
Ita difficilis et pꝛolixa. ¶ In decoctione 
herbarũ que herba habet maioꝛem vir⸗ 
tutem:⁊ que minotem. Facta decoctio⸗ 
ne de roſa ⁊ viola / que iſtarum pꝛeualet 
in virtute.quomodo medicus ſciat gra⸗ 
duare decoctionẽ ſiue vnguentũ. ¶ Utrã 
vegetatiua ⁊ elementatiua ſint ſubiectũ 
medicine:⁊ ſi ſunt. queritur per que mo⸗ 
dG ſunt diſcurſibiles per ipſam. ¶ We⸗ 
dicina feripta per antiques quomo⸗ 


vt 


do eft tentabilis per pꝛincipia et regu⸗ 


las huius artie.queritur per quem mo⸗ 
dum medicina poſitiua poteſt reduct 
ad naturaleʒ medicinam.querttur vtrũ 
medicina fit ſana per incelligere:fed in⸗ 
firma per credere.Uade ad.xcij.capitus 
lum. ¶ Wulte alte queſtiones poſſent 
fieri de medicina:quarũ ſolutiones ſunt 
in pꝛedictis paragraphis implicate. 


Dequeſtionibꝰ regiminis. ~ 


= Egimé quid eſteqð eft ſub⸗ De qſtiõi 
iectũ regiminis. ¶ Utrum bus regiz 
vr dtutes ſintvie regiminis: minis. 
; et fi ſunt / queritur ſi ſunt 
és ‘per illũ moda per qué ſunt 
diſcurſe in.ig,fubiecto, ons vᷣtutes q 


lixũ. Utrũ crederez recolere ſint caufe 
ꝓlixitatis iuris? ¶ Jus ſcriptũ per qué 
moda é aſſituatũ in potẽtijs ate? ¶ Utrũ 
effet bonũ tranflatare ius de credere ad 
itelligere? ¶ Per quem moda inuemiũ⸗ 
tur forms ⁊ materia iuris? ¶ Utrum iu⸗ 
faciant imuriam iuri. Et ſi faciant 


Osa 939. 1 3 
) 


2 * 


non diſcurruntur per pꝛincipia genera⸗ 
ralia / ſint occulte?¶ Utrumvirtus occul 
ta fits cõtingẽtia. ¶ Ctra pꝛince ps indi 
geat cognoſcert᷑ deũ ꝑ illũ modũ ꝑ ques 
eft diſcurcus in pꝛimò ſubiecto:et fi hoc 
neſciat cognoſcere/querit᷑ vtruʒ debeat 
. conſiliarium qui hoc ſciat cogno 
cere? ¶ Utrum pꝛinceps indigeat co⸗ 
gnitione hominis: et ſi ipſam no habet: 
q̃ritur / vttũ debeat habere hominem co 
gnoſcentem illuʒ per quartuʒ ſubiectũ? 
Utrũ pꝛincipi capctathabere cognitio⸗ 
nem ſinaginationis ꝑ quintũ ſubiectũ: 
S pꝛincipi coinpetat hohere no⸗ 
ticiã. &. ſubiecti? ¶ Per qué moda regi⸗ 
men pꝛincpum ad artem reduc i poteſt: 
¶ Utrum pꝛinceps teneatur docere filiũ 
{uum regimen artificigliter ? Uade ad 
93.capitulum. 


Dequeſtionibus militie, 


Ilitia quid eft2q Utrumvi 
| ctoꝛia fit ſubiectuʒ militie? 
¶ Quare eft militia:xtruʒ 
miles teneatur fare quid ẽ 
a tufticia 2 utrum miles de⸗ 
beat habere pꝛudentiam: 
Tutrum miles debeat habere foꝛtitudi 
nem: ¶ Que ſunt altioꝛes armature mi 
litum / vt ſint vincẽtes non deuicti? vtrũ 
militia ad ar tem liberal reduci poſſet: 
— nobilitas ſit habitus militie: 
Utrum multi cõpetat imaginatio diſ⸗ 
curſa per. 5. ſubiectuʒ? et ſenſitiua ꝑ. 5. 
¶ Quare aliquãdo pauci milites devin 
Cunt multos? Et vade ad. 94. capitulũ. 


Deq̃ſtionibus mercature. 


— Frxcatura ava eſt? ¶ Emes 
ae ⁊ vendés cũ quibus pꝛinci⸗ 
pijs habere fe debẽt. ¶ QS 

„N eR ſubiectum mercature 2 


Utrũ acquirere maius pꝛo 


Undͤecima pars. 


0 


e. ſciat fe ie Acõtingentia. Per 
qué mod ö 
perſonis? ¶ Cuz quo mercatoz ſciat vti 
ꝓpꝛio appropristo ĩ mercatura? Percas 
tura cu quo cognoſcitur ꝙ ipſa eft gabi 
tus perfectus ementis ⁊ vendentis? da 
de ad. 9§ .capitulum. i 


Mercator dz vti tẽpoꝛe/loco et ; 


De Gftionibus nauigationis. 


te 


igandi? Que figura ẽ ima 
Also nauigauõis: Utrũ ima⸗ 
go flue figura fit ſubiectum 
nauigatiois?Querit /p qué modum mi 
haria cauſantur et multiplicantur p re⸗ 
ctã lineas ⁊ obliquã. Si ꝗͥttuo: miliaria 
cauſant tria /inde q̃ritur quare bis quat 
tuoꝛ cauſant ſex: Per qué modũ di t 
theoꝛica et pꝛactica ui nauigatiõe? Quas 
re quattuot miliaria cauſant tr ia milia 
ris. Iteʒ queritur/q̃re octo penes meri⸗ 
diem a tria cuz dimidio de. i.vſq; ad m. 
cauſant. 6. miliaria min? — Ha qué 
modũ cognoſcit᷑ motꝰcõpolitus ex lineis 
rectis et obliquis? per qué modum nau 
te cognoſcũt ĩ quo loco maris eft nauis? 
Per què artem naute cognoſcũt longi⸗ 
tudines ⁊ ppinquitates mõtiũ. Per qué 
modũ vnus ventus habet matoz€é inheré 
tiam ad vnum vemuz & ad alii? Quo⸗ 
modo naute cognoſcũt qualitates ven⸗ 
totum? Quomodo nauteè cognoſcunt lõ⸗ 
gitudines ⁊ ppinquitates ventoꝛũ: quõ 
cognoſcitur q̃litas pluuie? Quo ꝑ colo⸗ 
res nubiũ cognoſcuntur vétt 2 Auomo⸗ 
do pluuia ſignificat talẽ ventũ ⁊ nõ aliũ 
Fauonius quosventos ſignificat? Fauo 
nius quomodo eft aſſituatus? Et v 

ad. d. capitulum. 


De queſtionibus conſcientie. 94 


Auigatio quid eſt? Rauiga De qᷓſtio 
2 
* 


> “Citic quibus arubus deſcẽ⸗ nibus na? 
. tt? Quod eft ſubiectuʒ na uiga 


minoꝛi fit ſubiectum inercature? ¶ Per 
qué modũ mercatoꝛ fe debet habere ſu⸗ 
pꝛa ſubieciij mercature cum natura po 


anima: utrũꝑ nouũ fubie= ſcientie. 


tentiarum amme:¶ Utrum vnus mer⸗ 
catoꝛ {it melioꝛ mercatoꝛ q; alter: p hoc 
quia iſte ſcit meliuevti potentijs inferio 
« fibus et ſuperioꝛibꝰ q; alter? ¶ Per qué 

modũ vnus mercate: ſcit vti melius o 
tentijs inferioꝛibus et ſſ.perioꝛibus q; 
alter? Utrũ mercatura pofitiua poſſit re 
duct ad arté iſtam? ¶ Per quem moduz 
vnus mercatot multiplicat magis pecu 
nid q; alter: vtrũ mer catoꝛ cuz tub iecto 


ctũ fit difpofitio cõſcientie? 


— Que eft ca cõſciẽtie magne? 
Que eft cã cõſciẽtie ꝑue? Subiectum cõ 
ſciẽtie tẽperate cum quibꝰ eſt? Cõſciẽtia 
vnde oꝛitur:⁊ vnde nõ? Cõſciẽtia quibus 
diffinitiõibus pꝛincipioꝛum eft tractabi 
lis? Cõſciẽtia cũ quibus cognofat . Qui 
ſunt effectus cõſciẽ᷑tie. Atrũ effectus con 
ſcit᷑tie ſint ſigna?cõſciẽtiavbi ẽ cũ amore 
ꝛybij cH timoꝛe. Her que modũ ↄſcitis cõ 


0 


a 


= | 

| 

Onſcientia qͥdẽ:? Conſcittia De ques 
ꝑ qué modũ eft aſſitugta in ſtiõibꝰ cõ 

j 


J 


ſiſtit ĩtꝑe.Cõſciẽtis ch quibꝰviuit: ⁊ cũ 
quibus moꝛit᷑:Cõſciẽtia cũ quo foꝛtifica 
tur? Conſciẽtia quo creſcit? Conſcientia 
ci quibus ligat⁊ ci quibus diſſoluit?Cõ 
ſcientia quare nõ doꝛmit? Quomodo in 
tellectus artificialiter cognoſcit ⁊ attin 
git conſcientiam artificialiterꝛ: vade ad 
9. capitulum. 
De queſtiõibus predicatidis. 
Redicatio quid eſt? Quide 
ſuviectũ predicatidis?Q ue 
left magna materia pꝛedi⸗ 
c tiòis? uirum pꝛedicatio 
A fine artificio fit magna? 
¶ Utrũ pꝛedicatio fine arte fit acontin 
gentibus: Per qué moda peters eft 
facilis et laudabilis? Pꝛedicauio ꝑ queʒ 
modũ eft fructuoſa aut ꝑiculoſa? Queri 
tur / per quẽ modũ pꝛedicatoꝛ debet oꝛdi 
nare ⁊ coequare intellectũ ſuũ ⁊ yolun= 
tatem? vtru in ſermõe memoria fine ar 
tificio fit ociofa. Per quem modum va⸗ 
na gloꝛia poteſt eff: quandoq; in ſermo 
ne: Utrum intellectus et yoluntas equa 
liter debeant quieſcere in fermoe? Per 
quem modus pꝛedicatoꝛ debet habitus 
re audientes ex amoꝛe:et timoꝛe in ſer⸗ 
mone? Per quem modum intellectꝰ dʒ 
eſſe diſcůrſiuus ꝑ potentias inferiozes ⁊ 
8 in fermone2Utrum pꝛedica⸗ 
toꝛ 


beat magiovti naturali medio in- 


ter ſubiectum et pꝛedicatũ q; medio ac 
cidentali? vtrum media naturalia ⁊ acct 
dental exiſtentia inter ſubiectuʒ ⁊ pte 
dicatũ inueniatur in nouo ſubiecto. Per 
quem modum ſermo eft mutilis? Cũ fer 
mones fint multi miratur intellectꝰ Gre 
gentes nd dimittunt mois peccatavſq; 
quo recoꝛdatus eſt ex eo quia ſermoci⸗ 
natoꝛes non docent media naturale exi 
ſtens inter ſubiectũ ⁊ pꝛedicatum? Per 


quem modum vocabula pofita ĩ thema 


te ſint declarandaet euacuãda? trum 


ſermo fit magis vtilis per credere @ ꝑ 
intelligere? otra ſermocinatoꝛ indigeat 
bahytu geometrie / aritgmetice et rheto 
rice⁊ logice? Quare ſermocinatoꝛ debet 
eſſe theologus et phyſicus? vtruꝭ ſermo 
cinatoꝛ debeat fe inherere ad diffinitio- 
nes vocabuloiß Antes modi eft facilis 
ad inueniendũ: &trũ pꝛedicatoꝛ teneat᷑ 
dare magnã noticiam de deo? Sermoci 
natoꝛ qͥbũs tribus locis debeat applica⸗ 
re ſermonẽ ſuũ? Per qué modum ſermo 
ad artè reduci põtꝰ vade ad. 98. capitu. 


De queftionibus oꝛationis . 
75 IS 


N 


De queſtionibus· 


— 


modo 


a ſſima oꝛſ tio. Quõ contem 
— plwKVatoꝛ aſcendit ai oꝛanduʒ 
effentiam dei cum pꝛincipijs et regulis 
prime figure? Quomodo conte mplatoꝛ 
afcendit ad oꝛandũ deum et ſuas digni⸗ 
tates cũ feginds figura? Quomdo oraz 
toꝛ aſcendit ad oꝛandũ deum per colum 
nas ſiue per tabulam. Quomodo contẽ⸗ 
platoꝛ aſcendit ad oꝛanduʒ deum p illũ 
moda per quem ipſe eft diſcurſus p pris 
muz ſut ſeciũ: Quomodo contemplates 


ec 
2 od oꝛãdũ deũ per.. ſubięcta ſi 
gnata per c. d.e. f. g. hu · K. MAuomò oꝛa: 


no ẽ foꝛmata aut diffounata /ſructuoſa 
aut damnoſa? Quomodo per iuſticiã fit 
oꝛatio? Quomodo fit oꝛatiocredendo ſi⸗ 
ue per fidem? Quomodo fit oꝛatio per 
conſcientiam: Quõ fit oꝛatio cuʒ proipe 
ritatibus et aduerſitatibus. Quomodo 
fit oꝛatio per ſenſum ⁊ imaginationem. 
Quomodo fit oꝛatio per intellectuʒ /me 
moꝛiam etvoluntatem? quomodo fit oꝛa 
tio per centum formas: Quomodo cone 
latoꝛ oꝛat pꝛo communi ⁊ pro ſpe⸗ 
ciali:vade ad. 99. capitulur . 


De queſtionibus memoꝛ e. 


J memoꝛia habeat ita ma⸗ 
gua recolibilid:ſicut intellectus intelli⸗ 
gibilia/z voluntas amabilia. Quomodo 
memoꝛia eft conditiongta a pꝛeteritis: 
Quomodo memoꝛia pot p poteſtatem. 
Quomodo memoria cit cõnduionata p 
intellectũ aut volũtatem. Quomodo me 
moꝛia ſe hʒ cũ virtute ſiue ch vitio. Per 
quem modum memoꝛis eſtvera ſiue fab 
faz Per quem habitum memoꝛia cauſat 
delectationem aut triſticiam? Utrũ ine⸗ 
moꝛia habeat differẽtiã recolédo ſicut ĩ⸗ 


Fo. cxxiii. 


Ratio ane t Querit᷑ /quo⸗ De Fiidsi 
t bona oꝛatio. Guõ busoꝛaite 
fu maxima /altiſſima ⁊ dul nis,. 


tellectꝰ ĩtelligẽdo. ¶ Utrũ memoꝛia ha⸗ 


beat ſua concoꝛdabilis ſicut intellectus 
et voluntas habent fua Quare memo⸗ 
moꝛia contradicit intellectui ⁊ volunta⸗ 
ti. Auomodo mem pua fe habet cũ pꝛin⸗ 
tipio. Utrum memozsa habeat mediũ fiz 
bi coeſſentiai᷑. Quis eft finis memoꝛie. 
Quomode memoria eft habitus pꝛiua⸗ 


tiuus. Utrũ vna memoꝛia fit maid alia. 
vtrum eſſentia memoꝛie augeatur aut 


diminuatur, ytrum memoria 55 8 


® 


Fy 
é 


. Duodecima pars De habituatiõe. Decimate / tia pars, | 


ter coraunis intellectui  volitatiz?Qus 
memoꝛia fe abet cũ intelligere ⁊ crede 
re:⁊ cuz velle ⁊ odire? Memoꝛia quomõ 
eft habitus pꝛiui tiuus: U ade ad cente⸗ 


mum capt᷑ Alum. 

De queſtionibus memoꝛie 

per regulas. ° 
De aͤſtiõi ueritur / trum memoꝛia ci 
busmemo . ius recipiat ſpecies ab in: 
rie per re h tellectu q; a volitate? Cuz 
gulas. 5 iã fit queſitũ quid memo 
2 ria: modo queritur quid ha 


* bet in le memoꝛia eſſentia 
liter? Memoꝛia quid eft in ſciẽtia? vtruʒ 
memoꝛia habeat actuz in ſubiecto ⁊ ob⸗ 
iecto? vtrũ memoꝛia fit ex ſeipſa:? vtrum 
memoꝛia agat per ſuã ſpeciẽ? Memoꝛia 
cuius eft2Utrum memoꝛia fit ex mate⸗ 
ria ⁊ forma? Memoria quo tendit. Qua 
re memoria eft indiuiſibilis. vtrũ memo 
ria abſq; qᷓ;titate diſcreta poſſit habere 
toꝛrelatiuos: que eft pꝛopꝛia aut appꝛo⸗ 
ors sabi memotte?Aemoria quõ cõ 

iſtit i tempore? Quare memoꝛia eft for 


6 ioꝛ in pzeweritis q; in futuris? Memo: 


7 ri „ ee ſuas ſpecies: Quomò 
dem ꝛia diſponitur ad obiectũ?memo⸗ 


ria cum quo obliuiſciturꝛvaqe ad rubꝛi 


cam in qua eſt memoꝛia diſcurſa per re 

gulas.¶ Dictũ eft de queſtiõibusvnde⸗ 

eime partis huius libꝛi:⁊ data eft doctri 

na per quam artiſta ſciat facere queſtio 

nes 2 ad loca tranſmittere: ⁊ in ſoluẽdo 

d conſiſtu maxime pꝛactica 
us ar tis. * 


Duodecima pars pꝛin 
41 bui? operis que 
eſt de habituatione. 


Wuodeci⸗ Es pars eſt 
ma pars de habituatiõe hu 
zincipa = ius artis:⁊ diuidit 
is huius in tres ꝑtes. Qua 
operis q̃ ẽ rũ png eft de. i: 
de habi⸗ 4| £5 Ptib? in qᷓshec ars 
duatione. a ae hare ulasar 
: tiſta uiꝰ artis ha 
; ; vitilare 03: vt 2 
ſciat applicare queſtionem ad illum ſo⸗ 


cum: ſiue loca queſtioni diſpoſitum:ſiue 
diſpoſua ſecundum e aditionem mates 


ſpondeãt ei. Et dicat illie A 


rie queftionis.¢| Secũda pars cſt vide . 0 
licet ꝙ habituct modum ⁊ pꝛoceſſuʒ hu 
ius artis tenendo modum textus ad p= [ 
bandum ⁊ ſoluendum queftiones peres 
grinas iſto modo per quem ſunt explic 1 
cate in textu:ſicui vnuʒ cxemplum qd ꝑ 
4 eſt r et 2 

Tertia pee videlicet ꝙ ipſe habeas 
modum multipluicandi — et o> 
lutiones ad vnam et eandem conclufios 
nemꝛvt per tertiam ⁊ quarta figura; f= 
gnificatũ ẽ. ¶ Et bituarioe (uf 
ficiant canſa bꝛeuitatis. 


Decimatertia ꝑs pꝛin 
cipalis huiꝰ operis que 
eſt de doctrina. 


— Ars iſta eſt deem: 
Ade doctrina: 2 pis teria ps 
, diuidik in. 4. tes. principa⸗ 


uarũ pꝛima eft; lis hung 
erer Tex fr Netat operis ꝗᷓ € 


alphabetum per fi de doctri⸗ | 
1 


guras / et diffiniuo na 
nes regulas /⁊ aſſi 
tuationem tabule 
coꝛdetenus,. ¶ Sez 2 
cunda — eft ꝙ ipſe declaret bh teeta 
ſcolaribus racionabiliter:⁊ non liget fe 
cum auctoꝛitatibus alioꝛum:⁊ ꝙ ſcola⸗ 
res pꝛelegãt textum. Et fi fcolares dubi 
apr in Dare ee a rly i 
¶ Tertia perselt:qmagitter faciat 
quetlones toes Tcolaribues afoluat — 
rationabiliter ſecunduz artis pꝛoceſſuz. 
nã abſq; raceme artiſta non poteft bene 
vti iſta arte. lum ꝙ hec ars 
tres amicos habet:yidelicet ſubtilitatẽ/ 
intellectus / ⁊ ration /⁊ a iten 5 


ratiões ad vnã ⁊ eandé cõduſi 
hoc vt inueniãt loca /ratiõe quoꝛũ ſciant 
reſpõdere ⁊ multiplicare. Si vero (cola 
res neſciant reſpõdere /nec ratioes mul 
tiplicare / nec loca innentre:tic magiſter 
doceat ſcolares de pꝛedictis. 


Tiendum ꝙ ſunt tres gradus 
‘ coparations.{.bonus qmelioꝛ / 
: ‘optim’: 2 ſic iſta ſciẽtia habet 

tres gradus ad addiſcẽdũ ſe⸗ 
TEs cadũ ſeipſam. $43 bo babene 


De doctrina. 


c in naturalibꝰ/⁊ diligẽtiã:poterit ip̃aʒ 
faire duobꝰ menſibus / vno mẽſe ꝓ theo 

ica / ⁊ altero menſe pio pꝛactica. 9825 
mo habens intellectũ meſioꝛem fundã⸗ 
tum in logica ⁊ in naturalibus /⁊ diligẽ 
tiã:poterit ipſam ſcire quaituoꝛ menſi⸗ 
bus / duobus per theoꝛicã /⁊ duobus per 
pꝛacticã. Momo habés intellectũ ſub⸗ 
eilé ⁊ bony 2 fũ ih logica ⁊ in natu 
ralibue/z bona; diligẽtiã poterit ipam 
fire in medio anno:yidelicet trib? mets 


1 — intellectum 2 fungatũ in logics 


bus per theoricd/z tribꝰper gzacticam, 
5 on poterit addifcere iſto tempoꝛe 
l eſt q; habet rudem intellectum:et 
ꝙ nõ habet bonam dilientiam / aut eft 
Occupatus in alijs.Et tats homo nunq; 
ipſam addifcere poterit: dẽr̃ miumen ad 
addiſc endũ Rac arte clu? cõſulo ꝙ pmo 
addiſcat᷑ ars bꝛeuis q ficintitulat. De? 
cũ tua gratia / ſapientia⁊ amoꝛe / incipit 
ars bꝛeuis q̃ ef unago artis generalis. 
leitd ab intellectu ſubtili ⁊ fun⸗ 

dato /i ſẽ pot ſcire generalem artem. 


) 

¶ Illuminati piri magiſtri Raymundi Lull.facre pagine 
pꝛofeſſoꝛis ampliſſimi ars magna:generalis et vltima:quarũ⸗ 
uis aliarum artium et ſcientiarum eiuſdem Lull.enucleatiua: 
cum cottationibus marginalibus et tabula ſiue indice:ſinẽ au⸗ 
ſpicata eſt optatum Lugduni per Jacobum Marechal calco⸗ 
graphum:ſumptibus vero Simonis Aincent fidelis bibliopo 
le. Anno verbi incarnati.Mccccexvij. quinto idus mayas. 


hegiſtrum bulus operis. 


ASC DEF SAR O p R. Ommnee 
ſunt quaterni preter A ⁊ R qui ſunt duerai 


Me dedit in lucemmulto slaumheta per anos 
Defertam:doctis vndiq; liuor obeft 
Grata fophocleis rueram doctoribus olim 


> 


fo. cxxiiij. 


brevur ms 


. 
1. 


— 


> 


lage 


se 


— 


aN 


niall 22 = 
* — 


oe — = ae — Sete 
— — = — — — —— — 
— — ——— — — te 


aly: 


PEE EEE. ORI, 


™ % 
hee eas a ‘ >. 


Po ay eye. ed * 
. 
oa 


1 
„ 
eee 


koe 3 4 
—— 


5 
1 


1 
* 2 A 
Ae 
1 ie ie 
ie abt ke 
: = 
, 95 
; é ; 15 
1 
— 


r See ae eS ei \ PS he Ie, a 12 a . 
r ar ye Ne a Ss " 8 5 renn N 8 * 1 3 
—̃ ̃ UT a ne SA “eon Dos SS 8 See ee 8 es oy” * * „ E 
— — 8 = one * . , œͤö] . 7— — a 


— — 2 — — — 0 wat on 
. —— — a a a a 
es — — — * —— — — — — —— — . ˙Ü-» ²˙wm— ↄ u —˙ ů ůmApP . ˙ ⁰˙Ü. .. L ẽ m x2 


